ബസ്സിലിരുന്നപ്പോൾ ആര്യയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം വന്നു നിറഞ്ഞു. ഉള്ളിലെ ആ വലിഞ്ഞുമുറുക്കവും ശ്വാസംമുട്ടലുമൊക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞിരുന്നു. ബസ് ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് അവൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.......... അങ്ങനെ ബസ് അവളുടെ അവസാനത്തെ സ്റ്റോപ്പിലെത്തി നിന്നു. ആര്യ പതുക്കെ ബസ്സിൽ നിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി...... ആ സ്റ്റോപ്പിന് തൊട്ടടുത്തായി ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയുണ്ട്. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ നല്ല ചൂടുള്ള പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി വിൽക്കുന്ന കടയാണ്. അവിടെ നിന്നും നല്ല ഉള്ളിവടയുടെയും ഉഴുന്നുവടയുടെയും മണം വായുവിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മച്ചിക്കും സീതയ്ക്കും പലഹാരങ്ങൾ കണ്ടാൽ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ആര്യ നേരെ ആ കടയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു......... കടക്കാരൻ ചേട്ടനെ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു........ "ചേട്ടാ.ഉള്ളിവടയും ഉഴുന്നുവടയും കട്ലറ്റും പിന്നെ ഒരു പാക്കറ്റ് മിക്സ്ചറും എടുത്തോ." പൊതി കെട്ടുന്നതിനിടയിൽ ആര്യ ബാഗിൽ നിന്നും പൈസയെടുത്തു കൊടുത്തു.......... അനുവുമായി ബീച്ചിലും ടൗണിലുമൊക്കെയായി ഒരുപാട് സമയം ചിലവഴിച്ചിട്ടാണ് ആര്യ ബസ്സിൽ കയറി വന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പലഹാരങ്ങളും വാങ്ങി അവൾ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും സമയം വല്ലാതെ വൈകിയിരുന്നു. സാധാരണ എത്തുന്ന സമയവും കഴിഞ്ഞ് നേരം ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.......... കാട്ടുപാതയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ ആര്യയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഒരുപാടായല്ലോ അമ്മച്ചി വഴക്ക് പറയുമോ എന്തോ എന്നവൾ ഓർത്തു.......... ആര്യ പലഹാരപ്പൊതിയും നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ ഇരുണ്ട കാട്ടുപാതയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടക്കുകയായിരുന്നു. ചുറ്റും ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രം......... പെട്ടെന്നാണ് ആ വഴിയിലൂടെ ഇരട്ടത്തോക്കിൽ നിന്നുള്ള വെടിയുണ്ട പോലെ ഒരു ബൈക്ക് പാഞ്ഞുപോയത്............. "ഡും.ഡും..ഡും...ഡും...." എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാകീ മണ്ണും പൊടിയും പറത്തിക്കൊണ്ട് അത് അവളുടെ മുന്നിലൂടെ......... ഹൊ. നോക്കിയപ്പോൾ അതാ ഇന്നലെ അവളോട് തല്ലുണ്ടാക്കിയ ആ നാറികളുടെ കൂട്ടുകാർ ബൈക്കിൽ പാഞ്ഞു വരുന്നു.......... അവർ ആര്യയുടെ മുന്നിൽ കൂടെ അങ്ങോട്ട് പാഞ്ഞു പോയി.......... പോകുന്ന പോക്കിൽ അവർ വണ്ടി പതുക്കെയാക്കി അവളെത്തന്നെ ഒരൊറ്റ നോട്ടം നോക്കി അങ്ങോട്ട് പോയി............ "മ്മ്. ഇനിയും വരാൻ ഭാവമുണ്ടല്ലേ. ഹമ്മ്" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആര്യ അവരെത്തന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.......... അങ്ങനെ അവൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ നമ്മുടെ സീതക്കുട്ടി ദാ ഉമ്മറത്ത് ഒരു ചെറിയ കസേരയിൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്....... അവൾ അവിടെ വല്ലാതെ തളർന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആര്യയ്ക്ക് പാവം തോന്നി.......... അയ്യോ. "മനസ്സിൽ" ഇവിടെ ഇരിക്കുകയാണോ ഇവൾ.......... അങ്ങനെ സീത ആര്യയെ കണ്ടതും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു............അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു............ "അമ്മേ ചേച്ചി വന്നു ദേ ചേച്ചി എത്തി അമ്മേ." അവൾ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതും അമ്മച്ചി അകത്തുനിന്നും ഉമ്മറത്തേക്ക് അങ്ങോട്ട് വന്നു.......... അമ്മച്ചി വന്നപാടെ ആര്യയെ നോക്കി അലറി പറഞ്ഞു.......... "ഡീ നീ ഇത്രയും നേരം എവിടെയായിരുന്നുടി? സമയം എന്ത്ആയെന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ നിനക്ക്? ഒന്നാമത് അവിടെ കൊറേ പേര് വെള്ളമടിയും കോലാഹലവുമായി നടക്കുന്നത് കാണാം നിനക്ക് വല്ല ബോധ്യമുണ്ടോടി അഹങ്കാരി?" അപ്പോഴേക്കും ആര്യ കണ്ട സീത ഓടിവന്ന് അവളുടെ മേത്തേക്ക് അങ്ങോട്ട് കയറി.......... അവൾ സീതയെ എടുത്തു.......... "അത് അമ്മേ. ബസ് കിട്ടാൻ ചെറിയൊരു താമസം വന്നു. അതാണ് ഇത്രയും വൈകിയത് അല്ലാതെ ഞാൻ വേറെ എങ്ങും പോയിട്ടില്ല അമ്മേ.........." അമ്മച്ചി അത് കേട്ട് കയ്യിലിരുന്ന സീതയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു.......... "ആഹാ ഇപ്പോ ചേച്ചിയോട് എന്തൊരു സ്നേഹമാണ് ഈ കുരങ്ങിന് താഴെ ഇറങ്ങാടി അവളുടേ മേത്തുനിന്ന് അവളുടെ അസ്ഥിയുരുക്കല്ലേ നീ." ആര്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.......... അപ്പോൾ സീത അവിടെ ഇരുന്ന് അവളെ അങ്ങോട്ട് കട്ടിക്ക് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.......... "ഇന്നാ അമ്മച്ചി. അമ്മച്ചി തന്ന കാശിന് ഇവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.........." സീത ചിരിച്ചു പല്ല് കാട്ടി........ അമ്മ സീതയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് " ഹമ്മ് " എന്നിട്ട് അവൾ സീതയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.......... "ഡീ. നിനക്ക് ഉള്ളത് ഞാൻ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ നാളെ രാവിലെ നീയിത് ഇട്ടിട്ട് വേണം അപ്പുറത്ത് പോയി ആ പിള്ളേരെ ഒന്നു ഞെട്ടിക്കാൻ അവർ അറിയട്ടെടാ അഹ്. നമ്മളൊന്നും അങ്ങനെയുള്ള ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ചവരല്ല എന്ന് കേട്ടോടി കുറുമ്പി." അമ്മച്ചി ആ കവർ വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു........... "അത് ശരിയാണ് മോളേ അവൾക്ക് ഇത്തിരി അഹങ്കാരവും പൊങ്ങച്ചവും കൂടുതൽ തന്നെയാണ് ഇതോടെ അവളുടെ കണ്ണ് തള്ളണം നന്നായി മോളേ അതിൻ്റെ അടുത്ത ദിവസം എന്ത് ആക്കുമോ എന്തോ." ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ സീതയുടെ കണ്ണ് ആ കവറിലേക്ക് മാത്രമായിരുന്നു.......... അവൾ ഇത് എല്ലാം കൃത്യമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......... ആര്യ പതുക്കെ ബാഗ് വശത്തേക്ക് വെച്ചിട്ട് അമ്മച്ചിയോട് ആരാഞ്ഞു.......... "അമ്മേ. അതിൽ കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എടുത്ത് വെക്കു. ഞാൻ പോയി മുഖം കഴുകി വരാം.......... പാല് ഉണ്ടല്ലോ അല്ലേ അമ്മേ?" "ഉണ്ട് മോളേ. പാല് ഞാൻ കാച്ചി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.......... നീ പോയി വേഗം മുഖം കഴുകി വാ.........." എന്നിട്ട് അമ്മച്ചി വീണ്ടും സീതയെ നോക്കി കലിപ്പിലിട്ടു പറഞ്ഞു.......... "ഡീ താഴെ ഇറങ്ങാടി പെണ്ണേ അവൾക്ക് മുഖം കഴുകാൻ പോണം." ആര്യ അവളെ നോക്കി വീണ്ടും ചിരിച്ചു.......... എന്നിട്ട് സീതയെ താഴെ ഇറക്കി നിർത്തിയിട്ട് അവൾ അറിയാതെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ മഞ്ച് എടുത്ത് അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു.......... അത് കണ്ടതും സീതയുടെ മുഖം ഒന്നു തിളങ്ങി...... അവൾ ആ മഞ്ചും കടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ആര്യയുടെ അരികിലേക്ക് വന്ന് കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു.......... "ചേച്ചീ... നീ പോയപ്പോൾ അമ്മച്ചി എനിക്ക് ഇന്ന് എന്നെക്കൊണ്ട് ഒരുപാട് പണി ചെയ്യിപ്പിച്ചു ചേച്ചീ........ സവാള തൊലി പൊളിക്കാൻ വന്ന് എന്നെ കണ്ണ് നീറ്റിച്ചു ഈ അമ്മച്ചി എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നു ചേച്ചി.........." സീതയുടെ ആ കള്ള പരാതി കേട്ടതും അമ്മച്ചി അകത്തുനിന്ന് തവിയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു.......... "എന്താടി പറഞ്ഞത്? ഞാൻ പണി ചെയ്യിപ്പിച്ചെന്നോ? എടി കള്ളി. ഇങ്ങനെ ഒരു മടിച്ചി നീ ഒരൊറ്റ സവാളയെങ്കിലും തൊലി പൊളിച്ചോടി ഇവിടെ? ഗ്ലാസും മുഖത്ത് വെച്ച് ഒളിച്ചു നിന്നവളാ ഇപ്പോ ചേച്ചി വന്നപ്പോൾ പരാതി പറയുന്നത് നോക്കിക്കേ അവളുടേ ഒരു അഭിനയം പോയി അവളുടെ കൂടെ മുഖം കഴുകി വടി." സീത ആര്യ നോക്കി ചിരിച്ചു.........(⁠✿⁠^⁠‿⁠^⁠) ആര്യ അമ്മച്ചിയും അനിയത്തിയും തമ്മിലുള്ള ആ സംഭാഷണം കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം കഴിക്കാൻ പോയതും..മുറ്റത്ത് ഒരു വണ്ടി...വന്നു നിന്നു......... (തുടരും...) ആഹഹ ഇന്ന് അധികം എഴുതാൻ പറ്റിയില്ല കൊറെ പ്രോബ്ലം #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 നിനക്കായ്