മലക്കോട്ടാം പാറയിൽ പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന്റെ ആരവം ഉയർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. രാവിലത്തെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ പള്ളിയിലെ മണിയുടെ നാദം മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. വീട്ടിനുള്ളിൽ റോസിയും കൃഷ്ണയും തിരക്കിലായിരുന്നു. പെരുന്നാളിന് പോകാനായി രണ്ടുപേരും തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരേ നിറത്തിലുള്ള വെള്ള ചുരിദാർ ആയിരുന്നു. ആ രണ്ടുപേരെയും കാണാൻ പ്രത്യേക ഒരു ചേല് ഇണ്ടായിരുന്നു..... 😇 കൃഷ്ണ രാവിലെ തന്നെ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിൽ പോയി തൊഴുതു വന്നിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ആ ചന്ദനക്കുറിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ റോസിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. കൃഷ്ണ: "ചേച്ചീ... ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ..." 😌 റോസി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും, കൃഷ്ണ തന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചന്ദനപ്പൊട്ട് റോസിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഭംഗിയായി ചാർത്തിക്കൊടുത്തു. ആ വെള്ള ചുരിദാറിനും റോസിയുടെ മുഖത്തിനും ആ ചെറിയ പൊട്ട് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി നൽകി. രണ്ടുപേരും പള്ളിയിൽ പോകാൻ പൂർണ്ണമായി റെഡിയായി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കുര്യാച്ചൻ അങ്ങോട്ട് വന്നത്....... കുര്യാച്ചൻ: (അവരെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി 😁 പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "എന്റെ കർത്താവേ... പള്ളിയിൽ ഇന്ന് രണ്ട് മാലാഖമാർ വരുമെന്ന് അച്ചൻ പ്രസംഗത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ലല്ലോ..... കൊള്ളാം... രണ്ടുപേരെയും കാണാൻ നല്ല ലുക്കുണ്ട്." 😉 കൃഷ്ണ: 😁..... റോസി: " 😁 നീ എന്നാ ഈ നിൽക്കുന്നത് കുര്യാച്ചാ? സമയം വൈകുന്നു... വേഗം ഒരുങ്ങിക്കേ." കുര്യാച്ചൻ: "നിങ്ങൾ രണ്ടും പോയിക്കോ... എനിക്ക് ഇവിടെ ചെറിയൊരു പണിയുണ്ട് ടൗണിൽ പോണം..... അത് തീർത്തിട്ട് ഞാൻ വന്നോളാം. നിങ്ങൾ വേഗം ഇറങ്ങിക്കോ, കുർബാന തുടങ്ങാറായി." റോസി അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. കൂടെ വരാത്തതിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവമുണ്ടെങ്കിലും, കൃഷ്ണയുടെ കൈ പിടിച്ചു അവൾ പടിയിറങ്ങി....... വെള്ള ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ കാറ്റിൽ പറത്തി, ആ കുന്നിറങ്ങി അവർ രണ്ടുപേരും പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നിൽ നിന്ന് കുര്യാച്ചൻ അവരുടെ പോക്ക് നോക്കി കുറച്ചുനേരം നിന്നു..... അവൻ ടൗണിലേക്ക് പോയി......... ആ മലക്കോട്ടാം പാറയുടെ മണ്ണിലൂടെ രണ്ട് വെള്ളപ്രാവുകളെപ്പോലെ അവർ പള്ളിയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്... 🚶‍♀️🚶‍♀️🤍 പള്ളിയിൽ പോക്ക് അപാരത ഭാഗം - 1 🤪 #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #💖കലിപ്പന്റെ കാന്താരി #📖 കുട്ടി കഥകൾ