Part 81 എന്നാൽ കണ്ണന്റെ ചിരി കണ്ടതും അവനെ തന്നെ കണ്ണും വിടർത്തി നോക്കി നിൽക്കുവാണ് ഗൗരി. ആദ്യമായിട്ട് ആണ് അവൾ കണ്ണന്റെ ആ ഒരു ഭാവം കാണുന്നത് അതിന്റെ എല്ലാ കൗതുകവും ഉണ്ട് അവളുടെ മുഖത്ത്. അല്ലെങ്കിലും കണ്ണന്റെ സ്ഥായി ഭാവം ഗൗരവം തന്നെ ആണല്ലോ അപ്പൊ ആ മുഖത്ത് ഇത്രയും നാളുകൾക്ക് ഇടയിൽ ആദ്യമായി കാണുന്ന ചിരി കണ്ട കൗതുകം ആണ് അവളിൽ. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും ചിരി മായിക്കാതെ തന്നെ അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു അവൻ. അത് കണ്ടതും പതിയെ അവളിലേക്കും ആ ചിരി വിടർന്നു. " ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഞാൻ പോയി കപ്പലണ്ടി മേടിച്ചിട്ട് വരാം " : ഇരിക്കുന്നതിന് കുറച്ച് അകലെയായി കാണുന്ന കപ്പലണ്ടി വിൽക്കുന്ന ഉന്ത് വണ്ടി കണ്ടതും അതും പറഞ്ഞ് മുണ്ടിലെ മണൽ തട്ടി കുടഞ്ഞ് കൊണ്ട് എണീറ്റു. ഗൗരി മെല്ലെ കണ്ണന്റെ നോട്ടം പോയ ഇടത്തേക്ക് നോക്കി. ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കാൻ പേടി ഉണ്ടെങ്കിലും ഉന്ത് വണ്ടി അധികം ദൂരം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ തലയനക്കി സമ്മതം നൽകി. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ട് അവൻ നടന്ന് പോയി. ഉന്ത് വണ്ടിയുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം കടലിൽ തിരമാലയും നോക്കി ഇരിക്കുന്നവളിൽ ആയിരുന്നു. ആൾ ഇവിടെ ഒന്നും അല്ല എന്ന് ആ ഇരുത്തം കണ്ടാൽ അറിയാം. പക്ഷെ സങ്കടം ഇല്ല ആ മുഖത്ത് മറ്റെന്തോ കാര്യമായിട്ടുള്ള ചിന്തയിൽ ആണ് അവൻ ഓർത്തു. മുന്നിലേക്ക് ഒരു പൊതി നീണ്ട് വന്നപ്പോഴാണ് ഗൗരി കടലിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റിയത്. തനിക്ക് നേരെ കപ്പലണ്ടി പൊതിയും നീട്ടി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒരു ചിരിയോടെ അത് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി. അതിന് പിറകെ ആയി നേരത്തെ ഇരുന്നത് പോലെ കണ്ണൻ നിലത്ത് ഇരുന്നു. " മുരളീധരൻ മുതലാളിയെ അറിയുമോ ഗൗരി നന്ദക്ക്...? " : മൗനം വെടിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഒരു മുഖവുര പോലെ കണ്ണൻ ചോദിച്ചു. " അറിയാലോ, മുതലാളിയെ അറിയാത്തത് ആയിട്ട് ആരാ ഈ നാട്ടിൽ ഉള്ളത്. എല്ലാർക്കും ഒത്തിരി നന്മ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ആണത്രേ, പക്ഷെ എനിക്ക് അറിയുന്നത് ഇവിടെ ഉത്സവം ഒക്കെ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നതായിട്ടും, ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്സവത്തിന് നൃത്തം ചെയ്യാൻ ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നതായിട്ടും ഉയർന്ന മാർക്ക്‌ വാങ്ങിയവർക്ക് കാശ് പ്രൈസും ട്രോഫിയും ഒക്കെ കൊടുക്കുന്നതും, പിന്നെ പഠിക്കാൻ കഴിവ് ഉണ്ടായിട്ടും അതിനുള്ള സാഹചര്യം ഇല്ലാത്ത കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പും മറ്റും സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നതും ഒക്കെ ആയിട്ടാ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ അറിയുന്നത്. " : ഗൗരി ഉള്ളിൽ ബഹുമാനം നിറച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ മുതലാളി ട്രോഫി ഒക്കെ തരാൻ ആയിട്ട് വീട്ടിൽ ഒക്കെ വന്നിട്ടുണ്ടോ...? " : കണ്ണൻ തല ചെരിച്ച് അവളെ നോക്കി kond തിരക്കി. " ഏയ്യ് ഇല്ലില്ല.... മുതലാളി ഇതൊക്കെ സ്പോൺസർ ചെയ്യാത്തതെ ഉള്ളു അതൊക്കെ പിന്നീട് അവിടുത്തെ ലൈബ്രറി ഇല്ലേ അവിടെ വെച്ച് മെമ്പറോ അല്ലെങ്കിൽ വല്ല പാർട്ടി പ്രവർത്തകരോ ആണ് തരുന്നത്. പിന്നെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ടല്ലോ കണ്ണേട്ടാ, എന്നെയും മുതലാളി സ്പോൺസർ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞതായിരുന്നു. " : ഒരു ആവേശത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞ് നിർത്തി. അത് കേട്ടതും തെല്ലൊരു അമ്പരപ്പോടെ കണ്ണൻ അവളെ നോക്കി. " പക്ഷെ... പക്ഷെ നിനക്ക് നല്ല മാർക്ക് ഇല്ലായിരുന്നോ. അപ്പൊ അഡ്മിഷൻ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ പിന്നെന്തിനാ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നേ...? " : മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആ സംശയം അത് പോലെ തന്നെ അവൾക്ക് നേരെ ചോദിച്ചു. " അതെ എനിക്ക് അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയത് ആയിരുന്നു ഇവിടെ ടൗണിൽ തന്നെ ഉള്ള ഐഡഡ് കോളേജ് ഇല്ലേ അവിടെ. ഇത് അറിഞ്ഞപ്പോഴാ മുതലാളി സ്പോൺസർ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞത്. ഇവിടെ ടൗണിൽ ഒരു വലിയ കോളേജ് ഉണ്ട് TNC കണ്ണേട്ടന് അറിയോ...? ഹാ അവിടെയ മുതലാളിയുടെ മകനും പഠിക്കുന്നത്. എന്നെ ആ കോളേജിലേക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യാം എന്ന പറഞ്ഞെ. പഠിക്കാൻ കഴിവുള്ള കുട്ടി അല്ലെ അപ്പൊ ഐഡഡ് കോളേജിനെക്കാളും നല്ലത് TNC ആണെന്നും മുതലാളി വേണം എങ്കിൽ എന്നെ സ്പോൺസർ ചെയ്യാമാത്രേ " : അതും ഗൗരി കണ്ണനെ നോക്കി. അവിടെ ഇപ്പോഴും സ്ഥായി ഭാവം ആയ ഗൗരവം തന്നെയാണ് പക്ഷെ നോട്ടം അത്രയും തന്റെ നേരെയാണ്. " എന്നിട്ട് എന്തായി....? " : കണ്ണൻ. " എന്നിട്ട് എന്താവാൻ കണ്ണേട്ടന് ഊഹിച്ചൂടെ എന്നെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുടാത്ത ഒരു അമ്മാമ്മയും മോളും കൊച്ച് മോളും ആ വീട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഇത് പോലെ ഒരു അവസരം വന്നാൽ സമ്മതിക്കും എന്ന്. " : അവൾ ഒരു കളിയോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് കടലിലേക്ക് നോട്ടം ഇട്ടു. " ഗൗരി നന്ദക്ക് ആ കോളേജിൽ പഠിക്കണം എന്ന് താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നോ.....? " : തെല്ലൊരു നേരത്തിന് ശേഷം അവൻ സൗമ്യമായി അവളോട് തിരക്കി. " ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നോ, ആർക്കാ അത് പോലെ ഒരു ഉയർന്ന കോളേജിൽ പഠിക്കാൻ താല്പര്യം കാണാത്തത്. കണ്ണേട്ടന് അറിയോ അതൊരു വലിയ കോളേജ് ആണ് ഡിഗ്രിയും, നഴ്സിംഗ്, ഡിപ്ലോമ അങ്ങനെ കൊറേ കോഴ്സുകൾ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. എനിക്കും അവിടെ പഠിക്കണം എന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു. അലോട്മെന്റ് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം വെച്ചതും ആ കോളേജിലേക്ക് ആണ്. പക്ഷെ എനിക്ക് അതിനുള്ള യോഗം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആയിരിക്കും എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. സത്യത്തിൽ മെമ്പർ ഈ കാര്യം വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സ് ഒന്ന് ചാഞ്ചടി എങ്കിലും എനിക്ക് അപ്പോഴും രണ്ട് മനസ്സ് ആയിരുന്നു. TNC യുടെ അത്ര ഒന്നും വരില്ലെങ്കിലും ഐഡഡ് കോളേജും നല്ലതാണ് പിന്നെ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച് നേടിയത് അല്ലെ അവിടുത്തെ അഡ്മിഷൻ അപ്പൊ അത് വിട്ട് കളയാനും മാനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. " : ഗൗരി ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. " ഇനി ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഗൗരി നന്ദയോടെ പറയട്ടെ അത് എപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകണം " : എന്തോ ചിന്തിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഒരു മുഖവുര പോലെ പറഞ്ഞു. ഗൗരിയും എന്തെന്ന പോലെ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. സാധാരണ ഉപേധിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ പോലും ഇങ്ങനെ ഒരു മുഖവുര ഉണ്ടാകാറില്ല. അവൾ അവനെ കേൾക്കാൻ എന്ന പോലെ അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഇരുന്ന് കൊണ്ട് തലയാട്ടി. " ജീവിതത്തിൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പലരും നമ്മുക്ക് ചുറ്റും നിറയും. പലരും പല സഹായങ്ങളും നമ്മുക്ക് മുൻപിലേക്ക് നീട്ടും അതിൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മുക്ക് അത്രയും വെൻഡപ്പെട്ടവരും ഉണ്ടായിരിക്കും നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പരിചയപ്പെട്ടവരും കാണും ഇനി ചിലപ്പോൾ ഒരു പരിചയം ഇല്ലാത്തവർ വരെ കാണും ആരോ ആയിക്കോട്ടെ സാഹചര്യം എന്തോ ആയിക്കോട്ടെ ആർക്കും.... ആർക്കും ഒരു ബാധ്യത ആകാൻ നമ്മൾ ആയിട്ട് ഇട കൊടുക്കരുത്. അത് പക്ഷെ എതിരെ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയോടെ വിശ്വാസക്കുറവ് ഉണ്ടായിട്ടോ വിശ്വാസം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടോ അല്ല മറിച്ച് സ്വയം രെക്ഷ തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയിലേ ബാധ്യത ഒരിക്കലും മറ്റൊരാൾക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതലേക്ക് ഉള്ള അധികാരം ആയി പോകരുത്. ആരുടേയും ജീവിതത്തിൽ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടൊരു ബാധ്യത ആകാൻ നമ്മൾ നിന്ന് കൊടുക്കരുത്, നമ്മൾ അകലണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും നമ്മളായിട്ട് തന്നെ അകന്ന് നിൽക്കണം. " : പലതും ഓർത്ത് കൊണ്ടും പല സന്ദർഭങ്ങളും മുന്നിൽ കണ്ട് കൊണ്ടും കണ്ണൻ സൗമ്യമായി എന്നാൽ ഗൗരവം ഒട്ടും വിടാതെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. കണ്ണൻ എന്തിന് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു എന്നോ എന്ത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു എന്നോ അറിയില്ല എങ്കിലും എന്തോ അവൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ അത്രമേൽ സ്പർശിച്ചു. കണ്ണൻ പറഞ്ഞ് അവസാനിച്ച് അവളിലേക്ക് നോക്കിയതും കണ്ടു എല്ലാം കേട്ട് എന്തോ ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നവളെ. " നോക്കിയിരിക്കാതെ അത് കഴിക്ക്... അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ചൂട് ഒക്കെ പോകും " : സമയം മുന്നോട്ട് പോയിട്ടും ചിന്തിച്ച് ഇരിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും മെല്ലെ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ തട്ടി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും സ്വബോധം വീണ്ടെത്ത് അവനൊരു ചിരി നൽകി കൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന കപ്പലണ്ടി കഴിച്ച് തുടങ്ങി. പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവനെ നോക്കി. " അല്ല കണ്ണേട്ടൻ എന്തിനാ മുതലാളിയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചേ...? " : ഒരു സംശയത്തോടെ പിരുകം ചുളിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. " അതോ... ഞാൻ ഇപ്പൊ മുതലാളിയുടെ കീഴിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത് അത് പറയാൻ ആയിരുന്നു. സ്ഥിരത ഉള്ള ജോലി ആയിട്ടില്ല മില്ലിൽ എന്തെങ്കിലും ഒഴിവ് വരുമ്പോൾ മുതലാളി വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ മുതലാളിയുടെ കുറച്ച് കുറച്ച് ആവിശ്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചെയ്ത് കൊടുക്കുമ്പോൾ ദിവസ കൂലി തരും. " : അലസമായി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. എന്നാൽ അത് കേട്ടിരുന്നവളുടെ കണ്ണ് അമ്പരപ്പോടെ വിടർന്നു. ഇന്നലെ മാഷിനോട് കണ്ണനെ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ജോലി നോക്കിക്കണം എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആൾക്ക് ഒരു മാറ്റം അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അതിന്റെ സന്തോഷവും ഇനി അടി ഉണ്ടാകാൻ പോകില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസവും അവളിൽ ഒരേ സമയം നിറഞ്ഞു. " എന്തെ...? " : മുന്നിൽ കണ്ണും വിടർത്തി നോക്കുന്നവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായി എങ്കിലും അവൻ ചെറു ചിരിയോടെ തിരക്കി. എന്ത് കൊണ്ടോ ഈ നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നും അവൻ അവൾക്ക് മുൻപിൽ തന്റെ വികാരങ്ങൾ മറച്ച് വെച്ച് ആ നിമിഷത്തെ മനോഹാരിത കളയാൻ തുനിഞ്ഞില്ല. താടിയും മീശയും കാരണം അവന്റെ ചിരി അത്രക്ക് അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്തെ തെളിച്ചതിൽ നിന്ന് അവന്റെ ചിരി അവൾ വായിച്ചെടുത്തു. " സത്യാണോ കണ്ണേട്ടാ....! " : അതെ സന്തോഷത്തോടെ അവൾ തിരക്കി. " അല്ല കള്ളം " : കപ്പലണ്ടി വായിലേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. " സത്യായിട്ടും അപ്പൊ കണ്ണേട്ടൻ അടി ഒക്കെ നിർത്തി ഇനി മുതൽ മുതലാളിയുടെ അടുത്ത് ജോലി പോകുവാണോ...? " : അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടെങ്കിലും അതിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതെ അവൾ വീണ്ടും തിടുക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു. " മുതലാളിയുടെ കീഴിൽ ജോലിക്ക് പോകും എന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞോളൂ അടി നിർത്തും എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ. " : അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ അവളോട് തിരക്കി. അത് കേട്ടതും കാറ്റ് അഴിച്ച് വിട്ട ബലൂൺ പോലെ അവളുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞ് പോയി ഒപ്പം അവനെ ഒരു പരിഭവത്തോടെ നോക്കി. " എന്തേ ഞാൻ ഇങ്ങനെ അടി ഉണ്ടാകുന്നത് ഒന്നും ഗൗരി നന്ദക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ " : അവളുടെ മുഖഭാവം ശ്രെദ്ധിച്ച് നിന്നവൻ കുഞ്ഞ് ഒരു ചിരി ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് തിരക്കി. " ഇല്ല..... എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.... എനിക്ക് അതൊക്കെ പേടിയാ " : ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ അവൾ മറുപടി നൽകി. " അത് എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ ഞാൻ അതിന് ഗൗരി നന്ദയെ അല്ലല്ലോ അടിക്കുന്നെ " : അവൻ കളിയോടെ തിരക്കി. " അത്... അത് എന്നാലും എനിക്ക് പേടിയാ ഇങ്ങനെ അടി ഇടി ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് എന്ത് മറുപടി നൽകും എന്ന് അറിയാതെ അവൾ പറഞ്ഞു. " അതെന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ.... പണ്ട് ഗൗരി നന്ദ കുരുത്തക്കേട് ഒക്കെ കാണിക്കുമ്പോൾ അമ്മ അടിക്കാറില്ല " : വിടാൻ ഭാവം ഇല്ലാത്ത പോലെ അവൻ തിരക്കി. " അത് പോലെ ആണോ ഇത് " : അതും ഇതും തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം എന്ന പോലെ ഗൗരി കണ്ണും മിഴിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " പിന്നല്ലാതെ ഗൗരി നന്ദ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കുമ്പോൾ അമ്മ അടിക്കുന്നു അതെ പോലെ ആരെങ്കിലും കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അടിക്കുന്നു. അത്രേ ഉള്ളു " : കണ്ണൻ ഒരു നിസ്സാരം പോലെ പറഞ്ഞു. " ഞാൻ അതിന് കുരുത്തക്കേട് ഒന്നും കാണിക്കില്ല... അതോണ്ട് എനിക്ക് അടിയും കിട്ടിയിട്ടില്ല " : അവനോട് ഇനി ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ അതും പറഞ്ഞ് അവൾ കടലിലേക്ക് നോട്ടം എറിഞ്ഞു. " ഹാ എല്ലാരും ഗൗരി നന്ദയെ പോലെ ആകണം എന്ന് ഇല്ലല്ലോ " : അവൾ നോട്ടം മാറ്റിയെങ്കിലും അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ അത് കേട്ടെങ്കിലും അവന്റെ ഭാഗത്തോട്ട് പോലും നോക്കിയില്ല. എങ്കിൽ ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നവളെ  കണ്ട് അവന് ചിരി വന്ന് പോയി. തുടരും...... #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #love #പ്രണയം