#📙 നോവൽ- മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _59 ✍️ രചന - Aysha akbar അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ആ ബുള്ളറ്റ് വന്ന് നിന്നത്.... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ വിടർന്നു..... അവളുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചു...... അവൻ ബുള്ളറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചീകി വെച്ച അവന്റെ മുടിയൊന്നിളകി...... കാലു കഴുകി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത് തിണ്ണയിലായിരിക്കുന്ന ഗായത്രിയിലായിരുന്നു.... ഇതെന്ത് പുതുമ യെന്ന തരത്തിൽ സച്ചു മുത്തശ്ശിയെ ഒന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് ചിരി വന്നിരുന്നു..... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് അവളിലേക്ക് നീണ്ടതും വിടർന്ന കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശം പെട്ടെന്നവനിലൊരു പ്രണയത്തിന്റെ മിന്നൽ തീർത്തു..... നിമിഷ നേരം കൊണ്ടാ ചൊടിയിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു....... അവനാ തിണ്ണയിൽ അവൾക്കടുത്തായിരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അവരെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവനെ കാണുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം ഇത് വരെ കണ്ടതിൽ നിന്നേറേ വ്യത്യസ്തമായി അവർക്ക് തോന്നി...... ഇത്രയും സന്തോഷ വതിയായി താനവളെ കണ്ടിട്ടേയില്ല...... അവനൊരു വൈദ്യന്റെ ഭാവത്തോടെ മുറിവിലെല്ലാം പതിയെ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വേദന പടരുന്നത് ഗായത്രിക്ക് കാണാമായിരുന്നു...... കഴിച്ചോ കുടിച്ചോ എന്നുള്ള അവന്റെ അന്ന്വേഷണ ങ്ങളിൽ അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ അവൾക്ക് നൽകുന്ന ആനന്ദം ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ അവരറിയാതെ ഒപ്പിയ്യെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... പണത്തിനും പ്രതാപത്തിനും മേലെ അവളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്നേഹമുള്ള അവനെയാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്..... അതിൽ അവളെ തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഇതിനോടകം ഗായത്രിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു..... കാരണം..... അവളെ ഇന്ന് വരെ ആരും ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല..... ഈ താൻ പോലും..... പക്ഷെ.... രവിയേട്ടൻ...... ഓർക്കും തോറും അവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടച്ചു...... അപ്പോഴാണ് ഗോപിയും തനൂജയും കൂടി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നത്.... തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന ഗായത്രിയെ കണ്ട് അവരും ഒന്നമ്പരന്ന് പോയിരുന്നു.... ഗോപിയുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് വിങ്ങിയത് പോലെ...... അത്‌ മനസ്സിലായെങ്കിലും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചിരുന്നു ഗായത്രി..... കാരണം..... പെട്ടെന്നങ് അവരിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ കഴിയാത്തോരു ദൂരം അവരിലേക്കുള്ളത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നവർക്ക്..... മനസ്സ് ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി എന്തോ ഒന്ന് തടഞ്ഞു നിർത്തും പോലെ...... അവർ ദൂരെ ആ വയലലകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നട്ടങ്ങനെയിരുന്നു.... അവിടെ നിന്നും വരുന്ന ഇളം തെന്നൽ തന്റെയുള്ളിലെ വിങ്ങലിനെ പേറി പോകുമെന്ന് വെറുതെ തോന്നിയിരുന്നവർക്...... ദിവസങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ കുറച്ചു കൂടി കടന്നു പോയി.... ഇഷാനി പൂർണമായും ഭേദമായി തുടങ്ങി..... തന്റെ വീടിന്റെ സുഖം ഗായത്രിയിൽ പടർന്നു പിടിക്കുന്ന അതേ സമയം തന്നെ അത്‌ പൂർണമായും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ പതിനഞ്ചാം തീയതി അവരെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി..... അതാണ്‌ തനിക്ക് തന്ന അവസാന തീയതി..... ഇത് വരെ താനെന്താണ് പോകാത്തതെന്ന സംശയം എല്ലാവരിലുമുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.... പറയാനെന്തോ വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നുകയാണ് തനിക്ക്..... അവരുടെയെല്ലാം മുമ്പിൽ അഹങ്കരിച്ച താൻ ഒന്നുമില്ലാത്തവളായി നിൽക്കുമ്പോൾ അവരിൽ നിറയുന്ന പുച്ഛം തനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല...... എല്ലാം തന്റെ തെറ്റാണെന്ന് അവർ കുറ്റപ്പെടുത്തുമെന്ന കാര്യത്തിലും സംശയമില്ല .. ഗായത്രിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു..... എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കാൻ തോന്നുമ്പോഴും എന്തോ ഒന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്ന് പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത് പോലെ..... ഏട്ടത്തി പലപ്പോഴും സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും എന്തോ ഒന്ന് തന്നെ പുറകിലേക്ക് വലിക്കുന്നു..... പിന്നേ മുൻപത്തെ പോലെ തനിക്ക് അവരോടൊന്നും ഇട പഴകാൻ താല്പര്യമില്ലെന്ന് തോന്നിയിട്ടാവും ആരും കൂടുതലൊന്നും പറയാനും വരാത്തത്.... എന്നാൽ മീനു മാത്രം ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.... അവൾ എല്ലാവരെക്കാളും കൂടുതൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗായത്രിക്ക് തോന്നി..... ദേ.... നോക്ക് അപ്പച്ചി...... എന്റെ ഡാൻസിന്റെ ഫോട്ടോസാ...... ഒരു ആൽബം കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ടവൾ തനിക്കടുത്ത് വന്നിരുന്നത് പറയുമ്പോൾ തങ്ങൾക്കോടിയിൽ ഒട്ടും അകലമില്ലാത്തത് ഗായത്രി യറിഞ്ഞു...... എങ്കിലും മനസ്സ് തുറന്ന് അവളോടും സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം എന്തോ ഒന്ന് തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തും പോലെ...... അവരാ ആൽബം മറിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ മീനു വാ തോരാതെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്...... അവളിൽ ശെരിക്കും ഗായത്രിക്ക് അവരെ തന്നെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഇഷാനി തന്നെ പോലെയേ യല്ല.... ഒന്നിനും ധൈര്യമില്ലാ.... ഏറെ പതിഞ്ഞൊരു പ്രകൃതമാണ്..... എന്നാൽ തന്റെ കുട്ടിക്കാലം തനിക്ക് കാണുന്നത് മീനുവിലാണ്..... അവർക്കവളോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നുന്നു എങ്കിലും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവർ അവരിലേക്ക് ചുരുങ്ങി പോയിരുന്നു.... അവരുടെ വേദന കളിലേക്ക് ഒതുങ്ങി പോയിരുന്നു...... എന്നാൽ മീനു ഗായത്രിയോട് അത്രയേറെ അടുത്ത് പെരുമാറുന്നത് നോക്കി അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഇഷാനി..... താൻ പോലും ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല..... അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമോ സമയമോ മമ്മ തന്നിരുന്നില്ലെന്നതായിരുന്നു ശെരി...... ഇഷാനി ഏറെ ആഗ്രഹത്തോടെ അവരെ നോക്കിയിരുന്നു...... ഉള്ളിൽ നിന്നെത്തോ ഒന്ന് തികട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നവൾക്ക്.... ആ സമയത്താണ് ഗായത്രി യുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്......... ഇനി അഞ്ചു ദിവസം കൂടിയേ നിനക്കുള്ളു..... രവിയുടെ ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചത് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി ഗായത്രിക്ക്..... മീനു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ലായിരുന്നവർക്ക്...... രവിയേട്ടന്റെ മനസ്സ് മാരുമെന്ന് ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ തനിക്കുണ്ടായിരുന്നു..... എന്നാൽ വന്നിട്ട് ഇത്ര ദിവസമായി ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ടോ മെസേജ് അയച്ചിട്ടോ ഇല്ലാത്ത ആൾ ഇങ്ങനെയൊരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അയാളുടെ മനസ്സോരിക്കലും മാറില്ലെന്ന് ഗായത്രിക്കുറപ്പായിരുന്നു..... അവർക്ക് കൈ കാലുകൾ കുഴയും പോലെ തോന്നി.......... അപ്പച്ചി പോകും മുമ്പ് നമുക്കൊന്ന് കൂടി അമ്പലത്തിൽ പോകണം.. എന്തോ പറഞ്ഞതിനിടക് മീനു അത്‌ പറഞ്ഞത് ഗായത്രിയുടെ ചെവി കേട്ടിരുന്നു.... ഇനി സമയമുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.... നാളെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോകും..... ഈ വരുന്ന പതിഞ്ചാം തീയതി ഇഷാനിയുടെ മാര്യേജ് ആണ്...... ഗായത്രി പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത് യാന്ത്രികമായി തന്നെയായിരുന്നു..... വീണ്ടും അവർ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ കുരുങ്ങി പോയിരുന്നു..... മീനുവും ഇഷാനിയും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി.... എപ്പോഴോ അവരിൽ നന്മയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയ മീനു അവരെ മനസ്സിലാകാതെ നോക്കിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ക്ക് ആകെ ക്കൂടി ഒരു ഇരമ്പൽ തോന്നി...... അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി... ഗായത്രി അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നെന്ന് തോന്നിയതും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വേഗം അവിടെ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് പോയിരുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 സച്ചു വന്നിട്ടും പുറത്തെവിടെയും ഇഷാനിയെ കാണാനിട്ടാണ് ആ മുറിയിലേക് നടന്നത്......... അവളിവിടെയുണ്ടെങ്കിലും അപ്പച്ചി കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ട് തങ്ങൾക്കെന്ന് പറയാൻ കൂടുതൽ സമയമൊന്നും ഇപ്പോൾ കിട്ടാറില്ലെന്നതാണ് ശെരി.... മുറിവൊക്കെ മാറി ചികിത്സാ മുറിയിൽ നിന്നും അവൾ മറ്റൊരു മുറിയിലേക് പോയ ശേഷം കാണുമ്പോഴുള്ള ചിരിയിലും ചെറു സംസാരങ്ങളിലുമൊതുങ്ങാറാണ് പതിവ്..... ഒന്ന് കൂട്ടി പ്പിടിച്ചവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ തോന്നുമ്പോഴൊക്കെയും ആഗ്രഹത്തെ അടക്കി നിർത്തും..... അവളുടെ മുറിയിലേക് കയറി ചെല്ലാനുള്ള പ്രയാസം കാരണം സച്ചു ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നിന്നു.... അതിന് കാരണം അപ്പച്ചിയിവിടെ ഉണ്ട് എന്നത് കൂടിയായിരുന്നു...... ചാരി കിടന്നിരുന്ന വാതിലിൽ അവനൊന്നു മുട്ടിയതും ഇഷാനി വേഗം വന്നു വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു..... അവൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി..... കരഞ്ഞത് പോൽ ആ കണ്ണും മുഖവും ചുവന്നിരുന്നു...... എന്താ വയ്യെ...... അവനത് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും ഉള്ളിൽ പിടിച്ചു വെച്ചിരുന്ന കണ്ണ് നീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ചാലിട്ടോഴുകി..... ഏയ്.... എന്താ.... സച്ചു ചോദിച്ച പ്പോഴേക്കും അവന്റെ രോമം നിറഞ്ഞ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിച്ചവൾ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചിരുന്നു..... പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ ആ പ്രവർത്തി അവന് മനസ്സിലായപ്പോഴേക്കും അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീണിരുന്നു......... ഉള്ളിൽ തികട്ടി നിൽക്കുന്ന സങ്കടം മുഴുവൻ അവൾ കണ്ണ് നീരായി പുറത്തേക്ക് വിടുമ്പോൾ ഗായത്രി എങ്ങാൻ കണ്ട് വരുമെന്ന തോന്നലിൽ അവൻ വാതിലൊന്നടച്ചു..... ഇനി പറ.......എന്താ പുതിയ പ്രശ്നം....... ഞാൻ ഞാനെങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല സച്ചുവെട്ടാ..... എന്നേ..... എന്നേ പറഞ്ഞു വിടല്ലേ....... ഇഷാനി തേങ്ങലടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു അവളുടെ മുഖമൊന്നു കൈ കുമ്പിളിലെടുത്തു..... ആരാ എന്റടുത്തു നിന്ന് നിന്നേ കൊണ്ട് പോവാ.... അവനതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് തുടുത്ത കവിളിലേ കണ്ണ് നീർ ചാലിൽ പറ്റി പിടിച്ചു കിടന്ന മുടിയിഴ യൊന്നു നീക്കി......... പതിനഞ്ചാം തീയതി..... എന്റെ വിവാഹമാണ് പോലും....... അത്‌ പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൾ വീണ്ടും വിതുമ്പിയിരുന്നു..... എന്നാര് പറഞ്ഞു........ സച്ചു അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദം ഏറെ ഗൗരവമേറിയിരുന്നു...... മമ്മ....പറഞ്ഞു...... ഇഷാനി അത്‌ പറയുമ്പോൾ ആ മുഖമേറേ ചുവന്നു.... സച്ചുവിന് ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും അവൻ ഒതുക്കി പിടിച്ചു..... കാരണം മുമ്പിൽ നിന്ന് കരയുന്നവളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കേണ്ടത് താനാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... തനിക്ക് വേണ്ടി ഒത്തിരി വേദനിച്ചവളാണ്.... ഇനിയും അവളെ നോവിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല...... പതിനഞ്ചാം തീയതി അല്ല.... പതിനാലാം തീയതി യാണ്‌ വിവാഹം....... സച്ചു ഏറെ ശാന്തമായി അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഇഷാനി ഞെട്ടലോടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് ചാടുമെന്ന വണ്ണം തുറിച്ചു വന്നു.... അപ്പൊ അവനും ഇതേ കുറിച്ചറിയാമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്ധ്യത്തോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് വിതുമ്പി........ പക്ഷെ അത്‌ നിന്റെ മാത്രമല്ല.... നമ്മുടെയാണ്..... സച്ചിൻ കൃഷ്ണ ഇഷാനി യുടെ ഈ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടും.... പോരെ..... സച്ചു വവളുടെ കഴുത്തിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നീല ഞെരമ്പുകളിൽ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും അത്‌ വരെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന വിങ്ങൽ ഞൊടിയിടയിൽ എങ്ങോ മാഞ്ഞു പോയി... ആ കണ്ണുകൾ സത്യമാണോ എന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് ചുളിക്കുമ്പോൾ അവൻ മുഖം പതിയെ യൊന്നു താഴ്ത്തി ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലൊന്നുരസി.... അതവൾക്കുള്ള മറുപടി യായിരുന്നു.... നാണം കൊണ്ടവളാകെ പൂത്തുലഞ്ഞു... അത്ര നേരം കരഞ്ഞു ചുവന്ന കവിളുകൾ നാണത്തിന്റെ കുങ്കുമത്തിന് വഴി മാറി...... നിന്റെ തന്തക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ അതയാള് ചെയ്യട്ടെ...... സച്ചു അത് പറഞ്ഞ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആശങ്ക കൾക്കിട യിലും അവളിൽ പ്രതീക്ഷ മൊട്ടിട്ടിരുന്നു....... അപ്പോഴും സച്ചു വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യത്തോടെ യാണ്‌ ഗായത്രിയെ കുറിച്ചോ ർത്തത്.... ഇത്രയൊക്കെ യായിട്ടും ഈ പെണ്ണിനെ കുറിച്ചോർക്കാത്ത അവരോട് അവന് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..... അവരോട് രണ്ട് പറയണമെന്ന് തന്നെ അവൻ കണക്ക് കൂട്ടുമ്പോൾ ഗായത്രി എല്ലാവർക്കു മുമ്പിലും ഇതൊന്ന് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു......... എങ്ങനെയെങ്കിലും അവർക്ക് അവളെ കൊണ്ട് പോകണമായിരുന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ