🪞The girl who forgot herself 🕷️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! © This is a fictional story. So try to see this story as  just story.... [ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ കഥയെ വെറും കഥയായി തന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.] 🪞The girl who forgot herself 🕷️ ✍🏻Thasneem ഭാഗം 1 ആ രാത്രി,എന്നത്തേതിനേക്കാളും തികച്ചും വ്യത്യസ്‌തമായിരുന്നു. അസാധാരണമായുള്ള നിശബ്ദതയും, രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിന് പതിവിലേ ഇരുണ്ട നിറവുമായിരുന്നു. ശാന്തമായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മന്ദമാരുതൻ പോലും നിലച്ചതുപോലെ... എന്തോ വലിയൊരു സംഭവം നടക്കാനിരിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിതെല്ലാമെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മളോട് പറയാതെ പറയുന്നപോലെയായിരുന്നു...! ഞാൻ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു... പക്ഷെ...,അപ്പോൾ "മർയം..." ആ ശബ്ദ‌ം എൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തിയത്...അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നില്ല..,പക്ഷെ ഉറക്കത്തിനിടയിലും ഞാനാ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു. "മർയം.." ഇപ്പോൾ ആ ശബ്ദ‌ം, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത് നിന്നാണ്...ഒന്നുകൂടി വ്യക്തതയിലെനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന പാകത്തിന്. ഞാനെൻ്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് ചിമ്മിത്തുറന്നു... എൻ്റെ ഹൃദയം വളരെ വേഗത്തിൽ ശക്തമായി മിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...,പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല എനിക്കൊട്ടും തന്നെ ഭയം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്തോ ഒരു ജിജ്ഞാസ എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്..., ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ നിന്നും, എൻ്റെ ബെഡിൻ്റെ അരികിലേക്കായി ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു. അതൊരു മനുഷ്യൻ്റെ കൈ പോലെയായിരുന്നു..., ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നോ അറിയിയില്ല.,ആ കൈയുടെ നിറം കറുപ്പിനും വയലറ്റിനും ഇടയിലുള്ള ഒരുതരം നിറമായിരുന്നു. ആ കൈ പതുക്കെ എൻ്റെ നേരെയെത്തി. ഒട്ടും തന്നെ ഭയം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടും, ഇതെന്നെ ദ്രോഹിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഒന്നുമല്ല വന്നത എന്ന, ഉൾമനസ്സിൻ്റെ തോന്നലിനാലും ഞാനതിനെ ഒഴിവാക്കാനോ...,ഒഴിഞ്ഞുമാറാനോ ഒന്നുംതന്നെ ശ്രമിച്ചില്ല... ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ കൈയിൽ നിന്നും എന്തോ ഒരു വസ്‌തു കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ശോഭയോടെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി..! ഒരുജോഡി കമ്മൽ. വലിയതും.., വയലറ്റ് കല്ലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ ആ കമ്മലുകൾക്ക് അസാധാരണമായ ഭംഗിയുമുണ്ടായിരുന്നു... അതിലെ കല്ലുകൾ ഇരുട്ടിൽ പോലും വല്ലാതെ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു...കണ്ണിൽ കുത്തിത്തുളച്ചു കയറുന്നതുപോലെ അല്ല.., കണ്ണുകളെയും മനസ്സിനെയും മയക്കുന്ന വിധത്തിൽ. കൈയിലുള്ള കമ്മലുകൾ എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് ആ ശബ്ദ‌ം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.... "ഇത് നിനക്കാണ്..." ഞാനൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ കൈനീട്ടി കമ്മലുകൾ വാങ്ങി... അതിൽ തൊട്ട നിമിഷം തന്നെ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള തണുപ്പ് രണ്ടുമൂന്ന് സെക്കൻ്റ് നേരത്തേക്ക് മാത്രം എന്നിൽ വന്നുചേർന്നു... പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ അല്ല, ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ. എന്തോ ആ ശബ്ദ‌ദത്തോടും ആ കൈയോടും എനിക്കൊട്ടും തന്നെ അപരിചിതത്വം തോന്നിയിരുന്നില്ല. മറിച്ച് പരിചിതത്വംമാണ് തോന്നിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് ആ വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയണമെന്ന് തോന്നി...,ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... "നിങ്ങൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നും...." പക്ഷെ എനിക്കെൻ്റെ വാക്കുകൾ മുഴവനാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ കൈ, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലേക്ക് വെളുത്ത പുകച്ചുരുളായി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. എൻ്റെ റൂമിൽ വീണ്ടും ഞാൻ തനിച്ചായി..,പക്ഷെ എൻ്റെ കൈയിൽ ആ, ഒരുജോഡി കമ്മലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ തണുപ്പ്, തിളക്കം എന്നിവയൊക്കെ ഇതൊരു സ്വപ്‌പ്നം മാത്രമല്ല എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എണീച്ചതും നേരെ നോക്കിയത് എന്റെറെ കൈയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ കൈകളിൽ ആ കമ്മലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....! എന്താണ് എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..., എൻ്റെ രൂപം നോക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിലെ ഒരു സൈഡിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ലോങ്ങ് മിററിൽ നോക്കിയതും.... അതാ എൻ്റെ ഇരുചെവികളിലും ആ കമ്മൽ തുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു..., വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ജോഡി കമ്മലുകൾ...! തുടരും... വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മന്ദമാരുതൻ പോലും നിലച്ചതുപോലെ... എന്തോ വലിയൊരു സംഭവം നടക്കാനിരിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിതെല്ലാമെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മളോട് പറയാതെ പറയുന്നപോലെയായിരുന്നു...! ഞാൻ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു... പക്ഷെ...,അപ്പോൾ "മർയം..." ആ ശബ്ദ‌ം എൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തിയത്...അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നില്ല..,പക്ഷെ ഉറക്കത്തിനിടയിലും ഞാനാ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു. "മർയം.." ഇപ്പോൾ ആ ശബ്ദ‌ം, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത് നിന്നാണ്...ഒന്നുകൂടി വ്യക്തതയിലെനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന പാകത്തിന്. ഞാനെൻ്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് ചിമ്മിത്തുറന്നു... എൻ്റെ ഹൃദയം വളരെ വേഗത്തിൽ ശക്തമായി മിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...,പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല എനിക്കൊട്ടും തന്നെ ഭയം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്തോ ഒരു ജിജ്ഞാസ എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്..., ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ നിന്നും, എൻ്റെ ബെഡിൻ്റെ അരികിലേക്കായി ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു. അതൊരു മനുഷ്യൻ്റെ കൈ പോലെയായിരുന്നു..., ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നോ അറിയിയില്ല.,ആ കൈയുടെ നിറം കറുപ്പിനും വയലറ്റിനും ഇടയിലുള്ള ഒരുതരം നിറമായിരുന്നു. ആ കൈ പതുക്കെ എൻ്റെ നേരെയെത്തി. ഒട്ടും തന്നെ ഭയം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടും, ഇതെന്നെ ദ്രോഹിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഒന്നുമല്ല വന്നത എന്ന, ഉൾമനസ്സിൻ്റെ തോന്നലിനാലും ഞാനതിനെ ഒഴിവാക്കാനോ...,ഒഴിഞ്ഞുമാറാനോ ഒന്നുംതന്നെ ശ്രമിച്ചില്ല... ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ കൈയിൽ നിന്നും എന്തോ ഒരു വസ്‌തു കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ശോഭയോടെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി..! ഒരുജോഡി കമ്മൽ. വലിയതും.., വയലറ്റ് കല്ലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ ആ കമ്മലുകൾക്ക് അസാധാരണമായ ഭംഗിയുമുണ്ടായിരുന്നു... അതിലെ കല്ലുകൾ ഇരുട്ടിൽ പോലും വല്ലാതെ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു...കണ്ണിൽ കുത്തിത്തുളച്ചു കയറുന്നതുപോലെ അല്ല.., കണ്ണുകളെയും മനസ്സിനെയും മയക്കുന്ന വിധത്തിൽ. കൈയിലുള്ള കമ്മലുകൾ എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് ആ ശബ്ദ‌ം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.... "ഇത് നിനക്കാണ്..." ഞാനൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ കൈനീട്ടി കമ്മലുകൾ വാങ്ങി... അതിൽ തൊട്ട നിമിഷം തന്നെ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള തണുപ്പ് രണ്ടുമൂന്ന് സെക്കൻ്റ് നേരത്തേക്ക് മാത്രം എന്നിൽ വന്നുചേർന്നു... പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ അല്ല, ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ. എന്തോ ആ ശബ്ദ‌ദത്തോടും ആ കൈയോടും എനിക്കൊട്ടും തന്നെ അപരിചിതത്വം തോന്നിയിരുന്നില്ല. മറിച്ച് പരിചിതത്വംമാണ് തോന്നിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് ആ വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയണമെന്ന് തോന്നി...,ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... "നിങ്ങൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നും...." പക്ഷെ എനിക്കെൻ്റെ വാക്കുകൾ മുഴവനാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ കൈ, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലേക്ക് വെളുത്ത പുകച്ചുരുളായി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. എൻ്റെ റൂമിൽ വീണ്ടും ഞാൻ തനിച്ചായി..,പക്ഷെ എൻ്റെ കൈയിൽ ആ, ഒരുജോഡി കമ്മലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ തണുപ്പ്, തിളക്കം എന്നിവയൊക്കെ ഇതൊരു സ്വപ്‌പ്നം മാത്രമല്ല എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എണീച്ചതും നേരെ നോക്കിയത് എന്റെറെ കൈയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ കൈകളിൽ ആ കമ്മലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....! എന്താണ് എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..., എൻ്റെ രൂപം നോക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിലെ ഒരു സൈഡിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ലോങ്ങ് മിററിൽ നോക്കിയതും.... അതാ എൻ്റെ ഇരുചെവികളിലും ആ കമ്മൽ തുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു..., വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ജോഡി കമ്മലുകൾ...! തുടരും...

*© This is a fictional story. So try to see this story as  just story.... [ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ കഥയെ വെറും കഥയായി തന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.] 🪞The girl who forgot herself 🕷️ ✍🏻Thasneem ഭാഗം 1 ആ രാത്രി,എന്നത്തേതിനേക്കാളും തികച്ചും വ്യത്യസ്‌തമായിരുന്നു. അസാധാരണമായുള്ള നിശബ്ദതയും, രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിന് പതിവിലേ ഇരുണ്ട നിറവുമായിരുന്നു. ശാന്തമായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മന്ദമാരുതൻ പോലും നിലച്ചതുപോലെ... എന്തോ വലിയൊരു സംഭവം നടക്കാനിരിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിതെല്ലാമെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മളോട് ......* ഈ കഥ പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ വായിക്കൂ *_🪞The girl who forgot herself 🕷️_* https://pratilipi.app.link/nRZ2KFg541b ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…* #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/HbP4ZgX441b #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി!

#🤩 എന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റ് ​പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ പച്ചപ്പും അതുപോലെത്തന്നെ ഗ്രാമ ഭംഗിയും നിറഞ്ഞ ആ **** എന്ന കൊച്ചുഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ദുബൈലെ ആഡംബരങ്ങളിലേക്ക് ഇനാറ എത്തിയത് തന്റെ പ്രണയത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാനായിരുന്നു....! എന്നാൽ  അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ദുബായിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ 'ദ വെയിൽ ഓഫ് ആർട്ട്' ഗാലറിയിൽ വെച്ച് അവൾ വീണ്ടും ആ ഹേസൽ കണ്ണുകളുടെ ഉടമസ്ഥനെ കണ്ടു മുട്ടി. ​Zayan ഹൈദർ. അഞ്ചു വർഷത്തെ വിരഹം അവനിലെ അവളോടുള്ള തീവ്രമായ പ്രണയത്തെ  പകയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. ആധുനികതയുടെ ആഡംബരങ്ങൾക്കിടയിലും, വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂം സുഗന്ധങ്ങൾക്കിടയിലും ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ നിന്നിരുന്ന ഇനാറയുടെ മൗനം അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ കാൻവാസിലും അവൻക്ക് തന്നെത്തന്നെയാണ് കാണാൻ സാധിച്ചത്. ​അവൻ അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ അണിയിച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള മുത്തുകൾ പതിപ്പിച്ച ആ പാദസരം വെറുമൊരു ആഭരണമായിരുന്നില്ല; അത് അവളുടെ മേലുള്ള അവന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. ഒളിച്ചോടിയ പ്രണയത്തിൽ നിന്ന് ഇനാറ എത്തിപ്പെട്ടത് വീണ്ടും സയാന്റെ അടുക്കലേക്ക് തന്നെ.....! ​പ്രണയം പകയായി മാറുമോ... അതോ അവർ വീണ്ടും ഒന്നാകുമോ? [ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ കഥയെ വെറും കഥയായി തന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.] 💕ZAYANARA💕 ✍🏻Thasnieeem © ദുബൈ ഇന്റർനാഷണൽ എയർപോർട്ടിലെ ടെർമിനൽ 3ലെ പ്രീമിയം എക്‌സിറ്റ് വഴി പുറത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ഇനാറയെ സ്വീകരിച്ചത് നഗരത്തിന്റെ ആ പഴയ ചുടുകാറ്റായിരുന്നില്ല. പകരം, ആഡംബരത്തിന്റെയും മാറ്റത്തിന്റെയും വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണീയമായ ഗന്ധമായിരുന്നു. പാലക്കാടിലെ പച്ചപ്പും കരിമ്പനകളും നെൽവയലുകളും ഗ്രാമീണതയുടെ ഗന്ധവും നിറഞ്ഞ ആ ചെറിയ ****എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന്, ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലായി നിലനിൽക്കുന്ന ഈ നഗരത്തിലേക്ക് അവൾ വീണ്ടും എത്തിയിരിക്കുന്നു. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ... നീണ്ട അഞ്ചു വർഷത്തെ വിരഹത്തിന് ശേഷം അവൾ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം പകർന്ന ഈ നഗരത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവൾ വെറുമൊരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയായിട്ടല്ല വന്നത്,മറിച്ച് ഇന്റർനാഷണൽ ലെവലിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു കലാകാരി ആയിട്ടാണ്. ​"ഇനാറ... വെൽക്കം ബാക്ക് ടു ദുബൈ!" അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന  ലഗേജ് വാങ്ങി zera ആവേശത്തോടെ ഇനാറയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "താങ്ക്സ് സെറ. ഈ നഗരം വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു." ഇനാറ തന്റെ കണ്ണുകളിലെ സൺഗ്ലാസ് തലയിലേക്ക് വെച്ച് ചുറ്റും നോക്കി. അല്ല എന്താണ് നോക്കുന്നത് 😌. നിങ്ങൾക്കിവരെയൊക്കെ പരിചയപ്പെടണ്ടേ... അവരിപ്പോൾ ഇച്ചിരി ബിസി ആയതുകൊണ്ട് അവർക്ക് നിങ്ങൾക്കവരെ പരിചയപ്പെടുത്തിത്തരാനുള്ള സമയമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ നിങ്ങൾക്കവരെ പരിചയപ്പെടുത്തിത്തരാം... ഇതാണ് നമ്മുടെ കഥാനായിക INARA ZAAN MARYAM.തന്റെ കഴിവിനാൽ ക്യാൻവാസിൽ മനോഹരമായ കണ്ടാൽ തന്നെ ജീവൻ തുടിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുന്ന ഒരു കലാകാരി. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് ചാരനിറത്തിലുള്ള ഒരു എലൈറ്റ് ഹൈ നെക്ക് ലോങ്ങ് ഡ്രസ്സും, അതിനു മുകളിൽ ഒരു കറുത്ത ലോങ്ങ് ട്രെഞ്ച് കോട്ടുമാണ്. അവളുടെ ഒരു കയ്യിൽ  iPhone 16Pro Max ഉണ്ട്. ഇളം കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള അവളുടെ പീലികൾ നിറഞ്ഞുള്ള കണ്ണുകളാണ് അവളുടെ ഹൈലൈറ്റ്. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് വളരെ സ്റ്റൈലിഷ് ആയ ഒരു ഗ്രേ നിറത്തിലുള്ള ഹൈ-നെക്ക് ലോങ്ങ് ഡ്രസ്സും അതിനു മുകളിൽ ഒരു കറുത്ത ലോങ്ങ് ട്രെഞ്ച് കോട്ടുമാണ്. അവളുടെ മുടി അഴിച്ചിട്ടിരുന്നു, കൈയ്യിൽ ഐഫോൺ 16 പ്രൊമാക്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു. മോഡേൺ ലുക്കിൽ നിന്നിരുന്ന അവളിൽ പൂർണ്ണമായും ഒരു ദുബായ് എലൈറ്റ് വൈബ് നൽകിയിരുന്നു.മോഡേൺ ലുക്കിൽ പൂർണ്ണമായും അവളൊരു ദുബായ് രാജകുമാരിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചിരുന്നു.... കൂടെയുള്ളതാണ് ഇനാറയുടെ ഉറ്റകൂട്ടുകാരി.Zera എലിസബത്. ഇനാറയുടെ വാല് എന്ന് തന്നെ നമുക്ക് പറയാം....ഒരു കോപ്പർ നിറത്തിലുള്ള സ്റ്റൈലിഷ് പാന്റ് സ്യൂട്ടാണ് അവളുടെ വേഷം എന്നത്. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയും ഉണ്ടാവും... കാണുന്നവർക്ക് ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി കിട്ടുന്ന വിധത്തിൽ. ദുബൈലെ ആർട്ട് ഗാലറികളെ തന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിർത്തുന്ന മിടുക്കി,അതാണ് നമ്മുടെ zera. അവളുടെ കയ്യിലും ഐഫോൺ 16പ്രൊമാക്സ് തന്നെയാണുള്ളത്. ഇനാറയെ ഈ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ വലിയ ആളായി വളർത്തിയെടുത്തത് തന്നെ സെറയുടെ ബുദ്ധികൊണ്ടാണ് . "സിറ്റിയല്ല ഇനാറാ മാറിയത്..., നമ്മളാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും നീ.., കാരണം നീ ഇന്ന് ലോകം അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പെയിന്ററാണ് മോളേ....വാ നമുക്ക് പോകാം..." സെറ അവളെ തന്റെ  ബ്ലാക്ക് നിറത്തിലുള്ള മേബാക്ക്  കാറിനടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. 🌷🌷🌷 The veil of Art. ആഡംബരത്തിന്റെ പറുദീസ അതായിരുന്നു അത്. ദുബൈ ഡിസൈൻ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലെ  പ്രശസ്തമായ ഒരു ആർട്ട്‌ ഗാലറിയാണത്. പേര് പോലെത്തന്നെ വളരെ ഭംഗിയുള്ള ഒരിടം കൂടിയാണത്. ഗാലറിയുടെ തറ മുഴുവൻ തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള വിലകൂടിയ മാർബിൾ കൊണ്ട് പതിപ്പിച്ചതായിരുന്നു. അതിൽ മുകളിലെ വലിയ ഷാൻലിയറുകളുടെ ഗോൾഡൻ വെളിച്ചം വീണ് മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നുമുണ്ട്. ​ഗാലറിയിലെ സ്റ്റാഫുകളുടെ വസ്ത്രധാരണം തന്നെ അവിടെയെത്തിയതും, എത്തുന്നതുമായ Vipകളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലുള്ളതാണ്. പുരുഷന്മാരായ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാർ കറുത്ത സ്യൂട്ടുകളും വെള്ള ഷർട്ടും ധരിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിൽ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ഡിവൈസുകളുമായി ഗൗരവത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ വെയിറ്റർമാരുടേയും മറ്റു ജീവനക്കാരുടെയും വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒരു ക്ലാസ്സിസിക്കൽ ടച്ച്‌ നിന്നിരുന്നു... അവർ ധരിച്ചിരുന്നത് വെൽവെറ്റ് തുണിയിൽ സ്വർണ്ണ നൂലുകൾ കൊണ്ട് തുന്നിയ കോട്ടുകളും ക്രീം നിറത്തിലുള്ള ട്രൗസറുകളുമാണ്. അവരുടെ ഓരോ നീക്കത്തിലും അച്ചടക്കം,കൃത്യത, മര്യാദ എന്നിവയൊക്കെ പ്രകടമായിരുന്നു... ഗാലറിയുടെ ഒരു വശത്ത് അതിഥികൾക്കായി ഒരുക്കിയിരുന്ന ഫുഡ് സെക്ഷൻ കൊട്ടാരത്തിലെ വിരുന്നിനെ തന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ളതാണ്. സിൽവർ പ്ലേറ്റുകളിൽ ഗോൾഡ് ലീഫ് പൊതിഞ്ഞ ഈന്തപ്പഴങ്ങളും, വാനില ക്രീമും കുങ്കുമവും ചേർത്ത ടാർട്ടുകളും വിളമ്പി. സ്ഫടിക ഗ്ലാസ്സുകളിൽ ലാവെൻഡർ ഇൻഫ്യൂസ്ഡ് ലെമണൈഡും റോസ് വാട്ടർ കോഫി ഷോർട്ടുകളും അതിഥികളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.പ്രത്യേകിച്ചും നമ്മളെ പോലെയുള്ള ഫുഡിനോട് അടക്കാനാവാത്ത മൊഹബത്ത് ഉള്ളവർക്ക് 😌. ഇതേ സമയം ഇനാറ തന്റെ പെയിന്റിംഗുകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ പതുക്കെ നടന്നു. പൊതുവെ Introvert ആയിരുന്ന അവളെ സംബന്ധിച്ച് ഗാലറിയിലെ തിരക്ക് അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കികൊണ്ടിരുന്നു.... വല്ലാതെ ചടച്ചുപോയതുകൊണ്ട് തന്റെ Michael Kors വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു. സമയം പോയിക്കിട്ടാൻ വേണ്ടി റീൽസ് കാണാം എന്നാലോചിച്ചപ്പോഴാണവൾക്ക് കുറച്ച് മുൻപെ ഫോൺ അടങ്ങുന്ന തന്റെ ബാഗ് ഇപ്പോൾ താൻ നിൽക്കുന്നതിന് കുറച്ചകലെയായി സെറ്റ് ചെയ്തുവച്ചിട്ടുള്ള ചെയറിൽ വച്ചത് ഓർമ്മവന്നത്. ചെയറിൽ നിന്നും ബാഗ് എടുക്കാൻ വേണ്ടി ബാഗിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി, വേഗത്തിൽ നടന്ന ഇനാറ, പെട്ടെന്നാണ് എതിരെ നിന്നും വന്ന ഒരാളെ  ശക്തമായി കൂട്ടിയിടിച്ചത്. ​പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ ആഘാതത്തിൽ അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ സ്കെച്ച് ബുക്ക് നിലത്തെ വെള്ള മാർബിളിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ​"Oh, sorry! I'm so sorry..." പരിഭ്രമത്തോടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ ഇനാറ, വേഗം നിലത്തെ ബുക്ക് എടുക്കാൻ വേണ്ടി കുനിഞ്ഞു. എന്നാൽ അതേ നിമിഷം തന്നെ മുന്നിൽ നിന്ന ആളും ആ ബുക്ക് എടുക്കാൻ വേണ്ടി കൈ നീട്ടിയിരുന്നു. ​രണ്ടുപേരുടെയും കൈകൾ ആ സ്കെച്ച് ബുക്കിന് മുകളിൽ വെച്ച് ഒന്നായി കൂട്ടിമുട്ടി. വളരെ പരിചിതമായ ആ തണുത്ത സ്പർശനം തന്റെ കയ്യിന് ഏറ്റപ്പോൾ തന്നെ ഇനാറയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. കൂടാതെ Dior Sauvage! എന്ന ആ പെർഫ്യൂമിന്റെ തീവ്രമായ മണം ആ ഗന്ധം കൂടി തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെയവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി. അവൾ പതിയെ തല ഉയർത്തി നോക്കി. ​അവിടെ, തന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ കണ്ടത്... അഞ്ചു വർഷത്തെ വിരഹത്തിന്റെ ദേഷ്യം കണ്ണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ച് സയാൻ ഹൈദർ നിൽക്കുന്നതാണ്. അവന്റെ ആ  Hazel നിറമാർന്ന ആരേയും മയക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര വശ്യതയുള്ള കണ്ണുകൾ ഇനാറയുടെ ഇളം കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകളുമായി ഉടക്കി. ​സയാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. ബ്ലാക്ക് സിൽക്ക് ഷർട്ടും ഗ്രേ ട്രൗസറും ധരിച്ച അവന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഏറ്റവും പുതിയ iPhone 17 Pro Max ആയിരുന്നു. അവന്റെ ഇടത്തെ കൈത്തണ്ടയിലുണ്ടായിരുന്ന റോലെക്സ് വാച്ച് പ്രകാശത്തിൽ ഗാലറിയിലെ പ്രകാശം തട്ടി മിന്നി. അവന്റെ കയ്യിൽ അവളുടെ സ്കെച്ച് ബുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ബുക്കിന്റെ അവസാന പേജിൽ അവൻ കണ്ടത് അവന്റെ തന്നെ ഒരു ചെറിയ പെൻസിൽ സ്കെച്ച് ആയിരുന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.... സയാൻ ആ സ്കെച്ച് ബുക്ക് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി, ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു: "അഞ്ചു വർഷം... എന്നിട്ടും ഈ പഴയ ഓർമ്മകളെ കൂടെ കൂട്ടാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു ഇനാറ? പാലക്കാട് നിന്ന് ഒളിച്ചോടി എന്ന് കരുതിയ നീ ഒടുവിൽ എന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വന്ന് വീണല്ലോ മോളേ...!" ​അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ തീവ്രതയും വാശികൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ഗൗരവവും ഇനാറയെ ശരിക്കും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ വലിയ ആർട്ട് ഗാലറിയിലെ എസി തണുപ്പിലും അവൾ വല്ലാതെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ​"സയാൻ... ഞാൻ..." അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സയാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അല്പം കൂടി അവളുടെ അടുത്ത് ചേർന്നു നിന്നു . "നീ മാറിയെന്ന് വിചാരിച്ച നിനക്ക് തെറ്റിപ്പോയി ഇനാറാ...നീ ഒരിക്കലും മാറിയിട്ടില്ല ഇനാറ. ഒരുതരി പോലും... നിന്റെ വസ്ത്രധാരണയിലും ലുക്കിലും മാത്രമേ മാറ്റമുള്ളൂ... അല്ലെങ്കിൽ ഈ മോഡേൺ വേഷത്തിൽ നീ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നപ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകളൊരിക്കലും എന്റെ നോട്ടത്തെ നേരിടാൻ കഴിയാതെ നാണം കൊണ്ട് താഴുമായിരുന്നില്ല. പണ്ടത്തെ പോലെ...!സയാൻ ഹൈദറിന് നീ ഇന്നും ഒരു തുറന്ന പുസ്തകമാണ്. ഈ ഗാലറിക്കും അതുപോലെതന്നെ ഇവിടെയുള്ള ഈ ആഡംബരങ്ങൾക്കൊന്നും നിന്റെ ഈ പേടിയെ മറച്ചുകൊണ്ട് നിന്റെ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.കാരണം നിന്റെ ഭയം എന്നത് ഈ ഞാൻ ആണല്ലോ... അതുകൊണ്ട്.... ​അപ്പോഴാണ് zera അങ്ങോട്ട് വന്നത്. സയാനെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് പതറി. "സർ... പ്രോഗ്രാം തുടങ്ങാൻ സമയമായി." ​സയാൻ ഇനാറയെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം ഇനാറ. ഇനി നീ എങ്ങോട്ടും ഓടിപ്പോകില്ല. കാരണം, ഈ സിറ്റി ഇപ്പോൾ എന്റേതാണ്.ഇവിടെയുള്ള നീയും..." ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ​സയാൻ അവിടെനിന്നും നടന്നു നീങ്ങി. ഇനാറ തളർച്ചയോടെ അടുത്തുള്ള ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ കാതുകളിൽ അവൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കുകളും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കാലുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ സയാൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അണിയിച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള മുത്തുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച Simple anklet ഗാലറിയിലെ പ്രകാശം പതിച്ചതുകൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് വെറുമൊരു പാദസരമല്ല, സയാൻ ഹൈദർ അവളുടെ ജീവിതത്തിന് മുകളിൽ വരച്ച ഒരടയാളമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി....ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ തലയിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയതിന്റെ ഫലമായി കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിനെ തഴുകി ഇറങ്ങിയിരുന്നു... തുടരും... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ