#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _127 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ.. 💥 ഒരു മാസം.. അത്രയും നാളത്തെ കാര്യമല്ലേ ഡാ.. നീയൊന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യൂ.. " ഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെയാണ് അശോകൻ പറയുന്നത്. അയാൾക്കൊപ്പിച്ചു തുളസിയും. എന്തായാലും തനിക്കൊന്നുമില്ല.. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ടീമിലില്ല എന്നൊരു ഭാവത്തിലാണ് കാർത്തുവിന്റെ നിൽപ്പ്. ഒക്കെക്കൂടി കാശിയാകെ ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയാണ്. ചെയ്യാമെന്ന് പറയാനും ചെയ്യില്ലെന്ന് പറയാനും വയ്യ. കാര്യം അത്ര നിസാരവുമല്ല. ഒരു മാസം എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ.. അശോകനും തുളസിയും കൂടിയൊരു ട്രിപ്പ്‌.. വെറുമൊരു ട്രിപ്പ്‌ അല്ലത്. എണ്ണം പറഞ്ഞ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ കൂടിയൊക്കെ ഒന്ന് വിസിറ്റ് ചെയ്തു വരാൻ അയാൾക്കുള്ള മോഹം. പക്ഷേ എന്ന് തിരികെ വരുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കഴിയില്ല. പ്രശ്നം അതല്ല.. അത്രയും ദിവസം അയാളുടെ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം ആരെ ഏല്പിക്കും എന്നതാണ്. ഒടുവിൽ കാശിക്കാണ് അതിന്റെ ഇൻചാർജ് വന്നു ചേർന്നതും. അവനെ കൊണ്ടത് കഴിയുമോ എന്ന് തുളസിക്കൊരു സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് വരെയും ബിസിനസ് മേഖലയിലൊന്നും ജോലി ചെയ്യാത്ത കാശിയുടെ കാര്യത്തിൽ അവരുടെ ആ ആശങ്ക ന്യായവുമാണ്. പക്ഷേ അശോകന് ഉറപ്പുണ്ട്.. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവനത് പഠിച്ചേടുക്കുമെന്ന്. കാശിനാഥൻ എന്താണെന്നും എങ്ങനെ ആണെന്നും അയാളോളം അറിഞ്ഞത് വേറെ ആരുണ്ട്.! അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ കാര്യത്തിൽ അശോകന് ആശങ്ക ലവലേശം പോലുമില്ല. അതുമല്ല.. ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം.. ഒരുപാട് രീതിയിൽ പറഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടും കാശി അനുകൂലമായൊരു മൂളൽ പോലും കൊടുക്കാത്ത ഒരു കാര്യം.. അതവന്റെ കയ്യിലെക്ക് ഏല്പിക്കാൻ ഇതിനോളം നല്ലൊരു സാഹചര്യം ഇനി വരാനുമില്ല. തിരക്കുകളും ഓട്ടവും.. ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാൻ അയാളും കൊതിച്ചു പോകുന്നുണ്ട്. എല്ലാം മഹേഷിന് ഏല്പിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടൊന്നു സ്വസ്ഥമാകണം എന്നുള്ള പ്ലാൻ.. അത് പല വഴിക്കായി ചിതറി പോയിരിക്കുന്നു. ഇനിയിപ്പോ കാശിയെ തന്റെ വഴിയിൽ കൊണ്ട് വരാനുള്ള അയാളുടെ ഐഡിയ കൂടിയാണ് ഈ യാത്രക്ക് പിന്നിൽ.. പക്ഷേ അശോകേട്ടാ. ഞാൻ എങ്ങനെ.. അതും ഇത്രയും വലിയൊരു കാര്യം. എനിക്കിതിൽ യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാലോ.. എന്നിട്ടും.. എനിക്കിത് ശെരിയാവും എന്ന് തോന്നില്ല. " കാശി അവന്റെ എതിർപ്പ് തുറന്നു പറയുക തന്നെ ചെയ്തു. പക്ഷേ ആദ്യത്തെ പോലൊരു കടുപ്പമില്ലതിനും. കാരണം എല്ലാത്തിൽ നിന്നും ഒന്നൊഴിഞ്ഞു ഫ്രീ ആക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന അശോകന്റെ മനസ്സ്. അതവന് അറിയാമല്ലോ. അവനും കാണുന്നതാണ് അയാളുടെ ആ ഓട്ടം.. അതിൽ നിന്നൊരു മോചനം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹം.. അതൊരു നിസ്സാരതയല്ല. പക്ഷേ അതൊന്നുമല്ല അവന്റെ പ്രശ്നം. താനാ വലിയ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം എങ്ങനെ മാനേജ് ചെയ്യുമെന്നാണ്. "അതിന് നീ ഒറ്റക്കല്ലല്ലോ.. അവിടെ എത്രയോ സ്റ്റാഫ് ഉണ്ട്.. അതും എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ളവർ തന്നെ.പിന്നെ എന്റെ മാനേജർ.. അവരെല്ലാം നിന്നെ ഹെല്പ് ചെയ്യും. എന്നോട് എങ്ങനെ ആണോ അങ്ങനെ തന്നെയാവും ഇനി മുതൽ നിന്നോടും. ഞാനെല്ലാം വിശദമായിട്ട് തന്നെ അവരോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ഇനി നീയങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ മതി.. കാര്യമായ ജോലിയൊന്നും ഇല്ലെടാ.. എല്ലാത്തിനും നിന്റെ ഒരു മേൽനോട്ടം മാത്രം മതിയാവും. പിന്നെ അതൊന്നും ചെയ്ത് നിനക്കൊരു പരിചയവുമില്ല എന്നൊന്നും പറയേണ്ട.. എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ടൈമിലും ബസ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് ഏരിയ മൊത്തം നീയല്ലേ കൊണ്ട് നടന്നിരുന്നത്. എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിട്ടുള്ള ഒരാളെ പോലെ.. എനിക്കൊരിക്കലും ഒന്നും പറഞ്ഞു തരാനില്ലാത്ത വിധം പെർഫെക്ട് ആയിട്ട് തന്നെ.. അപ്പോൾ ഇതും നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും കാശിനാഥ.. നീയൊന്ന് ട്രൈ ചെയ്ത് നോക്കെടാ.. എനിക്ക് നിന്നെ എന്നോളം വിശ്വാസമാണ്. എന്റെ ശേഷം ഞാനായിട്ട് നീയുണ്ടാവും.. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.." അതീവ സ്നേഹത്തോടെ അശോകൻ അവനെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടാണത് പറയുന്നത്. കേൾക്കുന്ന ആർക്കും അത് തള്ളി കളയാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരു ആക്ഞ്ഞ കൂടി അതിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. ഞാനെന്ത് വേണം എന്നൊരു നോട്ടം അവൻ കാര്ത്തുവിന് നേരെ നോക്കി. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ കൈ വിരൽ ഉയർത്തി കാണിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. കാരണം കാശ്ശിക് ഇഷ്ടമല്ലങ്കിൽ പോലും അശോകൻ അത്രയും കാര്യമായി പറയുമ്പോൾ അതെങ്ങനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കും എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ മനസിലും. അതല്ലങ്കിൽ ഒരിക്കലും കാശ്ശിക്കിഷ്ടമില്ലാത്തൊരു കാര്യം ചെയ്യാൻ അവൾ കൂട്ട് നിൽക്കില്ല. "നീ ടെൻഷൻ ആവാതെടോ.. കാശി. എല്ലാം നിനക്കൊന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ട് മാത്രമേ ഞാൻ പോകൂ അത് പോരെ.." കാശിയുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തട്ടി കൊണ്ട് അശോകൻ ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ അവനും ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. എങ്കിലും എതിർപ്പൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നൊരു ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു അയാൾക്ക്. 💜💜 നിന്റച്ഛൻ നൈസ് ആയിട്ടെനിക്കൊരു പണി തന്നതാടി കുഞ്ഞാറ്റ കിളി.. " അന്ന് രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ കാർത്തുവിനെ അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് കാശി തുറന്നു പറഞ്ഞു. "അതെനിക്കറിയാലോ.." അവൾക്കും ഒരു കുറുമ്പ്.. "എന്നിട്ടാണോടീ പിശാച്ചെ അപ്പൊ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നത് നീ.." അവൻ കണ്ണുരുട്ടി. "നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ എന്റച്ഛനേം എനിക്കൊരുപാട് ഇഷ്ടമാണെന്റെ കാശി നാഥാ." അതിലുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാം. "അച്ഛനും മോളും കണക്കാ. രണ്ടും എനിക്കെങ്ങനെ പണി തരാം എന്നോർത്ത് നടപ്പാണ്.. അവനൊരു ചൊടിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്നും അകന്നിരുന്നു. "സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ മുത്തേ.." കാർത്തു അവനിലേക്ക് തന്നെ പറ്റി ക്കൂടി. "എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും ന്ന് തോന്നുന്നില്ല ടീ.. റിസ്ക്കാണ്.." അവനൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "റിസ്ക് എടുത്തവരെ ലൈഫിൽ വിജയിച്ചിട്ടുള്ളു.. അവളോർമ്മിപ്പിച്ചു. ഒടുക്കം എല്ലാം കുളമായി എന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞാലാണ്.. അച്ഛനും മോളും എന്റെ തനി കൊണം കാണുന്നത്.." കാർത്തു ഒന്നും പറയാതെ ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റി ചേർന്നു. അതല്ലെടി.. എനിക്കൊരു സംശയം.. " കാശി അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചിയർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്ത്.. നമ്മളല്ലേ ശെരിക്കും ഹണിമൂൺ ട്രിപ്പ്‌ പോണ്ടത്.. ഇതിപ്പോ നമ്മുക്ക് പകരം നിന്റച്ഛനും അമ്മയും പോണതാണോ. അതോ മോളെ ലോകം ചുറ്റി കാണിക്കാത്ത കെറുവ് അങ്ങേര് എന്നോട് കാണിക്കുന്നതാണോ.. ഒരു മാതിരി മധുരപ്രതികാരം എന്നൊക്കെ പറയാറില്ലേ.. അത് പോലെ.. " ഇത്പ്പോ ഒരു സംശയം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒത്തിരി ആയല്ലോ.. " കാർത്തുവിന് അപ്പോഴും ചിരിയാണ്. അത് കണ്ടിട്ട് അവനും ചിരി വന്നു.. "നിനക്കങ്ങനെ വല്ല മധുരപ്രതികാരവുമുണ്ടോ.. ഇനി.." കാശി ഒന്ന് കൂടി മുറുക്കത്തോടെ അവളെ പുണർന്നു കൊണ്ടൊരു ഈണത്തിൽ ചോദിച്ചു. "ഉണ്ടെങ്കിൽ... ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞോ.. നിന്റച്ഛൻ ഹണിമൂൺ കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ട് ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടോവാം.." അതുടനെ നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. കാർത്തു കള്ളത്തരത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അതെന്താണാവോ.. അച്ഛൻ പെട്ടന്നൊന്നും നിങ്ങളെ ഇനി ഫ്രീ ആക്കില്ലെന്റെ കാശി നാഥാ.. ഇതന്റെ മോന് അറിഞ്ഞു കിട്ടിയ ട്രാപ്പാ.. " അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരൽ കൊണ്ട് കുത്തിയാണ് പറയുന്നത്. "പിന്നെ.. ട്രാപ്പ്. കോപ്പാണ്. അങ്ങേര് നാട്ടിൽ കാലു കുത്തുന്ന ആ നിമിഷം ഞാൻ എസ്‌കേപ്പ് ആവും.. എനിക്കാ ബസ് മതി.. അതിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കിട്ടുന്ന സുഖം.. സമാധാനം. അതൊന്നും വേറെ എവിടെയും കിട്ടില്ല.." കാശി അവന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് പറഞ്ഞു. അതിന് കാർത്തു മറുപടി പറഞ്ഞതുമില്ല. അച്ഛന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അവൾക്കറിയാം.. നല്ലത് പോലെ അറിയാം.. ഇനിയെല്ലാം വരും പോലെ വരട്ടെ എന്നായിരുന്നു അവൾക്കുള്ളിലും. അച്ഛനും കാശിയേട്ടനും വേദനിക്കരുത്.. ബുദ്ധിമുട്ട് ആവരുത്.. അത്രയുമേ അവൾകൊള്ളു.. 💜💜 എനിക്ക് പറ്റാഞ്ഞിട്ടാ അച്ഛാ.. അത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു. കല്ലു മോൾക്ക് മേൽ അവളുടെ കൈകൾ ബലത്തിൽ മുറുകി. വളരെ കുറച്ചു നാളുകളായി താൻ അനുഭവിക്കുന്ന സമാധാനം. സന്തോഷം.. അതെല്ലാം അവസാനിക്കാൻ പോകുകയാണോ എന്നൊരു ഭയം അവൾക്കുള്ളിൽ ചിറകടിച്ചു തുടങ്ങി. മാലിനിയുടെ മകന്റെ കാര്യം.. അതിനെ കുറിച്ച് അവരുടെ ഇടയിലൊരു സംസാരം നടന്നു കഴിഞ്ഞതാണ്. അർജുനെ കുറിച്ച് രാജശേഖരൻ നന്നായി അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയതുമാണ്. തെറ്റൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത.. തന്റേതല്ലാത്ത കാരണം കൊണ്ട് ഒറ്റപ്പെട്ട വേദനിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. തന്റെ മകൾക്കവൻ ഒക്കെയാണ് എന്നുറപ്പായ ശേഷമാണ് അയാളാ കാര്യം അവളോട് പറയുന്നത് തന്നെ. പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ അവളത് എതിർത്തു. "ഒരിക്കൽ ഒരു തെറ്റ് പറ്റി.എന്നും കരുതി ജീവിതം മുഴുവനും ഇങ്ങനെ അതോർത്തു കൊണ്ട് ഉരുകി തീരാൻ നിന്നെ ഞാൻ വിടുമെന്നാണോ " രാജാശേഖരൻ അവളെ അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അച്ഛനറിയില്ല ഞാൻ അനുഭവിച്ചതൊന്നും " ഓർക്കാൻ പോലും ഭയമുള്ള ആ ഇരുണ്ട കാലം അവൾക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നലായി പാഞ്ഞു.. "അങ്ങനല്ല ഗായൂ.. അച്ഛനറിയില്ലായിരുന്നു.. എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നറിയാം. അതുണ്ടാവും എന്നും അറിയാം.. ആ അറിവ് കൊണ്ട് തന്നെയാണല്ലോ ഞാൻ അവനെ എതിർത്തത്.." അത് പറയുമ്പോൾ അപ്പോഴും അയാളുടെ മുഖം കടുത്തു.. "പക്ഷേ ഇത്രയും നീയാ വീട്ടിൽ അനുഭവിച്ചത് അച്ഛൻ അറിഞ്ഞില്ല.. അറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം മുതൽ അതിനൊരു മാറ്റം വന്നില്ലേ.. അച്ഛൻ നിന്റെ കൂടെ നിന്നില്ലേ.. അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും നിന്റെ ജീവിതവും ജീവനും ഞാൻ തിരികെ മേടിച് തന്നില്ലേ. ഇന്നിപ്പോ അവന്റെ ഭാര്യ പദവി പോലും നിനക്കില്ല.. നിയമപരമായി തന്നെ അച്ഛൻ അതും നിന്നിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുത്തി തീരുമാനമാക്കി തന്നില്ലേ.. ഇനി നീ എനിക്കൊരു ചാൻസ് താ.. നിന്റെ ജീവിതത്തിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരുപാട് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു. അതെല്ലാം നടന്നു കാണാൻ ഇപ്പോഴും എനിക്കടക്കം ഈ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും കൊതിക്കുന്നുണ്ട്. അർജുൻ നല്ല ആളാണ്‌.. ഇന്നോ നാളെയോ കെട്ടണം എന്നല്ല അച്ഛൻ പറയുന്നത്. നിന്റെ മനസ്സ് എന്ന് അവനെ അംഗീകരിക്കാൻ പാകപ്പെടുന്നോ അന്ന്.. അത് വരെയും അവനെ നീയും നിന്നെ അവനും അറിയാൻ ശ്രമിക്ക്.. നല്ല കൂട്ട്ക്കാരായിരിക്കാൻ ശ്രമിക്ക്..അത്രയുമേ ഇപ്പൊ വേണ്ടൂ.. നിന്റെ മനസിലൊരു മുറിവുണ്ട്.. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒരു പരിധി വരെയുംമേ അതിന് കൂട്ടിരിക്കാൻ കഴിയൂ.. പക്ഷേ എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഗായൂ.. നിന്റെയാ മുറിവിന് മരുന്നാവാൻ അർജുന് സാധിക്കുമെന്ന്.." രാജ ശേഖരൻ അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി.. "ഞാൻ.. എന്റെ മോള്.. അവളില്ലാതെ എനിക്ക് വയ്യ..ഞാനില്ലാതെ അവൾക്കും. ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു..ജീവിതത്തിൽ ഒരു സുഖവും അറിയാത്ത കുഞ്ഞാ അച്ഛാ എന്റെ മോള്.. അച്ഛൻ ഉണ്ടായിട്ടും ഇല്ലാത്ത പോലെ.. അവരുടെ ക്രൂരത മുഴുവനും സഹിച്ചു കൊണ്ട്.. ഇവിടെ വന്ന ശേഷമാണ് എന്റെ കുഞ്ഞോന്ന് ചിരിച്ചു കണ്ടത്. അവൾക്ക് ഞാനല്ലാതെ ആരാ വേറെ.. എന്റെ കുഞ്ഞിന് അമ്മ കൂടി വേണ്ടന്നാണോ.." ഗായത്രി മകളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് വിങ്ങി കരഞ്ഞു.. "എന്നാണോ കുഞ്ഞേ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്.." നെഞ്ച് വിങ്ങിയൊരു ചിരിയോടെ അയാൾ മകളെ ഒന്ന് കൂടി അണച്ചു പിടിച്ചു. "അർജുന്.. നിന്നെക്കാൾ നിന്റെ മോളെയാണ് വേണ്ടത്..അതവൻ എന്നോട് പറയേം ചെയ്തു.." ഒട്ടൊരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം അയാൾ പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി അയാളെ പകച്ചു നോക്കി. "സത്യം.. ജന്മം നൽകാതെയും അച്ഛനാവും.. അമ്മയാവും.അതിന് നല്ലൊരു മനസ്സ് മതി.. നിനക്കത് മനസ്സിലാവും.. അർജുൻ അച്ഛന്റെ സെലക്ഷനാണ്.. എന്റെ മക്കൾക്ക് ഞാനെപ്പോഴും ബെസ്റ്റ് തന്നെയേ നൽകൂ.. " അയാൾ വീണ്ടും ഉറപ്പ് പറഞ്ഞു. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് കാശ്യോടൊന്നു സംസാരിക്കണം.." ഏറ്റവും ഒടുവിൽ ഗായത്രി വീർപ്പുമുട്ടലോടെ പറഞ്ഞു. രാജ ശേഖരൻ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. കാരണം വിഷ്ണു എന്നൊരു ഏട്ടന്റെ പറ്റില്ലല്ലോ കാശി അവന്റെ ഏട്ടത്തിയേ എഴുതി ചേർത്തത്. അവൾ അവനു ശെരിക്കും ഏട്ടത്തി തന്നെയാണ്. കൂടെപ്പിറക്കാത്ത കൂടപ്പിറപ്പ്. അതയാൾക്കും നന്നായി അറിയാമല്ലോ..! തുടരും.. അച്ഛൻ... അച്ഛൻ.. അച്ഛൻ... അതിൽ കൂടുതൽ ഇന്നൊന്നും പറയാനില്ല.. റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ ജിഫ് 🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋21 അഭിമന്യുവിന്റെ കൂടെ അവന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി മധു അവിടം മുഴുവൻ നടന്നു. ഇഷ്ട്ടപെട്ട ഒരുപാട് ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു. അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത് മാത്രമല്ല, അഭിക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടതും എടുത്തു. ചില ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു അവളുടെ മേലെ വച്ചു നോക്കി ' ഇത് നിനക്ക് നന്നായി ചേരുമെന്ന്'  പറഞ്ഞു അഭി നാലഞ്ച് ടോപ്പുകൾ എടുത്തു വച്ചു.  രണ്ടു മൂന്നു കളറിൽ ജീൻസും കൊറച് ചുരിദാറും എല്ലാം എടുത്തു വച്ച് മൂന്ന് നാലു സാരിയും വാങ്ങി. Bill പേ ചെയ്യാൻ പോയപ്പോൾ അഭി കാർഡ് എടുത്തതും മധു അവനെ കൊടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.. " എന്റെ കയ്യിൽ കാശുണ്ട് മനു .. ഞാൻ കൊടുത്തോളം... " ഇതും പറഞ്ഞു മധു ചാടി കേറി പണം googlepay ചെയ്തു.  മൂന്ന് നാല് വലിയ കവർ ഡ്രസ്സ്‌ കണ്ട് രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കി പോയി. മധു എല്ലാംകൂടി വാരി പെറുക്കി രണ്ടുകയ്യിലുമായി എടുത്തുകൊണ്ടു നടന്നു. " ഇങ് താ... കുറച്ചു ഞാൻ പിടിക്കാം...."എന്നും പറഞ്ഞു അഭി ഓടി വന്നവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കുറച്ചു കവർ വാങ്ങി പിടിച്ചു. മധു നന്ദിയോടെ ഒന്നവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. എല്ലാം കൂടെ ബൈക്കിൽ ഒരു വിധം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു വച്ചു, അവളെയും കയറ്റി അവനും കയറി. ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് പോയി തുടങ്ങിയതും മധു അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം കൊണ്ടു വന്നു. " മനു... നമുക്ക് വേറെ എങ്ങോട്ടേലും പോയാലോ? "  അവൾ ഒറ്റകണ്ണ് ചിമ്മി ചിരിയോടെ റിക്വസ്റ്റ് ചെയ്തു. "എവിടേക്ക് പോവും?" " എനിക്കറിയില്ല... ഞാൻ ഇവിടെ ആദ്യമായിട്ടല്ലേ... എങ്ങോട്ട് വേണേലും പൊക്കോ. പക്ഷെ അവസാനം sunset കാണാൻ ബീച്ചിൽ കൊണ്ടുപോകണം.." മധു പറഞ്ഞു. " ബാല മോള് എന്തും പറഞ്ഞാ എന്നെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നത്?" അവൻ ബൈക്ക് സൈഡ് ഒതുക്കി തിരിഞ്ഞവളോട് ചോദിച്ചു. " ആവോ... ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല.. " എന്താ ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കത. അത് നോക്കി പിന്നവന് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. എത്ര നിഷ്കളങ്കമായാണ് മധു ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിക്കുന്നത്.  റോഡിൽ കാണുന്ന ഓരോ കുഞ്ഞ് കാര്യങ്ങളും അത്രയും കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയും കണ്ടും ചോദിച്ചറിഞ്ഞും അവളിരുന്നു. അഭിക്ക് അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത സന്തോഷം. അഭി നേരെ അവളെയും കൊണ്ട് പോയത് അവിടെ  പുതുതായി ഉത്ഘാടനം കഴിഞ്ഞ മാളിലേക്ക് ആയിരുന്നു. മധു കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ തുള്ളിച്ചാടി നടന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് മാളുകൾ ഉള്ളതായി പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടവൾക്ക് അറിയാം. പക്ഷെ ഇതുവരെ പോയിട്ടില്ല. രാവിലെ അവരുടെ നിരീക്ഷണ പരിധിയിൽ എവിടെ വേണേലും പോവാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവൾക്ക് അതിനൊന്നുമുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നിപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ മധുവിന് സന്തോഷം സഹിക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു. അവിടെ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കൊക്കെ ഇത്രത്തോളം കൗതുകപ്പെടാൻ ഉണ്ടോന്ന് പോലും അഭി ആലോചിച്ചു. ഇടക്കെപ്പോഴോ മധു ഓരോ വഴിക്ക് തിരിഞ്ഞു പോകുന്നത് കണ്ട് അഭി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " വാ പൊളിച് നടന്ന് എവിടേം പോയി വീഴണ്ട.... എന്റെ കൂടെ വാ..." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞവൻ പിന്നെയാ കൈ വിട്ടില്ല. രണ്ടു പേരും എസ്‌കേലേറ്ററിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി. അഭി അതിലേക്ക് കയറാൻ തുനിഞ്ഞതും അവന്റെ പുറകിൽ ബലം പിടുത്തം. താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന എസ്‌കേലേറ്ററിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് മധു. പേടിയോടെ അവന്റെ കൈകളെ പുറകിലേക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ച് നിൽപ്പാണ്. " എന്തേ? " അഭി സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. " ഞാനിതിലൊന്നും ഇത് വരെ കയറിയിട്ടില്ല... പേടിയാവുന്നു. " കുറച്ചു നാണക്കേടാണെങ്കിലും മധു സത്യം പറഞ്ഞു. "അത്രേ ഉള്ളോ... എന്റെ അടുത്തേക്ക് നിന്ന് കയ്യിൽ പിടിക്ക്..." അഭി അവളെ നേരെ നിർത്തി.  എന്നിട്ടവൻ എങ്ങനെ അതിൽ കയറണമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. മധു അഭിയോടൊപ്പം അതുപോലെ തന്നെ എസ്‌കേലേറ്ററിൽ കയറി. അത് മുകളിലേക്ക് ഒഴുകി നീങ്ങുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ നേടിയെടുത്തൊരു ഭാവമായിരുന്നു മധുവിന്. അങ്ങനെ കാണാത്തതും കേൾക്കാത്തതുമായ പലതും മധു അതിശയത്തോടെ കണ്ടു. ഒരു നേരം പോലും അഭി അവളുടെ കൈ വിട്ടിരുന്നില്ല. ഉച്ചക്ക് പുറത്തു നിന്ന് ഫുഡും കഴിച്ചു രണ്ടുപേരും. മധു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നല്ലൊരു ചിക്കൻ ബിരിയാണി കഴിച്ചു. അഭിക്ക് ഭക്ഷണത്തിൽ നിയന്ത്രണം ഉള്ളത്കൊണ്ട് അവൻ ചോറാണ് പറഞ്ഞത്. പുറത്തിന്ന് കഴിക്കാൻ പാടില്ലെങ്കിലും മധു ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടോ എന്തോ അഭിയും നന്നായി കഴിച്ചു. ശേഷം മധു പറഞ്ഞത് പോലെ ബീച്ചിലേക്ക് പോയി. വൈകുന്നേരം ആകുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട് ബീച്ചിൽ വല്ല്യ തിരക്കില്ലായിരുന്നു.  മധു വെയിലേറ്റ് തിളങ്ങുന്ന പൊടി മണലിലേക്ക് ഇഷ്ടത്തോടെ കാലെടുത്തു  വച്ചു. " മനൂ...... " മണലിലൂടെ കുറച്ചു നേരം ചെരിപ്പില്ലാതെ നടന്നതിന് ശേഷം മധു അഭിയിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് ചെന്ന് വിളിച്ചു. ഫോണിൽ വെറുതെ റീൽ കണ്ടോണ്ടിരുന്ന അഭി തലയുയർത്തി. മധു അഭിയുടെ അടുത്തേക്കിരുന്നു. " താങ്ക്സ്...." അത് പറയുമ്പോൾ മധുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അത്രയും ആത്മാർത്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നു. " എന്തിന്? " അഭി ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ച് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " ആദ്യമായി ബീച് കാണിച്ചു തന്നതിന്....." അഭി ശരിക്കും ഞെട്ടി. ഈ പ്രായം വരെയവൾ ബീച് കണ്ടിട്ടില്ലേ എന്നോർത്തായിരുന്നത്. അവനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും മധു ചാടി എണീറ്റ് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " വാ.... അതിലൂടെ നടക്കാം... " കടലിലേക്ക് ചൂണ്ടി മധു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെ വലിച്ചു. അഭി എണീറ്റ് ബാക്കിലെ മണൽ തട്ടി, അപ്പോഴേക്കും മധു കടലിലേക്ക് നടന്നിരുന്നു. നല്ല ചൂടുകാറ്റടിക്കുന്ന കടൽ തീരെത്തൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അഭി ചിന്തിച്ചിരുന്നത് മധുവിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. പാറി പറക്കുന്ന സാരി ഒതുക്കി പിടിച്ചു അവനോടൊട്ടി നടക്കുന്ന അപരിചിതയായ ഒരു പെൺകുട്ടി. എത്ര പെട്ടന്നാണ് അവൾ തനിക്കൊരു സുഹൃത്തും സംരക്ഷണ വലയവുമായത്. എന്ത് കാരണം കൊണ്ടായാലും അവളീ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് നന്നായെന്നവന് തോന്നി. ഇപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ  വെളിച്ചമുള്ള പോലൊരു തോന്നൽ. " മനു... ഇങ്ങോട്ടിരിക്കാം... " നടന്നു നടന്നു ഒരുപാട് ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ അൽപ്പം തണൽ ഉള്ളിടത്തായി കാണുന്ന സിമന്റ്‌ ബെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടി മധു പറഞ്ഞു. രണ്ടു പേരും അങ്ങോട്ടിരുന്നു. " മനൂന് ഐസ് ക്രീം വേണോ?" മധു ചോദിച്ചു. " വേണ്ട.... കഴിക്കാൻ പാടില്ല..." " എന്നാൽ ഞാനൊരെണ്ണം മേടിച്ചിട്ട് വരാം..'' ഇതും പറഞ്ഞവൾ എണീറ്റ് കുറച്ചു മാറി കാണുന്ന ഐസ്ക്രീം ഷോപ്പിലേക്ക് നടന്നു. അഭി അവൾ പോകുന്നതൊന്ന് നോക്കി കടലിലേക്ക് മിഴികളൂന്നി ഇരുന്നു. അവന്റെ മനസിപ്പോൾ ആ സാഗരം പോലെയാണ്. ഒരറ്റം തിരകൾ ആർത്തിരമ്പുമ്പോഴും മറ്റൊരറ്റം വളരെ ശാന്തമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. " ആ... ആരിത് അഭിമന്യുവോ.... " പരിചിതമായൊരു സ്ത്രീ സ്വരം കേട്ട് അഭി കടലിൽ നിന്നും മിഴികൾ പിൻവലിച്ചു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളുകളെ കണ്ട് അഭി ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് അറിയാതെ എണീറ്റ് പോയി. " നയന..... " അഭി അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും നയന അവനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു കൂട്ടുകാരികളും അതേ ഭാവത്തിൽ ആയിരുന്നു നിന്നിരുന്നത്. " നീ ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ തന്നയുണ്ടോ... ഞാൻ വിചാരിച്ചു മരിച്ചുകാണുമെന്ന്...." നയനയുടെ വാക്കുകളിൽ  അത്രത്തോളം വെറുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അഭി നിസ്സഹായതയോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " ഭാഗ്യം അന്നേ രക്ഷപെട്ട് ഓടിയത്... അല്ലെങ്കി നിന്നേം നോക്കി ജീവിതം തീർന്നേനെ.. " അഭി അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് സ്ഥിരമായുള്ള ചിരിയോടെ തന്നെ നിന്നു. ആ നേരം അഭിയേട്ടാ എന്നും വിളിച്ചു കൊഞ്ചലോടെ പിന്നാലെ നടന്നിരുന്നൊരു നയനയായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ള് നിറയെ. അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ച അവന്റെ നയന. ഒരു രോഗിയാവുന്നതിന്റെ തൊട്ട് മുന്നേവരെ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ എണീക്കാതിരുന്നവൾ.... അവന്റെ ചുംബനമില്ലാതെ ഉറങ്ങാതിരുന്നവൾ.... അവളാണീ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് അവിശ്വസനീയമായിരുന്നു അഭിക്ക്. " ഇതറിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ ഞങ്ങള് നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ നിർത്തുന്നതായിരിക്കും നല്ലതെന്ന്... ആ വാക്ക് കേട്ടത്കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഉപകാരപ്പെട്ടില്ലേ.... നോക്കവന്റെ കോലം.... മെലിഞ്ഞു കുറ്റി മുടിയൊക്കെയായി... ആര് കണ്ടാലും ഒരു രോഗിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്ന പോലെ..." നയനയുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് നയനയുടെ തോളിലേക്ക് കൈചേർത്തു. " സത്യം.... " നയന പറഞ്ഞു. അഭിക്ക് അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് നിൽക്കാനുള്ള ശേഷിയില്ലായിരുന്നു. ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ മനസ്സിനെ വീണ്ടുമവർ കീറിമുറിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ഒരു കണക്കിന് ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്ത് ഇവിടെ വരാൻ തോന്നിയത് നന്നായി... അത്കൊണ്ട് നിന്നെയൊന്നു കാണാൻ പറ്റി. വീട്ടിലേക്ക് ഫ്രൂട്ട് ഒക്കെയായിട്ട് വരണമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ പിന്നെന്തോ മൂഡ് വന്നില്ല. ഇന്ന് കണ്ടത് നന്നായി ഇനിപ്പോ കാണാൻ പറ്റോ എന്നൊന്നും അറിയില്ലല്ലോ..." നയന വീണ്ടും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ മുറിവിന്റെ ആഴം കൂട്ടി. "നീ ഒരിക്കലും എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലല്ലേ...?" അത്രയും കേട്ടപ്പോൾ നിരാശ്ശയോടെ അഭി ചോദിച്ചു പോയി. " ഹാ... അത് നല്ലൊരു ചോദ്യമാണ് അഭിമന്യു.... ഉത്തരം വളരെ സിംപിൾ ആണ്. നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നതിനേക്കാൾ നിന്റെ പണത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. നിന്റെ കുടുംബപേരിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എന്തിന് നിന്റെ ശരീര സൗന്ദര്യത്തെ പോലും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ഇതിലപ്പുറം എനിക്കെന്റെ ജീവിതം വലുതായിരുന്നത്കൊണ്ടാണ് അന്നെല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചതും.." അവൾ വല്ലാത്ത വെറിയോടെ പറഞ്ഞു. അഭിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത പോലെ തോന്നി. എന്ത് പ്രശ്ങ്ങളെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നേരിട്ടിരുന്ന പണ്ടത്തെ അഭിയായിരുന്നില്ലവൻ. ഒന്നിനെയും നേരിടാൻ വയ്യാത്ത... ജീവിതം തന്നെ മടുത്തുപോയ ഒരു സാധു മനുഷ്യനായിരുന്നു. "നിന്റെ ജീവിതം തീർന്നെടാ... ആ നിനക്ക് എന്നെപോലൊരു പെണ്ണിനെ വേണമെന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള അർഹതയെങ്കിലും ഉണ്ടോ?" അവൾ അഭിക്ക് നേരെ വിരൽചൂണ്ടി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവളുടെ കൂട്ടുകാർ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അഭിയുടെ തല താഴ്ന്നു പോയി. " ആരാ മനു ഇതൊക്കെ? "പെട്ടന്ന് ആ മധുരമുള്ള ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഒരു ഐസ്ക്രീം പിടിച്ച മെലിഞ്ഞ കൈ അഭിയുടെ കൈകുഴയിലൂടെ കടന്നു അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു. തുടരും..... എവിടെയാണ് dears 🫂🫂... മിസ്സ്‌ ചെയ്തോ.

ജുവിയേലിന്റെ കഥ part-2 #🙂 ശുഭദിനം #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #💝 ആശംസകള്‍ #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ

മണ്ണാർശാല ശ്രീ നാഗരാജാ ക്ഷേത്രം #മണ്ണാറാശാല നാഗരാജാവ് #നാഗദൈവങ്ങൾ🙏നാഗരാജാവ് #🙏നാഗരാജാവ് #കാവൽ നാഗം. #📔 കഥ

ജുവിയേലിന്റെ കഥ part-2 #🙂 ശുഭദിനം #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #💝 ആശംസകള്‍ #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ

ജുവിയേലിന്റെ കഥ part-1 #🙂 ശുഭദിനം #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #💝 ആശംസകള്‍ #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ

കല്ലെകുളങ്ങര ഭഗവതി ക്ഷേത്രം #📔 കഥ #അമ്മേ ദേവി #ദേവി #Kallekulangara #ക്ഷേത്രം

ശുഭദിനം 🙏 മഴ part-4 #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #🙂 ശുഭദിനം #💝 ആശംസകള്‍ #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്‌ 125 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 🥰 ഇത് എന്തിനുള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലായോ നിനക്ക്,..? " കൈ കുടഞ്ഞു കൊണ്ട്...കണ്ണിൽ കലി നിറച്ചു കൊണ്ട് കാശി ചോദിക്കുമ്പോൾ അവശതയോടെ പിന്നിലേക്കൊന്നു കൂടി നിരങ്ങിയിട്ട് ഉല്ലാസ് അതേ എന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചോര ഒലിച്ചിറങ്ങിയ പാടുകൾ.. അതാണ്‌.. ഒരറിവും ചെറുതല്ല.. " അവർക്കരികിൽ നിന്നിരുന്ന ശിവയൊരു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഉല്ലാസിനെക്കാൾ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന അവന്റെ അമ്മയെ നോക്കുമ്പോഴും കാശിയുടെ കണ്ണിൽ കനലാണ്. നിനക്കെന്റെ പെങ്ങളോടുള്ള മനോഭാവം.. അതെനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ട് കുറെ കാലമായി. പിന്നെ അവളായിട്ട് എന്നോടൊന്നും പറയാഞ്ഞിട്ട് ഞാനൊന്നും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചതാ.. അല്ലാതെ കാശി നാഥൻ എല്ലാം മറന്നെന്നും പൊറുത്തെന്നും നീ കരുതിയോടാ.. അളിയാ.. " നാവ് ചുരുട്ടി കടിച്ചു കൊണ്ട് കാശി വീണ്ടും അരികിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടതും ഉല്ലാസ് ഒന്ന് കൂടി പതുങ്ങി. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഇത് പോലൊരു വേദന അവൻ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. കാവ്യക്ക് വേണ്ടി ആരും ചോദിക്കാനും പറയാനും വരില്ലെന്നുള്ള അഹങ്കാരം.. ഉണ്ടായിരുന്നവൻ ഇനിയടുത്ത കാലത്തൊന്നും പുറം ലോകം കാണാത്ത വിധം ലോക്കായി കൊണ്ട് ലോക്കപ്പിലും. എന്നാൽ ഉല്ലാസിന്റെ ആ അഹങ്കാരം.. അഹന്ത..കാശി അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെല്ലുന്നത് വരെയും മാത്രമായിരുന്നു അതിന്റെ ആയുസ്സ്. നിനക്കെന്റെ പെങ്ങളെ തല്ലണം അല്ലേടാ.. എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ അകത്തേക്കിരച്ചു കയറി വന്നവൻ തല്ലി പതം വരുത്തിയത് പോലെ ഉല്ലാസ് നിലത്ത് കിടന്നു പുളഞ്ഞു. മകന് വക്കാലത്തു പറയാൻ ഓടി വന്ന അമ്മക്കുള്ളത് കൂടി മകൻ തന്നെ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടിയും വന്നു. ആ വീട്ടിൽ കാവ്യ അനുഭവിച്ച ഓരോന്നിനും കാശി പകരം ചോദിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. തന്നെ ഭയത്തോടെ നോക്കുന്ന രണ്ടു കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ ഓർത്തതും അവന് പിന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലായിരുന്നു. ഉല്ലാസ് തടുക്കാൻ പോലും ആവതില്ലാതെ തളർന്നു കൊണ്ടത് മുഴുവനും ഏറ്റു വാങ്ങി. കൊടുത്ത് മിടുക്ക് കാണിച്ച ഉശിരൊന്നും അടി വാങ്ങാൻ അവനുണ്ടായിരുന്നില്ല.. വിഷ്ണുവിന്റെ പേരിലും അവളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നരകിപ്പിച്ചത്. കാര്യം അവനോളം തന്നെ വൃത്തികേട് കയ്യിൽ ഉണ്ടേൽ കൂടിയും ഏട്ടന്റെ തോന്നിവാസം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളെ കുത്തുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു മനസുഖം.. വിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും എണ്ണി വാങ്ങിയിരുന്നു കണക്കില്ലാത്ത കാശിനെ പോലും സൗകര്യപ്പൂർവ്വം അവനപ്പോൾ മറന്നു കളഞ്ഞിരിന്നു. കാവ്യ പിണങ്ങി പോയപ്പോഴും വീട്ടിൽ അവൾക്കുള്ള സ്ഥാനം നന്നായി അറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് അവനും അവന്റെ അമ്മയ്ക്കും യാതൊരു കൂസലും തോന്നാഞ്ഞത്. പോയത് പോലിങ്‌ വരും എന്നൊരു ധൈര്യമായിരുന്നു. അപ്പോഴും കാശിനാഥൻ വന്നിട്ട് പെങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇത് പോലൊരു താണ്ടവം നടത്തി കളയുമെന്ന് അവനോ അവന്റെ അമ്മയോ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല. വേദനിക്കാത്ത ഒരിടം പോലും കാശി ഉല്ലാസിന്റെ മേൽ ബാക്കി വെച്ചിട്ടില്ല. കൂടെ വന്ന ശിവ അവനെ പിടിച്ചു മാറ്റിയതുമില്ല. കാരണം ഇവനൊരുവൻ കാരണം.. അന്നാ അച്ഛൻ മരിച്ചത്.. അന്ന് മുതൽ കാശി അനുഭവിച്ച വേദനകളും യാഥനകളും.. ഉല്ലാസിനു കിട്ടുന്നത് പോരാ എന്നായിരുന്നു ശിവയുടെ മനസ്സിലും. "അപ്പഴേ.. അളിയാ... കാശി വീണ്ടും വിളിക്കുമ്പോൾ ഉല്ലാസ് വിറച്ചു.. കാവ്യ എന്റെ പെങ്ങളാ.. നിനക്ക് ഭാര്യയാണ് എന്ത് ചെയ്യാനും അവകാശം ഉണ്ട് എന്നൊക്കെ ഒരു തോന്നൽ വരുമ്പോൾ എന്റെ പെങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ചവനെ എനിക്കും ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമുണ്ടെന്ന് നീയും മറക്കരുത്.. നിന്റമ്മയും.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവരെയും നോക്കുന്നുണ്ട്. "നിനക്കുള്ള അടി.. അത് ഞാനെന്റെ അച്ഛൻ നെഞ്ച് പൊട്ടി മരിച്ചു വീണ അന്ന്.. അന്ന് കരുതി വെച്ചതാ.. പിന്നത് ചെയ്യാഞ്ഞത് എന്റെ പെങ്ങളുടെ സമ്മതത്തോടെ ആണല്ലോ നീയെന്റെ കുടുംബത്തിലോട്ട് കെട്ടി എടുത്തത് എന്നുള്ള ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ടാ.." കാശിയുടെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും തന്നെ തല്ലിയെക്കുമോ എന്നൊരു ഭയം ഉല്ലാസിന് അപ്പോഴുമുണ്ട്. "എനിക്കവളോട് ദേഷ്യം തന്നെയാണ്.. ഇപ്പോഴും ഇനി എപ്പോഴും. പക്ഷേ അവളെന്റെ കൂടപ്പിറപ്പ് ആകാതെ ആവുന്നില്ല. ഒരിക്കലും. അവൾക്ക് വേദനിച്ചാ ഞാൻ ഇടപെടും. വേണ്ടി വന്ന ഇത് പോലെ പൊട്ടിക്കേം ചെയ്യും എപ്പഴും.. അതിനി ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും നീ മറക്കരുത്.. ഇനിയൊരിക്കൽ കൂടി നീയും നിന്റമ്മയും എന്നെയിങ്ങോട്ട് വരുത്തരുത്. അത് നിങ്ങൾക്കത്ര നല്ലതിനാവില്ല. കേട്ടോടാ.. അളിയാ..കാരണം നീ എന്താണെന്നും എത്രയുണ്ടെന്നും എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.. എനിക്കെതിരെ എന്തിനിറങ്ങി പുറപ്പെടുമ്പോഴും അത് നീ മറക്കരുത്.. സ്വന്തം ഏട്ടനായിട്ട് കൂടി വിഷ്ണുവിനോട്‌ കാണിക്കാത്ത കരുണ.. അത് ഞാൻ ഒട്ടും നിന്നോട് കാണിക്കില്ല.. കാരണം നിന്നോടെനിക്ക് അത്രയും വെറുപ്പാണ്.. ദേഷ്യമാണ്.." മനസ്സിലായി.. ഇനി.. ഇനി ഞാനൊന്നും ചെയ്യില്ല.. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.. " ഉല്ലാസ് അറിയാതെ തന്നെ കൈ കൂപ്പി പോയയി. "എന്തായാലും കുറെ നാള് കൂടി അവൾ വീട്ടിലോട്ട് വന്നതാണ്. നാല് ദിവസം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. അത് കഴിഞ്ഞു അവളെ വിളിച്ചോണ്ട് പോകാൻ നീ തന്നെ വരണം.. നിന്റെയും നിന്റമ്മേടെയും ചീഞ്ഞ സ്വഭാവം മാറ്റി.. നന്നായിട്ട് അവളേം മോളേം നോക്കാനുള്ള മനസ്സോടെ സ്നേഹത്തോടെ തന്നെ വരണം.. " വരും.. വരാം.. " ഉല്ലാസ് അതും സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തതോടെ കാശിയുടെ മുഖത്തൊരു തൃപ്തി തെളിഞ്ഞു. അതിന്റെ തിളക്കത്തോടെ തന്നെയാണ് ശിവയുടെ കൂടെ അവൻ അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങിയതും. 💥💥 ഓർക്കാൻ കൂടി ഇഷ്ടമില്ലാത്തൊരു കാഴ്ച.. മഹേഷിന്റെ മനസിലേക്ക് അതിങ്ങനെ തികട്ടി തികട്ടി വരുമ്പോൾ അവൻ കൂടുതൽ തളർന്നു പോകുന്നുണ്ട്. രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ ഇനിയൊരു പഴുതും അവശേഷിക്കുന്നില്ല. മറ്റാരേക്കാളും അത് അവന് നന്നായി അറിയാം. അതുമല്ല രക്ഷപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് പോകേണ്ടവർ അവനൊപ്പം തന്നെ തടവിലാണ്. കാശിനാഥൻ.. പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് മഹേഷ്‌ ആ പേര് ഓർക്കുന്നത് പോലും. അശോകന്റെ വലം കൈ.. അതൊന്ന് തകർത്തു കളയാൻ നോക്കിയിട്ടോടുവിൽ പാടെ തകർന്ന് പോയത് താൻ. അതും പാതാളത്തോളം.. ഇരുട്ടിൽ ഒട്ടുമേ ഉറക്കമില്ലാതെ തുറിച്ചു നോക്കി ഇരിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സിൽ നിരാശയുടെ നീർ കുമിളകൾ മുളച്ചു പൊന്തി തുടങ്ങുന്നുണ്ട്.. അതവൻ അറിയുന്നുമുണ്ട്.. 💥💥 ഒത്തിരി നേരം വൈകി ചെന്നിട്ടും എല്ലാവരും തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു. കാശിയുടെ നെഞ്ചോന്ന് തുടിച്ചു തുള്ളി. "കിടന്നില്ലേ ആരും.." ഉള്ളിലെ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു. നിന്നെ കാത്തിരുന്നതാണ് എന്ന് തുറന്നു പറയാനുള്ള ചളിപ്പുണ്ട് സുഗന്തിക്കും ഭവ്യക്കും കാവ്യക്കുമൊക്കെ. അതവൻ പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാക്കി. കഴിച്ചോ നിങ്ങള്.. " എങ്കിലും അതറിഞ്ഞത് പോലൊന്നും ഭാവിക്കാതെ കാശി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ഇല്ല.. സുഗന്ധി പതിയെ പറയവേ അവനൊരു ശാസനയോടെ അവരെ നോക്കി. പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. എന്നിട്ടും. അതവരുടെ സ്നേഹമാണ്.. കുറ്റബോധവും പ്രായശ്ചിത്തവും കൂടിയാണ്. അതും അവന് മനസ്സിലാവും. പക്ഷേ ഇത്രയും നേരം വിശന്നു കൊണ്ടുള്ള ആ ഇരിപ്പ്. അത് തനിക്ക് വേണ്ടി. അതവനൊട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല. "കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെക്കമ്മേ.. നേരം പോയി.." അവനെ നോക്കി.. അവന്റെ ഉള്ളിലെ സന്തോഷവും സമാധാനവും അപ്പാടെ ഒപ്പി എടുത്തു മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ടുള്ള നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കൂടി നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ടാണ് കാശി അത് പറഞ്ഞത്.. ഒരിക്കൽ ഒരുപാട് കൊതിച്ചൊരു കാര്യം.. കാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമ ഉള്ളവന് ദൈവം കനകം തന്നെ തിരികെ കൊടുക്കുമെന്ന് ഒരിമിച്ചിരുന്നു കൊണ്ട് അന്നത്തെ അത്തായം കഴിക്കുമ്പോൾ കാശി മനസ്സിലോർത്തു. കാരണം ഒറ്റയ്ക്ക്.. ആ വലിയ വീടിന്റെ മടുപ്പിക്കുന്ന ശൂന്യതയിൽ ഒറ്റക്കായി പോയ എന്തൊക്കെയോ നിമിഷങ്ങളിൽ ഇത് പോലൊക്കെ അവനോത്തിരി കൊതിച്ചു പോയതാണ്. തിരിച്ചു കിട്ടില്ലേ എന്നോർത്ത് നെഞ്ച് പിടഞ്ഞതാണ്. അതാണിപ്പോ അതിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഭാവത്തിൽ.. ലഹരിയിൽ അവനിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു ചേർന്നത്.. അവനത് അളവോട്ടും കുറയാതെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു പിടിച്ചു.. "നിനക്ക് നല്ലതേ വരൂ മോനെ.. കാരണം നിന്റെ മനസ്സിൽ അത്രേം നന്മയുണ്ട്. അവനോളം സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടാണ് അച്ഛമ്മയത് പറഞ്ഞത്. അവരുടെയും ഏറ്റവും വലിയൊരു മോഹമാണ് സഫലമായത്. ഒറ്റ പെട്ടു പോയ കാശി നാഥൻ ആ വൃദ്ധയുടെ എന്നത്തേയും നോവായിരുന്നു.. 💥💥 ഇനി ചോദിക്ക്.. " കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കാശി കാർത്തുവിന്റെ വിചാരണക്കിരുന്നു കൊടുത്തു. വന്നപ്പോൾ മുതൽ പെണ്ണിന്റെ സംശയങ്ങളോടെയുള്ള നോട്ടങ്ങൾ. അതവനും അറിയുന്നുണ്ട്. "അയാളിപ്പോ ബാക്കിയുണ്ടോ..?" കണ്ണ് ചുരുക്കി കൊണ്ട് അവളതാണ് ആദ്യം ചോദിച്ചത്. കാരണം കാശിക്ക് ഉല്ലാസിനോട് എന്ത് മാത്രം ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന് അവൾക്കറിയാലോ. അവനത് എത്രയോ പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതാണ്. പിന്നില്ലാതെ. എന്റെ ചേച്ചിയെ വിധവയാക്കാൻ ഒക്കുമോ ടീ.. "കാശി അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്. അവരോടൊക്കെ വല്ല്യ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ലേ.." കാർത്തുവൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. എന്ന് കരുതി എന്റെ പെങ്ങളല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. അവനൊന്നു കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. എങ്ങനുണ്ടാരുന്നു..ഇന്നത്തെ ദിവസം.. ഇതൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ കുഞ്ഞാറ്റ കിളിക്ക്.. ഒറ്റക്കൊരു കൂട്ടിൽ വളർന്നു വന്നതല്ലേ.." കാശി അവളെ അവനരികിലേക്ക് വലിച്ചു നീക്കി. അവനതൊരു ടെൻഷൻ തന്നെയാണ്. കൊള്ളായിരുന്നു.. കാവ്യച്ചീടെ മോള് പൊളിയാണ്. എന്നോട് കൂട്ടായി.. ആന്റി ന്നൊക്കെ വിളിച്ചോണ്ട്.." കാർത്തു സന്തോഷത്തോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. നമ്മളോറ്റക്കുള്ള വൈബ് പോയെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക് " ആ സന്തോഷം മനസ്സിലായത് പോലോരു ചിരിയോടെ അവനാ കവിളിൽ അരുമയോടെ തലോടി. ഏയ്.. അങ്ങനൊന്നുമില്ല.ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ്. ആളുണ്ടേലും ഇല്ലേലും കാശി നാഥനിപ്പോ എന്റെയാണല്ലോ.. അതെനിക്കറിയാലോ.. പിന്നെ ഇങ്ങനൊക്കെ എല്ലാരും കൂടി കൂടെ വേണമെന്നെന്റെ കാശി നാഥനും ഒത്തിരി മോഹിച്ചതല്ലേ. എന്നിട്ടിപ്പോ അതിനൊക്കെ ഒരു അവസരം കിട്ടിയപ്പോ..." അവനോടുള്ള അടക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹത്തോടെ കാർത്തു പറയുമ്പോൾ കാശിയുടെ മനസ്സും തെളിഞ്ഞു.. നിറഞ്ഞു.. തുടരും.. ഓനുള്ളതും ഒട്ടും കുറച്ചില്ല... ഹാപ്പി അല്ലേ 😆 സ്നേഹത്തോടെ jif🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ