#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _81 ✍️ രചന - ജിഫ്‌ന നിസാർ.. 💥 ഡീ...കാർത്തു. കാശി വിളിക്കുമ്പോൾ കാർത്തു ഞെട്ടി കൊണ്ടവനെ നോക്കി. ആവിശ്വസനീയതയുടെ ഒരായിരം കറുത്ത നിഴലുകൾ അവനവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ടു. ആ കൈകളപ്പോഴും താൻ അണിയിച്ചു കൊടുത്ത താലിയിലാണ് പിടി മുറുക്കിയിട്ടുള്ളത്. അവനവളോട് വല്ലാത്തൊരിഷ്ടം തോന്നി ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടതും. ഗതി മാറി ഒഴുകാൻ ഒരുപാട് കൈ വഴികൾ ഉണ്ടായിട്ടും കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും താനെന്ന കടലിലേക്ക് മാത്രം ഒഴുകി വന്നവൾ. കലഹിച്ചും പ്രണയിച്ചും ഒഴുകി ഒഴുകി തന്നിലേക്കണഞ്ഞ ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ പുഴ.. "എന്ത് പറ്റി..?" അവളുടെയാ മൗനം കണ്ടിട്ടാണ് അവനങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. പുറപ്പെട്ടു പോന്നിട്ടിപ്പോ ഒരു മണിക്കൂറിലേറെ നേരമായി. ഏറെക്കുറെ അതിർത്തി വിട്ട് കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ അശോകേട്ടൻ അത്രയും പെട്ടന്ന് എത്തി പെടാത്തത്രയും ദൂരെ.. അവനപ്പോൾ മുതലാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണതും. സാമാന്യം സ്പീഡിൽ തന്നെ പരിചിതമായ ആ വഴികളിൽ കൂടി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോൾ പോലും ആ വഴികളിൽ ഇരുളിന്റെ മറവിൽ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കുറിച്ച് കൂടി അവന് നന്നായി അറിയാം. തനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലും തന്റെ കൂടെ ഉള്ളവക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലും തനിക്കും അവൾക്കും ഒരുപോലെ നോവും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ.. ശിവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് പോലെ കരുതലോടെ തന്നെയാണ് അവൻ മുന്നോട്ട് പോയതും. ഇടക്കെപ്പഴോ ശിവ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ആ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ വളരെ ഹൃദ്യമായിരുന്നു മറുവശം കേട്ട ശബ്ദം. സൂക്ഷിച്ചു പെട്ടന്ന് വാ.. ഞാനിവിടെ കാത്തിരിപ്പാണെന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ആശ്വാസം.. ശെരിക്കും ഇങ്ങനൊരു ഷെൽട്ടർ പെട്ടന്ന് കിട്ടിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പെട്ടു പോയേനെ എന്നായിരുന്നു കാശിയപ്പോൾ ഓർത്തതും. "നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞോ കാശ്യേട്ട.." പതറി കൊണ്ടുള്ള അവളുടെയാ ചോദ്യം. കാശിക്ക് ചിരി വന്നു. "മ്മ്..." തലചെരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി അവനൊരു താളത്തിൽ മൂളി കൊടുത്തു. "പക്ഷെ...." എന്തോ ചോദിക്കാൻ വന്നിട്ട് അവള് പിന്നെ അത് വേണ്ടന്ന് വെച്ച് തല കുടഞ്ഞു. കാശി പതിയെ കാർ റോഡിനോരം ചേർത്ത് നിർത്തി. "നമ്മളെത്തിയോ..?" ഇനിയും വിട്ടു പോകാത്ത ഇരുട്ട് നോക്കി കാർത്തു വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ നോക്കി. കാശി ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കൊണ്ടവളെ നോക്കി ആ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി. "പിന്നെന്താ ഇവിടെ നിർത്തിയെ.." ചുമ്മാ.." അവന് മൊത്തത്തിൽ ഒരു കള്ളത്തരം. "അച്ഛൻ പിറകെ വന്നാലോ.." വരട്ടെ.. " "യ്യോ നമ്മളെ പിടിച്ചോണ്ട് പോകും.." അവൾ ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഏയ്.. നമ്മളെയല്ല.നിന്നെ... നിന്നെ മാത്രം പിടിച്ചോണ്ട് പോകും.. എന്നെ ഇവിടെ തന്നെയിട്ട് വെട്ടി മൂടും..അത്ര തന്നെ.. അതേയ്... അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകനാ.." അവനതേ ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തു ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ നുള്ളി പറിച്ചു. "വേണ്ടാത്തത് പറയല്ലേ.." ശാസനയോടെ പറഞ്ഞിട്ടവൾ കണ്ണുരുട്ടി. "നടക്കാൻ പോണതാ ഞാനിപ്പോ പറഞ്ഞത്.." "അങ്ങനിപ്പോ നടക്കണ്ട.. ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ പിടിച്ചോണ്ട് പോകാൻ.. കാശ്യേട്ടനോപ്പം അല്ലാതെ അവർക്കൊരടി എന്നെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടോവാൻ പറ്റൂല " അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ വാശിക്കാരിയായി. "അത്രയ്ക്കൊക്കെ ഇഷ്ടം തോന്നാൻ മാത്രം ഈ കാശിനാഥൻ ഉണ്ടോ ഡീ.." അതേ ഇരുപ്പോടെ മനോഹരമായ ചിരിയോടെ അവൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവനെ പോലെ തന്നെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു കൊണ്ടാ നേരെ നോക്കി അവളോന്ന് മൂളി. ഉള്ളിലെ നീറുന്ന ടെൻഷനും ആകുലതകലും വിട്ട് പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു തരം ഉന്മാദിയായ മൗനം അവർക്കിടയിൽ വളർന്നു തിങ്ങി. ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒത്തിരിയുണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെയിരുന്നു. "പോവാം..." ഇത്തിരി നേരം കൂടി അങ്ങനെ പരസ്പരം നോക്കിയിരുന്നു കൊണ്ട് കാശി വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. "എങ്ങനാ.. ജയിലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയെ.." വീണ്ടും മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര തുടരവേ കാർത്തു ചോദിച്ചു. എനിക്കറിയില്ല.. "ഏഹ്.. അറിയില്ലന്നോ.. കാർത്തു അമ്പരപ്പോടെ അവനെ നോക്കി. "ആഹ്.. അറിയില്ലന്ന് തന്നെ..ആരോ ഒരാൾ പറഞ്ഞിട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു വക്കീൽ വന്നു സ്റ്റേഷനിൽ. മൂപ്പര് കുറച്ചു മാസ്സ് ഡയലോഗ്.. എനിക്ക് ജാമ്യം കിട്ടി.." കാശി നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അച്ഛൻ പറഞ്ഞു വിട്ട ആളാവുമോ ഇനി..?" അൽപ്പനേരത്തേ മൗനതിന്നു ശേഷം അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അറിയില്ല... അത് പറയുമ്പോൾ വല്ലാതെ പതിഞ്ഞു പോയിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം. ആ മുഖത്തുള്ള ചിരിയും അപ്പോൾ മുതൽ ഇല്ലായിരുന്നു. "എന്താ പിന്നെ അറിയുന്നത്.." അവനിനി ഒന്നും വിട്ടു പറയാത്തതാണോ എന്നൊരു കുഞ്ഞ് കെറുവോടെ കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു. അങ്ങേയറ്റം ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്നൊക്കെ രണ്ടാളും പുറത്ത് കടന്നിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ സന്തോഷം തന്നെയാണ്. "അറിയുന്നൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു തരട്ടെ.." കാശി വീണ്ടും സ്പീഡ് കുറച്ചു കൊണ്ടവളുടെ കൈ പിടിച്ചെടുത്തു. "എനിക്കെന്റെ ഭാര്യയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണെന്ന്.. അതെനിക്കിപ്പോ നന്നായി അറിയാം.." കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ തുറന്നു പറച്ചിൽ.. കാർത്തു ഒന്നാകെ വിറച്ചു പോയതാ വിരൽ തുമ്പിൽ നിന്നും അവൻ തൊട്ടറിഞ്ഞു. ഇങ്ങനൊക്കെ പറയാൻ അറിയാവുന്ന ഇവനാണോ ദൈവമേ അന്ന് തന്നിടത്രേം കലിപ്പിട്ട് നടന്നതെന്നൊരു പകപ്പോടെ കാർത്തു അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. അതിനുമപ്പുറം അവനാ പറഞ്ഞ ഭാര്യയെന്ന പദവി. ഒരു വേള അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടുമാ താലി മാലയിലേക്ക് നീണ്ടു. "ഒരുപാട് കാര്യം പറയാനുണ്ടെനിക്ക്. നമ്മളിപ്പോ പോകുന്നത് എങ്ങോട്ടാണ് എന്നതടക്കം. എല്ലാം പതിയെ പറഞ്ഞു തരും. ഇപ്പൊ കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങിക്കോ.. ഒരുപാട് നാളായില്ലേ ഉറങ്ങിയിട്ട്.. സ്ഥലം എത്തുമ്പോ ഞാൻ വിളിക്കാം..! ഒരാൾക്ക് സാധ്യമാവുന്നത്രേം സ്നേഹത്തോടെ പറയുന്നവൻ. അവൾക്കൊന്നവനെ ഇറുകെ കെട്ടിപിടിക്കാൻ തോന്നി. കാശിനാഥൻ പൂർണ്ണമായും ഇനി തനിക്ക് സ്വന്തമാണല്ലോ എന്നുള്ള ആ സത്യം.. അതിൽ മാത്രം അവളുടെ മനസങ്ങനെ കുരുങ്ങി കിടന്നു. അവൾക്കുറങ്ങാൻ വേണ്ടിയവൻ പാട്ടിട്ട് കൊടുത്തു. പതിയെ... അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു പോകുന്നവൾക്ക് ചാരി കിടക്കാൻ പാകത്തിന് അവൻ കുറച്ചു കൂടി അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. അവന്റെ തോളിൽ ചാരി കൊണ്ടവൾ ഗാഡമായ ഉറക്കത്തിൽ വീണെന്ന് ഉറപ്പായ നിമിഷം... ഹൃദയം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ കാശി പതിയെ അവളുടെ നെറുകയിലൊന്നുമ്മ വെച്ചു.. അത്രയും സ്നേഹത്തോടെ.. വാത്സല്യത്തോടെ. 💥💥 കുറച്ചു കൂടി കുടിക്ക് തുളസി..." അശോകന്റെ സ്വരം വല്ലാതെ മുറുകിയിരുന്നു അത് പറയുമ്പോൾ. അയാൾ നീട്ടിയ ഗ്ലാസ് വെള്ളം വാങ്ങിച്ചു കുടിക്കുമ്പോൾ തുളസി വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. ടെൻഷൻ കൊണ്ടും ഭയം കൊണ്ടും അവർ വല്ലാതെ തളർന്നു പോയിരുന്നു. "അശോകേട്ട.. നമ്മുടെ മോള്...?" ഗ്ലാസ്‌ തിരികെ വാങ്ങിക്കുന്ന അയാളെ നോക്കി അവരൊന്നു വിതുമ്പി. "ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണോ നിനക്ക്. വയ്യായ്ക വല്ലതും തോന്നുന്നുണ്ടോ?" അവരുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടില്ലെന്ന മട്ടിലാണ് അശോകന്റെ മറു ചോദ്യം. "വേണ്ട..." തുളസി അയാളിൽ കാണുന്ന ആ കടുത്ത ഭാവത്തിലേക്ക് നോക്കി ഭയത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. "എങ്കിൽ കുറച്ചു റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്.. എനിക്ക് കുറച്ച് പണിയുണ്ട്.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ധൃതിയിലിറങ്ങി പോകാൻ തുടങ്ങിയ അയാളെ തുളസി കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി. "കൈ വിട് തുളസി..എന്ത് വേണമെന്ന് എനിക്കറിയാം." അങ്ങേയറ്റം ഗൗരവത്തോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ആ നോട്ടത്തിലെന്റെ കാടിന്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ പിടി അയഞ്ഞു പോയതും. ബാത്‌റൂമിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചും വാതിൽ തട്ടിയും അവരങ്ങനെ കുടുങ്ങി കടന്നത് ഒരു മണിക്കൂറോളമാണ്. എന്ത് പറ്റിയെന്നോ താനെങ്ങനെ അതിനുള്ളിൽ കുരുങ്ങി പോയെന്നോ അറിയില്ല. അതിനേക്കാൾ.. അകത്തെ മുറിയിലുള്ള മകളെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ഭയം. എല്ലാം കൂടി വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു തുളസി അശോകൻ വന്നു വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ. അവരുടെ നോട്ടം വീണ്ടും അശോകന് നേരെ നീണ്ടു. മേശപ്പുറത്തു വെച്ച കാർത്തുവിന്റെ ഫോൺ അയാളെടുത്തു നോക്കുന്നത് കണ്ടു. "അശോകനെ ചതിച്ചു പോയവരെ ഇന്ന് വരെയും ആരെയും ഞാൻ വേറുതെ വിട്ടിട്ടില്ല..ഇനിയും അതങ്ങനെ തന്നെയാവും " അത് വരെയും ഉള്ളതിനേക്കാൾ ഗൗരവം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ വാക്കുകൾ. തുളസിയുടെ ചങ്കിടിച്ചു. എത്രയായാലും അവൾ മകളാണ്. ഇപ്പോഴും അവളുടെ മുഖമൊന്നു വാടിയാൽ തന്റെ കണ്ണും കലങ്ങും. കാശിയെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയ ആ നിമിഷം മുതൽ അവൾ അനുഭവിച്ച ആ ടെൻഷൻ അവരും അത്രയും അരികെ നിന്ന് കണ്ടതുമാണ്. അന്നതിനെതിരെ ഒന്നും പറയാഞ്ഞത് അശോകേട്ടൻ അവളുടെ ലൈഫിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞും അത് കാശിയോടപ്പമാകുമ്പോൾ വരാൻ സാധ്യതയുള്ള അപകടങ്ങളെ കുറിച്ചുമെല്ലാം പറഞ്ഞത് കൊണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പൊ കാർത്തുവിനെ കാണുന്നില്ലെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം.. സങ്കടത്തേക്കാൾ ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയതും. കാർത്തു പോയെങ്കിൽ.. തീർച്ചയായും അത് കാശിയുടെ കൂടെയാവുമെന്ന് അവർക്കറിയാം. അവന്റെ കൂടെ അവൾ സന്തോഷവതിയായിരിക്കും എന്നും അവർക്കുറപ്പുണ്ട്. പക്ഷെ അപ്പോഴും പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയ സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ അവരിൽ ചെറുതല്ലാത്തൊരു ഭയവും വന്നു നിറയുന്നുണ്ട്.. 💥💥 എപ്പോ പോയെന്നറിയില്ല... " മഹേഷിനോടത് പറയുമ്പോൾ അശോകൻ പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു. എങ്ങനെ പോയെന്നും അറിയില്ലായിരിക്കും. അല്ലേ അങ്കിളെ.. " അവനൊരു പരിഹാസത്തോടെയാണാ ചോദ്യമെന്നും അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. "ഇങ്ങനൊരു അറ്റാക്ക് ഉണ്ടാവും എന്ന് അപ്പഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. അന്നേരം അവൻ അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല.. നെറികേട് കാണിക്കില്ല.. പറഞ്ഞ വാക്കിനു വിലയുള്ളവനാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് നിങ്ങളല്ലേ..എന്നിട്ടിപ്പോ ആ നാറി തന്നെയല്ലേ ഇതൊക്കെ ചെയ്തതും." അവൻ ദേഷ്യമൊതുക്കാൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപെടുന്നുണ്ടെന്ന് കൂടി അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. "ഇതൊക്കെ കൊണ്ടാ അവനെ ജാമ്യത്തിലിറക്കരുതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്. അന്നതും കേൾക്കാതെ ഓരോന്നു ചെയ്തിട്ട്.. ഇപ്പൊ അവനായിട്ട് തന്നെ പണി തന്നില്ലേ.." കാശിയുടെ ജാമ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അപ്പോഴും തീരാത്ത.. തീരാൻ സ്റ്റീഫൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത മഹേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ സംശയം അവനറിയാതെ തന്നെ പുറത്ത് ചാടി. കാശിയെ കുറിച്ച് താൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത് ശെരിയായത് കൊണ്ട് അത്രയും നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നിരുന്ന അശോകൻ അവനാ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും മുഖം ചുളിച്ചു. "അവനെ ഞാനല്ല പുറത്തിറക്കിയതെന്ന് പറഞ്ഞത് നീയപ്പോ വിശ്വസിച്ചില്ലേ.." അവനെക്കാൾ ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു അപ്പോൾ അശോകനും. "ഇനിയിപ്പോ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞു നിൽക്കാതെ എങ്ങനെ അവരെ കണ്ട് പിടിക്കുമെന്ന് ആലോചിക്ക്.. അതായിപ്പോ വേണ്ടത്.. ഞാനും നോക്കട്ടെ.. കിട്ടിയ തന്നെ ഇനിയിപ്പോ കെട്ടണോ ന്നാ.." അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അശോകന് പറയാനുള്ള ഉത്തരം പോലും കാക്കാതെ മഹേഷ്‌ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു പോയി.. തുടരും.. മ്യാമനും മോനും ഇപ്പഴേ അടി തുടങ്ങിയോ.. 😆 എജ്ജാതി സ്നേഹം ഉള്ളവരായിരുന്നു ല്ലേ 😁 സ്നേഹത്തോടെ jif💐 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#🥳 അടിപൊളി ചൊവ്വാഴ്ച സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഏഴ് തലയുള്ള നാഗം #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #കാവൽ നാഗം. #സ്വർണ നാഗം #നാഗം

#💃 Reels വീഡിയോസ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #🤔 ചിരിയും ചിന്തയും #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📖 കുട്ടി കഥകൾ #🎻 കുട്ടിക്കവിതകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #💚തനി മലയാളി

#📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍

നിഴലായി വന്നവൾ വിധി എഴുതിയ ഒരു അപൂർവ പ്രണയം... 🖤 Part 8 "നമുക്ക്... കുറച്ചുനേരം സംസാരിക്കണം." ശരത്ചന്ദ്രന്റെ ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടതും വൃന്ദയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിപ്പോയി. അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞു. ശരത്ചന്ദ്രൻ വാതിൽ അടച്ചില്ല. മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി, കുറച്ച് അകലം പാലിച്ചാണ് നിന്നത്. "ഇരിക്കൂ..." അദ്ദേഹം സോഫയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. വൃന്ദ പതിയെ ഇരുന്നു. അൽപനേരം ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആ നിശ്ശബ്ദത ഭേദിച്ചത് ശരത്ചന്ദ്രനായിരുന്നു. "വൃന്ദ..." "ഈ വിവാഹം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചതാണെന്ന് നിനക്കറിയാം." അവൾ തലയാട്ടി. "എന്റെ ജീവിതത്തിൽ..." "ദീപ്തിയുടെ സ്ഥാനം മറ്റാർക്കും എടുക്കാൻ കഴിയില്ല." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വൃന്ദയുടെ മുഖം ഒന്ന് മങ്ങി. "അതുകൊണ്ട് നിന്നെ ഒരിക്കലും അവളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യില്ല." "നീ... നീ മാത്രമാണ്." "ഈ വീട്ടിൽ നിനക്ക് അർഹിക്കുന്ന ബഹുമാനവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ടാകും." "പക്ഷേ..." "എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം." വൃന്ദ ശാന്തമായി തലയാട്ടി. "എനിക്ക് മനസ്സിലാകും... സർ." ശരത്ചന്ദ്രൻ നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "'സർ' എന്ന് വിളിക്കേണ്ട." "നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ വിളിച്ചാൽ മതി." വൃന്ദ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അതോടെ... മുറിയിലെ ഭാരം നിറഞ്ഞ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് അൽപം അയവ് വന്നു. അപ്പോഴാണ്... ടക്... ടക്... "മോനെ..." സാവിത്രിയമ്മയുടെ ശബ്ദം. ശരത്ചന്ദ്രൻ വാതിൽ തുറന്നു. "സംസാരം കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇനി രണ്ടുപേരും പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവാൻ നോക്ക്." അവരുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഇളം ക്രീം നിറത്തിലുള്ള സെറ്റ് സാരിയും, മറൂൺ ഡിസൈനുള്ള ബ്ലൗസും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവർ വൃന്ദയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. "ഇന്ന് ഇത് ഉടുത്തോളൂ മോളേ." പിന്നെ അലമാര മുഴുവൻ തുറന്ന് കാണിച്ചു. പുതിയ സാരികൾ... ഡ്രസ്സുകൾ... ചെരിപ്പുകൾ... കോസ്മെറ്റിക്സ്... അവൾക്ക് ആവശ്യമായ എല്ലാം അതിനുള്ളിൽ ഭംഗിയായി അടുക്കിവെച്ചിരുന്നു. വൃന്ദ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. "ഇതൊക്കെ... എനിക്ക് വേണ്ടിയാണോ?" സാവിത്രിയമ്മ ചിരിച്ചു. "പിന്നല്ലാതെ എല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങീതാ. എന്റെ മരുമകൾക്ക് യാതൊരു കുറവും ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല . വൃന്ദയുടെ കവിളിൽ തലോടി സാവിത്രി പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വൃന്ദയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നേർത്ത അഹങ്കാരത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി മിന്നിമാഞ്ഞു... "ശരി... മോൾ പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വാ." സാവിത്രിയമ്മ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ശരത്ചന്ദ്രനും പറഞ്ഞു. "ഞാനും ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വരാം." അദ്ദേഹവും പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം... കുളിച്ചിറങ്ങിയ വൃന്ദ... സാവിത്രിയമ്മ നൽകിയ സാരീ ധരിച്ചിരുന്നു. കല്യാണത്തിലെ ഭാരമുള്ള ആഭരണങ്ങൾ മാറ്റിയിരുന്നു. കഴുത്തിൽ താലി മാത്രം. നെറ്റിയിൽ ചെറിയ കറുത്ത പൊട്ട്. നെറുകയിൽ നേർത്ത സിന്ദൂരം. നനഞ്ഞ മുടി പിന്നിലേക്ക് വിടർത്തിയിട്ടിരുന്നു. അവൾ പതിയെ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. കണ്ണാടിയിലുള്ള സ്വന്തം പ്രതിബിംബം കണ്ടപ്പോൾ... ഒരു നിമിഷം അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു. ഇന്നലെ വരെ... സ്വന്തം വീട്ടിലെ ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടി. ഇന്ന്... ഒരാളുടെ ഭാര്യ. ഒരു വലിയ വീട്ടിലെ മരുമകൾ. കഴുത്തിലെ താലിയിൽ അവൾ അറിയാതെ വിരലോടിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ്... ടക്... ടക്... "വൃന്ദമ്മേ..." മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം. വൃന്ദ വാതിൽ തുറന്നു. മീനാക്ഷി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽകുന്നു. "അമ്മൂമ്മ വിളിക്കുന്നു." "താഴേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു." "ശരി..." വൃന്ദ മീനാക്ഷിക്കൊപ്പം താഴേക്കിറങ്ങി. ഹാളിൽ സാവിത്രിയമ്മ ഒരു ഗ്ലാസിൽ ചൂടുപാലുമായി കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. "മോളേ..." "ഇത് കൊണ്ടുപോ." പാൽഗ്ലാസ് വൃന്ദയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്ത ശേഷം അവർ അവളുടെ നെറുകയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി. "സന്തോഷമായി ജീവിക്കണം." വൃന്ദ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ച് തലയാട്ടി. പാൽഗ്ലാസ് കൈയിൽ പിടിച്ച് അവൾ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ... കടും മറൂൺ നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും വെള്ള മുണ്ടും ധരിച്ച് ശരത്ചന്ദ്രൻ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "ഏയ്യ്... അത് സാരമില്ലടാ വരാൻ പറ്റാത്തതിൽ വിഷമിക്കണ്ട." "നിനക്ക് അവിടത്തെ ജോലി ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം." വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട അദ്ദേഹം... ഒരു നിമിഷം വൃന്ദയെ നോക്കി. പിന്നെ സംസാരം നിർത്താതെ... അകത്തേക്ക് വരാൻ കൈകൊണ്ട് പതിയെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. വൃന്ദ ശാന്തമായി അകത്തേക്ക് കയറി. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പാൽഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച്... എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു. "ഹാ..." "അടുത്ത തവണ നീ നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ കാണാം." "ഓക്കേ... "ഗുഡ് നൈറ്റ്." കോൾ അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം ശരത്ചന്ദ്രൻ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അപ്പോഴാണ്... അദ്ദേഹം വീണ്ടും വൃന്ദയെ നോക്കിയത്. "താഴെ എല്ലാവരും പോയോ?" "മ്മ്..." വൃന്ദ പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ശരത്ചന്ദ്രൻ ചെറുതായി തലയാട്ടി. മുറിയിൽ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു. ആ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം... പറയാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളായിരുന്നു... (തുടരും...) #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ

ഹോ.... കുളിച്ചു വന്നു നേരെ അടുക്കളയിലേക്കാണ് ഞാൻ ഓടിയത് അത് ഒരു മാരത്തോൺ ആയിരുന്നു... ആക്രാന്തം കണ്ടു ആർക്കും ഒന്നും തോന്നേണ്ട ആറു മാസത്തെ ഹോസ്റ്റൽ ജീവിതത്തിനു ശേഷം ഉള്ള തിരിച്ചു വരവാണ്... അടുക്കള മൊത്തം ഒന്ന് പരതി എലി പുന്നെല്ലു കണ്ടപോലെ മുഖം ഒന്ന് കൂർത്തു.... ""ഹൈ.... ഉപ്പേരി പാട്ട... ""...പി ടി ഉഷ ഓടാൻ നിൽക്കുന്ന പോലെ ഞാൻ ഒന്ന് നിന്നു... അടങ്ങു മാളു അടങ്ങു അത് നിനക്ക് മാത്രം അവകാശ പെട്ടതാണ് .... മനസ്‌ എന്ത് പറഞ്ഞാലും വയറു കേക്കണം എന്നില്ലാലോ നേരെ സ്ലാബിലേക്കു കയറി ആ പാത്രം ഒന്ന് എടുത്തു അതിനെ ഒന്ന് തഴുകി... തുറക്കാൻ ആയി ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അല്ലെ പണി പാലും വെള്ളത്തിൽ കിട്ടിയത്... അവസാനം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഉരുണ്ടും ഞാൻ അത് തുറന്നു.... ""ഹല്ല !....പിന്നെ ആരോടാ ഈ കളി...." ആദ്യരാത്രിയിലെ അങ്കം കഴിഞ്ഞു തളർന്ന പോലെ ഞാൻ ഒന്ന് ഇരുന്നു.... ഇത്‌ ഒക്കെ കേട്ടറിവ് ഉള്ളെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുതേ..... ""മാളു.. dont waste time... ""നിമിഷ നേരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ ആ പാത്രത്തിൽ തല ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ""മാളു..... മാളു.... നീ എന്തെടുക്കുവാ അവിടെ""... ""ഈൗ അമ്മ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു കൂവുന്നത്"".... ഉപ്പേരി പാട്ടയിൽ നിന്നും തല ഉയർത്തി ഒന്ന് നോക്കി... അശിരീരി പുറത്തു നിന്നാണല്ലോ കൈയിൽ ഇരുന്ന ഉപ്പേരി പേട്ടയിൽ നിന്നും കുറച്ചെടുത്തു വായിലിട്ടു കൊണ്ടു ഞാൻ പുറത്തേക്കു ചെന്നു........ കുറച്ചു കയ്യിലും കരുതി.. അമ്മയും ചിറ്റയും പുറത്തു കാര്യമായി ചർച്ചയിൽ ആണ്.... ഈ ചർച്ച എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ലോക കാര്യം ഒന്നും അല്ലാട്ടോ... അയൽക്കൂട്ടത്തിലെ പെണ്ണുങ്ങടെ കുറ്റം ആണ്... രണ്ട് കൂടെ ഞയറാഴ്ച അയൽകൂട്ടത്തിനു ഒരു പോക്കുണ്ട്... ചേച്ചി അനിയത്തി ചന്ദന കുറി ഒക്കെ തൊട്ടു സുന്ദരി ആയി സരസ്വതി മന്ത്രം ഒക്കെ ഉരുവിട്ടാണ് പോകുന്നത്..... പിന്നീട് തിരിച്ചു ഒരു വരവ് ഉണ്ട്..... എന്റെ സിവനെ.... സരസ്വതി മന്ത്രം കാളി മന്ത്രം ആകും... ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോൾ കേൾകാം...... സുശീലേടെ ജാരന്റെ കഥയും.. ഗോമതിയുടെ പെണ്ണ് ഒളിച്ചോടിയതും... പിന്നെ ആ ഗേറ്റ് ന്റെ അവിടെ കിടന്നു ആട്ടും തുപ്പും... അവസാനം അച്ഛനും ചിറ്റപ്പനും ചെന്നു രണ്ടു തെറി പറയണം രണ്ടും അകത്തു കയറാണെൽ..... അതൊരു ചടങ്ങായി മാറീട്ടുണ്ട്... മിക്കവാറും ഇവറ്റകൾ രണ്ടിനും കൂടെ പെണ്ണുങ്ങൾ കോട്വാഷൻ കൊടുക്കും.. ""എന്താണ് രണ്ടു കൂടി ഒരു ചർച്ച... ""ഞാനും കൂടി അതിലേക്... എന്താന്ന് അറിയില്ല ഈ അവിഹിതം എന്റേം ഒരു വീക്നെസ് ആയി പോയി..... ""ഡീ നീ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വിളിച്ചപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ ശ്യാമളേടെ മോൾടെ ചുറ്റിക്കളി."".. ""അവള് ചുറ്റി കളിക്കട്ടെ അമ്മേ കൊച്ച് പെണ്ണല്ലേ.""... ""മ്മ്മ്... പത്തിൽ പഠിക്കുന്ന പെണ്ണ് എന്റെ അടുത്ത് ആരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കൈ തല്ലി ഓടിച്ചേനെ..."" ""ഈശ്വര.. ""ഞാൻ എന്റെ രണ്ടു കയ്യും നോക്കി ഹോ ഭാഗ്യം അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്.... പിന്നെ എനിക്കു പറ്റിയ പീസ് ഇത്‌ വരെ കണ്മുൻപിൽ വന്നിട്ടില്ലാത്ത കൊണ്ടു ഭാഗ്യം.... പക്ഷേ വരുവല്ലോ... അന്ന് ഞാൻ ഒരു കലക്കും എന്റെ കറവേട്ട... ഞാൻ എന്റെ താടികൊന്നു പിടിച്ചു.... "'അയ്യോ.."". തള്ള നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുന്നു.... ""അന്ന് നിന്റെ കയ്യും കാലും തല്ലി ഓടിച്ചു ഇവിടെ ഇടും ഞാൻ..... "' "'ഓ... പിന്നെ..... ഞാൻ ഒളിച്ചോടും... അപ്പോഴോ.... "" ""എണിറ്റു പോടീ..... ചിറ്റയുടെ വക ആട്ടും..."" ""ഹോ.... ഒന്ന് പ്രേമിക്കാൻ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഈ വീട്ടിൽ ഇല്ലേ..... ""ഞാൻ എഴുനേറ്റു.... ""മാളു... നീ അപ്പുന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നിലെ കല്യാണത്തിനോ നീ വന്നില്ല... ഇച്ചേയിക് ഭയങ്കര സങ്കടം ആയി..... "" ""അയ്യടാ എന്നെ വിളിച്ചോ അതിനു... "" ""നിന്നെ എന്തോ പ്രത്യേകം വിളിക്കാണ."".. വന്നാലോ പട്ടാളം പുരുഷു.. ശ്... സോറി എന്റെ പ്രൊഡ്യൂസർ... ആളു പട്ടാളം ആണ് പെൻഷൻ ഇല്ലാത്ത പട്ടാളം.... പണ്ട് യുദ്ധം തൊടങ്ങിയപ്പം കഷത്തിന്റെ അടിയിൽ ഉള്ളി കേറ്റി വച്ചു പനി ആണെന്ന് പറഞ്ഞു മുങ്ങിയതാ... ഇപ്പോൾ പട്ടാളത്തിന്റെ പിടികിട്ടാ പുള്ളി സുകുമാരക്കുറുപ് ആണ് കഷി.... ഇപ്പോ പണി എന്താണന്നു വച്ചാൽ ഞങ്ങള്ക് പണി തരുന്നത് ആണ് മെയിൻ പണി... അത് പുറകെ മനസ്സിൽ ആകും.... https://share.aksharathalukal.in/s/61610/view ഫുൾ പാർട്സ് ഇവിടെ വായിക്കാം ♥️ ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കാനും... നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉള്ള കഥകൾ എഴുതി സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരതാളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ ❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #💖 മഴയും പ്രണയവും #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലി ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിൽ അർദ്ധരാത്രി രണ്ട് മണിക്ക് ശേഷം ഒരൊറ്റ കടയേ തുറക്കൂ പിള്ളേച്ചന്റെ തട്ടുകട' അവിടുത്തെ ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാൻ രാത്രി ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് പോലും ആളുകൾ വണ്ടി വിട്ടു വരും. തിളങ്ങുന്ന മിൽക്കി വൈറ്റ് നിറമുള്ള, പഞ്ഞിപോലത്തെ സോഫ്റ്റ്‌നസ്സുള്ള ഇഡ്ഡലി. അത്രയ്ക്ക് അത്ഭുതകരമായ സ്വാദായിരുന്നു അതിന്. എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി ആ നാട്ടിൽ ചില വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർദ്ധ രാത്രിക്ക് ശേഷം ടൗണിൽ വരുന്ന ഭിക്ഷാടകരെയും, വഴിതെറ്റി എത്തുന്ന അപരിചിതരെയും പെട്ടെന്ന് കാണാതാവുന്നു. നാട്ടിൽ മനുഷ്യരെ കാണാതാവുന്ന ഈ മിസ്റ്ററിയും പിള്ളേച്ചന്റെ കടയിലെ തിരക്കും ഒരുമിച്ച് വളരുകയായിരുന്നു. ….. സമയം പുലർച്ചെ 2:15. കടയുടെ മൺചുമരിൽ കരിപിടിച്ച മഞ്ഞ ബൾബ് കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഹായി ലൈല വലിയ ചെമ്പിൽ ഇഡ്ഡലി പുഴുങ്ങാൻ വെക്കുകയാണ്. കൗണ്ടറിൽ ഇരുന്ന് വേണുപ്പിള്ള തഞ്ചത്തിൽ കത്തി മൂർച്ച കൂട്ടുന്നു. അങ്ങോട്ട് നാട്ടിലെ സ്ഥിരം രാത്രിഞ്ചരന്മാരായ സജിത്തും ആദർശും കയറിവന്നു. അവരുടെ കൂടെ പ്രവാസ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു നാട്ടിൽ വന്ന് പുതിയൊരു ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയുമായി നടക്കുന്ന പാവം ബിജുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ബിസിനസ്സ് പണം അടങ്ങിയ കറുത്ത ലെതർ ബാഗ് ബിജു നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ ടേബിളിൽ തയ്യൽക്കടയിലെ ഗീത ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി ഒരു അർജന്റ് ബ്ലൗസ് തയ്ച്ചു തീർക്കാൻ വേണ്ടി ഉണർന്നിരുന്നതാണ് അവർ. "ലൈലേ... ഒരു നാല് പ്ലേറ്റ് ഇഡ്ഡലി എടുക്കട്ടെ! നല്ല കട്ടിച്ചമ്മന്തിയും ഒഴിച്ചോ," സജിത്ത് ഓർഡർ ചെയ്തു. ലൈല വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പ്ലേറ്റുകൾ ടേബിളിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു. ഇഡ്ഡലിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഗന്ധമായിരുന്നു. "എന്താ ബിജുച്ചാ നോക്കിയിരിക്കുന്നത്? അടിക്ക്! ഗൾഫിൽ എവിടെയെങ്കിലും കിട്ടുമോ ഇത്രയും സോഫ്റ്റ് സാധനം?" ആദർശ് ഒരെണ്ണം എടുത്ത് വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "സംഗതി കൊള്ളാം... നല്ല വെണ്ണ പോലത്തെ ഇഡ്ഡലി," ബിജുവും ആർത്തിയോടെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. …… അപ്പോഴാണ് മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു നഴ്സ് നിസാർ തന്റെ ബൈക്കിൽ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. അവൻ കൗണ്ടറിലിരുന്ന വേണുപ്പിള്ളയെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു. "എന്താ വേണുച്ചേട്ടാ, ഈ പാതിരാത്രിയിലും നല്ല തിരക്കാണല്ലോ. എന്താ നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലിയുടെ രഹസ്യം? നാട്ടുകാർ മൊത്തം ഇതിന്റെ പുറകെയാണല്ലോ," നിസാർ ഒരു ചായക്ക് ഓർഡർ ചെയ്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അതൊക്കെ എന്റെ കൈപ്പുണ്യംടാ നിസാറേ... പരമ്പരാഗതമായ ചില ചേരുവകളാണ്," പിള്ളേച്ചൻ ക്രൂരമായൊരു ഭാവം മറച്ചുവെച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് സജിത്തിന്റെ പ്ലേറ്റിലിരുന്ന ഇഡ്ഡലിയിലേക്ക് നിസാർ നോക്കി. മെഡിക്കൽ ഫീൽഡിലുള്ളതുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ സജിത്തിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു കഷ്ണം ഇഡ്ഡലി വാങ്ങി പതുക്കെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് അമർത്തി നോക്കി. "എന്താടാ നിസാറേ, ഫോറൻസിക് പരിശോധനയാണോ?" സജിത്ത് ചിരിച്ചു. "അല്ല സജിത്തേ... സാധാരണ അരിമാവ് പുഴുങ്ങുമ്പോൾ ഇത്രയും റബ്ബർ പോലെയുള്ള ഇലാസ്തികത വരാൻ വഴിയില്ല. ഇതിന്റെ വെളുപ്പ് നിറത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. മാവിൽ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും കെമിക്കൽ ചേർക്കുന്നുണ്ടോ വേണുച്ചേട്ടാ?" നിസാർ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "നീ നിന്റെ പണി നോക്കടാ നിസാറേ! കസ്റ്റമേഴ്സിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കാതെ," പിള്ളേച്ചന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറച്ചിൽ വന്നു. ഗീത ഇഡ്ഡലി മുറിച്ചതും അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് വിചിത്രമായ ഒരു കടുപ്പമുള്ള കഷ്ണം പുറത്തേക്ക് വന്നു. "വേണുച്ചേട്ടാ... ഇതെന്താ ഇഡ്ഡലിയിൽ ഒരു കടുപ്പം? ജാതിക്കയുടെ കഷ്ണമാണോ?" "അതെ ഗീതേ, ജാതിക്കയാ... നീ ധൈര്യമായി തിന്നോ," ലൈല പതുക്കെ പുറകോട്ട് മാറി. ……. പെട്ടെന്ന്, കടയുടെ ഒരൊറ്റ ബൾബും തനിയെ അണഞ്ഞു. ചുറ്റും കനത്ത ഇരുട്ട് പടർന്നു. "എന്താ പിള്ളേച്ചാ കറണ്ട് പോയോ?" ആദർശ് ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അവന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല. "അയ്യോ... എന്റെ തല കറങ്ങുന്നു..." സജിത്ത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. ബിജുവും ഗീതയും നിമിഷങ്ങൾക്കകം ബോധംകെട്ട് ബെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. അവർ കുടിച്ച ഉയർന്ന അളവിൽ മയക്കുമരുന്ന് ചേർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു! കഴിച്ചവരെല്ലാം തളർന്നു വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ലൈല വന്ന് കടയുടെ ഷട്ടർ പൂർണ്ണമായി താഴ്ത്തി പൂട്ടി. കടയ്ക്കുള്ളിലെ സീറോ ബൾബ് ചോരച്ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ കത്താൻ തുടങ്ങി. കൗണ്ടറിൽ നിന്ന് വേണുപ്പിള്ള ആ വലിയ വെട്ടുകത്തിയുമായി എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ബോധംകെട്ട ബിജുവിന്റെ കയ്യിലെ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയും അവന്റെ ശരീരവുമായിരുന്നു. "നിസാർ... നീ ഇഡ്ഡലിയെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് ഗവേഷണം നടത്തിയല്ലേ?" വേണുപ്പിള്ള നിസാറിന്റെ നേരെ കത്തി ഓങ്ങി. ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാത്തതുകൊണ്ട് നിസാറിന് ബോധക്കേട് വന്നിരുന്നില്ല. "വേണുച്ചേട്ടാ... നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് ആ രഹസ്യം ഒന്ന് അറിയണം. ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് ആളുകളെ കാണാതാവുന്നതും നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലിയും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ?" മരണമുഖത്ത് നിന്നിട്ടും നിസാർ തികച്ചും ശാന്തനായി ചോദിച്ചു. ….. വേണുപ്പിള്ള ഭ്രാന്തമായി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കടയ്ക്കുള്ളിലെ ചുമരുകളിൽ തട്ടിപ്രതിധ്വനിച്ചു. "ഇനി നീ ഇത് അറിഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലടാ നിസാറേ... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയാം," വേണുപ്പിള്ള അടുക്കളയുടെ രഹസ്യ അറ തുറന്നു. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച നിസാറിന്റെ ചോര മരവിപ്പിച്ചു! ചോരയൊഴുകുന്ന കൊളുത്തുകളിൽ മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് വലിയൊരു ഗ്രൈൻഡറിൽ മാവ് അരയുന്നുണ്ട്. "ഇതാണ് എന്റെ ഇഡ്ഡലിയുടെ രഹസ്യം!" വേണുപ്പിള്ള അലറി. "ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് കാണാതായ മനുഷ്യന്മാരുടെ മജ്ജയും ചോരയും ഇറച്ചിയുമാണ് ഈ മാവിലിരിക്കുന്നത്! മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച വെളുത്ത പൊടിയാണ് ഞാൻ മാവിൽ കലർത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ ഇഡ്ഡലിക്ക് ഈ മിൽക്കി വൈറ്റ് നിറവും അമാനുഷികമായ സോഫ്റ്റ്‌നസ്സും കിട്ടുന്നത്! മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ തിന്നുന്നതാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രുചി ഹ ഹ ഹ!" ലൈല ആ മാവിലേക്ക് നോക്കി നാക്ക് നുണഞ്ഞു. സജിത്തും ആദർശും ഗീതയും തിന്നത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം കാണാതായ ഒരു അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളിയുടെ ശരീരം ചേർത്ത ഇഡ്ഡലി ആയിരുന്നു "ഇനി അടുത്ത ബാച്ച് ഇഡ്ഡലിക്ക് ഈ ഗൾഫുകാരൻ ബിജുവിന്റെ തടിച്ച ശരീരവും, നിന്റെ ഫോറൻസിക് ബുദ്ധിയുള്ള തലച്ചോറും ഞാൻ ഉപയോഗിക്കും!" വേണുപ്പിള്ള കത്തി നിസാറിന്റെ കഴുത്തിന് നേരെ ആഞ്ഞു വീശി. പക്ഷേ, കത്തി നിസാറിന്റെ കഴുത്തിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, നിസാർ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് വളരെ കൂളായി ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കത്തിച്ചു. അവൻ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവൻ ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “ ഹ ഹ ഹ “ "എന്താടാ ചാവൻ കിടക്കുമ്പോഴും ചിരിക്കുന്നത്?" വേണുപ്പിള്ള സംശയത്തോടെ കത്തി പിൻവലിച്ചു. "വേണുച്ചേട്ടാ... നിങ്ങൾ വലിയൊരു സൈക്കോ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ വെറുമൊരു മണ്ടനാണ്," നിസാർ പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "മെഡിക്കൽ കോളേജ് മോർച്ചറിയുടെ നൈറ്റ് ഇൻ-ചാർജ്ജ് എനിക്കാണ്. അവിടെ ആരും ചോദിക്കാനില്ലാത്ത, അഴുകിത്തുടങ്ങിയ എത്രയോ ബോഡികൾ ഞാൻ ദിവസവും മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുമൂടുന്നുണ്ട്! നിങ്ങൾ ഈ ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെ കൊന്ന് റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് എന്തിനാ? ഞാൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് ഫ്രഷ് ശവം വീതം ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി നിങ്ങളുടെ തട്ടുകടയുടെ പിൻവാതിലിൽ എത്തിച്ചു തരാം! പകരമായി, ഈ ബിജുവിന്റെ ബാഗിലുള്ള അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയിൽ പകുതി എനിക്ക് വേണം. ഒപ്പം നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലി' ബിസിനസ്സിന്റെ 50% പാർട്ണർഷിപ്പും!" വേണുപ്പിള്ളയും ലൈലയും അന്തംവിട്ടുപോയി. തങ്ങളെക്കാൾ വലിയ കൊടുംകുറ്റവാളിയാണോ ഈ നിൽക്കുന്ന നിസാർ എന്ന് അവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "നീ... നീ ഇത് വിശ്വസിക്കാമോടാ?" വേണുപ്പിള്ള ചോദിച്ചു. "പിന്നെന്താ! ഈ തുച്ഛമായ നഴ്സ് ജോലി ചെയ്ത് എനിക്ക് മടുത്തു. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പുതിയൊരു ഫ്രാഞ്ചൈസി തുടങ്ങിയാലോ? 'പിള്ളേച്ചൻ ആൻഡ് നിസാർ സ്പെഷ്യൽ തട്ടുകട'!" നിസാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. വേണുപ്പിള്ളയ്ക്ക് നിസാറിന്റെ ഐഡിയ ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ കത്തി താഴെയിട്ടു. "നടക്കട്ടെടാ! ഇന്ന് മുതൽ നീ നമ്മുടെ മെയിൻ പാർട്ണറാണ്." വേണുപ്പിള്ളയും നിസാറും മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ തുല്യമായി വീതിച്ചെടുത്തു. എന്നാൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ബിജുവിനെയും സജിത്തിനെയും ആദർശിനെയും എന്തുചെയ്യണം എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചോദ്യം. "വേണുച്ചേട്ടാ, ഇവന്മാരെ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തട്ടിയാൽ നാളെ രാവിലെ പോലീസ് വരും. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ ഗൾഫുകാരൻ ബിജുവിന്റെ കയ്യിൽ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയുണ്ടെന്ന് നാട്ടിൽ പലർക്കും അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഇവന്മാരെ ഇപ്പോൾ കൊല്ലരുത്," നിസാർ സിഗരറ്റ് കുറ്റി തറയിലിട്ട് ചവിട്ടിയമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പിന്നെ ഇവന്മാരെ എന്ത് ചെയ്യും? ഇഡ്ഡലിയിലെ മയക്കുമരുന്ന് മാറുമ്പോൾ ഇവന്മാർ എഴുന്നേൽക്കില്ലേ?" വേണുപ്പിള്ള സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. നിസാർ ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ മെഡിക്കൽ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ വയലും സിറിഞ്ചും എടുത്തു. "ഇത് ലോക്കൽ അനസ്തേഷ്യയും ചെറിയൊരു മെമ്മറി ലോസ് ഉണ്ടാക്കുന്ന സെഡേറ്റീവുമാണ്. ഇത് കൊടുത്താൽ കഴിഞ്ഞ 6 മണിക്കൂർ നടന്നതൊന്നും ഇവന്മാർക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടാവില്ല. ബിജുവിന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് നമ്മൾ പണമല്ല എടുത്തത്, ആരോ വഴിയിൽ വെച്ച് അവനെ പറ്റിച്ച് ബാഗ് അടിച്ചോണ്ടുപോയി എന്ന് നമ്മൾ വരുത്തിത്തീർക്കും." നിസാർ പറഞ്ഞതുപോലെ മൂവർക്കും ഇൻജക്ഷൻ നൽകി. തുടർന്ന് പുലർച്ചെ 4 മണിയോടെ അവരെ തട്ടുകടയ്ക്ക് കുറച്ചകലെ റോഡരികിൽ കിടത്തി. ഗീതയെ അവരുടെ തയ്യൽക്കടയുടെ തിണ്ണയിലും കൊണ്ടുപോയി ഇരുത്തി. നേരം വെളുത്തപ്പോൾ, പണം നഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കടത്തിൽ ബിജുവും, തലവേദനയോടെ മറ്റുള്ളവരും എഴുന്നേറ്റു പോയി. അവർക്ക് വേണു പിള്ളയുടെ കടയിൽ വന്നതിനെ പറ്റി യാതൊരു ഓർമ്മയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ……. അടുത്ത ദിവസം മുതൽ നിസാറിന്റെ പുതിയ സപ്ലൈ ചെയിൻപ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. മെഡിക്കൽ കോളേജ് മോർച്ചറിയിൽ ആരും അവകാശവാദമില്ലാതെ എത്തുന്ന അജ്ഞാത മൃതദേഹങ്ങളും, പോസ്റ്റ്മോർട്ടം കഴിഞ്ഞു മാറ്റിവെക്കുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങളും നിസാർ കൃത്യമായി പാക്ക് ചെയ്തു. "വേണുച്ചേട്ടാ, ഒരു പ്രധാന കാര്യം. ഫോർമാലിൻ അടിച്ച ബോഡികൾ പറ്റില്ല. അത് കെമിക്കലാണ്, ഇഡ്ഡലിയുടെ സ്വാദ് കെടും. അതുകൊണ്ട് ഫ്രഷ് ആയി വരുന്ന കേടാകാത്ത ഭാഗങ്ങൾ മാത്രമേ ഞാൻ തരൂ," നിസാർ തന്റെ പ്രൊഫഷണലിസം വ്യക്തമാക്കി. ….. ഓരോ ചൊവ്വാഴ്ചയും വെള്ളിയാഴ്ചയും പുലർച്ചെ 1 മണിക്ക് മെഡിക്കൽ കോളേജിന്റെ പഴയ ആംബുലൻസിൽ നിസാർ പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിലെ കടയുടെ പിൻവാതിൽക്കൽ സാധനം എത്തിച്ചു. ലൈല അത് വാങ്ങി ഐസ് ബോക്സിലേക്ക് മാറ്റി. മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ ഉണക്കിപ്പൊടിക്കുന്നതിന് വേണുപ്പിള്ള മിക്സിക്ക് പകരം ഒരു ചെറിയ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ പൾവറൈസർ വാങ്ങി. കാൽസ്യം ഫോസ്ഫേറ്റ് കൂടിയ അളവിൽ അടങ്ങിയ അസ്ഥിപ്പൊടി മാവിൽ കലർത്തിയതോടെ ഇഡ്ഡലിയുടെ വെളുപ്പ് നിറം ഇരട്ടിയായി. മാത്രമല്ല, മനുഷ്യ മജ്ജയിലെ കൊഴുപ്പ് ഇഡ്ഡലിക്ക് ലോകത്തിലൊരു വെണ്ണയ്ക്കും നൽകാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും സോഫ്റ്റ്‌നസ് നൽകി. പാലച്ചുവടിലെ തിരക്ക് ഇരട്ടിയായി. ആളുകൾ വരിന്നു നിന്ന് ആ ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ……. ബിസിനസ്സ് കത്തിക്കയറുന്നതിനിടയിലാണ് ഒരു ദിവസം വില്ലനായി ഫുഡ് സേഫ്റ്റി ഇൻസ്പെക്ടർ സാമൂവൽ വർഗീസ് കടയിലേക്ക് വരുന്നത്. ആരോ കൊടുത്ത രഹസ്യ വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇഡ്ഡലിയുടെ സാമ്പിൾ ശേഖരിക്കാനായിരുന്നു അയാളുടെ വരവ്. "വേണുപ്പിള്ളേ, തടിയും നീളവുമുള്ള ചില ചാക്കുകൾ നിന്റെ കിച്ചണിലേക്ക് രാത്രി വരുന്നത് കണ്ടെന്ന് ചിലർ പരാതി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഈ ഇഡ്ഡലി കഴിക്കുന്നവർക്ക് ഇതിലേക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത അഡിക്ഷൻ വരുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ നീ കഞ്ചാവോ മറ്റോ ചേർക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ഞാൻ ഈ സാമ്പിൾ ലാബിലേക്ക് അയക്കാൻ പോവുകയാണ്," സാമൂവൽ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. വേണുപ്പിള്ള ഭയന്നുപോയി. ലാബിൽ പോയാൽ ഇത് മനുഷ്യമാംസമാണെന്ന് തെളിയും. അവൻ ഉടനെ നിസാറിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നിസാർ ബൈക്കിൽ അവിടെയെത്തി. അവൻ സാമൂവലിനെ നെ തോളിൽ കൈയിട്ട് മാറ്റിനിർത്തി സംസാരിച്ചു. "സാമൂവൽ സാറെ... നമ്മൾ ഒരേ നാട്ടുകാരാ. ഈ സാമ്പിൾ ലാബിൽ പോയാൽ കെമിക്കൽ അനാലിസിസിൽ എന്തൊക്കെ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അതിലും വലിയൊരു ഓഫർ ഞാൻ തരാം. സാറിന്റെ മകന് ബാംഗ്ലൂരിൽ മെഡിക്കൽ സീറ്റ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇതുവരെ ശരിയായില്ലല്ലോ? നമ്മുടെ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ട്രസ്റ്റിനെ എനിക്ക് നേരിട്ടറിയാം. ഈ സാമ്പിൾ റിപ്പോർട്ട് Pure ലേബലിൽ പാസ്സായി വന്നാൽ, അടുത്ത മാസം സാറിന്റെ മോൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ എം.ബി.ബി.എസ് പഠിക്കും.." സാമൂവൽ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “തനിക്കെന്ത് സാമ്പിൾ, തന്റെ മകന്റെ ഭാവി കഴിഞ്ഞേയുള്ളൂ ലോകത്ത് എന്തും.’ അയാൾ സാമ്പിൾ ഓടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. പകരം തൊട്ടടുത്തുള്ള മറ്റൊരു ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ നാല് ഇഡ്ഡലി കവറിലാക്കി സീൽ ചെയ്തു. "പിള്ളേച്ചാ, വൃത്തിയായിട്ട് ബിസിനസ്സ് ചെയ്തോണം കേട്ടോ!" സാമൂവൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി വിട്ടു. ………. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പാലച്ചുവടിലെ ചെറിയ തട്ടുകട ഒരു വലിയ റെസ്റ്റോറന്റായി മാറി. പിള്ളേച്ചൻസ് ഇഡ്ഡലി എന്ന പേരിൽ അവർ ബ്രാൻഡ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. കൊച്ചി നഗരത്തിൽ മാത്രം അവർ അഞ്ച് ഫ്രാഞ്ചൈസികൾ തുറന്നു. നിസാർ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു നഴ്സല്ല. അവൻ ജോലി രാജിവെച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ കമ്പനിയുടെ ചീഫ് പ്രൊക്യൂർമെന്റ് ഓഫീസർ CPO ആണ്. പക്ഷെ അതിനകം സംസ്ഥാനത്തെ പ്രധാന മെഡിക്കൽ കോളേജുകളിലെയും പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രികളിലെയും മോർച്ചറി ജീവനക്കാരുമായി അവൻ ഒരു വലിയ ശൃംഖല തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരുന്നു. റോ മെറ്റീരിയൽസ്ഇപ്പോൾ ടൺ കണക്കിന് വരാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഇഡ്ഡലിക്ക് പുറമെ പുതിയൊരു ഐറ്റം കൂടി ഇറക്കി സ്പെഷ്യൽ കട്ടിച്ചമ്മന്തി' മനുഷ്യന്റെ നട്ടെല്ലിലെ മജ്ജ വേവിച്ച് കുറുക്കിയെടുത്ത് ഉണ്ടാക്കിയ ആ ചമ്മന്തിയും ഹിറ്റായി. ഒരു ദിവസം രാത്രി പുതിയ എയർകണ്ടീഷൻഡ് ഓഫീസിൽ ഇരുന്ന് വേണുപ്പിള്ളയും നിസാറും വിസ്കി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. "നിസാറേ, നീ അന്ന് ആ രാത്രി എന്റെ കത്തിക്ക് മുന്നിൽ വീഴാതെ ഈ ബുദ്ധി പറഞ്ഞു തന്നതുകൊണ്ട് നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ന് ജയിലിൽ കിടന്ന് അഴിയെണ്ണിയേനെ," വേണുപ്പിള്ള വികാരാധീനനായി പറഞ്ഞു. "അതൊക്കെ പഴയ കഥ വേണുച്ചേട്ടാ. ഇനി നമ്മൾക്ക് ബിസിനസ്സ് അടുത്ത ലെവലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. എനിക്ക് ദുബായിലും മലേഷ്യയിലും നമ്മുടെ ഫ്രാഞ്ചൈസി തുടങ്ങണം. അവിടെയൊക്കെ മനുഷ്യന്മാർക്ക് രുചി വ്യത്യാസം അറിയാം," നിസാർ ഗ്ലാസ്സ് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. …….. ഒരു അർദ്ധരാത്രിയിൽ, പാലച്ചുവടിലെ അവരുടെ മെയിൻ എയർകണ്ടീഷൻഡ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് ഒരു പുതിയ കസ്റ്റമർ വന്നു. ഇരുണ്ട കോട്ടുമിട്ട ഒരു വിദേശി. അയാൾ ഒരു പ്ലേറ്റ് ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലിയും സ്പെഷ്യൽ ചമ്മന്തിയും ഓർഡർ ചെയ്തു. അയാൾ വളരെ ആസ്വദിച്ച് അത് കഴിച്ചു. കഴിച്ചതിനു ശേഷം അയാൾ കൗണ്ടറിലിരുന്ന നിസാറിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. "മിസ്റ്റർ നിസാർ, നിങ്ങളുടെ ഈ ഡിഷ്‌ വളരെ സോഫ്റ്റാണ്. പക്ഷേ ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന അസ്ഥിപ്പൊടിയുടെ ക്വാളിറ്റി കുറച്ചുകൂടി കൂടാം. നിങ്ങൾ പ്രായമായവരുടെ ബോഡിയാണ് കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് സ്പോർട്സ്മാന്മാരുടെ ബോഡി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഇതിലും വലിയ സോഫ്റ്റ്‌നസ് കിട്ടും," ആ വിദേശി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. നിസാർ ഞെട്ടിപ്പോയി. തങ്ങളുടെ അതീവ രഹസ്യമായ ചേരുവ ഈ മനുഷ്യൻ ഒറ്റ നാവുകൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! "നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ ആരാണ്?" നിസാർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. അയാൾ തന്റെ വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് നിസാറിന് നേരെ നീട്ടി. അതിൽ എഴുതിയിരുന്നു: [ഡോ. ഹാനിബാൾ ലക്റ്റർ, ഇന്റർനാഷണൽ കാനിബൽ അസോസിയേഷൻ ചെയർമാൻ] "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പുതിയ ഇൻവെസ്റ്ററാണ്. ഇതിന്റെ ഗ്ലോബൽ സപ്ലൈ ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കാം. ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും യൂറോപ്പിൽ നിന്നും ഉള്ള പ്രീമിയം ക്വാളിറ്റി സാധനങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടെയ്നറിൽ കൊച്ചി പോർട്ടിൽ എത്തിക്കാം.പക്ഷെ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ 30% ഷെയർ വേണം!" വിദേശി ക്രൂരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. നിസാർ ഒരു നിമിഷം വേണുപ്പിള്ളയെ നോക്കി. വേണുപ്പിള്ള കണ്ണുകൊണ്ട് ഓക്കെ'lഎന്ന് സൈൻ കൊടുത്തു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇഡ്ഡലി സിൻഡിക്കേറ്റ് അങ്ങനെ പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിൽ നിന്ന് ആഗോളതലത്തിലേക്ക് വളരുകയായിരുന്നു! അടുക്കളയിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ അതിഭീകരമായ ഡെഡ്ലി ഇഡ്ഡലിക്കായുള്ള ഭീമാകാരമായ ഗ്രൈൻഡറുകൾ കൂടുതൽ ശബ്ദത്തോടെ തിരിയാൻ തുടങ്ങി! ……… End

#😎 Motivation Status #📖 കുട്ടി കഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💃 Reels വീഡിയോസ്