❤️ പ്രാണനിൽ പാതിയായ് ❤️ Part 18 ❤️..................❤️ ─── കോളേജിലെ അവസാന സന്ദർശനത്തിന് ശേഷം ദിവസങ്ങൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി. ഒരിക്കൽ ദിവസവും സംസാരിച്ചിരുന്നവർ... ഇപ്പോൾ ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും സംസാരിക്കാറില്ല. പക്ഷേ... ആ നിശബ്ദതയ്ക്കിടയിലും ചില കാര്യങ്ങൾ മാറിയിരുന്നില്ല. പ്രണയ ഇന്നും അറിയാതെ അഭ്യുഹിന്റെ ചാറ്റ് തുറന്ന് നോക്കും. അഭ്യുഹ് ഇന്നും അവളുടെ പേര് കണ്ടാൽ കുറച്ച് നിമിഷം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കും. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം മറന്നിരുന്നില്ല. പക്ഷേ... പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുമില്ല. ─── ഒരു വൈകുന്നേരം. ദിയയുടെ ബർത്ത്‌ഡേ സെലിബ്രേഷനായിരുന്നു. മൂന്ന് വർഷത്തെ കോളേജ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന് വന്നവർ വളരെ കുറച്ചുപേരായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഇപ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രണയയും എത്തിയിരുന്നു. കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം... അവൾ പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. "ഹാപ്പി ബർത്ത്‌ഡേ, ദിയ." അഭ്യുഹ്. അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി. എത്ര ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവനെ നേരിൽ കാണുന്നത്. അവനും അവളെ കണ്ടു. ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി. "ഹായ്." "ഹായ്." വീണ്ടും അതേ നിശബ്ദത. മുൻപ് അവർക്ക് ഒരിക്കലും നിശബ്ദത ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ... സംസാരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് ഒരുപാടായിരുന്നു. പക്ഷേ വാക്കുകൾ ഒന്നും വരുന്നില്ല. പാർട്ടി അവസാനിച്ച ശേഷം. മറ്റുള്ളവർ ഓരോരുത്തരായി പോയിത്തുടങ്ങി. പ്രണയ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ അഭ്യുഹ് ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾ കുറച്ച് നിമിഷം ആലോചിച്ചു. ശേഷം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "പോകുന്നില്ലേ?" അവൾ ചോദിച്ചു. "പോകും." അവൻ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും നിശബ്ദത. കാറ്റ് പതിയെ വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അപ്പോൾ..." അഭ്യുഹ് ആദ്യം സംസാരിച്ചു. "MBAയ്ക്ക് അപേക്ഷിച്ചോ?" പ്രണയ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?" "നീ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞിരുന്നു." ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം ചെറുതായി മിടിച്ചു. അവൻ ഓർത്തുവെച്ചിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും. "അതെ." അവൾ തലകുലുക്കി. "അടുത്ത മാസം പോകും." "Good." "നീ?" "കമ്പനിയിൽ ഫുൾ ടൈം ജോയിൻ ചെയ്യും." അവൾ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി. അത് പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടി തന്നെയായിരുന്നു. കാരണം... അഭ്യുഹ് എപ്പോഴും തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ ഗൗരവമായി കണ്ടിരുന്നു. കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് രണ്ടാളും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ... രണ്ടുപേർക്കും പറയാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു..." പ്രണയയുടെ മനസ്സ് പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. "നീ എന്തിനാണ് അകന്നത്?" അഭ്യുഹിന്റെ മനസ്സ് ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ... അവസാനം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാരണം... ഇപ്പോൾ അതിന് സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും തോന്നി. "ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ്." അഭ്യുഹ് കൈ നീട്ടി. പ്രണയ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. ആ നിമിഷം... മൂന്ന് വർഷത്തെ ഓർമ്മകൾ അവരുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. ആദ്യ കണ്ടുമുട്ടൽ. വഴക്കുകൾ. ചിരികൾ. ട്രിപ്പ്. ലൈബ്രറി. ഫെയർവെൽ. എല്ലാം. "നിനക്കും." പ്രണയ പതിയെ പറഞ്ഞു. അവൾ കൈ വിട്ടു. പക്ഷേ... അറിയാതെ രണ്ടുപേരും കുറച്ച് നിമിഷം കൂടി അവിടെ തന്നെ നിന്നു. പോകാൻ മനസ്സില്ലാത്തതുപോലെ. അവസാനം... പ്രണയ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അഭ്യുഹ് അവൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. ഒരു വിചിത്രമായ ശൂന്യത അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ അകന്നുപോകുമ്പോൾ... എന്തോ തന്റെ കൈവിട്ട് പോകുന്നതുപോലെ. പക്ഷേ അതെന്താണെന്ന് അവന് ഇപ്പോഴും അറിയില്ലായിരുന്നു. ─── അടുത്ത മാസങ്ങളിൽ... ജീവിതം അവരെ രണ്ട് വഴികളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പ്രണയ തന്റെ MBA പഠനത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. പുതിയ നഗരം. പുതിയ ആളുകൾ. പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ. അഭ്യുഹ് കമ്പനിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു. മീറ്റിംഗുകൾ. പ്രോജക്റ്റുകൾ. വിപുലീകരണ പദ്ധതികൾ. അവരുടെ ദിവസങ്ങൾ തിരക്കുകളാൽ നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ... ചില രാത്രികളിൽ... അവർ രണ്ടുപേരും അറിയാതെ പഴയ ചാറ്റുകൾ തുറന്ന് നോക്കും. അറിയാതെ പഴയ ഫോട്ടോകൾ നോക്കും. അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയും. പിന്നെ... വീണ്ടും ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കിലേക്ക് മടങ്ങും. കാലം മുന്നോട്ട് പോയി. മാസങ്ങൾ... വർഷങ്ങൾ... ഓർമ്മകൾ മങ്ങിയില്ല. വികാരങ്ങൾ അവസാനിച്ചില്ല. പക്ഷേ... അവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടന്നു. അങ്ങനെ... അഞ്ച് വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ─── ❤️ 5 YEARS LATER... ❤️ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾ... ചിലർക്കത് വെറും സമയമായിരിക്കും. പക്ഷേ... പ്രണയയ്ക്കും അഭ്യുഹിനും അത് ഒരു ജീവിതകാലം പോലെ തോന്നിയിരുന്നു. ഒരിക്കൽ എല്ലാ ദിവസവും സംസാരിച്ചിരുന്ന രണ്ട് പേർ... ഇപ്പോൾ പരസ്പരം ജീവിതത്തിൽ വെറും ഓർമ്മകളായി മാത്രം അവശേഷിച്ചിരുന്നു. ─── K V Group of Companies കൊച്ചിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ഒന്ന്. അന്ന് രാവിലെ കമ്പനിയുടെ ബോർഡ് റൂമിൽ ഒരു പ്രധാന മീറ്റിംഗ് നടക്കുകയായിരുന്നു. പതിനഞ്ചോളം ആളുകൾ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ഒരാളിലായിരുന്നു. Conference table-ന്റെ മുൻവശത്ത് ഇരിക്കുന്ന യുവതിയിലേക്ക്. പ്രണയ കൃഷ്ണവർമ്മ. ─── വെള്ള ഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് ബ്ലേസറും. കണ്ണുകളിൽ ആത്മവിശ്വാസം. മുഖത്ത് ഗൗരവം. സംസാരിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കിലും വ്യക്തത. ഒരിക്കൽ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും വികാരാധീനയായിരുന്ന കോളേജ് പെൺകുട്ടിയെ അവിടെ കാണാനില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ... K V Group-ന്റെ Executive Director ആയിരുന്നു. "ഈ പ്രോജക്ട് നമുക്ക് അടുത്ത മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിൽ ക്ലോസ് ചെയ്യണം." പ്രണയ ഫയൽ അടച്ചു. "Any objections?" മുറിയിൽ നിശബ്ദത. ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാരണം... അവളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ തെറ്റാറില്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. മീറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചതോടെ എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് പോയി. പ്രണയ തന്റെ കസേരയിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അഞ്ച് വർഷം... MBA... Internships... Business training... Endless meetings... എല്ലാം അവളെ ഇന്നത്തെ പ്രണയയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. "May I come in?" വാതിലിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ടു. പ്രണയ കണ്ണുതുറന്നു. മാലിനിയായിരുന്നു. "അമ്മ?" "Busy ആണോ?" പ്രണയ ചിരിച്ചു. മാലിനി അവളുടെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്നു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ അവളെ നോക്കി. ശേഷം പതിയെ പറഞ്ഞു. "നീ ഒരുപാട് മാറിപ്പോയി." പ്രണയ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി നൽകി. "Good change ആണോ?" "മ്മ്." മാലിനി അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി. "പക്ഷേ പഴയ പ്രണയയെ ചിലപ്പോൾ മിസ് ചെയ്യും." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പ്രണയയുടെ ചിരി ഒന്ന് മങ്ങി. പഴയ പ്രണയ... ആ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത് കോളേജ് ആയിരുന്നു. ദിയ. നന്ദന. പിന്നെ... അഭ്യുഹ്. അഞ്ച് വർഷമായിട്ടും... ആ പേര് മനസ്സിൽ നിന്ന് പൂർണമായി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ വളരെ കുറവാണ്. പക്ഷേ... ചില രാത്രികളിൽ... ചില പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ... ചില പഴയ ഫോട്ടോകൾ കാണുമ്പോൾ... ആ ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും തിരികെ വരും. "എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?" മാലിനിയുടെ ശബ്ദം അവളെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. "ഒന്നുമില്ല." പ്രണയ പുഞ്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ... ആ കള്ളം അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. ─── വൈകുന്നേരം. ഓഫീസ് കാബിനിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു പ്രണയ. Laptop-ൽ presentation തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടെയാണ് ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ screen-ൽ തെളിഞ്ഞത്. College farewell photo. ദിയ. നന്ദന. അഭ്യുഹ്. അവളും. അവളുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നീണ്ടു. അഞ്ച് വർഷം മുമ്പത്തെ ആ ദിവസം... എല്ലാം എത്ര ലളിതമായിരുന്നു. എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു. പക്ഷേ... ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു Director ആണ്. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്. സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്. ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആ പഴയ പ്രണയ ഇനി ഇല്ല. എന്ന് അവൾ സ്വയം വിശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ... വിധിക്ക് വേറെ പദ്ധതികളുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം... വളരെ പെട്ടെന്ന്... അഞ്ച് വർഷമായി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരാൾ വീണ്ടും അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ പോകുകയായിരുന്നു. അഭ്യുഹ് മേനോൻ. അവൾ മറന്നുവെന്ന് കരുതിയ പേര്... വീണ്ടും അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് തെറ്റിക്കാൻ പോകുകയായിരുന്നു... തുടരും... ❤️✨ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #💌 പ്രണയം