©Copy right work- This work is protected in accordance with section 45 of the copy right act 1957. By. മഴ മിഴി.....✍️ ⚜️ബ്രഹ്മകമലം ⚜️ Part -1 മഴ മിഴി ✍️ "എടാ.. നിൽക്കെടാ അവിടെ.." നിന്നോടടാ രായപ്പാ ഞാൻ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞെ..!! നിന്റെ പുറകെ എത്ര ദിവസമായി ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓടുവാ...!! മഴ പൊടിഞ്ഞു  നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ചവിട്ടി ഇരുട്ടിൽ കൂടി മുന്നോട്ട് ഓടുന്നതിനിടയിൽ  അച്യുതൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... "ഒന്ന് നിൽക്കെടാ  രായപ്പാ.." നീ ഇങ്ങനെ ഓടിയാൽ ഞാൻ എങ്ങനെയാ നിന്നെ പിടിക്കുന്നെ...!! നിന്നെ പിടിച്ചു കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ എന്റെ സസ്പെൻഷൻ എങ്ങനെ മാറും.. "ഒന്ന് പിടി താടാ രായപ്പാ.." പിന്നെ....!!ഹ്ഹ... സാറിപ്പോ...ന്നെ...പിടിക്കും..!! ഞാനിപ്പോ സാറിന്റെ മുന്നിൽ  അങ്ങ് നിന്നും തരും ന്നാ പിടിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞു....!! "ഒന്നു പോയെ സാറേ.." പോയി പണി നോക്കു സാറേ..!! സാറിന് എന്നെ ആ  മഹാദേവർമഠകാർക്ക് പിടിച്ചു കൊടുത്തേച്ചു ഉരുട്ടി കൊല്ലാൻ അല്ലെ. 'ആ പൂതി സാറിന്റെ ഉള്ളിൽ വെച്ചാൽ മതി...' സാറാണെ സത്യം മഹാദേവർമഠത്തിൽ നിന്നും ഈ രായപ്പൻ  ഒന്നും മോട്ടിച്ചിട്ടില്ല.....!! അപ്പോൾ പിന്നെ നീ  ആ കാളിയാട്ട് മനയിൽ നിന്നാണോടാ രായപ്പാ മോട്ടിച്ചേ..? ഞാൻ എവിടെ നിന്നും ഒന്നും മോട്ടിച്ചിട്ടില്ല സാറേ....! ജീവനിൽ കൊതിയുള്ള ആരേലും ആ രക്ഷസൻമാരുടെ  മുതല് കാക്കാൻ കേറുമോ..? "എന്നാൽ പിന്നെ നീ എന്തിനാടാ രായപ്പാ പേടിച്ചു ഓടണേ.." നിനക്ക് അവിടെ ഒന്ന് നിന്നൂടെ...! ഓടി അണച്ചു   ചെളിയിൽ തെന്നി വീഴാൻ പോയ  കോൺസ്റ്റബിൾ  അച്യുതൻ   ബാലൻസ് ചെയ്തു നിന്നു കൊണ്ട് കുട വയറും തടവി   പറയുമ്പോൾ മുന്നോട്ട് ഓടുന്നതിനു ഇടയിൽ   കള്ളൻ രായപ്പൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. സാറ് പറയുമ്പോൾ ഞാനങ്ങു നിൽക്കാൻ പോവല്ലേ... ഒന്ന് പോയെ സാറേ..ഞാൻ എന്താ മണ്ടൻ ആണോ? മഴ പെയ്തു തെന്നി കിടക്കണ വഴിയാ....സാറിന് ഓടി തീരെ പരിചയം കാണില്ലാട്ടോ..വഴുക്കി വീഴുവെ.. സാറ്  വന്ന വഴിയേ പോകാൻ നോക്കു.! അങ്ങനെ പോകാൻ അല്ലല്ലോ രായപ്പ  ഞാൻ നിന്റെ പുറകെ ഓടിയെ? അപ്പോ സാറ് രണ്ടും കല്പിച്ച അല്ലെ ഈ ഓടുന്നെ... പിന്നെയല്ലാതെ.. നിന്റെ പുറകെ ചുമ്മ ഓടാൻ എനിക്ക് വട്ടുണ്ടോ? "ന്നാൽ... പിന്നെ... ന്നെ ... സാറ് ഇന്ന് പിടിച്ചിട്ട് തന്നെ..." കൊച്ചു വെളുപ്പാൻ കാലത്തു മനസമാധാനത്തെ  ഉള്ള പണിയും തീർത്തു ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന എന്നെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിക്കാൻ സാറിന് നാണം ഇല്ലേ. ഇല്ലെടാ രായപ്പാ ഈ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ഒട്ടും നാണം ഇല്ല... നീ ഒരുത്തൻ കാരണം ന്റെ ജോലിയും പോയി കൂടെ മാനവും പോയി.. നിന്നെ പിടിക്കാണ്ട്  ... ന്റെ...പോയ മാനം തിരികെ കിട്ടില്ല. നീ ഒന്ന് നിൽക്കെടാ രായപ്പ... ഇതെന്റെ അഭിമാനത്തിന്റെ പ്രശ്നം ആണെടാ.. ന്റെ പൊന്നു സാറേ.. നിക്കും ഉണ്ട് ഈ പറയണ അഭിമാനം... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിൽക്കൂല്ല.. "പിന്നെ സാറ് കരുതും പോലെ  ന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നും ഇല്ല സാറേ." ഭവനിയമ്മേടെ വീട്ടീന്ന് കട്ടത് ആണെങ്കിൽ അത്‌ വെറും മുക്കുപണ്ടമാ സാറേ. ആ കള്ള കെളവി വെറുതെ നുണ പറഞ്ഞത സാറേ. പൊന്നു പോയിട്ട് പിച്ചള ഇല്ല അവരുടെ കയ്യിൽ. സാറിന് സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ. ന്നാ പിടിച്ചോ അവരുടെ മുക്കുപണ്ടം. അരയിൽ പൊതിഞ്ഞു വെച്ച ഒരു പൊതി അയാൾക്ക് നേരെ വലിച്ചു എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് രായപ്പൻ വിളിച്ചും പറഞ്ഞു... കൊണ്ടു ചെന്ന് സാറ് തന്നെ ഉരച്ചു നോക്കു ... അപ്പൊ മനസ്സിലാവും അത്‌ വെറും മുക്ക് പണ്ടം ആണെന്ന്.. എന്നാൽ പിന്നെ നിനക്ക് ഒന്ന് നിന്നൂടെ.? മനസ്സില്ല സാറേ..!! സാറിന് എന്നെ ആ മഹാദേവർമടക്കാരുടെ കൈ തരിപ്പ് മാറ്റാൻ ഇട്ടു കൊടുക്കാൻ അല്ലെ. അല്ലാതെ വെറുതെ വിടാൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ... അങ്ങനെ അവരുടെ കയ്യുടെ കഴപ്പ് മാറ്റാൻ ഞാൻ എന്തിനാ ബലിയാട് ആവുന്നേ.. ഞാൻ എന്തായാലും നാട് വിടാൻ തീരുമാനിച്ചു... "സാറിന് ന്നെ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിക്കാൻ പറ്റിയാൽ പിടിച്ചോ.." അല്ലെങ്കിൽ നീന്തി വന്നു പിടിച്ചോ? ഞാൻ എന്തായാലും  തെക്കേക്കര   ആറ്റിൽ ചാടാൻ പോവാ. "ഡാ... രായപ്പാ.." "ചാടല്ലെടാ.." അടിയോഴുക്കു കൂടുതൽ ആണെടാ.പഹയാ.. ചാടി കളയല്ലേ.. മൂന്നാം പക്കം  ചുരുളിയിൽ പൊങ്ങു നീ.. മഴ പെയ്തു വെള്ളം പൊങ്ങി കിടക്കുവാ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട രായപ്പാ.. ഡാ ചാടല്ലേ... പിന്നെ ഈ രായപ്പൻ ഇതുപോലെ എത്ര മലവെള്ളപാച്ചിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളതാ. "സറൊന്നു പോയെ സാറേ." ഡാ.. രായപ്പാ ഇത്‌ അതുപോലെ അല്ലേടാ . ഇത്തവണ വെള്ളം ഏറിയിട്ട് ഉണ്ട്..മഹാദേവപുരം ക്ഷേത്രത്തിലെ  അമ്പല കുളവും  നന്ദികേശ വിഗ്രഹവും വരെ  വെള്ളം മുങ്ങി..പണ്ടത്തെ പോലെ ഉള്ള ഒഴുക്ക് അല്ല ഇപ്പോൾ.അടി ഒഴുക്ക് കൂടുതൽ ആണ്. അതുകൊണ്ട് നീ   ചാടല്ലെടാ  രായപ്പാ.. അച്യുതൻ പറഞ്ഞു തീർന്നതും   രായപ്പൻ ചാടിയതും ഒരുമിച്ചു ആയിരുന്നു. അച്യുതൻ ഓടി വന്നു ആറ്റിൻ കരയിൽ മരക്കൊമ്പിൽ പിടിച്ചു താഴേക്കു   നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടത്  പ്രഭാതത്തിന്റെ  നേർത്ത് വരുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ആറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ മുന്നോട്ട് ചുഴിയിൽ എന്നാ പോലെ നീന്തുന്ന രായപ്പനെ ആണ്. കുറച്ചു നേരം അവൻ നീന്തുന്നത് നോക്കി നിന്നിട്ട്  അച്യുതൻ തിരികെ പോയി. അപ്പോഴും നേരം വെളുത്തിട്ടില്ല.. ചാറ്റൽ മഴ ചന്നം പിന്നം പൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. രായപ്പൻ നീന്തി നീന്തി ക്ഷീണിച്ചു. ഇത്രയും നാളും താൻ കണ്ട ആറു അല്ല അതെന്നു അയാൾക്ക്‌ തോന്നി. അത്രയേറെ ഭയാനകമായിരുന്നു ആറ്റിലെ ജലത്തിലേ ഓളവും ഒഴുക്കും. ഒരു ആവേശത്തിന് എടുത്തു ചാടിയത് തന്റെ മരണത്തിലേക്ക് ആണെന്ന് പോലും അയാൾക്ക് ആ നേരം തോന്നി പോയി.. "ന്റെ... ഭൈരവ മൂർത്തി ചതിക്കല്ലേ എന്നെ നീ." ആറ്റിലെ അടി ഒഴിക്കിന് ഒത്തു നീന്തിക്കയറാൻ കഴിയാതെ വന്നതും രായപ്പൻ ചുറ്റും കണോടിച്ചു നോക്കി.. രക്ഷ പെടാൻ ഒരു കച്ചി തുരുമ്പു എങ്കിലും കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നയാൾ ആ നേരം കൊതിച്ചു. ഒപ്പം അയാളുടെ കഴുത്തിൽ കൊരുത്തിട്ടാ  സ്വർണതിന്റെ ബ്രഹ്‌മകമലത്തിന്റെ മൊട്ടു ആകൃതിയിൽ ഉള്ള ലോക്കറ്റ് ആ ഓളത്തിലും പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒഴുക്കിന് എതിരെ നീന്താൻ കഴിയാതെ    രായപ്പൻ ഒഴുക്കിന് ഒപ്പം ദിശ അറിയാതെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു..ഒഴുകി ഒഴുകി രായപ്പന് ഒരൂ  വൃക്ഷത്തിന്റെ  ചാഞ്ഞ കൊമ്പ് കിട്ടി... അയാൾ അതിൽ പിടിച്ചു ഒരു വിധം കരയിലേക്ക്  കയറി കൊണ്ട് നോക്കിയത്   സാക്ഷാൽ മഹാദേവപുരം കാക്കും ഭൈരവമൂർത്തിയായ കാല ഭൈരവന്റെ  ക്ഷേത്ര വാതുക്കലേക്കു ആണ്. ആ നേരം എവിടെ നിന്നോ വീശിയ കാറ്റിൽ ക്ഷേത്ര വാതിൽ പാളി തുറന്നു.. തുറന്ന വാതിൽ പാളിയിൽ കൂടി കാണുന്ന കാല ഭൈരവന്റെ   ഉഗ്ര രൂപം കാണെ  അറിയാതെ കള്ളൻ രായപ്പൻ തൊഴുതു പോയി. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും കേട്ട ഒച്ചയിൽ  രായപ്പാൻ ഞെട്ടി  പിന്നിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടത്  ചോരയിൽ കുളിച്ചു തനിക്കു പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യ രൂപത്തെയാണ്.ഒപ്പം ആ മനുഷ്യന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന  കുഞ്ഞിന്റെ സ്വർണ  പാദസ്വരം അണിഞ്ഞ കുഞ്ഞി കാലുകളും ആണ്. പെട്ടന്ന് ആ മനുഷ്യൻ  കുഞ്ഞിനെ പൊതിഞ്ഞ ചുവന്ന പട്ടൊടെ  രായപ്പന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു.. രായപ്പൻ കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി കഴിഞ്ഞാണ് ഞെട്ടലോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ നോക്കിയത്. അയാൾ മുഖം ഒരു ചെറു ഷോളാൽ മറച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ആ കണ്ണുകൾ താനെവിടെയോ കണ്ടു മറന്ന പോലേ അയാൾക്ക്‌ തോന്നി. പെട്ടന്ന് രായപ്പനെ നോക്കി ആ മനുഷ്യൻ  തൊഴുതു കൊണ്ട്  പറഞ്ഞു. എത്രയും വേഗം  പൊയ്ക്കോ.. ഒരിക്കലും  നീ ഈ മഹാദേവപുരത്തേക്ക് തിരികെ വരരുത്. ഇവളെ നിന്റെ മകളായി  ഒരു സാധാരണക്കാരിയായി വളർത്തണം. ആ നേരം രായപ്പൻ ഞെട്ടലോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അയാളെ നോക്കി. ആ സ്വരം  തനിക്കു സുപരിചിതം പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. ആ മനുഷ്യന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്ന  ചോര കാണെ രായപ്പൻ ഒന്ന് ഭയന്നു.. പെട്ടന്ന് അയാളുടെ  തലയിൽ കിടന്ന  ഷാൾ കാറ്റിൽ ആടി പറന്നതും അയാളുടെ  മുഖം ആ ചെറു വെളിച്ചത്തിൽ  രായപ്പൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു. അയാളുടെ കണ്ണിൽ ഞെട്ടൽ ഉളവായി. "കാളിയാട്ട് മനയിലെ  ബ്രഹ്മദത്തൻ തിരുമേനി.." അയാൾ പതിയെ പറഞ്ഞതും ബ്രഹ്മദത്താൻ അയാൾക്ക്‌ നേരെ ശബ്ധിക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട്   അയാളുമായി അമ്പലത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. തിരുമേനി... അങ്ങ്... ഒന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും പറ്റിയ നേരമല്ല ഇത്... വേഗം പോകു.. ദൂരേക്ക് എവിടേക്ക് എങ്കിലും നേരം പുലരും മുന്നേ പോകു.. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മോടൊപ്പം നീയും മരിക്കും.. അയാൾ  ആജ്ഞപിക്കും പോലെ പറഞ്ഞതും രായപ്പനും ആ നേരംഭയം  തോന്നി. അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നതും ബ്രഹ്മദത്തൻ പെട്ടന്ന് അയാൾക്ക് അരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു അയാളുടെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കുഞ്ഞി കാലുകളിൽ കൊതി തീരെ ചുംബിച്ചു.. പിന്നെ തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന  കാലഭൈരവന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഒരു ലോക്കെറ്റ് ആ കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ഇട്ടു..ഒപ്പം അയാൾ കഴുത്തിൽ മറ്റെന്തോ ഒന്ന് കൂടി പരാതി.. അത്‌ കിട്ടാതെ വന്നതും അയാളിൽ ആശങ്ക നിറഞ്ഞു. ആ നേരം രായപ്പന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഏറി.. അയാൾ വല്ലാത്ത  അങ്കലാപ്പോടെ അയാളെ നോക്കി. തിരുമേനി.. അയാൾ  എന്തോ ചോദിക്കാനായി വിളിച്ചു. രായപ്പാ.... നീ ഒരു കള്ളൻ ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ഇനി മുതൽ നീ ഒരിക്കലും കക്കരുത്.. കാല ഭൈരവന് മുന്നിൽ വെച്ചു നീ എനിക്ക് വാക്ക് താ..രായപ്പാ എന്റെ  കൊച്ചു മകളെ നീ പൊന്നു പോലെ നോക്കുമെന്നും  ഇനി ഒരിക്കലും മോഷ്ടിക്കില്ലെന്നും. ആ നേരം അയാൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വൃദ്ധന്റെ വാക്കുകളെ ധിക്കരിക്കാൻ  കഴിയാതെ അയാൾ ആ വൃദ്ധനു  വാക്ക് കൊടുത്തു കൊണ്ട്  മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും കേട്ട ആർത്ത നാദത്തിൽ പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ ഭയന്നു ആ കൈ കുഞ്ഞുമായി അയാൾ തന്നാൽ കഴിയും വിധം മുന്നോട്ട് ഓടി.. അപ്പോഴും ആ കുഞ്ഞു ഒന്ന് ഞരങ്ങുകയോ കരയുകയോ ചെയ്തതേയില്ല. മുന്നിൽ കണ്ട വഴിയിൽ കൂടി രായപ്പൻ മുന്നോട്ട് ഓടി. അയാൾ ഓടി ഓടി  മൊട്ട കുന്നും കടന്നു  ഏറെ ദൂരം ചെന്ന് കഴിഞ്ഞു പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.അപ്പോഴേക്കും നേരം പുലർന്നിരുന്നു.. സൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണം   ആ കുഞ്ഞു മുഖത്തേക്ക് വീണു തിളങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു..അപ്പോഴും  ആ കുഞ്ഞു ശബ്ധിച്ചതേയില്ല പൊട്ടുപോലെ നേർത്തു കാണുന്ന ക്ഷേത്ര  നൂപുരം കാണെ ആയാൾ  അവിടേക്കു നോക്കി നിന്നു.അപ്പോഴും അയാളുടെ കൈകൾ ആ കുഞ്ഞിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും അയാളിൽ ആശങ്കയും സംശയവുമപ്പൊഴും നില നിന്നു. കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ അയാൾ വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ പതിയെ ആ കുഞ്ഞി കവിളിൽ ഒന്ന് തൊട്ടതും അതുവരെ ശബ്ധിക്കാതെ ഇരുന്ന കുഞ്ഞു ചിണുങ്ങി ചിണുങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ അടക്കാൻ കഴിയാതെ കുഞ്ഞിനെ തോളിൽ ഇട്ടു തട്ടി കൊണ്ട് അയാൾ മൊട്ട കുന്നിനു മറു ഭാഗത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിലേക്കു നടന്നു. ****** മഹാദേവപുരത്തെ അന്നത്തെ പ്രഭാതം വരവേറ്റതു ആശുഭ വാർത്തയോടെ ആയിരുന്നു. കാളിയാട്ട്  മനയിലെ   ബ്രഹ്മദത്തൻ തിരുമേനി അമ്പല കുളത്തിൽ ചത്തു കിടക്കുന്നെന്ന വാർത്ത കാട്ടു തീ പോലെ പടർന്നു. ഒപ്പം  കള്ളൻ രായപ്പനെ  കാണാൻ ഇല്ലെന്ന വാർത്തയും കൂടി പരന്നതോടെ ആളുകൾ പല കഥയും മെനഞ്ഞു. ഈ കഥകൾ എല്ലാം കേട്ടിട്ടും  അച്യുതൻ മാത്രം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ആരെയോ ഭയക്കും പോലെയായിരുന്നു. തുടരും. ന്യൂ സ്റ്റോറിയാണ്.. വായിച്ചിട്ട് എല്ലാരും ഒന്ന് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു കൂടെ നിന്നാൽ .. ഡെയിലി post ചെയ്യാൻ നോക്കാം.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❣️ റൊമാന്റിക് മൂവീസ് 🥰