#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 110 ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നവർ എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടതിന്റെ ഒരു പകപ്പുണ്ട് ഭവ്യക്ക്. അവളരെയും നോക്കുന്നില്ല.. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് സത്യം. അവളെ നോവിക്കുന്ന ഒന്നും ആരും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തി വേദനിപ്പിച്ചതുമില്ല. പിന്നി കീറി പോയൊരു ഹൃദയവും പേറിയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പെന്നുള്ളത് അവർക്കറിയാമല്ലോ. എങ്കിലും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും പറഞ്ഞു പോയതുമൊന്നും അവളത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറക്കാൻ ഇടയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൂടിയാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം. "ഒന്നിനെയും കുറിച്ചോർത്തു വേദനിക്കണ്ട.എല്ലാം ശെരിയാവും കുഞ്ഞേട്ടൻ ശെരിയാക്കും... നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.." അവളുമായി കൂടുതൽ എന്ത് സംസാരിച്ചാലും അതവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോൾ ഉപകരിക്കൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശി ഭവ്യയോട് അത്രയുമേ സംസാരോച്ചൊള്ളു. ആ കുറവ് കൂടി കാർത്തുവും മിയയും അമ്മുവും നികത്തി കഴിഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഗായത്രിയും. തന്റെ അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പവും ഏട്ടനൊപ്പവും ഗായത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്ത .. വേദനിപ്പിച്ച ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണ് അവളെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ കാശ്ശിക്കും ശിവക്കും ഒരുപോലെ ഓർമ വന്നത്. അവളും മോളും.. പിന്നെ അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയും. കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആ കാഴ്ചകൾ അവരെയും നോവിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പ്രസരിപ്പോടെ..ആത്മ വിശ്വസത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു വിളക്ക് പോലൊരുവൾ. മനുഷ്യനെപ്പോഴും വിളക് തന്നെയാണ്... പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ കൂടെ ഉള്ളവർ ചുറ്റും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റയി മാറുമ്പോൾ അവർ പിന്നെങ്ങനെ കത്തും.. അണഞ്ഞു പോകുകയേ ഒള്ളു..പുകഞ്ഞു തീരുകയേ ഒള്ളു. അതുമല്ലങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടി അണച്ചു കളയുകയേ ഒള്ളു. ഗായത്രിയുടെയും കാര്യത്തിലും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്.. കാശിയുടെ മടിയിലേക്ക് പറ്റി പിടിച്ചു കയറിയ കല്ലു മോൾക്ക് പോലും എന്തൊരു ഉന്മേഷം.. ഉത്സാഹം. അങ്ങനെ അവരെ കാണുമ്പോൾ കാശിക്കും.. എന്തായാലും രാജശേഖനും കുടുംബവും അവരെ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊരു കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്ന ശിവയും മിയയും. ചിരിച്ചും പറഞ്ഞും ഫുള്ള് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നവൾക്ക് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമൊരു പതർച്ച.. അവനാവട്ടെ.. അത്‌ നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ച്ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ കേസിന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചും രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മകളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു എന്നതിന്റെ കണക്ക് തീർക്കാൻ ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അയാൾ അവന് പിറകെ തന്നെയുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മയാണ്. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റ് അങ്ങനെ അല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. ഇന്നിപ്പോ അമ്മയെന്ന സെന്റിമെന്റസ് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്നാൽ തന്നെയും ഇനിയും ഒരവസരം കിട്ടിയ ഇപ്പോഴേ ചെയ്തതൊക്കെ തന്നെ അമ്മയിനിയും ചെയ്യും.. അത് കൊണ്ട് ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയാവും വരെയും അമ്മ അവിടെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. മൂത്ത മകനോപ്പം കൂടി അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അങ്ങേയറ്റം വഷളായി പോയിരുന്നു. അതൊന്ന് നേരെയാക്കാൻ ഞാനൊരു ദുർ ഗുണ പാഠശാലയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു എന്ന് കരുതി കൊള്ളാം ഞാൻ.. അങ്കിൾ അതോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് തന്നെ നടക്കട്ട്.. ബന്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ അതങ്ങനെ വളച്ചു തിരിക്കണ്ട..." കാശി കർശനമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ രാജ ശേഖരനും അൽപ്പം ആശ്വാസം. സുഗന്ധിയെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. അത്‌ അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ്. ഇനിയതിന്റെ പേരിൽ കാശിക്കൊരു മുഷിപ്പ് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അയാൾക്കും. എത്രയായാലും അവന്റെ അമ്മയാണ്. ആരും കൂടെയില്ലാതെ.. കൂട്ടിനില്ലാതെ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ നാളുകളിൽ അവൻ കാണിച്ച സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അലിവിനെ കുറിച്ചും അളവോട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ഗായത്രി വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അത്രയെങ്കിലും അവനോട് ചെയ്യണോ എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചതും. കാശിയുടെ നിലപാടിൽ ആൾക്കും സമാധാനം തോന്നി.. വീണ്ടും അവരെന്തോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് പുറത്ത് വീണ്ടുമൊരു കാർ വന്നു നിന്നത്. ഞാൻ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി തന്നെ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നീയാണോടി നാശം പിടിച്ചവളെ എന്റെ അമ്മക്കും ഏട്ടനും എതിരെ പരാതി കൊടുത്തത് "എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി വരുന്ന കാവ്യ.. അവൾക്ക് പിറകെ തന്നെ ഇങ്ങനെ പിരി കയറ്റി വിട്ടത് ഞാനാണ് എന്നുള്ളൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ ഉല്ലാസ്സും. ആദ്യമൊന്നു പകച്ചുപോയങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി ആ പതർച്ച മറി കടന്നു. ആണെങ്കിൽ...?" കാവ്യയെ നോക്കി അവളൊരു ചിരിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നോക്കണേ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. ഇത്രേം നാള് ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരി അല്ലായിരുന്നോ ഡീ നീ.. എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു..നന്ദി ഇല്ലാത്തവൾ.." ഉള്ള ദേഷ്യത്തിനു കാവ്യക്കവളെ രണ്ടു കൊടുക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടതൊക്കെ അവളിൽ ഇൻജെക്ട് ചെയ്ത് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന ഉല്ലാസ്സും അങ്ങനൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവളെവിടെ.. ആ പിഴച്ചു പോയവള്.. ഊര് തെണ്ടി ഗർഭമുണ്ടാക്കി നാട് നീളെ കുടുംബം മൊത്തത്തിൽ പറയിപ്പിച്ചവളിപ്പോ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് നേരെയാണ്.. കൊന്ന് കളയണം നാശത്തിനെ.. " ഗായത്രിയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യ പിന്നെ ഭവ്യക്ക് നേരെയാണ് തെറി പറയാൻ തുടങ്ങിയത്. "ആരാത് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ... എന്റെ അച്ഛനെ കല്യാണപന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുത്ത കാലൻ.. നീയാണോടി അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..." വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛത്തോടെ.. പരിഹാസത്തോടെ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന കാശി.. സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ അതേ പോലെ തന്നെ.. കാവ്യ വേഗത്തിൽ പുറത്തെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. അവനെ ഒട്ടുമേ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പാണപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം നിറയെ. അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത് തന്നെ അബദ്ധമായല്ലോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഉല്ലാസ്സും. "ഇപ്പൊ നീ സ്നേഹം പറഞ്ഞു വിളമ്പിയ നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആ ശിക്ഷ.. അത് കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും.. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ അച്ഛന് നി മരണശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലേ.. അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത കുറ്റബോധം നിനക്കിപ്പോഴും വേണ്ട.. ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും നീ ചെന്നിറക്കി കൊണ്ട് പോരെ.. അതും നിന്റെ സ്വന്തം റിസ്ക്കിൽ.. അങ്ങനെ തെളിയിക്ക് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അല്ലാതെ ഇതൊരുമാതിരി..." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ കാശി അവളെയും ഉല്ലാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.. തീ പന്ദം പോലെ ജ്വലിച്ചു വന്നവർ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഐസ് കട്ടപോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയത്. കാശിക്കും ഗായത്രിക്കും പുറകിൽ ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മുഴുവനും അണി നിരന്നപ്പോൾ, വരണ്ടയിരുന്നു എന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നുമാണ് പിന്നെ കാവ്യക്കും ഉല്ലാസിനുമുള്ള തോന്നൽ. ഭവ്യ ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "കാവ്യേച്ചി ഒന്ന് നിന്നേ.. വീണ്ടും തന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്ന കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ ഗായത്രി ഇറങ്ങി ചെന്നു. "ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ഏട്ടന്നുമല്ലേ സ്റ്റേഷനിൽ.. അതവർ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാ.. അങ്ങനെ കുറ്റം ചെയ്തവരൊക്കെ ഇപ്പോഴും വെളിയിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്.. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉല്ലാസിന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കാണെ ഗായത്രിക്കൊരു സംതൃപ്തിയാണ് തോന്നിയത്. ഇത് പോലൊരു ഭയത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം അവന് മുന്നിൽ താൻ വെന്തുരുകി നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇനിയൊരു വട്ടം കൂടി കെട്ട്യോനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് ഷോ കാണിക്കാൻ ചേച്ചി വന്നാൽ... അമ്മയ്ക്കും ഏട്ടനുമൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ കൂടി ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റും.. വെറുതെ പറയല്ല ഞാൻ..." ചോര വറ്റി വിറച്ചു വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന ഉല്ലാസിന്റെ നേരെ വീണ്ടും ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം എത്തി നിന്നു. പറയണം എന്നൊന്നും കരുതിയതല്ല.. പോകും മുൻപ് വെല്ലുവിളി പോലുള്ള അവന്റെയൊരു നോട്ടം.. പറയിപ്പിച്ചതാണ് തന്നെ കൊണ്ട്.. ഒരടി അവനും കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്തായാലും പത്തി ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇത്‌ പോലൊരു തിരിച്ചടി അവന് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ എന്തറിയണമെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കെട്ടിയനോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയ മാത്രം മതി.. അല്ലേ ഉല്ലാസ് ചേട്ടാ... " വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോട്ടത്തോടെ ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ പൂർത്തിയായി എന്നൊരു ഭാവമാണ് ഉല്ലാസിനും. കാവ്യയുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് അവനെ കൊണ്ടത് അവൾ പറയിപ്പിക്കും എന്നതിൽ ഗായത്രിക്കും സംശയമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. കാവ്യയുടെ നോട്ടവും അവന്റെ നേരെയാണപ്പോൾ മുതൽ.. വന്നതോന്നും നടന്നതുമില്ല.. എന്നാലോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ലൈഫിൽ കട്ടപൊക കാണാൻ ഉള്ളത് മുഴുവനും കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്നത് പോലാണ് അവര് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും.. പിന്നെയവിടെ ഇരിക്കാൻ കാശിക്കും തോന്നിയില്ല. അത് വരെയുമുള്ള ഒരു ഊഷമളത പിന്നെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് കാരണം. "ഒരാഴ്ച കൂടി ഈ കയ്യിങ്ങനെ തൂക്കി ഇട്ട് നടക്കണം.. കേസിന്റെ കാര്യത്തിൽ നല്ലൊരു ശ്രദ്ധ വേണം.. കാരണം ഏത് വിദേനയും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയുന്ന ആളാണ് വിഷ്ണു നാദ്.. ഇപ്രാവശ്യം അവൻ അങ്ങനൊരു തരികിട കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാൽ.. ഇനിയിത് പോലെ ഒതുക്കത്തിൽ അവനെ കിട്ടാൻ പാടാണ്.." കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീ സമാധാനത്തോടെ റസ്റ്റ് എടുക്കെടാ.. ഇത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. അവനുള്ളത് പിടിപ്പത് കൊടുക്കാതെ എനിക്കിനി ഒരു റസ്റ്റുമില്ലെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് രാജ ശേഖരൻ ഉറപ്പ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. "ഇതൊന്നും കണ്ട് നീ പേടിക്കണ്ട.. കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത് നടന്നപ്പോൾ കാണിച്ച സ്നേഹമൊന്നും അവർക്കിനി നിന്നോടുണ്ടാവില്ല.. അത്‌ കൊണ്ട് ഇനിയവരുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാവും.." പോരും മുന്നേ കാശി ഭവ്യയോടായി പറഞ്ഞു.. അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. "കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലാ ഞാനിപ്പോ.. ഈ കയ്യും വെച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.. ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ നീ.." അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. നിനക്കിവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊരു കരുതൽ കൂടി അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചോദ്യം. "ഞാൻ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാ.." ഭവ്യക്കവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു.. "ഒരാഴ്ച കൊണ്ടിത് ഓകെയാവും.. പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മാറും.. അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.. വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ.. ഹാപ്പി ആയിരിക്.. എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്ക്.." അവളെ മെല്ലെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിട്ടിട്ട് അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ കരുതലും സ്നേഹവും നൽകിയ നിറവിൽ.. നിർവൃതിയിൽ വീണ്ടും ഭവ്യക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട്.. അത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവർക്കും.. ❣️❣️ നാളെ രാവിലെ ഒന്നിങ്ങു വാ നീ. എനിക്കൊരിടം വരെയും പോകാനുണ്ട്.. " കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി കാശി വീണ്ടും ശിവയുടെ നേരെ കുനിഞ്ഞു. ഈ കയ്യും വെച്ചോ.. ശിവ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തുവിന്റെ ചോദ്യമെത്തി.. "അല്ലന്നേ.. ഈ കൈ ഞാൻ ഊരി നിന്നെ ഏല്പിക്കാം..എന്നിട്ടാ പോണത് " അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മിയയുടെ കയ്യും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കാശ്ശിക്കൊപ്പം തന്നെ ശിവയും നോക്കിയിരുന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ മിയ മാത്രം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കാശിയുടെ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയായി. "മിയ കൊച്ചിന് രണ്ടു ഇച്ചായൻമാരുണ്ടെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.. അടിക്കൊരു പഞവും ഉണ്ടാവില്ല ഡാ ശിവാ.." അതേ കള്ളത്തരത്തോടെ കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവയൊന്ന് വിളറി പോയ്‌. "അതിനു.. ഞാൻ.. നീയെന്താ കാശി ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.." ശിവ വെപ്രാളത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. "ഒന്നുമില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അല്ലേടാ.. ഞാൻ.." ശിവ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് പോലും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത ഒരു പ്രണയം.. അത് അതിന്റെ ആഴവും ആത്മാർത്ഥതയും അടക്കം കണ്ടെത്തി എനിക്ക് മുന്നിലേക്കിട്ട് തന്ന നിന്റെയാ മാജിക്ക് എനിക്കും അറിയാടാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അതോടെ പിന്നെ ശിവാക്കൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലായി. "സ്നേഹിക്കണ്ട എന്നല്ലടാ. മിയ നല്ല കുട്ടിയാ.. നിന്നെ പോലെ തന്നെ.. കാശി പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ശിവക്ക് ചിരി വന്നു.. "അവളോട് സംസാരിക്ക് ആദ്യം.. ഇങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം അവൾക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇതിനി വളർത്തി വലുതാക്കിയ മതി.. ഇല്ലേൽ.. വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കും..." കാശി മുന്നറിയിപ്പ് പോലാണ് പറയുന്നത്. അവൾക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ.. നമുക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെന്ത് ഇച്ചായൻസ്.. ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും ഞാനുണ്ടാകുമല്ലോ നിനക്കൊപ്പം.. " മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ ഉറപ്പ്. പതിയെ ആ ചിരിയത്രയും ശിവയിലേക്കും പടർന്നു.. തുടരും.. ആരെയും നമ്മള് വിട്ടു കളയൂല ട്ടാ.. മറക്കേം ഇല്ല.. തേടി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊടുത്തു തീർക്കും.. കാവ്യേച്ചീടെ ഉല്ലാസേട്ടൻ ന്തായോ ന്തോ 🤣🤣🤣 സ്നേഹത്തോടെ.. Jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ്.. 💐💐 🔻 പാർട്ട് _109 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ.. 💥 മിയാ.. പരിസരം പോലും മറന്നു കൊണ്ടുറക്കെ വിളിച്ചിട്ടാണ് കാർത്തു അവൾകരികിലേക്ക് ഓടി പാഞ്ഞു ചെന്നത്. മിയ അവൾക്കായി കൈ വിടർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുത്തു..രണ്ടും കൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു. അന്നത്തെയാ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ പിന്നെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ഇപ്രാവശ്യം മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്കായിരുന്നു പ്രശ്നം. അതും അത്യാവശ്യം വലിയ പ്രശ്നം. കാർത്തുവിന്റെ തിരോധാനത്തെ തുടർന്ന് അശോകന്റെ സംശയങ്ങൾ മിയക്ക് നേരെയും നീണ്ടിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മിയ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും.. അവൾക്കെന്തെക്കെയോ അറിയാമെന്നുള്ള ധാരണയിൽ ഉറച്ചു കൊണ്ട് അശോകൻ മിയയെ കാണാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതോടെ കാര്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമാവുകയാണ് ചെയ്തത്. അതും കാർത്തുവീനോടുള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ട് മിയയെയും അവളുടെ വീട്ടുകാരെയും പോലും അതിഷേപിച്ച പോലുള്ള ഒരു സംസാരം.. കാർത്തു പോയതിനെ കുറിച്ചൊന്നും തനിക്കറിയില്ലെന്നുള്ള വാദത്തിൽ തന്നെ മിയ ഉറച്ചു നിന്നതോടെ അശോകന് പിന്നെ അത് വിശ്വസിക്കുകയെ നിവൃത്തിയൊള്ളു. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന തെളിവുകളൊന്നും തന്നെ അശോകന്റെ കയ്യിലപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അതോടെ മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്ക് അതൊരു മോശമായി തോന്നി. മനഃപൂർവം അവരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു എന്നത് പോലായി അവരാ കാര്യങ്ങളെ ഗ്രഹിച്ചത്. സ്വന്തം മകൾ ഒളിച്ചോടി പോയതിനെ മിയയുടെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ നോക്കിയ അശോകന്റെ നിലപാടിനോടുള്ള അസംതൃപ്തിയിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ കടുത്ത ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തപ്പോൾ പെട്ടു പോയത് അവളാണ്. ഇനി കാർത്തികയോട് യാതൊരു വിധ അടുപ്പവും വേണ്ടന്ന് അവർ കർശനമായി പറയുമ്പോൾ അത് എതിർക്കാനും അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാനും കഴിയാതെ അവളതിനുള്ളിൽ കുരുങ്ങി പോയി. വീട്ടുകാരെയും തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും രൂക്ഷമായിട്ടാണ് അശോകൻ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നതും അവരോട് സംസാരിച്ചതും. എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അവളതിനെ ന്യായിക്കരിക്കാനും നിന്നില്ല. പക്ഷേ അത് പോലെ തന്നെയാണ് കാർത്തുവും ആയിട്ടുള്ള ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ്. വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് എന്നുള്ള അവകാശവാദതിനപ്പുറം അവരുടെ ഇടയിലെ ആത്മ ബന്ധം.. അതൊരിക്കലും... ആർക്ക് വേണ്ടിയും അറുത്തു മാറ്റാനും കഴിയില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരെ ഒന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തിരുത്തും മുന്നേ പ്രശ്നം പിന്നെയും വലുതാക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണ് മിയ കാർത്തുവിനെ കാണാനും ഫോൺ വിളിക്കാൻ കൂടിയും ശ്രമിക്കാതിരുന്നത്. "നിന്റെ ഹിറ്റ്ലർ ഡാഡിക്ക് എന്നോടിപ്പോഴും ദേഷ്യം ഉണ്ടാവോ ഡീ.." മിയ മറ്റാരും കേൾക്കാതെ ആ ഇറുകെ പുണർന്നു നിൽക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഇനിയിപ്പോ എല്ലാം നിന്റെ ഭാഗ്യം പോലിരിക്കും.." കാർത്തുവിന്റെ ചിരിക്കപ്പോൾ കള്ളത്തരം. "ഹോ.. എന്റെ കർത്താവെ..ഇത്രേം തിളക്കത്തിൽ നിന്നെയൊന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടല്ലോ.. എനിക്കിനി ചത്താലും വേണ്ടില്ല..." മിയ ചിരിയോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. "പിന്നെ.. നിന്നെ ഞാനിപ്പോ ചാവാൻ വിടുന്നുണ്ട്.." കാർത്തു അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി. "ഇനിയെങ്കിലും ഞങ്ങളെ കൂടി കുറച്ചു മൈന്റ് ചെയ്യാ ട്ടാ.." അവരതേ നിൽപ്പിൽ തന്നെ ചിരിച്ചും കളിച്ചും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് കാശി അൽപ്പമുറക്കെ തന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രണ്ടാളും അവരുടെ കാര്യം ഓർത്തത് തന്നെ.. "ആരൊക്കെയാ ഗസ്റ്റ്‌.. അല്ല.. നിന്റെ കെട്ട്യോന്റെ കൈ ക്കെന്ത് പറ്റി..." ശിവയുടെ കുടുംബത്തെയൊക്കെ മിയ അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. അതിനിടയിൽ തന്നെ കാശിയുടെ തലയിലെ കെട്ടും കയ്യിലെ കെട്ടും. അവൾ കാർത്തുവിനെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. "സത്യം പറയെടി.. നീയാ ചെക്കനെ എടുത്തിട്ട് പെരുമാറിയോ?" കാർത്തുവിന് ചിരി വന്നു. "അതൊക്കെ വല്ല്യ കഥയാ.. ഞാൻ സൗകര്യം പോലെ പറഞ്ഞു തരുന്നുണ്ട്..." കാർത്തു ഉറപ്പ് കൊടുത്തതും മിയ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മിയയുടെ ആശങ്കകളെ അസ്ഥാനത്താക്കി വളരെ നന്നായി തന്നെ അശോകനും തുളസിയും അവളെ സ്വീകരിച്ചു.. സത്കരിച്ചു. "അന്നത്തെയാ ടെൻഷനിൽ പറ്റി പോയതാണ് മോളെ.. അത് കഴിഞ്ഞു മോളുടെ വീട് വരെയും വരണമെന്നും അന്ന് നടന്നതിനോക്കെ ഒരു ക്ഷമ പറയണമെന്നുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന് പറ്റിയൊരു സാഹചര്യത്തിലൊന്നും ആയിരുന്നില്ല പിന്നെ.. എന്തായാലും ഞാൻ ഒരൂസം വരുന്നുണ്ട്.." ആത്മാർത്ഥമായിട്ട് തന്നെയാണ് അശോകൻ പറയുന്നതെന്ന് അയാളുടെ മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് കാർത്തുവിന് ഒരാശ്വാസം തോന്നിയത്. അവൾക്ക് മാത്രമല്ല.. കാശിക്കും. അവൾ തനിക്കൊരു ഹെല്പ് ചെയ്തു.. തന്റെ ജീവനും ജീവിതവും തിരിച്ചു കിട്ടാൻ പാകത്തിന് ഒരു സഹായം.. അവൾ സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. അവനത് ഓർക്കാൻ കൂടിയപ്പോൾ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ അവൾക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടോ സങ്കടമോ ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അവനും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ യാതൊരു മുൻപരിചയവും ഇല്ലാത്ത പോലാണ് അവൻ അവളോട് മിണ്ടിയതൊക്കെ. അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് തന്നെ മിയയും അവനൊപ്പം അതിന് സഹകരിച്ചു നിന്ന് കൊടുത്തു.. അവരുടെ ആ അഭിനയങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ കാർത്തുവിനു ചിരി വരുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും കാശി കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. മിയയുടെ നന്മ കരുതി തന്റെ അച്ഛന് ഇനിയും മിയയോട് ഒരു നീരസമൊന്നും തോന്നാത്തിരിക്കാൻ വേണ്ടി അവളും ഒന്നും അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ല. കാർത്തുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി മിയയുടെ ഹെല്പ്പിനെ കുറിച്ച് കാശി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ശിവക്കും ആളെ പിടി കിട്ടി. ആദ്യമായയിട്ടമാണ് അവൻ അവളെ കാണുന്നത്. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആ പരിചയമില്ലായ്മ അവനൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കാശിയുടെ ഫ്രണ്ട്.. അതും കാർത്തു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു അറിവിൽ അവർ തമ്മിലുള്ള കൂട്ട് വളരെ നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ പരിഗണന വെച്ചിട്ട് തന്നെയാണ് മിയ അവനോട് മിണ്ടുന്നതെല്ലാം. അറിയാത്തവരോട് പോലും അങ്ങോട്ട് ഇടിച്ചു കയറി സൗഹൃദമുണ്ടാക്കാൻ മിടുക്കിയായ മിയ എത്ര പെട്ടന്നാണ് അമ്മുവുമായി കൂട്ടായത്. ശിവയുടെ അമ്മയെ വരെയും അവൾ സംസാരിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു. ആശ്ചര്യത്തോടെയാണ് ശിവ അവളെ നോക്കുന്നത്.. വേഗം തിരിച്ചു പോകാൻ വന്നവർ പിന്നെ അന്നവിടെ നിന്നും പോകാനിറങ്ങുന്നത് ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ്.. "ഭവ്യയെ രാജനങ്കിൾ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിട്ടുണ്ട് ശിവ.. എനിക്കൊന്ന് പോയ്‌ കാണണം എന്നുണ്ട്.. നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഒന്നിറങ്.." അവർ പോകാനിറങ്ങിയിട്ടാണ് കാശിയത് പറഞ്ഞത്. വിവരങ്ങളെല്ലാം ഗായത്രി അപ്പപ്പോൾ അവനെ അറിയിക്കുന്നുണ്ട്. പോലീസ് പിന്നെയും അവളെ തേടി ചെന്നതും ചോദ്യം ചെയ്തതും ഭവ്യ കേസിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിൽക്കാൻ തീരുമാനം എടുത്തതുമെല്ലാം ഗായത്രിയും പിന്നെ കാശിയും കൂടെയുണ്ടന്നുള്ള ധൈര്യത്തിൽ തന്നെയാണ്.. "എങ്കിൽ നമ്മുക്കിങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോയാലോ.. എനിക്കും ആ കുട്ടിയെ ഒന്ന് കാണണം ന്നുണ്ട്." ശിവയുടെ അമ്മ കൂടി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത് വേണമോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. ഈ കാര്യത്തിൽ അവൻ പറയുന്നതാണ് തീരുമാനം എന്നാ പോലെയാണ് കാശിയുടെ നിൽപ്പ്. എങ്കിൽ നമ്മുക്ക് എല്ലാർക്കും കൂടി പോയാലോ.. " കാർത്തു കൂടി ചോദിച്ചു. മിയ പിറ്റേന്നാണ് തിരിച്ചു പോകുന്നത്. എങ്കിൽ അവൾ കൂടി പോരട്ടെ എന്ന് അമ്മുവും പറഞ്ഞതോടെ ശിവ കാശ്ശിയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സിനൊരു തൃപ്തി പോരായിരുന്നു. കാശിക്കത് മനസ്സിലായി. എത്രയൊക്കെ വേണ്ടന്ന് വെച്ചാലും അന്നാ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് അവൻ അനുഭവിച്ചത്.. അത്‌ അത്രയും പെട്ടന്നൊന്നും ശിവക്ക് മറന്നു കളയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവനും ഉറപ്പായിരുന്നു. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലങ്കിൽ കൂടിയും അതിനൊരു കാരണകാരനായി എന്നോർക്കുമ്പോൾ കാശിക്കും കടുത്ത മനസ്താപമുണ്ട്. താനായിട്ട് തന്നെ അതിനൊരു പരിഹാരം കാണുമെന്നും അവനുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. എന്തായാലും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവർ പോകാനിറങ്ങി.. എല്ലാർക്കും കൂടി പോകേണ്ടതല്ലേ.. അവിടെയുള്ള വല്ല്യ കാർ എടുത്തിട്ട് പോകാൻ അശോകൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അത് തന്നെ മതിയെന്ന് ശിവ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാശിയും അത് അംഗീകരിച്ചു. "രണ്ടാളും ഓസ്‌ക്കാറിനോരു അപേക്ഷ കൊടുത്തിട്ടേക്കൂ കേട്ടോ.. എന്തൊരു ഒടുക്കത്തെ അഭിനയമായിരുന്നു.." വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതേ കാർത്തു കാശിയെയും മിയയെയും കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അല്ലാതെ പിന്നെ.. നിന്റെ അച്ഛനോരു പൊടിക്ക് അടങ്ങിയെന്ന് കരുതി.. അങ്ങേര് ഇപ്പോഴും ഹിറ്റ്‌ലർ തന്നെയാടി.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് കയറി തല വെച്ച് കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വട്ടൊന്നുമില്ല.. അല്ലേ കാശ്യേട്ട.." മിയ കാശിയെ കൂട്ടി കൊണ്ടാണ് കാർത്തുവിനുള്ള മറുപടി കൊടുത്തത്.. "പിന്നല്ല... കാശി ചിരിയോടെ തന്നെ അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു.. അപ്പോൾ പിന്നെ അതെന്തായിരുന്നു എന്നറിയണം ശിവയുടെ അമ്മയ്ക്കും അമ്മുന്നും. ഒടുവിൽ കാർത്തു തന്നെ കാര്യം വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്നൊരു ഭാവത്തിലാണ് മിയയുടെ ഇരിപ്പ്.. കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം.. ശിവ ഇടയ്ക്കിടെ മിററിൽ കൂടി അവളെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവന് വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി തുടങ്ങി.. ആ ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സംസാരം.. കുറുമ്പോളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടങ്ങൾ. അതിനേക്കാൾ... പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ കളഞ്ഞും കൂടെ നിൽക്കാനുള്ള അവളുടെ മനസ്സ്.. "എന്നാലും എന്റെ മോളെ.. അശോകനെ പോലെ ഒരാളോട്.. അതും ആ വീട്ടിൽ നിന്നു കൊണ്ട്.. സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു നിന്നെ ഞാൻ.. എവിടുന്ന് കിട്ടി ഇത്രയും ധൈര്യം.അതും അശോകൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാ.. എനിക്ക് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ കൈയ്യും കാലും വിറക്കുന്നു.." സുജാത ആ വിറയൽ അപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നത് പോലൊരു മുഖഭാവത്തിൽ പറയുമ്പോൾ മിയ അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.. 'അതിപ്പോ.. അങ്ങനൊക്കെ ചോദിച്ചാ എന്താ പറയാ.. ഒന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..കാശിനാഥന് കാർത്തു ഇല്ലാതെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയും..പക്ഷേ എനിക്കറിയാവുന്ന കാർത്തുവിന് കാശി നാഥൻ ഇല്ലാതെ.. ആ ആളോട് ചേരാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ അവളുടെ ഉള്ള് പിടയുന്നത്.. എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ അവൾക്ക് കാശ്യേട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം.. അതൊന്നു സെറ്റാവാൻ.. മഹേഷിനെ പോലൊരു ക്രിമിനൽ ഇവളേ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ ഞാൻ.. ഇവള്. ഇവളെന്റെ കൂട്ടുകാരി അല്ലേ..വേറൊന്നും ഓർത്തില്ലമ്മേ ഞാൻ.." അത്രമേൽ സ്നേഹത്തോടെ.. തന്റെ അമ്മയുടെ തോളിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നവളെ കാണുമ്പോൾ ശിവയുടെ ഉള്ളിലും വല്ലാത്തൊരു നിർവൃതി നിറയുന്നുണ്ട്. അവനന്നോളം അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വിധമൊരു കുളിര്.. വീണ്ടും അവരെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്.. ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷേ ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ഒട്ടും അനുസരണയില്ലാത്ത വിധം മിയയെ തേടി പോകുന്നു.. ഇടയിൽ എപ്പഴോ അവളുമാ നോട്ടത്തിൽ കുരുങ്ങി.. നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവൾതന്നെ നോട്ടം പിന്മാറ്റിയെങ്കിലും പിന്നെ ശിവയെ പോലെ തന്നെ.. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്കും ഒട്ടും അനുസരണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... തുടരും.. ന്നാലും ഒരാള് വരുന്നു ന്ന് കേട്ടപ്പോ ന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങള് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത്.. അയ്യേ.. മോശം.. മോശം.. മോ..... ശം 😁 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _43 ✍️ രചന - Aysha akbar താൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന സമയമെല്ലാം പുറത്ത് മൈഥിലി ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അലയുകയായിരുന്നു..... ചങ്കുറപ്പുള്ള ഒരാളും അവളുടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നതാണ് ശെരി....... എന്നാൽ നീണ്ട അവളുടെ പരിശ്രമങ്ങൾക്ക് നടുവിലാണ് നീ കളക്ടറായി ചാർജെ‌ടുക്കുന്നതും ആരെയും ഭയക്കാതെ എല്ലാം മുമ്പിൽ നിന്ന് ചെയ്യുന്നതും .... നിന്റെ മനസ്സിൽ വൈശാലിയുടെ മാത്രം കണ്ണു നീരായിരുന്നെങ്കിൽ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഞങ്ങളെല്ലാവരുമായിരുന്നു....... ജമീലക്ക യുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ നിറഞ്ഞു..... തന്റെ നിയോഗമായിരുന്നു അവരെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതെന്നാണ് താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.... എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ല.... എല്ലാം ചെയ്തത് അവളായിരുന്നു.... അവളെ സഹായിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു തന്റെ നിയോഗം..... അഭിക്ക് മനസ്സ് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി....... അവള് നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഞങ്ങളോട് നീ കാണിച്ച കരുണ ന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു.. എല്ലാവരും ഭയന്നു മാറി നിന്നപ്പോൾ മുന്നിട്ട് വന്ന ആ ചങ്കൂറ്റത്തെ യായിരുന്നു..... അതിനവളെ തെറ്റ് പറയാൻ കഴിയില്ല.... കാരണം..... അത്രത്തോളം അവളതിന് വേണ്ടി കഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നല്ലോ..... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭിക്കാകെ ക്കൂടി വല്ലാതായി പ്പോയിരുന്നു.... അവനാ കസേരയിലേക്കിരുന്നു..... തല സ്വയം താങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന വണ്ണം അവൻ കൈ കൊണ്ട് താങ്ങി പ്പിടിച്ചു..... നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ആ തവിട്ട് നിറ മിഴികൾ അവന്റെയുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... അവളുടെ മിഴികളിലെ തിളക്കം തന്റെ തോന്നലായിരുന്നില്ല അതവരുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണെന്ന് ഒരു നിമിഷം തോന്നി പ്പോയവന്.... അവളെന്ന പെണ്ണിനോട് അതിരറ്റ ഒരാരാധന മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നപ്പോൾ........ അവൾ അടിക്കടി ഇവിടെയും വരാറുണ്ട്...... ഞങ്ങളെ കാണാറുണ്ട്.... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അഭി ശെരിക്കും ഞെട്ടിയിരുന്നു..... താൻ പോലുമറിയാതെ അവൾ തന്റെ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു.... കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കാതിരുന്നത് താനായിരുന്നു.... അതിനെങ്ങനെ.... ചുറ്റുമുള്ളവരെ കാണാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ കഴിയാത്ത വിധം മനസ്സ് ഇടുങ്ങി പ്പോയിരുന്നില്ലേ.... ശെരിയാണ്........ നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടത്തെ കുറിച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെയാണ് അവളോടെല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞത്..... നീ ഇവിടെ നിന്ന് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ആ ട്രെയിനിൽ അവൾ കയറിയതും നീല സാരിയുടുത്തതും എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞത് പ്രകാരമായിരുന്നു .... കാരണം...... നീയവളെ ശ്രദ്ധിക്കുക മാത്രമേ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു..... അവളെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തിരിക്കാൻ ഒരു സാധ്യത യുമില്ലായിരുന്നു..... അവളെ നീ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് ഈ ഒരോറ്റ വഴിയേ യുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ..... നീ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി നിന്റെ മുമ്പിൽ വരാൻ അവൾ മടിച്ചിരുന്നു..... നിന്നേ സംബന്ധിച്ച് നീ വലിയ ഐ ഏ എസ്സ്കാരനായിരിക്കാം..... പക്ഷെ അവൾക്ക് മുമ്പിൽ നീ വെറുമൊരു ഐ ഏ എസ് കാരനാണ്...... സ്വത്തോ പണമോ കുടുംബ മഹിമയോ ഒന്നുമില്ലാത്ത വെറുമൊരു ഐ ഏ എസ്സ്കാരൻ ...... എന്നിട്ടും അവൾ നിന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു.... അവൾക്ക് നിന്നോടിടപഴകാൻ ഒരവസരം ഞാനായി ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തത് തന്നെയാണ്....... ഒറ്റക്കിങ്ങനെ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ സഹിച്ചില്ല..... വൈശാലിയെ ഓർത്തു ഒറ്റപ്പെടുന്നത് അവൾക്കിഷ്ടപ്പെടുമെന്നും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല..... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറിയിരുന്നു.... ആ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് നനഞ്ഞു..... അഭി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി അങ്ങനെയിരിക്കുക യാണ്‌..... സാറേ..... വിറക്കുന്ന ജമീലക്കയുടെ വിളിയിലേക്ക് അഭി തലയൊന്നുയർത്തി..... അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു...... ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രയത്നിച്ച ഞങ്ങളുടെ കണ്ണ് നീര് കണ്ട രണ്ട് പേർ ഒരുമിക്കണമെന്നത് എന്റെ സ്വാർത്ഥത യായി ക്കൂട്ടി ക്കോളു...... മൈഥിലി യെ പറ്റി ഒന്നും പറയരുത്...... അത്രയേറെ വലിയവളാണവൾ.... വൈശാലി എങ്ങനെയായിരുന്നുവോ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് എനിക്കവളും ... നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ചാൽ ഈ സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ഒത്തിരി ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാനിപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്...... പക്ഷെ ഒരാളുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ കഴിയില്ലല്ലോ..... അവളിനി സാറിന്റെ മുമ്പിൽ വരില്ല.... ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം അവളോട്........ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജമീലക്ക അവിടെ നിന്നും നടക്കുമ്പോൾ അഭി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അങ്ങനെ നിന്നു പോയി...... അവളെ കുറിച്ചുള്ള ചിത്രം ഏറെ വിശാലമാകും തോറും താനെന്നത് വളരേ നിസ്സാരമായ ഒന്നായി മാറുകയാണ്..... അവൾ വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല....... അവളോളം കരുണയുള്ളൊരു പെണ്ണിനെ ഇന്നോളം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമില്ല...... അവനാകെ ക്കൂടി പിടി വിട്ട് പോകുന്നൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു..... അവൾക്ക് മുമ്പിൽ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന തന്നേ അവൾ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി യെങ്കിൽ കേവലം ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആകർഷണമായി കണക്കാക്കിയ വിഡ്ഢി താനായിരുന്നു.... അവളുടെ സ്വപ്നം നിറവേറ്റാൻ കൂട്ട് നിന്നവനോടുള്ള ഒരു ബഹുമാനം മാത്രമായിരുന്നത്...... അത്രയും ഒരു പക്ഷെ അവളാ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നിരിക്കാം.... കഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നിരിക്കാം..... താൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ചൂട്ട് പിടിച്ചു മുമ്പിൽ നടക്കാൻ അവളുണ്ടായിരിന്നു.... പക്ഷെ താനറിഞ്ഞില്ലെന്ന് മാത്രം...... തന്റെ വീട്ടിലും അവൾ അവൾക്കായി നിന്നതാവാം..... തന്റെ വീട്ടുകാരോടും മറച്ചു വെക്കാമായിരുന്ന സത്യം അവളായി തന്നേ പറഞ്ഞതോർത്തു ഇപ്പോളേറെ അവളോടൊരു സ്നേഹം തോന്നുന്നുണ്ട്...... തന്റെ മുമ്പിൽ താൻ കണ്ട നിഷ്കളങ്ക യായ ആ പെണ്ണിനോട് അതിരറ്റ ആരാധന തോന്നുന്നുണ്ടിപ്പോൾ തനിക്കും.... കാരണം അവരുടെ വിമോചനം തന്റെയും ആഗ്രഹമായിരുന്നു.... അതിന് വഴി കാണിച്ചത് അവളാണെങ്കിൽ അവളോട് തനിക്കും പേരറിയാത്തൊരു വികാരം തോന്നുന്നുണ്ട്.... ഒരു പക്ഷെ അവൾക്ക് തന്നോട് തോന്നിയത് പോലെ........ 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എവിടെയായിരുന്നു ഇന്നലേ........ പ്രകാശ് അത് ചോദിക്കുമ്പോഴും മനീശിന്റെ പിറകിലായി വന്ന മൈഥിലി യുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചിരുന്നു.... ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്നതിന്റെ സന്തോഷവും സങ്കടവുമെല്ലാം അയാളിൽ തങ്ങി നിന്നിരുന്നു..... ഞങ്ങൾ എസ്റ്റേറ്റ് വരെ പോയിരിക്കുവായിരുന്നു.... സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് പോകാനിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇവളെ കണ്ടത്..... അപ്പൊ വിട്ടാൽ പിന്നെ പെങ്ങളെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് പേടിച്ചു കൈയ്യോടെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയതാ ..... മനീഷ് അതും പറഞ്ഞു മൈഥിലി യെ നോക്കുമ്പോൾ മൈഥിലി യുടെ മുഖമാകെ മങ്ങി യിരിപ്പായിരുന്നു.... എപ്പോഴും ചിരിച്ചു കാണുന്ന ആ മുഖത്തെ നോവ് പ്രകാശിന്റെ യുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വേദന തീർത്തിരുന്നു..... അവളൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല തന്നെയൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത വിധം ശ്രദ്ധ മറ്റെവിടെയോ ആണെന്ന് തോന്നി പ്പോയി അയാൾക്ക്.... അഭിമന്യു വന്നിരുന്നു ഇവിടെ..... പെട്ടെന്ന് പ്രകാശത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു..... അവൾ ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ പ്രകാശിനെ നോക്കി..... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എന്നത്തേതിലും പകരമായി അയാളുടെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിച്ചു.... ഇനി താൻ പറയുന്നത് അവളുടെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിക്കുമായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടയായിരുന്നത്.... പക്ഷെ പറയാതിതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ..... എന്നേ... എന്നേ ചോദിച്ചാണോ വന്നത്.... എന്താ പറഞ്ഞത്.... അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഏറെ ആവേശം കലർന്നിരുന്നു..... അത്....... മൈഥിലി യെ ചോദിച്ചു അവനിനിയിങ്ങോട്ട് വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു..... പ്രകാശ് ഏറെ വേദനയോടെ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവനൊരിക്കലും അവളിലേക്ക് ചേരില്ലെന്ന പൂർണ ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... അവളവനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും പറിച്ചു കളയട്ടെ എന്ന് തന്നേ അയാൾ വിചാരിച്ചു..... അത് കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഭാവം കലർന്നു.... ഒരു നിമിഷം പിടക്കുന്ന ആ കൃഷ്ണ മണികൾ പോലും നിശ്ചലമായത് പോലെ...... പ്രകാശിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ആ പിടി അവൾ പോലുമറിയാതെ അയഞ്ഞു.... കൂടെ കൂട്ടാമെന്ന് വാക്ക് പറയാൻ അവന് തോന്നിയ തന്നോടുള്ള ആ ഇഷ്ടം താനാരാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ നീങ്ങി പ്പോയോ.... അവൾക്കൂറക്കെ കരയാൻ തോന്നി..... പക്ഷെ തന്നേ സ്നേഹിക്കുന്ന മുഖങ്ങളാണ് ചുറ്റും.... അവർക്ക് വേണ്ടി യെങ്കിലും കരയാൻ പാടില്ല...... ഞാൻ.... ഞാൻ തോറ്റു പോയി പപ്പാ.....പപ്പാ തന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ തോറ്റു പോയി..... ഒരു ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ അത് പറയുന്നവനെ പ്രകാശ് ഉറ്റ് നോക്കി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉരുണ്ട് കൂടിയ കണ്ണ് നീര് അയാളുടെ നെഞ്ചിനെ വല്ലാതെ മുറി വേൽപ്പിച്ചു.... എന്താ... ലോകത്ത് അവൻ മാത്രമേയുള്ളു ആണായിട്ട്.... പോകാൻ പറ....നിനക്കവനെക്കാൾ നല്ല പയ്യനെ ഏട്ടൻ കണ്ട് പിടിച്ചു തരും..... അവളുടെ കണ്ണ് നീര് കണ്ടെന്ന വണ്ണം മനീഷതും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..... താങ്ങാനൊരു തോള് കിട്ടിയെന്ന വണ്ണം അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... ശെരിയാണ്.....അവനെക്കാൾ യോഗ്യനെ തനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ട് പിടിക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും....... പക്ഷെ അതവനാവില്ലല്ലോ.... തന്റെ ഹൃദയം അവന് നൽകിയ ആ സ്ഥാനമാവില്ലല്ലോ..... ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ അവൾ അവനിൽ നിന്നടർന്നു മാറുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ചു നിൽക്കുന്ന പപ്പയെയും ഏട്ടനെയുമാണ് കാണുന്നത്... അവൾക്കേറെ വേദന തോന്നി.... തന്റെ ഒരു കാര്യത്തിനും ഇന്നേ വരെ എതിര് പറയാത്തവരാണ്.... അവരുടെ കണ്ണ് നിറക്കുന്ന ഒന്നും താനും ഇത് വരെ ചെയ്തിട്ടില്ല.... പക്ഷേ..... ഇന്ന് താൻ കാരണം എല്ലാവരും വേദനിക്കുന്നുണ്ട്.... പപ്പ പറഞ്ഞത് പോലെ നമുക്ക് മറ്റൊരാളെ നോക്കാം..... അതിലും കിടിലനൊരു ഐ ഏ എസ്സുകാരനോ ഐ പി എസ്സുകാരനോ അങ്ങനെ പപ്പക്കിഷ്ടമുള്ള ആരായാലും എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ..... ഇതും പറഞ് ഞാനിനി ആരെയും വേദനിപ്പിക്കില്ല..... ഇതിവിടെ തീർന്നു..... പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതും പറഞ്ഞവൾ മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ട് കരയുന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവനെ മറക്കാൻ ഈ ജന്മം കഴിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ നമ്മുടെ സന്തോങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വേദനിപ്പിക്കരുത്.... ഇനിയുള്ള കാലം പ്രണയമെന്നോർത്ത് ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ അവന്റെ കൂടെയുള്ള കുറച്ചു നല്ല നിമിഷങ്ങളുണ്ട് .... അത് മതിയായിരുന്നുവൾക്ക്...... മനീഷേ.... എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവനെക്കാൻ യോഗ്യനായ ഒരുവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടണം...... പറ്റുമെങ്കിൽ നാളെ തന്നേ..... പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും അയാളുടെ നെഞ്ച് വിങ്ങി യിരുന്നു...... അഭിയുടെ മുഖം ഓർക്കും തോറും മനീഷിന് കലി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 108 ജിഫ്ന നിസാർ 💥 വയ്യാതെ പോയതിനൊക്കെ വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ കാത്ത് നിന്ന കാർത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് പാടെ വാടി തകർന്ന് കൊണ്ടാണ് കാശി തിരികെ വന്ന് കയറിയത്.. "അവന് വയ്യ കുഞ്ഞാറ്റെ .."എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ശിവ കാശിയെ അവിടെയാക്കി തിരിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു. വന്നതേ കയറി കിടന്നവന്റെ അരികിലേക്ക് അവന്റെ സങ്കടവും ദേഷ്യവുമെല്ലാം ഉൾകൊള്ളാൻ പാകത്തിന് തന്നെയാണ് കാർത്തു ചെന്നതും. വേദനക്കുന്നുണ്ടൊ എന്നവൾ അലിവോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടാ കൈയ്യിലും നെറ്റിയിലും തലോടി. ഇല്ലെന്നവൻ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. എത്രയൊക്കെ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും വിഷ്ണു ചെയ്തതോന്നും തന്നെ അവന് വിട്ട് കളയാൻ വയ്യ. ഉൾകൊള്ളാൻ ഒട്ടും വയ്യ. കയ്യിൽ വന്നു ചേരുന്ന കുറച്ചു കാശിനു വേണ്ടി തന്റെ സഹോദരൻ ഇത്രയും നീചമായി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി അതിന് വേണ്ടി ഓരോന്നും ചെയ്തത് അവന്റെ ഉള്ളിലങ്ങനെ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു.. അതിനൊപ്പം തന്നെ ഭവ്യയുടെ അവസ്ഥ. തന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടും തനിക്കാ വേദന കാണാൻ വയ്യ. ഇതിനെല്ലാം അമ്മയുടെ ഒത്തശാ കൂടിയുണ്ടെന്നുള്ള അറിവ്. അതെല്ലാമവന് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും എത്രയോ അധികമാണ്. "കഴിക്കാൻ വേണോ.. വിശക്കുന്നുണ്ടൊ?.." കാർത്തു വിടാതെ അവനെ മലർത്തി കിടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. വല്ലാണ്ട് ബലം പിടിക്കാതെ അവൻ അവളെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്തിനാ ഈ കണ്ണിങ്ങനെ നിറച്ചു വേദനിക്കുന്ന.. ന്റെ കാശിയെട്ടൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.. തെറ്റ് ചെയ്തവർ വേദനിക്കട്ടെ.. അവർക്ക് മതി ശിക്ഷ.. " ചുവന്നു കലങ്ങി കിടക്കുന്ന അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ അത്രയും വേദന അവൾക്കും തോന്നി. ആ രണ്ടു കവിളിലും കൈ ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ടാ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു കൊണ്ടവൾ പറയുമ്പോൾ കാശി കാർത്തുവിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ അരികിലേക്ക് കിടത്തി. ഉള്ളൂലക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളിൽ ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് അവനത്ര മാത്രം കരുതലോടെ.. സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നത്. ശിവക്ക് ശേഷം..കാർത്തു ഇത് പോലെയൊക്കെ അവൻ മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു. നെഞ്ച് നീറുന്നത്.. ഉള്ള് കടയുന്നത്.. എല്ലാം അവൻ മാത്രമേ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു. അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തോടെ തന്നെ അവനാ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ചുട്ട് പൊള്ളുന്നാ ഹൃദയതിനല്പം ആശ്വാസം ലഭിച്ചത് പോലൊരു കുളിർമ. വയ്യാത്ത കൈ അനക്കാതെ.. നെറ്റിയിലെ മുറിവ് ഒട്ടുമേ വേദനിക്കാതെ അവൾ അവനെ ഒതുക്കി പിടിച്ചു.. അവനാഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ.. 💥💥 നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ അനി .. നോക്കിക്കേ.. എനിക്കിപ്പോ ഒന്നുല്ല.. " പ്രഭാകാരൻ അയാളെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോലെ അനിലയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴും നടുക്കം വിട്ട് പോകാതെ അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അവളുണ്ട്. അനില.. ഗിരിയുടെ ഭാര്യ.. അന്നത്തെ ആ ദിവസം ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്കപ്പോഴും നടുക്കമാണ്. വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ച വിഷ്ണുവിന്റെ മെസ്സേജ്.. "ഒന്നുമില്ല.. എനിക്ക് നിന്നെയൊന്നു സ്നേഹിക്കാൻ.. അത്രയേ വേണ്ടൂ.. കുറച്ചു നാളായി ഉള്ള മോഹം.. അത് തുറന്നു പറഞ്ഞു.. നിനക്ക് വേണമെങ്കിലും ഇല്ലേലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു.. എനിക്കത്രമാത്രം ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ അനി..." തേൻ പുരട്ടിയ അവന്റെ പ്രലോഭനം. കൊടിയ പാപമാണ്. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അതിലേക്കാണ് അവൻ തന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നത് വിട്ടിട്ട് തിരികെ നടക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലൊരു മാന്ത്രികമായ ആവിശ്യം. ആദ്യമൊക്കെ അടുക്കാതെ മാറി നിന്നെങ്കിലും പിന്നെ പിന്നെ താനും അതിലേക്ക് വീണു പോയി.. ഉള്ളിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് കരുതിയ കുറെ പുതിയ മോഹങ്ങൾ കൂടി മുളപൊട്ടി. മരിച്ചു പോയ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ മറന്നു.. കുഞ്ഞി മക്കളെ മറന്നു.. പിടിക്കപെട്ടാൽ ചാർത്തി കിട്ടുന്ന വൃത്തിക്കെട്ട ആ പേരിനെ.. പദവിയെ മറന്നു..നിരന്തരം വിളിച്ചും പറഞ്ഞും വിഷ്ണു തന്നെ അങ്ങനെ ആക്കി എടുത്തു.. അതവന്റെ മിടുക്ക്. ഒടുവിൽ അവൻ വിളിക്കുന്നയിടത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനം എടുത്തു.. അത് തന്റെ തെറ്റ്.. അതവനോട് പറയാൻ മാത്രം സൗകര്യം കിട്ടിയില്ല.. അതിനു മുന്നേ.. അനില വിറയലോടെ ബാഗിൽ പിടി മുറുക്കി.. എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ.. അന്ന്.. വളരെ മുന്നേ തന്നെ.. ആ കട തുടങ്ങിയാ ആദ്യനാളുകളിൽ തന്നെ.. വിഷ്ണുവിന്റെ പോയ്‌ മുഖത്തെ കുറിച്ചും.. വൃത്തികെട്ട ഉദ്ദേശത്തെ കുറിച്ചും മുന്നറിയിപ്പ് തന്നൊരാൾ.. പ്രഭാകരൻ.. അയാളെ തിരഞ്ഞോടി വന്നതാണവൾ. എന്നാൽ അന്ന് ഗിരിയുടെ മരണം പോലും വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഏറ്റുള്ള മുറിവ് കൊണ്ടാണെന്നും തനിക്ക് പറ്റിയ അപകടത്തിലും വിഷ്ണുവിന്റെ പങ്കിനെ കുറിച്ചുമെല്ലാം പ്രഭാകരൻ വീണ്ടും പറയുമ്പോൾ അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് അനിലയും വിശ്വസിച്ചു..ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ മാത്രമായിരുന്നു.. താൻ ചെന്ന് ചാടി കൊടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞ ആ കുഴിയുടെ ആഴം അവൾക്ക് മുന്നിൽ കൂടുതൽ വെളിവായതും. "അവനെതിരെ നമ്മൾക്കും ഒരു പെറ്റിഷൻ കൊടുത്താലോ മോളെ. ഈ കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ ഗിരിക്കും നീതി കിട്ടട്ടെ എന്ന് പ്രഭാകരൻ തന്റെ ആവിശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അനില വീണ്ടും ഞെട്ടി. വേണ്ട.. വേണ്ട പ്രഭാകരേട്ടാ .. ന്തായാലും ഗിരിയേട്ടൻ പോയ്‌.. ഇനിയിപ്പോ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ആ ആളെ നിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടില്ലല്ലോ. ഇനിയിതിന്റെ പേരിൽ പുതിയൊരു പ്രശ്നം.. എനിക്ക് വയ്യ.. പേടിയാ.. " അനില പതറി കൊണ്ടാണ് പറയുന്നത്. ഇനിയതിന്റെ കൂടെ പോയാൽ താനും അവനും തമ്മിലുള്ള...പിടിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത കൂടിയുണ്ട്. അവൾക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. പറ്റി പോയ്‌.. അരുതാത്ത ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ നടക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങോട്ട് തന്നെയാണ് അവൻ തന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയിരുന്നത്. തല നാഴിരക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു പോന്നതാണ്. ഇന്നിപ്പോ അതോർക്കുമ്പോൾ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഉള്ളും ഉയിരും നീറുന്നു.. ഇത്രയും അതപതിച്ചു പോയല്ലോ താൻ എന്നോർത്ത് സ്വയം ലജ്ജ തോന്നുന്നു.. എന്തിന്റെ പേരിലായാലും ഇനിയും അതിലെക്കൊരു തിരിച്ചു പോക്കില്ലെന്ന് കൂടി അവളാ നിമിഷം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. 💥💥 രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കിപ്പുറം.. വീട്ടുകാരെ കൂട്ടി കാശിയെ കാണാൻ അശോകന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതാണ് ശിവ. അങ്ങോട്ട്... അതിനി എന്തിന്റെ പേരിലായാലും കയറി ചെല്ലാനൊരു മടുപ്പുണ്ടവനും. അതവർ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടല്ല. ചെല്ലുമ്പോൾ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിക്കും.. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു... ഒരു വല്ലായ്മ. കാശി അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന് പെട്ടിട്ട് ഒരാഴ്ച്ചയായി. അതിനിടക്ക് ശിവ ആകെ അങ്ങോട്ട് പോയത് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മാത്രം. ഇതിപ്പോ അമ്മയ്ക്കും അമ്മൂനും അവനെ കാണാതെ വയ്യെന്നായി. താൻ കൂടെ വന്നില്ലേലും അങ്ങോട്ട് പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞവർക്കൊപ്പം പോന്നതാണ് അവൻ. ഇത് വരെയും കാര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ മുഴുവനും അറിയാത്ത അവർ, വിഷ്ണുവിന്റെ അറസ്റ്റൊട് കൂടി ഇനിയൊന്നും അറിയാൻ ബാക്കിയില്ലാത്ത പോലാണ്. അപ്പോൾ മുതലാണ് അവനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹവും തീവ്രമായത്. കണ്ടേ ഒക്കൂ എന്ന് വാശി പിടിച്ചു തുടങ്ങിയത്. "അല്ലാ.. ആരാത്.. കയറി വാ.. വാ.ശിവ ." കോളിങ് ബെല്ലടിച്ചു കാത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും വരരുതായിരുന്നു എന്ന് തന്നെയായിരുന്ന ശിവക്ക് തുളസിയുടെ ആ ക്ഷണം.. അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ആശ്വാസം. വീട്ടുകാരെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നതൊക്കെ അവർക്കിഷ്ടമാവുമോ എന്നൊരു ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു അവന്. ബന്ധമുള്ളത് കാശ്ശിയുമായിട്ടാണ്. അശോകന്റെ കുടുംബത്തിന് താൻ തീർത്തും അന്യനാണ്. പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയം നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ സ്വീകരണം. തുളസിയും അശോകേട്ടനും. കാശിനാഥന് പ്രിയപ്പെട്ടതൊക്കെ അവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടത് തന്നെയാണ് എന്ന് പ്രവർത്തി കൊണ്ട് തെളിയിച്ചവർ.. ശിവക്കൊപ്പം അവന്റമ്മയ്ക്കും അമ്മൂനും കൂടി വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നിയിരുന്നു.. അപ്പോൾ മുതൽ.. 💥💥 ഇപ്പൊ വന്നേക്കാം അമ്മേ.. " ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞതും കാർത്തു കള്ളത്തരത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. മ്മ്ഹ്ഹ്.. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അവനൊന്നു പുരികം പൊക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "താഴേക്ക് ചെല്ലാൻ.. അമ്മയാണ് വിളിച്ചത്.." അവൾക്കതെ ചിരി തന്നെയാണ്. "ആരെങ്കിലും ഗസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടോ.. അവന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. "പിന്നേയ്.. ഉണ്ടുണ്ട്.." അവളവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തുറന്നിട്ട ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണിട്ട് കൊടുത്തു. "ആരാണാവോ.. ഞാൻ വരണോ.." കാശി കുട്ടികളെ പോലെ ഒന്ന് ചൂനുങ്ങി. അവൾക്ക് മുന്നിൽ മാത്രം.. അവനെന്തേന്ത്‌ ഭാവങ്ങളാണന്നോ..! "പിന്നെ..വേണ്ടേ..കാശ്യേട്ടൻ തീർച്ചയായും വരണം.. കാമുകി കാണാൻ വന്നിട്ട് പോകണ്ടിരുന്ന മോശമായി പോകില്ലേ.. " "കാമുകിയോ.. അവനവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "ആഹ്.. നിങ്ങടെ കാമുകി.. അമ്മൂസ്.. കാശ്യേട്ടന്റെ സ്വന്തം കുമ്മൂസ്..കാശ്വേട്ടൻ കൈ വിട്ടാ മരിച്ചു കളയും ന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് ഒന്നര കാലിൽ നിന്ന നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം.. അമ്മൂസ്.. ന്തേയ്‌.. കാണണ്ടേ.." അവളാ കവിളിൽ നുള്ളി കള്ളത്തരത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. കാര്യം മനസ്സിലായ പോലെ കാശിയൊന്ന് തലയാട്ടി ചിരിച്ചു. "ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല.. ല്ലേ.. അവനൊരു താളത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഇല്ലാ.." ആവിശ്യം വരുമ്പോ എനിക്കിട്ട് കുത്താൻ സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വെച്ചേക്കുവാണോ " "അതേ.. അത് ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഒരു സീക്രട്ട് രഹസ്യമാണ്.. ചുമ്മാതൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അന്നീ കുമ്മൂസിന്റെ പേരിൽ എന്നെ എത്ര വേദനിപ്പിച്ചു.. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു.. ഒടുക്കം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ അവളെ പോയ്‌ കാണേണ്ടി വന്നു.." കാർത്തു വെറുതെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു. "അതിനുള്ളത് കൂടി കാശിനാഥൻ നിന്നെയിപ്പോ സ്നേഹിച്ചു കടം വീട്ടുന്നില്ലെടി പൊണ്ടാട്ടി..ഇനിയും അതിങ്ങനെ കുത്തി പറയാതെ.." അവനവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കയ്യിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് നിർത്തി. "നിന്റെ കാശ്യേട്ടന് ഒരു കാമുകിയെ ഒള്ളു.. അന്നും ഇന്നും.ഇനി എന്നും..അവളെ നിന്റെ കാശ്യേട്ടൻ സ്വന്തമാക്കിയും കഴിഞ്ഞു.. കേട്ടോ.." കവിളിലൊരു നുള്ള് അവൾക്കും കൊടുത്തു കൊണ്ടവൻ താഴേക്ക് പോകാൻ ധൃതി കാണിച്ചു. അവരെയൊക്കെ കാണാൻ അവന് അത്ര ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പതിയെ പോ.. അവരവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്.. നിങ്ങളെ കാണാതെ എങ്ങും പോകില്ല.. " സ്റ്റെപ്പ് ഓടിയിറങ്ങുന്നവനെ നോക്കി പിന്നിൽ നിന്നും കാർത്തു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. "അമ്മേ..." അതൊന്നും കേൾക്കാതെ ധൃതിയിലിറങ്ങി ചെന്നവൻ ആദ്യം കണ്ടതും അവരെ തന്നെയാണ്. ശിവ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതിലും വലിയ പരിക്കുകളോടെ കാശി മുന്നിൽ ചെന്ന് നിൽകുമ്പോൾ അവരുടെ രൂക്ഷമായ നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയാണ്. "ഇതാണോ നീ പറഞ്ഞ ചെറിയ മുറിവുകൾ എന്നായിരുന്നു അതിനർഥം.. "വച്ചു കെട്ട് കണ്ട് പേടിക്കേണ്ട അമ്മേ.. രണ്ടൂസം കൊണ്ടിത് അഴിക്കാനാവും ന്നാ എന്റെ ഡോക്ടർ ഭാര്യ പറഞ്ഞത്.." കാർത്തുവിനെ കൂടി ഒന്ന് പാളി നോക്കി കുസൃതിയോടെയാണ് കാശി പറയുന്നത്. അവളാണ് മുറിവ് ക്ളീൻ ചെയ്തു മാറ്റി കെട്ടി കൊടുക്കുന്നത്. അമ്മു കൂടി വന്നിട്ട് അവനോട് ഒട്ടി നിൽക്കുന്നതും മുറിവൊക്കെ നോക്കി തലോടി നിറയെ വർത്താനം പറയുന്നതുമെല്ലാം കാർത്തു ചിരിയോടെയാണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ കാശി നോക്കുമ്പോൾ അവൾ കണ്ണുരുട്ടി കാണിക്കും.. കാശിയോടുള്ള സ്നേഹമവർ കാർത്തുവിലേക്കും പകർന്നു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യം കണ്ട ചെറിയൊരു പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്ന അമ്മുവും കാര്ത്തുവും.. പിന്നെ അവരുടേയാ വരവോടെ അത് അൽപ്പം കൂടി അടുക്കുകയും ചെയ്തു. അതിഥികളായി വന്നവരുടെ വയറും മനസ്സും ഒരുപോലെ നിറക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു തുളസി. അശോകനും അവർക്കടുത്തേക്കിരുന്നു കൊണ്ട് നന്നായി സംസാരിച്ചു. ശിവ അത്ഭുതത്തോടെ കാശിയെ ആണ് നോക്കിയത്. അങ്ങനൊരു അശോകേട്ടനെ അവരപ്പോൾ മാത്രമാണ് അടുത്തറിഞ്ഞതും. സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ആ കൂടി ചേരലിലേക്ക് അന്ന് മറ്റൊരു അതിഥി കൂടി വന്ന് ചേർന്നു.. . അവരോട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ.. പുതിയൊരു വഴിതിരിവ് പോലെ...ഒരാൾ. തുടരും.... ന്നാലും പ്പോ അതാരാ ന്നാ 😎 കലാശകൊട്ടു തുടങ്ങും മുൻപ് പറഞ്ഞു തീർക്കേണ്ട കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്. അതാണിപ്പോ കാണുന്നത്. അല്ലാതെ വലിച്ചു നീട്ടി വിടുന്നില്ല ന്ന് 😆 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ. ടൈം ഒന്നും നോക്കണ്ട ട്ടോ.. മുടങ്ങാതെ എത്തിക്കാൻ പറ്റണെ ന്ന് മാത്രമാണ് ഇന്റെ മനസ്സിലിപ്പോ.. അത്രേം കിടന്നു പോയി.. 🥴 പനിയൊക്കെ വന്നത് പോലെ പോയി.. പക്ഷേ കൂടെ കൊണ്ട് വന്നവരെ.. അതായത് തലവേദന ചുമ മേല് വേദന ഇജ്ജാതി വൃത്തികെട്ട സാധനങ്ങളെ പഹയൻ പോയപ്പോ കൂടെ കൊണ്ടോവാൻ മറന്നെന്ന് തോന്നുന്നു 😬😬😬 സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _107 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഒരൊറ്റയടി.. കണ്മുന്നിൽ നടക്കുന്നതും ഇനിയങ്ങോട്ട് നടക്കാൻ പോകുന്നതും എന്തെന്ന് ബിബിന് മനസ്സിലാവും മുൻപ്.. ചെവിക്കല്ലും കവിളിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ചേർത്ത് കൊണ്ട് കിട്ടിയ ആ അടി. ബിബിൻ താഴെ വീഴുക തന്നെ ചെയ്ത്. തലക്കുള്ളിലെ മൂളക്കം. കണ്ണുകൾക്ക് പോലുമൊരു പുകച്ചിൽ. വല്ല വിധേനയും അവൻ എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു... "നിനക്കെന്റെ പെങ്ങളെ പ്രേമിച്ചു കൊലക്ക് കൊടുക്കണം.. അല്ലേടാ..." പറയുന്നതിനൊപ്പം വീണ്ടും അടി പൊട്ടി. വിഷ്ണുവല്ലാതെ ഭവ്യക്ക് വേറൊരു ഏട്ടൻ കൂടിയുണ്ടേന്ന് ബിബിനറിയാം. അവനെ കുറിച്ചൊന്നും തന്നെ ഭവ്യ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ അവനറിയാമായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോ വന്നതവൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അവന് വായിൽ ചോര ചുവച്ചു. അത് പോലാണ് കിട്ടുന്ന അടിയൊക്കെയും... അതും അവന്റെ ഒരു കൈക്ക് വയ്യ.. എന്നിട്ടാണ് ഇമ്മാതിരി.. വയ്യാത്ത കയ്യിന്റെ ശക്തി കൂടി വലത് കൈക്ക് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നും പോലെ. "നീയൊക്കെ കോളേജിൽ പോണത് പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാനോ അതോ.. പിഴപ്പക്കാനോ ഡാ.." വീണ്ടും അടി.. ഇപ്രാവശ്യം ബിബിന്റ തല ചുവരിൽ പോയിടിച്ചു. ഏറെക്കുറെ അമർന്നെന്ന് കരുതിയതെല്ലാം പൂർവ്വധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചു വരുന്നത് കാണെ കിട്ടിയ അടിയല്ലായിരുന്നു ബിബിനപ്പോൾ പ്രശ്നം.. അതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിൽക്കുന്ന അവന്റെ കുടുംബം.. വെപ്രാളത്തോടെ തലക്കൊരു കൈ താങ്ങി അവൻ ചുറ്റും നോക്കി. ആദ്യം ഇറങ്ങി വന്ന ചിത്രയും അവൾക്ക് പിറകെ തന്റെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും നിൽക്കുന്നത് കാണെ.. ഇനി ഇതിവിടെ കൊണ്ടൊന്നും നിൽക്കില്ലെന്നും അവനുറപ്പായി. അന്നത്തെ പ്രശ്നത്തിന്റെ പുകച്ചിൽ തന്നെ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായും അമർന്നിട്ടില്ല. പിന്നെ തന്റെയൊരു വാക്ക് ചാതുര്യം കൊണ്ട് വല്ല്യ തട്ട് കേടില്ലാതെ പോകുന്നുതാണ്. പോരാത്തതിന്.. തനിക്കെതിരെ ഒരു ആരോപണം പറയാൻ ചിത്രക്കിനി അവസരം കൊടുക്കില്ലെന്ന പോലെയാണ് ഇപ്പോൾ അവളോടുള്ള സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്. ജനിച്ചിട്ട് ഇന്ന് വരേയ്ക്കും സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെയൊന്നും ഇങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.. അത് പോലൊക്കെയാണ് പ്രകടനം മുഴുവനും. പിടിച്ചു നിന്നേ മതിയാവൂ എന്നത് പോലെ. അതൊക്കെയും തന്നെ തന്റെ തെറ്റുകൾ പൊങ്ങി വരാതിരിക്കാൻ കൂടിയുള്ള മറയാണ്. മുൻകരുതലാണ്. അതെല്ലാമാണിപ്പോൾ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നതും. നീയിങ്ങോട്ട് മാറിക്കേ.. വീണ്ടും ബിബിനെ തല്ലാൻ കൈ പൊക്കിയ കാശിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് പിന്നെയാ ചടങ്ങ് നടത്തിയത് ശിവയാണ്. കാശിയുടെ കൈക്ക് വയ്യെന്നുള്ള കാരണം ഒന്നാമത് . പിന്നെയുള്ളത്.. ഇവന്.. ഈ നാറിക്ക് വേണ്ടിയാണ്.. ഇവനിൽ നിന്നും വാങ്ങിച്ചെടുത്ത ലക്ഷങ്ങൾക്കുള്ള നന്ദി കാണിച്ചതാണ് വിഷ്ണു. അന്നത്തെ തന്റെ അവസ്ഥ.. കാശിയെ പുറത്തിറക്കാൻ വേറൊരു വഴിയും ഇല്ലെന്നുറപ്പായപ്പോൾ വെറുപ്പ് മാത്രം തോന്നിയ ഒരുവളെ.. തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച ആ നിമിഷവും ദിവസവും ഓർക്കേ അറിയാതെ തന്നെ ശിവയുടെ കൈകൾക്ക് ശക്തി കൂടി പോയി. ബിബിന് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ ഓരോ അടിക്കും. പത്തും ഇരുപതും ലക്ഷങ്ങൾ കൊടുത്താലും അവനിനി ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും മറക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത വിധം ശിവ അറിഞ്ഞു കൊടുത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് കാശി അടങ്ങി നിന്നത് കണ്ടതും. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ബിബിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത വൈരാഗ്യം തന്നെയാണ്. ഇതിൽ തന്റെ പെങ്ങളും കുറ്റകാരി തന്നെയാണ്. മരണത്തോളം നടത്തി അതിന്റെ ശിക്ഷയും ഇനിയങ്ങോട്ട് കാത്തിരിക്കുന്നതുമെല്ലാം അവളും തീർച്ചയായും കൈ നീട്ടി വാങ്ങിക്കേണ്ടി വരും എന്നുള്ളതും അവനറിയാം.. അതിലൊന്നും അവനൊന്നും പറയാനില്ല. അതിനേക്കാൾ അതിശയം... പേ പട്ടിയെ തല്ലും പോലെ.. അത്രയും വെറുപ്പോടെ തന്നെ ശിവ ബിബിനെ തല്ലി ചതിച്ചിട്ട് കൂടി അവന്റെ കുടുംബം നോക്കി നിന്നതല്ലാതെ ആരും.. അവന്റെ മകൾ പോലും വേണ്ടന്ന് പറയുന്നില്ല.. എന്തെന്നാൽ... അടി തുടങ്ങും മുൻപ് തന്നെ... കാശി പറഞ്ഞത് അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ട്. അതിനു മുൻപ് ഭവ്യയിട്ട് കൊടുത്ത സംശയങ്ങളുടെ ഇനിയും അണഞ്ഞു പോയിട്ടില്ലാത്ത.. മറന്നു കളഞ്ഞെന്ന് അവരെല്ലാം അഭിനയിക്കുന്ന ആ സംശയങ്ങൾ വീണ്ടും ഒന്ന് കൂടി ശക്തമായ തിരിച്ചു വരവ് നടത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും ഒന്നിനും അറുത്തു മുറിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നത് പോലെ..അതങ്ങനെ പെരുകി പെരുകി വളരാൻ വേണ്ടിയുള്ള വളമാണ് അപ്പോഴാ കാഴ്ച.. ❣️❣️ വിഷ്ണുവിന് കൈ നിറയെ കേസുകൾ.. ആരെങ്കിലും ഒന്ന് തുടങ്ങി കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്നത് പോലെയാണ് അവന്റെ പേരിൽ മീ ടൂ കേസുകൾ പൊങ്ങി വരുന്നത്. പേര് പറയില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് കിട്ടിയതോടെ.. ചതിക്കപ്പെട്ടവരും.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടവനിലെക്കെത്തി പണികിട്ടിയവരും. എന്ന് വേണ്ട... അവൻ കാരണം വേദന സഹിച്ചവരൊക്കെയും ഒത്തു കൂടി.. ഒന്നിച്ചു നിന്നു. ഒരു കൊല്ലം ഓടി നടന്ന് വാദിച്ചാലും തീർന്നു കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ളത്രയും ഉണ്ടത്രേ അത്. കേസ് ഫയൽ ചെയ്തതോടെ അത് മാധ്യമങ്ങളും സോഷ്യൽ മിഡിയയും ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ സംഭവം കളറായി. മുഖമൂടിയിട്ട അവന്റെ പോയ്‌ മുഖം കണ്ടിട്ട് പകച്ചു പോയതെത്ര പേരാണ്..! ആൾക്കാർ അതൊരു ആഘോഷമാക്കി. മിക്കതിനും ആവിശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ഉണ്ടെന്നത് തന്നെ അവന്റെ തിരിച്ചു വരവിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു. ഒരക്ഷരം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവന് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലായി. അതോടൊപ്പം... രാജ ശേഖരൻ പറഞ്ഞിട്ട്.. അയാൾ നൽകിയ ഉറപ്പിൽ ഒരു ഗാർഹിക പീഡനപരാതി കൂടി ഗായത്രി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു. അതോടെ കുശാൽ. ഇന്നോളം അവന്റെ വീട്ടിൽ അനുഭവിച്ച ഓരോന്നും എണ്ണി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതിനൊപ്പം തന്നെ അവൾക്ക് അവനിൽ നിന്നും ഒരു ഡിവോഴ്സ് പെറ്റിഷനും. ഇപ്പോഴുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ അത് വളരെ വേഗത്തിൽ അനുവദിച്ചു കിട്ടും എന്നായിരുന്നു രാജ ശേഖരന്റെ മനസ്സിൽ. അത് തന്നെ ആയിരുന്നു അയാളുടെ ധൈര്യവും. തന്റെ മകളുടെ ജീവിതത്തിൽ പടർന്നു പിടിച്ച വിഷ്ണു നാഥേന്ന കാൻസറിനെ വേരോടെ പിഴുതു കളയാൻ തന്നെയാണ് അയാളുടെ തീരുമാനം.. അതിനുള്ള ആദ്യപാടിയായിരുന്നു ആ പീഡന പരാതി. അതിൽ കൂടുതലും ആരോപണങ്ങൾ നീളുന്നത് സുഗന്ധിയുടെ കൂടി നേർക്കാണ്. മരുമകളെ പീഡിപ്പിച്ചു.. അതിനൊപ്പം മകളെ കൊന്ന് കളയാൻ മകനോപ്പം കൂട്ട് ചേർന്നു.. ഒരമ്മയ്ക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും നീചമായ ആ ബഹുമതികൾ.. അതിന്റെ ഭാരം അവർക്കപ്പോൾ അസഹ്യമായിരുന്നു. ചെയ്തു കൂട്ടിയ തെറ്റുകൾക്ക് മുന്നിൽ സുഗന്ധി തല കുനിച്ചു നിന്ന് പോയി.. ഭയം കൊണ്ടും വെപ്രാളം കൊണ്ടും അവരിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളെ പോലും പരിഹസികപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങൾ .. അതിന് അർഹതയില്ലെന്ന് ചുറ്റും കൂടിയവർ ഒക്കെയും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു.. ആശ്രയമില്ലായ്മ ഒരാളെ എത്ര മാത്രം തകർത്തു കളയും എന്നവർക്ക് മുന്നിൽ ആ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു.. അന്ന് വൈകുന്നേരതോടെ ആ കേസിന്റെ വള്ളി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബിബിനെ കൂടി അതിലേക്ക് ചേർത്ത് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഭവ്യയുടെ മുറിയിൽ അവളും വിഷ്ണുവും ചേർന്നു നടത്തിയ സംസാരങ്ങളും അവൾ തന്നെ അവളുടെ ഷെൽഫിൽ സൂക്ഷിച്ചു തെളിവുകളുമെല്ലാം ആയതോടെ ബിബിനും പിടിപ്പതുണ്ട്. പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ എത്തുമ്പോൾ നേരെ നിൽക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അത്രയും അവശതയിലാണ് അവൻ. എന്ത് പറ്റിയെന്നുള്ള പോലീസിന്റെ ചോദ്യത്തിനു അവൻ മൗനമാണ് തിരിച്ചു കൊടുത്തത്. അത്രയൊക്കെ ഉപദ്രവങ്ങൾ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടി വന്നിട്ടും അതിലൊന്നും അവനു പരാതിയും ഇല്ലായിരുന്നു. അതുമല്ലങ്കിൽ ഇനിയൊന്നിനും പരാതി പെടാൻ തനിക്കർഹതയില്ലെന്ന് അവനായിട്ട് തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ.. കുടുംബം പോലും മറന്നു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്ത ആ മഹാ അപരാധത്തെ ഓർത്തു കൊണ്ടവനും അങ്ങേയറ്റം കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷേ അത്‌ കൊണ്ടൊന്നും തന്നെ ഇനി കാര്യമില്ല. ഇനിയൊരു രക്ഷയില്ലാത്ത വിധം താൻ കുരുങ്ങി പോയെന്ന് കൂടി അവൻ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു..അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു വീട്ടിൽ അവന് നേരിടേണ്ടി വന്ന അനുഭവങ്ങൾ. ശിക്ഷ കിട്ടിയാലും.. ഇല്ലേലും ഇനിയിങ്ങോട്ട്..ആ വീടിന്റെ പടി കടന്ന് ചെല്ലണ്ടന്ന് തന്നെയാണ് അവന്റെ അപ്പച്ചന്റെ ഉത്തരവ്. അതൊരു വാക്ക് തന്നെയാണ്. ഉറപ്പുള്ള വാക്ക്. അപ്പനെ അറിയാവുന്ന അവനതും നന്നായി അറിയാം. അതൊരിക്കലും മാറില്ലെന്ന്. "നിനക്കുള്ളതൊക്കെ ഞാനെന്റെ കൊച്ച് മോളുടെയും മരുമോളുടെയും പേരിൽ എഴുതി വെക്കും.. ഇനിയങ്ങോട്ട് വരരുത് എന്നതൊരു കല്പന തന്നെയാണ്.. തിരുത്താൻ കഴിയാത്ത കല്പന.. അവൻ പഠിപ്പിച്ച പിള്ളേർക്കിടയിലും കോളേജിലുമെല്ലാം നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് വാർത്ത പരന്നു.. ഇനിയാരും ഒന്നും അറിയാൻ ബാക്കിയില്ലാത്ത പോലെ.. അധ്യാപകൻ എന്നുള്ള പദവി കൂടി ബിബിന്നിൽ നിന്നും എടുത്ത് മാറ്റപ്പെടാനുള്ള അറിവ്... ഇനിയാ ജോലി കൂടി തനിക്ക് നഷ്ടം വന്നെന്ന് ബിബിൻ മനസിലാക്കി. വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ മുന്നിലാ നിമിഷങ്ങളിലൊക്കെയും.. 💥💥 എന്തൊക്കെയാ ന്റെ മോനെ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്.." കാശിയെ കണ്ടതും നാരായണിയമ്മ വല്ലാതെ കരഞ്ഞു പോയി. അത് വരെയും നടന്നതൊക്കെയും അവരെ വല്ലാതെ ഭാപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭവ്യയെ വിഷ്ണു കൊന്ന് കളയാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നുള്ള വാർത്ത.. അവൻ അതല്ല അതിനപ്പുറവും ചെയ്യും എന്നറിയാം.. പക്ഷേ എന്നാലും ആ സത്യം അവരെ വേദനിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്ത്. അതിനിടയിൽ ഗായത്രി പറഞ്ഞു കൊടുത്ത.. വിഷ്ണു ഏറെ പരിഹസിച്ച.. അശോകന്റെ കൈ കൊണ്ടവൻ അവസാനിക്കും എന്ന് ഭയപ്പെടുത്തിയ കാശിയുടെ പ്രണയവും ഒളിച്ചോട്ടവും. അതും അവരുടെ നെഞ്ചിലെ തീ തന്നെയാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു അവർക്കുളിൽ. അവനെ ഒരു നോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അതിലേറെയും അവസാനിച്ച പോലെ.. "കരയല്ലേ അച്ഛമ്മേ. ഇനിയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.." ഒരു കൈകൊണ്ടവരെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ഉറപ്പ് കൊടുത്തു...ഇറുകെ പുണർന്നു. രണ്ടു പേരെയും നോക്കി ശിവ ഒരു ചിരിയോടെ നിൽപ്പുണ്ട്. കാശിയുടെ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലാണ് അച്ഛമ്മ. അത് വരെയും വിഷ്ണുവിനോളം നല്ലൊരു പയ്യൻ... ഈ ലോകത്ത് തന്നെയില്ലെന്ന മട്ടിൽ കാശിയെ അകറ്റി നിർത്തിയ അയാൾ.. അയാളുടെ ഭാര്യയും ഏറെ ജാള്യതയോടെയാണ് അവന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. അവനെ കണ്ട് പഠിച്ചൂടെ നിനക്ക്.. എങ്കിൽ നീ എന്നോ രക്ഷപ്പെട്ടു പോയേനെ എന്ന് എണ്ണിയാൽ ഒടുങ്ങാത്ത അത്രയും പ്രാവശ്യം അവനോട് പറഞ്ഞവർക്കന്ന് വിഷ്ണു ബന്ധുവാണെന്ന് പറയണത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യെന്നത് പോലെയാണ്. അവന്റെ ബന്ധുത്തത്തിന്റെ പേരിൽ എത്രയെത്ര കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തീർത്തവരാണ്.. ന്യായമായതും അന്യായമായതും അതിൽ പെടും. ഇനി അതിന്റെ പിറകിൽ തങ്ങൾക്കു നേരെയും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വരുമോ എന്നുള്ള ഭയവും തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവർക്കുളിൽ ശക്തമായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ വാർത്തകൾ അറിഞ്ഞത് മുതൽ.. കാശിക്കാ മാറ്റങ്ങളൊക്കെയും തന്നെ മാനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവനൊന്നും പറയാൻ പോയില്ല.. അല്ലെങ്കിലും എന്ത് പറയാൻ.. കാലം അതിന്റെ കണക്കുകൾ മനോഹരമായി പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവനായിട്ട് ഇനിയെന്ത് പറയാൻ.. വെറുതെ അങ്ങ് നോക്കി നിൽക്കുക എന്നല്ലാതെ.. "എനിക്ക് നിന്റെ പെണ്ണിനെ കാണണം ടാ മോനെ.." അച്ഛമ്മ തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു. "കൊണ്ട് വരാം അച്ഛമ്മേ.. ഇന്നിപ്പോ കൂടെ കൂട്ടാൻ പറ്റാത്തൊരു അവസ്ഥ ആയത് കൊണ്ടാണ്.. നാളെയോ മറ്റന്നാളോ എന്തായാലും കൊണ്ട് വരും ഞാൻ.." അതും അവനുറപ്പ് കൊടുത്തു.. കയ്യിലെയും നെറ്റിയിലെയും കെട്ട് കണ്ടതിന്റെ സങ്കടവും അവർക്കുണ്ട്. എന്നാൽ കാശിയത് വളരെ നിസ്സാരമാക്കിയാണ് അവർക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. കാര്യമായ മുറിവൊന്നും ഇല്ലെന്നും ഇൻഫെക്ഷൻ വരാതിരിക്കാൻ വെച്ച് കെട്ടിയതാണെന്നും പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ശിവ കൂടി അങ്ങനെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവർക്ക് അൽപ്പം ആശ്വാസം കിട്ടിയത്. വിഷ്ണുവിനും സുഗന്ധിക്കും കിട്ടിയത് നന്നായി എന്ന് ഊറ്റതോടെ പറയുന്നുണ്ട്.. അച്ഛമ്മ. അതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയെയും കല്ലു മോളെയും കുറിച്ച് ആശ്വാസം കൊള്ളുന്നുണ്ട്.. "അവനും അവൾക്കും കിട്ടിയത് പോരാ. വേണമെങ്കിൽ അച്ഛമ്മ വന്നിട്ട് കൂടി സാക്ഷി പറയടാ കാശി എന്നവർ ദേഷ്യതോടെ പറയുന്നുണ്ട്. "അതിന്റെ ആവിശ്യം വരികയാണെങ്കിൽ തീർച്ചയായും താൻ തന്നെ വന്നു കൊണ്ട് പോയിക്കൊള്ളാമെന്നും അവനുറപ്പും കൊടുത്തിട്ടാണ് അവിടെ നിന്നും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയത്... തുടരും.. തിരിച്ചടികൾ മനോഹരമായ ആചാരങ്ങൾ തന്നെയാണ്.. കാലത്തിന്റെ കാവ്യനീതി.. ന്തൊരു ഭംഗിയാണല്ലേ കണ്ടിരിക്കാൻ... റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. പനി പിടിച്ചു പോയി.. പറ്റും പോലൊക്കെ വരാം ട്ടാ സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജിഫ് 😘 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _42 ✍️ രചന - Aysha akbar അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലവന്... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരുവൾ വീണ്ടും തന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിരിയിരിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവ് തന്നേ അവനെ വല്ലാതെ തളർത്തി യിരുന്നു..... പിറ്റേന്ന് ഓഫീസിൽ ചെന്നിരിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് തന്റെ കൈ പിടിയിലായിരുന്നില്ല.... ആകെ ക്കൂടി നിറഞ്ഞൊരു അസ്വസ്ഥത.... മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് കയറുമെന്ന് കരുതിയ തന്റെ ഹൃദയം ആകെ ക്കൂടി ഒരു കല്ലായി തീർന്നിരിക്കുന്നു..... ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ വൈകുന്നേരമായിരുന്നു... വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല ..... നേരെ ചെന്നത് നീലാംബരത്തിലേക്കായിരുന്നു..... പതിവ് പോലെ തന്നേ കണ്ടെല്ലാവരും ഓടി വന്നു...... കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന പലഹാര പ്പൊതി ജമീലക്കക്ക് നീട്ടിയപ്പോൾ പ്രായ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഓരോരുത്തരും അതാസ്വാധിച്ചു കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നേ മനസ്സിനൊരു സുഖം തോന്നിയവന്....... ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്നേ കാണുന്നതിന്റെ സന്തോഷമുണ്ടാ ഓരോ മുഖത്തും.... അവരെ സംബന്ധിച്ച് അവർക്കാകെയുള്ള ഒരു സ്വന്തക്കാരൻ താൻ മാത്രമാണല്ലോ..... ഇരു വശവും നീലാംബരം വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിന്റെ ഭാരം അല്പാൽപ്പമായി കുറയുന്നത് പോലെ തോന്നിയവന്...... അവൻ പതിയെ അകത്തേക്ക് കടന്നു...... ജന വാതിൽ തുറന്ന് വെച്ച് ആ കസേരയിലേക്കിരുന്നു.... നീലാംബരങ്ങളെ തഴുകി വരുന്നൊരു കുളിർ കാറ്റവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ....... സാറിനു കുടിക്കാൻ..... ജമീലക്ക പാതി ചാരിയ വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവനവരെയൊന്ന് നോക്കി ... ഇപ്പൊ ഒന്നും വേണ്ട...... അവനത് മാത്രം പറഞ്ഞു വീണ്ടും തല ചാരി വെച്ചങ്ങനെ കിടന്നു...... ജമീലക്ക അവന്റെ കിടത്തം ഒരു നിമിഷമൊന്ന് നോക്കി.... ആ കണ്ണുകളിലെ തിരയിളക്കം കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നേ പുറത്തേക്ക് പോകാതെ അവർ വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നൊന്ന് പരുങ്ങി .... അതറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവൻ വീണ്ടും അവരിലേക്കൊന്ന് നോക്കി.... എന്താ ജമീലക്ക.... അവനേറെ സ്നേഹത്തോടെ തന്നെയായായിരുന്നത് ചോദിച്ചത്..... അത്..... മൈഥിലി..... മൈഥിലി നല്ല കുട്ടിയാ.... നിങ്ങള് തമ്മിൽ നല്ലവണ്ണം ചേരും....... ജമീലക്ക അവനെ നോക്കി അത് പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി..... ഓഹ്.... അപ്പൊ അവളിവിടെയും വന്നിട്ടുണ്ടല്ലെ..... നീലാംബരി എന്നും പറഞ്ഞു അവളെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചതിനു നിങ്ങൾക്കെന്ത് പ്രതിഫലമാണവള് തന്നത്...... അഭി ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റ് പൊട്ടി തെറിക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരു പോലെ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.... അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ നീളൻ ഞരമ്പുകൾ വരിഞ്ഞു മുറുകി...... ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു...... ആ പേരും അവളെ കണ്ട മാത്രയിൽ തോന്നിയ സാമ്യതയുമെല്ലാം ഒരു യാദൃശ്ചി കതയാണെന്ന് കരുതിയ തനിക്ക് തെറ്റിയെന്ന് മനസ്സിലായ ആ നിമിഷം അവന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല....... ജമീലക്ക ആകെ ക്കൂടി കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവനെ നോക്കി..... ഇനിയും എന്റെ മനസ്സിൽ കയറി പറ്റാൻ അവൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ ആ കള്ളി നിങ്ങൾക്കെന്താണ് ഓഫർ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്..... അഭി..... ഉള്ളിൽ കെട്ട് പൊട്ടിയ ദേഷ്യം അടങ്ങാതെയെന്ന വണ്ണം അഭി ദേഷ്യത്തോടെ അതും കൂടി പറഞ്ഞതും പെട്ടെന്നാണ് ജമീലക്കയുടെ ശബ്ദം അവിടെയുയർന്നത്.... ആ വിളിയിൽ ഒരു നിമിഷം അഭിയും ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു.... കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചു വിറക്കുന്ന മുഖവുമായി നിൽക്കുകയാണവർ.... വൈശാലി പറഞ്ഞുള്ള അറിവോടെ താൻ അടുപ്പത്തോടെ ജമീലക്ക യെന്ന് വിളിച്ചിട്ടും സാറേയെ ന്നല്ലാതെ തന്നേ തിരിച്ചു വിളിക്കാത്ത ആളാണ്‌ അത്രയും ശൗര്യത്തോടെ അഭിയെന്ന് വിളിച്ചു നിർത്തിയിട്ടുള്ളത്..... സാറേ ന്ന് വിളിക്കേണ്ട അഭിയെന്ന് വിളിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പല വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടും ഇത് വരെ വിളിക്കാത്ത അവരുടെ ആദ്യ വിളിയിൽ അവനാകെ ഞെട്ടി തരിച്ചു പോയിരുന്നു... അത്രത്തോളം കനമുണ്ടായിരുന്നാ ശബ്ദത്തിന്...... താൻ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അമ്മ വിളിക്കുന്ന അതേ സ്വരം തോന്നിയാ വിളിക്ക്.... താനെന്തേങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തുവോ എന്നവനൊന്ന് കൂടി ഓർത്തു നോക്കിയാ നിമിഷം ..... നിന്നേ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് വൈശാലിയുടെ കൂടെ അതേ ട്രെയിനിൽ വെച്ചായിരുന്നു....... അന്ന് ഞാൻ അപ്പുറത്തെ ബോഗി യിലായിരുന്നു.... അടുത്തടുത്തിരുന്നാൽ ആരെങ്കിലും കാണുമെന്നു വിചാരിച്ചു അങ്ങനെ മാറിയിരുന്നതാണ് ഞങ്ങൾ..... വൈശാലി ക്ക് മലയാളം എഴുതാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു.... അവൾ പറഞ്ഞ പ്രകാരം ആനന്ദിയുടെ ബാഗിൽ വെക്കാൻ ആ കത്തെഴുതിയത് ഈ കൈ പടം കൊണ്ടായിരുന്നു..... അതിര് വിട്ട ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞവർ നിർത്തുമ്പോൾ അഭി മറ്റൊന്നും പറയാൻ കഴിയാത്ത വിധം നിശബ്ദനായി പ്പോയിരുന്നു.... അങ്ങനെയൊരു ഭാവത്തിൽ അവരെ താൻ കണ്ടിട്ടില്ല...... എപ്പോഴും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന ആളാണ്‌.... വൈശാലിക്ക് അവരോരു ചേച്ചിയായിരുന്നെങ്കിൽ അതേ സ്ഥാനത്തു തന്നെയാണ് താനവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളു എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും അവൻ പോലുമറിയാതെ അവൻ നിശബ്ദമായതും.... അതിനും മുന്പേ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ഞാൻ മൈഥിലി യെ...... ഞാൻ മാത്രമല്ല വൈശാലി യടക്കം ഞങ്ങളെല്ലാവരും...... എന്തിനു പറയുന്നു..... നിന്റെ വീട്ടിൽ വളരുന്ന ആനന്ദിയെ പോലും അവൾ നിന്റെ കൂടെ വന്നപ്പോഴല്ല ആദ്യമായി കാണുന്നത്..... അവർ അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അഭി ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവരെ നോക്കി..... ആ വീട് നിനക്കോർമ്മയില്ലേ.... ഞങ്ങളെ ല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വീട്..... അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കാൻ കഴിയുമായിരിക്കിയില്ല.... ജമീലക്ക ഒരു ചോദ്യം കൊണ്ട് നിർത്തുമ്പോൾ ഉരുളൻ കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മനസ്സൊന്നു ഉരുണ്ട് നീങ്ങി.... ഒരാണായ നിനക്കാ വീട് എത്രത്തോളം അരോചകമായിരുന്നു..... ആ സ്ഥാനത് പ്രായം തികഞ്ഞൊരു പെണ്ണ് അവിടെ വന്നൊരു രാത്രി താമസിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതെത്രത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടിയായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുമോ നിനക്ക്....... അവരത് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് നിർത്തുമ്പോൾ അവനവരെ തന്നേ നോക്കി...... നീ ചോദിച്ചല്ലോ അവളെനിക്ക് തന്ന പ്രതി ഫലമെന്താണെന്ന് അത് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതി ഫലം.... ഇരുട്ട് മൂടി കിടന്ന ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രതീക്ഷ നിറച്ചത് അവളായിരുന്നു...... അന്നാ രാത്രി അവളെടുത്ത ഫോട്ടോയും തെളിവും കൊണ്ടാണെടോ വർഷം കഴിഞ്ഞും തനിക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റിയത്....... നീ കള്ളി യെന്ന് വിളിച്ച അവൾ തയ്യാറാക്കിയ ഡോക്യൂമെന്ററി അല്ലായിരുന്നോ തന്റെ വഴി കാട്ടി...... ജമീലക്ക പുച്ഛത്തോടെ അതും കൂടി ചോദിച്ചു നിർത്തുമ്പോൾ താനവൾക്ക് മുമ്പിൽ എത്രയോ ചെറുതാണെന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നത്.... അവന് സ്വയം തല കുനിയും പോലെ തോന്നി..... അതേ.... മൈഥിലി പ്രകാശ്..... ആ പേര് മുന്പും താൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്..... പല വമ്പൻ മാർക്കെതിരെയും തനിക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി തന്നത് ആ ഡോക്യുമെന്ററി തന്നെയായിരുന്നു..... അവനാകെ തലക്കൊരു ഭാരം തോന്നി..... നീ പോലും വൈശാലി യെ മാത്രം രക്ഷിക്കാനല്ലേ ശ്രമിച്ചത്...... വൈശാലിയെ കണ്ടതിന് ശേഷമല്ലേ അത്രയെങ്കിലും നിനക്ക് കരുണ വന്നത്..... അവളോട് തോന്നിയ പ്രണയം കൊണ്ട് മാത്ര മായിരുന്നില്ലേ അത്..... എന്നാൽ മൈഥിലി അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല.... ഇട്ട് മൂടാനുള്ള സ്വത്തുകളുടെ നടുവിൽ ജനിച്ചവൾ ഞങ്ങളെ മുഴുവൻ രക്ഷിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്...... അതിന് വേണ്ടിയാണ് ആ വീട്ടിൽ അവൾ കയറി പറ്റിയത്.... ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് കാവലാകുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഞങ്ങളോരോരുത്തരും അവൾക്ക് കാവലായിരുന്നു.... ആനന്ദിയെ അവൾ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു....... വെറും ഇരുപത്തി രണ്ട് കാരിയായിരുന്നന്നവൾ..... പക്ഷെ ഒരു ഇരുപത്തി രണ്ട് കാരിയുടേതല്ലാത്ത കരുണയും ആത്മ ധൈര്യവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു..... വൈശാലി യെയും അവളുടെ രോഗത്തെ പറ്റിയും എല്ലാം അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു...... അവൾക്ക് പിടിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന തല്ല അതിന് പിന്നിലുള്ളവരെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ പോരാടി...... ആ തെളിവുകളുമായി പുറത്ത് പോയവൾ അതിന് പിറകെ തന്നെയായിരുന്നു.... ഒരു ദിവസം അവൾ വരുമെന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്ന സമയത്താണ് വൈശാലിക്ക് അസുഗം കൂടിയത്....... തനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും ആനന്ദി സുരക്ഷിതയായിരിക്കണമെന്ന് കരുതി യാണ്‌ ആനന്ദിനെ തേടി അന്ന് ഞങ്ങൾ ട്രെയിൻ കയറിയത്..... എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞു ആനന്ദിയെ സുരക്ഷിതയാക്കണമെന്ന് മാത്രമേ കരുതിയുള്ളൂ .... എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആനന്ദിനൊരു നല്ല മനസ്സുണ്ടെന്ന് അവളപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു..... അതല്ലാതെ അവൾക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാനോ സഹായം ചോദിക്കാനോ മറ്റാരുമുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ... പക്ഷെ വിധിയാണ് നിന്നേ അവൾക്ക് മുമ്പിലെത്തിച്ചത്...... ഒന്നും തുറന്ന് പറയാതെ തന്നേ നീയവളെ കൂടെ കൂട്ടി..... ആനന്ദിയുടേ ബാഗി ൽ ആ കത്തു വെക്കുമ്പോഴും അവളെ തേടി താൻ തിരിച്ചു വരുമെന്ന് നിനക്ക് വാക്ക് തരാനുള്ള അവളുടെ പ്രതീക്ഷ മൈഥിലി കൊടുത്ത വാക്കായിരുന്നു...... അധികം വൈകാതെ തന്നേ മൈഥിലി തങ്ങളെ ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു....... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി ഉമി നീർ പോലുമിറക്കാതെ അവരെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു..... തന്റെ കൂടെ കൂടിയവളല്ല അവൾ....മറിച്.....അവളുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ലോകത്തിലേക്കാണ് താൻ അറിയാതെ കയറിയ ചെന്നിട്ടുള്ളത് എന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നത്... (തുടരും) എല്ലാവരും സേഫ് ആണല്ലോ അല്ലെ........ Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് 106 ✍️രചന -ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "മിണ്ടരുത്..." തനിക്കരികിലെക്കൊരു വിശദീകരണത്തിനു വന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ നോക്കിയിട്ടത് പറയുമ്പോൾ കാശിയുടെ പല്ലുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഞെരിഞമ്മർന്നു. കത്തുന്ന അവന്റെ നോട്ടം സുഗന്തിക്ക് നേരെയും നീണ്ടു. അവനെ നോക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാത്ത പോലെ അവരുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞ് പോയി. എടാ.. കാശി ഞാൻ.. " മിണ്ടരുതെന്നല്ലേ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. വീണ്ടും വിഷ്ണുവെന്തോ പറയാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ അവിടെ കൂടിയ എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ഒച്ചയിട്ടതും കാർത്തു കാശിയുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. "എന്ത് നടന്നെന്നുള്ളത് അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തിയ ഈ ഓഫിസർ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതൽ ഇനി നിനക്കെന്താ പറയാൻ.. ആ കള്ളം കേൾക്കാൻ തത്കാലം എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല വിഷ്ണു നാദേ..കാരണം ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ നീ.. ചെയ്യും.. നിന്റെ കൂടെ നീ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് നിന്റെ അമ്മയും ചെയ്യും. അതെനിക്ക് അത്ര മാത്രം ഉറപ്പുണ്ട്. പിന്നെയും നിനക്കൊക്കെ ഇനിയിപ്പോ അതിലെന്താ പറയാൻ.. ഏഹ്.." അങ്ങേയറ്റം വെറുപ്പും ദേഷ്യവും കൊണ്ടവന്റെ മുഖം ചുവന്നു.. വലിഞ്ഞു മുറുകി.. "പതിയെ.. പറയോ.." അവനരുകിൽ നിന്നവൾ യാചനയോടെ ആ കൈകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞത് അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മുറിവ് വേദനിക്കും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ്. കാശി ഒന്നും പറയാതെ അവളെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് സുഗന്ധിയുടെ മുന്നിൽ പൊയ് നിന്നു. "തല്ലാൻ പറ്റുന്ന ബന്ധമായിരുന്നു നിങ്ങൾക്കെങ്കിൽ... ഇപ്പൊ നിങ്ങളോടെനിക്ക് തോന്നുന്ന ദേഷ്യത്തിനുണ്ടല്ലോ..." ആ നോട്ടത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന തീ ഉണ്ടാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സുഗന്ധി അവനെ പിന്നെ നോക്കിയില്ല. എങ്കിലും ഭയമായിരുന്നു അവരുടെ ഉള്ളം നിറയെ. ഇത് വരെയും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതിനൊക്കെ ഇനിയങ്ങോട്ട് താൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് ഉള്ള് ഓർമ്മിപ്പിക്കും പോലൊരു നടുക്കം. "കൂടെ നിന്നേക്കണം.. എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം എന്നുറപ്പ് തന്നിട്ട് തന്നെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാവുന്നതൊക്കെ ചെയ്യിപ്പിച്ചവനിപ്പോ യാതൊരു അനക്കവുമില്ലാത്ത പോലാണ്. കാശിയെ കൂടി അവിടെ കണ്ടതോടെ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാം എന്നുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ഇത്തിരിയുള്ള പ്രതീക്ഷകളും കൂടി അവസാനിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. ഭവ്യയോട് ചെയ്തത്.. അതിന്റെ നിഴലിൽ ശിവയെ കൂടി പെടുത്താൻ നോക്കിയത്.. ബിബിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കാശ് വാങ്ങിയത്.. അങ്ങനെ തനിക്ക് നേരെ നീളുന്ന കുറ്റങ്ങൾ അനവധിയാണ്. അതിനെല്ലാം കാശി വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ.. വിഷ്ണുവിന് അതോർക്കേ തന്നെ ഉള്ള് കിടുങ്ങി.. ആരൊക്കെ വെറുതെ വിട്ടാലും ഇതൊന്നും അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും പോകില്ല. "താൻ ആരാടോ..?" പോലീസ് ഓഫീസർ ഗൗരവത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി.. "കാശി നാഥൻ... ഭവ്യ എന്റെ കൂടി അനിയത്തിയാണ്.." കടുപ്പത്തിൽ തന്നെയാണ് അവനതും പറഞ്ഞത്. "ഇതെന്ത് പറ്റിയതാ.." അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്ക് ചൂണ്ടി അയാൾ ചോദിച്ചു. "ഇത്.. ഇതൊരു ആക്സിഡന്റ്.." അവൻ അലസമായി പറഞ്ഞോഴിഞ്ഞു.. "ഭവ്യയുടെ മാർഡർ അറ്റംറ്റിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതൊക്കെ... ഞാൻ കേട്ടു..." വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ വീണ്ടും തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. ഇനിയൊന്ന് കൂടി കേൾക്കാൻ വയ്യെന്നുള്ള അസഹ്യതയുണ്ടവന്. "കാശിനാഥന് ഇനിയിപ്പോ ഇതിൽ എന്തേലും പറയാനുണ്ടോ.." ഇല്ല.. കുറ്റം ചെയ്തിട്ടിട്ടുണ്ടങ്കിൽ... ശിക്ഷ വേണം.. അതിപ്പോ ഏത് ഏട്ടൻ ആണേലും അമ്മയാണേലും... ഇയാൾക്കൊപ്പം ഇയാളിങ്ങനൊക്കെ ആയി തീരാൻ കാരണമായ ഇവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് കൂടി കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ വേണം നിങ്ങളീ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാൻ. അതിന് വേണ്ട എന്ത് ഹെല്പും ഞാൻ ചെയ്ത് കൊള്ളാം.. " അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചോര ചുവപ്പാർന്നു കിടന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ദയനീയമായ നോട്ടം. എന്നിട്ടും ആ മുഖം അടച്ചോന്നു കൊടുക്കാൻ തോന്നിയത്.. വളരെ പണിപ്പെട്ടു കൊണ്ടാണ് അവനടക്കി പിടിച്ചത്. കാർത്തു അവന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ടപ്പോഴും ആ അരികിൽ തന്നെയുണ്ട്. ശിവയുടെയും ശ്രദ്ധ കാശിക്ക് നേരെയാണ്. ഏത് നിമിഷവും പൊട്ടിതെറിക്കാൻ പാകത്തിനൊരു അക്നി പർവതം കാശിയുടെ ഉള്ളിലുണ്ടെന്ന് അവനറിയാമല്ലോ. "എനിക്ക്... എനിക്കവളെയൊന്ന് കാണാൻ.." കാശിയോന്നു ചുറ്റും നോക്കി. അതോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം വീണ്ടും ചുളിഞ്ഞു. ഭവ്യ കൂടി അവനോട് കുമ്പസരിച്ചാൽ പിന്നെ തീർന്നു.. "നീയിങ്ങ് വാടാ.. നമ്മുക്ക് ഡോക്ടറെ പോയെന്നു കാണാം.." അത് വരെയും അവനെ സൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയിരുന്ന രാജശേഖരൻ അരികിലേക്ക് ചെന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.. ഏട്ടത്തി...? അവൻ ചോദ്യം പോലെ അയാളെ നോക്കി. "മുറിയിലുണ്ട്.. കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞിട്ട് മാറ്റി നിർത്തിയതാ.." മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിനിടെ അയാൾ പറഞ്ഞു. ശിവയെ ഒന്ന് നോക്കി കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവന് മനസ്സിലാവും പോലൊരു ആംഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് കാർത്തുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ അയാൾക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു... അവർക്ക് പിന്നിലപ്പോഴും സുഗന്ധിയും വിഷ്ണുവും കൂടുതൽ വിചാരണയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്.. 💐💐 വാക്കുകൾ കൊണ്ടും പ്രവർത്തി കൊണ്ടും സഹിക്കാവുന്നതിലും അധികം വേദനയും വിങ്ങലും തന്നവളാണ്. നിങ്ങളെന്റെ ആരുമല്ല. എനിക്കെന്റെ വല്യേട്ടൻ മതിയെന്ന് മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒന്നല്ല... ഒരുപാട് തവണ. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ വെച്ച് പോലും അപമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.. നിങ്ങളെന്റെ കാര്യം നോക്കാൻ വരണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട്.. പക്ഷേ... കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്ന ഭവ്യയുടെ നെറുകയിൽ വിറക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് തലോടുമ്പോൾ കാശിയുടെ ഉള്ള് പിടഞ്ഞത് അനിയത്തിയെ കുറിച്ചോർത്തു തന്നെയാണ്.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തവളാണ്. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കിട്ടാതെ പോകില്ലല്ലോ.. പക്ഷേ തന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ വേദന.. അതിപ്പോഴും തനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് അവനാ നിമിഷം മനസ്സിലായി. ചുവന്നു പോയ ആ കണ്ണുകളിലേക്കാണ് കാർത്തു നോക്കുന്നത്. അവൾക്കുമപ്പോൾ വല്ലാതെ നോവുന്നുണ്ട്. ഭവ്യയെ കുറിച്ച് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതെല്ലാമായിരുന്നു അപ്പോഴവന്റെ മനസ്സിൽ. അവളെ ഉണർത്തേണ്ടന്ന് കരുതി തന്നെയാണ് പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞത്. പക്ഷേ... വിടാതെ മുറുകെ പിടിച്ച തന്റെ കൈകൾ. കാശി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് ഭവ്യ അവനെ നോക്കി കിടപ്പുണ്ട്. "സോറി... കുഞ്ഞേട്ടാ.." എത്രയോ നാളുകൾക്ക് ശേഷം വന്ന ആ സ്നേഹം. കാശ്ശിക്കൊന്നും മിണ്ടാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. അവനോരെ നോട്ടം തന്നെയാണ്. ഭവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ കൂടെ കൂടെ നിറഞ്ഞു തൂവന്നത് പ്രായക്ചിതം തന്നെയാണ്. കുറ്റബോധമുണ്ടവൾക്ക്.. അവനത് മനസിലായി. "കരയേണ്ട... പെട്ടന്ന് മിടുക്കിയായി വാ.. ഞാൻ.. ഞാനുണ്ട് കൂടെ..." കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ അവൻ തിരികെ നടന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.. പിറകെ ഭാവ്യയെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയിട്ട് കാർത്തുവും. ഞാനുണ്ട്... ആ വാക്കുകൾ.. ഭവ്യക്കുള്ളിലേക്ക് പുതിയൊരു പുലരി വന്നു തെളിഞ്ഞത് പോലായി. എഴുന്നേറ്റ് വരാൻ അവൾക്കപ്പോൾ വല്ലാത്ത തിടുക്കമേറിയിരിക്കുന്നു.. അതാ കുഞ്ഞേട്ടന്റെ അനിയത്തിയാവാനാണ്.. 💥💥 കല്ലു മോൾക്കവൻ എടുക്കാത്തത് സങ്കടം തന്നെയാണ്. എപ്പോ കണ്ടാലും ആ നെഞ്ചിലേക്ക് പൊത്തി പിടിച്ചൊരു നിൽപ്പുണ്ട്. ഇന്നിപ്പോ അവനതിനു വയ്യ.. ഇതിപ്പോ അവന്റെ കൈ വയ്യെന്നത് കണ്ടിട്ടാണ് എങ്കിലും തന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനോട്‌ ചാരി തന്നെയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പ്. സ്നേഹം നിറച്ചും കൊടുത്തു കൊണ്ടവൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ സ്നേഹം തിരികെ വാങ്ങുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ച.. കാർത്തുവിനെ അവളിടക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. അത് വരെയുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ... അതായത് പോലീസ് വരും മുന്നേ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുകയാണ്. "അവൾക്ക്.. ആരോടാ ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നത്.. ഏട്ടത്തിക്കറിയാമോ.." കാശി ഗായത്രിയെ നോക്കി. അവൾ രാജശേഖരനെയും. "അറിയാമെങ്കിൽ പറഞ്ഞു അത് അവന് കൊടുക്ക്..കിട്ടേണ്ടത് എല്ലാവർക്കും കിട്ടണം.. ഇനിയൊന്നും ഒളിച്ചു വെക്കേണ്ട.." അയാൾ പകർന്ന ധൈര്യം.. ഭവ്യ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത എല്ലാതും ഗായത്രി കാശിയോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവന്റെ മുഖം കൂടുതൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി. "ഇനിയെല്ലാം പോലീസ് നോക്കി കൊള്ളും കാശി.. നീ ഈ കയ്യും വെച്ച് പ്രശ്നത്തിനൊന്നും പോകല്ലേടാ.." ഗായത്രി അവന്റെ കയ്യിലൊന്നു തൊട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ താൻ അവരോട് കാണിച്ച ഇത്തിരി ദയ... അതാ കണ്ണിലങ്ങനെ പെരുകി വളർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതോടൊപ്പം തന്നെ.. അത്രയും പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിലും അത് വരെയുമില്ലാത്തൊരു തിളക്കത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ചിത്രം... അതവന് നൽകിയ ആശ്വാസം കുറച്ചൊന്നുമല്ല. ഈ ആളെ ഓർത്ത്.. കുഞിനെ ഓർത്തിട്ട് വേദനിച്ചതിന് ഒരു കണക്കുമില്ല. എന്ത് സഹായവും ചെയ്തു കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും തനിക്കൊരു ദോഷം വരാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് അതെല്ലാം തടഞ്ഞതെന്നും അവനറിയാം. ഇന്നിപ്പോ അതിനെല്ലാം ഒരു പരിഹാരമായിരിക്കുന്നു.. കാർത്തുവിനെ കൂടി ഗായത്രി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവർ തമ്മിൽ ആദ്യം കാണുകയാണ്. "അച്ഛമ്മയെ കൂടിയൊന്ന് പോയി കാണ് ട്ടോ കാശി.. എപ്പഴും നിന്റെ കാര്യം പറയാനേ നേരമുള്ളു.. ഇവരെല്ലാം ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയത് കൊണ്ട് അവരെ രണ്ടാമത്തെ മകന്റെ കൂടെ ആക്കിയിരുന്നു. "പോയിക്കൊള്ളാം ഏട്ടത്തി.. അത് ഞാനും കരുതിയിരുന്നു.." അവനുറപ്പ് കൊടുത്തു.. "ഇവിടെ ഉണ്ടാവോ.. എനിക്ക്.. എനിക്കൊന്നു വീട്ടിൽ പോണം..." കാശി രാജശേഖരനെ നോക്കി. "നീ ധൈര്യമായിട്ട് ചെല്ല്. ഇന്നിനി ഇങ്ങോട്ട് വരികയൊന്നും വേണ്ട... ഈ കയ്യ് വെച്ചിട്ട്.. ഞാനുണ്ടാകും ഇവിടെ.. ഇന്ന് വൈകുന്നേരം.. അല്ലേൽ നാളെ രാവിലെ ഡിസ്ചാർജ് ആണ്. അത് വരെയും ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. ഇതിൽ എന്റെ മോള് കൂടി ചേർന്നിട്ടിട്ടുണ്ട്.. അത് കൊണ്ട് ഇതിപ്പോ സേഫ് ആക്കുക എന്റെ കൂടി ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.." രാജ ശേഖരൻ അവന് ധൈര്യം കൊടുത്തു. കാശി പോകാൻ എഴുന്നേറ്റു. "വീട്ടിൽ പോണം കേട്ടോ..." അവന്റെ മുഖം കണ്ടതും ഗായത്രി ഒന്ന് കൂടി ഓർമ്മിച്ചു. കാശി അവളുടെ തോളിലൊന്നു തട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു.. 💥💥 നീ ചെല്ല്.. ഞാൻ വന്നോളാം.. " പടി പ്പുരയോളം ചെന്നിട്ടു അവളെ ഇറക്കി ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടാണ് കാശി പറഞ്ഞത്. ശിവയാണ് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ.. "എങ്ങോട്ടാ.. ഞാനും കൂടി വരാം.." അവളാ ഡോർ തുറന്നു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറാൻ തന്നെ ശ്രമിച്ചു. "പറയുന്നത് കേൾക്ക് കാർത്തു.. കയറി പോ.. ഞാനിപ്പോൾ വരും.." അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. ശിവ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കി ഇരിപ്പാണ്. "എനിക്കറിയാം.. എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാനാണ്.. പോവല്ലേ.. അതൊക്കെ പോലീസ് നോക്കി കൊള്ളും.. വയ്യാത്തതല്ലേ.. പോകല്ലേ.. പ്ലീസ്.." അവളവന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. "ഇല്ലെടി.. ഞാനൊരു പ്രശ്നത്തിനും പോകില്ല.. അല്ലേൽ തന്നെ ഈ ഒന്നര കൈ വെച്ചിട്ട് ഞാൻ എന്തോ ചെയ്യാനാ.. ഞാൻ... ഞാൻ അച്ഛമ്മയെ കാണാൻ.. പെട്ടന്ന് വരും.. ശിവാ.. അശോകേട്ടനെ വിളിച്ചേ.." കാര്ത്തുവിന്റ കവിളിൽ തട്ടി കുഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ ശിവയോട് കൂടി പറഞ്ഞു. കാർത്തു പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. മുറിവ് വേദനിക്കും പഴുകും.. പോകല്ലേ എന്നൊക്കെ തന്നെയാണ്. ഇതിനോടകം ശിവ വിളിച്ചിട്ട് അശോകൻ പുറത്തെക്കിറങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. "ചെല്ല്.. ഞാൻ വരാതെ പുറത്ത് വരരുത്.. എന്തുണ്ടായാലും.. കേട്ടോ.." വണ്ടി എടുക്കാൻ ശിവയോട് പറയുയുന്നതിനൊപ്പം അവൻ ഒന്ന് കൂടി ആ കവിളിൽ തട്ടി.. കാർത്തു ദേഷ്യവും പരിഭവവും നിറച്ചൊരു നോട്ടമാണ്. അവനൊന്നുമ്മ വെക്കും പോലെ കാണിച്ചതും ആ മുഖം ഒന്ന് കൂടി വീർത്തു. ഗേറ്റിൽ നിൽക്കുന്ന സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടന് പോലും ചിരി വരുന്നുണ്ട്. ശിവ അവിടെയിട്ട് തന്നെ കാർ തിരിച്ചെടുത്തു. എങ്ങോട്ടെന്ന് കാശി പറഞ്ഞില്ല.. ശിവ ചോദിച്ചതുമില്ല.. ബിബിൻ ജോർജിന്റെ പോർച്ചിന് മുന്നിലേക്കാണ് അത് പിന്നെ ചെന്നു നിർത്തിയത്.. തുടരും.. ഓനെ അങ്ങനെയങ് പോലീസിന് കൊടുക്കാനൊക്കുമോ.. ല്ല്യോ പിള്ളേരെ 🤣 എന്തേയ്... അങ്ങനല്ലേ..🥰 സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _41 ✍️ രചന - Aysha akbar അഭിയുടെ ഹൃദയം ഞെരി പ്പൊടിലെന്ന പോൽ എരിഞ്ഞു...... അവളെന്തിനു തന്നിലേക്ക് വന്നു...... ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്ന തന്റെ ഹൃദയത്തെ യവൾ കുലുക്കിയുണർത്തി..... അറിയാതെ എപ്പോഴോ അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി...... തെറ്റായിരുന്നു...... വൈശാലിയെ പ്രതിഷ്ടിച്ച ആ സ്ഥാനത്തേക്ക് മറ്റൊരുവളെ താൻ ക്ഷണിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു....... എങ്കിലും അവളെന്തിനു നീലാംബരി യെന്ന പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തു... അത് വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികത യായിരുന്നുവോ..... അറിയില്ലായിരുന്നവന്..... തിരികെ വീട്ടിലേക്കെത്തുമ്പോൾ റിജിൻ അവളെ കുറിച് ചോദിച്ചെങ്കിലും ഉത്തരം അവൻ അമിതമായ വാക്കുകളിൽ ഒതുക്കി .... ഒന്നും പറയാനോ ചികഞ്ഞെടുക്കാനോ മനസ്സിന് പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു..... ചിന്തകൾ കാട് കയറി തന്നേ ആകെ ക്കൂടി വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയത് പോലെ..... ഇത്ര ദിവസം അവൾക്ക് മുമ്പിൽ താനൊരു വിഡ്ഢി യാവുകയായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനിലേറെ ദേഷ്യമുണ്ടാക്കി... അവളെ താൻ ശ്രദ്ധിക്കരുതായിരുന്നു.... ആ ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ അവൾ വിരിച്ച വലയിൽ താൻ കുരുങ്ങരുതായിരുന്നു.... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുഷ്ടി യൊന്നു. ചുരുട്ടി..... അതും തന്റെ വൈശാലിയെ ഓർത്തു കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നില്ലേ.... ആ സാഹചര്യവും നീല നിറവും എല്ലാം കൂടി അവളിലേക്ക് തന്നേ വലിച്ചടുപ്പിച്ചതല്ലേ.... ഓർക്കുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു മുറിവ് വന്നു പോയിരുന്നവന്റെ...... വീട്ടിലേക്ക് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളെല്ലാം കവറിൽ തന്നെയിരുന്നു.... ഒന്നും എടുത്ത് വെക്കാൻ പോലും മനസ്സ് തയ്യാറായിരുന്നില്ല.... അത്ര മേലെന്തോ ഒരു ഭാരമുണ്ട് മനസ്സിന്..... അതവൾ തന്നേ വിഡ്ഢി യാക്കിയത് കൊണ്ടാണോ അതോ അവളിനി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് കൊണ്ടാണോ എന്നവനും വ്യക്‌തമായിരുന്നില്ല...... ഇനിയുള്ള കാലം കൂട്ടിനൊരാളും വേണ്ടെന്ന് കരുതിയിടത്ത് ഇനി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കൂട്ടിനു വേണമെന്ന് തോന്നിച്ചവളാണ്..... കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങളിലെല്ലാം സന്തോഷം മാത്രം പകർന്ന് തന്നവളാണ്..... തനിക്ക് മാത്രമല്ല.... തന്റെ വീട്ടിലുള്ള ഓരോരുത്തർക്കും.... അതെല്ലാം അവളുടെ അഭിനയാമായിരുന്നു വെന്നറിയുമ്പോൾ അവരെങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും... അവനാ കസേരയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി യങ്ങനെ യിരുന്നു.... മാനം അല്പം ഇരുണ്ട് കൂടി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..... ചന്ദ്രനെ മറക്കുള്ളിലെവിടെയോ ഒളിപ്പിച്ചു മേഘങ്ങൾ ആകാശത്ത് കൂടി പരക്കം പായുന്നു..... തെളിഞ്ഞു കാണുന്നൊരു നീലാംബരം അവന്റെ മനസ്സെന്തിനോ കൊതിച്ചിരുന്നപ്പോൾ.... ചാരി കിടക്കാനുതകുന്ന ആ കസേരയിൽ തല ചാരി വെച്ച് അവനങ്ങനെ കിടന്നു ..... ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ പോലും മാറിയിട്ടില്ല..... വിശപ്പും ദാഹവുമില്ല...... അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയും പരിഭവം നിറഞ്ഞ ആ മുഖവുമെല്ലാം മനസ്സിലേക്ക് കുത്തി യൊലിച്ചു വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്..... അവൾ നീലാംബരി യായിരുന്നു.... മൈഥിലി യെന്ന് പേരിട്ട് വിളിക്കാൻ പോലും തനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല..... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മനസ്സ് ചാഞ്ഞ ആ ഒരുവൾ ഇത്ര വേദന ബാക്കിയാക്കുമെന്ന് കരുതിയിട്ടില്ല....... ചിന്തകൾക്കിടയിലെപ്പോഴോ അവന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തിരുന്നു ...... എടുക്കാതെ തന്നേ അവൻ ഡിസ്പ്ലേയിലേക്കൊന്ന് നോക്കി..... അമ്മയാണ്....... എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ ആ റിങ് ടോൺ കേട്ടങ്ങനെ കിടന്നു....... വീണ്ടും വീണ്ടും ആ റിങ് ടോൺ അലോസരം സൃഷ്ടിച്ചപ്പോഴാണ് അവനത് കയ്യിലൊന്നെടുത്തത്..... നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ കുറിച് മാത്രമേ ചിന്തയുള്ളൂ.... കൂടെയുള്ളവരെ അറിയാൻ നിങ്ങളിത് വരെ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ലെന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ വാക്കുകൾ കാതിൽ അലയടിച്ചതും അവൻ പെട്ടെന്ന് കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് പോയിരുന്നു..... എന്താ അഭി.... എത്തിയ വിവരം പോലും ഒന്നറിയിക്കാതെ.... അമ്മയങ് ഉരുകി തീർന്നു..... മറു തലക്കൽ നിന്ന് ദേവിയത് പറഞ്ഞതും അഭിക്ക് നെഞ്ചിലെന്തോ ഒരു വേദന തോന്നി.... ഞാൻ.... ഞാൻ പെട്ടെന്നൊരു തിരക്കിലായി പ്പോയമ്മേ... അതാണ്‌...... അവനത് പറയുമ്പോൾ ശബ്ദമൊന്നിടറി യത് പോലെ .. നീലാംബരി യെ കൊണ്ടാക്കിയോ അതോ കൂടെയുണ്ടോ...... പെട്ടെന്ന് അമ്മയത് ചോദിച്ചതും അല്പ നേരത്തേക്ക് മറവിയിലേക്കാണ്ട് പോയവൾ ഉയർന്നു വന്നതും അവന് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വന്നതെന്നറിയില്ല...... എന്റെ കൂടെയില്ലാ.... അവനത് മാത്രം പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ വാക്കുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു കനമുണ്ടായിരുന്നു..... ആ കുട്ടി പോയതിന്റെ നല്ലൊരു കുറവിവിടെ കാണാനു ണ്ട്..... നീലു പോയെന്ന് പറഞ്ഞു ആനന്ദി ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കൂടി കഴിച്ചിട്ടില്ല.... എത്രയും പെട്ടെന്ന് നീ നീലാംബരിയെ കൂട്ടി...... അമ്മാ... സ്റ്റോപ്പ്‌ ഇറ്റ് ... ദേവി ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുന്പായിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നത്..... എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണ് അവളെ ഒരോരുത്തരും നെഞ്ചിലേറ്റിയതെന്നോർക്കേ അവന് ദേഷ്യം അതിര് വിട്ടിരുന്നു.... നിഷ്കളങ്കമായി അവരോരുത്തരും അവളെ സ്നേഹിച്ചതിനെ അവൾ മുതലെടുത്തില്ലേ.... എല്ലാവരെയും പറ്റിച്ചില്ലേ....... എന്താ അഭി.... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ...... ദേവിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആധി കലർന്നിരുന്നു.... അവളെ കാത്ത് ആരുമിരിക്കേണ്ട...... അവളാ വീട്ടിലേക്ക് വന്നത് തന്നേ എല്ലാവരും മറന്നേക്ക്..... എല്ലാവരെയും പറ്റിക്കായിരുന്നു..... അവള്.....അവള് നീലാംബരിയൊന്നുമല്ല.... അറിയാം........ അഭി വളരേ രോഷത്തോടെ അതിലേറെ സങ്കടത്തോടെയും ഒരു കിതപ്പോടെ അത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുന്പേ ദേവിയത് പറഞ്ഞതും അവനാകെ ഞെട്ടി പ്പോയി.... അവരുടെയൊന്നും സ്നേഹത്തിനു കള്ളം പറഞ്ഞു വന്നവൾ അർഹയല്ലെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ എല്ലാം തുറന്ന് പറയാൻ തുനിഞ്ഞ അവനെ ദേവിയുടെ ശാന്തമായ സ്വരം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചിരുന്നു.... അഭി....... മറു തലക്കലുള്ള നിശബ്ദത യിലേക്ക് ദേവിയെന്ന് വിളിച്ചു..... എന്തറിയാം.... അമ്മക്കെന്താ അവളെ പറ്റി അറിയുക.... അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ ശബ്ദത്തിനൊരു തരം വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.... അഭി...... നീ ടെൻഷനാവേണ്ട.... നീയിപ്പോ അറിഞ്ഞതെല്ലാം അവളായി ഞങ്ങളോടെന്നേ തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...... ദേവിയത് പറഞ്ഞതും അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്ന് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയിരുന്നു.... അവളാരെയും പറ്റിച്ചിട്ടില്ല അഭി....... അവളാരുടെ മുമ്പിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുമില്ല.... അവൾ അവളായി തന്നേ യാണ്‌ നിന്നത്..... ഞങ്ങളോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്നോടും എല്ലാം പറയാൻ അവളൊരുങ്ങിയതിനെ തടഞ്ഞത് ഞാനാണ്.... കാരണം അതറിഞ്ഞാൽ നീയിപ്പോൾ അവളോട് കാണിക്കുന്ന അടുപ്പം നീ മനഃപൂർവം കൈ വിട്ട് കളയുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു..... നിന്നേ പിടിച്ചു വാങ്ങാനൊന്നുമല്ല അവൾ വന്നത്..... ദൂരെ നിന്ന് മാത്രം കണ്ട് സ്നേഹിച്ച ആ ഒരുവനെ കുറച്ചു ദിവസമെങ്കിലും അടുത്ത് കാണാനായിരുന്നു.... നീ സ്വീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവളുടെ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ മടങ്ങുമായിരുന്നു..... പക്ഷെ നിന്റെ കൂടെ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അവൾ വേണമെന്ന എന്റെ സ്വാർത്ഥത കൊണ്ടാണ് നീയിതറിയാൻ ഇത്രയേറെ വൈകിയത്.... അല്ലെങ്കിൽ അവളായി നിന്നോടെപ്പോഴേ പറയുമായിരുന്നു...... അത്ര പാവം കുട്ടിയാ അവള്........ ദേവി വളരേ വൈകാരികമായി അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി ജനൽ കമ്പിയിൽ വിരൽ മുറുക്കി...... അവളോട് തോന്നിയ വെറുപ്പ് അലിഞ്ഞു പോകും പോലെ തോന്നും തോറും മനസ്സിന്റെ വേദന ഇരട്ടിയാവുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.... ഇത്ര സ്നേഹമുള്ള കരുണയുള്ള ഒരുവളെ വിധി നിനക്ക് വെച്ച് നീട്ടിയിട്ടും വേണ്ടെന്ന് വെക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇനി നീയെന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ചെയ്തോ.... അമ്മയിനി ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു നിന്നേ ശല്യപ്പെടുത്തില്ല..... ദേവി അതും കൂടി പറഞ്ഞു ഫോൺ വെക്കുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന അഗാദമായ ഒരാഴി അവനളക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു..... അഭി ആകെ ക്കൂടി തകർന്ന് പോയിരുന്നു.... എവിടെയാണ് ശെരിയെന്നോ തെറ്റെന്നോ അറിയാത്ത വിധം അവനാകെ കുഴഞ്ഞു പോയിരുന്നു.... വീട്ടുകാരെ മുഴുവൻ അവൾ വിഡ്ഢി കളാക്കിയിട്ടില്ല..... തന്റെ മുമ്പിൽ മാത്രമായിരുന്നു അവൾക്ക് മറയുള്ളത്.... ആ കുറ്റവും അമ്മ ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ അവനേറെ നിസ്സഹായനായത് പോലെ തോന്നിയവന് ...... ഇത്രയേറെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ വലിച്ചടുപ്പിക്കാൻ തക്ക എന്ത്‌ മാന്ദ്രികത യാണവൾക്കുള്ളത്..... അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോകുന്ന തന്റെ മനസ്സും ഒരു നിമിഷം അവനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി പ്പോയിരുന്നവന്..... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐 🔻പാർട്ട്_ 105 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ കാർത്തുവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നുമുള്ള ബാൽക്കണിയിലെ ഊഞ്ഞാലിൽ അവൾ മുറിച്ചു കൊടുക്കുന്നാ ആപ്പിളും തിന്ന് കൊണ്ടവളോട് ചേർന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് ശിവയങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നത്... കാശിയുടെ തോളിൽ ചാരി അവനെ പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുന്നവൾ.. ആഹാ... ഇവിടിപ്പോ ആർക്കാ വയ്യായ്ക.." ആ കാഴ്ച നൽകിയ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൻ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നത്. നീ ജീവനോട് ഉണ്ടോ ഡാ നാറി.. " രണ്ടൂസമായിട്ടും അവനെ അങ്ങോട്ട് കാണാത്ത പരിഭവം കൊണ്ടാണ് കാശിയങനെ പറഞ്ഞത്. ഇല്ലെടാ..ഇന്നലെ ഞാൻ ചത്ത്..ഇന്ന് രാവിലെ കൂടി നിന്നെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചതെന്റെ പ്രേതമായിരുന്നു.." ശിവയുമൊരു ചിരിയോടെ അവർക്കിടയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. "ഇരിക്ക് ശിവേട്ട.. ദേ ഇത് കഴിക്ക്.." കാർത്തു ആ സംസാരങ്ങളൊന്നും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവനിരിക്കാൻ സ്ഥലം ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ആപ്പിൾ കഷ്ണം മുറിച്ചത് നീട്ടി. എനിക്ക് വേണ്ട കുഞ്ഞാറ്റ.. നീ അവന് തന്നെ കൊടുത്തേക്ക്... എങ്ങനെ ഉണ്ടെടാ ഇപ്പൊ.. വേദനയുണ്ടോ.. " രണ്ടു പേരോടുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ശിവ അവർക്കരികിൽ പോയിരുന്നു. വേദന.... അതൊക്കെ പോയെടാ.. ഇപ്പൊ ആകെയൊരു വലിച്ചിലും മടുപ്പും.. അത് മാറാൻ ഈ മരുന്നൊന്നും പോരാ.. " കാശുയുടെ മുഖം വലിഞു മുറുകി. മുഖം കടുത്തു.. അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ശിവക്കും മനസ്സിലായി. "നിങ്ങളെന്ന സംസാരിക്ക്. ഞാൻ താഴെ ഉണ്ടാവും.. ശിവേട്ടന് കുടിക്കാൻ എടുക്കാം.. കഴിച്ചിട്ട് പോയ മതി കേട്ടോ..ഞാൻ അമ്മയോട് പറയാം.."അടുത്ത ആരെയോ കണ്ട സന്തോഷമുണ്ടവൾക്ക്. കാരണം വന്നിരിക്കുന്നത് അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. ആ ഒരിഷ്ടം അവൾക്കും അവനോട് തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്തേലും വേണേൽ വിളിച്ചോ ട്ടോ.. പോകും മുൻപ് അവൾ കാശ്യോടും ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "മ്മ്... ചെല്ല്. നിന്റച്ചനും അമ്മയ്ക്കും മോളെ നല്ലോണം മിസ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും.. ഇവിടിപ്പോ ഏത് നേരവും എന്റെ കൂടെയല്ലേ.. അവർക്ക് അർഹമായ എന്തോ ഒന്ന് ഞാൻ നുഴഞ്ഞു കയറി കയ്യടക്കി വെച്ച പോലെ.. അത്‌ കൊണ്ടെന്റെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി പോയി കുറച്ചു നേരത്തെക്ക് അവരുടെ മോളായിക്കോ ട്ടോ.." തിരികെ പോകാൻ തിരിഞ്ഞവളോട് അവനല്പം കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ശിവ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിയോടെ അവരുടെയായ ആ സ്നേഹകാഴ്ചകളിലെക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കാശി അന്നങ്ങനെ ഒരു ധൈര്യം കാണിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് ദുരന്തമായേനെ രണ്ടിന്റെയും ലൈഫ്. അവനതാണ് ഓർത്തത്. മനസ്സ് നിറയാൻ ഇത് മതി ഇന്നിപ്പോൾ ഇണകിളികളെ പോലെ... കാർത്തു അതിന് ഉത്തരമൊന്നും പറയാതെ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തിട്ടിറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്.. എന്താടാ നിനക്കൊരു ചിരിയൊക്കെ.. " കാർത്തു പോയ വഴിയിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയ കാശി കാണുന്നത് തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ശിവയെ. "ഒന്നുല്ല...! അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ അവനൊന്നു തലയാട്ടി. മനസ്സിലായെന്ന പോലെ അതേ ചിരിയപ്പോൾ കാശിക്കുമുണ്ട്. "അവളില്ലാത്ത ഞാൻ ഭയങ്കര ബോറായി പോയേനെ... ശൂന്യമായി പോയേനെ.." പതിയെ അത് പറയുമ്പോൾ പോലും.. അന്ന് വരെയും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നി മാഞ്ഞ ആ ഒരുവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹമാണ് ശിവയറിഞ്ഞത്. "എന്നിട്ടാണോ ഡാ മഹാ പാപി.. ആ പാവം പെണ്ണിനെ നീ ചുമ്മാ കലിപ്പിട്ട് വെറുപ്പിച്ചത്.. മാനസ മൈന പാടി നടക്കാൻ പ്രാക്ടീസ് നടത്തിയ ആളാണ്‌.. എന്നിട്ടിപ്പോ അവന്റെയൊരു ഒലിപ്പീര്.." ശിവയത് അപ്പാടെ പുച്ഛിച്ചു വിട്ടു. പക്ഷേ കാശിക്കപ്പോഴും ചിരി തന്നെയാണ്. ശിവക്കത് സന്തോഷവും. "നാട്ടിലെന്താടാ വിശേഷം.. അത് പറയ്യ് നീ.. എനിക്കിങ്ങനെ ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് എന്തോ പോലെ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "ആഹ്.. തത്കാലം ആ എന്തോ പോലെ നീയങ്ങു വിഴുങ്ങിക്കോ.. അല്ലേൽ ശെരിയാവില്ല. മഹേഷിന്റെ കാര്യം ഒരു വശത്ത്.. പിന്നെ ഈ മുറിവും വെച്ചോണ്ട് ഇച്ചിരി അടങ്ങി ഇരിക്കാൻ നിനക്കിവിടാ സേഫ്.. അത് കൊണ്ട് മോൻ സഹിച്ചോ ട്ടാ.." "അവനെ ഞാൻ വെറുതെ വിടുമെന്നാണോ..." കാശി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യമുണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം നിറയെ.. മഹേഷിനെ ഓർക്കുമ്പോൾ പോലും അവന്റെ ഞരമ്പിൽ തീ പിടിക്കുന്നത് പോലാണ്. കയ്യോടെ അവന് കൊടുക്കാനുള്ളത് കൊടുത്തു തീർക്കാതെ അതിനി മാറില്ല. "ഇല്ലെന്നുറപ്പല്ലേ.. അത് കൊടുത്തു തീർക്കാൻ ഞാനും ഉണ്ടല്ലോ നിന്റെ കൂടെ.. പക്ഷേ ആദ്യം നീയൊന്ന് റെഡിയാവട്ടെ. അല്ലാതിപ്പോ തന്നെ വീര്യം കാണിക്കാനും പക തീർക്കാനും ഇറങ്ങി പോയാൽ നഷ്ടം നിനക്ക് തന്നെയാണ്.." ശിവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അച്ഛമ്മ അറിഞ്ഞോടാ..ഈ പുകിലൊക്കെ.വിളിയൊന്നും വന്നിട്ടില്ല..എനിക്കിത് വരെയും അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചാൽ വല്ലതും ചുഴിഞ്ഞറിയുമോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാ.. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഇപ്പൊ കുറച്ചായി.. വെറുതെ എന്തിന് അതിനെ കൂടി പേടിപ്പിക്കാൻ.. നീ വിശേഷം വല്ലതും അറിഞ്ഞോ... പിന്നെ " കാശി ചോദിച്ചപ്പോൾ ശിവ ഞെട്ടി കൊണ്ടവനെ നോക്കി. മനസ്സിലിരുന്ന് പുകയുന്നതെല്ലാം അവനോടായി പങ്ക് വെക്കാൻ ഒരവസരം കിട്ടിയത് പോലാണ് പിന്നെ തോന്നിയത്. അവനായിട്ട് തന്നെ ഒരു വഴി തുറന്നു തന്നിരിക്കുന്നു. എന്താടാ.." ശിവയുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ കാശി എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ഊഹിച്ചെടുത്തു. അത്... ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട് കാശി.." ശിവയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ നേർത്തു പോയിരിക്കുന്നു. "സസ്പെൻസ് ഇട്ട് കളിക്കാതെ നീ കാര്യം പറയുന്നുണ്ടോ ശിവ... കാശിക്ക് ടെൻഷനേറി തുടങ്ങി. അതിനൊപ്പം ദേഷ്യവും. ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ തനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശിവ പറയുബോൾ കാശി അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. "ഇനിയിപ്പോ പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല കാശി. അവളിപ്പോ ഒക്കെയാണ്.." ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടിട്ടൊരു സങ്കടത്തോടെ ശിവ പറഞ്ഞു. "അപ്പൊ.. ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറെ ദിവസം ആയോ ഡാ.." കാശിയുടെ നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെ കൂർത്തു. "അല്ലടാ അത്...ഇതിനെ കുറിച്ചൊന്നും പറയാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥയിൽ അല്ലായിരുന്നു നീയും. നിനക്കറിയാലോ..നിന്റെ ഡോക്ടർ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴൊന്നും നിന്നോട് പറയരുതെന്ന് നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞത്.." പറയാഞ്ഞതിൽ അവന് തന്നോട് നീരസം തോന്നുമോ എന്നൊരു ടെൻഷനുമുണ്ട് ശിവക്കും. "അത്രയും സീരിയസ് ആയിരുന്നു.. എന്നല്ലേ അപ്പോൾ അർഥം.." "എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ പറഞ്ഞല്ലോ ഞാൻ.. ഇപ്പൊ ഒക്കെയാണ്..അവൾക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഇന്നോ നാളെയോ ഡിസ്ചാർജ് ആയേക്കും.. ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരുന്നു.." "സമ്മതിച്ചു.. ഇപ്പൊ ഒക്കെയാണ്. പക്ഷേ അന്ന്.. അന്നെനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാതെ...അവൾക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ.. എന്താവുമായിരുന്നു ശിവ.." അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ശിവക്ക് മനസ്സിലായി. "നീ വെറുതെ ടെൻഷൻ ആവാതെടാ.. അങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.. അവളെയിപ്പോ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റി.. പിന്നെ മറ്റൊരു ആശ്വാസം.. ഗായത്രിയെ അവളുടെ വീട്ടുകാർ അംഗീകരിച്ചു എന്നുള്ളതാ..." മറ്റൊന്നും ഓർക്കാതെ അവനൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. "അതും ഇതും തമ്മിലെങ്ങനെ... സത്യം പറഞ്ഞോ ശിവ.. ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ നിനക്ക് പറയാനുണ്ടല്ലോ.." കാശിയുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. ഭവ്യയുടെ ഗർഭം അടക്കം... അവൾ അമിത ഡോസിൽ ഗുളിക കഴിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയത് വിഷ്ണു ഗായത്രിയിൽ കുറ്റം ആരോപണം നടത്തിയത് അടക്കം ശിവക്ക് അവനു മുന്നിൽ പറയേണ്ടി വന്നു... "എനിക്ക്... ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണം ശിവ.. അവളെ കാണാൻ.." അതേ ഭാവത്തിൽ തന്നെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "അല്ലെടാ... അവളിപ്പോ ഒക്കെയാണ്.. നീ ഈ തലയും വെച്ച്..." "പിന്നെ തലയിവിടെ ഊരി വെച്ച് പോകാനോക്കുമോ.. എടാ അവളെന്റെ അനിയത്തിയാണ്.ഇത്രേം ദിവസം ഞാനിതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്നു പറയാമായിരുന്നു.. ഇനിയും എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും എനിക്കിവിടെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ശിവ...." കാശി ഒച്ചയിട്ട് കൊണ്ടവനെ നോക്കി. മുൻപ് അവനോട് പറയാഞ്ഞത് എത്ര നന്നായി എന്നായിരുന്നു ശിവക്കാ നിമിഷം തോന്നിയത്. എന്താ.. എന്താ കാശ്യേട്ടാ.. പതിയെ പറ.. മുറിവ് വേദനിക്കും.." അവർക്ക് കുടിക്കാനുള്ളതുമായി വന്നിരുന്ന കാർത്തു പെട്ടന്നുള്ള ബഹളം കേട്ടിട്ട് ഓടി വന്നു. ഒന്നുല്ല കുഞ്ഞാറ്റ.. അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ... അയ്യോ.. ന്ത്‌ പറ്റി.. വീണ്ടും വേദന വന്നോ.. തല എവിടേലും ഇടിച്ചോ.. " ശിവയത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുൻപ് കാർത്തു കാശിയുടെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഇവൾക്കറിയില്ലേ..." കാശി ശിവയോട് ചോദിച്ചു. "അവളറിഞ്ഞ പിന്നെയത് നീ അറിഞ്ഞത് പോലല്ലേ.." ശിവ തന്നെയാണ് കാർത്തുവിനോടും വിവരം പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്.. ഞാനൂടി വരാ... കാശിയോട് പോകണ്ടാന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..കാർത്തു. പകരം പറഞ്ഞതങ്ങനെയാണ്. ഇതിനോടകം തന്നെ കാശി അവൾ കൊടുത്ത ജൂസും കുടിച്ച് കൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി പോയിരുന്നു.. 💥💥 സമ്മതിച്ചു വിഷ്ണു നാദ്.. താനും തന്റെ അമ്മയും ഇത്രയും നേരത്തെ കുമ്പസാരത്തിൽ ഗായത്രിക്ക് ഭവ്യയോടുള്ള വൈരാഗ്യവും അതിന്റെ പേരിൽ നടത്തിയ കൊലപാതകശ്രമവും. അതാണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്.എല്ലാം ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചു.. പക്ഷേ.. അന്ന്.. അതായത് ഭവ്യ അബോധവസ്ഥയിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയ അന്ന്.. അന്നവൾക്ക് മെഡിസിൻ കൊടുത്തത് വിഷ്ണു തന്നെയാണോ...? പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ചോദ്യവും നോട്ടവും. ഭവ്യ അയാളോട് സത്യം പറഞ്ഞു കാണും. അതാവും ഈ ചോദ്യം.താൻ ഗുളിക പൊട്ടിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനിയിപ്പോ കള്ളം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കൂടുതൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കേണ്ട എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ വിഷ്ണു ആണെന്ന് സമ്മതിച്ചു. " കൊടുത്തത് ഞാനാണ്. പക്ഷേ അതെനിക്ക് തന്നത് ദേ ഇവളാ.. ഇല്ലേൽ സാറ് ചോദിക്ക്..അപ്പോഴും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല അതെനിക്കിങ്ങനേ നിൽക്കാനുള്ള ഒരു കാരണമാവുമെന്ന്.. " വിഷ്ണു ഗായത്രിയെ നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു. അവൾ രാജശേഖരന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്. "ഭവ്യ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം.. ഞാൻ ആളെ വിട്ട് അവളുടെ റൂം സേർച്ച്‌ ചെയ്യിപ്പിച്ചു.. ആ വീട്ടിൽ ആരും അറിയാതെ ഭവ്യ സ്വന്തം മുറിയിൽ സിസിടിവി ക്യാമറ സ്ഥാപിച്ചത് ഇങ്ങനൊന്നും മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് കൊണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ .. ഇനിയിപ്പോ അതിനെ കുറിച്ച് വിഷ്ണുനാദെന്നാ ഏട്ടൻ എന്ത് പറയുന്നു..ഏഹ്.." അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ചോദ്യത്തിൽ തന്നെ വിഷ്ണു അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സിസിടിവി.. അവളോ.. " അവൻ വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ എടുത്തു ചോദിച്ചു. "അതെ.. സിസിടിവി തന്നെ.. വിശ്വാസം വരുന്നില്ലേ നിനക്ക്.. എങ്കിൽ സംഭവം സത്യം തന്നെയാണ്.. കുരുട്ട് ബുദ്ധിയുടെ ആശാനായ വിഷ്ണുനാദിന്റെ അനിയത്തി തന്നെയാണ് ഭവ്യ ഈ കാര്യത്തിൽ.വിഷ്വൽ മാത്രമല്ല.. വോയ്‌സ് നോട്ട് അടക്കം നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു കിട്ടുന്ന അത്യാവശ്യം കോസ്റ്റലി ആയിട്ടുള്ള ആ സിസിടിവി പല സത്യങ്ങളും തുറന്നു കാട്ടിയിട്ട് തന്നെയാണ് വിഷ്ണു നാദേ ഞാനിപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ...ഇങ്ങനെ നിവർന്നു നിൽക്കുന്നത്." ഓഫീസർക്ക് പരിഹാസ ചിരി തന്നെയാണ്. "നിങ്ങളെന്താ... ഈ കുറ്റം എന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ നോക്കുന്നോ." ഉള്ളിലെ വിറയൽ അടക്കി കൊണ്ടവൻ ഉറക്കെ ചോദിച്ചതും ഓഫീസർ കൈ നിവർത്തി ഒരൊറ്റയടി.. വിഷ്ണു പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി.. "കുറ്റം നല്ലത് പോലെ വെടിപ്പായി സാറ് ചെയ്തിട്ടും പിന്നെയും പൊട്ടൻ കളിക്കുന്ന നിന്റെ തലക്ക് ബെസ്റ്റ് ആക്ടർ അവാർഡ് തരികയാണ് വേണ്ടതെന്നു അറിയാഞ്ഞല്ലടാ പൊന്ന് മോനെ.. നീ എവിടം വരെയും പോകും എന്ന് നോക്കിയതല്ലേ..ഞാൻ " പൂർണ്ണമായും താനൊരു കെണിയിൽ വീണു കുരുങ്ങി പോയെന്നുള്ളത് വിഷ്ണുവിന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കുന്നത് കൂടിയായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ. അമിത ആത്മ വിശ്വാസമിപ്പോൾ തനിക്ക് പണിതന്നിരിക്കുന്നു. ഇത് വരെയും ചെയ്തു കൂട്ടിയതിൽ നിന്നും ലാഘവത്തോടെ ഊരി വന്നത് പോലൊരു രക്ഷ ഈ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല. കാരണം എതിരെ നിൽക്കുന്ന ശത്രു.. അത് പ്രബലനാണ്. ഭവ്യക്ക് വേണ്ടി കൊടുത്ത പരാതി എന്നാണ്. പക്ഷേ അതയാൽ അയാളുടെ മകൾക്ക് വേണ്ടി കൊടുത്തതാണ്. ഉറപ്പായും അയാളത് ചെയ്യും. കൂട്ടത്തിൽ തനിക്കുള്ള പണിയും. മകളെ ഉപദ്രവിച്ചു എന്നതും അവളുടെ ജീവിതം കരുതി കൂട്ടി നശിപ്പിച്ചു എന്നുള്ളതിനും കൂട്ടി ചേർത്ത് കിട്ടുന്ന ശിക്ഷ.. അത് ഒട്ടും ചെറുതാവില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ രാജശേഖരന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി.. കളി കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ മകളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ നിൽപ്പ്.. അങ്ങനൊന്നും ഇനിയീ ജന്മത്ത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലാത്തവന് അതൊരു ഷോക്ക് തന്നെയാണ്. അതിന്റെ പരിണിത ഫലങ്ങൾ താങ്ങാനും പറ്റില്ല.. "നീയും നിന്റെ തള്ളയും കൂടി കുടുംബത്തിന്റെ സൽപ്പേര് മാങ്ങ തൊലി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടിത് ഒതുക്കി തീർക്കാൻ നോക്കിയത് തന്നെ കള്ളത്തരമാണ്.അവിടെ മുതൽ ഡോക്ടർക്ക് നിങ്ങളെ സംശയമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.. സൽപ്പേര് ഉള്ള കുടുംബത്തിനല്ലേ വിഷ്ണുനാദേ അത് നില നിർത്തേണ്ട കാര്യമുള്ളു. നീ കുടുംബം ഏറ്റെടുത്തതിൽ പിന്നെ എന്തോന്ന് പേര്.." പോലീസ് ഓഫീസർ ചുണ്ട് കോട്ടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ വിഷ്ണു രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനുള്ള വഴികളെ കുറിച്ചാണ് ഓർത്തത് മുഴുവൻ. "ഇത് കേസാക്കിയ.. മകളെ നാണം കെടുത്തിയാൽ കെട്ടി തൂങ്ങി ചാവും എന്നല്ലേ നിങ്ങൾ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞത്.. അന്വേഷിച്ചു വന്നപ്പോ നിങ്ങളെ പോലൊരു തള്ള ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും പ്രതേകിച്ചു കാര്യമൊന്നുമില്ല.. അത് കൊണ്ട് ഇപ്പൊ വേണേലും അതാവാം കേട്ടോ സുഗന്ധി.. കാരണം ഇനിയങ്ങോട്ട് ഇതൊരു കേസാണ്.. അടപടലം പൂട്ടി ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു സത്യം പുറത്ത് കൊണ്ട് വരും..ഉറപ്പ്.." അത് കൂടി കേട്ടതോടെ സുഗന്ധി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.. അവരുടെ നോട്ടം വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ നീണ്ടു. ആ മുഖത്തെ പതർച്ചയറിഞ്ഞതും അവരിൽ ബാക്കിയുള്ള ധൈര്യം കൂടി മാഞ്ഞു പോയി.. "ഇനിയെന്തേലും പറയാനുണ്ടോ ആവോ.." അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസത്തോടെയുള്ള പോലീസിന്റെ ചോദ്യം. അതിന് ഉത്തരം പറയാൻ തിരിഞ്ഞ വിഷ്ണുവിന്റെ നോട്ടം ചെന്നു നിന്നത്.... വാതിൽക്കൽ ചാരി നിന്നിട്ടത് മുഴുവനും കേട്ടു എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ.. മുറുക്കത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കാശിയുടെ നേരെയാണ്.. തുടരും... നല്ല പഷ്ട് സീൻ.. ഈ കഥയിൽ ഞാൻ ഏറെ ആവേശത്തിൽ എഴുതിയത് ഇതാണ്.. ഈ സീൻ. എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമുള്ളതും ഇത് തന്നെ.. കർമ.... വരിക തന്നെ ചെയ്യും.. തരിക തന്നെ ചെയ്യും.. റിവ്യൂ ഇടണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _104 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഒട്ടും പറ്റുന്നില്ലേ " കാർത്തു അവനെ മുഖം ചുളിച്ചു നോക്കി. ഇല്ലെന്നവൻ പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവൾക്കറിയാം അവനവിടെ അനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട്. ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടാവും. എന്നിട്ടും പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇനിയതും തനിക്ക് വേണ്ടി സഹിക്കുന്നതാണോ.. അവൾ അരുമയോടെ അവന്റെ നെറുകയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത അവനെ അശോകൻ പിടിച്ച പിടിയാലേ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോരുകയായിരുന്നു. വേണ്ട.. ഞാനെന്റെ വീട്ടിൽ പോയിക്കൊള്ളാം എന്നവൻ ആവതും പറഞ്ഞതുമാണ്. പക്ഷേ അയാളുണ്ടോ വിടുന്നു . കാർത്തുവും ആ കാര്യത്തിൽ അവനൊപ്പമാണ്. "കൈക്ക് വയ്യല്ലോ ഡാ.. നീയും ഇവളും ഒറ്റക്കെന്ത് ചെയ്യാനാണ് " എന്നാണ് അയാൾ ആദ്യം മുടക്ക് കാരണം പറഞ്ഞത്. "സാരമില്ല... ശിവ വരും. അവൻ കൂടെ നിന്നോളും.ഇനിയിപ്പോ അടുക്കളയിൽ കാർത്തുവിന് സഹായം വേണേൽ.. അതിനും ഒരാളെ ഏർപാട് ചെയ്യാവുന്നതേ ഒള്ളു.." അവനത് പരിഹരിക്കാനുള്ള മാർഗവും അപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ശിവയും അവൻ പറഞ്ഞത് ശരി വെച്ചു. കാശിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇനിയിപ്പോ അശോകൻ പറഞ്ഞില്ലേലും അവനൊരു കുറവും വരുത്തില്ലല്ലോ. പക്ഷേ.. എടാ.. എനിക്കെന്തോ ഒരു ഭയം. ഞാനും നീയും ഇപ്പൊ ഒരു പോരാട്ടത്തിന് പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ അല്ല. പിന്നെ മഹേഷിനെ ഇപ്പൊയെനിക്ക് ഒട്ടും വിശ്വസമില്ല. മുറിവേറ്റ കാട്ട് മൃഗത്തെ പോലെ അവനൊരു അവസരം കാത്ത് നടപ്പാണ്. നിനക്കും അറിയാലോ അത്. എന്ത് എങ്ങനെ എപ്പോ ചെയ്യും എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. കാരണം ചതിയുടെ കുറുക്കു വഴികളിൽ ബിരുദം എടുത്തവനാണ്. ഇതിപ്പോ വയ്യാതെ നീ...വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക്.ശിവക്കൊരു പരിധിയില്ലേ.. നീ മാത്രമല്ലല്ലോ. കാർത്തു കൂടി നിനക്കൊപ്പമല്ലേ ഇനി.. അവനിനിയും.. വെറുതെ ഒരു റിസ്ക് എടുക്കണോ ഡാ.. നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ട് ഞാൻ പിന്നെങ്ങനെ സമാധാനത്തോടെ.. അല്ലേൽ പിന്നെ നിനക്കൊട്ടും ഇവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെങ്കിൽ..ഞാനും തുളസിയും കൂടി നിന്റെ വീട്ടിലോട്ട് വരാം. അതാവുമ്പോ നമ്മൾ ഒരുമിച്ചുണ്ടാവുമല്ലോ.. " ഒരച്ഛന്റെ ആ ആശങ്കകളെയും ഭയത്തെയും അവനൊട്ടും വില കുറച്ചു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്നെ ഓർത്തല്ല.. കാർത്തുവിനെ തന്നെയാണ് അവനും ഓർത്തത്. അതുമല്ല.. താൻ കൂടെ ചെല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അയാളെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തി ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനും തോന്നിയില്ല. മുട്ട് മടക്കാത്ത ഒറ്റ കൊമ്പനെ പോലെ നടക്കുന്ന അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന് അതൊന്നും ശീലമില്ല. തന്റെ വീട്ടിൽ സൗകര്യങ്ങൾ എല്ലാമുണ്ട്. പക്ഷേ അയാൾ ശീലിച്ച സൗകര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ല. താൻ കാരണം.. തന്റെ പിടി വാശി കാരണം അയാളെ അങ്ങനൊരു റിസ്ക് ഏറ്റെടുപ്പിക്കാൻ അവനൊട്ടും തോന്നിയില്ല. എപ്പോഴത്തെയും പോലെ അവൻ വിട്ടു വീഴ്ച്ചക്കൊരുങ്ങി. അങ്ങനെ ആ കൂടെ പോന്നതാണ്. പക്ഷേ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ടവൻ മടുത്തു പോയിരിക്കുന്നു. വേണമെങ്കിൽ അവനു വേണ്ടിയോരു ഹോം നേഴ്‌സിനെ ഏർപ്പാട് ചെയ്യിപ്പിക്കാം കൈ അഴിക്കുവോളമെന്നും അശോകൻ പറഞ്ഞതാണ്. "അതൊന്നും വേണ്ട.. ഞാൻ മതി..ഇല്ലേ..ഞാൻ പോരെ.." മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അശോകനോട്‌ പറയുന്നതിനൊപ്പം അവൾ കാശ്യോടും ചോദിച്ചു. "പിന്നില്ലാതെ.. നീ മതി.. നീ മതി..! ആ മുഖം കണ്ടിട്ടൊരു ചിരിയോടെ അവൻ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. ഒടുവിൽ അതിനൊരു തീരുമാനമായി. പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ... അവനൊരു കുറവും വരാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാതെ.. ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെയാണ് അവൾ അവനെ നോക്കുന്നത്. കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. "ഇവിടിങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന പോലെ കാണുമ്പോ എനിക്കെന്തോ പോലെ.. അച്ഛനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം. നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ വീട്ടിൽ പോകാം കാശ്യേട്ടാ.." തന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ പതുങ്ങി കിടക്കുന്നവന്റെ നീണ്ടുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകളെ അടക്കി വെക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ അവളൊന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു. "ശ്വാസം മുട്ടിയോന്നും അല്ലെന്റെ പൊന്നേ.." അവൻ നേരെ ഇരുന്ന നിമിഷം തന്നെ അവൾ അവനോട് ഒട്ടി ചേർന്നു.. "അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ... മൂപ്പരുടെ വെറുമൊരു ഡ്രൈവർ ആയ ഞാൻ..സുഖവാസം.എന്തൊരു വിരോധാഭാസമാണെന്ന് നോക്കണേ.." "അതൊക്കെ മുന്നേ അല്ലെ.. ഇപ്പൊ അശോകന്റെ മരുമോൻ പട്ടം കിട്ടിയില്ലേ.. സ്വന്തമായിട്ട്.ഇനിയിപ്പോ ഡ്രൈവർ ആണെങ്കിൽ തന്നെ എന്താ.. അതൊരു ജോലി അല്ലേ.. ന്റെ കാശ്യേട്ടൻ ഏറെ മോഹിച്ചു ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന ജോലി.. പിന്നെന്താ പ്രശ്നം.. അതുമല്ല.. ആ ഡ്രൈവർ കാശി നാഥനെയാ എനിക്കിഷ്ടം.. അങ്ങേരെ ആ കോലത്തിൽ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്കിപ്പോഴും ക്രഷ് അടിക്കും.. ആ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ അങ്ങനെ നെഞ്ചും വിരിച്ചിരികുമ്പോൾ എന്നാ പവറാ.. ഭംഗിയാ...എന്നിട്ടാണ്.." ആദ്യമൊരു ചൊടിയോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നെയവൾക്ക് ആകെ മൊത്തം ഒരു കള്ളത്തരമാണ്. അവനൊന്നൂറി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി അവളത് പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ. "ഇനിയിപ്പോ ഞാനാ ജോലിയെങ്ങാനും വിട്ടാൽ കാർത്തിക തമ്പുരാട്ടി എന്നെ തേച്ചിട്ട് പോകുമോ അപ്പൊ..." അവനുമതേ കള്ളത്തരം തന്നെയാണ്. അതിനിച്ചിരി പുളിക്കും.. അങ്ങനിപ്പോ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാമെന്ന് പൊന്നു മോൻ വിചാരിക്കണ്ട ട്ടോ.. " പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവളൊന്നു കൂടി അവനിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. "അത് വിട്.. എന്നിട്ട് പറ.. വീട്ടിൽ പോണോ.. വേണമെങ്കിൽ അച്ഛനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.. കാശ്യേട്ടൻ ബുദ്ധിമുട്ടി നിക്കൊന്നും വേണ്ട.. അച്ഛന് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവും.." "രണ്ടൂസം കൂടി ഇങ്ങനെ പോട്ടെ ഡീ.. ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. പിന്നെ നീയും ഉണ്ടല്ലോ.." കാശി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. "നിന്റച്ഛൻ പറഞ്ഞത് പോലെ.. ആ നാറിയെ പേടിക്കണം.. പ്രതേകിച്ചു നീ കൂടി എനിക്കൊപ്പം ഉണ്ടാവുമ്പോൾ.. ഈ ഒന്നര കൈ വെച്ചിട്ട് എനിക്ക് പരിധിയുണ്ടല്ലോ.." "ഓഓഓ.. ഇതൊക്കെ എന്ത്.. കാശി നാഥന് എന്നെ സേവ് ചെയ്യാൻ ഈ ഒന്നര കൈ തന്നെ ധാരാളം.." അവളൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അത്രയും വിശ്വാസമുണ്ടോ നിനക്കെന്നെ.." ആ വാക്കുകൾ അത് പോലെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു പോയൊരു തണുപ്പോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. പിന്നില്ലാതെ..." അവളൊരുമ്മ കൊടുത്തു കൊണ്ടത് ഉറപ്പിച്ചു.. അവനുള്ളിലെ സ്നേഹം വിജയിക്കാൻ ഇനിയെന്ത് വേണം..! അവൾക്കവനെ വിശ്വാസമാണെന്ന്.. ഏത് പ്രതിസന്ധികളിലും കാശിനാഥൻ കൂടെ കാണും എന്നുള്ള വിശ്വാസം.. തീർച്ചയായും അത് സ്നേഹതിന്റെ ജയ മാണ്.. സ്നേഹമെന്നാൽ പലപ്പോഴും കൂടെയുണ്ട് എന്നുള്ള വിശ്വാസം തന്നെയാണല്ലോ.. "അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്.. " കാശിക്ക് വീണ്ടും കുറുമ്പ്.. അതെന്താ.." കാർത്തു ആകാംഷയോടെ അവനെ നോക്കി. "നീ കൂടെ വരുന്നത് കൊണ്ട നിന്റച്ഛൻ എന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ വിടാതെ ഇവിടെ പിടിച്ചു തടവിലിട്ടത്. നീ ഇവിടെ അച്ഛന്റെ കൂടെ തന്നെ നിൽക്ക്..ഞാൻ ഓക്കെയായിട്ട് നമ്മൾക്ക് ഒന്നൂടെ ഒളിച്ചോടി പോകാം.അപ്പോൾ പിന്നെ മഹേഷിനെ പേടിക്കേണ്ട.. എനിക്കെന്റെ വീട്ടിൽ പോകാം.. സൊ.. സിമ്പിൾ.." അവനൊരു താളത്തിൽ പറയുമ്പോൾ കാശിയെ രണ്ടു കൊടുക്കാനുള്ള ഭാവത്തോടെ ഒരുത്തി തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ... ആ ഐഡിയ വേണ്ട. ല്ലേ.." ആ നോട്ടത്തിലെ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ കാശി മാറ്റി പറഞ്ഞു. "എന്തേയ്.. ഐഡിയ കൊള്ളില്ലേ.." അവളതേ ഭാവത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഏയ്‌.. അതൊരു പൊട്ട ഐഡിയ.. നടക്കില്ല.. എനിക്കീ കുറുമ്പി പൂച്ചയെ കാണാതെ.. മിണ്ടാതെ.. ദേ ഇങ്ങനെ നെഞ്ചിൽ ചേർക്കാതെ എങ്ങനെ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കാൻ പറ്റും.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവനവളെ വീണ്ടും വലിച്ചു നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വെച്ചു.. 💥💥 കയറി വാ ശിവ... അശോകൻ ചിരിയോടെ തന്നെ ക്ഷണിച്ചിട്ടും അകത്തേക്ക് കയറാൻ ശിവക്കൊരു വല്ലായ്മ. കാര്യം കാശി ഇവിടെ ആയത് കൊണ്ട് അവനുമൊരു സമാധാനമുണ്ട്. മഹേഷിന്റെ കാര്യം ഓർത്തിട്ട് തന്നെയാണ് അത്. പക്ഷേ അവന് തോന്നുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഓടി പാഞ്ഞു വന്നു കണ്ടിട്ട് പോകാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്ന് ചെറിയൊരു സങ്കടമുണ്ട്. വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. അവന്റെ വീട്ടിൽ ചെല്ലുന്നത് പോലല്ലോ ഇപ്പൊ.. അത് കൊണ്ട് ഫോൺ വിളിയിൽ വിശേഷം ഒതുക്കി കാത്ത് നിൽപ്പാണ് അവനും കാശി ഓക്കെയാവാൻ. അതിനേക്കാൾ... കാശി ഒന്ന് ഒക്കെയായിക്കോട്ടേ ശിവ.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി അവന്റെ പെങ്ങളുടെ കാര്യം. അവൾക്കിപ്പോ കുഴപ്പമില്ലന്ന് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞതാണ്.. അവന് കൂടുതൽ പ്രഷർ കൊടുക്കരുതെന്ന് ഡോക്ടർ വീണ്ടും പറഞ്ഞതാണ്.. നീയും കേട്ടതല്ലേ. ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ.. നമ്മൾ ചങ്ങലക്കിട്ട് പൂട്ടിയാലും അവൻ അത് പൊട്ടിച്ചിറങ്ങി പോകും.. തത്കാലം രണ്ടു ദിവസം കഴിയട്ടെ എന്ന് അശോകന്റെ തീരുമാനം.. അതവനും അംഗീകരിച്ചതാണ്. അന്ന് തന്റെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അയാൾ തഞ്ചത്തിൽ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി പ്രതിവിധിയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതാണ്. നേരിട്ട് കണ്ടാൽ.. തന്നിൽ നിന്നും കാശി ആ രഹസ്യം ചൂണ്ടി എടുത്താലോ എന്നൊരു ഭയം കൂടിയുണ്ട് അവന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്നു നിൽക്കാൻ. ഇതിപ്പോ ഡിസ്ചാർജ് ആയിട്ട് രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു. ഏറെക്കുറെ അവൻ ഒക്കെയാണ്. ഭവ്യയെ കാണാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരുന്നു. അവളും ഒരുവിധം അപകടനില തരണം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ അവനോട് പറഞ്ഞാലും കുഴപ്പമില്ല എന്നൊരു നിലയിൽ എത്തി പെട്ടപ്പോൾ തേടി വന്നതാണ്.. "മുകളിൽ ഉണ്ടാവും അവൻ.. അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നോളൂ.." വീണ്ടും പരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ശിവയോട് അശോകൻ പറഞ്ഞു. അവനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാൽ മതിയെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നെ ശിവ അത് വേണ്ടന്ന് കരുതി സ്റ്റെപ്പ് കയറി തുടങ്ങി. "അവനിപ്പോ ഏറെക്കുറെ ഒക്കെയാണ്.. ഇനിയാ കാര്യം പറഞ്ഞേക്ക് കേട്ടോ..അല്ലെങ്കിൽ അത് പറയാൻ വൈകി എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ എന്നേം നിന്നേം എടുത്തിട്ട് കുടയും.." താഴെ നിന്നും അശോകൻ വിളിച്ചു പറയുമ്പോൾ ശിവ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. ബന്ധങ്ങൾക്ക് ആ ഒരുവൻ കൊടുക്കുന്ന വിലയും ആഴവും അയാളോളം മറ്റാർക്കറിയാം അല്ലേലും... ❣️❣️ അതേ സമയം... രാജശേഖരൻ കൊടുത്ത ഉറപ്പിന്റെ പുറത്ത് ഡോക്ടർ ഫയൽ ചെയ്ത പരാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വന്ന പോലീസ്കാർക്ക് മുന്നിൽ പതറി നിൽപ്പുണ്ട് വിഷ്ണു. ഭവ്യ ഒന്ന് ഒക്കെ ആയിട്ട് മതി അവളുടെ മൊഴി എടുക്കുന്നത് എന്ന് രാജ ശേഖരൻ ഡോക്ടറോട് പ്രതേകിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഗായത്രിയിലും ഇപ്പൊ ഭയമോ ആശങ്കയോ ലവലേശമില്ല. സ്വന്തം കുടുംബം മൊത്തം കൂടെ നിൽക്കുന്നതിന്റെ ധൈര്യം അവളിലങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. അവളുടെ അമ്മക്കും അനിയത്തിക്കും ആദ്യം തന്നെ അവളോടുള്ള ദേഷ്യമൊക്കെ പോയതാണ്. പക്ഷേ രാജ ശേഖരൻ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കാതെ നില്കുന്നത് കൊണ്ട് അവരും അകൽച്ച തന്നെ തുടർന്നു. പിന്നെ രാജശേഖരൻ തന്നെ അവളെ വീണ്ടും കൂടെ നിർത്തുമ്പോൾ അതിൽ ആ അമ്മയും കൂടപിറപ്പും സന്തോഷിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. അവരുമിപ്പോൾ ഒരു നിഴൽ പോലെ അവൾക്കൊപ്പം തന്നെയുണ്ട്. രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനുള്ള പഴുതുകൾ തേടി കഴിഞ്ഞു രണ്ടു ദിവസവും വിഷ്ണു പരക്കം പാഞ്ഞു നടന്നെങ്കിലും കാര്യമായി ഒന്നും നടന്നില്ല. അതുമല്ലങ്കിൽ അയാൾക്ക് മേൽ രാജശേഖരന്റെ സംശയങ്ങളുടെ കൂർത്ത നോട്ടമുണ്ടപ്പോഴും. എങ്ങോട്ടെങ്കിലും മാറി നിന്നാലോ എന്നോർത്തതാണ്. പിന്നെ അതൊക്കെ കൂടുതൽ പൊല്ലാപ്പാവും എന്ന് കരുതി അത് വേണ്ടാന്ന് വെച്ച്.. എങ്കിലും തനിക്കെതിരെ കാര്യമായ തെളിവുകൾ ഒന്നുമില്ലെന്നും.. ബിബിന്റെ കാര്യം സമൂഹത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഭവ്യക്ക് തന്നെ ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് തിനെ കുറിച്ചൊന്നും കൂടുതൽ അവളായിട്ട് ഒന്നും പറയില്ല എന്നും ഉള്ള വിശ്വാസം.. പിടിക്കപ്പെടാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ലെന്നുള്ള ധൈര്യം അവനിലും വേണ്ടുവോളമുണ്ട്.. പക്ഷേ.. "പറയുന്ന ഒന്നുമങ്ങോട്ട് കണക്ട് ആവുന്നില്ലല്ലോ വിഷ്ണു സാറേ എന്നുള്ള ആ പോലീസ് ഓഫിസറുടെ തുറന്നു പറച്ചിൽ.. അതവന്റെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ ആദ്യയടി തന്നെയായിരുന്നു.. "അവളെന്റെ അനിയത്തിയാ സാറേ.. കൂടപിറപ്പ്.. അല്ലറ ചില്ലറ വഴക്കുകൾ അല്ലാതെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ സ്നേഹം തന്നെയാണ്.. സാറിന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്.." ഭവ്യയുടെ കാര്യം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ആകെ നാണകേടാണ്.. എന്റെ കൂടെ നിന്നാലേ എനിക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനൊക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ഭയപെടുത്തിയത് കൊണ്ട് സുഗന്ധി അതിന് വേണ്ടി ഉള്ളതാണ് പോലീസിനോട്‌ പങ്ക് വെച്ചതും. പിന്നെ ഗായത്രിയെ സംശയമുണ്ട് എന്നത് പറയാനും അവർ മറന്നിട്ടില്ല. "ദാ ****ഈ ഗുളികയുടെ ആഫ്റ്റർ എഫ്ക്ട് കൊണ്ടാണ് ഭവ്യ അബോധാവസ്ഥയിൽ ആയത്.. പക്ഷേ പനി ആയ ഒരാൾക്കു കൊടുക്കുന്ന മെഡിസിൻ അല്ല ഇത്. അതുമല്ല... ഇതങ്ങനെ ഡോക്ടറുടെ പെർമിഷൻ ഇല്ലാതെ കിട്ടുന്ന ഒന്നല്ല.. അതായത്.. ആരോ കരുതി കൂട്ടി ചെയ്തതാണ്.." പോലീസ് ഓഫീസർ ചുറ്റും നോക്കി കൊണ്ട് പറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ ഞെട്ടൽ വിഷ്ണു അമർത്തി പിടിച്ചു. "ഗായത്രി ഭവ്യക്ക് മരുന്ന് കൊടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കിയിരുന്നു എന്നത് കൊണ്ടാണ് ആ കുട്ടിക്ക് നേരെ നിങ്ങൾ സംശയങ്ങൾ പറഞ്ഞത്.. ശെരിയല്ലേ.." അയാൾ സുഗന്ധിയോട് കൂടിയാണ് ചോദിച്ചത്. വിഷ്ണുവിനെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് അവർ അതിന് തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചത്.. കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോകുകയാണ് എന്നൊരു ഭയത്തോടെ വിഷ്ണു അയാളുടെ അടുത്ത ചോദ്യത്തിനു കാതോർത്ത് നിന്നു.... തുടരും ആ നിർത്തത്തിനൊരു പരിഹാരം കാണാൻ നാളെ വരാൻ ഞാനും പരമാവധി ശ്രമിക്കാം കേട്ടോ... റിവ്യൂ ഇടണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ