എനിക്കായ് വീണ്ടും.. പാർട്ട്‌ 4 ജെറി ഷോപ്പിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത്, രാവിലെ ആ പയ്യന് നൽകിയ അതേ പിങ്ക് റോസ് ബൊക്കെയും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മേരിയെയാണ്. ​"ഇത് അവൻ കൊണ്ടുപോയില്ലേ?" ജെറി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു. ​"കൊണ്ടുപോയതായിരുന്നു... പക്ഷേ അതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു," മേരി നിസ്സംഗതയോടെ പറഞ്ഞു. ​"അതെന്താ പറ്റി?" ​"അവൻ കാത്തിരുന്ന ആൾ ഇന്ന് വന്നില്ലത്രേ!" മേരി അത് പറഞ്ഞു തീർത്തതും ജെറിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പരിഭ്രമം മിന്നി. ​"ഓഹ്... അയ്യോ!" ​"എന്തുപറ്റി?" ജെറിയുടെ വെപ്രാളം കണ്ട് മേരി ചോദിച്ചു. ​"അല്ല... അവൻ പേയ്മെന്റ് തിരിച്ചു വാങ്ങിയോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ." ​"അതൊന്നും വാങ്ങിയില്ല. അതൊക്കെ പോട്ടെ, നീ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയ കാര്യം എന്തായി?" മേരിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും ജെറിയുടെ മുഖം പതുക്കെ വാടി. അവനിൽ സങ്കടം പടരുന്നത് മേരി ശ്രദ്ധിച്ചു. ​"എന്താ ജെറി... ഒരു വിഷമം പോലെ?" ​"അതെ മേരി... ഇന്നലെ അവളെ കണ്ട ടെൻഷനിൽ റോസ് എന്റെ സുഹൃത്താണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ അത് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുകയാണ്." ​"എന്നിട്ട്? അത് സത്യമല്ലെന്ന് നീ അവളോട് പറഞ്ഞോ?" ​"ഇല്ല... എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റിയില്ല. ആ സാഹചര്യത്തിൽ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യം." ​മേരിയുടെ മുഖം ഗൗരവത്തിലായി. "കള്ളം കൊണ്ട് പണിത എന്ത് ബന്ധമായാലും അത് പെട്ടെന്ന് തകരും ജെറി. നീ എത്രയും വേഗം സത്യം പറയുന്നതാണ് നല്ലത്." ​ജെറി മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു ഓൺലൈൻ ഡെലിവറി ബോയ് വന്നത്. അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ പാക്കറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ​"ഇത് ആർക്കാ?" ജെറി ചോദിച്ചു. ​"ഇവിടേക്കുള്ളതാണ്. ഓൺലൈൻ ഓർഡറാണ്, ആരാണ് അയച്ചതെന്ന് അറിയില്ല." ​ജെറി പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു നോക്കി. അതിൽ മുറിവിനുള്ള മരുന്നും ബാൻഡേജുമായിരുന്നു. "ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ആർക്കാ ബാൻഡേജ് വേണ്ടത്?" ​"അതെ... കുറച്ചു മുൻപ് റോസാച്ചെടിയുടെ മുള്ള് കൊണ്ട് എന്റെ കൈ മുറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ മരുന്നൊന്നും ഓർഡർ ചെയ്തില്ലല്ലോ!" മേരി അത്ഭുതത്തോടെ തന്റെ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി. ​"ഇത് ഇപ്പോൾ ആരാ അയച്ചത്?" ജെറി ചുറ്റും നോക്കിയെങ്കിലും ആരെയും കണ്ടില്ല. എന്തായാലും അവൻ ആ മരുന്ന് എടുത്ത് അവളുടെ മുറിവിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് മേരിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. ​"ഡീ, ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്നു..." ജെറി പറഞ്ഞു. ​"ചെയ്യട്ടെ..." അവൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല. ​"ആരാ? നീ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ലേ?" ​"വീട്ടിൽ നിന്നാണ്. അവർ എന്നോട് തിരിച്ചു പോകാൻ പറയുന്നു. എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല," അവൾ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​"നിന്നെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാവും. നിനക്ക് ഒന്ന് പോയിക്കൂടെ?" ​മേരി അതിന് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. "ടൈം ആയി, ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു," എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ തന്റെ ഊന്നുവടിയും എടുത്ത് പതിയെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു ഓട്ടോയിൽ കയറി അവൾ തന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു. ​ഓട്ടോയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആരോ തന്നെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ മേരിക്ക് തോന്നി. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും ആരെയും കണ്ടില്ല. ഇരുട്ട് പടർന്ന ആ ഇടനാഴിയിൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ഭയം മൊട്ടിട്ടു. അവൾ തന്റെ ഊന്നുവടി തറയിൽ അമർത്തി വേഗത്തിൽ നടന്നു. ​ഫ്ലാറ്റിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചതും അവൾ ശ്വാസം വിടാൻ മറന്നുപോയി. വാതിലിൽ ചാരി നിന്ന് അവൾ കിതച്ചു. പുറത്ത് ആരോ നടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഡോറിലെ ലെൻസിലൂടെ (Hole) നോക്കി. പക്ഷേ ആരെയും കാണാൻ പറ്റിയില്ല #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ