डचांनी १४ फेब्रुवारी १६६० मध्ये दक्षिणेतील सरदेसाई यांबाबत काही माहिती दिली आहे. यात ते वेंगुर्ल्याहून लिहितात : “... येथवर वर्णन केलेल्या बंडाळीत देसाई लखम सावंत याचीही कामगिरी जमेस धरण्याजोगी आहे खवासखानाने वेंगुर्ल्याकडे काजी अबदुल्ला नावाचा सरदार पाठविला. तो १४ फेब्रुवारी १६६० रोजी दाखल झाला. इकडे शिवाजी महाराजांच्या लोकांनी कोकण प्रांतात शिरून दाभोळ ते कुडाळपर्यंत मजल मारिली. तेव्हा देसाई लखम सावंत यानी बांदा व वेंगुर्ला या भागाचे संरक्षण करण्याचा निश्चय केला. या कामी सभोवारचे बरेच देसाई त्याला सामील झाले व चार हजार सैन्यानिशी तो फेब्रुवारीच्या प्रारंभी कुडाळास आला. पण शिवाजी महाराजांचे लोक येथे येताच लखम सावंतास त्याच्या सोबत्यांनी सोडले व तो परत सैन्यानिशी वाडीस गेला. तेव्हा शिवाजी महाराजांच्या लोकांनी कुडाळचा किल्ला ताब्यात घेतला. त्यानंतर लखम सावंताने पुन्हा सभोवतालच्या देसायांना जमवून मार्चच्या १७-१८ तारखेस कुडाळवर रात्री हल्ला केला. पण शिवाजी महाराजांच्या लोकांनी दाद दिली नाही. मात्र आपल्या जवळची दारू संपली, हे लक्षात घेऊन शिवाजी महाराजांचे लोक सकाळी कुडाळातून मारामारी करीत बाहेर पडले व पलायन केले. त्यामुळे लखम सावंत गर्वाने फुगून गेला आहे व आपले नाव आदिलशाही दरबारात गाजेल असे त्याला वाटले..." “लखम सावंताप्रमाणे आचऱ्याच्या राजाने देखील शिवाजी महाराजांशी शत्रुत्व जाहीर करून इकडील बंदरांतून शिवाजी महाराजांच्या लोकांना घालवून लाविले आहे. या सुमारास रुस्तुम जमाची स्वारी तेथे घेऊन पोहोचली आणि त्याने विजापूरचे दरबाराकडे लिहून पाठविले की, शिवाजी महाराजांच्या सैन्यावर जी नुकताच जय मिळविली तो माझ्या हुकमाने व माझ्या साह्याने मिळविण्यात आला. पुढे रुस्तुम जमाने कुडाळ व फोंडा हे किल्ले ताब्यात घेतले व खा (शा) मीर यास सुभेदार नेमून त्याजकडे लखम सावंताशी लढण्याचे काम सोपविले आहे. यामुळे कोकणात पुन्हा धांदल उडाली आहे. रुस्तुम जमा व शामीर हे पोर्तुगीजांशी स्नेहभावाने वागणारे आहेत. यामुळे त्यांची आमच्यावर (डचांवर) वक्रदृष्टी होण्याचा संभव आहे...” #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त