#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️49 ആര്യ  സിറിയുടെ റൂം തള്ളി തുറന്നു അകത്തു കയറി. കിടക്കയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന സിറി ഞെട്ടി എണീറ്റിരുന്നു. " സിറിച്ചായാ.... എന്താ പറ്റിയത്..... " ബാഗ് നിലത്തേക്കിട്ട് ഓടി ചെന്നവൾ അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു. "ആരു, നീയായിരുന്നോ. ഞാൻ പേടിച്ചു പോയി. നീ എന്താ ഇവിടെ?" അവളെ മൊത്തത്തിൽ നോക്കി സിറി ചോദിച്ചു. " ഞാനെ സ്കൂളിൽ പോവാൻ ഇറങ്ങിയതാ. അപ്പോഴാണ് ഏട്ടൻ , സിറിച്ചായന് ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയകാര്യം വന്നു പറഞ്ഞത്. പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും നോക്കിയില്ല, നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു " അവന്റെ നെറ്റിയിലെ കെട്ടിലേക്ക് നോക്കി ആര്യ പറഞു. " ഒറ്റക്കോ? " " അതേ.... ഒറ്റക്ക് വരാൻ പാടില്ലേ? "ആര്യ മുഖം കോട്ടി. സിറി അവളുടെ തലക്കിട്ടൊരു കിഴുക്ക് കൊടുത്തു. ആര്യ അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. വൈശാഖ് ബൈക്ക് ആക്‌സിഡന്റ് ആണെന്നാണ് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന്  അവനു മനസ്സിലായി. വല്ലാത്തൊരു വിഷമം അവളുടെ നെഞ്ചിൽ കെട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്രക്കിഷ്ട്ടമാണവൾക്ക് മുന്നിലിരിക്കുന്നവനോട്. വസ്സറിയിച്ച കാലം മുതൽ ഹൃദയത്തിൽ കയറികൂടിയതാണവൻ. വൈശാഖിന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഒളിച്ചും പാത്തും അവനെ എത്രയവൾ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.  അവന്റെ ഓരോ സമീപങ്ങളും എത്ര ഇഷ്ടത്തോടെയാണവൾ ആസ്വദിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആര്യ അത്രത്തോളം അടിമപ്പെട്ടു പോയ ഒരാളേയുള്ളു... അതിവനാണ്, ആര്യയുടെ സിറിച്ചായൻ. സീമേച്ചി വന്നവരെ ചായ കുടിക്കാൻ വിളിച്ചു.  സിറി ആര്യക്കൊപ്പം താഴേക്ക് ചെന്നു. ഹാളിൽ നിന്നും ഡൈനിങ് ഏരിയയിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. ആര്യ ആരെയോ തിരയുന്നത് കണ്ടു സിറി അവളെ തന്നെ നോക്കി. " എന്താ... ആരു... ആരെയാ നോക്കുന്നെ നീ. " "ഇവിടെ സിറിച്ചായന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇല്ലായിരുന്നോ, അവരെ നോക്കിയതാ.." അഞ്ജുവിനെയാണ് ആര്യ നോക്കുന്നതെന്ന് സിറിക്ക് മനസിലായി. " അഞ്ജു കുഞ് റൂമിൽ കിടപ്പുണ്ട്. കുഞ്ഞിനൊരു സുഖമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു." സീമേച്ചി ചായയും പലഹാരങ്ങളും ടേബിളിൽ നിരത്തുന്നതിനിടക്ക് പറഞ്ഞു. സിറി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഇന്നലെ നടന്നതൊക്കെ അവളെ കാര്യമായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് അവനറിയാമല്ലോ. " ആ ചേച്ചി എന്താ ഇവിടെ? ക്ലാസ്സ്‌ ഇല്ലേ? " ആര്യ ചോദിച്ചു. " ഞാനും അവളും കൂടെയാണ് ബൈക്കിന്ന് വീണത്. അവൾക്കും വയ്യ... പാവം റസ്റ്റ്‌ എടുക്കട്ടെ.. " ആര്യ അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് മിഴിച്ചു നിന്നു. സിറിക്ക് അവളോടുള്ള കരുതൽ കണ്ടിട്ട് നെഞ്ചിൽ ഒക്കെ ഒരു എരിച്ചിൽ പോലെ. അവൻ ചായ കുടിച്ചു തുടങ്ങി. ആര്യക്കാണെങ്കിൽ കുടിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് calling ബെൽ അടിക്കുന്നത്. സീമേച്ചി ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. " അഞ്ജു?? " കരഞ്ഞു വീങ്ങിയ മുഖത്തോടെ ഐഷു ചോദിച്ചു. "അകത്തുണ്ട്..." മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് അവൾക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ആരോ ആണെന്ന് തോന്നി സീമേച്ചി അവൾക്ക് റൂം കാണിച്ചു  കൊടുത്തു. ഐഷു റൂമിലേക്കു ചെല്ലുമ്പോൾ അഞ്ജു കട്ടിലിൽ കമഴ്ന്നു കിടപ്പുണ്ട്. അവളോടിച്ചെന്നു അഞ്ജുവിന്റെ പുറകിന്ന് പുണർന്നു. അഞ്ജു തല ചെരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറച്ചു ഐഷു കിടക്കുന്നു. " ന്റെ കുട്ടി പേടിച്ചു പോയോ? " അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് പിടിച്ചു ഐഷു ചോദിച്ചു.സിദ്ധു എല്ലാകാര്യങ്ങളും രാവിലെ അവളെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. കേട്ടയുടനെ ഓടി വന്നതാണവൾ. അഞ്ജുവിന് സങ്കടം വന്നു. അമ്മയെ കണ്ടാൽ കരയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ അവളും കരഞ്ഞു. " സാരമില്ലെന്നേ... എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ. ന്റെ  കുട്ടീനെ വേദനിപ്പിച്ച ആർക്കും ഇനി ഒരു ഭാവി ഇല്ലാതായില്ലേ. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാനും  ചേർത്തു പിടിക്കാനും ആരുമില്ലെന്ന പരാതി ഇതോടെ മാറി കിട്ടിയില്ലേ. " ഐഷു അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.  എന്നിട്ട് കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊടുത്തു. കുറച്ചു നേരം അവരങ്ങനെ കിടന്നു. ഐഷുവിന്റെ സാന്നിധ്യം അഞ്ജുവിന്റെ മനസിനെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് സമാധാനപ്പെടുത്തി. ആരുണ്ടെങ്കിലും ചിലർക്ക് അവരുടെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്ത്‌ തന്നെ വേണമല്ലോ എനർജി തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖവും മനസ്സും തെളിഞ്ഞു. " സിറിയെവിടെ? " ഐഷു എണീറ്റ് ചോദിച്ചു. " സിറിയല്ല, സിറിച്ചായൻ.. " അഞ്ചു ഒറ്റകണ്ണിറുക്കി. അവൾ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാവാതെ ഐഷു മുഖം ചുളിച്ചു ചുണ്ട് കോട്ടി. " മക്കളെ ചായ  കുടിച്ചിട്ടാവാമിനി സംസാരമൊക്കെ " സീമേച്ചി വന്ന് പറഞ്ഞു. അഞ്ജു ഐഷുവിനെയും കൂട്ടി റൂമിന് പുറത്തിറങ്ങി. ദുഃഖങ്ങൾ ഒക്കെ ഇറക്കിവെച്ചു രണ്ടുപേരും പഴയപോലെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ഐഷു പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ ഏഥന്റെ വീടിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. അവള് ശരിക്കതു കണ്ട് വണ്ടർ അടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഐഷുവിന്റെ ചിലപ്പ് കേട്ട് അഞ്ജു പൊട്ടി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയോടെയാണ് അവർ ഡൈനിങ് ഏരിയയിലേക്ക് ചെന്ന് കയറുന്നത്. അവിടിരിക്കുന്ന സിറിയെയും ആര്യയെയും ഐഷു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി സിറിയുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു. അവന്റെ മുറിവിനെ പറ്റിയൊക്കെ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. ആര്യയെയും പരിചയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ആര്യയുടെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ അഞ്ജുവിലായിരുന്നു. അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിലും ഒതുങ്ങിയ ശരീരത്തിലും ആ നോട്ടം ഒഴുകി നടന്നു. തുടക്കൊപ്പമുള്ള പിങ്ക് ഷോർട്സും ഫുൾ സ്ലീവ് വൈറ്റ് ടീഷർട്ടും ധരിച്ചു മുടി അഴിച്ചിട്ടു ഒരു ചമയങ്ങളുമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നവളെ കാണുമ്പോൾ ആ കുറുമ്പി പെണ്ണിന് കുശുമ്പ് സഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സിറിക്ക് അവൾ അത്രയും മാച്ച് ആയിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ആ കുഞ്ഞ് ഹൃദയം വിങ്ങി. " സിറിച്ചായാ... ഞാൻ പോകുവാ... എനിക്ക് ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ട്. " വാടിയ മുഖത്തോടെ ആര്യ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഐഷു അഞ്ജുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. അഞ്ജു രണ്ടു കണ്ണുകളുമടച്ചു  'അതേ ' എന്നാ പോലെ തലകുലുക്കി. " ഈ നേരത്തോ? " അവൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. സമയം 10 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. " ആ ഈ നേരത്ത് തന്നെ.. " അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു എണീറ്റു. ഇവൾക്കിതെന്ത് പറ്റിയെന്നു ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു സിറി. എന്നാൽ അഞ്ജുവിന് കാര്യം മനസിലായിരുന്നു. " മോള് ഇറങ്ങുവാണോ, എന്നാൽ  ഞാനും വരാം. എനിക്ക് ഇന്ന് കോളേജിൽ പോയിട്ട് അത്യാവശ്യം ഉണ്ട്. ട്രിപ്പ്‌ ഒക്കെ ആയി കുറെ ക്ലാസ്സ്‌ പോയതല്ലേ, ഇനി ലീവ് ആക്കാൻ പറ്റില്ല. " ഐഷു പറഞ്ഞു. ആര്യ അതിനൊന്ന് തലയാട്ടി. അവർ ചായ കുടിയൊക്കെ കഴിഞു എണീറ്റു. ആര്യയുടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ ഇരിക്കുകയാണ്. സിറിയോടും സീമേച്ചിയോടും യാത്ര പറഞ്ഞു ആര്യ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. " അപ്പൻ വന്നാൽ അന്വേഷണം പറയണേ..." ആര്യ സിറിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " അപ്പനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം " അഞ്ജു വേഗത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു. ആര്യ അതിനൊന്ന് മൂളി. " നീ നാളെ വരില്ലേ? " ഐഷു അഞ്ജുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " വരാം.. " അവർ ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയതും അഞ്ജു ആര്യക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു പെട്ടന്നവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. " മോള് നന്നായി പടിക്ക്. അവനെവിടെയും പോകില്ല..... ആരും കൊണ്ടു പോകില്ല." അവളുടെ കാതിൽ ഒരു രഹസ്യം പോലെ അഞ്ജു പറഞ്ഞതും ആര്യ ചമ്മി അവൾക്ക് നേരെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ ചുണ്ടിലും  ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. അത്രയും നേരം പരിഭവിച്ച മുഖം പെട്ടന്ന് തിളങ്ങിയത് സിറിയും ശ്രദ്ധിച്ചു. പിന്നീട് സന്തോഷത്തോടെയാണ് ആര്യ യാത്ര പറഞ്ഞത്. അവർ പോകുന്നത് സിറിയും അഞ്ജുവും നോക്കി നീന്നു. കാഴ്ച്ചയിൽ നിന്നവർ മറഞ്ഞതും അവരും അകത്തേക്ക് കയറി. രാത്രി ഏഥനെ ഒരുപാട് കാത്തെങ്കിലും വൈകുമെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടന്നു. അവൾ കിടക്കുന്നിടത്തു കിടന്നിട്ട് അഞ്ജുവിന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തൊക്കെയോ അസ്വസ്ഥതകൾ. കണ്ണടക്കുമ്പോൾ തോമസ് ഇപ്പോഴും അവളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കും പോലെ. വല്ലാത്ത വീർപ്പുമുട്ടൽ. സിറിയാണെകിൽ മരുന്ന് കഴിച്ചു കിടന്നിരുന്നു. അവനു തലവേദനിച്ചിട്ടു വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞു കിടന്നതാണ്. സീമേച്ചി വീട്ടിലും പോയി. അഞ്ജു അസ്വസ്ഥതയോടെ നേരെ സ്റ്റെപ് കയറി ഏഥന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ ഏഥന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ നാസികയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. അതവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം നൽകി. അഞ്ജു അവന്റെ കിടക്കയിലേക്ക് കയറി കിടന്നു. " എന്റെ ഡോക്ടറെ... നിങ്ങളുടെ ഈ ഗന്ധം മാത്രം മതിയല്ലോ എനിക്ക്... " ഒരു തലയിണയെ മുറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. പതുക്കെ അഞ്ജു ഉറക്കത്തിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തി. ആരോ പുറകിൽ നിന്നും പുണർന്നു കിടക്കുന്നപോലെ തോന്നിയപ്പോഴാണ് അഞ്ജു എണീക്കുന്നത്. അടുത്തുള്ളയാളെ തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് സെക്കന്റുകൾ പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല. ഏഥൻ അവളുടെ തലയിലൂടെ തഴുകുകയാണ്. ഇടക്ക് ഉച്ചിയിലായി ആ ചുണ്ടുകളും അമരുന്നു. " ഏഥൻ.... " അഞ്ജു പതുക്കെ വിളിച്ചു " babygirl.... " ഏഥൻ അത് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പോലെ ഒരു അതിശയത്തിൽ വിളിച്ചു. " എന്തായി കാര്യങ്ങൾ.. " " എല്ലാം ok ആണ്. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പേര് വന്നത് കൊണ്ട് ഉള്ള കുറച്ചു പ്രശ്നങ്ങൾ ആണ്. അല്ലാതെ വേറെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെന്നേ. "അവൻ അവളുടെ മുടി വകഞ്ഞു മാറ്റി പിൻകഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. അഞ്ജുവിന്റെ കുഞ്ഞ് രോമബാജികൾ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റു. " എന്നിട്ടെന്താ ഇത്ര വൈകിയത്? " അതവൻ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ അഞ്ജു വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചു. " ഡോക്ടർ അല്ലേ baby.. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എമർജൻസി വരാലോ.. " അവനത് പറയുമ്പോൾ പുറത്തു വന്നടിച്ച ചൂട് ശ്വാസം അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. ഏഥൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖമിട്ടുരസി. അഞ്ജു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. " എന്റെ യക്ഷി...... നിന്നെയങ്ങ് തിന്നാൻ തോന്നുന്നെനിക്ക്. " അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ കടിച്ചുകൊണ്ടവൻ മുരണ്ടു. " ഞാൻ യക്ഷിയൊന്നുമല്ല... " അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. " യക്ഷിയല്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്താ എന്റെ babygirlനെ ഇങ്ങനെ പാലപ്പൂ മണക്കുന്നത്?" " അറിയില്ല.... " " അറിയണ്ട... " ഏഥൻ അവളെ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഒറ്റ സ്വാപ്പിൽ അവളെ അവനു നേരെ തിരിച്ചു കിടത്തി. ഏഥന്റെ കയ്യിനു മുകളിലേക്കവൾ തലകയറ്റി വച്ചു. അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് അവളുടെ കാലുകളും കയറ്റി വച്ചു. " എന്റെ ബേബിടെ future പ്ലാൻ എന്താ? " അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " എനിക്ക് ഒരു ടീച്ചർ ആവണം. ഒരു നോവൽ എഴുതണം... പിന്നെ " "പിന്നെ?" " അത് പറയില്ല... സർപ്രൈസ്.. " അവൾ ചുമലിൽ കൂച്ചി ചിരിച്ചു. ഒരുപാട് നേരം അവരങ്ങനെ കിടന്നു സംസാരിച്ചു. അഞ്ജു ഏഥനോട് വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഏഥൻ  മൂളി കൊണ്ടും കുഞ്ഞ് മറുപടി പറഞ്ഞും നല്ലൊരു കേൾവിക്കാരനായി. ഏഥനെ സംബന്ധിച്ച് എല്ലാം വളരെ വിത്യസ്തമായ അനുഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നു. പണ്ട് താൻ അറിഞ്ഞതല്ല ഇതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രണയം എന്നവൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.... ഒരുവളെ ഇങ്ങനെ ഈ നട്ടപാതിരക്ക് കേട്ടിരിക്കണമെങ്കിൽ അവനവളോടുള്ളത് ചെറിയ ഭ്രാന്തായിരിക്കില്ലല്ലോ. ഈ ഭ്രാന്തു മൂത്ത് അങ്ങ് മരിച്ചുപോയാലും ഏഥൻ ഹാപ്പിയായിരിക്കും. " ഏഥൻ... ഞാൻ തളർന്നു. ഇനി നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും പറ.. " അഞ്ജു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇത്ര പെട്ടന്ന് തളർന്നോ?  ഇങ്ങനെ തളർന്നു പോവല്ലെന്നേ... ജീവിതത്തിൽ എന്ത് സാഹചര്യത്തിലും എന്റെ baby പെട്ടന്ന് തളർന്നു പോകരുത്. നിന്റെ എതിരെ നിൽക്കുന്നവരായിരിക്കണം ആദ്യം തളരേണ്ടത്... " അവളവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി.  ആരും ഇങ്ങനെ ഒന്നും തന്നോട് ഇന്നുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു. " അതിനെന്റെ കൂടെ ഏഥൻ ഉണ്ടാവില്ലേ?" " ഞാൻ ഉണ്ടാവും.... മരണംവരെ ഉണ്ടാവും. പക്ഷെ നിനക്ക് വേണ്ടി ആദ്യം ശബ്ദം ഉയരേണ്ടത് നിന്റേതന്നെയാണ്.. തളരാതിരിക്കേണ്ടതും നീയാണ്.... " അതും പറഞ്ഞവൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ ചുംബിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ അഞ്ജു ബഹുമാനത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു. " പിന്നേയ്,ഒരിക്കൽ മുഴുവനായും എന്റേതാകുന്ന ദിവസം എന്റെ baby പെട്ടന്ന് തളർന്നു പോകാൻ പാടില്ലല്ലോ. എന്നെ തളർത്താനെ പാടുള്ളു." അവൻ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു അവനെന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ മിഴിച്ചു നോക്കി. പെട്ടന്ന് എന്താണെന്ന് കത്തിയതും അവൾ "അയ്യേന്ന്" പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു അടി വച്ച് കൊടുത്തു. ഏഥൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അഞ്ജു പരിഭവിച്ചു മുഖം തിരിച്ചു. " ദേ... ഇങ്ങനെ പരിഭവം കാണിക്കല്ലേ... കടിച്ചു തിന്നുകളയും ഞാൻ... " അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി വലിച്ചവൻ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു നാണിച്ചു കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. " വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ... " " എന്താ... "  ഏഥന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പേറി. " കടിച്ചു തിന്നണ്ടെന്ന് ആരും പറഞ്ഞില്ലല്ലോന്ന്.... " അവളത് പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു. ഏഥന്റെ ചുംബനതീയിൽ വിവശയായിപോയൊരു അഞ്ജന അവന്റെ ദേഹത്തോടൊട്ടി കിടന്നു. " നാളെ അമ്പലത്തിൽ പോവാം... " അഞ്ജു കണ്ണുകൾ മാത്രമുയർത്തി ചോദിച്ചു. " പോവാം.... എന്റെ ബേബിക്ക് എവിടെ പോണോ അവിടെയൊക്കെ പോവാം.." അവൻ നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു കിടന്നു... തുടരും.... ഇനി അടുത്ത വെടിക്കെട്ടിന് മുന്നേ നമുക്കിവരുടെ കുറച്ചു പ്രണയം കണ്ടു സംതൃപ്തി അടയാം.... 😌