മുംബൈ. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് നഗരങ്ങളിൽ ഒന്ന്. രാവിലെ ഒൻപത് മണി. നഗരത്തിലെ എല്ലാ ബിസിനസ് ന്യൂസ് ചാനലുകളിലും ഒരേയൊരു വാർത്തയായിരുന്നു നിറഞ്ഞുനിന്നത്. "Apex International Infrastructure Project officially announced!" രാജ്യത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മെഗാ പ്രോജക്ട്. വിദേശ നിക്ഷേപകരും ഇന്ത്യൻ കമ്പനികളും ചേർന്ന് നടപ്പിലാക്കുന്ന വമ്പൻ പദ്ധതി. ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ കരാർ. അത് സ്വന്തമാക്കുന്ന കമ്പനിയുടെ മൂല്യം അടുത്ത കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പല മടങ്ങ് ഉയരുമെന്ന് വിദഗ്ധർ വിലയിരുത്തി. ന്യൂസ് സ്റ്റുഡിയോകളിൽ ചർച്ചകൾ തുടങ്ങി. ബിസിനസ് അനലിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. "ഈ പ്രോജക്ട് നേടാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സാധ്യത ആർക്കാണ്?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഏകദേശം എല്ലാവരുടെയും മറുപടി ഒന്നായിരുന്നു. "വിഹാൻ ദേവ്." "ദേവ്‌ ഗ്രൂപ്പ്." "അവൻ തോൽക്കില്ല." ─── മുംബൈയുടെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ആകാശം തൊടുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ് കെട്ടിടം. ദേവ്‌ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സ്. മുകളിലെ നിലയിലെ വലിയ കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ ഒരു മീറ്റിംഗ് നടക്കുകയായിരുന്നു. നീണ്ട ടേബിളിന് ചുറ്റും കമ്പനിയുടെ പ്രധാന ഡയറക്ടർമാരും ബോർഡ് അംഗങ്ങളും ഇരുന്നിരുന്നു. അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന വ്യക്തി എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായിരുന്നു. വിഹാൻ ദേവ്. ഇരുപത്തിയൊൻപത് വയസ്സിൽ തന്നെ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള യുവ ബിസിനസുകാരിൽ ഒരാൾ. വിലകൂടിയ സ്യൂട്ട്. ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ മുഖം. തോൽവി എന്താണെന്ന് പോലും അറിയാത്ത കണ്ണുകൾ. അവൻ സ്ക്രീനിൽ പ്രൊജക്ടിന്റെ ഡാറ്റ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. "ഈ കരാർ നമുക്ക് കിട്ടും." ശാന്തമായ ശബ്ദത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു. "നമ്മുടെ നിർദ്ദേശം ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്." ബോർഡ് അംഗങ്ങളിൽ ഒരാൾ ചിരിച്ചു. "സർ, ഈ പ്രോജക്ട് കിട്ടുമോ എന്നല്ല ചോദ്യം.എത്ര വേഗം കിട്ടും എന്നതാണ്." മുറിയിലാകെ ചെറിയ ചിരി പടർന്നു. കാരണം അത് സത്യമായിരുന്നു. വിഹാൻ ദേവ് തോൽക്കുന്നത് ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. അവൻ പ്രവേശിച്ച എല്ലാ ബിസിനസ് മത്സരങ്ങളിലും വിജയിച്ചിട്ടേയുള്ളു. അത് കൊണ്ടാണ് മാധ്യമങ്ങൾ പോലും അവനെ വിളിച്ചിരുന്നത്— "The King of Acquisitions." ─── മീറ്റിംഗ് അവസാനിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ കമ്പനിയുടെ സ്ട്രാറ്റജി ഹെഡ് ഒരു ഫയൽ തുറന്നു. "സർ, bidding list update വന്നിട്ടുണ്ട്." "Final participants confirmed." വിഹാൻ തല ഉയർത്തി നോക്കി. "Show me." സ്ക്രീനിൽ കമ്പനികളുടെ പേരുകൾ ഒന്നൊന്നായി തെളിഞ്ഞു. പല പ്രമുഖ കമ്പനികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയിൽ പലതും പ്രതീക്ഷിച്ചവ തന്നെ. വിഹാൻ പ്രത്യേക താൽപര്യമൊന്നും കാണിച്ചില്ല. കാരണം അവരിൽ ആരും തന്റെ യഥാർത്ഥ എതിരാളികൾ അല്ലെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു പേര് അവന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. Adhisha Global Ventures. മുറിയിലെ ചില ഡയറക്ടർമാർ പരസ്പരം നോക്കി. "ഇവരാരാണ്?" ഒരാൾ ചോദിച്ചു. "കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷത്തിനിടെ വളരെ വേഗത്തിൽ വളർന്ന കമ്പനിയാണ്." മറ്റൊരാൾ മറുപടി നൽകി. "പക്ഷേ അവരുടെ CEO പൊതുവേദികളിൽ അധികം പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറില്ല." വിഹാൻ വീണ്ടും ആ പേര് വായിച്ചു. Adhisha Rao. ആ പേര് അവന് പരിചിതമല്ലായിരുന്നു. അതവനെ അല്പം അസ്വസ്ഥനാക്കി. കാരണം ബിസിനസ് ലോകത്തിലെ മിക്ക പ്രധാനപ്പെട്ട ആളുകളെയും അവന് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ പേര്... ഇല്ല. അവൻ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല. ─── മീറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചു. എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് പോയി. കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന വിഹാൻ വീണ്ടും bidder list തുറന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ പേരിൽ തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. Adhisha Rao. അൽപനേരം നിശ്ശബ്ദത. ശേഷം അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു. "Let's see." അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു... ആ പേര് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ജീവിതത്തിലും സാമ്രാജ്യത്തിലും ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുമെന്ന്. ─── രാവിലെ അഞ്ച് മണി. മുംബൈ നഗരം പൂർണമായി ഉണരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഒരു പെൺകുട്ടി തന്റെ ദിവസം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ആധിഷ റാവു. നഗരത്തിന്റെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ ഭാഗത്തുള്ള പെൻ്റ്‌ഹൗസിന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് ജനലിന് മുന്നിൽ അവൾ നിന്നു. താഴെ ആയിരക്കണക്കിന് വാഹനങ്ങൾ. ദൂരെയായി ആകാശം തൊടുന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ. എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അതിലൊന്നിലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളുടെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ടാബ്ലറ്റിലെ റിപ്പോർട്ടുകളിലായിരുന്നു. അവൾ ഓരോ ഡാറ്റയും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പരിശോധിച്ചു. ഒരു തെറ്റ് പോലും അവൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ വീഴ്ച പോലും അവൾ അനുവദിക്കാറില്ല. കാരണം അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു— ഈ ലോകത്ത് രണ്ടാമതൊരു അവസരം എല്ലാവർക്കും ലഭിക്കില്ല. ആധിഷക്ക് പ്രത്യേകിച്ച്. അവൾ ടാബ്ലറ്റ് അടച്ചു. ശേഷം ഒരു കപ്പ് ബ്ലാക്ക് കോഫി എടുത്തു. പഞ്ചസാര ഇല്ല. പാൽ ഇല്ല. അവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് രുചിയല്ല. ഫലം മാത്രമാണ്. ─── രാവിലെ എട്ട് മണി. Adhisha Global Ventures. കമ്പനിയുടെ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സ്. റിസപ്ഷൻ ഏരിയയിലൂടെ ജീവനക്കാർ വേഗത്തിൽ നടന്നു. പക്ഷേ ഒരാൾ അകത്തേക്ക് കയറിയ നിമിഷം എല്ലാവരും സ്വാഭാവികമായി നിശബ്ദരായി. ആധിഷ. കറുത്ത ബ്ലേസർ. കൈയിൽ ഫയലുകൾ. മുഖത്ത് ഒരു വികാരവും ഇല്ല. ഒരു ജീവനക്കാരൻ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. "Good morning, ma'am." അവൾ തലകുലുക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. സംസാരിച്ചില്ല. ചിരിച്ചില്ല. നിന്നില്ല. അവൾ നേരെ എലിവേറ്ററിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതോടെ ജീവനക്കാർ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു. "ഇന്ന് ആരുടെ ഭാഗ്യമാണ് പോകുന്നത്?" ഒരാൾ പകുതി തമാശയായും പകുതി പേടിയോടെയും ചോദിച്ചു. "എന്തെങ്കിലും mistake ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ resign letter ready ആക്കിക്കോ." മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചെങ്കിലും ആ ചിരിയിൽ ഭയം വ്യക്തമായിരുന്നു. കാരണം ആധിഷ ഒരിക്കലും അനാവശ്യമായി ദേഷ്യപ്പെടില്ല. പക്ഷേ ഒരാൾ അയോഗ്യനാണെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചാൽ... അവരുടെ കരിയർ അവിടെ അവസാനിക്കും. അതിനാലാണ് ബിസിനസ് ലോകം അവളെ വിളിച്ചിരുന്നത്— The Ice Queen. ─── പത്ത് മണി. ബോർഡ് മീറ്റിംഗ്. വലിയ കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ ഡയറക്ടർമാർ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ Apex International Project-ന്റെ വിവരങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു. മുറിയിലേക്ക് ആധിഷ കടന്നുവന്നു. അവൾ ഇരുന്നതോടെ എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി. "Status." അവൾ ചോദിച്ചു. ഒരു ഡയറക്ടർ presentation ആരംഭിച്ചു. "Ma'am, Dev Group is the strongest competitor." "Vihaan Dev personally leading the bid." എല്ലാവരിലും നിശബ്ദത. എല്ലാവരും ആധിഷയുടെ പ്രതികരണം നോക്കി. അവൾ ഫയൽ തുറന്നു. കുറച്ച് പേജുകൾ മറിച്ചു. ശേഷം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "Next." മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നവർ പരസ്പരം നോക്കി. അവൾക്ക് ഒരു ഭയവും ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു ആശങ്കയും ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു ഡയറക്ടർ ധൈര്യമായി ചോദിച്ചു. "Ma'am... Vihaan Dev has never lost." ആധിഷ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തണുപ്പ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. "Then maybe it's time he learns how." മുറി വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. മീറ്റിംഗ് മുന്നോട്ട് പോയി. അവസാനം ഒരു senior board member സംസാരിച്ചു. "Ma'am, investors are nervous.Maybe we should play safe." ആധിഷ കസേരയിൽ നിന്ന് നേരെ ഇരുന്നു. ശേഷം മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പേന അടച്ചു. "Safe companies don't become empires." ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ തുടർന്നു. "Emotions don't build companies.Decisions do." ആ വാക്കുകൾ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. ആരും എതിർക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. കാരണം അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. ─── ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം. ഒരു പ്രമുഖ ബിസിനസ് ന്യൂസ് ചാനലിൽ നിന്ന് interview request വന്നു. PR Head സന്തോഷത്തോടെ അവളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് ഓടി. "Ma'am, national media wants an exclusive interview." ആധിഷ ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്ന് കണ്ണുയർത്തിയില്ല. "Reject it." "Ma'am?" "Reject it." "പക്ഷേ ഇത് കമ്പനിക്ക് നല്ല publicity—" അവൾ അവനെ നോക്കി. അതോടെ അവൻ ബാക്കി വാക്കുകൾ വിഴുങ്ങി. "Publicity doesn't win contracts.Performance does." അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. PR Head പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ─── വൈകുന്നേരം. ഓഫീസിൽ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും പോയിരുന്നു. പക്ഷേ CEO floor-ൽ ഇപ്പോഴും വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. ആധിഷ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്നു. മുന്നിൽ Apex Project-ന്റെ മുഴുവൻ വിവരങ്ങളും. Financial projections. Market analysis. Risk reports. Competitor data. അതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു പേര്. Vihaan Dev. അവൾ ആ പേര് നോക്കി. ശേഷം ഫയൽ അടച്ചു. മുഖത്ത് മാറ്റമൊന്നുമില്ല. വികാരങ്ങളൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. "This project belongs to me." അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു. ഓഫീസ് ഇരുട്ടിലായി. അറിയാതെ തന്നെ... മുംബൈയിലെ ഏറ്റവും അപകടകാരികളായ രണ്ട് ആളുകൾ ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരാൾക്ക് വിജയം പതിവായിരുന്നു. മറ്റൊരാൾക്ക് തോൽവി ഒരു ഓപ്ഷൻ പോലും അല്ലായിരുന്നു. മുംബൈ. Grand Meridian Convention Center. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് കോൺഫറൻസുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അന്ന് അവിടെ നടക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ വ്യവസായികളും നിക്ഷേപകരും മാധ്യമ പ്രവർത്തകരും ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ചർച്ച ഒരേയൊരു വിഷയത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയായിരുന്നു. Apex International Project. ആ കരാർ ആരാണ് സ്വന്തമാക്കുക? ആരുടെ സാമ്രാജ്യമാണ് അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുക? ഹാളിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ചെറിയ ഗ്രൂപ്പുകളായി ആളുകൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴായിരുന്നു പ്രധാന പ്രവേശന കവാടത്തിന് സമീപം ചെറിയൊരു ചലനം ഉണ്ടായത്. ചില മാധ്യമ പ്രവർത്തകർ പെട്ടെന്ന് ക്യാമറകൾ ഉയർത്തി. ആളുകൾ വഴിമാറി നിന്നു. ഒരു കറുത്ത Rolls Royce കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വാതിൽ തുറന്നു. കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും പലരുടെയും മുഖത്ത് ചിരി വിരിഞ്ഞു. വിഹാൻ ദേവ്. ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെയായിരുന്നു അവന്റെ വരവ്. കറുത്ത സ്യൂട്ട്. കൈയിൽ വിലകൂടിയ വാച്ച്. മുഖത്ത് പതിവ് ആത്മവിശ്വാസം. അവൻ നടന്നു വരുമ്പോൾ ആളുകൾ സ്വയം വഴിമാറി. "വിഹാൻ !" "Good to see you!" "Congratulations in advance." "Project already yours, I guess." ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി ആളുകൾ അവനെ സമീപിച്ചു. അവൻ എല്ലാവരോടും പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു....... അവന് അതൊന്നും പുതുമയല്ല. വിജയം അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ─── കോൺഫറൻസ് ഹാളിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നതും നിക്ഷേപകർ അവനെ വളഞ്ഞു. "Mr. Dev, your projections are incredible." "Your company is unstoppable." "Honestly, nobody can beat Dev Group." അവൻ ചിരിച്ചു. "Let's not declare the results before the bidding." അവന്റെ വാക്കുകൾ വിനയത്തോടെ തോന്നിയെങ്കിലും ശബ്ദത്തിൽ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം അവനും അതുതന്നെയാണ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ആരും തന്നെ തോൽപ്പിക്കില്ല. ─── അൽപസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തും CFO-യുമായ ആര്യൻ അടുത്തേക്ക് വന്നു. കൈയിൽ കോഫി കപ്പ്. മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതി ചിരി. "പ്രോജെക്ടിനെ കുറിച്ച് ടെൻഷൻ ഉണ്ടോ ?" വിഹാൻ ചിരിച്ചു. "ടെൻഷൻ ? എനിക്ക് ? Never." ആര്യൻ തലകുലുക്കി. "കോമ്പറ്റിഷൻ ഉണ്ടല്ലോ." വിഹാൻ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി. ശേഷം പതുക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അഹങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നു. അഭിമാനമുണ്ടായിരുന്നു. വിജയങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം ജനിക്കുന്ന ആത്മവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. "കോമ്പറ്റിഷൻ ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "For me?" ആര്യൻ ചിരിച്ചു. "നീ മാറില്ല.Winning habit ആണ് നിനക്കിപ്പോ." "Exactly." വിഹാൻ മറുപടി നൽകി. പരിപാടി ആരംഭിച്ചു. വേദിയിൽ പ്രമുഖ ബിസിനസ് നേതാക്കൾ പ്രസംഗിച്ചു. നിക്ഷേപകർ ഭാവി പദ്ധതികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. പക്ഷേ അതിനിടയിലും ആളുകൾ വിഹാനെ സമീപിക്കുന്നത് നിർത്തിയില്ല. ഫോട്ടോകൾ. ഇന്റർവ്യൂകൾ. അഭിനന്ദനങ്ങൾ. ആളുകൾക്ക് അവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിൽക്കാനാണ് കൂടുതൽ താൽപര്യം. കാരണം അവൻ വെറും ഒരു ബിസിനസുകാരൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു ബ്രാൻഡായിരുന്നു. അതിനിടയിലാണ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ ഹാളിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് പോകുന്നത്. ഒരു ചെറിയ ഗ്രൂപ്പിന് നടുവിൽ ആരോ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യം അവൻ അധികം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെ തന്നെ തങ്ങി. ഒരു സ്ത്രീ. വെളുത്ത ഷർട്ട്. കറുത്ത ബ്ലേസർ. കൈയിൽ ഫയൽ. മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരവുമില്ല. അവൾ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്രദ്ധയോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ ഒരാളെയും impress ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി തോന്നിയില്ല. അവൾ അവളുടെ ജോലിയെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. വിഹാൻ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "Who is she?" അവൻ ആര്യനോട് ചോദിച്ചു. ആര്യൻ അവിടെ നോക്കി. അടുത്ത നിമിഷം അവന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. "Adhisha Rao." ആ പേര് കേട്ടതും വിഹാൻ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. Adhisha Rao. Bidder list-ൽ കണ്ട അതേ പേര്. ─── വിഹാൻ സ്വാഭാവികമായി അവളുടെ ദിശയിലേക്ക് നടന്നു. അവളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാനുള്ള ഒരു കൗതുകം. അത്ര മാത്രം. അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് കരുതിയത്. അവൾ ഒരു നിക്ഷേപകനോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. വിഹാൻ അടുത്തെത്തി. സാധാരണയായി അവൻ ഒരു ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് കടന്നാൽ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവനിലേക്ക് മാറും. എന്നാൽ ഇത്തവണ... ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ആധിഷ അവനെ നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. അവൾ സംഭാഷണം തുടർന്നു. അവൾക്കായി അവൻ അവിടെ ഇല്ലാത്തതുപോലെയായിരുന്നു. വിഹാൻ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി. ഇത് അവന് പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു. കാരണം സാധാരണ ആളുകൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാറാണ് പതിവ്. അവനെ അവഗണിക്കാറല്ല. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആധിഷ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഫയൽ എടുത്തു. തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിഹാന്റെ കണ്ണുകളെ സ്പർശിച്ചത്. ഒരു നിമിഷം മാത്രം. ഒരു സെക്കൻഡ് പോലും ഇല്ല. പക്ഷേ ആ നോട്ടത്തിൽ അത്ഭുതമില്ല. ആരാധനയില്ല. ഭയമില്ല. അവൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ അതിനപ്പുറം ഒന്നുമില്ല. അടുത്ത നിമിഷം അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. വിഹാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അവൾ അകന്നുപോകുന്നത് നോക്കി. ─── ആര്യൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. "എന്താ ?" വിഹാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ആധിഷ നടന്നുപോയ വഴിയിലായിരുന്നു. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ആരെങ്കിലും അവനെ പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കുന്നത്. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അവന്റെ പേര് ഒരാൾക്ക് യാതൊരു സ്വാധീനവും ചെലുത്താത്തത്. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അവൻ ഒരാളെ നോക്കി ചിന്തിക്കുന്നത്— "Interesting..." അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവനറിയില്ലായിരുന്നു... ആ നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ അധ്യായം ആരംഭിച്ചുവെന്ന്.... 🖤............................. 🖤 ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം മുംബൈ. Apex International Project-ന്റെ final bidding-ന് ഇനി കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയായിരുന്നു. അതിനുമുമ്പായി രാജ്യത്തെ പ്രധാന ബിസിനസ് നേതാക്കൾക്കായി ഒരു exclusive networking event സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അഞ്ച് നക്ഷത്ര ഹോട്ടലിന്റെ rooftop ballroom. ചുറ്റും മിന്നുന്ന ലൈറ്റുകൾ. മൃദുവായ സംഗീതം. വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രമുഖ ബിസിനസുകാരും നിക്ഷേപകരും. പക്ഷേ ആ രാത്രി പലരുടെയും ശ്രദ്ധ ഒരു വ്യക്തിയിലായിരുന്നു. വിഹാൻ ദേവ്. അവൻ ഹാളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ആളുകൾ സ്വയം അടുത്തേക്ക് വരികയായിരുന്നു. "Mr. Dev." "Great to see you." "Looking forward to the bidding." ഓരോരുത്തരും അവനോട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവനും പതിവുപോലെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഹാളിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു സ്ത്രീ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആധിഷ റാവു. അവൾ ഒരു ചെറിയ ഗ്രൂപ്പിനൊപ്പം സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ചുറ്റും നിക്ഷേപകരും കമ്പനി പ്രതിനിധികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ചിരിച്ചും തമാശ പറഞ്ഞും സമയം കളയുന്നില്ലായിരുന്നു. അവൾ സംസാരിക്കുന്നത് business നമ്പേഴ്സിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. Growth. Risk. Strategy. അത്ര മാത്രം. അവൾക്ക് networking event പോലും ഒരു meeting പോലെയായിരുന്നു. വിഹാൻ അവളെ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചു. ശേഷം കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന glass മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "Where are you going?" ആര്യൻ ചോദിച്ചു. "Just curious." വിഹാൻ മറുപടി നൽകി. ആധിഷ ഒരു foreign investor-നോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "Your projections are impressive, Ms. Rao." Investor പറഞ്ഞു. "Results matter more than projections." ആധിഷ ശാന്തമായി മറുപടി നൽകി. അപ്പോഴായിരുന്നു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ആരോ വരുന്നത്. Investor-ന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് പ്രകാശിച്ചു. "Mr. Dev!" അവൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആധിഷ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്നത് വിഹാൻ ദേവ് ആയിരുന്നു. സാധാരണയായി ഈ നിമിഷത്തിൽ ആളുകൾ കുറച്ച് nervous ആകും. അല്ലെങ്കിൽ impress ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കും. പക്ഷേ ആധിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മാറ്റവുമുണ്ടായില്ല. അവൾ വെറുതെ അവനെ നോക്കി. അത്ര മാത്രം. വിഹാൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു. അവൻ കൈ നീട്ടി. "വിഹാൻ ദേവ്‌." അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവ് ആത്മവിശ്വാസം. ആ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ സാധാരണ ആളുകളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന പ്രതികരണം കാണുന്നത് അവന് പതിവായിരുന്നു. പക്ഷേ... ആധിഷ അവന്റെ കൈയിലേക്ക് നോക്കി. ശേഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്. ഒരു നിമിഷം. രണ്ട് നിമിഷം. അവൾ കൈ കൊടുത്തില്ല. പകരം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "I know." നിശബ്ദത. ഒരു വിചിത്രമായ നിശബ്ദത. ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ആളുകൾ പോലും സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി. വിഹാൻ ആദ്യമായി എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ നിന്നു. കാരണം ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെടാറില്ല. അവനെ കണ്ടാൽ ആളുകൾ ആവേശപ്പെടും. ബഹുമാനിക്കും. കുറഞ്ഞത് ഒരു smile എങ്കിലും നൽകും. പക്ഷേ ഈ സ്ത്രീ... ഒന്നുമില്ല. "Good." വിഹാൻ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "I've heard a lot about you too." "That's unfortunate." ആധിഷയുടെ മറുപടി ഉടനെ വന്നു. വിഹാന്റെ പുരികം ചെറുതായി ഉയർന്നു. ആദ്യമായിരുന്നു ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്. ആധിഷ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയൽ എടുത്തു. "Excuse me." അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. വിഹാൻ അവളെ തടഞ്ഞില്ല. അവൾ അകന്നുപോകുന്നത് മാത്രം നോക്കി നിന്നു. ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ചിലർ അസ്വസ്ഥരായി പരസ്പരം നോക്കി. ഒരാൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "Did she just walk away from Vihaan Dev?" മറ്റൊരാൾ വിശ്വസിക്കാനാകാതെ നിന്നു. കാരണം ബിസിനസ് ലോകത്ത് ഇത് സാധാരണ സംഭവം അല്ലായിരുന്നു. ആര്യൻ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "എന്താ സംഭവം ?" വിഹാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ആധിഷ നടന്നുപോയ ദിശയിലായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായി ഒരു പുതിയ വികാരം ജനിക്കുകയായിരുന്നു. ദേഷ്യമല്ല. അപമാനവുമല്ല. കൗതുകം. ശക്തമായ കൗതുകം. ആ രാത്രി event അവസാനിക്കുമ്പോൾ പലരും bidding-നെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ വിഹാന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. Adhisha Rao. അവൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാത്തത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണുന്ന ഭയമോ ആരാധനയോ ഇല്ലാത്തത്? അവൻ rooftop-ന്റെ അരികിൽ നിന്ന് നഗരത്തിലെ വിളക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി. ശേഷം അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. "Interesting..." ആ വാക്ക് കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവനറിയില്ലായിരുന്നു... ആ കൗതുകം ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ബലഹീനതയായി മാറുമെന്ന്. ആ ദിവസം ഒടുവിൽ എത്തി. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മാസങ്ങളായി ബിസിനസ് ലോകം കാത്തിരുന്ന ദിവസം. Apex International Project Final Bidding Day. മുംബൈയിലെ International Trade Centre-ന് മുന്നിൽ രാവിലെ മുതൽ തന്നെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ തിരക്കായിരുന്നു. News vans. Live cameras. Business reporters. എല്ലാവരും ഒരേ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആരാണ് ഈ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ പ്രോജക്ട് സ്വന്തമാക്കുന്നത്? കെട്ടിടത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രവേശന കവാടത്തിന് മുന്നിൽ കാറുകൾ ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ കമ്പനികളുടെ പ്രതിനിധികൾ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നിക്ഷേപകരും സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഡയറക്ടർമാരും എല്ലാവരും എത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ മാധ്യമങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പ്രധാനമായും രണ്ട് പേരിലായിരുന്നു. വിഹാൻ ദേവ്‌. Adhisha Rao. ─── രാവിലെ ഒമ്പത് മണി. ഒരു കറുത്ത Rolls Royce കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വാതിൽ തുറന്നു. വിഹാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പതിവുപോലെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ മുഖം. അവനെ കണ്ടതും ക്യാമറകളുടെ ഫ്ലാഷുകൾ തുടർച്ചയായി മിന്നി. "Mr. Dev!" "Do you think you'll win today?" "Any comments on Adhisha Global Ventures?" വിഹാൻ നിർത്തിയില്ല. ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മാത്രം. അവൻ നേരെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. അഞ്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം മറ്റൊരു കാർ എത്തി. ആധിഷ. അവൾ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ നിമിഷം ക്യാമറകൾ വീണ്ടും അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൾ മാധ്യമങ്ങളെ നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. ഒരു മറുപടിയും നൽകിയില്ല. ഒരു ചിരി പോലും ഇല്ല. അവൾ നേരെ കെട്ടിടത്തിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. അതുകണ്ട ഒരു റിപ്പോർട്ടർ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "Now I understand why they call her the Ice Queen." ─── അകത്ത്. Final Boardroom. വലിയ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള മേശ. ചുറ്റും രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ ഡയറക്ടർമാരും നിക്ഷേപകരും. മുൻവശത്ത് വലിയ സ്ക്രീൻ. മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം തന്നെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഇവിടെ ഒരു സാധാരണ presentation അല്ല നടക്കാൻ പോകുന്നത്. ഇവിടെ ഒരു യുദ്ധം നടക്കാൻ പോകുകയായിരുന്നു. ─── വിഹാൻ തന്റെ ടീമിനൊപ്പം ഒരു വശത്ത് ഇരുന്നു. ആധിഷ മറുവശത്തും. അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടി. വിഹാൻ പതിവുപോലെ ചെറുതായി ചിരിച്ചു. ആധിഷയുടെ മുഖത്ത് മാറ്റമൊന്നുമില്ല. അവൾ ഫയൽ തുറന്ന് ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അത് കണ്ടപ്പോൾ വിഹാൻ ഉള്ളിൽ തന്നെ ചിരിച്ചു. Still ignoring me. ─── Board Chairman എഴുന്നേറ്റു. "Let's begin." മുറി നിശബ്ദമായി. ആദ്യം അവതരണത്തിന് വിളിക്കപ്പെട്ടത് Dev Group ആയിരുന്നു. വിഹാൻ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ അവതരണം ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. Market projections. Financial strength. Global partnerships. Risk management. ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി അവൻ വിശദീകരിച്ചു. മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന പലരും തലകുലുക്കി. ചില ഡയറക്ടർമാർ കുറിപ്പുകൾ എഴുതി. അവതരണം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ചെറിയ കൈയടി മുഴങ്ങി. വിഹാൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി. ആത്മവിശ്വാസം ഇപ്പോഴും അതേപടി. അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ് Board Chairman അടുത്ത പേര് വിളിച്ചു. "Ms. Adhisha Rao." മുറിയിലെ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ആധിഷ ശാന്തമായി എഴുന്നേറ്റു. ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ അവൾ presentation ആരംഭിച്ചു. ആദ്യ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾ സാധാരണ പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ പിന്നെ... മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം മാറിത്തുടങ്ങി. അവൾ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ numbers മാത്രം കാണിച്ചില്ല. അവൾ ഭാവി കാണിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ അഞ്ചു വർഷത്തെ growth plan പറഞ്ഞപ്പോൾ... അവൾ പത്ത് വർഷത്തെ roadmap അവതരിപ്പിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ market analysis കാണിച്ചപ്പോൾ... അവൾ market transformation വിശദീകരിച്ചു. ഒരു ഡയറക്ടർ ചോദിച്ചു. "Your projections are aggressive." ആധിഷ അവനെ നോക്കി. "Great companies don't follow markets.They create them." മുറി നിശബ്ദമായി. മറ്റൊരു ഡയറക്ടർ ചോദിച്ചു. "Risk is higher in your model." "Yes." അവൾ ഉടൻ മറുപടി നൽകി. "Because reward is higher too. അവളുടെ ഓരോ മറുപടിയും വ്യക്തവും കൃത്യവുമായിരുന്നു. സംശയത്തിന് ഇടമില്ല. ഭയത്തിന് ഇടമില്ല. അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന പല ഡയറക്ടർമാരും പരസ്പരം നോക്കിത്തുടങ്ങി. അവർ വ്യക്തമായി impressed ആയിരുന്നു. വിഹാൻ തന്റെ സീറ്റിലിരുന്ന് അവളെ നിരീക്ഷിച്ചു. അവളുടെ presentation. അവളുടെ confidence. അവളുടെ calmness. അവൾ ആരെയും impress ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. അവൾ വെറുതെ സത്യം അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്. അതായിരുന്നു ഏറ്റവും അപകടകരമായ കാര്യം. അവതരണം അവസാനിച്ചു. കുറച്ച് നിമിഷത്തെ നിശബ്ദത. ശേഷം കൈയടി. ഈ തവണ കൈയടി മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ ശക്തമായിരുന്നു. ആധിഷ പ്രതികരിച്ചില്ല. നന്ദി പറയുകയും ചെയ്തില്ല. അവൾ തിരികെ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. Board Chairman എഴുന്നേറ്റു. "Both proposals are exceptional." "Now we move to the final stage." മുറിയിലെ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധയോടെ ഇരുന്നു. Final bid envelopes വിതരണം ചെയ്തു. ഓരോ കമ്പനിയും അവസാന offer സമർപ്പിക്കണം. ഇതാണ് വിജയിയെ തീരുമാനിക്കുന്ന അവസാന ഘട്ടം. വിഹാൻ തന്റെ പേന എടുത്തു. അവസാന തുക രേഖപ്പെടുത്തി. Envelope അടച്ചു. മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആത്മവിശ്വാസം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. മറുവശത്ത് ആധിഷയും അതേപോലെ ചെയ്തു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ. ഒരു ആശങ്കയും കൂടാതെ. അവൾ envelope അടച്ചു. Chairman-ന് കൈമാറി. രണ്ട് envelopes. രണ്ട് സാമ്രാജ്യങ്ങൾ. ഒരു വിജയം. ഒരു തോൽവി. Board Chairman envelopes കൈയിൽ എടുത്തു. "Results will be announced tomorrow morning." മുറിയിൽ ഒരു ചെറിയ ചലനം ഉണ്ടായി. എല്ലാവരും പരസ്പരം നോക്കി. പക്ഷേ ആരുടെയും മുഖത്ത് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു. വിഹാൻ തന്റെ ഫയൽ അടച്ചു. ആധിഷയും എഴുന്നേറ്റു. അവർ വീണ്ടും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി. ഈ തവണ ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ഇരുവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. നാളത്തെ ദിവസം എല്ലാം മാറ്റിമറിക്കും. ആധിഷ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിഹാൻ അവളെ നോക്കി നിന്നു. ശേഷം അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. നാളെ അവൻ വീണ്ടും ജയിക്കുമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ വിധി ഇതിനകം തന്നെ മറ്റൊരു തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നു... രാവിലെ. മുംബൈ നഗരം പതിവുപോലെ തിരക്കിലേക്ക് ഉണർന്നിരുന്നു. പക്ഷേ ബിസിനസ് ലോകത്തിന് ആ ദിവസം സാധാരണ ദിവസമല്ലായിരുന്നു. ഇന്ന് Apex International Project-ന്റെ വിജയിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ദിവസം. കഴിഞ്ഞ രാത്രി മുതൽ തന്നെ വാർത്താ ചാനലുകളും ബിസിനസ് പോർട്ടലുകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയും അതേ വിഷയം മാത്രം ചർച്ച ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വിഹാൻ ദേവ്‌ ആണോ? അല്ലെങ്കിൽ Adhisha Rao ആണോ? International Trade Centre-ന് മുന്നിൽ രാവിലെ മുതൽ മാധ്യമങ്ങളുടെ തിരക്കായിരുന്നു. ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റുകൾ. ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസുകൾ. ഇന്റർവ്യൂകൾ. ഓരോരുത്തരും ഫലം അറിയാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അകത്ത്. Boardroom. ഇന്നലത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിക്ഷേപകർ. സർക്കാർ പ്രതിനിധികൾ. മുതിർന്ന ഡയറക്ടർമാർ. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് പ്രതീക്ഷ. വിഹാൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറമേ നോക്കുമ്പോൾ പതിവ് ആത്മവിശ്വാസം തന്നെ. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ Board Chairman-ന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയലിലായിരുന്നു. അവിടെ ആയിരുന്നു ഇന്നത്തെ ഫലം. ആര്യൻ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. "Ready for another victory?" അവൻ ചിരിച്ചു. "Always." മറുപടി ഉടനെ വന്നു. കാരണം വിജയിക്കുക എന്നത് അവന് ഒരു സംഭവമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ശീലമായിരുന്നു. മറുവശത്ത് ആധിഷ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പതിവുപോലെ ശാന്തം. മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരവും ഇല്ല. അവൾ മൊബൈലിൽ എന്തോ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഫലം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ പോകുമ്പോഴും അവൾക്ക് യാതൊരു ഉത്കണ്ഠയും ഇല്ലെന്ന് തോന്നി. കൃത്യം പത്ത് മണിക്ക് Board Chairman എഴുന്നേറ്റു. മുറി നിശബ്ദമായി. പുറത്ത് മാധ്യമങ്ങളുടെ ലൈവ് ക്യാമറകൾ പ്രവർത്തിച്ചു. രാജ്യത്തെ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ആ പ്രഖ്യാപനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. Chairman ഫയൽ തുറന്നു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ പേജുകൾ പരിശോധിച്ചു. ശേഷം മൈക്രോഫോണിന് മുന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. "Both companies presented exceptional proposals." "Both demonstrated outstanding vision." അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മുറിയിലെ ഓരോരുത്തരുടെയും ശ്രദ്ധ ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത വാക്കുകളിലായിരുന്നു. "After a detailed evaluation..." ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത. "...the board has reached a final decision." വിഹാൻ കസേരയിൽ നേരെയിരുന്നു. ആര്യൻ പോലും ശ്വാസം പിടിച്ചു. Chairman ഫയലിലേക്ക് നോക്കി. ശേഷം വിജയിയുടെ പേര് വായിച്ചു. "Adhisha Global Ventures." നിശബ്ദത. ഒരു നിമിഷം. രണ്ട് നിമിഷം. മൂന്ന് നിമിഷം. മുറിയിലാകെ അസ്വാഭാവികമായ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ആർക്കും കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വിഹാൻ അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആദ്യമായി ഒരു വികാരം തെളിഞ്ഞു. ഞെട്ടൽ. ശുദ്ധമായ ഞെട്ടൽ. അവൻ Chairman-നെ നോക്കി. വീണ്ടും ഫയലിനെ നോക്കി. വീണ്ടും ആധിഷയെ നോക്കി. ഇല്ല. ഇത് തെറ്റായിരിക്കണം. കാരണം അവൻ തോൽക്കാറില്ല. ഒരിക്കലും. മുറിയുടെ മറുവശത്ത് ചില ഡയറക്ടർമാർ പരസ്പരം നോക്കുകയായിരുന്നു. ചിലർ പതുക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലരുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം വ്യക്തമായിരുന്നു. പുറത്ത്. News reporters almost shouted. "Breaking News!" "Adhisha Rao defeats Vihaan Dev!" "Major upset in the business world!" ക്യാമറകൾ ഉടനെ ആധിഷയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ... അവൾ ചിരിച്ചില്ല. ആഘോഷിച്ചില്ല. വിജയത്തിന്റെ ആവേശം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. അവൾ വെറുതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഫലം മുൻകൂട്ടി അറിയാമായിരുന്ന പോലെ. Board Chairman തുടർന്നു. "Congratulations, Ms. Rao." ആധിഷ ശാന്തമായി തലകുലുക്കി. "Thank you." അത്ര മാത്രം. വിഹാൻ അവളെ നോക്കി. അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വലിയ തോൽവി. അവന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ. മാധ്യമങ്ങളുടെ മുന്നിൽ. നിക്ഷേപകരുടെ മുന്നിൽ. എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ. പക്ഷേ അവനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കിയത് തോൽവി അല്ലായിരുന്നു. ആധിഷയുടെ മുഖമായിരുന്നു. അവൾ വിജയിച്ച ആളെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നില്ല. അവൾക്ക് അവനെ തോൽപ്പിച്ചതിൽ സന്തോഷമുണ്ടെന്ന് പോലും തോന്നുന്നില്ല. അവൾ വെറുതെ അവളുടെ ജോലി ചെയ്തതുപോലെ മാത്രം. അതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ അപമാനം. കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം യോഗം അവസാനിച്ചു. ആളുകൾ എഴുന്നേറ്റു. സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ വിഹാൻ ഇപ്പോഴും ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരാളിൽ മാത്രം. ആധിഷ. അവൾ ഫയലുകൾ എടുത്തു. കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളെ സ്പർശിച്ചു. വിജയത്തിന്റെ അഹങ്കാരമില്ല. പരിഹാസമില്ല. പകയില്ല. ഒന്നുമില്ല. അടുത്ത നിമിഷം അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അവൾ വാതിലിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ മുറിയിലെ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവളുടെ പിന്നാലെയായിരുന്നു. പക്ഷേ വിഹാന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യമായി മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. കൗതുകം. അസ്വസ്ഥത. വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം. അവൻ തോറ്റിരുന്നു. ആദ്യമായി. അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിഹാൻ അനങ്ങാതെ അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ സാമ്രാജ്യം ആദ്യമായി ഒരു വിള്ളൽ കേട്ട ദിവസം ആയിരുന്നു അത്. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ ഒരു രാജാവിനെ താഴെയിറക്കിയിരുന്നു. -------------------------------------------------------------- ഈ കഥ അക്ഷരത്താളുകൾ ആപ്പിൽ നിന്ന് എടുത്തത്.. --------------------------------------------------------------- ഇതുപോലെയുള്ള തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ കാണാനായി നമ്മുടെ page ഫോളോ ചെയ്യണേ.... കഥയുടെ ലിങ്ക് ഇവിടെ ഉണ്ടേ ♥️https://share.aksharathalukal.in/s/59819/view ഇതുപോലുള്ള നിരവധി നല്ല കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കുവാൻ, ഫ്രീ ആയി കോയിൻസും നേടുവാൻ aksharathalukal ആപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നോക്കാൻ മറക്കല്ലേ ! #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ