💕ദുആയിൽ വന്നവൾ 💕 Part- 1 “ഇയ്യ്, ഒന്ന് നോക്കി നടന്നൂടേ…!” ബസ്സ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന പെൺകുട്ടി അബായയുടെ കൈവിരൽ ഒന്ന് ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന ആൺകുട്ടി കൈയിലെ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു ചെറുതായി ചിരിച്ചു. “ഞാനോ? ഇങ്ങള് തന്നെയല്ലേ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് വന്നത്?” “ആഹാ, കുറ്റം മുഴുവൻ എന്നിക്കാണല്ലേ? നല്ല കെട്ടുറപ്പുള്ള ആള് തന്നെയാണെ.” “കെട്ടുറപ്പുള്ള ആള് അല്ലെങ്കിലും കണ്ണുണ്ടേ,” അവൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഇങ്ങള് ഇത്തിരി കാറ്റുപോലെ വന്ന് ഇടിച്ചാൽ പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?” പെൺകുട്ടി മുഖം ചുളിച്ചു. “സംസാരം കണ്ടില്ലേ…!” അവൻ ഒന്നുകൂടി ചിരിച്ചു. “ശരി ശരി, ദേഷ്യം പിടിക്കണ്ട. കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന പുസ്തകം താഴെ വീണല്ലോ, അതാ എടുത്ത് തരാൻ കുനിഞ്ഞതാ.” അവൾ ഒന്ന് നിശബ്ദമായി. ശരിയാണ്. അവളുടെ കൈയിലെ നോട്ട് താഴെ വീണിരുന്നു. അവൻ അത് എടുത്ത് നീട്ടി കൊടുത്തു. “ഇത് പിടിച്ചോ.” അവൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ചെറുതായി പറഞ്ഞു. “ശുക്രൻ.” “അത് മതി,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ഇത്ര നേരം എന്നെ നോക്കിയ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ, ഇപ്പൊ അടിക്കുംന്നാ കരുതിയത്.” “അടിക്കാനും അറിയാം.” “അത് മുഖത്ത് തന്നെ കാണുന്നുണ്ട്.” പെൺകുട്ടി ഒന്നുകൂടെ ചുണ്ടുകൂട്ടി അവനെ നോക്കി. പക്ഷേ ഈ തവണ അവളുടെ കണ്ണിൽ മുഴുവൻ ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മലപ്പുറം ടൗണിലെ ബസ്സ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ അടുത്ത് പതിവ് പോലെ തിരക്ക്. ആളുകളുടെ ശബ്ദം, ബസിന്റെ ഹോൺ, ചായക്കടയിൽ നിന്ന് വരുന്ന സമോസയുടെ മണം, മഴ പെയ്യുമോ ഇല്ലയോ എന്ന പോലെ മങ്ങിനിന്ന ആകാശം — എല്ലാം ചേർന്ന് വൈകുന്നേരം കുറച്ച് കൂടി തിരക്കേറിയതാക്കി. അവളുടെ പേര് റിന്‍ഷ. അവന്റെ പേര് ഷാമിൽ. പക്ഷേ അത് ഇനിയും അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. റിന്‍ഷ കൈയിലെ നോട്ട് ബാഗിലാക്കി വെച്ച് ചോദിച്ചു: “ഇങ്ങള് എല്ലാരോടും ഇങ്ങനെയാണോ സംസാരിക്കാറ്?” “ഇങ്ങനെയെന്നാൽ?” “അറിയാത്ത ആളോടൊക്കെ അടുത്തറിയാവുന്ന പോലെ.” ഷാമിൽ ചിരിച്ചു. “അറിയാത്ത ആള് ആണെന്ന് വെച്ചിട്ട് മിണ്ടാതെ നിൽക്കണോ?” “അതും നല്ലതാ.” “പക്ഷേ ഇങ്ങള് മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന type അല്ലെന്നു തോന്നുന്നു.” “ഇനിക്ക് എങ്ങനെയാണെന്ന് ഇങ്ങള് എത്ര നേരം കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലായി?” “രണ്ട് മിനിറ്റ്.” “രണ്ട് മിനിറ്റിൽ?” “ആ. രണ്ട് മിനിറ്റ് മതി ചില ആളുകളെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ.” റിന്‍ഷ എന്തോ പറയാനായി നോക്കിയെങ്കിലും പറഞ്ഞു തീർക്കാനായില്ല. എന്തോ, അവൻ പറയുന്നതിൽ കളിയുണ്ടെങ്കിലും അതിലൊരു സത്യസന്ധതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. “ശരി,” അവൾ പറഞ്ഞു. “ഇപ്പൊ വഴി വിട്. എനിക്ക് ബസ്സ് പോവും.” “എവിടെക്കാ?” “അതൊക്കെ എന്തിനാ ഇങ്ങള് അറിയണം?” “അല്ല, ചോദിച്ചതാ. ഇത്ര secrecy വെക്കണ്ടല്ലോ.” “സീക്രസി അല്ല. careful.” ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഷാമിലിന്റെ മുഖം ഒന്ന് മൃദുവായി. “അത് നല്ലതാണ്,” അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “careful ആയിരിക്കണം.” ആ ഒരു മറുപടി റിന്‍ഷയെ ഒന്ന് അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൾ കരുതിയത്, അവൻ വീണ്ടും തമാശ പറയും എന്നു. പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞത് സീരിയസായിട്ട് തന്നെ. “ഇങ്ങള്…” അവൾ ഒന്ന് മടിച്ചു. “പേര് എന്താ?” “അടോ, ഇപ്പൊ ചോദിച്ചല്ലോ,” അവൻ ചിരിച്ചു. “ഷാമിൽ.” “ഹും.” “ഇങ്ങളോ?” റിന്‍ഷ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു. “റിന്‍ഷ.” “നല്ല പേരാ.” “അതൊക്കെ പലരും പറയും.” “ഞാൻ പറഞ്ഞത് വേറെയാണ്.” “എന്ത് വേറെ?” “പേരും നന്നാ… പറയുന്ന ആളും നന്നായിരിക്കുമെന്നു തോന്നി.” റിന്‍ഷയുടെ കവിളിൽ ചെറുതായി ചുവപ്പ് പടർന്നു. അവൾ ഉടനെ മുഖം മാറ്റി. “ഇങ്ങനെ എല്ലാവരോടും പറയുന്ന dialogue ആണോ ഇതും?” “അല്ല. എല്ലാരോടും പറയാൻ പറ്റില്ല.” “എന്താ?” “ചിലർ കേട്ടാൽ വിശ്വസിക്കില്ല.” “ഞാനും വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല.” “പക്ഷേ കേട്ടല്ലോ.” ഷാമിലിന്റെ ആ മറുപടിക്ക് റിന്‍ഷ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ നിന്നു. ദൂരത്ത് ബസ്സ് വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. ആളുകൾ എല്ലാം ഒന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. റിന്‍ഷയും ബാഗ് ഒന്ന് ശരിയാക്കി. “എന്റെ ബസ്സ് ആയി തോന്നുന്നു.” “ഹും,” ഷാമിൽ തലകുനിച്ചു. “ശരി, പോയ്ക്കോളൂ.” റിന്‍ഷ ബസിലേക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. രണ്ട് ചുവടെടുത്തു പിന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. “ഇങ്ങള് ഇവിടെ തന്നെയാണോ എല്ലായ്പ്പോഴും നിൽക്കാറ്?” ഷാമിൽ ചിരിച്ചു. “എന്താ, നാളെ വരുമ്പോൾ നോക്കാനാണോ?” റിന്‍ഷ ഉടനെ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹേ, അത്രയും കരുതണ്ട.” “അപ്പോ ചോദിച്ചത് എന്തിനാ?” “ചോദിക്കണമെന്നു തോന്നി. അത്ര തന്നെ.” “എന്നാൽ ഉത്തരം കേൾക്കൂ,” ഷാമിൽ പറഞ്ഞു. “എല്ലാ ദിവസവും അല്ല… പക്ഷേ ഇനി മുതൽ വരാൻ തോന്നും.” റിന്‍ഷ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി വന്നിരുന്നു. ബസ് നിർത്തി. അവൾ കയറി. ജനൽക്കൽ സീറ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഷാമിൽ ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. ബസ് നീങ്ങിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ കൈകൊണ്ട് ചെറിയൊരു ഇശാര ചെയ്തു. റിന്‍ഷ അറിയാതെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി അവൾ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ എന്തോ പുതിയത് ഒന്ന് മുളച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ മനസ്സിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു: “ഇയാളെ വീണ്ടും കണ്ടേക്കുമോ എന്തോ…” മലപ്പുറം ടൗണിന്റെ തിരക്കേറിയ വൈകുന്നേരത്തിൽ, വളരെ സാധാരണമായി തുടങ്ങിയ ഒരു വഴക്ക് പോലെയുള്ള സംസാരത്തിൽ നിന്ന്, ആരും അറിയാതെ ഒരു പ്രണയകഥയുടെ ആദ്യ വരി എഴുതപ്പെട്ടു. തുടരും… കഥ ഇഷ്ട്ടം ആയാൽ കമന്റ്‌ ഇടണേ 🥹 #💞 നിനക്കായ് #💘 Love Forever #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ