കട്ടിലിൽ ജീവഛവമായി കിടക്കുന്ന നിന്റെ തള്ളയെ കണ്ടിട്ടാണോ നീയി അഹങ്കരിക്കുന്നത്...??? ഉള്ള പഠിപ്പും അവസാനിപ്പിച്ചു കൊല്ലം മൂന്നായില്ലേ നീ ഇതിനകത്തു കയറി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്... മതി.... ഇപ്പോൾ ഒത്തു വന്ന ഈ ബന്ധം ഞാൻ ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുകയാ.... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കളരിക്കൽ ആഞ്ജനേയന്റെ ഭാര്യ എന്ന പദവിക്ക് നിനക്കെന്ത് യോഗ്യതയാ ഉള്ളത്... അവർ ഇങ്ങനെയൊരു ബന്ധം ആലോചിച്ചത് തന്നെ എനിക്കിപ്പോഴും അത്ഭുതമാ.... അതുകൊണ്ട് അധികം ആലോചിക്കാനൊന്നും ഇല്ല... ഞാൻ അവർക്ക് വാക്ക് കൊടുക്കാൻ പോകുകയാ..... ഉമ്മറ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് അമ്മാവൻ വിറഞ്ഞു തുള്ളുമ്പോൾ ഗൗരി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അമ്മയെ നോക്കി.... പാവം... ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും ആകാത്ത അവസ്ഥയിലും ആ കണ്ണിൽ നീർച്ചാൽ ഒഴുകുകയാണ്...മകളെയോർത്ത് അത്ര മാത്രം വേവലാതി ആ ഹൃദയത്തിലുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം.... വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മായിയുടെ മുഖത്ത് സഹതാപം ആണെങ്കിൽ ഭാമേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിലെ പുച്ഛം അവൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു.... രാധികേ.... ആ ഫോണോന്ന് കൊണ്ടു വാ... ഇപ്പോൾ തന്നെ അവരെ വിളിച്ചു സമ്മതമാണെന്ന് പറയട്ടെ.... അമ്മാവന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അമ്മായി ഫോണുമെടുത്തു ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയതും ഗൗരി പുറകെ ഓടി... അമ്മാവാ... വേണ്ട.... ഭാമേച്ചിടെ കാര്യം നടക്കട്ടെ... എന്റെ... എന്റേത് വേണ്ട.... അത് നീയാ തീരുമാനിക്കണേ....??രണ്ടും ഒരുമിച്ചു നടത്താനാ അവർക്ക് താല്പര്യം... അപ്പോൾ പിന്നെ അത് പറ്റില്ല ഇത് മാത്രംന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ മോളുടെ ജീവിതം വെച്ചു കളിക്കണോ ഞാൻ... കളരിക്കൽക്കാരെ നിനക്ക് അറിയാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാണ്. വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ വാക്കാ...നിന്റെ നിഷേധം കൊണ്ട് എന്റെ കുട്ടീടെ ജീവിതം കൂടി ഇല്ലാണ്ടാവും...അതിന് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.... അങ്ങനെ പറയല്ലേ അമ്മാവാ.... എല്ലാം അമ്മാവന് അറിയുന്നതല്ലേ... ഒരാളെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് വഞ്ചിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല.... ഗൗരിയുടെ കണ്ണുകൾ നിർത്താതെ ഒഴുകിയെങ്കിൽ... ജയശങ്കർ അത് മാനിച്ചതേയില്ല... ഇതിലിപ്പോ എന്താ ഇത്ര വഞ്ചന...? പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് പിള്ളേർ ഓരോ കുസൃതി കാണിച്ചെന്നു വെച്ച്.. അതിന്റെ പേരിൽ ജീവിതകാലം മുഴുവനും ഇങ്ങനെ നിൽക്കാമെന്നാ നിന്റെ തീരുമാനം...!? തന്റെ ജീവിതം തന്നെ തകർത്ത ആ സംഭവത്തെ വെറുമൊരു നിസാരകാര്യമായി കാണുന്ന അമ്മാവനോട് അവൾക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നി.. അതൊക്കെ അന്ന് കഴിഞ്ഞു.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ആരറിയാൻ പോകുന്നു അതെല്ലാം...?? ഈ വീട്ടിലുള്ളവർക്കേ അറിയൂ.. ഞങ്ങൾ ആരും ഇത് വിളിച്ചു കൂവാനൊന്നും പോകുന്നില്ല..നീയും തത്കാലം അതൊക്കെ മറക്കാ... എന്നിട്ട് കളരിക്കലെ മരുമകളായി ഇനിയുള്ള കാലം ജീവിക്കാൻ നോക്ക്.... അതും പറഞ്ഞയാൾ ഫോണിൽ ദേവനാരായണൻ എന്ന് സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന നമ്പറിലേക്ക് കോൾ ചെയ്തു... തന്റെ മകളെയും അനന്തരവളെയും കളരിക്കലെ മരുമക്കളായി അയക്കാൻ സമ്മതമാണെന്ന് പറയുന്നത് കേട്ട് നിൽക്കാൻ ആകാതെ ഗൗരി വേഗം മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.... അവളുടെ കണ്മുന്നിൽ ഇപ്പോഴും ആ രാത്രിയാണ്... കോളേജിലെ ആർട്സ് ഡേ യുടെ അന്നത്തെ ആ നശിച്ച രാത്രി.... തന്റെ ജീവിതവും മാനവും നഷ്ടമായ ആ രാത്രിയോടെ, ജീവിതം തന്നെ അവസാനിപ്പിക്കാത്തത്തിൽ അവൾക്ക് സ്വയം കുറ്റബോധം തോന്നി... ഇല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് മറ്റൊരുവന്റെ താലിക്ക് കഴുത്തു നീട്ടി അയാളുടെ ജീവിതം കൂടി നശിപ്പിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു.... തനിക്ക് മുന്നിൽ ഇനി ഒരേയൊരു വഴിയേ ഉള്ളൂ....ആഞ്ജനേയനെ കാണണം.. എല്ലാ സത്യവും അയാളോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ പറയണം....പക്ഷെ എങ്ങനെ.... മുറിയിൽ ആലോചനയോടെ ഇരിക്കുമ്പോഴൊണ് അമ്മായി അങ്ങോട്ട് വന്നത്... മോളെ... ഗൗരി.... അവളോടുള്ള സഹതാപവും ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭയവും ആ മുഖത്ത് മാറി മാറി കാണാമായിരുന്നു... വിഷമിക്കാതെ കുട്ടി.... ഇനിയും ഇങ്ങനെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു ജീവിതം പാഴാക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല... മോൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അങ്ങ് കരുതുക.. എന്നിട്ട് ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കണം.. അതല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവും ഇല്ല മോളെ... അമ്മാവന്റെ ദേഷ്യം നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ... എനിക്ക് കൂടി ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല അദ്ദേഹത്തോട്... പിന്നെ.. നിന്റെ അമ്മയിപ്പോഴും ആ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയാ...നിന്നെയോർത്താ അവൾക്ക് അത്രയും വേദന...അത് കൂടി ഓർക്കണം ന്റെ മോള്.... അമ്മായി... എങ്ങനെയാ ഞാൻ.....ഒരു തേങ്ങലോടെ അവൾ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു... എല്ലാം മറക്കണം മോളെ... എളുപ്പമാവില്ലെന്ന് അമ്മായിക്കറിയാം... പക്ഷെ... തത്കാലം ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കരുതി.. പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കാൻ മനസ് കൊണ്ട് നീ തയ്യാറാവണം....!! അമ്മായിയുടെ ആശ്വാസവാക്കുകളൊന്നും അവളെ തെല്ലും ബാധിച്ചില്ല... നാട്ടിലെ ഏറ്റവും പേര് കേട്ട തറവാട്ടുകാരാണ് കളരിക്കൽ... കളരിക്കലെ ശങ്കരനാരായണനും ദേവകിക്കും രണ്ട് മക്കളാണ്... ദേവനാരായണനും ദേവപ്രഭയും... ദേവനാരായണൻ വിവാഹം ചെയ്തത് ജയശ്രീയെ ആണ്... വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് അവർക്ക് കുഞ്ഞുണ്ടായത്... ആഞ്ജനേയൻ! എല്ലാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട അച്ചു! പ്രസവത്തോടെ ജയശ്രീക്ക് ചില ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായി.. അധികം വൈകാതെ അവർ ഇഹലോക വാസം വെടിഞ്ഞു.... ഇതേ സമയം തന്നെയാണ് അയാളുടെ സഹോദരി ദേവപ്രഭക്കും കുഞ്ഞുണ്ടായത്..അവർക്കും ആൺകുട്ടിയായിരുന്നു.. അഭിമന്യു... അഭിയും അച്ചുവും ചെറുപ്പം മുതൽ ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു വളർന്നു... ഇതിനിടെ ദേവനാരായണനെ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കാൻ ദേവകിയമ്മ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...ഒരു കൈക്കുഞ്ഞുള്ള, വിധവയായ വസുന്ധരയായിരുന്നു അയാളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യ.... അച്ചുവിനോടും അഭിയോടും ഒപ്പം രുദ്രൻ എന്ന് ഓമനിച്ചു വിളിക്കുന്ന അനിരുദ്ധനും വളർന്നു... കാലം അവരിൽ കൗമാരവും യൗവനവും വർഷിച്ചു.... അച്ചുവിനും അഭിക്കും ഇരുപത്തിയെഴു തികഞ്ഞതോടെ അവർക്ക് വധുവിനെ തിരയലായിരുന്നു വസുന്ധരയുടെയും പ്രഭയുടെയും പ്രധാന ജോലി... ആഞ്ജനേയൻ കളരിക്കൽ വക ബിസിനസും സ്ഥാപനങ്ങളും നോക്കി നടത്തുകയാണെങ്കിൽ.. അഭിമന്യു സ്വന്തമായി കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനി നടത്തുന്നൊരു എഞ്ചിനീയർ ആയിരുന്നു... അനിരുദ്ധൻ എഞ്ചിനീയറിങ് കഴിഞ്ഞ് ബാംഗ്ലൂരിൽ ഇന്റേൺഷിപ്പ് ചെയ്യുന്നു... ആഞ്ജനേയനെയും അഭിമന്യുവിനെയും മോഹിക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങളില്ല നാട്ടിൽ...അതിൽ തന്നെ അച്ചുവിനാണ് മുൻ‌തൂക്കം കൂടുതൽ... അവന്റെ ഒത്ത ഉയരവും കരുത്തുറ്റ ശരീരവും വിരിഞ്ഞ മാറും അഴകുറ്റ മുഖവും എല്ലാം അന്നാട്ടിലെ പെൺകുട്ടികൾ രഹസ്യമായും പരസ്യമായും ആരാധിച്ചിരുന്നു.... അഭിയും സൗന്ദര്യത്തിലും സ്വഭാവഗുണത്തിലും ഒട്ടും മോശമല്ല...എന്നാൽ ആഞ്ജനേയനോളം എടുപ്പും ദേഷ്യവും ഒന്നും അവനില്ലായിരുന്നു.. വധു അന്വേഷണം തുടങ്ങിയ ആദ്യ നാളുകളിൽ പല വലിയ തറവാടുകളിൽ നിന്നും ആലോചനകൾ കളരിക്കലിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു... എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഗൗരിയെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ചു കണ്ട ആഞ്ജനേയൻ തന്നെയാണ്.. അവളെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ വീട്ടുകാരെ നിർബന്ധിച്ചത്.. ഇതേ സമയം അവളോടൊപ്പം കണ്ട ഭാമയെ അഭിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു... അതോടെ രണ്ട് പേർക്കുമായി അവരെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് കളരിക്കൽ തറവാട്ടുകാർ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഭാമയുടെ അച്ഛൻ അവരെ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു... അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് അവരെ കണ്ടതുകൊണ്ട് ഔദ്യോഗികമായൊരു പെണ്ണു കാണൽ ചടങ്ങ് ഉണ്ടായില്ല... ജയശങ്കർ തീരുമാനം വിളിച്ചറിയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് എത്രയും വേഗം ജാതകം നോക്കി...മുഹൂർത്തം കുറിക്കാമെന്ന് തീരുമാനമായി.... കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ നവവധുവായി അണിഞ്ഞൊരുകുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മുഖത്ത് തെല്ലും സന്തോഷമില്ലായിരുന്നു... പകരം ആ കണ്ണുകൾ ഈറമായിരുന്നു... ആഞ്ജനേയനെ കണ്ടൊന്ന് സംസാരിക്കാൻ ആവും വിധം ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല... ഇനി അൽപ സമയം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ താൻ അയാളുടെ ഭാര്യയാണ്... ചതിയാണിത്... അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന വഞ്ചന... മനസ് തന്നെ പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിർത്തി തേജോവധം ചെയ്യുകയാണ്... അവരെത്തി.....!!! പുറത്ത് നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ നെഞ്ചിടിപ്പേറി.... വിവാഹ വേദിയിലേക്ക് കയറും മുൻപേ കാരണവന്മാർക്ക് ദക്ഷിണ വെച്ച് കാല് തൊട്ടു വണങ്ങുന്ന ചടങ്ങായിരുന്നു... എല്ലാവരുടെയും അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയ ശേഷം അമ്മായി അവളെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.. അവിടെ തളർന്നു കിടക്കുന്ന തന്റെ അമ്മയുടെ കാൽ കീഴിൽ ദക്ഷിണ വെച്ചവൾ ആ പാദം തൊട്ട് തൊഴുതു... അമ്മേ..... നന്നായി വരും ന്റെ കുട്ടി.... ദീർഘസുമംഗലിയായിരിക്കട്ടെ.... അമ്മ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ അനുഗ്രഹിച്ചു.... മോളെ.... അമ്മക്ക് നീയൊരു വാക്ക് തരണം.... ഇന്ന് മുതൽ എല്ലാം മറന്നു, നീ ആഞ്ജനേയന്റെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കണം... പഴയതൊന്നും ഒരിക്കലും ഓർക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്...കഴുത്തിൽ താലി വീഴുന്നതോടെ നീ എല്ലാം മറക്കണം...!!! ആവില്ലെന്ന് ബോധ്യമുണ്ടായിട്ടും സമ്മതിച്ചു... മനസാക്ഷിയെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കുഴിച്ചു മൂടി പുതിയൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടവൾ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു... അവിടെ നിറപറക്ക് മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളു... അമ്മായി അവളെ വേഗം അവനടുത്തേക്ക് ഇരുത്തി... അവരുടെ താലിക്കെട്ട് കഴിഞ്ഞാണ് അഭിയുടെയും ഭാമയുടെയും... പൂജാരി താലി ചരടെടുത്തു നീട്ടിയതും കരുത്തുറ്റ രണ്ടു കൈകൾ അതേറ്റു വാങ്ങുന്നതും തന്റെ നേർക്ക് നീട്ടുന്നതും അറിഞ്ഞവൾ കണ്ണുകളടച്ചു... എന്റേതാക്കട്ടെ ഞാൻ....!? കാതോരം കേട്ട ആർദ്രമായ സ്വരവും ചുടു നിശ്വാസവും അവളുടെ മിഴികളെ അവന് നേരെ ഉണർത്തി... അപ്പോഴും കെട്ടാതെ അവൻ ആ താലി കഴുത്തിലേക്ക് ചേർത്തു നിൽക്കുകയാണെന്ന് കാണെ അവൾ നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി... എന്തോ അതുവരെ മനസിലുണ്ടായിരുന്ന ഭയവും സങ്കടവുമെല്ലാം എങ്ങോ പോയ്‌ ഒളിച്ചത് പോലെ... താലിചരട് മൂന്ന് വട്ടം മുറുക്കുമ്പോൾ... ഇന്ന് മുതൽ ആയുസ് അവസാനിക്കും വരെ ഈ താലി ന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉണ്ടാവണേ ഭഗവാനെ... ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നല്ല പാതിയായിരിക്കാൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണേ... എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന മാത്രം ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി..... മന്ത്രോചാരണങ്ങളോടെ അവർ മണ്ഡപം വലം വെച്ച ശേഷം, അഭിയുടെയും ഭാമയുടേം ചടങ്ങായിരുന്നു... അത് കഴിഞ്ഞ ഉടൻ സദ്യയും കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു കാറിലായി വധൂവരന്മാർ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.... കാറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയെ ഓർത്തായിരുന്നു ഗൗരിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്... അമ്മായി നോക്കും, എങ്കിലും താനുള്ളത് പോലെയാവില്ലല്ലോ...വലത്തേ കൈകൊണ്ട് കവിളിൽ ഒഴുകിയ കണ്ണുനീർ തുടച്ചകറ്റുമ്പോൾ ഇടം കയ്യിൽ ഒരു കൈ മുറുകുന്നത് അറിഞ്ഞു... അവൾ പതിയെ മിഴികൾ ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ ആഞ്ജനേയൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.. അപ്പോഴും ആ കൈകൾ അവളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.. കളരിക്കൽ തറവാട്....!!! വലിയ പടിപ്പുരയും കൂറ്റൻ മതിൽകെട്ടും എല്ലാമായി പ്രൗഡിയോടെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നൊരു ഇരുനില തറവാട്.... കാർ നിർത്തി അവർ ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും നിലവിളക്കുമായി വസുന്ധരയും പ്രഭയും ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു... ആ വിളക്ക് ഏറ്റു വാങ്ങി വലതു കാൽ വെച്ച് ഗൗരിയും ഭാമയും പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.... മോളെ... ഇതാ അച്ചുവിന്റെ മുറി... കുളിച് ഫ്രഷ് ആയി താഴേക്ക് വാ.. അമ്മ അവിടെ ഉണ്ടാകും കേട്ടോ....പിന്നെ മോൾക്ക് വേണ്ട ഡ്രസ് എല്ലാം ആ കബോർഡിൽ ഉണ്ട്.. ഗൗരിയെ ആ വലിയ മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വസുന്ധര താഴേക്ക് പോയി... അവൾ ആ മുറിയാകെ വീക്ഷിച്ചു.. അത്രമേൽ അടുക്കും ചിട്ടയും ഉള്ള മുറി... വലിയ കിങ് സൈസ് ബെഡും അതിനരികെ വലിയൊരു കബോർഡും.. എതിർ വശത്തൊരു മേശയും കസേരയും മേശയിൽ ഒരു ലാപ്ടോപ്പും പെൻഹോൾഡറും ഇരിപ്പുണ്ട്... ഒരു വിധേന ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളും മുല്ലപ്പൂവും അവൾ അഴിച്ചു മാറ്റി... ആഭരണങ്ങൾ കൂടുതലും ഭാമേച്ചിക്കാണ്... അതിൽ പരിഭവമില്ല.. ഭാമേച്ചിയെ അത്രയും നന്നായി ഇറക്കി കൊടുക്കണമെന്ന് അമ്മാവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.. അവൾ ആ കബോർഡ് തുറന്നു..ഹാങ്കറിൽ കൊളുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന വെള്ള മുണ്ടുകൾ... തെല്ലും ചുളിവ് ഇല്ലാതെ അലക്കി തേച്ചു ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്... തുണിക്കടയിൽ എന്നപോലെ തേച്ചു മടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഷർട്ടുകൾ തൊട്ടപ്പുറത്തു...കൂടാതെ ഫോർമൽ ഡ്രസ്സുകൾ വേറെ...ആഞ്ജനേയന്റെ വ്യക്തിത്വവും ചിട്ടയുമെല്ലാം അതിൽ നിന്ന് തന്നെ മനസിലായി അവൾക്ക്... കബോർഡിലെ അടുത്ത സെക്ഷൻ തുറന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരുപാട് സാരികൾ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു.. എല്ലാം പുതിയവ..ഇതൊക്കെ അദേഹത്തിന്റെ അമ്മയായിരിക്കും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക... ... തന്റെ കൃത്യം അളവിലുള്ള കൂപ്പായങ്ങളും കണ്ടവൾ അത്ഭുതത്തോടെ അതിൽ നിന്നോരെണ്ണം എടുത്തു... വീട്ടിൽ ചുരിദാർ ആണ് ഇടാറ്... അതായിരുന്നു സുഖം... അവൾ വേഗം കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി.... കുളിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ മനസിന് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം പോലെ.... ആഞ്ജനേയന്റെ താലി കഴുത്തിൽ വീണാൽ പിന്നെ പഴയതൊക്കെ മറക്കണേ മോളെ... ന്നുള്ള അമ്മയുടെ വേദന നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർത്തു... മനഃപൂർവം ഒന്നും ഓർക്കാതെയിരിക്കാൻ മനസിനെ ചട്ടം കെട്ടി... അപ്പോഴേക്കും പെട്ടന്നാരോ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത് അറിഞ്ഞവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ആഞ്ജനേയൻ.. ആഞ്ജനേയൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നതും ഗൗരി പരിഭ്രമത്തോടെ ഒരു അരിക് ചേർന്ന് നിന്നു... അവൻ പോക്കറ്റിലെ ഫോണും പേഴ്‌സും ടേബിളിൽ വെച്ചു... ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസ് ഓരോന്നായി അഴിച്ചുകൊണ്ട് ഗൗരിയെ നോക്കി... കുളിച്ചോ...? മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ചോദിക്കുന്നവനെ ഗൗരി ആകപ്പാടെ നോക്കി... മ്മ്മ്... കളരിക്കൽ ആഞ്ജനേയൻ എന്ന് ഒത്തിരി കേട്ടിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും ഇന്നുവരെ ഈ മുഖം പോലും നേരാം വണ്ണം കണ്ടിട്ടില്ല... അമ്പലത്തിൽ പോകുമ്പോൾ ഒരു മിന്നായം പോലെ കാണാം ഇടക്ക്.. മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല... പൗരുഷം തുളുമ്പുന്ന അഴകാർന്ന മുഖം... കുഞ്ഞു പുരികവും കണ്ണുകളും.. നീണ്ട മൂക്ക്.. കട്ടിയുള്ള താടിയും അല്പം പിരിച്ചു വെച്ച പോലുള്ള മീശയും.... ഇടത്തെ കാതിൽ ഒരു സ്വർണ കടുക്കൻ... ഷർട്ട് പൂർണ്ണമായും അഴിച്ച് അവൻ കബോഡിന് അടുത്തുള്ള ലോണ്ടറി ബാസ്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു... വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന മസിൽ കണ്ടതും ഗൗരിയുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു പോയി... കഴിഞ്ഞോ...?? ആഞ്ജനേയൻ അടുത്തേക്ക് വന്നു... അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത്.... എ.. എന്ത്....? ഗൗരി പരിഭ്രമത്തോടെ മിഴികളുയർത്തി അവനെ നോക്കി... എന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞോ.. ന്ന്..... ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നതും ഗൗരി ചുമരിൽ തട്ടി നിന്നു... അ.. അത്.. ഞാൻ.. ഇതുവരെ കാണാത്തത് കൊണ്ട്... മ്മ്മ്?? നീയെന്താ ആണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ...? വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തിൽ അവൻ ചോദിച്ചതും ഗൗരിക്ക് ആകെ എന്തോ പോലെയായി... ദേ... ഈ തലയിൽ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നത് എന്റെ ടവൽ ആണ്...അതിങ് തന്നേക്ക്...പിന്നെ,, എന്റെ സാധനങ്ങൾ ആരും എടുക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല....മ്മ്മ് വേഗം താ.... മുഖത്തെ ഗൗരവം വിടാതെ പറയുന്നവനെ പരിഭ്രമത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ തല തുവർത്തിയിരുന്ന ടവൽ അഴിച്ചു അവന് നീട്ടി... കൂസലില്ലാതെ അത് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് അവൻ തിരികെ നടന്നതും ഗൗരിയുടെ മുഖമാകെ ചുവന്നു കലങ്ങി... കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൂ.... ഏറെയൊന്നും മോഹിച്ചിട്ടില്ല.. പക്ഷെ അവന്റെ മനസ്സിൽ തനിക്കൊരു സ്ഥാനം ഉണ്ടാകും എന്നും ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ഓർക്കാതെ അവന് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കാം എന്നുമുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ ഉള്ളിൽ നാമ്പിട്ടു തുടങ്ങിയതാണ്... അതിനെയാണ് തെല്ലും കരുണയില്ലാതെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെയാവൻ നുള്ളി നോവിച്ചത്... അല്ലെങ്കിലും ഗൗരിക്ക് നല്ലതൊന്നും വിധിച്ചിട്ടില്ല... സമാധാനവും സന്തോഷവും ഒട്ടും... ഉള്ളിൽ തിങ്ങി വന്ന പരിഭവം മുഴുവൻ കണ്ണുകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി... അവൾ വേഗം മുറി വിട്ട് താഴേക്ക് നടന്നു... അവിടെ അമ്മയും ഭാമേച്ചിയും പിന്നെ ആരൊക്കെയോ നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്... അയ്യോ... മോളെന്താ ഈ സാരി ഉടുത്തെ... പകിട്ടുള്ളത് വേറെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ... വസുന്ധര അവളെ കണ്ടപാടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... കുഴപ്പമില്ല അമ്മേ.. ഇതാ ഉടുക്കാൻ സുഖം... അവളൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... ആഭരണങ്ങൾ ഒക്കെ ഊരി വെച്ചോ?? ഇന്നത്തെ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞിട്ട് അഴിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു... പ്രഭ അല്പം കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞു.. എന്ത് ചടങ്ങ്....? ഗൗരി പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചു.. പ്രഭയും വസുന്ധരാമ്മയും ചുറ്റുമുള്ള സ്ത്രീകളും ഒന്ന് ചിരിച്ചതല്ലാതെ ആരും മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഭാമ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു... പിന്നെ കണ്ണുകൊണ്ട് ഇനി ഇങ്ങനെ മണ്ടത്തരം പറയരുതെന്ന് വിലക്കി... അപ്പോഴേക്കും മുകളിൽ നിന്ന് ആഞ്ജനേയൻ ഇറങ്ങി വരുന്നതവൾ കണ്ടു... ഇപ്പോൾ ഒരു വെള്ള മുണ്ടും പച്ച ഷർട്ടുമാണ് വേഷം... അവൻ അവരെയൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ നേരെ ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി.. എന്നാലും അച്ചൂന് ഇങ്ങനെയൊരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെ ഇഷ്ടമാവും എന്ന് ഞങ്ങൾ ആരും കരുതിയില്ലാട്ടോ വസുന്ധരാമ്മേ... ഇതിപ്പോ അവനായിട്ട് തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ച കുട്ടിയാ ല്ലേ.... കൂട്ടത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ ചോദിച്ചപ്പോൾ വസുന്ധര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ മുടിയിൽ തലോടി.. എല്ലാം അവന്റെ ഇഷ്ടമാ.... അതുപോലെ തന്നെ അഭി മോനും.. അത് പിന്നെ അവര് രണ്ടും ചെറുപ്പം മുതലേ അങ്ങനെ അല്ലെ... ഇരട്ടകളെ പോലെയാ.... വസുന്ധര അത് പറയുമ്പോൾ ഭാമയുടെ മുഖത്ത് അത്രയും തെളിച്ചമില്ലാത്തൊരു ചിരി വിടർന്നു...എന്തോ അവൾക്കും മോഹമായിരുന്നു ഒറ്റയാനെ പോലെ തലയുയർത്തി നടക്കുന്ന ആഞ്ജനേയനോട്‌...അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് കാണുമ്പോഴെല്ലാം കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.. പക്ഷെ അവന് ഗൗരിയെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞു ആലോചന വന്നപ്പോൾ മനസാകെ നീറി പുകയുകയായിരുന്നു... വാശി കാണിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ വന്ന ബന്ധം പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും എന്ന് കരുതിയാണ് അടങ്ങിയത്.. എന്തായാലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരേ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെയല്ലേ വരുന്നത്... അടുത്ത് നിന്നൊന്നു കാണുകയെങ്കിലും ചെയ്യാമല്ലോ... ഓരോന്നോർത്ത് നെടുവീർപ്പോടെ ഭാമ ഗൗരിയെ നോക്കി... അവൾ അപ്പോഴും ആഞ്ജനേയന്റെ വാക്കുകളിലെ നീരസം ഓർത്ത് നൊമ്പരത്തോടെ നിൽക്കുകയാണ്.... രാത്രിയോടെ ബന്ധുക്കൾ ഏറെക്കുറെ പിരിഞ്ഞു പോയി... തറവാട്ടിൽ ഉള്ളവർ മാത്രം അവശേഷിച്ചു... വസുന്ധരയും പ്രഭയും മരുമക്കളുടെ കയ്യിൽ ഓരോ ഗ്ലാസ്സ് പാലുമായി അവരെ മുറിയിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.... ഗൗരി പാൽ ഗ്ലാസ്സുമായി മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നത് നോക്കി അല്പം അസൂയയോടെ തന്നെ ഭാമ മുറിയിലേക്ക് കയറി.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://app.aksharathalukal.in/series/50049/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ