ராதே ராதே 🙏 பிருந்தாவனத்தில் அது ஒரு அழகான இரவு. முழு நிலவு தன் குளிர்ந்த, இதமான ஒளியைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்க, யமுனை நதிக்கரையில் வீசிய மெல்லிய தென்றல் காற்று அந்தச் சூழலையே தெய்வீகமானதாக மாற்றியிருந்தது. அந்தத் தருணத்தில், பகவான் கிருஷ்ணரும் பலராமரும் கோபிகளுடன் மகிழ்ச்சியாகப் பொழுதைக் கழித்துக் கொண்டிருந்தனர். கிருஷ்ணரின் புல்லாங்குழல் இசையின் இனிமையாலும், அவர்களின் தெய்வீகச் சந்நிதியாலும் ஈர்க்கப்பட்ட பிருந்தாவனப் பகுதி முழுவதும் பேரானந்தத்தில் மூழ்கியிருந்தது. ஆனால், அப்போது 'சங்கசூடன்' என்ற அகங்காரம் பிடித்த யக்ஷன் ஒருவன் அங்கு வந்தான். அவன் செல்வத்தின் அதிபதியான குபேரனின் சேவகன்; அவனது நெற்றியில் ஒரு அபூர்வமான தெய்வீக ரத்தினம் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த ரத்தினத்தின் மீதான பெருமையாலும், தனது சொந்த வலிமையின் மீதான மமதையாலும், தன்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்று அவன் நம்பினான். அவனது பார்வை கோபிகளின் மீது விழுந்தபோது, அவன் மனதில் தீய எண்ணங்கள் தோன்றின. அவன் பல கோபிகளை வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்திச் சென்று காட்டிற்குள் ஓடத் தொடங்கினான். பயந்துபோன கோபிகள் உதவி வேண்டி அலறினர்— "கிருஷ்ணா! பலராமா! எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்!" தங்கள் பக்தர்களின் துயரமான கூக்குரலைக் கேட்டவுடன், கிருஷ்ணரும் பலராமரும் உடனடியாகச் செயல்படத் தொடங்கினர். கோபிகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய பலராமர் அங்கேயே தங்கினார்; அதே வேளையில் கிருஷ்ணர் சங்கசூடனைத் துரத்திச் சென்றார். சங்கசூடன் தனது வலிமை மற்றும் வேகத்தின் மீது மிகுந்த பெருமை கொண்டிருந்தான்; தன்னை யாராலும் பிடிக்க முடியாது என்று அவன் உறுதியாக நம்பினான். ஆனால், அகிலத்தின் இறைவனே தன்னைத் துரத்தி வருகிறார் என்பதை அவன் மறந்துவிட்டான். சில கணங்களிலேயே கிருஷ்ணர் அவனைப் பிடித்துவிட்டார். இறைவனை நேருக்கு நேர் சந்தித்தபோது, அவனது அகங்காரம் முழுவதும் தகர்ந்தது. அவனது அத்துமீறலுக்கான தண்டனையாக, இறைவனின் ஒரே ஒரு அடியில் அவன் தன் உயிரை விட்டான். அவன் கீழே விழுந்தபோது, அவனது நெற்றியில் இருந்த தெய்வீக ரத்தினம் அற்புதமான ஒளியுடன் பிரகாசிக்கத் தொடங்கியது. பகவான் கிருஷ்ணர் அந்த ரத்தினத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அனைத்து கோபிகளையும் பாதுகாப்பாகத் திரும்ப அழைத்து வந்தார். தங்கள் பாதுகாவலரைத் தங்கள் கண்முன்னே கண்டதும், கோபிகளின் பயம் மறைந்தது; அவர்களின் இதயங்கள் நன்றியுணர்வாலும் அன்பாலும் நிறைந்தன. அதன்பிறகு, கிருஷ்ணர் அந்தத் தெய்வீக ரத்தினத்தைத் தனது மூத்த சகோதரரான பலராமருக்கு அளித்தார். இந்தத் தெய்வீக லீலை நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால்— • ஒருவரின் அகங்காரம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், அதன் வீழ்ச்சி தவிர்க்க முடியாதது. • இறைவன் எப்போதும் தன் பக்தர்களைக் காக்கிறார். • செல்வம், ஆடம்பரம் மற்றும் அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது இறுதியில் அழிவுக்கே வழிவகுக்கும். தன் வலிமையையும் செல்வத்தையும் கண்டு பெருமிதம் கொண்ட சங்கசூடனால், இறைவனின் ஒரே ஒரு தாக்குதலைக் கூடத் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அகந்தை நிலையற்றது; ஆனால் இறைவனின் திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுவதோ நிலையானது. 🌺 ஜெய் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா 🌺 🙏 ராதே ராதே 🙏 #🤔 ஆன்மீக சிந்தனைகள் #🥰அன்புடன் காலை வணக்கம்🌞 #🙏பெருமாள் #🙏ஏகாதசி🕉️ #✨கடவுள்