ராகவேந்திரரின் கருணை: ஒரு சிறு கதை முன்னொரு காலத்தில், துங்கபத்திரை நதிக்கரையில் உள்ள மந்திராலயத்திற்கு மிக அருகில் ஒரு ஏழைத் தொழிலாளி வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு ராகவேந்திரர் என்றால் உயிர். தினமும் குருவின் பிருந்தாவனத்தை தரிசனம் செய்யாமல் அவன் வேலைக்குச் செல்ல மாட்டான். ஒருமுறை அவனது ஒரே மகனுக்குக் கடுமையான காய்ச்சல் ஏற்பட்டது. பல வைத்தியர்கள் பார்த்தும் பலனில்லை. குழந்தையின் நிலைமை மோசமானதைக் கண்டு அந்தத் தந்தை கதறி அழுதான். "இனி ராகவேந்திரரே கதி!" என்று ஓடி வந்து பிருந்தாவனத்தின் முன் விழுந்து அழுதான். "குருதேவா! நீயே உலகைக் காப்பவர் என்பார்களே... என் மகனைக் காக்க மாட்டாயா? உன் மீது நான் வைத்த பக்தி உண்மையென்றால் என் பிள்ளையை எழுப்பித் தா!" இரவு முழுவதும் கண்ணீருடன் பிரார்த்தனை செய்தபடியே அங்கேயே உறங்கிவிட்டான். அப்போது அவனது கனவில் ஒரு சந்நியாசி தோன்றினார். அவர் கையில் துளசி மாலை இருந்தது. அவர் புன்னகையுடன், "மகனே, அழுவதை நிறுத்து. உன் இல்லத்திற்குப் போய் பார், அங்கே ஒரு அதிசயம் காத்திருக்கிறது," என்று கூறி மறைந்தார். அவன் திடுக்கிட்டு எழுந்து வீட்டிற்கு ஓடினான். அங்கே அவனது மகன் ஆரோக்கியமாக எழுந்து அமர்ந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அவன் மனைவி ஆச்சரியத்துடன் சொன்னாள்: "நேற்று நள்ளிரவில் ஒரு பெரியவர் வந்திருந்தார். அவர் உங்கள் பெயரைச் சொல்லி, இந்தக் ரகஷை அவன் நெற்றியில் வைத்தார். வைத்த அடுத்த நிமிடம் காய்ச்சல் காணாமல் போய்விட்டது!" பக்தன் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தான். தன் பக்தனின் அழுகுரலைக் கேட்டு, அந்த மகா குருவே நேரில் வந்து அருள் புரிந்ததை எண்ணி மெய்சிலிர்த்தான். கதையின் நீதி தூய்மையான பக்திக்குத் தெய்வம் எப்போதும் செவிசாய்க்கும். நம்பிக்கையோடு அழைத்தால், ராகவேந்திரர் இன்றும் சூட்சும வடிவில் வந்து பக்தர்களைக் காப்பார்.. ஸ்ரீமன் மூலராமோ விஜயதே... #🌻🌻காலை வணக்கம்🌻🌻 #🕉️ ஸ்ரீ ராகவேந்திர சுவாமிகள் #🙏ஜெய் ஆஞ்சநேயா #🙏பெருமாள் #✨கடவுள்