Her First Love 💕 (ഭാഗം - 8) (സയാൻ) ഹാജിർ കത്തിയുമായി എനിക്ക് നേരെ ആഞ്ഞതും, കല്യാണവീട്ടിൽ നിലവിളികൾ ഉയർന്നു. പക്ഷേ, വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ആ പകയും ജസയെ സംരക്ഷിക്കണമെന്ന വാശിയും എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കരുത്ത് നൽകി. അവന്റെ കൈ തടുത്ത്, കത്തിയുള്ള ആ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് ഞാൻ ഒരു ആഞ്ഞേറ് കൊടുത്തു. കത്തി നിലത്ത് വീണു. ഞാൻ: "പണത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം മകളെ വിൽക്കാൻ നോക്കുന്ന ഈ ജന്മത്തെക്കാൾ ഭേദം മരിക്കുന്നതാണ്. ജസയെ തൊടാൻ നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോടാ?" ഞാൻ ഹാജിറിന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ ഉപ്പയും വീട്ടുകാരും അപ്പോഴേക്കും അങ്ങോട്ട് ഓടിയെത്തി. ഗുണ്ടകൾ സയാൻ ഇബ്രാഹിമിന്റെ തറവാടിന്റെ കരുത്ത് കണ്ട് പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു. (ജസ) ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരാൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇങ്ങനെ പൊരുതുന്നത് കണ്ടത്. ഉപ്പയും ഹാജിറും പകച്ചുനിൽക്കുകയാണ്. സയാൻ സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ദേഷ്യം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയല്ല, പകരം വല്ലാത്തൊരു അഭിമാനമാണ് തോന്നിയത്. ഉപ്പ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "നീ ആരാടാ ഇത് ചോദിക്കാൻ? അവൾ എന്റെ മോളാണ്." സയാൻ: "ആയിരുന്നു! പക്ഷേ ഇന്ന് മുതൽ അവൾ എന്റെയാണ്. നിന്റെ ഈ ഗുണ്ടായിസം എന്റെ പടിക്കൽ വേണ്ട. ദാ നോക്ക്..." സയാൻ സാർ ദൂരേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. അവിടെ പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ സൈറൺ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സയാൻ സാർ നേരത്തെ തന്നെ പോലീസിനെ വിവരം അറിയിച്ചിരുന്നു. ഉപ്പയെയും ഹാജിറിനെയും പോലീസ് ബലമായി പിടിച്ചു ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റി. ഹാജിർ: "നിന്നെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ലടാ..." (അലറിക്കൊണ്ട് അയാൾ ജീപ്പിലിരുന്നു) (സയാൻ) അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കല്യാണവീട് നിശബ്ദമായി. എല്ലാവരും ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. അമ്മായിയും ഷെറിനും ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ നിൽക്കുന്നു. ഞാൻ പതിയെ ജസയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ തളർന്ന് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്റെ ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോയി നിർത്തി. ഞാൻ: "ഉപ്പാ... ഉമ്മാ... നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കേൾക്കെ ഞാൻ പറയുന്നു. ഈ നിമിഷം മുതൽ ജസ മറിയം എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എനിക്ക് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കണം. ആർക്കെങ്കിലും ഇതിൽ എതിർപ്പുണ്ടോ?" നൈല ഓടിവന്ന് ജസയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ഇക്ക... എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു!" അവൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടുകയായിരുന്നു. ഉപ്പ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. (ജസ) എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നി. എന്റെ ഭൂതകാലം അറിഞ്ഞിട്ടും, ആ രാക്ഷസന്മാരെ നേരിട്ടിട്ടും സയാൻ സാർ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ സയാൻ സാറിനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള പ്രണയം അലതല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജസ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) "സാർ... എന്തിനാ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും ചെയ്തത്? എനിക്ക് ഒന്നും തരാനില്ല." സയാൻ: "നീ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ ജസ... അത് മതി എനിക്ക്. നിന്റെ ചിരിയാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്." അന്ന് രാത്രി, കല്യാണവീട്ടിലെ നിലാവിനു വല്ലാത്തൊരു തെളിച്ചമായിരുന്നു. നൈലയും ഉമ്മയും ചേർന്ന് എനിക്ക് പുതിയൊരു ഡ്രസ്സ് നൽകി. സയാൻ സാറിന്റെ ഉമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ഷെറിൻ ദേഷ്യത്തോടെ അകത്തേക്ക് പോയെങ്കിലും അത് ഞങ്ങളെ ബാധിച്ചില്ല. പക്ഷേ, സന്തോഷങ്ങൾക്കിടയിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പേടി ബാക്കിയുണ്ട്. ജയിലിൽ പോയ ഹാജിറും ഉപ്പയും അത്ര പെട്ടെന്ന് അടങ്ങുന്നവരല്ല. അവർ വീണ്ടും വരുമോ? സയാൻ സാറിന് എന്തെങ്കിലും ആപത്ത് സംഭവിക്കുമോ? (തുടരും...) ✍🏻whispering words #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ