#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐
🔻 പാർട്ട് _22
✍️രചന -ജിഫ്ന നിസാർ 💜
"ഇനി വെച്ചേക്ക് ബിബി.. ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ ക്ലാസ്സിൽ വന്നിട്ട് ഉറക്കം തൂങ്ങും.."
ഭവ്യ കൊഞ്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ നോക്കി.
വെളുത്തു തുടുത്തൊരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവളുടെ കയ്യിലെ മൊബൈൽ സ്ക്രിനിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്.
"പോയേക്കാം.. അതിന് മുന്നേ ഇന്ന് നീ കാണിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞത് കാണിച്ചു ത്താ..അല്ലാതെ എനിക്കിന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ലെടി. അത് പോലൊരു മൂഡിലാ ഞാൻ.."
ബിബിയുടെ ശബ്ദത്തിന് അതിലേറെ വശ്യത..
"അത്.. അത് ഞാൻ അപ്പൊ ബിബി പെട്ടന്ന് പിടിച്ചപ്പോൾ രക്ഷപ്പെട്ടു പോരാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. രാത്രിയിൽ ഫോണിൽ കൂടി കാണിക്കാമെന്ന്.."
ഭവ്യ ചിരി ഒതുക്കി പിടിച്ചു.
"അത് ശെരി.. അപ്പൊ നീയെന്നെ പറ്റിച്ചതാ അല്ലേ..ശേ ഞാൻ എന്തൊക്കെ കൊതിച്ചു.."
അവന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.നിരാശ നിറഞ്ഞു..
"അങ്ങനല്ല ബിബി.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കോളേജ് മൊത്തത്തിൽ നമ്മളെ കുറിച്ചൊരു വർത്താനമുണ്ട്.
നമ്മളായിട്ട് അതിന് അവസരം കൊടുക്കണ്ടല്ലോ.."
ഭവ്യ നയത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടും ബിബിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല.
"എന്നെ ഓർത്തിട്ടല്ല ബിബി. നിന്നെ ഓർത്തിട്ടല്ലേ ഞാൻ.. നിന്റെ.. ചിത്ര പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയാൽ തീർന്നില്ലേ.. അവളെ ഒഴിവാക്കി നമ്മുക്ക് ജീവിക്കാൻ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ട് നമ്മളോരോന്ന് ചെയ്തിട്ടും.. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ അറിയാലോ നിനക്ക്.."
ഭവ്യ ചോദിക്കുമ്പോൾ ബിബി വല്ലായ്മയോടെ തലയാട്ടി.
"എന്നും ഉറക്ക് ഗുളിക കൊടുത്തു അവളെ ഉറക്കി കൊണ്ടുള്ള നമ്മുടെ ഈ കള്ളത്തരം നടക്കില്ല ബിബി.. അവളൊരു പൊട്ടിയും നിന്നോട് ഒടുക്കത്തെ സ്നേഹവും വിശ്വാസവുമായത് കൊണ്ട് നിന്നെ സംശയിക്കുന്നില്ല.
പക്ഷേ എപ്പോഴാ അതില്ലാവുന്നത് എന്നറിയില്ല..
അറിയാലോ.. നിന്റെ ഭാര്യയും മകളും. അവരായിട്ട് തന്നെ നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ പാടില്ല.. നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയ്തത് പോലെ ചിത്ര ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന്റെ പേരിൽ നീ അവളെയും കുഞ്ഞിനേയും ഉപേക്ഷിച്ചു.. കളയണം. അപ്പഴേ ആളുകൾ നിന്റെ കൂടെ നിൽക്കൂ..അങ്ങനെ വേണം കഥ വരാൻ.. അതിന് വേണ്ടിയാ ഞാൻ.. ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത്.. അറിയില്ലേ ബിബി..എനിക്ക് നിന്നെ വേണം ബിബി.. നീയില്ലാതെ എനിക്ക് വയ്യ.. അത്രേം അത്രേം ഞാൻ.. എനിക്കെന്താ മോഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ.."
ഭവ്യയുടെ സ്വരം അവനെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന വിധമാണ്.
അവളോടുള്ള ആസക്തി നിറഞ്ഞ അവന്റെ മുഖം കാണെ അവൾക്കൊരു ലഹരി തോന്നി.
കോളേജിൽ അവളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷ്..
ബിബിൻ ജോർജ്.
കൂട്ടുകാരോടുള്ള ഒരു ബെറ്റിന്റെ പേരിൽ അയാളെ വളച്ചു കാണിക്കുമെന്ന് വെല്ലുവിളി നടത്തിയ ഭവ്യ..
അത്യാവശ്യം കോഴിത്തരം കയ്യിലുള്ള ബിബിൻ ജോർജ് വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഭവ്യയുടെ കാമുകനായി.
തുടക്കത്തിൽ അതൊരു ത്രില്ല് മാത്രമായിരുന്നു.
ബെറ്റ് ജയിച്ച വെറും ത്രില്ല് പിന്നെ രസമായി തുടങ്ങി.
ഭാര്യയും ഒരു കുഞ്ഞും ഉള്ള ആളാണ് അവനെന്നുള്ളത് പോലും മറന്നു കൊണ്ടവൾ അവനെ ശെരിക്കും പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി.
സ്വന്തം കുടുംബം ബിബിക്ക് മറക്കാമെങ്കിൽ പിന്നെ താനെന്തിന് അത് ചിന്തിക്കണം എന്നായിരുന്നു ഭവ്യയുടെ തത്വം.
കോളേജിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള പ്രണയസല്ലാപങ്ങൾക്കും തൊട്ട് നോട്ടങ്ങൾക്കും പുറമെ രാത്രിയിൽ ചിത്രയേ ഉറക്ക് ഗുളിക കൊടുത്തു കൊണ്ടുറക്കി രണ്ടും കൂടിയുള്ള ഈ ഫോൺ വിളികളും ഇപ്പൊ പതിവാണ്.
ബിബി തന്നെ വിട്ട് പോകാതെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഭവ്യ ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
"ജസ്റ്റ്.. ആ ടോപ് എങ്കിലും...അഴിച്ചാ മതി. പ്ലീസ്.. പ്ലീസ് മോളെ.. ഞാനല്ലേ.. നിന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ കൊതി കൊണ്ടല്ലേ.."
ബിബിൻ വിട്ടിട്ട് പോകാനുള്ള പ്ലാൻ ഒന്നുമില്ല.
"ബിബി.."
അവൾ ശാസനയോടെ വിളിച്ചു.
അവളുടെയും മുഖം ചുവന്നു വരുന്നുണ്ട്.
അതവനും അറിയാം.
താൻ ഒരു കാര്യം ആവിശ്യപ്പെട്ടാൽ ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ അവൾക്കത് വേണ്ടന്ന് വെക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്.
അങ്ങനെ നിർബന്ധം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളിലെ അഴകളവുകളെ അവനെത്രയോ പ്രാവശ്യം തൊട്ടറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
"പ്ലീസ് ഭവ്യ.. നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ഞാനീ കാത്തിരിക്കുന്നത്. നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടല്ലേ.. ചിത്രയേ എനിക്കിപ്പോ അങ്ങനൊരു ഫീലിൽ നോക്കാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല. മനസ്സിൽ മൊത്തം നീയാണ്. വല്ലപ്പോഴും അവൾ അവളുടെ ആവിശ്യം നടക്കാൻ വേണ്ടി എന്റെ അരികിൽ വരുമ്പോൾ നീയാണെന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി കൊണ്ടാണ് ഞാൻ.. നീയില്ലാതെ എനിക്ക് വയ്യ ഭവ്യ.. പ്ലീസ്.."
ബിബിയുടെ സ്വരം അങ്ങേയറ്റം പതിഞ്ഞു പോയി.
ഭവ്യ അവനെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് പതിയെ തന്റെ ടോപ്പിന്റെ ബട്ടൺ അടർത്തി തുടങ്ങി.
ഇതൊന്നു മറിയാതെ ബിബിന്റെ വീട്ടിൽ അവനിരിക്കുന്നതിന്റെ നേരെ എതിരെയുള്ള മുറിയിൽ ചിത്ര അവൻ പൊടിച്ചു കൊടുത്ത ഉറക്ക് ഗുളികയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറങ്ങി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവളോട് ചേർന്ന് കൊണ്ട് അവന്റെ കുഞ്ഞും..
❣️❣️
നേരെ നിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് ഗായത്രി രാവിലെ എഴുന്നേറ്റത്.
പക്ഷേ ജീവനുള്ളത് കൊണ്ടവൾക്ക് എഴുന്നേൽക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യവുമാണ്.
ബാത്റൂമിൽ പോയി.. കുളിക്കാൻ വേണ്ടി വെള്ളമൊഴിച്ചതും അവളെറിയാതെ തന്നെ കരഞ്ഞു പോയി.
വല്ലാത്തൊരവസ്ഥ.
ഇനിയൊരു നിമിഷം പോലും ജീവിച്ചിരിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.
മനസ്സെന്നോ മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
പക്ഷേ കല്ലു മോൾ..!
അവൾക്ക് വേണ്ടി തനിക് ജീവിച്ചല്ലേ പറ്റൂ.
താൻ ഉണ്ടായിട്ട് പോലും ഇവിടെയൊരു പുൽകൊടിയുടെ വില പോലുമില്ലാത്ത കുഞ്ഞാണത്.
ആ ഓർമ മാത്രം മതിയാവും ഗായത്രിക്ക് മരണത്തെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടു ഇനിയങ്ങോട്ട് മുന്നോട്ട് ജീവിക്കാൻ തോന്നാൻ.
എത്രയോ പ്രാവശ്യം അവളത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു..
ആലോചനയിലൂടെ തന്നെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
കല്ലുമോൾ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു.
വിഷ്ണുവിന്റെ നോക്കുമ്പോൾ അവനാ ഉറങ്ങി കിടക്കുമ്പോൾ പോലും അവൾക്കുള്ളിലേക്കൊരു ഭയം അരിച്ചു കയറി.
ഒരിക്കൽ തന്റെ എല്ലാം ആയിരുന്നവൻ.
ഏത് നേരവും കാണാനും മിണ്ടാനും കൊതിച്ചിരുന്ന പ്രണയകാലം.
ഇന്നിപ്പോൾ ഭയമാണ്..
പ്രണയമൊക്കെ തന്നിൽ നിന്നും വിട്ടൊഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി ഓടിയാ വഴിയിൽ പുല്ല് പോലും കിളിർക്കില്ല.
ഇതിങ്ങനെ ഇനിയും എത്ര നാൾ..!
അതായിരുന്നു അവൾക്കുള്ളിലെ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഓർമ.
വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താതിരിക്കാൻ അങ്ങേയറ്റം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കല്ലു മോളെ ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ ഉയർത്തി എടുത്തത്.
ഉറക്കം തെളിയാത്ത ആ കുഞ്ഞ് കരയാൻ വാ തുറക്കും മുന്നേ ഗായത്രി അവളുടെ വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.
"കരയല്ലേ മുത്തേ..
അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ കുഞ്ഞിനോട് ദയനീയമായി പറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞിനെ ഉണർത്തി കൊണ്ട് പോവാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല.
എങ്ങാനും വിഷ്ണു ഉണരും മുന്നേ അവളുണർന്നു കരഞ്ഞാൽ.. അതോർക്കാൻ കൂടി വയ്യ..
അങ്ങനെയൊരിക്കൽ കരഞ്ഞതിന്.. ഭിത്തിയിലെക്ക് തള്ളി ഇട്ടതിന്റെ അടയാളം.. ആഴത്തിലുള്ള ഒരു മുറിപ്പാട് കല്ലുമോളുടെ ഇടത് നെറ്റിയിൽ അപ്പോഴുമുണ്ട്.
അതിൽ പിന്നെ ഗായത്രി അവളെഴുന്നേറ്റ് പോകുമ്പോൾ കുഞ്ഞിനെ കൂടി കൊണ്ട് പോകും.
അടുക്കളയിൽ പിടിപ്പത് ജോലിയുണ്ടാവും.
അതിനിടയിൽ കല്ലു മോൾ കരഞ്ഞും വിളിച്ചും നടക്കുമെന്നറിഞ്ഞാലും അവൾക്കതെ നിവൃത്തിയൊള്ളു.
ആ കുഞ്ഞു ദേഹം നോവാതിരിക്കാൻ അവളിലെ അമ്മയ്ക്ക് അത്രയുമേ ചെയ്യാൻ കഴിയൂ..
❤🔥❤🔥
ഇനിയും എഴുന്നേറ്റില്ലേ.."
വാതിൽ തുറന്നു വന്ന നേഴ്സിനെ നോക്കി കാശി ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അകത്തേക്കതൊന്നു നോക്കി.
നിങ്ങളെന്താ അവൾക്ക് ഗ്ലൂക്കോസെന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉറക്ക് മരുന്ന് വലതുമാണോ കുത്തി കയറ്റുന്നത്.
ഇന്നലെ പതിനൊന്നു മണിക്കിവിടെ കൊണ്ട് വന്നതാ.. എപ്പോ ചോദിച്ചാലും ഉറക്കം.. "
കാശി വീണ്ടും ദേഷ്യത്തിലാണ്.
"ഉണർന്നു.. കയറി.. കയറി കണ്ടോളു."
കാർത്തുവിന്റെ ദയനീയ നോട്ടം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു കൊണ്ടവർ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ നോട്ടം കൂടുതൽ രൂക്ഷമാവുകയാണ് ചെയ്തത്.
അവളുണർന്നോ എന്ന് എത്ര പ്രാവശ്യം ഞാൻ നിങ്ങളോട് വന്നു ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴെല്ലാം ഉറക്കമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഉണർന്നപ്പോ എന്നെയൊന്നു വിളിക്കാഞ്ഞതെന്തേ.. ഏഹ്. "
കാശിക്ക് വെറുതെ ദേഷ്യം വരികയാണ്.
അതെന്തിനെന്ന് അവനു പോലും മനസ്സിലാവുന്നില്ല എന്നതാണ് കൂടുതൽ വിചിത്രം.
"അതിന്.. എണീറ്റിട്ടിട്ട് അധിക നേരമൊന്നും ആയിട്ടില്ല.. നിങ്ങൾ വിളിക്കുമ്പോൾ.."
അവന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ ദേഷ്യം കാണുമ്പോൾ നേഴ്സ് പതറി കൊണ്ടാണ് പറയുന്നത്.
"എനിക്കൊന്നു കയറി കാണാവോ..?"
അവൻ ചോദിച്ചു..
"ആഹ്..
നേഴ്സ് വേഗം വഴി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു.
"ഞാൻ.. ഞാൻ ഡോക്ടറെ പോയി വിളിച്ചിട്ട് വരാം.."
ഇനിയും അവിടെ നിന്നിട്ട് കാർത്തികയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചവന്റെ വഴക്ക് കേൾക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി നേഴ്സ് ആശ്വാസത്തോടെ ശ്വാസം വിട്ടു..
അപ്പോഴാണ് അകത്തുള്ള കാർത്തുവിനും ശ്വാസം നേരെ വീണത്.
വഴക്കുണ്ടാക്കി അവനിങ്ങോട്ട് കയറി വരുമെന്ന് അവളോർത്തില്ല.
കാശി അടുത്തേക്ക് വരുന്നു..
തന്നെ പൊതിയുന്ന അവന്റെ ഗന്ധം.
കാണാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് ഹൃദയം തുള്ളി വിറച്ചിട്ടും അവൾക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
"കാർത്തിക...
ഗൗരവത്തോടെ തന്നെയാണ് വിളി.
ആ സിസ്റ്റർ പുറത്തേക്ക് പോയത് ഭാഗ്യം.
ഇല്ലെങ്കിൽ കരുതലിൻറെ ആൾ രൂപമായ കാർത്തികയുടെ ഹസ്ബൻഡ് ഈയൊരു ഒറ്റ വിളി കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്ക് മുന്നിലൊരു വൻ പരാജയമായി പോകുന്നത് താൻ കാണേണ്ടി വരുമായിരിന്നു.
കാർത്തിക..
ഇപ്രാവശ്യം വിളിക്ക് കുറച്ചു കൂടി കനമുണ്ട്.
കാർത്തു അറിയാതെ തന്നെ കണ്ണ് തുറന്നു.
ഒരു രാത്രിയിൽ മൊത്തം കണ്ണടക്കാതെ. അവനവിടെ നിന്നും മാറിയിട്ടില്ല.."
ആദ്യകാഴ്ചയിൽ തന്നെ കാർത്തുവിന് നേഴ്സ് പറഞ്ഞതാണ് ഓർമ വന്നത്.
ശെരിയാണ്..
ഉറക്കം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒളിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്.
പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങൾ.
"നിനക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്..?"
കടുപ്പത്തിൽ തന്നെയാണ് ചോദ്യം.
കാർത്തുവിന് സങ്കടം വരുന്നുണ്ട്.
ഇവന് കുറച്ചു സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചാലെന്താ?
പക്ഷേ സങ്കടവും ആ ചോദ്യവും അവളടക്കി പിടിച്ചു.
"കുഴപ്പമില്ല.."
"കുഴപ്പം നിന്റെ തലക്കല്ലേ.."
അവൻ പിറു പിറുക്കുന്നത് അവൾ വ്യക്തമായും കേട്ടു.
മറുപടി പറയാൻ തോന്നിയിട്ടും ഇപ്പോൾ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു കൊണ്ടാ നേഴ്സ് തിരികെ വരുമെന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് കാർത്തു മൗനം പാലിച്ചു.
പനി കുറഞ്ഞോ..? "
ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈ ചേർത്ത് വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും കാശി കൈ പിൻവലിച്ചു.
പക്ഷേ കാർത്തു ഞൊടിയിട കൊണ്ടവന്റെ കൈ പിടിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് തന്റെ നെറ്റിയിൽ ചേർത്ത് വെച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് കിടന്നു..
ആ കാഴ്ച കണ്ടു കൊണ്ടാണ് അവളെ നോക്കിയ ഡോക്ടറും അയാൾക്ക് പിറകെ നേഴ്സും കയറി വന്നത്.
കാശി കൈ പിൻവലിച്ചു.
കാർത്തു എന്തോ പറയാൻ വന്നെങ്കിലും അവൻ ഡോക്ടർക്ക് നേരെ കണ്ണ് കാണിച്ചു.
"എങ്ങനെ ഉണ്ട് കാർത്തിക.."
ഡോക്ടർ അവളുടെ അരികിൽ വന്നു കൊണ്ടാ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും കൈ വെച്ചു നോക്കുമ്പോൾ കാശി അവരെ നോക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചു.
നേഴ്സ് അവന്റെയാ ഭാവം കണ്ടിട്ട് ചിരി കടിച്ചമർത്തി..
"മിടുക്കി ആയിട്ടുണ്ട്.. എന്തായാലും പനിക്കുള്ള മെഡിസിൻ കണ്ടിന്യു ചെയ്യണം.. വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ഡിസ്ചാർജ് എഴുതി തരാം.."
അവളെ നോക്കി ചിരിയോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോക്ടർ ചീട്ട് എഴുതി കൊടുത്തു.
"കാർത്തികയുടെ പപ്പാ വരുന്നുണ്ട്.. ഉടനെ എത്തിയേക്കും.. എന്നിട്ടേ ഞങ്ങൾക്ക് പോകാൻ കഴിയൂ.. അത് വരെയും ഇവിടെ കിടന്നോട്ടെ. അല്ലേ.."
അത് കൈ നീട്ടി വാങ്ങിക്കുമ്പോൾ കാർത്തു ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി.
നശിപ്പിച്ചു..
ഇവനെന്തിനാ ഇപ്പൊ അത് പപ്പയോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞതെന്നുള്ള ദേഷ്യവും സങ്കടവും അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
അങ്ങനെ മതിയെന്നും ഉത്തരം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങി പോയ ഡോക്ടർക്ക് പിറകെ ആ മരുന്ന് വാങ്ങിക്കാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ അവനുമാ ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു.
തുടരും..
ഉഷാറായി റിവ്യൂ ഇട്ടാ ഡെയിലി പോസ്റ്റ് ഒരു ഭാരമേ അല്ല കേട്ടോ 🥰🥰
റിവ്യൂ എഴുതി കൂടെ നിൽക്കുന്നവരെ...നിങ്ങളെ ഞാൻ മറന്നിട്ടല്ല..
എനിക്കിത് നിർത്തി പോവാൻ തോന്നിയിട്ടും ഞാനത് ചെയ്യാത്തത് നിങ്ങളെ ഓർത്തു കൊണ്ടാണ്.. നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം കൊണ്ടാണ്..
ലിപിയിൽ sbs കിടക്കുന്ന സ്റ്റോറി ഞാൻ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നിടുന്നത് തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്.. നിങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
ലോക്ക് അഴിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ പരാതി പരിഗണിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
എന്റെ എഴുത്തിനു നിങ്ങൾ തന്ന ഇഷ്ടം കണ്ടറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്...
പക്ഷേ നിങ്ങളെനിക്ക് പകരം റിവ്യൂ താ..
അപ്പഴേ എനിക്കു ഒരു ആവേശമുള്ളു..
ഇല്ലേൽ ഞാനും തണുത്തു പോകും..
മനസ്സിലാകുമല്ലോ ല്ലേ..
റിവ്യൂ ഇട്ട് എന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നവരെ.. ഇത് നിങ്ങളോടല്ല കേട്ടോ.. Skip ചെയ്തേക്കണേ 💥💥💥
സ്നേഹത്തോടെ jif❤️
#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ