ആലപ്പുഴയിലെ ആ ചെറിയ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് മാളവിക തളർന്നിരുന്നു. കയ്യിലിരുന്ന ബാങ്ക് നോട്ടീസിലെ അക്കങ്ങൾ അവളുടെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. "മാളു... അച്ഛനെ ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ ബാക്കി പണം അടക്കാതെ അവർ വിടില്ലെന്ന് പറയുന്നു..." അമ്മ ബിന്ദുവിന്റെ വാക്കുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അർച്ചനയുടെയും ആരതിയുടെയും സംസാരം കേൾക്കാം. പഠിക്കാൻ മിടുക്കികളായ തന്റെ അനിയത്തിമാർക്ക് വേണ്ടിയെങ്കിലും തനിക്ക് തളരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മാളവിക ഉറപ്പിച്ചു. "സാരമില്ല അമ്മേ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും പണം കണ്ടെത്താം. എനിക്കിന്ന് ഒരു ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ട്. അത് ശരിയാകും," മാളവിക ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ആധി മാത്രമായിരുന്നു. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പായ 'വിശ്വ ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസ്'. അവിടെ എം.ഡി ആയ ബദ്രിനാഥ് തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഗൗരവത്തോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറമെ പരുക്കനാണെങ്കിലും ഉള്ളിൽ അയാൾ തന്റെ പ്രണയിനിയായ സ്വപ്നയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. "ബദ്രി അച്ഛൻ നിന്റെ കല്യാണത്തിന് നിർബന്ധം പിടിക്കുകയാണ്. സ്വപ്നയെ അംഗീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറല്ലെന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു വർഷം പിടിച്ചുനിന്നാൽ മതി, സ്വപ്നയ്ക്ക് അവളുടെ പഠനം കഴിഞ്ഞ് വരാൻ അത്രയും സമയം വേണം," ബദ്രിയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ കാടുകയറി. അപ്പോഴാണ് അച്ഛൻ വിശ്വനാഥൻ അങ്ങോട്ട് വന്നത്. "ബദ്രി, അടുത്ത മാസം നിന്റെ വിവാഹം നടന്നിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ കമ്പനിയുടെ ഷെയറുകൾ നിനക്ക് കിട്ടില്ല" വിശ്വനാഥന്റെ തീരുമാനം കല്ലേപ്പിളർക്കുന്നതായിരുന്നു. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 ജോലി അന്വേഷിച്ചു തളർന്ന മാളവിക വിശ്വ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഓഫീസിൽ എത്തി. അവളുടെ യോഗ്യതകൾ കണ്ട ബദ്രിക്ക് ഒരു ഐഡിയ തോന്നി. തന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം ഇവളായിരിക്കുമോ? അവൻ അവളെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. "മാളവിക, നിനക്ക് പണം വേണം, എനിക്ക് ഒരു ഭാര്യയെയും. ഒരു വർഷത്തെ കരാർ ആരും അറിയരുത്. നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ബാധ്യതകളെല്ലാം ഞാൻ തീർക്കു ബദ്രിയുടെ ആ വാഗ്ദാനം കേട്ട് മാളവിക തരിച്ചുനിന്നുപോയി. ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ കടം, അച്ഛന്റെ ഓപ്പറേഷൻ, അനിയത്തിമാരുടെ പഠനം... എല്ലാം ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണിലൂടെ കടന്നുപോയി. "എനിക്ക്... എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ സമയം വേണം," അവൾ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഉടനെ അവൾ രശ്മിയെ വിളിച്ചു. കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ രശ്മി പറഞ്ഞു: "മാളു, ഇതൊരു ദൈവനിയോഗമാണ്. നിന്റെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ മുന്നിലുള്ള ഒരേയൊരു വഴി. ബദ്രിനാഥിന് പ്രണയിനിയുണ്ട് എന്നത് നിനക്ക് നല്ലതല്ലേ? ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് നിന്റെ വഴിക്ക് പോകാമല്ലോ." മാളവിക വീട്ടിലെത്തി. അമ്മയോടും അനിയത്തിമാരോടും കാര്യങ്ങൾ വളച്ചൊടിക്കാതെ പറഞ്ഞു. "അമ്മേ, ആ കമ്പനിയിലെ മുതലാളിക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായി. വിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ട്. പക്ഷെ ഇതൊരു പെട്ടെന്നുള്ള തീരുമാനമാണ്." മകളുടെ കണ്ണുകളിലെ ദൈന്യത ബിന്ദു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിലും, കുടുംബത്തിന്റെ അവസ്ഥയോർത്ത് അവർ സമ്മതം മൂളി. മാളവിക ബദ്രിയെ വിളിച്ച് തന്റെ സമ്മതം അറിയിച്ചു. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ബദ്രി തന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് മാളവികയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. "അച്ഛാ, ഞാൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി. എനിക്ക് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കണം." വിശ്വനാഥന് ആദ്യം അത്ഭുതം തോന്നിയെങ്കിലും ബദ്രിയുടെ ഉറച്ച തീരുമാനം കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. അന്നുതന്നെ അവർ മാളവികയുടെ ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വലിയ ആഡംബര കാറുകൾ ആ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ വരുന്നത് കണ്ട് നാട്ടുകാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വീട്ടിലെത്തിയ വിശ്വനാഥനും ദേവയാനിയും മാളവികയുടെ എളിമയും പെരുമാറ്റവും കണ്ടപ്പോൾ ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. "മോളേ... ബദ്രി കുറച്ച് മുൻകോപിയാണ്, പക്ഷെ പാവമാണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കുട്ടി ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യമാണ്," ദേവയാനി മാളവികയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ വിശ്വനാഥൻ ഗൗരവക്കാരനാണെങ്കിലും മാളവികയുടെ അച്ഛൻ കൃഷ്ണനോട് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചു. അന്നുതന്നെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 വിവാഹത്തിന് മുന്നോടിയായി ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ എല്ലാവരും കൂടി നഗരത്തിലെ വലിയ മാളിൽ എത്തി. ബദ്രിയുടെ അനിയൻ അജയ് ആയിരുന്നു അവിടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവേശത്തിൽ. "ഏട്ടത്തിയമ്മേ, ഈ സാരി മതി... ഏട്ടത്തിയമ്മയ്ക്ക് ഇത് നന്നായി ചേരും!" അവൻ ഓരോന്നായി എടുത്തു കൊടുത്തു. ബദ്രി ദൂരെ മാറി നിന്ന് ഫോണിൽ സ്വപ്നയോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "സ്വപ്ന, നീ പേടിക്കണ്ട. എല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ നടക്കുന്നുണ്ട്. വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധം കാരണമാണ് ഈ കല്യാണം എന്ന് എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു വർഷം... അത് കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ഒന്നാകും." മാളവിക ഇത് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. ഡ്രസ്സ് സെലക്ട് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ബദ്രി അവളുടെ അരികിലെത്തി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, "അമിത സന്തോഷം ഒന്നും വേണ്ട. ഇത് വെറും ഒരു നാടകം മാത്രമാണ്. എന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ മാത്രം മതി നിന്റെ ഈ അഭിനയം." മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ തനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പട്ടുസാരി നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. കണ്ണുനീർ പുറത്തുചാടാതിരിക്കാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 വിവാഹദിവസം എത്തി. ലളിതമായ ചടങ്ങുകളോടെ ബദ്രി മാളവികയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. അച്ഛന്റെ ഹോസ്പിറ്റൽ ബില്ലുകൾ എല്ലാം ബദ്രി അടച്ചുതീർത്ത വിവരം മാളവിക അറിഞ്ഞു. ഒരു വലിയ ബാധ്യത ഒഴിഞ്ഞെങ്കിലും മനസ്സ് നിറയെ ഭാരമായിരുന്നു. യാത്ര പറയുമ്പോൾ ബിന്ദു കരഞ്ഞുപോയി. "എന്റെ മോളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കണേ ബദ്രി," വിശ്വനാഥൻ ബദ്രിയുടെ കൈ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. ബദ്രിയുടെ തറവാട്ടിലേക്ക് മാളവിക വലതുകാൽ വെച്ച് കയറി. പാല് കാച്ചൽ ചടങ്ങുകൾക്ക് ശേഷം അവർക്ക് വേണ്ടി ഒരുക്കിയ മനോഹരമായ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് മാളവിക പ്രവേശിച്ചു. മുല്ലപ്പൂ മണക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ അവൾ തനിച്ചായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ബദ്രി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവൻ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. "മാളവിക, ഇനി നീ കേൾക്കണം ഈ വീട്ടിലെ നിയമങ്ങൾ. ഈ ബെഡ് എന്റേതാണ്. നീ ആ സോഫയിൽ കിടന്നോ. എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ നീ ഇടപെടരുത്, നിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാനും. വീട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ നമ്മൾ നല്ല ദമ്പതികളായിരിക്കണം. അത്രമാത്രം!" അവൻ ഫോണും എടുത്ത് ബാൽക്കണിയിലേക്ക് പോയി, സ്വപ്നയെ വിളിക്കാൻ. ആദ്യരാത്രിയിൽ ആ വലിയ മുറിയിലെ തണുത്ത സോഫയിൽ കിടന്നു മാളവിക വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. 🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂 തുടരും... എല്ലാവരും ഇതുപോലെ ഉള്ള സ്റ്റോറി എഴുതിയത് ഞാൻ  വായിച്ചു അപ്പൊ ചെറിയ പരീക്ഷണം 😄 ഇഷ്ട്ടമായാൽ റിവ്യൂ തരണം ❤️ ✍️RafseenaNamaf✍️ പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/VFg7nfipsZb #കഥ ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ