മഴയുടെ കിലുക്കം - 41 ✍🏻Ishalin muhabath രുഗ്മിണി അമ്മ പറഞ്ഞ അടയാളം വെച്ചു ആ ഓർഫണേജിൽ നന്ദിനിയും അല്ലുവും കിച്ചുവും എത്തി.. അവർക്കൊക്കെ രാത്രിയിൽ വേണ്ട ആഹാരവും കുറെ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും ആയിട്ടാണ് അവിടേക്കു ചെന്നത്... അവിടെത്തെ മാനേജർ എന്ന സ്ത്രീയോട് നന്ദിനി ആ കുട്ടിയെ പറ്റി ചോദിച്ചു.. "അവളുടെ പേർ അമ്മു എന്നാണ്... പടുത്തം ഒക്കെ കുറെ പിന്നിലേക്ക് ആയോണ്ട് പഠിപ്പൊക്കെ നിർത്തി.. തയ്ക്കാൻ അറിയാം.. തയ്യൽ കടയിൽ പോകുന്നുണ്ട്..." കേട്ടപ്പോ നന്ദിനിക്ക് ഒരു സങ്കടം തോന്നി... ദൂരെ നിന്ന് നടന്നു വരുന്ന ആ 18 വയസുകാരി നന്ദിനിയുടെ കണ്ണുകളെ ഈറൻ ആക്കി.. "അതാ.. അമ്മു.." നന്ദിനിയെ അവൾ ആരാണെന്ന ഭാവത്തിൽ ആണ് നോക്കിയത് എങ്കിലും ആ കുഞ്ഞഹ് മനസ്സിൽ എവിടെയോ പതിഞ്ഞ നന്ദിനി അമ്മയുടെ മുഖം അവളിൽ ഭയം നിറച്ചു... "മോളെ.." നന്ദിനി അവളെ തലോടി... അവൾ ആ കൈ തട്ടി മാറ്റി.. "മാഡം.. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒന്ന് സംസാരിച്ചോട്ടെ... " "അതിനെന്തേ??" അവർ അവിടെ നിന്നും പോയതും നന്ദിനി അമ്മുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബെഞ്ചിലേക് ഇരുത്തി... "മോളെ.. ഞാൻ നന്ദിനി.." "അറിയാം...." നന്ദിനി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.. "മോളെ... മോളോട് എന്ത് പറയണം എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല... മോൾ വീട്ടിൽ വരുന്ന സമയം ഞാൻ കുറച്ചു ഹുങ്കോട് പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളത് സത്യമാണ്.. പക്ഷെ അയാൾ മോളോട്..." നന്ദിനിക്ക് വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... "മാഡം.. ഞാൻ.. ഞാൻ അതൊക്കെ മറന്നു... ഇപ്പൊ ഇവിടെ പുതിയ ആളാ ഞാൻ.." അവളുടെ തൊണ്ട ഇടറി.. "അച്ഛന് അമ്മയെ സംശയം ആയോണ്ട് ഞാൻ എന്ന ജന്മത്തെ അച്ഛന് കണ്ണെടുത്ത കണ്ടൂടായിരുന്നു.. അതാ അമ്മുമ്മയോടൊപ്പം ഞാൻ നിന്നത്... അവിടേക്കു വരുന്നത് ഏതോ സ്വർഗത്തിൽ ചെല്ലുന്നത് പോലെ ആണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്... കുഞ്ഞു മനസ്സല്ലേ.. അതിൽ കളങ്കം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ ഓല മേഞ്ഞ വീടും നിങ്ങടെ കൊട്ടാരവും വല്ലാത്ത അനുഭൂതി ആയിരുന്നു... അതൊക്കെ ഒരു സമയം... അന്ന് അയാൾ... എത്ര വേദനിച്ചു എന്നറിയോ??" ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചുമപ്പ് രാശി പടർന്നു... അതിൽ നിന്നും അവളുടെ വേദനയുടെ ആഴം നന്ദിനിയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "ദൈവം അറിഞ്ഞു കൊണ്ടാകും എനിക്ക് എനിക്ക് മകളെ തരാതെ ഇരുന്നത് " നന്ദിനി സ്വയം പറഞ്ഞ്ഹു.. "മാഡം... വാർത്തയിൽ ഞാൻ.. " "കണ്ടത് സത്യം തന്നെയാണ്.. മോളെ പോലെ കുറെ പേരുടെ ജീവിതം അയാൾ കാരണം ഇല്ലാണ്ടായി.. അതിനു ശിക്ഷ കൊടുക്കാൻ ഏറ്റവും അർഹരായത് അയാളുടെ ചോരയിൽ ഉണ്ടായ മക്കൾ തന്നെയാണ്.. അതിൽ ഞാൻ ഇപ്പൊ അഭിമാനിക്കുന്നു.." അത് നന്ദിനി ഉള്ള് കൊണ്ട് പറഞ്ഞത്താണെന്ന് അമ്മുവിന് തോന്നി.. "നിനക്ക് നമ്മളോടൊപ്പം വരാം... ആ വീട്ടിൽ നീ സുരക്ഷിത ആണ്.. ജോലിക്കാരി ആയിട്ടല്ല ഞാൻ വിളിക്കുന്നത്... ന്റെ മകൾ ആയിട്ട് ജീവിക്കാൻ ആണ്.." നന്ദിനി അമ്മുവിന്റെ കൈകൾ കൂട്ടി ചേർത്താണ് പറഞ്ഞത്.. നിരസിക്കാൻ അമ്മുവിന് തോന്നിയതുമില്ല... ഇവരുടെ സംഭാഷണം എല്ലാം കിച്ചു കതകിനു പിന്നിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞഹു... കൂടെ മനസും... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അസി തിരികെ പോരണം എന്ന് പറഞ്ഞു നിന്ന സമയം ബീരാൻ അവിടേക്കു വന്നത്.. ബീരാനെ കണ്ടതും അസി സൈനബക്ക് പിന്നിലായി ഒളിച്ചു... കയ്യിൽ ഇരുന്ന കവർ സൈനബക് നേരെ നീട്ടി... അത് തുറന്നു നോക്കിയതും ലഡു കണ്ട് സൈനബയുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛം നിറഞ്ഞഹു... അത് കണ്ടപ്പോഴും ബീരാന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞഹു നിന്നിരുന്നു...അതെ പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ മുറിയിലേക് പോയി.. "രഹനയുടെ ഇഷ്ടം മാത്രമേ ഇപ്പോഴും പിടിക്കു കിളവന്..." സൈനബ പിറുപിറുത്തു... കവറിൽ ഉള്ള ഓരോന്നും എടുത്ത് വെക്കുന്നതിനു ഇടക് ഒരു പൊതി കണ്ട് എന്താണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ സൈനബ തുറന്നു നോക്കി.. മഞ്ഞ നിറത്തിൽ ഉള്ള ജിലേബി കണ്ട് സൈനബക്ക് സങ്കടമോ സന്തോഷമോ വന്നു... "അസി..." നേരെ അസിയിലേക് നീട്ടി.. "ഇത്... ഇത് ബീരാൻ വാഗിച്ചോണ്ട് വന്നതാ " സൈനബ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അസി സൈനബയെ അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിന്നു. "സത്യം..." സൈനബ തലയിൽ കൈ വെച്ചു പറഞ്ഞു. അസിയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞഹു.. "ഉമ്മ... ഇതെനിക്ക് തിന്നാൻ തോന്നിയ സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അത് ന്റെ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ ആയിരുന്നു.. എനിക്ക് ലഡു ഇഷ്ടം അല്ല എന്നും മഞ്ഞ ജിലേബി ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം എന്നതും ഉമ്മാടെ കെട്ടിയോന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അയാൾ രഹനക് മാത്രം ഇഷ്ടം ഉള്ളത് തിരഞ്ഞഹു പിടിച്ചു വാഗി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്... അന്ന് തോന്നിയ കൊതിയോ ഭ്രമമോ ഇപ്പൊ ഇതിനോട് ഇല്ല ഉമ്മ.." അസി അവളുടെ മനസ്സിന്റെ സത്യാവസ്ഥ പറഞ്ഞപ്പോ സൈനബ അതിനെ ഉൾകൊള്ളാൻ ശ്രേമിച്ചു.. എന്നാൽ ഇത് കേട്ട ബീരാന്റെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഹ്... താൻ ചെയ്ത് കൂട്ടിയ തെറ്റുകൾ അയാളെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങിയത് പോലെ അയാൾക് തോന്നി.. "ഉമ്മ.. ഞാൻ പോകുവാ..." "ഇനി നാളെ പോകാം അസി... നീ ഇവിടെ നിക്ക്..." "അതൊന്നും പറ്റില്ല.. അവിടെത്തെ ഉമ്മ കാത്തിരിക്കും എന്നെ " "ഓ.. ഇപ്പൊ ആ ഉമ്മയെ മതി.. എന്നെ വേണ്ട..." "അങ്ങനെ ഞാൻ പറയോ ഉമ്മച്ചി... ഈ വീട്ടിൽ നമ്മൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിലവിട്ട നിമിഷം വളരെ കുറവാണ് എങ്കിലും അതെല്ലാം എനിക്കെന്നും പ്രിയ പെട്ടതാണ്..." സൈനബയെ കെട്ടിപിടിച്ചു അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു അസി ഇറങി.. 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 തിരികെ വണ്ടിയിൽ മൗനം തളം കെട്ടി നിന്നു... അമ്മു എന്ന പുതിയ അതിഥിയെ എങനെ സ്വീകരിക്കും എന്ന ചിന്ത ആണ് അല്ലുവിന്... എന്നാൽ കിച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിൽ അസി മാത്രവും... കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത് അല്ലു ആണേലും ഇടക് ഫ്രണ്ട് ഗ്ലാസ്‌ മിററിലൂടെ അമ്മുവിന്റെ നേർക്ക് നോട്ടം പാളി വീണിട്ടുമുണ്ട്... ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടി... ചുരിദാർ ആണ് വേഷം... വരെ ചമയം ഒന്നുമില്ല... കയ്യിൽ രണ്ട് കുപ്പി വള വീതം ഇട്ടിട്ടുണ്ട്... നെറ്റിയിൽ ഒരു കുഞ്ഞഹ് പൊട്ട്... കരുത്തിൽ ഒന്നുമില്ല.. കാതിൽ ഒരു കുഞ്ഞഹ് പൊട്ട് പോലെ ന്തോ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.... സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ ബാലൻസ് പോയതും കിച്ചു അല്ലുവിന്റെ തലക്കിട്ടൊന്ന് പൊട്ടിച്ചു... "നോക്കി ഓടിക്ക് " ഒരു താക്കീത്തും നൽകി... എന്നാലും കണ്ണുകൾ അമ്മുവിലേക് തന്നെ നീണ്ടു പൊക്കൊണ്ടിരുന്നു...അമ്മു അപ്പോഴും പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് ലയിച്ച് ഇരിക്കുവാണ്.. 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അസി അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി കുറച്ചു നടന്നപ്പോ തന്നെ ആലിബിനെ കണ്ടു.. "അസി.. നീ തിരികെ എത്തിയോ??" "ഉമ്മയെ കാണാൻ വന്നതാ..." "തിരികെ പോകുവാണോ അപ്പൊ??" "മ്മ്... സുഗാണോ " "മ്മ്.. നാളെ തിരികെ പോകുവാ.. ഉമ്മയും വാപ്പയും പോയിട്ടും ഇവിടെ നിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ട കുറച്ചു നാള് കൂടി നീട്ടിയെ.." "പോകുന്നെന്ന് മുന്നേ കാണാൻ പറ്റിയല്ലോ.. അത് തന്നെ നല്ലത്...." "മ്മ്.. എങ്കിൽ ശെരി അസി.." ആലിബ്‌ യാത്രാ പറഞ്ഞു പോയി.. അസി ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്കും നടന്നു... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 "അമ്മു.. മോൾക് ഇഷ്ടമുള്ള റൂം എടുത്തോ..." ബാഗും കൊണ്ട് വീട് കണ്ട് ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും എന്ന ചിന്തയിൽ നിക്കുന്ന അമ്മുവിനോട് നന്ദിനി പറഞ്ഞു.. "മാഡം പറയുന്ന റൂം മതി..." താഴ്മയോടെ ആയിരുന്നു അവൾ പറഞ്ഞത്.. അല്ലു അതെല്ലാം ശ്രേദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... "മുകളിലത്തെ റൂം എടുത്തോ... അല്ലു മോൾക് റൂം കാട്ടി കൊടുക്" അല്ലു അമ്മുവിന് മുന്നിലായി നടന്നു.. റൂം കാണിച്ച ശേഷം അവൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്കും പോയി... അപ്പോഴും അമ്മുവിനോട് അവന് ന്തോ ഒരു സ്പാർക് ഉള്ള പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നി... ആ ചിരിയോടെ തന്നെ അവൻ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയിഞ്ച് ചെയ്തു ബെഡിലേക് കിടന്നു.. 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 "സാരഥി... അമ്മുവിനെ അവിടെ കൊണ്ട് പോയി എങ്കിൽ നന്ദിനി ആന്റി വളരെ അധികം മാറി പോയി എന്നെ പറയാൻ പറ്റു..." "അതെന്ന ഞാൻ കിച്ചുവിനോടും പറഞ്ഞത്... എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആ ദേവദാസ് ചതിച്ചു എന്നറിവ് അവരെ തളർത്തി കാണും എന്ന " "അത് മാത്രമല്ലന്ന തോന്നുന്നേ " "പിന്നെ.. മൂത്ത മോന്റെ ഇൻഫെർലിറ്റി പ്രേശ്നവും അവരെ അലട്ടുന്നുണ്ടാകും...." "എന്തായാലും നല്ല കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചെയ്യട്ടെ..." സ്മൃതി അത് പറഞ്ഞതും സാരതിയും ശെരി വെച്ചു... അപ്പോഴാണ് ഒരു തേങ്ങൾ അവർ കേട്ടത്... "ന്താ രുഗ്മിണി അമ്മേ?? എന്ത് പറ്റി?!" "അത്.... അമ്മു വീണ്ടും അവിടേക്ക്.. എത്ര ഒക്കെ ആയാലും ദിവസംദാസ് സർ അല്ലയോ ആ കുടുംബത്തിന്റെ ഗൃഹനാധൻ.. അങ്ങനെ വരുമ്പോ തിരിച് വരാതെ ഇരിക്കില്ലല്ലോ....എന്റെ മോൾ അവിടെ സുരക്ഷിത അല്ലല്ലോ മോനെ..." സാരതിയെ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും സ്‌മൃധി അവരെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.. "അയാൾ ഇനി അവിടേക്കു വരില്ല.. രണ്ട് മക്കളും വെറുത്തു... ഭാര്യ അതിലേറെ അയാളെ വെറുത്തിട്ടുണ്ട്... ഇനി അയാളെ സ്വീകരിക്കില്ല..." "എത്രയൊക്കെ ആയാലും അവർ ഒന്നല്ലേ മോളെ " "അമ്മ അതോർത്തു പേടിക്കണ്ട... തിരികെ അയാൾ വരില്ല.. ഇനി വന്നാൽ അമ്മുവിനെ അവിടെന്ന് മാററ്റാം... അത് പോരെ " അവർ തലയാട്ടി സമ്മതം അറിയിച്ചു... രുഗ്മിണി അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവർ അത് പുറത്ത് കാട്ടാൻ നിന്നില്ല... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 രാത്രി അസി ഉമ്മയോട് വീട്ടിലത്തെ ഓരോ വിശേഷവും പറഞ്ഞു... കഴിക്കുവാണേലും അഷ്‌റഫ്‌ അസി പറയുന്നത് ശ്രേദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഇടക്ക് എപ്പോഴോ അഷ്‌റഫിന്റെ നോട്ടം അസിയിൽ വീഴുന്നതായി അസിക്കും തോന്നി... "എന്നാലും അസി.. നിനക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടത് ഒക്കെ വാഗി വരാൻ തുടങ്ങിയോ നിന്റെ വാപ്പ??" കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ട ശേഷം ഉമ്മ ചോദിച്ചത് കേട്ടപ്പോ അഷ്‌റഫ്‌ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.. "നി ന്തിനാടാ ചെക്കാ ചിരിക്കണേ ഇരുന്ന് " "ഉമ്മ ചോദിച്ചത് കേട്ട് ചിരിക്കാതെ പിന്നെ എന്തോന്ന് ചെയ്യണം?? അയാൾ ഇവളോട് സ്നേഹം കാണിച്ചു തുടങ്ങി എങ്കിൽ അടുത്ത ഏതോ കിളവനെ കണ്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ടാകും..." "പോടാ ചെക്കാ.. ഏതൊരുത്തനും ഒരു നാൾ ചെയിത തെറ്റുകൾ ഓർത്തു പഷ്താപ്പിക്കും..." "ഉവ്.. ആസിയ പറഞ്ഞത് വെച്ചാണേൽ അയാൾ നന്നാവാൻ ചാൻസ് ഇല്ല..ഉമ്മ അധോലോചിച്ചു ഇരിക്കേം വേണ്ട... " അഷ്‌റഫ്‌ കഴിച്ച പ്ലേറ്റുമായി അടുക്കളയിലേക് പോയി... അസി അപ്പോഴും അഷ്‌റഫ്‌ പറഞ്ഞത് ആണ് ഓർത്തത്.. ശെരിയാണ് അയാൾ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നന്നാവൂല്ലാ...ചെയിത ഓരോ കാര്യങ്ങളും അസി ഓർത്തെടുത്തു... ഉമ്മ ഫോണിൽ കാൾ വന്നതും അതും എടുത്ത് സിറ്റ് ഔട്ടിലേക് ഇറങി... അസി പഴയ ഓരോ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി നിന്നു.. 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 രാത്രി ആയപ്പോ രഹനക് അസി അടിച്ചത് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... അസി എവിടെയാണെന്ന് എന്താണെന്നോ ഒന്നും അറിയില്ല എങ്കിലും നല്ല പോലെ അവൾ ഇപ്പൊ ജീവിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് രഹനയിൽ കുശുമ്പ് നിറച്ചു... ഫോണെടുത്തു ഓരോ വീഡിയോസ് കണ്ട് കിടന്ന സമയം അതിലേക് കരീമിന്റെ കാൾ വന്നു... രഹന ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് കാൾ എടുത്ത് സംസാരിച്ചത് എങ്കിലും കരീമിന്റെ സുഖമുള്ള വാക്കുകൾ അവളിൽ കോരി തരിപ്പ് നിറച്ചു. ആ കാൾ വീഡിയോ കാളിലേക് മാറാൻ അധികം സമയം എടുക്കേണ്ടി വന്നില്ല.. കരീം പറയുന്ന പോലെ ഒക്കെ അവൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. രണ്ട് പേരും അവരുടെ സുഖങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതും സമയം അതിക്രമിച്ചു പോയിരുന്നു... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അസി ഫോണെടുത്തു സ്‌മൃദിക് വിളിച്ചു.. കിച്ചുവിന്റെ കാര്യം അറിയാൻ ആണ് വിളിച്ചത് എങ്കിലും അസിക്കത് തുറന്നു സ്‌മൃധിയോട് ചോദിക്കാൻ ഒരു മടി ആയിരുന്നു... കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ സ്‌മൃധിയും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല.. കിച്ചുവിന്റെ പേര് പോലും വരാത്ത രീതിയിൽ എല്ലാത്തിനും മറുപടി നൽകി.. അതിൽ അസിക് നിരാശ പടർന്നു... എങ്കിലും സ്‌മൃഥിക്ക് സന്തോഷം തോന്നി... "നി ന്തിനാ ഒറ്റക് ചിരിക്കുന്നത്??" റൂമിലേക്കു വന്ന സാരഥി സ്‌മൃധിയോട് ചോദിച്ചു... "അതോ.. ഒരു പൂച്ച കണ്ണടച്ച് പാൽ കുടിക്കാൻ വന്നതാ.. ഞാൻ ഓടിച്ചു വിട്ട്.. ഇന്നാ പൂച്ചക്ക് ഉറക്കം വരില്ല.." "അതേത് പൂച്ച??" "അസി പൂച്ച..." അത് കേട്ടതും സാരഥി അച്ഛനെയും ഉണ്ടായോ എന്ന് ഭാവത്തിൽ സ്‌മൃതിയെ നോക്കി... സ്‌മൃധി അതെ എന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. "ഈ സന്തോഷം കിച്ചുവിനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ.." "വേണ്ട... ഇതിനെല്ലാം അപ്പുറം വരുന്ന ആ സന്തോഷം മാത്രം കിച്ചുവിന്റേത് കണ്ട മതി നമ്മൾ... ഇനിയും സങ്കടം അവർക്ക് ഇടയിൽ വരരുത്...." സ്‌മൃധി പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സാരഥി അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു ബെഡിലേക് കിടന്നു..... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അല്ലുവിന്റെ ചിന്തകൾ അമ്മുവിനെ ചുറ്റി പറ്റി നിന്നിരുന്നു... അവളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തങി നിക്കുന്നത് അവനിൽ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കി... കണ്ണടിച്ചിട്ട് ഉറക്കം വരാത്തത് പരവേശവും ദേഷ്യവും എല്ലാമായി.... അവൻ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഹാളിൽ വന്നു ടിവി ഓണാക്കി... ഓരോ ചാനൽ മാറ്റി നോക്കുന്നത് അല്ലാതെ ഒന്നും കാണാൻ മനസ്സ് തരപ്പെട്ടില്ല..... യാദൃശ്ചികം ആയി അമ്മുവിന്റെ മുറിയിൽ വെട്ടം വീണത് അല്ലു പെട്ടെന്ന് കാണാൻ ഇടയായി... വാതിൽ തുറന്നു അവൾ ചിരിയോടെ അല്ലുവിന്റെ അടുത്തേക് വന്നു. "എനിക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല..." അവൾ അല്ലുവിനോട് പറഞ്ഞു.. "വീട് മാറിയത് കൊണ്ടാകും..." "അതിനു ഇത് ആദ്യമായി അല്ലല്ലോ " "എന്ന് വെച്ച??" അല്ലു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... "അത്... പല സ്ഥലങ്ങളിൽ ആയി മാറി നിന്നിട്ടുണ്ട്... ട്രീറ്റ്മെന്റ് തന്നെയാണ് ഒരു കാരണം...." അത് കേട്ടപ്പോ അല്ലുവിന് തന്റെ പിതാവിനോട് കടുത്ത ദേഷ്യം തോന്നി.. അല്ലുവിന്റെ മാറ്റം അമ്മു പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.. "അച്ഛനോട് ദേഷ്യം കാണിക്കരുത് എന്ന് പറയാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല... ഒരു തെറ്റ് മാത്രം ആണ് പറ്റിയത് എങ്കിൽ തിരുത്താമായിരുന്നു.. പക്ഷെ ഇത്..." "സോറി ഡോ.. അയാൾ ഇങ്ങനെ ഉള്ള ആളാണെന്നു എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.." അവനിൽ സഹാദപം നിറഞ്ഞു.. "സോറി കൊണ്ട് എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ടത് ഒക്കെ തിരിച്ചു കിട്ടുവോ??? " ആ ചോദ്യത്തിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കടുത്തിരുന്നു... "ഡോ.. തന്നെ ഞാൻ വിവാഹം ചെയ്തോട്ടെ??" അമ്മു ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യം ആയിരുന്നു അത്.... തുടരും..... ഗയ്‌സ്.. സ്റ്റോറി ചോദിച്ചു മെസ്സേജ് ഇട്ടിരുന്നവരോട്... പനി പിടിച്ചിട്ട് ഇത് വരേയ്ക്കും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല... രണ്ട് ദിവസം കടുത്ത പനി 3 ന്റെ അന്ന് പനി ഇല്ല... ജലദോഷം ആയി മാറും... പിന്നെ അടുത്ത ദിവസം വീണ്ടും പനി... എനിക്ക് ട്രിപ്പ്‌ ഇടാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മടുത്തു... ഇത് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തല പൊക്കിയപ്പോ തട്ടി കൂട്ടിയത് ആണ്...അക്ഷര തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ ഷെമിക്കുക... വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയുക..... #📙 നോവൽ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ