അന്ന് രാത്രി ശരീരമാകെ നല്ല വേദനയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പകലും വൈകുന്നേരവും ഉണ്ടായ അലച്ചിലിന്റെയും തല്ലിന്റെയും ക്ഷീണം കാരണം ആര്യ നന്നായിട്ടങ്ങ് ഉറങ്ങിപ്പോയി......... പിറ്റേന്ന് രാവിലെ....... കിളികളുടെ ചിലയ്ക്കലും ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ വെളിച്ചവും വന്നിട്ടും ആര്യയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നല്ല അടിയേറ്റതുപോലെ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ ഒന്നു കടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എഴുന്നേൽക്കാൻ കുറച്ച് വൈകിയെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്നും അമ്മച്ചിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി വന്നു........ "ഡീ ആര്യേ... എഴുന്നേറ്റേ സമയം നാല് അര ആയി എത്രയായെന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ? കോളേജിൽ പോകേണ്ടതല്ലേടീ നിനക്ക്." "ആഹ് അമ്മച്ചി. ദാ എഴുന്നേറ്റു" പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി വയറിലെ വേദന കടിച്ചമർത്തി അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി....... അവരുടെ വീടിന്റെ പുറത്തുനിന്നും നോക്കിയാൽ കുറച്ചുമാറി അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സജിനിയക്കയുടെ വീട് കാണാം. എപ്പോഴും തങ്ങളുടെ കുടുംബവുമായി ഒരു അദൃശ്യ മത്സരം കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ആളാണ് ആ സജിനി.........ഹിഹിഹി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന ആര്യയെ നോക്കി അമ്മച്ചി വീണ്ടും പറഞ്ഞു....... "നീ നേരം കളയാതെ വേഗം പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാ" "മ്മ്." ആര്യ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് കുളിക്കാൻ പോയി........ തണുത്ത വെള്ളം ദേഹത്തേക്ക് വീണപ്പോൾ ശരീരത്തിലെ ആ വേദനക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി...... അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ അമ്മച്ചി മക്കൾക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആവി പറക്കുന്ന നല്ല വെള്ളപ്പുട്ടും നാടൻ കടലക്കറിയും കൂടെ നല്ല കടുംചായയുടെ മണവും അടുക്കളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നീലപ്പൂക്കളുള്ള തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചുരിദാറുമിട്ട് ആര്യ മുടി തോർത്തി നേരെ ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് വന്നു. അവിടെ നടുവിലായി ഒരു ചെറിയ ഡൈനിങ് ടേബിൾ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ചെറുത്ത് ആയി പൊട്ടിയത് ആണ് എങ്കിലും ഇരിക്കാൻ ഭാഗത്തിന്. അമ്മച്ചി പുട്ടും കറിയും ആ ടേബിളിലേക്ക് കൊണ്ടുവെച്ചു....... ആര്യ വന്നിരുന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നും അമ്മച്ചി വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് "ഡീ ആര്യേ. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് നിനക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ചോറിന്റെ കൂടെ മീൻ വറുത്തതും, പയറു മെഴുക്കുപുരട്ടിയും പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടമുള്ള രണ്ട് മുട്ട വറുത്തതും വെച്ചിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ." അമ്മച്ചി അത് പറഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ, ആര്യയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വന്നു അവൾ പുട്ട് തിന്നുന്നത് നിർത്തി നെറ്റി ചുളിച്ചു. "അമ്മച്ചിയോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ആ ടിഫിൻ ബോക്സിൽ എന്താണ് ഉള്ളതെന്ന് എന്നോട് മുൻകൂട്ടി പറയരുതെന്ന് കോപ്പ് എനിക്ക് അത് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ആ ഒരു സസ്പെൻസ് പോയില്ലേ. ghrrrr......." അവൾ ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മച്ചിയെ നോക്കി ഒന്ന് അണിഞ്ഞു. "ഓഹ്. പിന്നെയൊരു വലിയ സസ്പെൻസ് തിന്നാൻ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചാൽ അതിനും കുറ്റം" അമ്മച്ചി അടുക്കളയിൽ ഇരുന്ന് പിറുപിറുത്തു......... അപ്പോഴാണ് അവിടെ ഒരു രസകരമായ സംഭവം ഉണ്ടായത്. സാധാരണ ഒൻപത് മണിക്ക് മുൻപ് എഴുന്നേൽക്കാത്ത നമ്മുടെ സീതക്കുട്ടി ദാ രണ്ട് കണ്ണും തിരുമ്മി മുടിയൊക്കെ അലങ്കോലമായി പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നു (⁠◠⁠‿⁠◕⁠) അവളെ ആ കോലത്തിൽ കണ്ടതും ആര്യയ്ക്ക് ചിരി വന്നു. അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു....... "അമ്മേ. ദേ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ ആരാണ് ഈ വെളുപ്പാൻകാലത്ത് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നത് എന്ന്" അമ്മച്ചിയും കയ്യിലെ തവിയുമായി അടുക്കളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു നോക്കി. കണ്ണുകൾ പകുതിയും അടഞ്ഞ മട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന സീതയെ കണ്ട് അമ്മച്ചിക്ക് അത്ഭുതമായി......... "എന്താടി സീതേ. നീ ഇത്ര നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റത്? സാധാരണ ഈ സമയത്ത് കോഴി കൂവിയാൽ പോലും നീ അറിയാറില്ലല്ലോ എന്തുപറ്റി ഇന്ന്?" സീത അതൊന്നും വകവെക്കാതെ പതുക്കെ നടന്ന് ആര്യയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. എന്നിട്ട് ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വളരെ പതുക്കെ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു........ "ചേച്ചീ. എങ്ങനെയുണ്ട് ഇപ്പോൾ? ഇന്നലത്തെ ആ വേദനയൊക്കെ മാറിയോ?" അതുവരെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഗൗരവത്തിൽ സംസാരിച്ച അമ്മച്ചിക്ക് മക്കളുടെ ഈ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോൾ ഒരൊറ്റ ചിരിയായിരുന്നു......... "ആഹാ. ആഹ. എന്താ ഒരു സ്നേഹം നേരം വെളുത്തപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയോട് വലിയ കാര്യമാണല്ലോ." ആര്യ സീതയെ നോക്കി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നലെ രാത്രി സീത തന്റെ കൈ തടവിത്തന്ന ഓർമ്മ വന്നു....... "ആഹ്. അത് ഒക്കെ മാറിടി. നിനക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങ്. വെറുതെ ഉറക്കം കളയണ്ട" ആര്യ പറഞ്ഞു.......... പക്ഷേ സീത തിരിച്ചു പോകാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ ആ ടേബിളിന്റെ അരികിലുള്ള കസേരയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു....... "ഉറങ്ങുന്നില്ലേ നീ?" ആര്യ വീണ്ടും ചോദിച്ചു......... "ഇല്ല. എനിക്ക് ഇത്തിരി ചായ വേണം" സീത കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....... "അമ്മേ... ഇവൾക്ക് ചായ വേണം അത്രേ" ആര്യ വീണ്ടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു....... അടുക്കളയിൽ നിന്നും അമ്മച്ചിയുടെ മറുപടി വന്നു....... "പോയി പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാടി കുരങ്ങേ. എന്നിട്ടേ ഇവിടെ ചായയുള്ളൂ ചെല്ല് ചെല്ല്" അമ്മച്ചിയുടെ കൽപ്പന വന്നതും സീത ആര്യയെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു........ അവിടെ വച്ചിരുന്ന ഉമിക്കരി അല്പം കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് പല്ല് തേക്കാൻ പോയി......... ഈ സമയം അമ്മച്ചി ടേബിളിലേക്ക് വീണ്ടും വന്ന് ആര്യയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി കടലക്കറി ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു........ "അല്ല ആര്യേ. ഇവൾ ഇന്ന് ഇത്ര നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റത് എന്തിനാവും? എനിക്കെന്തോ കള്ളലക്ഷണം തോന്നുന്നു." ആര്യ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..... "അവൾക്ക് എന്തോ കാര്യം സാധിച്ചെടുക്കാനുള്ള പരുപാടിയാണ് അമ്മച്ചി. ഹിഹി........." "ആഹാ.എന്താണെങ്കിലും പറയുകയാണെങ്കിൽ നീ അത് വാങ്ങിക്കൊടുത്തേക്ക് മോളേ. ഒന്നാം ക്ലാസിൽ ചെറുക്കാനായി അവളെ. നിന്റെ പുറകെ നടക്കുന്ന ചെറിയൊരു ചെക്കനെപ്പോലെയല്ലേ അവൾ." അമ്മച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു......... അപ്പോഴേക്കും സീത പല്ലൊക്കെ തേച്ച് മുഖവും കഴുകി നല്ല ഫ്രഷായി ഓടിവന്ന് വീണ്ടും ടേബിളിൽ ഇരുന്നു........ ചായയ്ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്......... ആര്യ കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ശബ്ദം പതുക്കെയാക്കി ചോദിച്ചു........ "ഡീ. എന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്? കാര്യം പറ." അതുവരെ ഗൗരവം നടിച്ച സീത പെട്ടെന്ന് തന്റെ പല്ലെല്ലാം പുറത്തുകാട്ടി ഇളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു........ "അതേ ചേച്ചീ. ഇന്ന് നീ കോളേജ് വിട്ട് വരുമ്പോൾ എനിക്ക്. എനിക്ക്." "എന്താടി? കാര്യം വ്യക്തമായിട്ട് പറ." "അത്. നമ്മുടെ അപ്പുറത്തെ സജിനിയക്കയുടെ മോൾ ഇല്ലേ ആ കുഞ്ഞാറ്റ അവൾ ഇന്ന് രാവിലെ എന്നെ അവളുടെ പുതിയ മാലയും കമ്മലുമൊക്കെ കാണിച്ചു തന്ന് ഭയങ്കര ജാഡയിട്ടു ഹൊ. എന്റെ കയ്യിൽ കാണിക്കാൻ അങ്ങനെ തിളങ്ങുന്നതൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ചേച്ചി." സീതയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് സങ്കടം കൊണ്ട് വാടി........ അനിയത്തിയുടെ ആ സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ ആര്യയുടെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞു....... "അയ്യോ. അത് സാരമില്ലടി നീ അതിന് വിഷമിക്കേണ്ട കേട്ടോ. ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഞാൻ കോളേജ് വിട്ട് വരുമ്പോൾ നിനക്ക് അതിലും നല്ലത് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരാം" ആര്യ ഉറപ്പു നൽകി......... അത് കേട്ടതും സീതയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ലൈറ്റ് കത്തിയതുപോലെ സന്തോഷം വന്നു....... "എനിക്ക് രണ്ട് കമ്മലും മൂന്ന് മാലയും വേണം നല്ല തിളക്കമുള്ളത് ആയിരിക്കണം കേട്ടോ ചേച്ചി" "ആഹ്. ശരി വാങ്ങാം. അമ്മേ... സീതയ്ക്ക് ആ ചായ എടുത്തു കൊടുക്ക്" ആര്യ പറഞ്ഞു......... അമ്മച്ചി അടുക്കളയിൽ നിന്നും വന്ന് സീതയ്ക്ക് ചൂട് ചായ കൊടുത്തു. അവൾ അത് വാങ്ങി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ആര്യ തന്റെ പുട്ട് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.......... അവൾ പ്ലേറ്റുമെടുത്ത് എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു........ സിങ്കിന്റെ അടുത്ത് പ്ലേറ്റ് കഴുകി വെച്ചതിനു ശേഷം അവൾ പതുക്കെ അമ്മച്ചിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.......... "അമ്മേ. അവൾക്ക് മാലയും കമ്മലും വേണമെന്നാ പറയുന്നത്. സജിനിയുടെ മകൾ കുഞ്ഞാറ്റ അവളെ എന്തോ കാണിച്ചു പറഞ്ഞ് പൊങ്ങച്ചം കാണിച്ചത്രേ. പക്ഷേ എന്റെ കയ്യിൽ ഇപ്പോൾ ക്യാഷ് കുറവാണ്." ആര്യ പതുക്കെ പറഞ്ഞു........ സജിനി എന്ന പേര് കേട്ടതും അമ്മച്ചിയുടെ ഭാവം മാറി....... അമ്മച്ചി കയ്യിലിരുന്ന തുണി വശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞ് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു........ "ആഹാ ആ നാശത്തിന്റെ കാര്യം എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാം. അമ്മയെപ്പോലെ തന്നെയാണ് മക്കളും നമ്മൾ ഇവിടെ എന്ത് വാങ്ങിയാലും അതിന്റെ ഇരട്ടി വിലയുള്ളത് അവിടെ വാങ്ങി വെക്കും ഹൊ. എന്നിട്ട് അത് കാണിച്ച് വമ്പ് പറയും ഇങ്ങനെ ഒരു അഹങ്കാരം പിടിച്ച കുടുംബം... ഹൊ ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലെ" അമ്മച്ചിക്ക് സജിനിയോടുള്ള ആ പഴയ കട്ട കലിപ്പ് പുറത്തുവന്നു........... ഒട്ടും ആലോചിച്ചില്ല അമ്മച്ചി നേരെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ വെച്ചിരുന്ന ആ പഴയ ഡെപ്പി (ചെറിയ പാത്രം) തുറന്ന് അതിൽ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരുന്ന പണത്തിൽ നിന്നും കുറച്ച് ക്യാഷ് എടുത്ത് ആര്യയുടെ കൈകളിലേക്ക് കൊടുത്തു......... "ഇന്നാ മോളേ. ആ കുഞ്ഞാറ്റ വാങ്ങിയതിനേക്കാൾ നല്ല തിളക്കമുള്ള മാലയും കമ്മലും തന്നെ നമ്മുടെ സീതക്കുട്ടിക്ക് വാങ്ങി കൊടുക്കണം. അവന്മാരുടെ മുന്നിൽ നമ്മൾ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പാടില്ല, കേട്ടോ" അമ്മച്ചി തന്റേടത്തോടെ പറഞ്ഞു........ അമ്മച്ചിയുടെ ആ വാശി കണ്ട് ആര്യയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു........ അവൾ ആ പണം വാങ്ങി ബാഗിലേക്ക് വെച്ചു. സജിനിയക്കയുടെ കുടുംബത്തോടുള്ള മത്സരം ഒരു വശത്ത് അനിയത്തിയുടെ സന്തോഷം മറുപുറത്ത്........ (തുടരും...) #ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 നിനക്കായ്