" അമ്മേ " കേട്ട കാര്യത്തിന്റെ തരിപ്പിൽ അവൻ അലറി. " അലറണ്ട ഇന്ദ്ര ഞാൻ ഇത് നടത്തും " എല്ലാം തീരുമാനിച്ച ഉറപ്പിച്ച പോലെ സുലോചന പറഞ്ഞതും ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു.. " അമ്മേ... എനിക്ക് 32 വയസ് ഉണ്ട് ആ എനിക്കണോ 18 വയസായ കുട്ടീയെ അമ്മ ആലോചിക്കുന്നത് " ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോകും എന്ന് തോന്നൽ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടു ഇന്ദ്രൻ തന്റെ അമ്മയെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി. " അത് എന്താ 18 വയസായ കുട്ടികൾ കല്യാണം കഴിക്കുന്നില്ലേ " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് താൻ മാറില്ല എന്ന് ഉറച്ചു കൊണ്ട് സുലോചന പറയുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അമ്മയെ തുറിച്ചു നോക്കി ശേഷം ഇതെല്ലാം നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അച്ഛനെയും.. " അമ്മയ്ക്ക് എന്താ പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകാത്തത്... അച്ഛന് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ അതോ അച്ഛനും കുടി അറിഞ്ഞിട്ടാണോ " പൊട്ടി വന്ന ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ടു ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു. " നി അച്ഛനോട് ചുടാവണ്ട ഇത് എന്റെ തീരുമാനം ആണ് ഇനി നിന്റെ അമ്മയായ എനിക്ക് നിന്റെ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനം എടുക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് ഉണ്ടോ " ഗൗരവത്തോടെ സുലോചന ചോദിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ നെറ്റി ഒന്ന് തിരുമി.. " ഞാൻ അങ്ങനെയാണോ പറഞ്ഞത്... അമ്മ എന്താ എന്നെ മനസ്സിലാകാത്തത് ആ കുട്ടിക്ക് 18 വയസേ ഒള്ളു അമ്മേ " ഒരിക്കൽ കുടി ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.. " നി ഇനി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ല ഇന്ദ്ര ഞാനും അച്ഛനും അവർക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു ഈ വിവാഹം നടക്കണം നടത്തും ഞാൻ " ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് കയറി പോയതും ഇന്ദ്രൻ കൈ ചുരുട്ടി അടുത്തുള്ള തുണിൽ ഇടിച്ചു.. " അച്ഛാ അച്ഛൻ എങ്കിലും " അവസാന പ്രതിക്ഷ എന്നോണം ഇന്ദ്രൻ അച്ഛനോടായി പറഞ്ഞു.. " ഇന്ദ്ര നല്ല മോളോടാ നിനക്ക് ചേരും " അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാജീവൻ എഴുനേറ്റ് പോകുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ രോക്ഷം കൊണ്ടു വിറച്ചു... ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല എന്ന് മനസിലായതും പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കീയും എടുത്തു വണ്ടിയും എടുത്തു ഇന്ദ്രൻ പാഞ്ഞു... അവന്റെ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഹാളിൽ ആയിരുന്ന സുലോചനയും രാജീവനും പുറത്തേക്ക് വന്നു ശേഷം തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി... " എടൊ അവനു ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ ഇത് വേണോ " രാജീവൻ ചോദിച്ചു പോയി. " വേണം ഏട്ടാ... ഇപ്പോൾ തന്നെ അവനു 32 വയസായി... നമ്മൾ എല്ലാകാര്യവും അവരോട് പറഞ്ഞത് അല്ലെ അവർക്കും സമ്മതംമായത് കൊണ്ടല്ലേ ഇത് ഉറപ്പിച്ചത് പിന്നെ അവന്റെ ഇഷ്ടക്കേട് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം മാറിക്കൊള്ളും " പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് കയറി പോകുമ്പോൾ രാജീവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു... ഇത് കൃഷ്‌ണദീപം വീട്....കൃഷിക്കാരനായ രാജീവന്റെയും അയാളുടെ പ്രിയ പത്നി സുലജനയുടെയും സ്വർഗ്ഗഭവനം... ഇരുവർക്കും മൂന്ന് മക്കൾ... മുത്തത് ഗായത്രി... വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഭർത്താവ് വിനയൻ... ഇരുവർക്കും രണ്ട് മക്കൾ... രണ്ടാമത് നമ്മുടെ നായകൻ ഇന്ദ്രൻ... ആൾക്ക് കവലയിൽ ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് നടത്തുന്നു...ഏറ്റവും ഇളയത് വിഷ്ണു... കക്ഷി ഇപ്പൊ പഠിക്കുന്നു... " നിന്റെ വിവാഹം ഞങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു " രാത്രിയിൽ അത്താഴം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മുരളി പറഞ്ഞതും അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി അച്ഛനെ ഒന്ന് നോക്കി. " നല്ല ചെക്കനും വിട്ടുകാരുമാണ് നിനക്ക് അവിടെ ഒന്നിനും ഒരു കുറവും ഉണ്ടാവില്ല.. ചെക്കന് സ്വന്തമായി സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ് ഒക്കെ ഉണ്ട് വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലും നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വിടാം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് നിന്റെ ഭാഗ്യമാണ് ഇതുപോലൊരു കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ആലോചന വരുന്നത് " അവളെ തന്നെ ഉറ്റ് നോക്കി കൊണ്ടു ശോഭ പറഞ്ഞു.. " അവർക്ക് എത്രയും വേഗം വിവാഹം നടത്തണമെന്നാണ്..അനേഷിച്ചടത്തോളം നല്ല ആലോചന തന്നെയാണ് " കൃഷ്ണ പറഞ്ഞതും അവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.. ശേഷം കഴിച്ച പാത്രം എടുത്തു കൊണ്ടു എഴുനേറ്റു. " നി എന്താ ഒന്നും പറയാത്തത് " മുരളിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഇഷ്യ നിറഞ്ഞു. " എല്ലാം അച്ഛന്റെ ഇഷ്ട്ടം " ആ വാക്കുകൾ അവർ കേട്ടോ എന്ന് പോലും സംശയമാണ്... കാരണം അത്രയും പതുക്കെയാണ് അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്... പക്ഷെ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ അവിടെ ഇരുന്നവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു... " എന്നാ അതികം വൈകണ്ട അച്ഛാ എത്രയും വേഗം വിവാഹം നടത്താം " പിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന സംസാരത്തിനു ഒന്നും ചെവി കൊടുക്കാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.. ശേഷം താൻ കഴിച്ച പ്ലേറ്റ് കഴുകി വെച്ച് കൊണ്ടു തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... മുറിയുടെ കതകുകൾ ചാരിയതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി ഇറങ്ങിയതും ഒരുമിച്ച് ആയിരുന്നു... അതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ തന്നെ തന്റെ കുഞ്ഞി മുറിയിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള കൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹത്തിലേക്ക് അവൾ ഉറ്റ് നോക്കി.. " എല്ലാവർക്കും ഞാനൊരു ബാധ്യത ആണ് ഇനി നിനക്കും അങ്ങനെ ആണോ " കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ആ പെണ്ണ് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പോലും മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു പുഞ്ചിരി ആ കൃഷ്ണന്റെ ചുണ്ടിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നോ... ഇത് മാണിക്യമംഗലം വീട്.... Kseb ഓഫീസർ ആയിരുന്ന മുരളിയുടെയും ശോഭയുടെയും വീട്... മുരളി ഒരു കർക്കശക്കാരൻ ആണ്... അവരുടെ മൂത്ത മകൻ കൃഷ്ണദേവ് എന്നാ കിച്ചു... മുരളിയുടെയും ശോഭയുടെയും ഓമന പുത്രൻ...പിന്നീട് അവർക്ക് ഒരു മകൾ ജനിച്ചു ഭൂമിക. പക്ഷെ അവളുടെ ജനനം മുതൽ കിച്ചുവിന്റെ പോലെ സുഖകരമല്ലായിരുന്നു... അതുകൊണ്ടാണോ എന്ന് അറിയില്ല കുഞ്ഞിലേ മുതൽ അവൾ അവളിലേക്ക് തന്നെ ഒതുങ്ങി... ആരോടും അതികം സംസാരിക്കില്ല സ്വന്തമായി ഒരു അഭിപ്രായം പറയാൻ പോലും അവൾക്ക് പേടിയാണ്... എന്തിന് ഏറെ സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ പതുങ്ങിയാണ്... ഭൂമിക ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയർ... . . . . . ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോയി... ഇന്ദ്രൻ പല വഴികളും നോക്കി കല്യാണം ഒന്ന് മുടുക്കാൻ പക്ഷെ കുടുംബം മുഴുവനും ഒട്ടും കെട്ടായി നിന്ന് കൊണ്ട് അതെല്ലാം പൊളിച്ചു കൊടുത്തു... " ഇന്ദ്രാ നി വിട്ടിൽ പോകുന്നില്ല " പതിവ് സ്ഥലമായ വായനശാലയിൽ ഇരിക്കുകയാണ് ഇന്ദ്രൻ കൂട്ടിനു ചെറുപ്പം മുതൽ ഉള്ള കൂട്ടുകാരൻ അരുണും ഉണ്ട്. " എന്തിനു " അതായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. " എന്തിനെന്നോ നാളെ നിന്റെ വിവാഹമാണ് ഇന്ദ്ര നി അത് മറക്കണ്ട " അരുൺ ഓർമ്മിച്ചു. " വിവാഹം... എല്ലാം അറിയുന്ന നി തന്നെ എന്നോട് പറയണം ആർക്കും എന്റെ മനസ് അറിയണ്ട " പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു ഇരുന്നു... അരുണിനും എന്ത് പറഞ്ഞു അവനെ സമാധാനപ്പെടുത്തും എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.. " എന്തായാലും നി ഇപ്പൊ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ല് ചേച്ചിയും അളിയനും ഒക്കെ വന്നത് അല്ലെ " അരുൺ പറഞ്ഞതും ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ കുടി ഇന്ദ്രൻ കാവി മുണ്ട് മുറുക്കി ഉടുത്തു തന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.. അതിന്നും നോക്കി താക്കോൽ കൊണ്ടു വായനശാല പൂട്ടി അരുണും അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.. വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതും കണ്ടു ഉമ്മറത്തു ഇരിക്കുന്നവരെ.. ഇന്ദ്രൻ ബൈക്ക് ഷെഡിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ച് കിയും എടുത്തു ആരെയും നോക്കാതെ വീടിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി.. " അത് എന്ത് പോക്കാ അളിയാ ഇവിടെ ഇരിക്ക് നമ്മുക്ക് സംസാരിക്കാം " വിനയൻ തന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ശ്രേയ മോളെ ഒന്നുകൂടി പിടിച്ചു ഇരുത്തി കൊണ്ടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. " സംസാരിച്ചടത്തോളം വയറു നിറഞ്ഞിരിക്ക അളിയാ ഞാൻ ഇല്ല " പറഞ്ഞു കൊണ്ടു അവൻ കയറി പോയതും ഗായത്രി തന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും നോക്കി.. " അവനു ഇപ്പോഴും ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം അല്ലെ അമ്മേ " ഗായത്രി ചോദിച്ചതും സുലോചന അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.. ആ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക് വേണ്ട മറുപടി... " അതൊക്കെ ശെരിയായിക്കൊള്ളും " അവരുടെ മൂഡ് മാറ്റാൻ എന്നോണം വിനയൻ പറഞ്ഞു... അവരുടെ ഉള്ളിലും ആ പ്രാർത്ഥന ആയിരുന്നു.... റൂമിൽ കയറിതും ഇന്ദ്രന് വല്ലാതെ വിയർപ്പമുട്ടി പോയി... കല്യാണമായത് കൊണ്ടു അലറ ചില്ലറ പെയിന്റിംഗ് വർക്ക്‌ എല്ലാം ചെയ്തിരുന്നു.. അതുപോലെ സിംഗിൾ കൊട്ട് കട്ടിൽ മാറ്റി ഡബിൾ കൊട്ട് കട്ടിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു... പുതിയ ബെഡ്... അതുപോലെ ഒരു അലമാരിയും...നാളെ ഇതേ സമയം ഇവിടെ മറ്റൊരാൾ കുടി ഉണ്ടാവും ഇന്ന് ആലോചിക്കുന്നതോറും അവന്റെ തല പെരുത്തു കയറി... ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ വട്ട് പിടിക്കും എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടു കുളിക്കാനുള്ള തോർത്തും എടുത്തു കൊണ്ടു റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അടുക്കള വശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് കൊണ്ടു പിന്നാമ്പുറത്തെക്ക്‌ ഇറങ്ങി... ചെറിയൊരു കുളം ഉണ്ട്.. ഇന്ദ്രന്റെ കുളിയും തേവാരവും ആ കുളത്തിൽ ആണ്.... ആ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി നിവരുമ്പോൾ ദേഹത്തു ഒരു കുളിരു തോന്നിയെങ്കിലും ഉള്ളം അപ്പോഴും താപം നിറഞ്ഞിരുന്നു... ഒരുപാട് നേരം കഴിഞ്ഞാണ് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് കയറിയത്.. അവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവനെ കാത് എന്നപോലെ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ റെഡിയായി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. മറ്റൊന്നും പറയാതെ റൂമിൽ നിന്ന് തോർത്തു വിരിച്ചിട്ട് ഒരു ടീഷർട് ധരിച്ചു കൊണ്ടു അവരോടൊപ്പം ഒരു ചെയർ വലിച്ചിട്ടു അവനും ഇരുന്ന്. ആരോടും അവൻ സംസാരിച്ചില്ല.. '" നാളെ എല്ലാവരും നേരത്തെ റെഡിയാവണം ഇവിടുന്ന് ഒരു 9 മണി ആക്കുമ്പോൾ ഇറങ്ങണം " രാജീവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ നോക്കി... പക്ഷെ അവൻ അതൊന്നും കേട്ട ഭാവം നടിക്കാതെ കഴിച്ചു എഴുനേറ്റ് പ്ലേറ്റ് കൊണ്ടു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. " എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായി പോവുമ്പോ അമ്മേ " ആകുലതയോടെ ഗായത്രി ചോദിക്കുമ്പോൾ സുലോചനയുടെ ഉള്ളിലും അതെ സംശയം തന്നെ ആയിരുന്നു... " ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല ചേച്ചി" വിഷ്ണു പറഞ്ഞു.. എന്നാലും എല്ലാവരുടെ ഉള്ളിലും ആ ചിന്ത തന്നെ ആയിരുന്നു... ആരെയും നോക്കാതെ തന്റെ റൂമിലേക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു... അവനെ പോലെ ഒരുവളും അസ്വസ്ഥതമായ മനസ്സോടെ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുവായിരുന്നു...അവൾ തന്റെ കൈയിലെ മൈലാഞ്ചി ചുവപ്പിലേക്ക് ഉറ്റ് നോക്കി.. നന്നായി ചുവന്നിട്ടുണ്ട്.. ഇത് ഇട്ട് തരുമ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. " മൈലാഞ്ചി എത്ര ചുവെക്കുന്നോ അത്രയും ഇഷ്ട്ടം ആയിരിക്കും ചെക്കന് മോളോട് " ആ വാക്കുകളിൽ അവളിൽ നാണത്തിന്റെ ചിരി ആയിരുന്നില്ല... മറിച് പേടി ആയിരുന്നു നിറച്ചത്... " ഇന്ദ്ര ഇന്ദ്ര " ആരോ തട്ടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയത് ഉറക്കം മുറിഞ്ഞ ഇഷ്യയോടെ ഇന്ദ്രൻ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി തുറന്നു... മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന സുലോചനയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു പോയെങ്കിലും ആ ചിരിയുടെ പിന്നിലെ കാരണം ഓർത്തതും അവന്റെ മുഖം മങ്ങി... " ഇന്ദ്ര എഴുനേല്ക്ക് കുളിച്ചു റെഡി അവ് ഒൻപത് മണി ആക്കുമ്പോഴേക്കും നമ്മുക്ക് ഇറങ്ങണം " ധൃതിയോടെ സുലോചന പറഞ്ഞതും ഇന്ദ്രൻ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ട് പോലും ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു... ശേഷം അമ്മയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ടു അവൻ തോർത്തു എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. " ഡാ ഇനിയിപ്പോ കുളത്തിലേക്ക് പോവണ്ട ഇവിടെ ബാത്രൂം ഉണ്ടല്ലോ... നിയെ പെട്ടെന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വായോ ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും നിനക്ക് കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെക്കാം " പറഞ്ഞു കൊണ്ടു അലമാരിയിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു ബെഡ്ഷീറ്റും പുതപ്പും പില്ലോ കവറും എടുത്തു വിരിച്ചു... ശേഷം എല്ലാം ശെരിയല്ലേ എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് പോയി.. ഇന്ദ്രൻ അതൊന്ന് നോക്കി കൊണ്ടു ബാത്രൂമിലേക്ക് കയറി... പ്രഭാത കർമങ്ങൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കുളിച്ചു ഇന്ദ്രൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സുലോചന കൈയിൽ ഒരു പ്ലേറ്റുമായി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു... " വാ വന്നിരിക്ക് " ഇന്ദ്രൻ മറുത്തൊരു അക്ഷരം പറയാതെ അടുത്തുള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്നു.. സുലോചന അവനു നേരെ പ്ലേറ്റ് നീട്ടി.. ഇന്ദ്രൻ അത് വാങ്ങി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. " എനിക്ക് അറിയാം നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടെന്ന് പക്ഷെ നീയൊന്ന് മനസിലാക്കണം ഏതൊരു അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്വപ്നം ആണ് മക്കളുടെ വിവാഹം ഇത്രയും കാലം ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു നി അത് മുടക്കി.. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് നിന്നെ പോലും കൂട്ടാതെ ഞങ്ങൾ പോയി ഈ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചത്... പക്ഷെ അമ്മയ്ക്ക് ഉറപ്പ് ഉണ്ട് ആ കുട്ടി എന്റെ മോന് ചേർന്നത് തന്നെയാണ് എന്ന് അത് ഒരിക്കൽ നിനക്കും മനസിലാവും " പറഞ്ഞു കൊണ്ടു സുലോചന തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അതെ ഇരിപ്പ് തുടർന്നു... " അളിയോ ആഹാ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞില്ലേ ദേ ഇറങ്ങാൻ സമയം ആയി " വിനയൻ അകത്തേക്ക് കയറി കൊണ്ടു കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ വിവാഹം വസ്ത്രം ബെഡിലേക്ക് വെച്ചു. " അടിപൊളി അക്കിട്ടുണ്ടല്ലോ അളിയാ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വന്നേ ഇന്ന് ഞാനാണ് അളിയനെ റെഡിയാക്കുന്നത് ചെല്ല് ചെല്ല് " പിന്നീട് എല്ലാം പെട്ടെന്നു ആയിരുന്നു...ഗോൾഡൻ ആൻഡ് യെൽലോ ഷെയടിൽ വരുന്ന കുർത്തയും അതിനു മാച്ചായാ കരയോട് ചേർന്ന മുണ്ടും ആയിരുന്നു വേഷം... മുടി ഒതുക്കി ഇന്ദ്രൻ ഒരുങ്ങി... അതിന് ശേഷം മുതിർന്നവരുടെയെല്ലാം അനുഹ്രങ്ങളും വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ടു കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... എല്ലാ മുഖങ്ങളിലും സന്തോഷം മാത്രം പക്ഷെ തനിക്? ആ ഒരു ചോദ്യം അവന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങി നിന്നു.... " എന്നെപോലൊരു ആളെ ആയിരിക്കുമോ ആ കുട്ടി ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക അതോ എന്നെ പോലെ ആ കുട്ടീയെ ആരെങ്കിലും നിർബന്ധിപ്പിച്ചത് ആയിരിക്കുമോ " ഉത്തരം കിട്ടാത്ത പല ചോദ്യങ്ങളും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സമയം കടന്നു പോയി... " അളിയോ മതി ഇനി പിന്നെ ആലോചിക്കാം " വിനയന്റെ ശബ്ദം ആണ് അവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്... അവൻ ഞെട്ടലോടെ വിനയനെ നോക്കി പിന്നീട് ചുറ്റിനും... " എന്റെ ചേട്ടാ മതി നോക്കിയത് ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ് " വിഷ്ണു കുടി പറഞ്ഞതും ഇന്ദ്രൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി... അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ മുരളിയും ശോഭയും കൃഷ്ണനും മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... കൃഷ്ണ തന്നെ ഇന്ദ്രന്റെ കാൽ കഴുകി അവനെ അകത്തേക്ക് സ്വീകരിച്ചു....ഒന്ന് പ്രതീക്ഷണം വെച്ച് കൊണ്ടു ഇന്ദ്രൻ നടക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.. എന്നിരുന്നാലും ഇന്ദ്രന്റെ മനസ് മുഴുവനും അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.. ഒപ്പം പലവിധ ചിന്തകളും... പെട്ടെന്ന് വാദ്യോപകരണങ്ങൾ മുഴുങ്ങിയതും ഇന്ദ്രൻ മുന്നിലേക്ക് നോക്കി.... താലം പിടിച്ച പെൺകുട്ടികൾക്ക് പിന്നിലൂടെ നടന്നു വരുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ പോലും അറിയാതെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... ഗോൾഡൻ വൈറ്റ് കമ്പോ വരുന്ന സെറ്റ് സാരി ഭംഗിയിൽ ഉടുത്തു മിതമായ ആഭരണങ്ങൾ അഴിഞ്ഞു മുല്ലപ്പൂ ചൂടി നിൽക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ ഇന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു...പക്ഷെ ആ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം അത് എന്തെന്ന് മനസിലാക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല... മൂന്ന് പ്രാവിശ്യം വലം വെച്ച് ഇന്ദ്രന് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രാവിശ്യം പോലും ഭൂമിയുടെ കണ്ണുകൾ ഇന്ദ്രനെ നോക്കിയില്ല... " മുഹൂർത്തം ആയി താലി കെട്ടിക്കൊള്ളൂ " തിരുമേനിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും രാജീവൻ പുജിച്ച താലി ഇന്ദ്രന്റെ കൈകളിലേക്ക് കൊടുത്തു... ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടു അത് വാങ്ങിച്ചു ഭൂമിയുടെ നേർക്ക് പിടിച്ചതും ആ നിമിഷം തലയുർത്തി ഭൂമി നോക്കി... ഒരു നിമിഷം അവരുടെ ഇടഞ്ഞു എങ്കിലും തിരുമേനിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഇന്ദ്രൻ താലി ഭൂമിയുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ചാർത്തി...ഗായത്രി ഭൂമിയുടെ മുടി പൊക്കി വെച്ചു... മൂന്ന് കെട്ടും കെട്ടി ഇന്ദ്രൻ കൈകൾ മാറ്റുമ്പോഴും ഭൂമി കണ്ണുകൾ അടച്ചു പ്രാർഥനയോടെ ആയിരുന്നു നിന്നത്...തിരുമേനി നീട്ടിയ സിന്ദൂരം വിരലിനാൽ അവളുടെ നെറുകയിൽ ചാർത്തുമ്പോൾ ഒരു പൊട്ട് അവളുടെ മുക്കിനു തുമ്പിലും സ്പർശിച്ചു...അതിന് ശേഷം ഇരുവരും തുളസി മാല പരസ്പരം അണിയിച്ചു... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://app.aksharathalukal.in/series/50177/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ