നോവൽ

60 Posts • 3M views
#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐 🔻പാർട്ട്_ 105 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ കാർത്തുവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നുമുള്ള ബാൽക്കണിയിലെ ഊഞ്ഞാലിൽ അവൾ മുറിച്ചു കൊടുക്കുന്നാ ആപ്പിളും തിന്ന് കൊണ്ടവളോട് ചേർന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് ശിവയങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നത്... കാശിയുടെ തോളിൽ ചാരി അവനെ പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുന്നവൾ.. ആഹാ... ഇവിടിപ്പോ ആർക്കാ വയ്യായ്ക.." ആ കാഴ്ച നൽകിയ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൻ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നത്. നീ ജീവനോട് ഉണ്ടോ ഡാ നാറി.. " രണ്ടൂസമായിട്ടും അവനെ അങ്ങോട്ട് കാണാത്ത പരിഭവം കൊണ്ടാണ് കാശിയങനെ പറഞ്ഞത്. ഇല്ലെടാ..ഇന്നലെ ഞാൻ ചത്ത്..ഇന്ന് രാവിലെ കൂടി നിന്നെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചതെന്റെ പ്രേതമായിരുന്നു.." ശിവയുമൊരു ചിരിയോടെ അവർക്കിടയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. "ഇരിക്ക് ശിവേട്ട.. ദേ ഇത് കഴിക്ക്.." കാർത്തു ആ സംസാരങ്ങളൊന്നും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവനിരിക്കാൻ സ്ഥലം ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ആപ്പിൾ കഷ്ണം മുറിച്ചത് നീട്ടി. എനിക്ക് വേണ്ട കുഞ്ഞാറ്റ.. നീ അവന് തന്നെ കൊടുത്തേക്ക്... എങ്ങനെ ഉണ്ടെടാ ഇപ്പൊ.. വേദനയുണ്ടോ.. " രണ്ടു പേരോടുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ശിവ അവർക്കരികിൽ പോയിരുന്നു. വേദന.... അതൊക്കെ പോയെടാ.. ഇപ്പൊ ആകെയൊരു വലിച്ചിലും മടുപ്പും.. അത് മാറാൻ ഈ മരുന്നൊന്നും പോരാ.. " കാശുയുടെ മുഖം വലിഞു മുറുകി. മുഖം കടുത്തു.. അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ശിവക്കും മനസ്സിലായി. "നിങ്ങളെന്ന സംസാരിക്ക്. ഞാൻ താഴെ ഉണ്ടാവും.. ശിവേട്ടന് കുടിക്കാൻ എടുക്കാം.. കഴിച്ചിട്ട് പോയ മതി കേട്ടോ..ഞാൻ അമ്മയോട് പറയാം.."അടുത്ത ആരെയോ കണ്ട സന്തോഷമുണ്ടവൾക്ക്. കാരണം വന്നിരിക്കുന്നത് അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. ആ ഒരിഷ്ടം അവൾക്കും അവനോട് തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്തേലും വേണേൽ വിളിച്ചോ ട്ടോ.. പോകും മുൻപ് അവൾ കാശ്യോടും ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "മ്മ്... ചെല്ല്. നിന്റച്ചനും അമ്മയ്ക്കും മോളെ നല്ലോണം മിസ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും.. ഇവിടിപ്പോ ഏത് നേരവും എന്റെ കൂടെയല്ലേ.. അവർക്ക് അർഹമായ എന്തോ ഒന്ന് ഞാൻ നുഴഞ്ഞു കയറി കയ്യടക്കി വെച്ച പോലെ.. അത്‌ കൊണ്ടെന്റെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി പോയി കുറച്ചു നേരത്തെക്ക് അവരുടെ മോളായിക്കോ ട്ടോ.." തിരികെ പോകാൻ തിരിഞ്ഞവളോട് അവനല്പം കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ശിവ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിയോടെ അവരുടെയായ ആ സ്നേഹകാഴ്ചകളിലെക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കാശി അന്നങ്ങനെ ഒരു ധൈര്യം കാണിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് ദുരന്തമായേനെ രണ്ടിന്റെയും ലൈഫ്. അവനതാണ് ഓർത്തത്. മനസ്സ് നിറയാൻ ഇത് മതി ഇന്നിപ്പോൾ ഇണകിളികളെ പോലെ... കാർത്തു അതിന് ഉത്തരമൊന്നും പറയാതെ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തിട്ടിറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്.. എന്താടാ നിനക്കൊരു ചിരിയൊക്കെ.. " കാർത്തു പോയ വഴിയിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയ കാശി കാണുന്നത് തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ശിവയെ. "ഒന്നുല്ല...! അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ അവനൊന്നു തലയാട്ടി. മനസ്സിലായെന്ന പോലെ അതേ ചിരിയപ്പോൾ കാശിക്കുമുണ്ട്. "അവളില്ലാത്ത ഞാൻ ഭയങ്കര ബോറായി പോയേനെ... ശൂന്യമായി പോയേനെ.." പതിയെ അത് പറയുമ്പോൾ പോലും.. അന്ന് വരെയും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നി മാഞ്ഞ ആ ഒരുവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹമാണ് ശിവയറിഞ്ഞത്. "എന്നിട്ടാണോ ഡാ മഹാ പാപി.. ആ പാവം പെണ്ണിനെ നീ ചുമ്മാ കലിപ്പിട്ട് വെറുപ്പിച്ചത്.. മാനസ മൈന പാടി നടക്കാൻ പ്രാക്ടീസ് നടത്തിയ ആളാണ്‌.. എന്നിട്ടിപ്പോ അവന്റെയൊരു ഒലിപ്പീര്.." ശിവയത് അപ്പാടെ പുച്ഛിച്ചു വിട്ടു. പക്ഷേ കാശിക്കപ്പോഴും ചിരി തന്നെയാണ്. ശിവക്കത് സന്തോഷവും. "നാട്ടിലെന്താടാ വിശേഷം.. അത് പറയ്യ് നീ.. എനിക്കിങ്ങനെ ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് എന്തോ പോലെ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "ആഹ്.. തത്കാലം ആ എന്തോ പോലെ നീയങ്ങു വിഴുങ്ങിക്കോ.. അല്ലേൽ ശെരിയാവില്ല. മഹേഷിന്റെ കാര്യം ഒരു വശത്ത്.. പിന്നെ ഈ മുറിവും വെച്ചോണ്ട് ഇച്ചിരി അടങ്ങി ഇരിക്കാൻ നിനക്കിവിടാ സേഫ്.. അത് കൊണ്ട് മോൻ സഹിച്ചോ ട്ടാ.." "അവനെ ഞാൻ വെറുതെ വിടുമെന്നാണോ..." കാശി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യമുണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം നിറയെ.. മഹേഷിനെ ഓർക്കുമ്പോൾ പോലും അവന്റെ ഞരമ്പിൽ തീ പിടിക്കുന്നത് പോലാണ്. കയ്യോടെ അവന് കൊടുക്കാനുള്ളത് കൊടുത്തു തീർക്കാതെ അതിനി മാറില്ല. "ഇല്ലെന്നുറപ്പല്ലേ.. അത് കൊടുത്തു തീർക്കാൻ ഞാനും ഉണ്ടല്ലോ നിന്റെ കൂടെ.. പക്ഷേ ആദ്യം നീയൊന്ന് റെഡിയാവട്ടെ. അല്ലാതിപ്പോ തന്നെ വീര്യം കാണിക്കാനും പക തീർക്കാനും ഇറങ്ങി പോയാൽ നഷ്ടം നിനക്ക് തന്നെയാണ്.." ശിവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അച്ഛമ്മ അറിഞ്ഞോടാ..ഈ പുകിലൊക്കെ.വിളിയൊന്നും വന്നിട്ടില്ല..എനിക്കിത് വരെയും അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചാൽ വല്ലതും ചുഴിഞ്ഞറിയുമോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാ.. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഇപ്പൊ കുറച്ചായി.. വെറുതെ എന്തിന് അതിനെ കൂടി പേടിപ്പിക്കാൻ.. നീ വിശേഷം വല്ലതും അറിഞ്ഞോ... പിന്നെ " കാശി ചോദിച്ചപ്പോൾ ശിവ ഞെട്ടി കൊണ്ടവനെ നോക്കി. മനസ്സിലിരുന്ന് പുകയുന്നതെല്ലാം അവനോടായി പങ്ക് വെക്കാൻ ഒരവസരം കിട്ടിയത് പോലാണ് പിന്നെ തോന്നിയത്. അവനായിട്ട് തന്നെ ഒരു വഴി തുറന്നു തന്നിരിക്കുന്നു. എന്താടാ.." ശിവയുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ കാശി എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ഊഹിച്ചെടുത്തു. അത്... ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട് കാശി.." ശിവയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ നേർത്തു പോയിരിക്കുന്നു. "സസ്പെൻസ് ഇട്ട് കളിക്കാതെ നീ കാര്യം പറയുന്നുണ്ടോ ശിവ... കാശിക്ക് ടെൻഷനേറി തുടങ്ങി. അതിനൊപ്പം ദേഷ്യവും. ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ തനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശിവ പറയുബോൾ കാശി അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. "ഇനിയിപ്പോ പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല കാശി. അവളിപ്പോ ഒക്കെയാണ്.." ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടിട്ടൊരു സങ്കടത്തോടെ ശിവ പറഞ്ഞു. "അപ്പൊ.. ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറെ ദിവസം ആയോ ഡാ.." കാശിയുടെ നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെ കൂർത്തു. "അല്ലടാ അത്...ഇതിനെ കുറിച്ചൊന്നും പറയാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥയിൽ അല്ലായിരുന്നു നീയും. നിനക്കറിയാലോ..നിന്റെ ഡോക്ടർ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴൊന്നും നിന്നോട് പറയരുതെന്ന് നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞത്.." പറയാഞ്ഞതിൽ അവന് തന്നോട് നീരസം തോന്നുമോ എന്നൊരു ടെൻഷനുമുണ്ട് ശിവക്കും. "അത്രയും സീരിയസ് ആയിരുന്നു.. എന്നല്ലേ അപ്പോൾ അർഥം.." "എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ പറഞ്ഞല്ലോ ഞാൻ.. ഇപ്പൊ ഒക്കെയാണ്..അവൾക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഇന്നോ നാളെയോ ഡിസ്ചാർജ് ആയേക്കും.. ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരുന്നു.." "സമ്മതിച്ചു.. ഇപ്പൊ ഒക്കെയാണ്. പക്ഷേ അന്ന്.. അന്നെനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാതെ...അവൾക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ.. എന്താവുമായിരുന്നു ശിവ.." അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ശിവക്ക് മനസ്സിലായി. "നീ വെറുതെ ടെൻഷൻ ആവാതെടാ.. അങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.. അവളെയിപ്പോ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റി.. പിന്നെ മറ്റൊരു ആശ്വാസം.. ഗായത്രിയെ അവളുടെ വീട്ടുകാർ അംഗീകരിച്ചു എന്നുള്ളതാ..." മറ്റൊന്നും ഓർക്കാതെ അവനൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. "അതും ഇതും തമ്മിലെങ്ങനെ... സത്യം പറഞ്ഞോ ശിവ.. ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ നിനക്ക് പറയാനുണ്ടല്ലോ.." കാശിയുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. ഭവ്യയുടെ ഗർഭം അടക്കം... അവൾ അമിത ഡോസിൽ ഗുളിക കഴിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയത് വിഷ്ണു ഗായത്രിയിൽ കുറ്റം ആരോപണം നടത്തിയത് അടക്കം ശിവക്ക് അവനു മുന്നിൽ പറയേണ്ടി വന്നു... "എനിക്ക്... ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണം ശിവ.. അവളെ കാണാൻ.." അതേ ഭാവത്തിൽ തന്നെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "അല്ലെടാ... അവളിപ്പോ ഒക്കെയാണ്.. നീ ഈ തലയും വെച്ച്..." "പിന്നെ തലയിവിടെ ഊരി വെച്ച് പോകാനോക്കുമോ.. എടാ അവളെന്റെ അനിയത്തിയാണ്.ഇത്രേം ദിവസം ഞാനിതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്നു പറയാമായിരുന്നു.. ഇനിയും എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും എനിക്കിവിടെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ശിവ...." കാശി ഒച്ചയിട്ട് കൊണ്ടവനെ നോക്കി. മുൻപ് അവനോട് പറയാഞ്ഞത് എത്ര നന്നായി എന്നായിരുന്നു ശിവക്കാ നിമിഷം തോന്നിയത്. എന്താ.. എന്താ കാശ്യേട്ടാ.. പതിയെ പറ.. മുറിവ് വേദനിക്കും.." അവർക്ക് കുടിക്കാനുള്ളതുമായി വന്നിരുന്ന കാർത്തു പെട്ടന്നുള്ള ബഹളം കേട്ടിട്ട് ഓടി വന്നു. ഒന്നുല്ല കുഞ്ഞാറ്റ.. അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ... അയ്യോ.. ന്ത്‌ പറ്റി.. വീണ്ടും വേദന വന്നോ.. തല എവിടേലും ഇടിച്ചോ.. " ശിവയത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുൻപ് കാർത്തു കാശിയുടെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഇവൾക്കറിയില്ലേ..." കാശി ശിവയോട് ചോദിച്ചു. "അവളറിഞ്ഞ പിന്നെയത് നീ അറിഞ്ഞത് പോലല്ലേ.." ശിവ തന്നെയാണ് കാർത്തുവിനോടും വിവരം പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്.. ഞാനൂടി വരാ... കാശിയോട് പോകണ്ടാന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..കാർത്തു. പകരം പറഞ്ഞതങ്ങനെയാണ്. ഇതിനോടകം തന്നെ കാശി അവൾ കൊടുത്ത ജൂസും കുടിച്ച് കൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി പോയിരുന്നു.. 💥💥 സമ്മതിച്ചു വിഷ്ണു നാദ്.. താനും തന്റെ അമ്മയും ഇത്രയും നേരത്തെ കുമ്പസാരത്തിൽ ഗായത്രിക്ക് ഭവ്യയോടുള്ള വൈരാഗ്യവും അതിന്റെ പേരിൽ നടത്തിയ കൊലപാതകശ്രമവും. അതാണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്.എല്ലാം ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചു.. പക്ഷേ.. അന്ന്.. അതായത് ഭവ്യ അബോധവസ്ഥയിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയ അന്ന്.. അന്നവൾക്ക് മെഡിസിൻ കൊടുത്തത് വിഷ്ണു തന്നെയാണോ...? പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ചോദ്യവും നോട്ടവും. ഭവ്യ അയാളോട് സത്യം പറഞ്ഞു കാണും. അതാവും ഈ ചോദ്യം.താൻ ഗുളിക പൊട്ടിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനിയിപ്പോ കള്ളം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കൂടുതൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കേണ്ട എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ വിഷ്ണു ആണെന്ന് സമ്മതിച്ചു. " കൊടുത്തത് ഞാനാണ്. പക്ഷേ അതെനിക്ക് തന്നത് ദേ ഇവളാ.. ഇല്ലേൽ സാറ് ചോദിക്ക്..അപ്പോഴും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല അതെനിക്കിങ്ങനേ നിൽക്കാനുള്ള ഒരു കാരണമാവുമെന്ന്.. " വിഷ്ണു ഗായത്രിയെ നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു. അവൾ രാജശേഖരന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്. "ഭവ്യ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം.. ഞാൻ ആളെ വിട്ട് അവളുടെ റൂം സേർച്ച്‌ ചെയ്യിപ്പിച്ചു.. ആ വീട്ടിൽ ആരും അറിയാതെ ഭവ്യ സ്വന്തം മുറിയിൽ സിസിടിവി ക്യാമറ സ്ഥാപിച്ചത് ഇങ്ങനൊന്നും മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് കൊണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ .. ഇനിയിപ്പോ അതിനെ കുറിച്ച് വിഷ്ണുനാദെന്നാ ഏട്ടൻ എന്ത് പറയുന്നു..ഏഹ്.." അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ചോദ്യത്തിൽ തന്നെ വിഷ്ണു അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സിസിടിവി.. അവളോ.. " അവൻ വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ എടുത്തു ചോദിച്ചു. "അതെ.. സിസിടിവി തന്നെ.. വിശ്വാസം വരുന്നില്ലേ നിനക്ക്.. എങ്കിൽ സംഭവം സത്യം തന്നെയാണ്.. കുരുട്ട് ബുദ്ധിയുടെ ആശാനായ വിഷ്ണുനാദിന്റെ അനിയത്തി തന്നെയാണ് ഭവ്യ ഈ കാര്യത്തിൽ.വിഷ്വൽ മാത്രമല്ല.. വോയ്‌സ് നോട്ട് അടക്കം നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു കിട്ടുന്ന അത്യാവശ്യം കോസ്റ്റലി ആയിട്ടുള്ള ആ സിസിടിവി പല സത്യങ്ങളും തുറന്നു കാട്ടിയിട്ട് തന്നെയാണ് വിഷ്ണു നാദേ ഞാനിപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ...ഇങ്ങനെ നിവർന്നു നിൽക്കുന്നത്." ഓഫീസർക്ക് പരിഹാസ ചിരി തന്നെയാണ്. "നിങ്ങളെന്താ... ഈ കുറ്റം എന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ നോക്കുന്നോ." ഉള്ളിലെ വിറയൽ അടക്കി കൊണ്ടവൻ ഉറക്കെ ചോദിച്ചതും ഓഫീസർ കൈ നിവർത്തി ഒരൊറ്റയടി.. വിഷ്ണു പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി.. "കുറ്റം നല്ലത് പോലെ വെടിപ്പായി സാറ് ചെയ്തിട്ടും പിന്നെയും പൊട്ടൻ കളിക്കുന്ന നിന്റെ തലക്ക് ബെസ്റ്റ് ആക്ടർ അവാർഡ് തരികയാണ് വേണ്ടതെന്നു അറിയാഞ്ഞല്ലടാ പൊന്ന് മോനെ.. നീ എവിടം വരെയും പോകും എന്ന് നോക്കിയതല്ലേ..ഞാൻ " പൂർണ്ണമായും താനൊരു കെണിയിൽ വീണു കുരുങ്ങി പോയെന്നുള്ളത് വിഷ്ണുവിന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കുന്നത് കൂടിയായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ. അമിത ആത്മ വിശ്വാസമിപ്പോൾ തനിക്ക് പണിതന്നിരിക്കുന്നു. ഇത് വരെയും ചെയ്തു കൂട്ടിയതിൽ നിന്നും ലാഘവത്തോടെ ഊരി വന്നത് പോലൊരു രക്ഷ ഈ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല. കാരണം എതിരെ നിൽക്കുന്ന ശത്രു.. അത് പ്രബലനാണ്. ഭവ്യക്ക് വേണ്ടി കൊടുത്ത പരാതി എന്നാണ്. പക്ഷേ അതയാൽ അയാളുടെ മകൾക്ക് വേണ്ടി കൊടുത്തതാണ്. ഉറപ്പായും അയാളത് ചെയ്യും. കൂട്ടത്തിൽ തനിക്കുള്ള പണിയും. മകളെ ഉപദ്രവിച്ചു എന്നതും അവളുടെ ജീവിതം കരുതി കൂട്ടി നശിപ്പിച്ചു എന്നുള്ളതിനും കൂട്ടി ചേർത്ത് കിട്ടുന്ന ശിക്ഷ.. അത് ഒട്ടും ചെറുതാവില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ രാജശേഖരന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി.. കളി കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ മകളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ നിൽപ്പ്.. അങ്ങനൊന്നും ഇനിയീ ജന്മത്ത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലാത്തവന് അതൊരു ഷോക്ക് തന്നെയാണ്. അതിന്റെ പരിണിത ഫലങ്ങൾ താങ്ങാനും പറ്റില്ല.. "നീയും നിന്റെ തള്ളയും കൂടി കുടുംബത്തിന്റെ സൽപ്പേര് മാങ്ങ തൊലി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടിത് ഒതുക്കി തീർക്കാൻ നോക്കിയത് തന്നെ കള്ളത്തരമാണ്.അവിടെ മുതൽ ഡോക്ടർക്ക് നിങ്ങളെ സംശയമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.. സൽപ്പേര് ഉള്ള കുടുംബത്തിനല്ലേ വിഷ്ണുനാദേ അത് നില നിർത്തേണ്ട കാര്യമുള്ളു. നീ കുടുംബം ഏറ്റെടുത്തതിൽ പിന്നെ എന്തോന്ന് പേര്.." പോലീസ് ഓഫീസർ ചുണ്ട് കോട്ടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ വിഷ്ണു രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനുള്ള വഴികളെ കുറിച്ചാണ് ഓർത്തത് മുഴുവൻ. "ഇത് കേസാക്കിയ.. മകളെ നാണം കെടുത്തിയാൽ കെട്ടി തൂങ്ങി ചാവും എന്നല്ലേ നിങ്ങൾ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞത്.. അന്വേഷിച്ചു വന്നപ്പോ നിങ്ങളെ പോലൊരു തള്ള ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും പ്രതേകിച്ചു കാര്യമൊന്നുമില്ല.. അത് കൊണ്ട് ഇപ്പൊ വേണേലും അതാവാം കേട്ടോ സുഗന്ധി.. കാരണം ഇനിയങ്ങോട്ട് ഇതൊരു കേസാണ്.. അടപടലം പൂട്ടി ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു സത്യം പുറത്ത് കൊണ്ട് വരും..ഉറപ്പ്.." അത് കൂടി കേട്ടതോടെ സുഗന്ധി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.. അവരുടെ നോട്ടം വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ നീണ്ടു. ആ മുഖത്തെ പതർച്ചയറിഞ്ഞതും അവരിൽ ബാക്കിയുള്ള ധൈര്യം കൂടി മാഞ്ഞു പോയി.. "ഇനിയെന്തേലും പറയാനുണ്ടോ ആവോ.." അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസത്തോടെയുള്ള പോലീസിന്റെ ചോദ്യം. അതിന് ഉത്തരം പറയാൻ തിരിഞ്ഞ വിഷ്ണുവിന്റെ നോട്ടം ചെന്നു നിന്നത്.... വാതിൽക്കൽ ചാരി നിന്നിട്ടത് മുഴുവനും കേട്ടു എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ.. മുറുക്കത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കാശിയുടെ നേരെയാണ്.. തുടരും... നല്ല പഷ്ട് സീൻ.. ഈ കഥയിൽ ഞാൻ ഏറെ ആവേശത്തിൽ എഴുതിയത് ഇതാണ്.. ഈ സീൻ. എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമുള്ളതും ഇത് തന്നെ.. കർമ.... വരിക തന്നെ ചെയ്യും.. തരിക തന്നെ ചെയ്യും.. റിവ്യൂ ഇടണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
41 shares
𝐀𝐟𝐬𝐚𝐥
2K views 13 days ago AI indicator
ലൈഫ് ഓഫ് മാലിക് - 𝐏𝐚𝐫𝐭 𝟏 2006 അങ്ങനെ വെക്കേഷൻ കഴിഞ്ഞ് സ്കൂൾ തുറക്കുന്ന സമയം വന്നു. അത്രേം ദിവസം കളിച്ചു നടന്നതൊക്കെ ഓർത്ത് കിടക്കപായയിൽ നിന്ന് എണീക്കാനെ തോന്നിയില്ല. സ്കൂൾ തുറക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് വരെ തോന്നി. ഹേയ്, ഞാൻ മാലിക്. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരുപാട് നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് പറയണമെന്ന് തോന്നി. അപ്പൊ നമുക്ക് തുടങ്ങിയാലോ. 😉 സമയം 6 മണിയായി. ഉമ്മ വന്ന് എന്നെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. "ടാ മോനെ... എണീക്കട. സമയം 6 ആയി. 6:30ന് മദ്രസയിൽ ബെൽ അടിക്കും ട്ടൊ" ഞാൻ ഉറക്കം അഭിനയിച്ച് കിടക്കുവായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് ഉമ്മാക്ക് അറിയാം 🤭 അങ്ങനെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞൊക്കെ കിടന്ന് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്ന് മെല്ലെ ഞാൻ എണീറ്റു. രാവിലെ തന്നെ ചെറിയൊരു തണുപ്പൊക്കെയുണ്ട്. ഉമ്മ എന്നെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. എന്നിട്ട് അവടെയിരുന്ന ഉമിക്കേറി കുറച്ച് കയ്യിൽ എടുത്ത് വന്നു. "വാ തുറക്ക്" ഞാൻ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു കൊടുത്തു. "ആാാാാാ" അങ്ങനെ ഉമ്മ പല്ലൊക്കെ തേച്ച് തന്ന് ഞാൻ പതുക്കെ വായയും മുഖവുമൊക്കെ കഴുകി റൂമിൽ പോയി വെള്ളഷർട്ടും, വെള്ളമുണ്ടും എടുത്തിട്ടു. അതായിരുന്നു അന്നത്തെ മദ്രസ യൂണിഫോം 🥰 കണ്ണാടിയിൽ ഭംഗി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോ ഉമ്മ ചായകുടിക്കാൻ വിളിച്ചു. എനിക്ക് മുന്നേ ഇക്കയും, മാമാടെ രണ്ട് മക്കളും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എന്നെ കാത്ത് നിൽക്കുവായിരുന്നു. ഞാൻ ചായ മൊത്തം കുടിച്ചിട്ട് പാത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മിച്ചർ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽക്ക് ഇട്ടു. നടന്നു തിന്നാൻ വേണ്ടി 😁 അങ്ങനെ എല്ലാരും കൂടി ഇറങ്ങി. "ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം. അസ്സലാമു അലൈക്കും" ഉമ്മയും, മാമിയും, കുഞ്ഞുമ്മയും സലാം മടക്കി. "വ അലൈക്കുമുസലാം" അങ്ങനെ പതുക്കെ കഥയൊക്കെ പറഞ്ഞു നടന്നു എല്ലാരും. ഞാൻ ഇടക്ക് പോക്കറ്റിൽ ഇട്ട മിച്ചർ തിന്നുന്നുമുണ്ട്. പകുതിയെത്തിയപ്പോ ഞാൻ നിന്നു. അവടെ ഒരു കൂട്ടുക്കാരന്റെ വീടുണ്ട്. അവനെ കാത്തുനിന്നു. "എടാ ചിക്കൂ. വാടാ" ഞാൻ ഒച്ചവെച്ച് വിളിച്ചു. "ഇപ്പൊ വരാം" അപ്പൊ തന്നെ ആളെ മറുപടി കിട്ടി 😀 അങ്ങനെ അവനും അവടെ സലാം പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി. കുറച്ചു നടക്കാനുണ്ട്. എന്നാലും എല്ലാരും ചില്ലടിച്ച് പോകുമ്പോ ഇതൊന്നും അറിയില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ ഒരു സെന്റർ എത്തിയപ്പോ അവടെ ദാ ചായപീടികയിൽ വല്ലിപ്പ ഇരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ടപാടേ എഴുന്നേറ്റ് വന്നിട്ട്. "ചായവേണോ നിങ്ങൾക്ക്" എല്ലാരും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ തന്നെ കുടിച്ചല്ലേയുള്ളൂ. അതോണ്ടാ. 😀 സെന്ററിൽ അത്യാവശ്യം ആൾക്കാരുണ്ട്. ചായപീടിയയിൽ വന്നവർ, തൊട്ടപ്പുറത്ത് യൂണിയൻക്കാരെ ഓഫീസിലെ ആൾക്കാര്, പിന്നെ ഒരു ചെറിയൊരു കട കൂടി തുറന്നിട്ടുണ്ട്. ബാക്കിയൊക്കെ 8,9 മണിയൊക്കെ ആകുമ്പോ തുറക്കുള്ളു. അങ്ങനെ നടന്ന് നടന്ന് മദ്രസയെത്തി. സമയം അപ്പഴേക്കും 6:30 ആയി തുടങ്ങി. എല്ലാരും ഓരോരുത്തരെ ക്ലാസ്സിൽ പോയി. അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞ് ബെല്ലടിച്ച് എല്ലാരും സംസാരിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോ ഉസ്താദ് വന്നു. അന്നത്തെ പിള്ളേരെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉസ്താദ് ആയിരുന്നു മനാഫ് ഉസ്താദ്. പിള്ളേരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്ന് ഉസ്താദിന് നന്നായി അറിയാം. കുറച്ചു പഠിപ്പിക്കും, പിന്നെ കുറേ കഥകൾ പറഞ്ഞു തരും, ഞങ്ങളെ എടുത്ത് പൊക്കോക്കെ ചെയ്യും. ഉസ്താദിനെ എല്ലാർക്കും വലിയ കാര്യമാണ്. ഉസ്താദ്‌ ഇപ്പൊ വരാന്ന് പറഞ്ഞു പോയാൽ പിള്ളേർക്ക് മനസ്സിലാകും അത് അപ്പുറത്തെ കടയിൽ പോയി മിഠായി വാങ്ങാൻ ആണെന്ന് 😁 എല്ലാരും അതിന് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കും. അങ്ങനെ മിഠായിയൊക്കെ തന്ന് ഞങ്ങളെ ചില്ലാക്കി വരുമ്പോഴേക്കും മദ്രസ സമയം തീരാറാകും. 8:15 ആകുമ്പോ CBSE പിള്ളേര് പോകും. 8:30 ആകുമ്പോ എല്ലാരേയും വിടും. അങ്ങനെ ബെല്ലടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും ഖുർആനും, മറ്റു പുസ്തകങ്ങളും വെച്ച കവറും എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വീട് എത്തിയപാടേ കവർ ആണിയിൽ തൂക്കിയിട്ടു. എന്നിട്ട് നേരെ തോർത്ത് എടുത്ത് കുളിക്കാൻ പോയി. കുളി കഴിഞ്ഞ്, യൂണിഫോം ഒക്കെ ഇട്ട് നേരെ കൈ കഴുകി വന്നിരുന്നു. കുഞ്ഞുമ്മ ഇഡലിയും സാമ്പാറും കൊണ്ട് തന്നു. എന്റെ ഫേവറേറ്റാണത്. അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ബാഗും എടുത്ത് നടന്നു. നമ്മളെ വീടിന്റെ അവടത്തെ റോഡ് കല്ലിട്ട റോഡാണ്. കുറച്ചങ്ങോട്ട് നടന്നാൽ മെയിൻ ടാറിട്ട റോഡ് എത്തും. അവടെയാണ് സ്കൂൾ വണ്ടി വരുന്നത്. കുറച്ച് നേരം മതിലിനോട് ചേർന്ന്, രണ്ട് ചാക്ക് രണ്ടറ്റത്ത് വെച്ച്, അതിൽ ഒരു ചെറിയ പോസ്റ്റ്‌ വെച്ചിട്ട് ഇരിക്കാനുള്ള സെറ്റപ്പ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവടെ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു 5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ വണ്ടി വന്നു. നമ്മടെ രമേശേട്ടന്റെ ഓട്ടോറിക്ഷ. രമേശേട്ടൻ എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ അച്ഛൻ കൂടിയാണെ. പുള്ളി നല്ല വൈബ് ആണ്. ഞങ്ങൾ ബാഗ് വണ്ടിടെ ബാക്കിൽ കൊണ്ട് വെച്ചിട്ട് എല്ലാരും കേറാൻ നിന്നു. ഞാൻ ഫ്രണ്ടിലാണ് ഇരിക്കാറ് 😁 എനിക്ക് അവടെയിരിക്കാൻ ഭയങ്കര ഇഷ്ടാണ്. ഇവിടെ ഞാനല്ലാതെ വേറാരേലും ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതെന്റെ സുഹൃത്ത് വരുണായിരിക്കും. ഞങ്ങൾ മാറിമാറി ഇരിക്കും. അങ്ങനെ എല്ലാ പിള്ളേരെ എടുത്ത് നേരെ സ്‌കൂളിലെത്തി. എല്ലാരും ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. കഴിഞ്ഞ വർഷം ഇരുന്ന ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാരും പോയപ്പോ അവടെ വെച്ചാണ് പുതിയ ക്ലാസ്സിലേക്കുള്ള പിള്ളേരെ വിടുന്നത്. A ക്ലാസ് B ക്ലാസ് പിള്ളേരെ തരം തിരിച്ച് A യിലെ പിള്ളേരോട് ടീച്ചറെ പിന്നാലെ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. ഞാനൊക്കെ A ക്ലാസിലായിരുന്നു 😂 അങ്ങനെ ടീച്ചർ ക്ലാസ് കാണിച്ചു തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. "ഇനി മുതൽ ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ ക്ലാസ്. നിങ്ങളെ കൂട്ടുക്കാർ കൂടെയില്ലെന്ന് വെച്ച് വിഷമിക്കരുത്. അവർ അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിൽ ഉണ്ടല്ലോ. അതോണ്ട് എല്ലാരും ഹാപ്പിയായി ഇരിക്കണം." എന്നും പറഞ്ഞ് ടീച്ചർ പോയി. അപ്പഴാണ് മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി മനസ്സിലായത്. ഇപ്പൊ വന്ന ടീച്ചറല്ല ഇനി 4ാം ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ളതെന്ന്. 2,3 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങളെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ വന്നു. ബിബി ടീച്ചർ. ടീച്ചർ വന്നപ്പാടെ എല്ലാരും എണീറ്റ്.. "ഗുഡ് മോർണിംഗ് ടീച്ചർ" എന്നും പറഞ്ഞ് പ്രൗഡായി നിന്നു 😁 ടീച്ചർ എല്ലാരോടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ പരസ്പരം പരിചയപ്പെടൽ ആയിരുന്നു. കാരണം പുതിയ പിള്ളേരും ഞങ്ങളെ ക്ലാസിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെ. 😀 എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ തന്നെയായിരുന്നു. അജ്മൽ, അക്ഷയ്, വരുൺ, അതിൻ, സുമിത്ത് അങ്ങനെ കുറച്ചു പേര്. ഫസ്റ്റ് ഡേ ആയോണ്ട് പഠിപ്പിക്കൽ ഒന്നുമില്ലല്ലോ. എല്ലാരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും സംസാരിച്ചിരിക്കൽ തന്നെ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ടീച്ചർ വന്ന് എല്ലാർക്കും ലഡ്ഡുവും, മിഠായിയും കൊണ്ട് വന്നു. അത് വന്നപ്പോ എല്ലാരും സൈലന്റായി 😂 അങ്ങനെ അതും വാങ്ങി കഴിച്ച് ഹാപ്പിയായി ഇരുന്നു. ഉച്ച ആയപ്പോഴേക്കും സ്കൂൾ വിട്ടു. ഫസ്റ്റ് ഡേ അല്ലേ. എല്ലാരും അവരവരെ ട്രിപ്പ്‌ ആവുമ്പോ വണ്ടിയിൽ കേറും. ഞങ്ങളെ 2nd ട്രിപ്പ്‌ ആയിരുന്നു. അതായപ്പോ ഞങ്ങൾ ഓടിപോയി ബാഗ് വെച്ച് വണ്ടിയിൽ കേറിയിരുന്നു. വരുൺ ഫ്രണ്ടിൽ കേറിയപ്പോ ഞാൻ ലാസ്റ്റ് എല്ലാരും കേറി കഴിഞ്ഞ് സൈഡ് സീറ്റ്‌ പിടിച്ചു 😎 പക്ഷേ ടീച്ചർ വന്ന് അവടെയിരുന്നു. എന്റെ മാസോക്കെ അതോടെ പോയി 🫣😂 അങ്ങനെ വണ്ടിയെടുത്തു. ഓരോ സ്ഥലത്ത് ഇറങ്ങുന്നവർ ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞ ശേഷം Bye Bye പറഞ്ഞെ പോകുള്ളൂ. ഞാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ. വണ്ടിയിറങ്ങി നേരെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ചു. പിന്നെ ഒരു ഉറക്കമാണ്. അങ്ങനെ ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞ് ഒരു 4 മണി 4:30 ഒക്കെ ആകുമ്പോ വിളിക്കും. എണീറ്റ് കഴിഞ്ഞാ മുഖം കഴുകി ചായയും, മിച്ചറും കഴിക്കും. കൂടെ ചിലപ്പോ കൊള്ളി വറവൊക്കെ കാണും. അതിന് ശേഷം വീടിന്റെ പുറത്ത് തന്നെ 5 കല്ലോ, കള്ളനും പോലീസൊക്കെ കളിക്കും. 6 മണിയായി കഴിഞ്ഞാ കളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കൈകാലൊക്കെ കഴുകി വീട്ടിൽ കേറണം. ഇല്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞുമ്മ വടിയെടുത്ത് ഒരു വരവ് വരും 😂 കുഞ്ഞിമ്മാനെ എല്ലാർക്കും പേടിയാ. അതോണ്ട് പെട്ടെന്ന് കാര്യങ്ങൾ അനുസരിക്കും. അങ്ങനെ എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി വീട്ടിൽ കേറി. 6:30 ഒക്കെ ആകുമ്പോഴേക്കും ഇവിടെ അടുത്തൊരു വീട്ടിൽ അമ്പലമുണ്ട്. അവടെ വെച്ച പാട്ട് ഓഫാക്കും. അത് ഓഫാക്കി കഴിഞ്ഞാ മനസ്സിലാക്കാം, വാങ്ക് കൊടുക്കാറായെന്ന്. അങ്ങനെ വാങ്ക് കൊടുത്ത്. എല്ലാരും നിസ്‌കരിക്കാൻ വേണ്ടി പോയി. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് വന്നിരുന്ന് ഉറക്കെ ദിക്ർ ചൊല്ലലും ഖുർആൻ ഓത്തൊക്കെ നടക്കും. അന്നൊക്കെ എല്ലാ വീട്ടിലും പിള്ളേര് ദിക്ർ ചൊല്ലുന്നത് കേൾക്കാൻ പറ്റും. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് സംസാരിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും പവർ കട്ട് വരുക. ആ സമയത്ത് ഇക്കയും കസിൻസും ചേർന്ന് എന്തേലും ഗെയിം ഒക്കെ കളിക്കും. എന്റെ ഹോബി, പവർ കട്ട് ആകുമ്പോ ചിമ്മിനി വിളക്ക് കത്തിച്ച് വെച്ച് ഒന്നെങ്കിൽ അതിലെ തീയിൽ ഒരു വിരൽക്കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നീക്കി കളിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ ബാലരമയോ, ബാലഭൂമിയോ എടുത്ത് വായിക്കും. അത് വല്ലാത്തൊരു ഫീലാണ് 🥰 അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് അതും വായിച്ച് ചിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും കറന്റ് വരാ. കറന്റ് വന്നാ ഒച്ചയും ബഹളവുമാണ് 😁 ഞങ്ങളെ സൗണ്ട് കേട്ട് വല്ലിപ്പ.. "മിണ്ടാതിരിക്കട എല്ലാം" അപ്പോ അത് കേട്ട് ഞങ്ങൾ സൈലന്റ് ആകും. കറന്റ് വന്നാൽ കുഞ്ഞുമ്മ ടിവി വെക്കും. എന്നിട്ട് സീരിയൽ കാണും. ആ സമയത്താണ് ഞങ്ങൾക്ക് ചോറ് തരുന്നതും. കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി, കത്തനാർ, മിന്നുക്കെട്ട് ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലഘട്ടം. ഞങ്ങളും അത് കണ്ട് ലയിച്ചിരിക്കും 😂 സൂര്യ ടിവിയും ഏഷ്യാനെറ്റും പരസ്യം വരുമ്പോ മാറി മാറി വെക്കും. അതോണ്ട് എല്ലാം അറിയാം 😀 അങ്ങനെ ചോറ് തീറ്റ കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം എന്തെലൊക്കെ കഥയൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പിള്ളേര് ഇരിക്കും. അതൊരു ഒന്നൊന്നര ഇരുത്തമാണ്. എത്ര കഥകളാ പറഞ്ഞു പോയതെന്ന് പോലും ഞങ്ങൾക്ക് പോലും ഓർമ കാണൂല. ഓരോന്നങ്ങ് തള്ളി മറിക്കും. 😂 കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും ടീവി കാണാൻ പോയി. ടിവി കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും ഉറക്കം വരാ. അപ്പൊ ഉമ്മ റൂമിൽ പോയി പായ വിരിച്ച് അതിൽ ഒരു വിരിയും വിരിച്ച് തരും. ഞാൻ നേരെ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷായി കാലൊക്കെ കഴുകി വന്ന് ഒരു കിടത്തം കിടന്നു. പുതപ്പും പുതച്ച് കിടന്നു. പക്ഷേ കിടന്നാൽ അപ്പൊ ഉറക്കം വരൂല 😂 എന്തെലൊക്കെ ആലോചിച്ചോണ്ടിരിക്കും. ചിലപ്പോ മുമ്പ് കണ്ട കാർട്ടൂണിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെയോ, ബാലരമയിലും ബാലഭൂമിയിലും വായിച്ചതെന്തിങ്കിലൊക്കെ ഓർമ വരും. ഇതൊന്നുമല്ലെങ്കിൽ നാളത്തെ മദ്രസയിലെ കാര്യമൊക്കെ ആലോചിച്ചങ്ങ് കിടക്കും. അങ്ങനെ ആലോചിച്ച് അവസാനം ഞാനങ്ങ് ഉറങ്ങി പോകും. ഇത് വെറും തുടക്കം മാത്രമാണ്. എന്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതം മൊത്തം പറയാൻ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് ആ പഴയ കാലത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോകാം. OK 🥳❤️ തുടരും....!! @𝐂𝐎𝐏𝐘𝐑𝐈𝐆𝐇𝐓 #📙 നോവൽ #📔 കഥ
8 shares