📙നോവൽ Images & Post | ShareChat - ഇഫാർ

𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷

2K views • 4 days ago

താലി ബന്ധനം 400000 പേർ ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ വായിച്ച കഥ 💔താലിബന്ധനം💔 ☝ *_💔താലിബന്ധനം💔_* https://malayalam.pratilipi.com/series/wqrp7y050hl3?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

@Jpln@uo (uemnnorolon mlo్jo வஸப23வ வவிுைை ی . @Jpln@uo (uemnnorolon mlo్jo வஸப23வ வவிுைை ی .

8 likes

24 shares

More like this

രജി ചന്ദ്രശേഖർ (രജി മാഷ്)

IT മേഖലയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു പ്രണയകഥ. "1. കോഫി വെൻഡിങ് മെഷീൻ", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/NhnCRXCWo5b #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

22

18
priya

"വെള്ളം ചൂടായിട്ടുണ്ട്... കുഴമ്പെടുക്കട്ടെ ചൂട് പിടിക്കാം.." മുറി വാതിക്കൽ വന്ന് തിരക്കിയ കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെ രാമകൃഷ്ണൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നിൽക്കുകയാണവൾ. അകത്തേക്ക് കയറി വന്നോളൂ കുട്ടി..!!! അദ്ദേഹം കൈ കാട്ടി അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു.. ഒന്ന് സങ്കോചിച്ചു നിന്നെങ്കിലും പിന്നെ അവളും അകത്തേക്ക് കയറി.. ഒരു പത്തിരുപതു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ചൂട് പിടിക്കാം.. വെള്ളം അടപ്പത്തു തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. ഹ്മ്മ്.. രാമകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതും അവൾ തലയാട്ടി.. നാളെ തൊട്ട് ഇവിടുത്തെ ഈ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ചൂട് വെള്ളം എടുത്തോളൂട്ടോ.. ഹീറ്റർ ഓൺ ആക്കിയാൽ നല്ല തിളച്ച വെള്ളം കിട്ടും.. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതും അവൾ അതിനും തലയാട്ടി. പേര് ഞാൻ മറന്നൂ... പണ്ടത്തെ പോലെ തീരെ ഓർമ്മ നിക്കണില്ല.. വേഗം മറക്കും എല്ലാം. അദ്ദേഹം ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും ഉള്ളിലെ നേരിയ ഒരു പരിഭ്രമത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞ് അവളും തിരിച്ചു ചിരിച്ചു. ആവണി.. എങ്ങനെയാ...?? ""ആവണി.."" Story name : സ്നേഹസാന്ദ്രം 🍃 Writer name : കൃഷ്ണപ്രിയ പ്രാണപ്രിയ സ്റ്റോറി ലിങ്ക് : https://pratilipi.app.link/V5X44dgcr5b #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ

22

15
🇦‌уιѕнυ

#📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚മലയാളം #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ #💃 Reels വീഡിയോസ്

11

9
അമ്പിളി 🌝

#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ MY DOCTOR ❤️47 മെർലിൻ കത്തിയിലേക്കും നിലത്തു ബന്ധനസ്ഥയായിരിക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെയും മാറി മാറി നോക്കി. പകയാളുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾക്കുനേരെ അത് ഓങ്ങി ഓടി വന്നതും, തോമസിന്റെ അടിനാഭിക്ക് ആഞ്ഞോരു ചവിട്ട് കൊടുത്ത് അയാളെ ഒരു മൂലയിക്കലേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു സിറി ഒറ്റകുതിപ്പിന് ആ കത്തി തട്ടിയെറിഞ്ഞു. മെർലിൻ അവന്റെ ബലത്തിൽ സൈഡിലേക്ക് വീണു, കത്തി അഞ്ജു കിടക്കുന്നിടത്തേക്കും. " ഡീ.... " സിറി ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ മെർലിനു നേരെ ചീറി. മെർലിൻ ഭയന്ന് പോയി. ശരിക്കും ഏഥൻ മുന്നിൽ നിൽക്കും പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. സിറി വന്നവളുടെ കഴുത്തിൽ കുത്തി പിടിച്ചു. മെർലിൻ പെട്ടന്നുള്ള അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ പേടിച്ചു പോയി. എന്നാൽ ഇത് കണ്ട മാർട്ടിൻ സിദ്ദുവിനെ അടിച്ചു നിലതേക്കിട്ടു.. സിറിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയത് തന്നെ പൂർണമായും ഭേദമാവാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു ആകെ വശം കേട്ടു പോയി. മാർട്ടിൻ പാഞ്ഞു വന്നു സിറിയെ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അവൻ നിസ്സാരൻ അല്ലെന്ന് പൂർണബോധ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാർട്ടിൻ അയാളുടെ മാക്സിമം ശക്തി എടുത്തിരുന്നു. സിറി മുന്നിലേക്കാഞ്ഞു പോയെങ്കിലും വീണ്ടും എണീറ്റു മാർട്ടിനു നേരെ തിരിഞ്ഞയാളെ അടിച്ചു. എല്ലാം കണ്ടു നിസ്സഹായായി അഞ്ജു ഇരുന്നു. അപ്പോഴാണ് സൈഡിൽ ഇരിക്കുന്ന വലിയൊരു മരകഷ്ണം മെർലിൻ കാണുന്നത്. അതവൾ കയ്യിൽ വല്ലാത്തൊരു വെറിയോടെ എടുത്തു. നേരത്തെ അഞ്ജുവിനെയും സിറിയെയും പിടിച്ചു കൊണ്ടു വരുന്നതിനു മുന്നായി അവന്റെ തലക്ക് തോമസ് അടിച്ചു മുറിവാക്കിയിടത്തു നോക്കി വീണ്ടുമവൾ അടിക്കാനോങ്ങി. " സിറി....... " അത് കണ്ടു നിന്ന അഞ്ചു നിസ്സഹായതയോടെ ആർത്തു. സിറി പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും മെർലിൻ ആരോ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചപോലെ പുറകിലേക്ക് മലർന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ആ മരകഷ്ണം നിലത്തേക്ക് വീണു. " അപ്പാ.... " സിറി ആശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു. അവൾക്കു പുറകിൽ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ ഏഥൻ. ആ കണ്ണുകൾ.... സാക്ഷാൽ ഭൈരവന് തുല്യം അഗ്നിയാളുന്ന കണ്ണുകൾ. ആ നോട്ടത്തിന് പോലും ഒരാളെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്നവന് തോന്നി. സിറിയെ കണ്ടതും ആ കണ്ണുകളിൽ വാത്സല്യമോ നിരാശയോ ആകുലതയോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങൾ മാറി മറിഞ്ഞു വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. " സിറി.... " ഒരച്ഛന്റെ വേദനയിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ടു അവനടുത്തേക്ക് ഏഥൻ ചുവടുകൾ വച്ചു. അപ്പോഴേക്കും മാർട്ടിൻ സിറിയെ പുറം നോക്കി നല്ലൊരു ഇടി വച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. ഏഥൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിന് മുന്നേ വൈശാകും ആരോണും മാർട്ടിനു നേരെ ചാടി വീണു. അത് കണ്ടതും സിറിയുടെ ചുണ്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. വൈശാഖ് ആ നേരത്തും അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും സിറിക്ക് തല നല്ല വേദനയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഒരു സൈഡിലേക്ക് നിന്നു. ഏഥൻ മെർലിനെ തീക്ഷണമായൊന്ന് നോക്കി കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവന്റെ പ്രിയപെട്ടവളെ തിരഞ്ഞു. കയ്യ് പുറകിലേക്ക് കെട്ടി പാതിവെളിവാകുന്ന മേൽ ശരീരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും ഏഥന്റെ നെഞ്ചിൽ സൂചി കുത്തും പോലെ വേദനിച്ചു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജുവിന്റെ സങ്കടം കൂടി വന്നു. കരഞ്ഞു വീർത്ത കണ്ണുകൾ വീണ്ടും പെയ്തു.ഒറ്റകുതിപ്പിന് ഏഥൻ അഞ്ചുവിനടുത്തെത്തി. പൂ പറിക്കുന്ന ലാഘവത്തിൽ അഞ്ജുവിന്റെ കയ്യിലെ കെട്ടഴിച്ചു. അവളെ പൂണ്ടടക്കം വാരി പുണർന്നു.അഞ്ജു അവന്റെ വലിയ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കും പോലെ തേങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഏഥൻ അവനിട്ടിരിക്കുന്ന ഷർട്ട്‌ വേഗത്തിൽ ഊരി അവളെ ധരിപ്പിച്ചു. " സോറി.... " കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അത് പറഞ്ഞു ആ നെറ്റിയിൽ അവനൊന്നു അമർത്തി മുത്തി.അഞ്ജു വിങ്ങി പൊട്ടി. എന്നിട്ടവളെ പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു സിറിക്കടുത്തു കൊണ്ടു ചെന്നു നിർത്തി. അവൻ ജീവൻ കൊടുത്തു സ്നേഹിക്കുന്ന രണ്ടേ രണ്ടു പേരാണ് അവനു മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ തളർന്നു വേദനിച്ചു നിൽക്കുന്നത്. ഏഥന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. നഗ്നമായ മുകൾ ശരീരത്തിലെ നീല ഞരമ്പുകൾ പൊങ്ങി വന്നു. അവന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും നഷ്ട്ടപെട്ടെന്ന് ആ ശരീരം കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീടവിടെ നടന്നതൊക്കെയും താണ്ഡവമായിരുന്നു. സാക്ഷാൽ മഹാദേവന്റെ താണ്ടവം. വൈശാഖിനോ ആരോണിനോ സിദ്ധുവിനോ അവന്റെ കൂടെ വന്നവർക്കോ പിന്നീട് ഒന്നും ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ കണ്മുന്നിൽ വേദനിച്ചുള്ള കരച്ചിലുകളും എല്ലൊടിയുന്ന ശബ്ദവും മാത്രം വ്യകതമായി കേട്ടു. അത്രയും പൈശാച്ഛികമായി ഏഥൻ അവരെ പ്രഹരിച്ചു. വൈശാകും ആരോനും ഞെട്ടി മിഴിച്ചവനെ നോക്കി. അവരിന്നേവരെ കാണാത്ത സിറിയുടെ അപ്പന്റെ മുഖം..... എപ്പോഴും ഫോർമൽ വെയറിൽ പുഞ്ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ കാണുന്ന ശാന്തനായ ഏഥൻ ഡോക്ടർക്ക് പകരം നട്ടെല്ലുള്ളൊരു കാമുകനെ, അച്ഛനെ അവർക്കവിടെ കാണാമായിരുന്നു. ബലിഷ്ട്ടമായ ആ ശരീരത്തെ നേരിടാൻ മുന്നിലുള്ള നാലുപേർക്കും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മെർലിനും കാണുന്ന കാഴ്ച്ചയിൽ തളർന്നു. അവനെ വിളിക്കാൻ കാണിച്ച മണ്ടത്തരത്തെ ഓർത്തവൾ നീറി. അവൻ വേദനിക്കണം എന്നെ അവൾ ചിന്തിച്ചോള്ളൂ. ഇവരെ കാണാതാവുമ്പോൾ അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഭ്രാന്തു കാണണം എന്നോർത്താണ് അവനെ വിളിച്ചത്. ലൊക്കേഷൻ അയച്ചത്. അവനിവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവരെ കൊന്നു തള്ളുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതാണ്. ആ ലൊക്കേഷൻ നോക്കി എത്തുന്ന ഏഥൻ അതുകണ്ടു നീറുന്നത് ആലോചിച്ചു ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചതാണ്. എന്തിനേറെ കേസ് വരുമെന്ന് അറിയുന്നത്കൊണ്ടു തന്നെ അത് ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ആളുകളെ വരെ മാർട്ടിൻ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. തെളിവുകൾ അടക്കം സെറ്റാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാം ഒരു ചീട്ടു കൊട്ടാരം പോലെ തകർന്നു വീഴുന്നതവൾ നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കിനിന്നു . ഏഥൻ എന്ന ഭ്രാന്തു തന്നെ എവിടെയാണ് കൊണ്ടു ചെന്ന് നിർത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിക്കാൻപോലുമവൾക്ക് പേടി തോന്നി. എന്നാൽ പൂർണമായും തോൽക്കാൻ മെർലിൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി സിറി തട്ടിയെറിഞ്ഞ കത്തി കൈക്കാലക്കി. അത് പതുക്കെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരുകി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ വളരെ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നാലു പുരുഷശരീരങ്ങളെ പഴന്തുണി കേട്ടു പോലെ ഏഥൻ നിലത്തേക്കിട്ടു. എന്നിട്ട് കിതക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ നിലത്തേക്കിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ പടർന്നിട്ടുള്ള ചോര നിലത്തു കിടക്കുന്ന തുണികഷ്ണം എടുത്തു തുടച്ചു. ആ ഇരിപ്പും പ്രവർത്തിയും ആരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. അടഞ്ഞു തൂങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ മാർട്ടിൻ അവനെ കണ്ടു. സാത്താൻ ആണോ ദൈവമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതൊരു ഭവമായിരുന്നു ഏഥനപ്പോൾ. മേൽ തുടച്ചു ഏഥൻ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നെണീറ്റു. സിദ്ധു പോലും അൽപ്പം ശക്തിയിൽ ഉമിനീരിറക്കി.. അങ്ങനൊരു മനുഷ്യനായിരുന്നു അവർക്കു മുന്നിലപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഏഥൻ നടന്നു മെർലിനടുത്തെത്തി. അവനെ കണ്ടതും ഭയത്തോടെ മെർലിൻ പുറകിലേക്ക് നിരങ്ങി. എന്നാൽ ഏഥന്റെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു പുച്ഛചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ ആ ചിരിയോടെ തന്നെ അവളുടെ മുടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് അഞ്ജുവും സിറിയും നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു. " നോക്ക് മെർലിൻ.... എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നോക്ക്. ഇന്ന് വരെ ഒരു മുള്ള്കൊണ്ടുപോലും ഞാൻ വേദനിപ്പിക്കാത്ത എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നീ എന്താ ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്നത് മെർലിൻ." തല്ലുക്കൊണ്ട് ചതഞ്ഞ ദേഹത്തോടെയും ഉണങ്ങി തുടങ്ങാത്ത ചോര തങ്ങിയ മുടിയിഴകളോടെയും നിൽക്കുന്ന സിറിയെ വേദനയോടെ നോക്കി ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ഏഥൻ മുരണ്ടു. " ദേ... എന്റെ പെണ്ണിനെ നോക്ക്... ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. അവളെന്റെ ജീവനാണെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണുണ്ടെങ്കിൽ അതിവളാണെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ... എന്നിട്ട് നിനക്കെങ്ങനെയാ മെർലിൻ എന്റെ പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്... ആ നിഷ്കളങ്കമായ ശരീരം മനുഷ്യന്റെ മുഖമുള്ള വേട്ടപ്പട്ടികൾക്കിട്ട് കൊടുക്കാൻ തോന്നിയത്...നീയൊരു പെണ്ണാണോ? " അവന്റെ ശബ്ദം അവിടെയുള്ള ചുമരിനെ പോലും ഭയപ്പെടുത്തി. ആ ഡയലോഗിൽ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ട്വിസ്റ്റ്‌ പോലെ സിദ്ധു പകച്ചു പോയി. " നീ എന്റേതാണ് ഏഥൻ.... നിന്നെ കിട്ടാൻ ഞാൻ ഏത് അറ്റം വരെയും പോകും... ആരെ വേണമെങ്കിലും കൊല്ലും.... ഒരിത്തിരി ജീവൻ എന്നിൽ ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കും ഏഥൻ........." അവന്റെ കോപം ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണിൽ നോക്കി അവൾ ഉച്ചത്തിൽ അലറി. പെട്ടന്ന് ഏഥൻ അവളുടെ കരണകുറ്റി നോക്കി ഒറ്റയടി. മെർലിൻ വേദനകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു. " എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും കാണിച്ചു കൂട്ടിയ നിന്നെയും നിന്റെ വേട്ടപ്പട്ടികളെയും ഞാൻ ജീവനോടെ വിടുമെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ മെർലിൻ? നിനക്കീ dr ഏഥനെയല്ലേ അറിയൂ.. നിനക്കറിയാത്ത ഒരു ഏഥനുണ്ട്. തലയുയർത്തി നോക്കാൻ ഒരുത്തൻ ധൈര്യപെടാത്ത ഏഥൻ... ഞാൻ മനഃപൂർവം മറന്നു കളഞ്ഞ എന്നെ നീ വീണ്ടും ഓർമപ്പെടുത്തി കളഞ്ഞാലോ..." ഏഥൻ അടങ്ങാത്ത കോപത്താൽ ചുവന്നു തുടുത്തു. ആ ഭാവങ്ങൾ മെർലിനെ നന്നായി ഭയപ്പെടുത്തി. അവന്റെ സമനില നഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്ന് പോലും അവൾ ചിന്തിച്ചു. ഏഥൻ ഒറ്റ തള്ളിന് മെർലിനെ നിലത്തേക്കിട്ടു. മെർലിൻ അൽപ്പം അകലേക്ക്‌ വീണു പോയി.അവൻ തന്നെ കൊന്നുകളയുമെന്നവൾക്ക് തോന്നി. എന്നാൽ മരിക്കും മുൻപ് അവന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു സന്തോഷം ഇല്ലാതാക്കണമെന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു. ഏഥൻ മാർട്ടിനു നേരെ തിരിഞ്ഞതും മെർലിൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും കത്തിയെടുത്തു എണീറ്റു അഞ്ജുവിന് നേരെ പാഞ്ഞു. " അപ്പാ.... അഞ്ജു.... " സിറി ആർത്തതും ഏഥൻ മാർട്ടിനെ കോളറിൽ പിടിച്ചു അഞ്ജുവിന് മുന്നിലേക്ക് ഒറ്റ തള്ള്. മെർലിന്റെ കത്തി മാർട്ടിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. മാർട്ടിൻ വേദനകൊണ്ട് ആർത്തു. " ചേട്ടായീ....... " നെഞ്ചിൽ നിന്നും ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്ന രക്തത്തോടെ നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണ മാർട്ടിനെ നോക്കി ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ മിഴിച്ച കണ്ണുകളോടെ മെർലിൻ അലറി. അവൾ മാർട്ടിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഊർന്നു വീണു. ഒന്നുരണ്ടു തവണ മാർട്ടിൻ പിടച്ചു. പിടച്ചിലിനൊടുക്കം അയാളുടെ ശരീരം നിശ്ചലമായി. എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയി. എന്നാൽ ഏഥന്റെ ഭാവം പുച്ഛമായിരുന്നു. സ്വന്തം ചേട്ടനെ കൊന്ന അനിയത്തിയെ നോക്കിയവൻ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈകൾ പിണച്ചു കെട്ടി നിന്നു. ആ നിൽപ് പോലും വല്ലാത്തൊരു ഭീകരത സൃഷ്ട്ടിച്ചു. എല്ലാം കണ്ടു നിൽക്കുന്ന അഞ്ജു ബോധം കേട്ട് നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണു. സിറിയവളെ വേഗത്തിൽ കൈകളിൽ താങ്ങി. പെട്ടന്നാണ് അകത്തേക്ക് ആരൊക്കെയോ വരുന്ന പോലെ എല്ലാവർക്കും തോന്നുന്നത്. എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി. ഒരു നാലഞ്ച് പോലീസുകാർ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു. " ഏഥൻ.... നീ ഓക്കേ അല്ലേ? " si ഏഥനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. " ഓക്കെയാടാ.... നീ ഇതിനൊരു തീരുമാനമാക്ക്. ഈ കേസിൽ എവിടെയും ഞാനോ എന്റെ മക്കളോ പാടില്ല.... " " അത് പറയാനുണ്ടോ... നീ ഇവരേം കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ചെല്ല്... ബാക്കി ഞാൻ ഏറ്റു.. " si പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും ഏഥൻ ചിരിച്ചു. സിറിക്കടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ബോധം മറഞ്ഞു അവന്റെ മേൽ കിടക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു തോളിലേക്കിട്ടു. മറുകൈ കൊണ്ടു സിറിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " വാ.... " എല്ലാവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു അവരെയും കൊണ്ട് ഏഥൻ മുന്നിൽ നടന്നു. ബാക്കി എല്ലാവരും ബഹുമാനത്തോടെ ഏഥന്റെ പുറകെ നടന്നു. ഇടയ്ക്കവനൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഒരു പറ്റം പോലീസിന് മുന്നിൽ ജീവനറ്റു കിടക്കുന്ന മാർട്ടിന്റെ ദേഹത്ത് മുഖം വച്ചു തേങ്ങുന്ന മെർലിൻ. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ പുച്ഛം തങ്ങി നിന്നു. ഇതവൾക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ്. അവളുടെ ഭ്രാന്തിനുള്ള ശിക്ഷ. അവന്റെ മോനേ വേദനിപ്പിച്ചതിനുള്ള ശിക്ഷ അവന്റെ പെണ്ണിനെ തൊട്ടതിന്നുള്ള ശിക്ഷ...... തുടരും.....

23

85
♥️

❤️‍🩹 എന്ന് നിൻ്റെ ജാനി❤️ Part 4 " എന്താടി അതിന് ഉള്ളിൽ ഒരു ബഹളം? " (അജു) ഞാൻ അവിടുന്നു ഇറങ്ങിയ പാടെ അജു എൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് ചോദിച്ചു. " ആ.... എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല.. ഏതോ ഒരു കോൾ വന്നു. അത് കട്ട് ആക്കിട്ട് അവൻ അവിടെ ദേഷ്യത്തിൽ നിക്കാ... ഞാൻ എൻ്റെ തടി കേട് ആക്കാതെ മെല്ലെ ഇങ്ങ് പോന്നു.. " " എന്നിട്ട് ഫയൽ കിട്ടിയോ.. " ഞാനെൻ്റെ കൈയ്യിലെ ഫയൽ ഉയർത്തി അവർക്ക് കാണിച്ച് കൊടുത്തു. "കിട്ടി." അപ്പോഴേക്കും ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് റോഹൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു. മുഖം പഴയതുപോലെ തന്നെ ഗൗരവം. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ നേരെ എം.ഡി.യുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. "എന്താ... ഇപ്പോഴേ ബോസിനെ സ്റ്റഡി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയോ?" അജുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. "നീ പോടാ." "അല്ല... എന്തോ ആലോചിച്ച് നിൽക്കുന്നതല്ലേ കണ്ടത്." "ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ." "ഓഹ്... ശരി ശരി." അവൻ കൈ ഉയർത്തി കീഴടങ്ങിയ ഭാവം കാണിച്ചു. അതുകണ്ട് എനിക്കും ചിരി വന്നു. എൻ്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്നു. ഇനി എൻ്റെ ഡ്രാഫ്റ്റ് കോപ്പി ഡിസൈനിംഗ് ടീമിന് അയച്ചാൽ മതി. പിന്നീട് അധികം വർക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഉച്ച ആയപ്പോയേക്ക് ഞങ്ങൾ ഫുഡ് കഴിക്കാനായി നിന്നു. "ശ്രീ... വാ." ഞാൻ ശ്രീയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. "എനിക്ക് ഇനിയും കുറച്ച് വർക്ക്..." "വർക്ക് പിന്നെ ചെയ്യാം. ആദ്യം കഴിക്ക്." എൻ്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവളും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നു. ഞാനും അജുവും ശ്രീയും അഖിലും കഫറ്റീരിയയുടെ ഒരു മൂലയിലുള്ള ടേബിളിൽ ഇരുന്നു. "വൗ...ഗായത്രി അമ്മയുടെ നാരങ്ങ അച്ചാറിന്റെ മണം വന്നല്ലോ." അജു ആദ്യം എന്റെ ടിഫിനിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ടിഫിൻ വലിച്ച് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വെച്ചു. "കൈ വച്ചാൽ കൈ ഒടിക്കും." "അത് ശരി.. സൗഹൃദത്തിന് ഇത്ര ഒക്കെ വില ഒള്ളു ലെ..?" "ഇവിടെ നോക്ക്... എന്റെ വീട്ടിലെ ബീഫ് ഫ്രൈ." ( ശ്രീ) "ഓഹോ..." അജുവിന്റെ കണ്ണ് തിളങ്ങി. "നീ അത് ഇങ്ങോട്ട് നീക്ക്. നമുക്ക് ഷെയർ ചെയ്യാം " (അഖിൽ) "നീ പങ്കിടില്ല... മുഴുവൻ തീർക്കും." ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അവരെല്ലാവരും അജുവിനെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അജു എന്റെ ടിഫിനിൽ നിന്ന് ഒരു അച്ചാർ നാരങ്ങ വായിലിട്ടിരുന്നു.. "എടാ... ഇത് മോഷണമാണ്." "മോഷണമല്ല...ക്വാളിറ്റി ചെക്ക്." അവൻ അച്ചാർ ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " നീ അല്ലെങ്കിലും എൻ്റെ വീട്ടിലെ സാധനങ്ങൾക്ക് ക്വാളിറ്റി ചെക്ക് ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായതല്ലേ.. " " അതൊരു സോഷ്യൽ സർവീസല്ലേ.. " (അജു) "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കിന്റർഗാർട്ടനിൽ നിന്ന് നേരെ ഓഫീസിൽ വന്നതാണോ?" (അഖിൽ) "അല്ല..." ഞാനും അജുവും ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞു. അതേ സമയം... ക്യാബിന്റെ ഗ്ലാസിനപ്പുറം നിന്നുകൊണ്ട് റോഹൻ ഫയൽ വായിക്കുകയായിരുന്നു. അറിയാതെ അവന്റെ നോട്ടം കഫറ്റീരിയയിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ... ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫുഡിന് വേണ്ടി വഴക്കിടുന്ന ജാനിയും അജുവും.. ഒരു നിമിഷം അവൻ അതെല്ലാം നോക്കി നിന്നു. "സാർ..." പുറകിൽ നിന്ന് സ്റ്റാഫ് വിളിച്ചതും അവൻ നോട്ടം മാറ്റി. "Yes?" "ഈ ഫയലിൽ സിഗ്നേച്ചർ വേണം." റോഹൻ ഫയൽ വാങ്ങി. പക്ഷേ ഒപ്പിടുമ്പോഴും... അറിയാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഗ്ലാസിനപ്പുറത്തേക്ക് പോയി. "എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ചിരിക്കാനെന്താണ് ഇവൾക്ക്...?" അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം ആ ചിന്ത തട്ടിമാറ്റി. "Focus, Rohan..." സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു... ആദ്യമായി... അവന്റെ ശ്രദ്ധ ഒരു ജോലിയിൽ നിന്നല്ല... ഒരു മനുഷ്യനിലേക്കാണ് വഴിമാറിയത്. ഫുഡോക്കെ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ നാലും വീണ്ടും ജോലി സ്ഥലത്ത് എത്തി. എൻ്റെ വർക്ക് ആദ്യമേ തീർത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ അജുവിൻ്റെ ഡെസ്കിൽ പോയി അവനെ ഹെൽപ് ചെയ്തു. വൈകുന്നേരം ആറ് മണിയോട് അടുപ്പിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയത്. ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞിട്ടും കുറേ നേരം ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു. പാർക്കിങ്ങിൽ എത്തിയപ്പോൾ കറുത്ത സ്പോർട്സ് കാർ അവിടെ തന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "റോഹൻ പോയില്ലേ?" ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചു. അഖിൽ കാറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. "ഇല്ല... ഇനിയും അകത്തുണ്ടാകും." "ഇത്ര വൈകിയും?" "അവന് ഓഫീസും വീടും മാത്രമേയുള്ളൂ." അവൻ അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞു. ഞാൻ പിന്നെ കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.. രാത്രി എട്ട് മണിയോടെ റോഹൻ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. കാർ പോർച്ചിൽ വണ്ടി ഒതുക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറും മുന്നേ അകത്തെ ശബ്ദങ്ങൾ അവൻ്റെ കാതുകളിലെത്തി. " നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ മീരാ എൻ്റെ സാധനങ്ങളിൽ തൊടരുതെന്ന്.. ഒരു വക ശ്രദ്ധയില്ല... " റോഹൻ്റെ അമ്മ ലതിക ദേഷ്യത്തിൽ മരുമകൾ മീരയ്ക്ക് നേരെ കയർക്കുകയാണ്. "അമ്മേ... ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.. മുറി വൃത്തിയാക്കാൻ കയറിയപ്പോ.. " "അമ്മ...!!! " റോഹൻ്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് അവർ ഒന്ന് ശാന്തയായത്. "റോഹാ... നീ വന്നോ മോനേ..." (ലതിക) " എന്താ ചേച്ചീ പ്രശ്നം? " " നീ എന്തിനാ അവളോട് ചോദിക്കുന്നത്? ഞാൻ അല്ലെ നിൻ്റെ അമ്മ.. " " എന്നാ ശരി, അമ്മ പറ.. " " അവളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് എൻ്റെ റൂമിൽ കയറേണ്ടന്ന്. എന്നിട്ട് അവൾ ചൂലും എടുത്തു കയറിയേക്കുന്നു. അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ എന്താ രാവിലെ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് കട്ട് ആക്കിയേ? " " ഞാൻ ഓഫീസിൽ അല്ലെ അമ്മാ.. ബിസി ആയി പോയി. " അവൻ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച് സോഫയിൽ ഇരുത്തി. മീര കണ്ണ് നിറച്ച് അവിടെ നിന്ന് പോയത് കണ്ട് റോഹൻ നിശ്ശബ്ദമായി നോക്കി.. " അമ്മാ മരുന്ന് കഴിച്ചായിരുന്നോ..? " " എന്തിനാ റോഹാ കുറെ മരുന്ന്.. അതിലൊന്നും വല്യ കാര്യല്ല.. ഞാൻ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.. " " അമ്മയോട് ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. മരുന്ന് മുടക്കരുതെന്ന്.. ഇനി കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ പോലെ ടെൻഷൻ പ്രഷർ കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആവാൻ ആണോ..? " " നീയൊന്ന് പോയെ റോഹാ.. " " അമ്മ ഇവിടെ തന്നെ ഇരുക്ക്... ഞാൻ മരുന്ന് എടുത്തു തരാം " എന്ന് പറഞ്ഞ് റോഹൻ അമ്മക്ക് മരുന്ന് എടുത്ത് കൊടുത്തു.. അമ്മ മരുന്ന് കുടിച്ച് ഉറപ്പു വരുത്തി അവൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ... Creative Den-ൽ എത്തിയപ്പോൾ എന്തോ വ്യത്യാസം തോന്നി. സാധാരണ കേൾക്കുന്ന ചിരിയും കളിയും ഒന്നും ഇല്ല. റിസപ്ഷനിലെ പെൺകുട്ടി പോലും പതിവിലുമധികം ടെൻഷനിലായിരുന്നു. ശ്രീ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "ആദീ... ഇന്നെന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടല്ലോ..." "എന്താ?" ഓഫീസിന് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു കാറിന്റെ ബ്രേക്ക് ഇടുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങി. എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം ഒരുമിച്ച് ഗ്ലാസ് ഡോറിലേക്ക് നീങ്ങി. റോഹൻ!! പക്ഷേ... ഇന്നലെ കണ്ട റോഹൻ ആയിരുന്നില്ല അത്. കണ്ണുകൾ ചുവന്ന് കലങ്ങിരുന്നു. മുഖത്ത് ഉറക്കമില്ലായ്മയുടെ ക്ഷീണം. എന്നിട്ടും... ഓഫീസിലേക്ക് കയറിയ നിമിഷം തന്നെ അവൻ പഴയ ഗൗരവം മുഖത്ത് അണിഞ്ഞു. ഞാൻ അറിയാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. റോഹൻ ആരെയും നോക്കാതെ തൻ്റെ ക്യാബിനിൽ പോയിരുന്നു. " എന്താ ശരത് പ്രശ്നം? എല്ലാവരും ഇന്ന് എക്സ്ട്രാ ഡീസൻ്റ്..? " ശ്രീ അവിടെയുള്ളൊരു സ്റ്റാഫിനോട് ചോദിച്ചു. " എന്താണെന്ന് അറിയില്ല.. രാവിലെ എല്ലാവർക്കും നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നിരുന്നു. ഇന്ന് ഒരു പ്രോജക്ട് എക്സ്ട്രാ വരുന്നുണ്ടെന്ന്. അതുകൊണ്ട് പെൻ്റിംഗ് വർക്ക് എല്ലാവരും തീർക്കാണ്. നിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് മെസേജ് ഒന്നും വന്നില്ലേ..? " (ശരത്) " ഇല്ലാ... ഞാൻ ഇന്നത്തെ ഓട്ടപാച്ചിലിൻ്റെ ഇടയിൽ ഫോൺ നോക്കിയിട്ടില്ല.. " (ശ്രീ) " എന്നാ വേഗം ചെന്നോ... ഇല്ലെങ്കിൽ ജോലി ഭാരം കൂടും " ശരത് പറഞ്ഞ ഉടനെ ശ്രീ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഞാൻ പിന്നാലെയും. കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം അഞ്ചും: അഖിലൊക്കെ വന്നിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് വർക്ക് ഒന്നും പെൻ്റിംഗ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ടെൻഷൻ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് സമയത്തിനകം ഇപ്പോൾ തന്നെ മീറ്റിങ് ഹാളിലേക്ക് ചെല്ലണമെന്ന നോട്ടിഫിക്കേഷൻ എല്ലാവരെ ഫോണിലേക്കും വന്നു. കമ്പനി വെബ്സൈറ്റിലേക്ക് എന്നെയും അജുവിനെയും അഖിൽ ഇപ്പൊ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ചെന്ന ഉടനെ തന്നെ റോഹൻ വന്നു. " ഇന്നലെത്തെ ടീ ഓർഗാനിക് പ്രോജക്ടിൻ്റെ ടാഗ്‌ലൈനിൽ നിന്ന് ബെസ്റ്റ് ഞാൻ സെലക്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹെഡ് ലൈൻ ആണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് " റോഹൻ സ്ക്രീൻ പ്രസൻ്റ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ കണ്ടൻ്റ് ഞാൻ എഴുതി കൊടുത്തത് ആയിരുന്നു. " അജൂ.. ഇത് എൻ്റെ പ്രൊഡക്ട് ആണ്. എൻ്റേത് ആണ് ഇവൻ സെലക്ട് ചെയ്തേ.. " ഞാൻ മെല്ലെ അജുവിനോടായി പറഞ്ഞു. ഈ തീമിലാണ് വർക്ക് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലാതെ അവനെൻ്റെ പേര് പോലും പറഞ്ഞില്ല.. അപ്രിഷീറ്റ് ചെയ്തില്ലേലും അതിൻ്റെ ക്രെഡിറ്റ് എനിക്ക് തരായിരുന്നു. റോഹൻ പറയുന്നത് തുടർന്നു, "ഈ പ്രോജക്റ്റിന്റെ കണ്ടൻ്റ് ലീഡ് ചെയ്യുന്നത് അതിഥി ജാനിയാണ്." ഞാനോ....!! എല്ലാവരും ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി.. " സർ.. അതിന് എനിക്ക് വേറെ എക്സ്പീരിയന്സ് ഒന്നുമില്ല.. മാത്രവുമല്ല.. " " നോ മോർ എക്സ്പ്ലനേഷൻ.. " അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞ് അവനെൻ്റെ വാ മൂടി കെട്ടി. പിന്നെ വർക്കിൻ്റെ ഡീറ്റെയിൽസ് ഒക്കെ പറഞ്ഞ് സ്റ്റാഫിനെ പറഞ്ഞ് വിട്ടു. മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞതും എല്ലാവരും ഓരോ ഡിപ്പാർട്മെന്റുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. "ആദീ... പൊളിച്ചല്ലോ!" അജു എന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി. "നിന്റെ കണ്ടന്റ് അല്ലേ സെലക്ട് ആയത്." "ആയിട്ടെന്താ... പേര് പറയാൻ പോലും അയാൾക്ക് തോന്നിയില്ല." ഞാൻ ചുണ്ട് കോട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അത് റോഹൻ സ്റ്റൈലാ. നിനക്ക് പ്രോജക്ടിന്റെ ലീഡ് തന്നില്ലേ? അതിനേക്കാൾ വലിയ അപ്രിസിയേഷൻ വേറെയുണ്ടോ?" (അഖിൽ) "അത് അപ്രിസിയേഷൻ അല്ല... പണി തന്നതല്ലേ... " "അതും ശരിയാ." ശ്രീ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. വൈകുന്നേരം വരെ ഞാൻ ആ പ്രോജക്ടിന്റെ പ്ലാനിംഗിൽ മുഴുകി. ഇടയ്ക്ക് ഡിസൈൻ ടീമുമായി സംസാരിക്കണം... മാർക്കറ്റിംഗ് ടീമിൽ നിന്ന് ഡാറ്റ വാങ്ങണം... ഒരു ഫ്രഷറായ എനിക്ക് ഇതെല്ലാം പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. അഖിലും ശ്രീയും അജുവും എന്നെ നന്നായി ഹെൽപ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫയലുകൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് വേഗം കോറിഡോറിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴാണ്... മുന്നിലെ ക്യാബിനിൽ നിന്ന് ആരോ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞത്. എന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയലുകൾ നിലത്തേക്ക് ചിതറിവീണു. "അയ്യോ..." ഞാൻ താഴെ കുനിഞ്ഞ് ഓരോ പേപ്പറും പെറുക്കാൻ തുടങ്ങി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ നോക്കിയതും അത് റോഹനായിരുന്നു. അവൻ ഒരു നിമിഷം താഴെ വീണ പേപ്പറുകളിലേക്ക് നോക്കി. പക്ഷേ കുനിഞ്ഞില്ല. പകരം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "ഓഫീസിനുള്ളിൽ ഓടേണ്ട ആവശ്യമില്ല." ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. "ഞാൻ ഓടിയതല്ല. നിങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞതാ." "അപ്പോൾ തെറ്റ് എന്റേതാണോ?" (റോഹൻ) "ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല." "എന്തിനാ പറയുന്നേ പറയാതെ പറഞ്ഞല്ലോ."(റോഹൻ) അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ നടന്നുപോയി. ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ പോക്ക് നോക്കി നിന്നു. "കാട്ടുപോത്ത്" വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ... അവൻ അത് കേട്ടിരുന്നു. നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന കാലുകൾ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ഞാൻ 'ഇനി തിരിഞ്ഞ് വഴക്കുപറയും' എന്ന് കരുതി ശ്വാസം പോലും പിടിച്ചു നിന്നു. എന്നാൽ... അവൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല. ആരും കാണാത്ത രീതിയിൽ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി മാത്രം വിരിഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം പഴയ ഗൗരവം മുഖത്തണിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടന്നു. "എന്താ...?" ദൂരെ നിന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ട അഖിൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല..." ഞാൻ മുഖം വീർപ്പിച്ച് ഫയലുകൾ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ആ മനുഷ്യനെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ ശരിയാക്കും..." ഞാൻ പിറുപിറുത്തു. അത് കേട്ട് അജു ചിരിച്ചു. "ആദ്യം നീ ജോലി രക്ഷിക്ക്... പിന്നെ ബോസിനെ ശരിയാക്കാം." "പോടാ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവനെ പുച്ഛിച്ച് തള്ളി.. എല്ലാവരും ചിരിച്ചെങ്കിലും... ആ ചിരി അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. അതേ സമയം... റോഹന്റെ കാബിനിൽ ഫോൺ വീണ്ടും റിംഗ് ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞ അതേ പേര്. "അമ്മ ❤️" ഇത്തവണ... അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിച്ചില്ല. അവനാ കോൾ എടുത്തു. അടുത്ത നിമിഷം... അവന്റെ മുഖത്തെ നിറം മുഴുവൻ മാറി. "എന്താ...? അമ്മ... ശാന്തമാവൂ... ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം!" ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ഉടനെ അവൻ കസേര പിന്നിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് ഓടി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭയം വന്ന് കൂടിയിരുന്നു... (തുടരും...) സ്റ്റോറി ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ കമൻ്റ് ഇടണേ.. ❤️ തുടർന്നും വായിക്കണം❤️ #💌 പ്രണയം #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

13

22
Babu Kariambadi

#💖 അമ്മ ഇഷ്‌ടം #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📙 നോവൽ #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം

20

32
അമ്പിളി 🌝

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️ 19 നാണത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു പുഞ്ചിരിക്കുന്നവളെ ആരാധനയോടെ അവൻ നോക്കി..... ഏഥൻറെ ജീവിതത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പെണ്ണ് .... ആദ്യപ്രണയവും ഇതും തമ്മിൽ കടലും കരയും വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്നു ഏഥൻ ഓർത്തു. ഏഥൻ അഞ്ജുവിന്റെ താടി തുമ്പിൽ പിടിച്ചു മുഖം അവനു നേരെ കൊണ്ട് വന്നു. അവളുടെ സ്വതവേ വിടർന്ന മിഴികൾ ഒന്ന് തിളങ്ങി. " എനിക്കീ പെണ്ണിനോട് ഒത്തിരി പറയാനുണ്ട്. ഈ പ്രായത്തിൽ അതെല്ലാം നീ എങ്ങനെ ഉൾകൊള്ളുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.... എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞു മാത്രം എന്റെ കൂടെ ഒരു ജീവിതം വേണോ എന്ന് തീരുമാനിച്ചാൽ മതി.... നിർബന്ധിക്കില്ല ഞാൻ ഒന്നിനും ..." തിളങ്ങി നിന്ന കണ്ണുകൾ സംശയത്താൽ ചുരുങ്ങി. " ഡോക്ടർ സർ വല്ല ഇന്റർനാഷണൽ ക്രിമിനൽ ആണെന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞു കളയുമോ? " കൗതുകത്തോടവൾ ചോദിച്ചു. ചോദ്യം കേട്ടതും ഏഥൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു. " അതായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനെ....." ചിരി നിർത്താതെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു. അഞ്ചു കുറുമ്പോടെ അവൻ താടി തുമ്പിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൈ തട്ടി മാറ്റി. ആ കുറുമ്പ് കണ്ടതും ഏഥൻ ചിരി നിർത്തി. ചുണ്ടിലപ്പോഴും കുഞ്ഞൊരു ചിരി മായാതെ നിന്നിരുന്നു. " വാ ... ഇവിടിരിക്ക്.." അവളെ തോളിൽ പിടിച്ചവൻ രോഗികളിരിക്കുന്ന കസേരയിലേക്കിരുത്തി. ഏഥൻ അവന്റെ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. ടേബിളിലുള്ള ചീട്ടിൽ ഒന്നെടുത്തു . അഞ്ജനയുടെ പേരും വയസും അതാതു സ്ഥലത്തു എഴുതി ചേർത്തു. രോഗ വിവരങ്ങളും കാര്യങ്ങളും എഴുതി ചേർത്ത് മരുന്ന് കൂടെ എഴുതി. മുഖമുയർത്തി നോക്കിയപ്പോഴും അഞ്ജുവിന്റെ മുഖം പരിഭവത്തോടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു. ഏഥൻ കയ്യുയർത്തി അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് കുത്തി . " ഞാൻ മരുന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് തൊട്ട് 5 ദിവസം മുടങ്ങാതെ കഴിക്കണം.. മരുന്ന് നിർത്തി 5 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പീരിയഡ്‌സ് വരും , പീരിയഡ്‌സ് വന്നിട്ട് 4 ദിവസം കഴിഞ്ഞു എന്നെ വന്നു കാണിക്കണം... പിന്നെ ഹെൽത്തി ഫുഡ് കഴിക്കണം, ടെൻഷൻ കുറക്കണം , ദിവസവും വ്യായാമം ശീലമാക്കണം....... ഓക്കേ .." ഗൗരവത്തോടെ പറയുന്നത് കേട്ട് അനുസരണയോടെ അവൾ തലയാട്ടി. ആ നേരം അവളൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ തോന്നിച്ചു. ഏഥൻ ടേബിളിലുള്ള ഫോൺ എടുത്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റു. മരുന്നെഴുതിയ കുറിപ്പടി കയ്യിലെടുത്തു. " വായോ.... ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ കൊണ്ടുവിടാം. " അഞ്ചു കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ ഇരുന്നു. ഏഥൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു . വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടുമൊരു പരിഭവിക്കുന്ന പെൺകുട്ടി അവനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി . അവളോടിനി എന്ത് പറയണമെന്നോ ചെയ്യണമെന്നോ അവനു മനസിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിണക്കങ്ങൾ തീർക്കാനെല്ലാം അവൻ മറന്നു പോയിരുന്നു. " ഞാൻ ചിരിച്ചതാണോ ഈ പിണക്കത്തിന് കാരണം. " അവൻ ആരാഞ്ഞു. " എനിക്കാരോടും പിണക്കമൊന്നും ഇല്ല ..." അവളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ അവൾക്കു തന്നെ അതിശയം തോന്നി. പിണങ്ങാനും ഇണങ്ങാനും വീണ്ടുമെനിക്കൊരാൾ.... " ശോ....." ഏഥനിൽ നിന്നും അറിയാത്തൊരു നെടുവീർപ്പുതിർന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളിരിക്കുന്നതിനടുത്തായി മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു . അഞ്ജുവിന്റെ കൈകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു.... " ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ താനൊരു പൊട്ടി യക്ഷിയാണെന്നു തോന്നിയെനിക്ക് ....അതാ ഞാൻ അങ്ങനെ..... പിന്നെ തോന്നി കണ്ട ഓൺലൈൻ കഥകളൊക്കെ വായിച്ചു കിളി പോയതായിരിക്കുമെന്ന്...." അവൻ പൊട്ടി വന്ന ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തെ പരിഭവം മാറി അവിടൊരു ജാള്യതയിൽ പൊതിഞ്ഞ ചിരി വിരിഞ്ഞു... " ഇടക്ക് വായിച്ച കഥകളിലൊന്നിൽ നായകൻ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു..." അഞ്ചു പറഞ്ഞു. " വെറുതെ അല്ല." ഏഥൻ അവിടെ നിന്നെണീറ്റു. അവളും അവനൊപ്പം എണീറ്റു . റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഇരുവരും ഫർമസിയ്ക്ക് നേരെ നടന്നു. multispeciality ഹോസ്പിറ്റൽ ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ അതൊരു വലിയ ഫർമസി ആയിരുന്നു.അതാവശ്യം നല്ല തിരക്കും ഉണ്ടവിടെ ...... ഏഥൻ അഞ്ജുവിനെ നോക്കി ഇവിടെ നിൽക്കെന്നു കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണിച്ചു ഫർമസിക്കുള്ളിലേക്കു പോയി. ഏഥൻ തിരിച്ചു വരുന്ന വരെ അവൾ അവിടെ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെയറിൽ പോയിരുന്നു. മനസ് നിറയെ ആ നേരം ഏഥനായിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ കണ്ടു മുട്ടി ഇന്ന് അവൾക്കു ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി മാറിയ ഏഥൻ. " എത്ര പെട്ടന്നാണ് ദൈവമേ... അയാൾ എനിക്ക് എന്തെല്ലാമൊക്കെയൊ ആയി മാറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഞാൻ ആ മനുഷ്യനെ അർഹിക്കുന്നുണ്ടോ? മറ്റൊരാളുടെ വധുവാകാൻ പോകുന്ന ഞാൻ.... അയാളുടെ സ്റ്റാറ്റസിന് ഒരു തരത്തിലും യോജിക്കാത്ത ഞാൻ..... ചേരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മോഹം തോന്നി പോവുകയാണല്ലോ ....." അഞ്ചു മനസ്സിലോർത്തു. ഓരോന്നോർത്തിരിക്കെ ഏഥൻ വരുന്നത് കണ്ടവൾ എണീറ്റു. കയ്യിൽ മരുന്നുമായി വന്നു അവൻ അത് അഞ്ജുവിനു നേരെ നീട്ടി. പുഞ്ചിരിയോടെ അത് വാങ്ങിയവൾ ബാഗിലേക്കു വച്ചു . " പറഞ്ഞതൊന്നും മറക്കരുത് കേട്ടോ...." ഏഥൻ ഓർമിപ്പിച്ചു. "ഇല്ല" " ക്യാഷ്‌ എത്രയായി?" അഞ്ചു ചോദിച്ചു " ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ..." " ഏയ്... വേണ്ട... എത്രയായെന്നു പറയൂ ...." അഞ്ജുവിന് വെപ്രാളം തോന്നി. ആരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഒരു ഔദാര്യവും വാങ്ങുന്നതവൾക്ക് പണ്ട് മുതലേ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യമായിരുന്നു. ആത്മാഭിമാനം ഉയർത്തി പിടിക്കുന്നവളോട് ഏഥനു ബഹുമാനം തോന്നി. " പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഫർമസിയിൽ പോയി ചോദിക്കും ...." " വേണ്ട ..... ഞാൻ പറയാം . " അവളതു തരാതെ പോകില്ലെന്നവന് ഉറപ്പായി. " ഫീ അടക്കം 1200 രൂപ .." ഏഥൻ കൈ കെട്ടി നിന്ന് പറഞ്ഞു. " നമ്പർ? " " 957458****" അഞ്ചു ഏഥൻ പറഞ്ഞ നമ്പർ ഫോൺ എടുത്തു ഡയല് ചെയ്തു . അപ്പോൾ തന്നെ സേവ് ചെയ്തു വച്ചു. my doctor❤️!! നേരേ ഗൂഗിൾ പേ എടുത്തു 1200 രൂപ അവന്റെ നമ്പറിലേക്കു അയച്ചു. എന്നിട്ടവനെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. " രണ്ടു കടം കൂടെ ഡോക്ടറോടെനിക്കുണ്ട് " അവൾ പറഞ്ഞു , ഏഥൻ സംശയ ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി " ഒന്ന് ഡ്രെസ്സ് വാങ്ങി തന്നതിന്റെ മറ്റൊന്ന് കാറിൽ കല്ലെറിഞ്ഞതിന്റെ." ആ ദിവസം ഓർക്കേ കുളിരു കോരുന്നത് പോലെ ഏഥന് തോന്നി . " ഡ്രെസ്സിന്റെ കടം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ... അതിനു പകരമെന്നോണം വേറൊരു ഡ്രസ്സ് എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നു. സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ..." അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ പറഞ്ഞവൻ. അഞ്ചു ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി. ആ പറഞ്ഞത് അന്ന് താൻ ഇട്ട കാറിൽ മറന്നു വച്ച തന്റെ ഡ്രസ്സ് ആൾ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് തന്നെ അല്ലെ.. വേറൊരു ഡ്രെസ്സും ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടില്ലല്ലോ . സംശയം തോന്നി അഞ്ജുവിന് . " പിന്നെ കാർ , അതിന്റെ കടം വീട്ടാമെന്നേ ...... സമയമുണ്ടല്ലോ .." അവൻ കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു ഒറ്റകണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. ഏഥൻറെ ചെയ്തികൾ അവളിൽ നാണം വിതച്ചു. അവൾ പതർച്ചയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.ഏഥൻ പക്ഷെ ലോകത്തുള്ള ഒന്നും തന്നെ ബാധിക്കുന്നില്ലെന്ന പോലെ ആണ് നിൽപ്പ് . " പോകാം..." ചുറ്റും കണ്ണുകളാലൊരു ഓട്ട പ്രദിക്ഷണം വച്ചവൾ പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചു. ഏഥൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവളുമായി ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തേക്കു നടന്നു. ചുറ്റുമുള്ള പലരുടെയും നോട്ടം തങ്ങളിലേക്കാണെന്നു അഞ്ചു വ്യക്തമായി കണ്ടു. മൊറട്ടു സിംഗിൾ ആയ ഏഥൻ ഡോക്ടർ അധികാരത്തോടെ ഒരുവളെ പിടിച്ചു നടക്കുന്നത് എല്ലാവര്ക്കും പുതുമയുള്ള കാര്യമാണല്ലോ. ഏഥനെ വായിനോക്കി നടക്കുന്ന പല ലേഡീസ് സ്റ്റാഫുകളും അഞ്ജുവിനെ അസൂയയോടെ നോക്കി. ചിലർ പെങ്ങളായിരിക്കുമെന്നു പോലും ആശ്വസിക്കാനായി തമ്മിൽ പറഞ്ഞു. ഹോസ്പിറ്റൽ എൻട്രൻസിൽ അവൾ നിർത്തി ഏഥൻ കാർ എടുക്കാനായി പോയി. തലയുയർത്തി വരുന്ന കൊമ്പന്റെ പ്രൗഢിയോടെ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഡോക്ടർ സിംബൽ പതിച്ച ലാൻഡ്‌റോവർ ഡിഫൻഡർ അവൾക്കു മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അതിന്റെ വിന്ഡോ ഗ്ലാസ് അടക്കം കറുപ്പ് നിറത്തിൽ ആയിരുന്നു.ആ കാറിനെ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു അഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു. അത്രയും തലയെടുപ്പുള്ള ഏഥൻ ഡോക്ടർക്ക് ചേർന്ന ഇതിലും നല്ലൊരു കാർ ഇല്ലെന്നു അഞ്ജുവിനു തോന്നി. അവൾക്കു മുന്നിൽ കോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്നു വന്നു. അവൾ അതിൽ കയറി ഇരുന്നു. ഏഥൻറെ കാർ ഹോസ്പിറ്റൽ ഗേറ്റ് കടന്നു മെയിൻ റോഡിലൂടെ കുതിച്ചു. ഏഥൻ വെറുതെ ഏതൊക്കെയോ അവളോട് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇത്ര കാലം ഇല്ലാത്തൊരു ആവേശം അവനിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അഞ്ജുവും അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കും വാക്കുകൾക്കും നല്ലൊരു കേൾവിക്കാരിയായി . ഒരുപാടു കാലം മിണ്ടാനാരുമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളെ പോലെ എഥനെ അവൾക് തോന്നി. അവനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയണമെന്ന് തോന്നി. ഹോസ്റ്റലിനടുത്തു റോഡിലായി ഏഥൻറെ കാർ ചെന്ന് നിന്നു. " ഞായറാഴ്ച ഞാൻ വരും..." വണ്ടി സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി, അവളുടെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഊരി കൊണ്ട് ഏഥൻ പറഞ്ഞു. " വരണം...." ഏഥൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ നോക്കി. പെട്ടന്നവളുടെ രണ്ടു കവിളും കൈകളിൽ കോരി എടുത്തു, നോട്ടം തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ആണെന്ന് കണ്ടതും അഞ്ജുവിനു അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്നു മനസിലായി. അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു . ഏഥൻറെ വലത്തേ കൈ മുഖത്തു നിന്നും അവളുടെ തോളിലേക്കിറങ്ങി . തോളിൽ അമർന്നു. ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ കിട്ടുന്നതും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന അഞ്ജുവിനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ഏഥൻറെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ നീണ്ട കഴുത്തിലായി അമർന്നു. അഞ്ജുവിൽ നിന്നും അവൾ പോലുമറിയാതെ ഒരു ശീൽക്കാരം ഉയർന്നു. അത് ഏഥൻറെ ചുണ്ടുകളുടെ ആക്കം കൂട്ടി . ഒരു 5 നിമിഷം ഏഥൻ ആ കഴുത്തിൽ നിന്നും അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ വേർപെടുത്തി. അഞ്ചു തളർന്നു പോയിരുന്നു. ചുംബനം അവസാനിച്ചെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. കണ്ണുകളിൽ ചുവപ്പു കലർന്നിരുന്നു. ഏഥൻറെ നോട്ടം അവളുടെ തളർച്ചയെ കൂട്ടി . അത്രയും തുളച്ചു കയറുന്ന നോട്ടം. " പോകുന്നില്ലേ...." കുറച്ചു നേരമായിട്ടും അവനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കിയിരിക്കുന്നവളെ നോക്കി ഏഥൻ കാറ്റു പോലെ ചോദിച്ചു. അവൻ ആകെ വശം കെട്ടു പോയിരുന്നു. അഞ്ചു ഒന്നും പറയാതെ വേഗത്തിൽ ഡോർ തുറന്നു ഇറങ്ങി പോയി. ഏഥൻ അവൾ പോകുന്നത് കൊട്ടിയിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. ഒരു ഉമ്മ പോലും വെക്കാൻ ചിന്തിക്കാത്തവൻ അവളുടെ കവിളുകളിൽ വെറുതെ പിടിച്ചതായിരുന്നു. പക്ഷെ നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ , ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന കഴുത്തു അവനെ ആ നേരം വല്ലാതെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു പോയിരുന്നു. ഇനി ഒരിക്കലും ആ യക്ഷിയെ തനിക്കു നഷ്ട്ടപെടരുതെന്നവൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു. അവളോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടവന് ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി...... തുടരും........ റൊമാൻസ് ഓവർ ആവുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പറയണേ...... കുറക്കാം.

20

70
〽️𝐑ᴏʜɪᴛ 𝐊ʀɪꜱʜɴᴀ📍

ഈ കഴിഞ്ഞു പോവുന്ന ഒന്നിന്റെ പേരാണ് 'ജീവിതം'... #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #✍️Life_Quotes #💭 Inspirational Quotes #🤘 Motivation Video #📙 നോവൽ

22

28
(◕‿◕)➳𝓢𝓾𝓻𝔂𝓪𝓐𝓶𝓫𝓲𝓵𝔂➳◉‿◉

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel

14

19
butterfly

🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 🥀🥀3️⃣6️⃣ 😍😍😍😍😍😍😍😍😍 മമ്മയെ ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കാം... അവിടത്തെ അവസ്ഥ എന്നതാണെന്ന് എങ്കിലും അറിയാം.... റൂമിലെത്തിയ ഇവ അതും മനസ്സിൽ ഓർത്ത് എലിസബത്തിന്റെ നമ്പർ തന്റെ മൊബൈലിൽ ഡയൽ ചെയ്തു... ആദ്യം ഒരു റിങ് പോയിട്ടും അവർ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല.. ചെ... മമ്മ എന്താ കോൾ എടുക്കാത്തത് .... കർത്താവെ... അവിടെ എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടോ ഇനി.... ഇവക്ക് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി തുടങ്ങി .... ഒന്നുടെ വിളിച്ചു നോക്കാം എന്തായാലും.... എന്നു മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു വീണ്ടും അവൾ ആ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.... എന്തിനാ വിളിച്ചത്??? രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽ അവർ കോൾ എടുത്തിട്ട് ആദ്യം ചോദിച്ചത് അതായിരുന്നു... എന്താ മമ്മ ഞങ്ങൾ എത്തിയോ എന്ന് പോലും തിരക്കാത്തത്.?? ഞാൻ എന്തിനാ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തിരക്കുന്നത്?? ഇവ ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചിന്ത നിനക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാണിക്കുമായിരുന്നോ??? . എന്തായിരുന്നു രണ്ട് പേരുടെയും അഭിനയം.... ഹോ അൺഎക്സ്പെക്ടഡ് ആയിട്ട് കല്യാണം കഴിഞ്ഞത് പോലെ. ഹോ.... എനിക്ക് തന്നെ നാണം തോന്നുന്നു... ഇവ നീ എന്താ ഇങ്ങനെ ആയി പോയത്... എന്റെ മമ്മ ഞാൻ എന്ത്‌ ചെയ്തെന്ന നിങ്ങൾ ഈ പറഞ്ഞു വരുന്നത്... നീ ഒന്നും ചെയ്തില്ല അല്ലെ... മമ്മ ഞാൻ ആയിട്ട് കൊണ്ടുവന്ന കല്യാണം അല്ല ഇത് അത് ആദ്യം നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.... അല്ല.. നിന്റെ പപ്പയും നീയും കൂടെ ഉള്ള ഒത്തു കളിയാ ഇത് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.... ആ ബെസ്റ്റ് ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ ആയോ കൊള്ളാം.... ജോസും സൂസനും കൂടെ ഇവിടെ കിടന്ന് എന്തെല്ലാം പറഞ്ഞെന്നോ??? ഒന്നാമത് സേവിച്ഛനുമായി ഉള്ള കല്യാണം മാറിയപ്പോൾ തൊട്ട് സൂസൻ ഒരു അവസരം കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു .... എന്റെ ഇവ ശീതൾ പറഞ്ഞപ്പോഴാ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം എനിക്കും മനസ്സിൽ ആയത്... എങ്ങനെ തോന്നി നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ.... മമ്മ ഈ ശീതൾ പറയുന്നത് തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്ന പരുപാടി ഇനി എങ്കിലും നിർത്ത്... എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരു ശീതൾ... മമ്മ അവളെയും കെട്ടിപിടിച്ചു അവിടെ ഇരുന്നോ... ഞാൻ പറയുന്നതിലും നിങ്ങൾക്ക് വലുത് അവൾ പറയുന്നതല്ലേ?? അപ്പോൾ അത് തന്നെ കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്നോ?? ഈ നമ്പറിലേക്ക് ഇനി വിളിക്കുകയോ വേണ്ട.... . അതും പറഞ്ഞു ഇവ ദേഷ്യത്തിൽ കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു.... ചെ....എന്തൊരു കഷ്ടമാ ഇത്... അതും പറഞ്ഞു തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.. അതും കണ്ടു കൊണ്ടാണ് ശ്രീ ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് വന്നത്.... എന്താ കുട്ടി ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ.... . മ്മ്... എന്താ പെണ്ണെ??? ശ്രീ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നിട്ട് ചോദിച്ചു... ഒന്നുമില്ല... എന്താ പറ... ഒന്നുമില്ല എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്... ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ഇവാനിയ അന്ന ആന്റണി യുടെ മുഖത്ത് ഒരു തെളിച്ചം ഇല്ലാത്തത്???? അത് മമ്മക്കൊക്കെ ഇന്ന് രാവിലെ വരെ ശ്രീ കർത്താവിനു തുല്യം ആയിരുന്നു.... കല്യാണം മുടങ്ങിയ പെണ്ണിനെ ഏറ്റെടുത്ത ദൈവതുല്യൻ.... ഇന്നിപ്പോൾ ആ ഡാഷ് മോളുടെ ഇല്ല കഥകളും കേട്ട് എല്ലാവരും നമുക്കെതിരെയായത്... പോട്ടെ പെണ്ണെ.. പറയുന്നവർ പറയട്ടെ നമുക്ക് നമ്മുടെ സത്യങ്ങൾ അറിയാമല്ലോ... അപ്പോൾ ആരെയും ബോധിപ്പിക്കണ്ട കാര്യം ഇല്ല... അത് പോട്ടെ അവർ എന്നെ പറഞ്ഞതിൽ തനിക്കെന്താ ഇത്രയും സങ്കടം.... അ... അത്... ഇവ നിന്ന് വിക്കാൻ തുടങ്ങി... മ്മ്.. മ്മ്... അവൻ ഒരു പ്രത്യേക ടോണിൽ മൂളിയിട്ട് ഡ്രെസ്സുമെടുത്തു വാഷ് റൂമിലേക്ക് കയറി.... 🥀🥀തുടരും 🥀🥀 "🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 1️⃣", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://malayalam.pratilipi.com/series/ഒരു-കോൺട്രാക്ട്-കല്യാണം-9mamjhegtbqj?language=MALAYALAM&utm_source=android&utm_medium=content_series_share ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #പ്രതിലിപി കഥകൾ## #💞 പ്രണയകഥകൾ #പ്രതിലിപി മലയാളം #📙 നോവൽ

10

23