#ട്രെൻഡിംഗ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #😍 ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം stories #കാർ

പ്രണയപർവ്വം ❤️🔥 ഭാഗം 3 സെയ്ദിന്റെ വാക്കുകൾ സെഹ്‌റയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "നീ എന്റെ മോക്ഷമാണ്." ആ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. തളർന്നുപോയ സെയ്ദിനെ സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്താൻ അവൾ സഹായിച്ചു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പടർന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾ വജ്രം പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നീ... നീ എങ്ങനെയോ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യതയെ തണുപ്പിച്ചു," സെയ്ദ് ഒരുവിധം പറഞ്ഞു തീർത്തു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ ഗാംഭീര്യമില്ല, പകരം ഒരു തരം നിസ്സഹായതയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആ വലിയ ഹാളിന്റെ മറുഭാഗത്തെ നിഴലുകളിൽ നിന്ന് ഉമ്മുൽ ഖൈർ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവരുടെ കയ്യിൽ പുരാതനമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമുണ്ടായിരുന്നു. "സെഹ്‌റ... നീ ഭയപ്പെടേണ്ട," ഉമ്മുൽ ഖൈറിന്റെ ശാന്തമായ ശബ്ദം കേട്ട് സെഹ്‌റ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "നീ ഇവിടേക്ക് വന്നത് യാദൃച്ഛികമല്ല. വിധിയാണ് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചത്." സെഹ്‌റ സംശയത്തോടെ അവരെ നോക്കി. "എന്താണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? സെയ്ദ് ഇക്കാക്ക് എന്ത് പറ്റി? എന്താണ് ആ സ്വർണ്ണ നിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകൾ?" ഉമ്മുൽ ഖൈർ ആ പുസ്തകം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അത് തുറന്നു. അതിൽ പച്ചക്കണ്ണുകളുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയും, അവൾക്ക് കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു സിംഹത്തിന്റെ രൂപവുമുള്ള ഒരു ചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. "നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികർക്ക് ലഭിച്ച ഒരു സിദ്ധി ഉണ്ടായിരുന്നു—മൃഗങ്ങളുമായി സംവദിക്കാനും അവരുടെ കരുത്ത് ആവാഹിക്കാനുമുള്ള കഴിവ്. പക്ഷേ, ഒരു യുദ്ധത്തിനിടയിൽ ആ സിദ്ധി ഒരു ശാപമായി മാറി. ചന്ദ്രൻ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ ആ കരുത്ത് ഒരു ഭ്രാന്തായി മാറും. സെയ്ദ് ആ ശാപത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഇരയാണ്." സെഹ്‌റ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ സെയ്ദിനെ നോക്കി. നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ്സ് മാഗ്നറ്റ് ഒരു ഫാന്റസി കഥയിലെ കഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ തന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു! "പക്ഷേ സെയ്ദ് ഇക്ക ഇപ്പോൾ ശാന്തനായത് എങ്ങനെയാണ്?" സെഹ്‌റ ചോദിച്ചു. "അതാണ് നിന്റെ പ്രത്യേകത," ഉമ്മുൽ ഖൈർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ വെളിച്ചം പ്രതിഫലിക്കുന്ന ആ പച്ചക്കണ്ണുകൾക്ക് മാത്രമേ ഈ ശാപത്തെ തടയാൻ കഴിയൂ. നീ അവന്റെ അരികിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവന് സാധാരണ മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാൻ കഴിയും. അവന്റെ ആത്മാവിനെ വിഴുങ്ങുന്ന ആ വന്യതയെ നിനക്ക് തളയ്ക്കാനാകും." സെയ്ദ് പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. അവൻ സെഹ്‌റയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "സെഹ്‌റ, എനിക്കറിയാം ഇത് നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന്. പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്റെ സഹായം വേണം. ഒരു ബിസിനസ്സ് കരാർ പോലെയല്ല ഇത്... എന്റെ ജീവന് വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷയാണ്. നീ ഇവിടെ ഈ ബംഗ്ലാവിൽ താമസിക്കണം. എന്റെ കൂടെ." സെഹ്‌റ ഞെട്ടിപ്പോയി. "അതെങ്ങനെ സാധിക്കും? എന്റെ ഉമ്മ... എന്റെ ജോലി..." "നിന്റെ ഉമ്മയുടെ ചികിത്സയും നിന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കാം," സെയ്ദ് തുടർന്നു. "പകരം, വരാനിരിക്കുന്ന പൗർണ്ണമി രാത്രികളിൽ നീ എന്റെ അരികിൽ ഉണ്ടാവണം. നിന്റെ ആ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് വെളിച്ചമാകണം." സെഹ്‌റ ആലോചനയിലാണ്ടു. ഒരു വശത്ത് ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്ന ഉമ്മയും തകർന്നു വീഴാറായ വീടും. മറുവശത്ത് നിഗൂഢതകൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഈ മനുഷ്യനും അവന്റെ മയാലോകവും. സെയ്ദിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയമല്ല, മറിച്ച് എങ്ങനെയോ അവനെ സംരക്ഷിക്കണമെന്ന ഒരു തോന്നലാണ് ഉണ്ടായത്. "ശരി," അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്. എന്റെ തുന്നൽ ജോലി ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. ഈ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ ഒരു കോണിൽ എനിക്കൊരു ചെറിയ ഇടം വേണം." സെയ്ദിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ പുഞ്ചിരിക്ക് ചന്ദ്രപ്രകാശത്തേക്കാൾ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവർ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല, ബംഗ്ലാവിന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ മറ്റൊരാൾ അവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സെയ്ദിന്റെ ബിസിനസ്സ് എതിരാളിയും പുരാതനമായ ആ ശാപത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ളവനുമായ ഷഹബാസ്. "അപ്പോൾ ആ പച്ചക്കണ്ണുള്ള പെൺകുട്ടി എത്തിക്കഴിഞ്ഞു അല്ലേ?" ഷഹബാസ് ഇരുട്ടിലിരുന്ന് മന്ത്രിച്ചു. "സെയ്ദ്, നിന്റെ മോക്ഷം ഞാൻ നിന്റെ തടവറയാക്കി മാറ്റും." തുടരും 🔥 #ട്രെൻഡിംഗ് #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ # കഥകൾ 🤩 #നോവൽ

പ്രണയ പർവ്വം 💗🔥 മഴയുടെ ശക്തി കൂടിവന്നു. തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന സെഹ്‌റയെ നോക്കി സെയ്ദ് നിന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മനോഭാവം മാറുകയായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അനുഭവപ്പെട്ട ആ വന്യമായ അസ്വസ്ഥത അവളിലെ പച്ചക്കണ്ണുകളിൽ തട്ടി ശമിച്ചിരിക്കുന്നു. "അകത്തേക്ക് വരൂ," സെയ്ദ് ആജ്ഞാപിച്ചു. അത് ഒരു അപേക്ഷയല്ല, മറിച്ച് ഒരു ഉത്തരവായിരുന്നു. ഭയത്തോടെയാണെങ്കിലും സെഹ്‌റ അവനെ അനുഗമിച്ചു. ബംഗ്ലാവിന്റെ വലിയ വാതിലുകൾ താനേ തുറക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അകത്തെ കാഴ്ച അവളെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ചുവരുകളിൽ പുരാതനമായ വാളുകളും, അറബിക് കാലിഗ്രാഫിയും, വലിയ തുകൽ കെട്ടുകളുള്ള പുസ്തകങ്ങളും. ആധുനികമായ ഒരു ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉടമയുടെ വീടാണെങ്കിലും, അവിടെയെങ്ങോ ഒരു പഴയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. സെയ്ദ് അവളെ വലിയൊരു ഹാളിലേക്ക് നയിച്ചു. അവിടെ തീ കായുന്ന ഒരിടമുണ്ടായിരുന്നു (Fireplace). "നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഇരിക്കൂ," സെയ്ദ് ഒരു പുതപ്പ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. സെഹ്‌റ നന്ദിയോടെ അത് വാങ്ങി. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. ആ ഹാളിലെ വലിയൊരു എണ്ണച്ചായ ചിത്രം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അതിൽ സെയ്ദിനെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ഒരു വലിയ മലനിരയ്ക്ക് മുകളിൽ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കൈകളിൽ നീലനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കല്ലുണ്ട്. "എന്റെ പൂർവ്വികർ," പുറകിൽ നിന്ന് സെയ്ദിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. സെയ്ദ് ഇപ്പോൾ കോട്ട് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ വിചിത്രമായ ഒരു അടയാളം അവൾ കണ്ടു—ഒരു ചന്ദ്രക്കലയും അതിനുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു നക്ഷത്രവും. പക്ഷേ ആ അടയാളത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത ഞരമ്പുകൾ പടർന്നിരുന്നു. "നിങ്ങളുടെ കൈ... അതിന് എന്തുപറ്റി?" സെഹ്‌റ അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി. സെയ്ദ് തന്റെ കൈ വേഗത്തിൽ മറച്ചുപിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. "അതൊന്നും നിനക്ക് അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല. നീ കൊണ്ടുവന്ന ഡ്രസ്സ് അവിടെ വെച്ചിട്ട് പോകാം." അവൾ തന്റെ പൊതി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു ഇടിമിന്നൽ ഉണ്ടായി. ബംഗ്ലാവിലെ വെളിച്ചം മുഴുവൻ അണഞ്ഞു. സെഹ്‌റ ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചു. കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, കുറച്ചു ദൂരെയായി രണ്ട് കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അത് സാധാരണ കണ്ണുകളല്ലായിരുന്നു. സെയ്ദിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിൽ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നു! അവൻ കഠിനമായി ശ്വാസം വിടുന്നത് അവൾ കേട്ടു. അവന്റെ ശരീരം വേദനകൊണ്ട് പുളയുകയായിരുന്നു. "സെയ്ദ് ഇക്കാ... നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പറ്റുന്നു?" സെഹ്‌റ ഓടി അവന്റെ അരികിലെത്തി. "അടുത്ത് വരരുത്! ദൂരെ പോ!" സെയ്ദ് അലറി. അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യന്റേത് പോലെയല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ സെഹ്‌റ പിന്മാറിയില്ല. ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സഹതാപം അവൾക്ക് അവനോട് തോന്നി. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ടു. ആ നിമിഷം അത്ഭുതകരമായ ഒന്ന് സംഭവിച്ചു. അവളുടെ സ്പർശനമേറ്റതും സെയ്ദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ കറുത്ത ഞരമ്പുകൾ അപ്രത്യക്ഷമായി. ജ്വലിച്ചിരുന്ന സ്വർണ്ണക്കണ്ണുകൾ പതിയെ സാധാരണ നിലയിലായി. മുറിയിലെ വെളിച്ചം തിരികെ വന്നു. സെയ്ദ് തളർന്ന് അവളുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവൻ ആദ്യമായി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ശാന്തി അനുഭവിച്ചു. പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി തന്നെ വേട്ടയാടുന്ന ആ അദൃശ്യമായ തടവറയിൽ നിന്ന് ആരോ തന്നെ മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ. അവൻ അവളുടെ പച്ചക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു: "നീ വെറുമൊരു തുന്നൽകാരിയല്ല സെഹ്‌റ... നീ എന്റെ മോക്ഷമാണ്." സെഹ്‌റ സ്തബ്ധയായി നിന്നു. താൻ എന്തിലേക്കാണ് വന്നത്? ഈ സുന്ദരനായ CEO ആരാണ്? അവന്റെ സിരകളിൽ ഓടുന്നത് കേവലം രക്തമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. അപ്പുറത്ത്, ബംഗ്ലാവിന്റെ നിഴലുകളിൽ നിന്ന് സെയ്ദിന്റെ ഉമ്മ 'ഉമ്മുൽ ഖൈർ' ഇതെല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കയ്യിലെ തസ്ബീഹ് മാല നിലത്തുവീണു. അവർ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു: "പ്രവചനം സത്യമാകുന്നു. പച്ചക്കണ്ണുള്ള പെൺകുട്ടി എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഇതിന്റെ വില അവൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുമോ?" തുടരും.......... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #ട്രെൻഡിംഗ് #📔 കഥ

പ്രണയ പർവ്വം 💗 ഭാഗം 1 മഴക്കാറുകൾ മൂടിക്കെട്ടിയ കൊച്ചി നഗരം. പടിഞ്ഞാറൻ ചക്രവാളത്തിൽ സൂര്യൻ മറയാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്നു. സെയ്ദ് അൽ-ഫാരീസ് തന്റെ മുപ്പതാം നിലയിലുള്ള ഓഫീസിലെ ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. അടുത്ത പൗർണ്ണമിക്ക് ഇനി മൂന്ന് നാളുകൾ മാത്രം. അവന്റെ സിരകളിൽ രക്തം തിളയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിഫലിച്ച സ്വന്തം രൂപത്തിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ ഒരു നിമിഷം ഒരു സ്വർണ്ണ നിറം മിന്നിമറഞ്ഞു. അവൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ കോട്ട് എടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അതേസമയം, നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു കോണിൽ, ഇടുങ്ങിയ ഒരു ഇടവഴിയിലെ തുന്നൽ കടയിൽ സെഹ്‌റ അവസാനത്തെ തുന്നലും പൂർത്തിയാക്കി. അവളുടെ ചെറിയ ലോകം ആ തയ്യൽ മെഷീനും ഉമ്മയുടെ മരുന്നുകളും മാത്രമായിരുന്നു. "സെഹ്‌റ, ഈ ഡ്രസ്സ് എസ്റ്റേറ്റിലെ വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ എത്തിച്ചിട്ട് വരണം. വൈകരുത്, മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നുണ്ട്," കടയുടമ ഉസ്മാൻ ഇക്ക വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. സെഹ്‌റ തന്റെ പഴയ സൈക്കിളിൽ ആ പൊതിയുമായി യാത്ര തിരിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി കാടിനോട് ചേർന്നുള്ള ആ വലിയ കുന്നിൻ മുകളിലേക്കായിരുന്നു അവൾക്ക് പോകേണ്ടിയിരുന്നത്. അവിടെയാണ് 'അൽ-ഫാരീസ് മൻസിൽ' സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ബംഗ്ലാവിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ സെഹ്‌റയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പേടി തോന്നി. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീശുന്ന കാറ്റിന് ഒരു വിചിത്രമായ താളമുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, ഇടിമിന്നലോടെ മഴ തകർത്തു പെയ്തു. സൈക്കിൾ നിയന്ത്രണം തെറ്റി അവൾ ഒരു മരത്തിനരികിൽ വീണു. തന്റെ സൈക്കിളും വസ്ത്രപ്പൊതിയും നനയാതിരിക്കാൻ അവൾ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്നതിനിടയിൽ, ആ വലിയ കവാടത്തിലൂടെ ഒരു കറുത്ത ആഡംബര കാർ കടന്നുവന്നു. കാർ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നു. കാറിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങിയ രൂപം കണ്ട് സെഹ്‌റ ശ്വാസമടക്കി നിന്നു. കറുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച, അതികായനായ ഒരു യുവാവ്. മഴത്തുള്ളികൾ അവന്റെ മുഖത്തിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് അമാനുഷികമായ ഒരു ഗാംഭീര്യമുണ്ട്. സെയ്ദ് അൽ-ഫാരീസ്. അവൻ അവളിലേക്ക് അടുത്തു. സെഹ്‌റ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ തട്ടം കാറ്റിൽ പാറിമാറി. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ സെയ്ദ് ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചു. വർഷങ്ങളായി തന്നെ അലട്ടുന്ന ആന്തരികമായ ആ വേദന അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അലിഞ്ഞുപോകുന്നതായി അവന് തോന്നി. പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പും കടലിന്റെ ആഴവും ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ആ കടൽപ്പച്ച കണ്ണുകൾ! "നീ ആരാണ്?" സെയ്ദ് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആജ്ഞയേക്കാൾ കൂടുതൽ വിസ്മയമായിരുന്നു. "ഞാൻ... ഞാൻ സെഹ്‌റ. വസ്ത്രങ്ങൾ തുന്നി കൊണ്ടുവന്നതാണ്," അവളുടെ ശബ്ദം മഴയിൽ നേർത്തുപോയി. സെയ്ദ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു പടി കൂടി വെച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ പച്ചനിറം അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടിനെ മായ്ച്ചുകളയുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. താൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന, തന്റെ ശാപമോക്ഷത്തിനുള്ള താക്കോൽ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. സെഹ്‌റ അവനെ നോക്കി. ആ കരുത്തുറ്റ കണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വലിയൊരു സങ്കടം അവൾക്ക് മാത്രം കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ആരും കാണാത്ത അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ രഹസ്യം അവളിലെ പ്രകാശത്തെ തേടുകയായിരുന്നു. മഴ കനത്തു. ആ നിഗൂഢമായ ബംഗ്ലാവിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒരു ഉടമ്പടിയുടെ എന്നപോലെ അവർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. സെയ്ദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ പുരാതനമായ അടയാളം ആ നിമിഷം ചുവന്ന് തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തുടരും........ #നോവൽ # കഥകൾ 🤩 #ട്രെൻഡിംഗ് #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ