ഇഷ കൈയ്യിലിരുന്ന ഡീറ്റെയിൽസിലെ റൂം നമ്പർ 126  ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഇയാൾ എന്നെ എങ്ങോട്ടാണ് പറഞ്ഞുവിട്ടതെന്ന ആകാംഷ ഇഷയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തീയായിരുന്നു. ​വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും! ​💥💥 ​ചില്ലുകൾ തകരുന്ന ശബ്ദം! ഇഷ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. റബ്ബേ, ജസ്റ്റ്‌ മിസ്സ്‌! അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തറയിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു കിടക്കുന്ന ഗ്ലാസ് എൻ്റെ തലയിൽ കിടന്നേനെ! ​'സുഹൈൽ ഡോക്ടർ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്തൻമാരുടെ വാർഡിലേക്കാണോ പറഞ്ഞുവിട്ടത്...?'അവൾ സ്വയം ചിന്തിച്ചു ​പതിയെ, ഗ്ലാസ് എറിഞ്ഞ ആളെ നോക്കി. കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ഉണ്ട്. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ ലുക്ക് . പക്ഷേ... എന്തുണ്ടായിട്ടും എന്തു കാര്യം, സമനില തെറ്റിയാൽ പോയില്ലേ? ​അകത്തേക്ക് പോകാനോ? അതോ ജീവനും കൊണ്ട് ഓടിയാലോ? 'അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ഇവിടെ വരെ എത്തിയതല്ലേ.' ഇഷ ഉറപ്പിച്ചു.അയാളുടെ അരികിലായി നടന്നു.. ​"ഡോ, താൻ എന്ത്‌ പണിയാണ് കാണിച്ചത്? എറിഞ്ഞു കളിക്കാൻ ഇത് എന്താ ക്രിക്കറ്റ് ഗ്രൗണ്ട് ആണോ?" ഇഷയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. ​"അത് ചോദിക്കാൻ നീയാരാ?" അവൻ്റെ മറുപടി ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു. ​"നിനക്ക് എന്താ കണ്ണ് കണ്ടുകൂടെ? എന്നെ കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലായില്ലേ ആരാന്ന്? മര്യാദയ്ക്ക് അഭ്യാസം ഇറക്കാതെ അടങ്ങിയിരുന്നോ!" ​"എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ ചെയ്യും. എന്നോട് തർക്കിക്കാതെ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോടീ!" ​"ഹലോ! ഇറങ്ങി പോകാൻ ഞാൻ നിൻ്റെ വേലക്കാരിയല്ല. നിന്നെ പരിശോധിക്കാൻ വന്ന ഡോക്ടറാണ്! നിന്നെ പരിശോധിച്ചിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ!" ​"ഡീ, മര്യാദയ്ക്ക് ഇവിടന്ന് ഇറങ്ങി പോകുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇനി മേലിൽ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് കാണരുത്. ആ സുഹൈൽ ഡോക്ടാരോട് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ പറ." ​ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഇഷയുടെ കലി കയറി. "താൻ കുറെ നേരമായല്ലോ 'ഡീ, നീ' എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്. അതൊക്കെ വീട്ടിൽ പോയി കെട്ടിയോളെ വിളിച്ചാൽ മതി! പിന്നെ, ആ സുഹൈൽ ഡോക്ടർ തന്നെയാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടത്!" ​അപ്പോഴാണ് ഏകദേശം നാൽപ്പത്-നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ റൂമിലേക്ക് വന്നത്. ​"ഇയാളുടെ കൂടെയുള്ളതാണോ?" ഇഷ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. ​"അതെ..." ​"ബെസ്റ്റ്! ഈ വയലൻ്റ് ആയ ആളെയും ഒറ്റയ്ക്കാക്കി നിങ്ങൾ എവിടെ പോയതാ?" ​"ഞാൻ മരുന്ന് വാങ്ങാൻ പോയതായിരുന്നു. ഡോക്ടർ പുതിയതാണോ? ഇതിനു മുന്നേ കണ്ടില്ല." ​"അതെ, ഞാൻ ഇവിടെ പുതിയതായി ട്രെയിനിങ്ങിന് വന്നതാണ്." ​"ഹാ! ബെസ്റ്റ്! തലയ്ക്കു വിവരവും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഡോക്ടർമാർ ഒന്നും ഇല്ലേ ഇവിടെ?" ​"ഡോ!" ഇഷ ദേഷ്യത്തോടെ വിളിച്ചു. ​"അതെ ഡോക്ടർ, ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുമോ?" കൂടെ വന്നയാൾ വിനയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ വർത്തമാനം കേട്ട് അവൻ്റെ തലയ്ക്ക് ഒന്ന് കൊടുക്കാനാണ് ഇഷയ്ക്ക് തോന്നിയത്. 'രണ്ട് തെറിയെങ്കിലും പറയാം' എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോളായിരുന്നു മറ്റേയാൾ വിളിച്ചത്.. ഇഷ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി മറ്റേയാളുടെ കൂടെ പുറത്തേക്ക് പോയി. ​"ഡോക്ടർ, സാർ പറഞ്ഞതിനെല്ലാം ക്ഷമിക്കണം. സാറിന് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരും..." ​"അതിന്... ഞാൻ എന്താ വേണ്ടത്?" ഇഷയുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഗൗരവം നിറഞ്ഞു. ​"അല്ല.. സാർ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ട് ചെയ്ത ഒരു പ്രോജക്റ്റ് കൂടെയുള്ള ഒരുത്തൻ ചതിച്ചു കളഞ്ഞു, അത് നഷ്ടമായി. അതിന് സാർ അവനെ തല്ലി കൈയും കാലും ഓടിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ ഐസിയുവിലാണ്. തല്ലിൻ്റെ ഇടയിൽ സാറിൻ്റെ കൈക്ക് ചെറുതായി ഒരു പണി കിട്ടി. പിന്നെ പ്രോജക്റ്റ് നഷ്ടമായ സങ്കടവും ദേഷ്യവുമാണ് എല്ലാവരോടും കാണിക്കുന്നത്." ​ "ഹാഹാ! നിങ്ങളുടെ സാർ അസ്സൽ ഗുണ്ടയാണല്ലോ! ഇയാളെ തളയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ," അതും പറഞ്ഞ് ഇഷ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ​"അത് ശരി... ഇപ്പൊ ശരിയാക്കിത്തരാം." ഇഷയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. ​ഇഷ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറി, അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇനിയും ദേഷ്യം കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ​"അതെ," ഇഷ കൈകൾ കെട്ടി നിന്നു. "എൻ്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നല്ല കുട്ടിയായി ഇവിടെ ഇരുന്നോ!" ​"ഇല്ലെങ്കിലോ?" അവൻ തലയുയർത്തി വെല്ലുവിളിച്ചു. ​"ഇല്ലെങ്കിൽ നിൻ്റെ ഗുണ്ടായിസം ഞാൻ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ലൈവ് ആക്കും! ഓഫീസിലെ സ്റ്റാഫിനോട് കാണിച്ച ക്രൂരത' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു വീഡിയോ അങ്ങോട്ട് വിടും. പിന്നെ കമൻ്റ് ആയി, ഷെയർ ആയി, നിമിഷനേരം കൊണ്ട് വൈറൽ ആകും! നിൻ്റെ ബാക്കിയുള്ള പ്രോജക്റ്റും ബിസിനസ് പേരും അതോടെ ഗോവിന്ദയാകും! ശോ, ആലോചിച്ചിട്ട് എനിക്ക് വയ്യ... അത് വേണോ, അതോ എന്നോട് സഹകരിക്കുന്നോ?" ​ അവൻ്റെ മുഖം ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി ചുവന്നു. അവൻ, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. ​"ഡോ, താൻ അയാളെ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. ഇവിടെ എൻ്റെ വാക്ക് മാത്രമേ കേൾക്കൂ! ഈ മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ചു നല്ല കുട്ടിയായി ഇരുന്നോളണം, കേട്ടോ?" ഇഷ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ​ഇഷയുടെ സംസാരം കേട്ട് അവൻ അവളെ കഴുത്തുഞെരിച്ച് കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടെന്ന് അവൻ്റെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം. എങ്കിലും, വേറെ വഴിയില്ലാതെ, ഒടുവിൽ അവൻ മരുന്ന് വാങ്ങി കുടിച്ചു. ​'ആ... അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ. ഇതല്ല ഇതിനേക്കാൾ വലിയ കൊമ്പൻ വന്നാലും ഒതുക്കാൻ എനിക്കറിയാം,' ഇഷ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. ​"മര്യാദയ്ക്ക് നിന്നാൽ ഇയാൾക്ക് കൊള്ളാം," എന്നും പറഞ്ഞ് ഇഷ ഒരു പുച്ഛച്ചിരിയും പാസ്സാക്കി തൻ്റെ സ്റ്റെതസ്കോപ്പും എടുത്ത് അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി.... ​അവിടെന്ന് ഇഷ നേരെ പോയത് ഫൈസിയുടെ കാബിനിലേക്കാണ്. ​"ഹാഹാ, താൻ വന്നോ... ഞാൻ നിന്നെ കാണാനിരിക്കുകയായിരുന്നു," ഫൈസി ചിരിച്ചു. ​"എന്തിനാ? ഞാൻ ചത്തൊന്ന് അറിയാഞ്ഞാണോ?" ​"എന്താ ഡീ?" ​"ഇയാൾ എന്തൊക്കെയാ എന്നോട് പറഞ്ഞത്? നിൻ്റെ സാർ ആയി വരുന്നത് എൻ്റെ ഫ്രണ്ടാണ്, ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല, അവൻ ചക്കയാണ്, മാങ്ങയാണ് എന്നൊക്കെയല്ലേ?" ​"അതിന് ഇപ്പൊ എന്താ ഇവിടെ ഉണ്ടായത്?" ​"എന്തോ ഉണ്ടായതെന്നോ? ആ കാലമാടാൻ തന്ന പണിക്ക് അയാൾക്ക് ഇട്ട് രണ്ടെണ്ണം കൊടുക്കേണ്ടതാ!" ​"അതിനിപ്പോ എന്താ? തന്നോളൂ, വാങ്ങാൻ ഞാൻ റെഡിയാണ്..." ​ഇഷ ഞെട്ടി. എൻ്റെ റബ്ബേ! സുഹൈൽ ഡോക്ടർ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നോ? അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ​"എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു നിൻ്റെ പേഷ്യൻ്റ്?" അതും ചോദിച്ച് അയാൾ ഇളിക്കുന്നു. ​"ഡോക്ടർ, ശത്രുക്കളോട് പോലും ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്," ഇഷ മുഖം കടുപ്പിച്ചു. ​"ഹലോ, എന്താ ഇവിടെ പ്രശ്നം?" ഫൈസി ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ഇഷ, സുഹൈൽ തനിക്ക് തന്ന പണിയും, വാർഡിലെ സംഭവങ്ങളും, പേഷ്യൻ്റിൻ്റെ ഗുണ്ടായിസവും ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ​ഇഷ സീരിയസായി ഉണ്ടായത് ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ടാളും ഇരുന്ന് ചിരിക്കുന്നു! ​"ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് നിങ്ങൾക് ചിരിക്കാനോ തോന്നുന്നത്? ദുഷ്ടന്മാർ!" ​"നീ ഇവൻ്റെ കസിൻ ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. രാവിലെ ഇവൻ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത്. രാവിലെ നീ എന്നെ ഒന്ന് ചൊറിയാൻ വന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചു പണി തന്നു. ഇപ്പൊ ഇക്വൽ ഇക്വൽ..." സുഹൈൽ ചിരിച്ചു. ​"ഞാൻ എട്ടിൻ്റെ പണി തന്നു സാർ, 88-ൻ്റെ പണി തിരിച്ചു തന്നു, അങ്ങനെ പറ," ഇഷ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. ​"ഡീ, നീ ഇപ്രാവശ്യം ഇവനോട് ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക്. ഇനി ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. അല്ലടാ സുഹൈലേ?" ഫൈസി ഇടപെട്ടു. ​"പിന്നല്ലാതെ, ഇന്ന് മുതൽ നമ്മൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് അല്ലേ?" സുഹൈൽ ചിരിച്ചു. ​"അതെ, ഫ്രണ്ട്‌സ് ആക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ. പിന്നെ ഫൈസി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഇപ്രാവശ്യം ഞാൻ ഒന്ന് ക്ഷമിച്ചു," ഇഷ സമ്മതിച്ചു. ​"ഓഹ് ആയിക്കോട്ടെ. പിന്നെ, നീ ഡ്യൂട്ടിക്ക് കയറുവാണല്ലേ?" ​"പിന്നല്ലാതെ!" ​"ഫൈസി, പിന്നെ കാണാം..." സുഹൈൽ ഡോക്ടർ ഞാൻ പോയി. "ഓക്കെ ഡീ..." ​അങ്ങനെ കുറച്ചു കച്ചറ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഇഷയുടെ ഫസ്റ്റ് ഡേ പൊളിയായിരുന്നു. ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് അവൾ സൈറയെ നോക്കി. അതിനെ എവിടെ നോക്കിയിട്ടും കാണുന്നില്ല. വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല. റബ്ബേ, അവൾ എവിടെ വായിനോക്കി നിൽക്കുന്നോ എന്തോ...അതും പറഞ്ഞു അവൾ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ