Part 72 " സത്യം പറയാലോ മാഷേ എന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കാളും സമാധാനം എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് കിട്ടുന്നുണ്ട് " : ചുണ്ടിലെ ചിരി മായാതെ തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രസന്നമായ മുഖവും, ഒപ്പം ഉള്ള മറുപടിയും കേട്ടതും അത് വരെ കത്തി കൊണ്ട് നിന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിന് അല്പം സമാധാനം കിട്ടി എങ്കിലും പൂർണമായി വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ഒരു സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. " മാഷിന് വിശ്വാസം വരുന്നുണ്ടാവില്ല അല്ലെ പക്ഷെ അതാണ് സത്യം. അമ്മ പോയതിൽ പിന്നെ സമാധാനമായി, കണ്ണീർ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്ന് ഉറങ്ങുന്നത് ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷമാണ്. നടുറോട്ടിൽ ഇട്ട് മറ്റുള്ളവരെ തല്ലുന്നത് നേരിട്ട് കണ്ടത് മുതൽ പേടി തന്നെ ആയിരുന്നു എനിക്ക് ആ മനുഷ്യനെ. ഒപ്പം കേൾക്കുന്നതും അത് പോലെ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ആണല്ലോ. അട, ഇടി, പുകവലി, വെള്ളമടി, പോലീസ് കേസ് എന്നിങ്ങനെ പേടി തന്നെ ആയിരുന്നു ആ മനുഷ്യനെ എനിക്ക് പക്ഷെ ആ ഭയത്തിനൊക്കെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ മുൻപ് വരെ ആയുസ് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്ന് മാത്രം. " : എന്ന് തുടങ്ങി കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ ഇന്നലെ താൻ നൃത്തത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ അവന്റെ മറുപടിയും അങ്ങനെ ഇന്ന് രാവിലെ അവൻ പോയത് വരെ ഉള്ള് കാര്യങ്ങൾ അവൾ പറഞ്ഞു. ഒക്കെ കേട്ടിട്ടും മാഷിന്റെ സംശയം അങ്ങനെ പൂർണമായിട്ട് മാറുന്നുണ്ടായിരിന്നില്ല. അതിന് കാരണം പലപ്പോഴും കണ്ണനെ തല്ല് പിടിയിലും പോലീസ് കൊണ്ട് പോകുന്നതും ഒക്കെ അദ്ദേഹവും കണ്ടിട്ടുള്ളത് തന്നെയാണ്. അങ്ങനെ ഒരു വെക്തി ഇത്ര പെട്ടന്ന് മാറുക എന്ന് പറയുന്നത് മാഷിന് തീരെ വിശ്വാസയോജ്യം അല്ലായിരുന്നു. ഗൗരിയെ പോലെ പുറം ലോകം കാണാതെ ഈ ചുറ്റുവട്ടം മാത്രം കണ്ട് ജീവിച്ചവൾക്ക് പുറം ലോകത്തെ കാപട്യം ഒന്നും അറിയണം എന്ന് ഇല്ല. ചിരിച്ച് കാണിക്കുന്ന മുഖത്തിന് പിന്നിലെ ചതി തിരിച്ചറിയണം എന്നുമില്ല. ഒരു പക്ഷെ കണ്ണൻ ഗൗരിക്ക് മുന്നിൽ നല്ലവന്റെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞ് നിറഞ്ഞാടുക ആണെങ്കിലോ. അത് ഓർത്തതെ മാഷിന്റെ ഉള്ള സമാധാനം കൂടി നഷ്ടമായി. കാരണം മനസ്സിൽ ഒന്നും വെക്കാതെ പ്രവർത്തിക്കുവരേക്കാളും അപകടകാരി ആണ് ഉള്ളിൽ ഒന്ന് വെച്ച് പുറമേക്ക് മറ്റൊരു രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നത് പലതും ഓർത്തിരുന്നതും ഗൗരിയുടെ ശബ്ദം ആണ് മാഷിനെ വീണ്ടും സ്വാബോധത്തിൽ കൊണ്ട് വന്നത്. " അറിയില്ല മാഷേ എന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന്. ഒരിക്കൽ തല ഉയർത്തി നോക്കാൻ പോലും ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന വ്യക്തിയുടെ ധൈര്യത്തിലാണ് ഇന്ന് ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ കഴിയുന്നത്. ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിൽ പിന്നെ ഒരു ദുശീലങ്ങൾ പോലും ഈ പാടി കടന്ന് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ല, മാത്രമോ അങ്ങനെ അതൊന്നും ഉപയോഗിച്ചിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടില്ല. ആദ്യം ഒക്കെ എനിക്കും ഭയങ്കര സംശയമായിരുന്നു ഇനി കേട്ടതൊക്കെ സത്യം തന്നെ ആണോ എന്ന് അത് അല്ലെന്ന് തെളിയിക്കും വിധം റോഡിൽ കിടന്ന് തല്ല് ഉണ്ടാകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത് ഓർമ വരും. പിന്നെ കരുതും ഇനി ഞാൻ ഈ കാണുന്നത് സ്വപ്നം വല്ലതും ആണോ എന്ന്. പക്ഷെ ഉണ്ടല്ലോ മാഷ് പറയാറില്ലേ ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വം നമ്മുക്ക് അയാളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും എന്നൊക്കെ മാഷിന് അറിയോ എനിക്ക് സത്യത്തിൽ കണ്ണേട്ടൻ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുക എന്നല്ലാതെ എനിക്ക് യാതൊരു ജോലിയും ഇല്ല. ഇടുന്ന തുണി ഉൾപ്പടെ കഴിക്കുന്ന പാത്രം വരെ കണ്ണേട്ടൻ തന്നെയാ കഴുകുന്നത്. ഇന്ന് വരെ അതൊക്കെ കഴുകന്നായി എന്നെ കൊണ്ട് തൊടിയിച്ചിട്ട് കൂടി ഇല്ല എന്തിന് കിടന്നിട്ട് എന്നീക്കുന്ന കട്ടിൽ പോലും വിരിച്ച് ഇട്ടിട്ടാണ് പുറത്തേക്ക് വരുന്നത്. എല്ലാത്തിനും ഒരു അടുക്കും ചിട്ടയും ഉള്ളത് പോലെ. എന്തായാലും പഴയ പോലെ പേടിയോ ഭയമോ ഒന്നും എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇല്ല. ഒരിക്കൽ കണ്ണേട്ടനോട് ഉള്ള ഭയം പുറത്ത് കാട്ടിയപ്പോൾ എന്നോട് പറയുവാ ' ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എങ്കിൽ മാത്രം കണ്ണേട്ടനെ പേടിച്ചാൽ മതി എന്ന് ' അതിൽ പിന്നെ പതിയെ പതിയെ എന്റെ പേടിയും കുറഞ്ഞ് വന്നു. സത്യത്തിൽ പുറത്ത് കാണുന്നതോ കേൾക്കുന്നതോ ഒന്നും അല്ല കണ്ണേട്ടൻ വീട്ടിൽ തികച്ചും മറ്റൊരാൾ ആണ്. സംസാരത്തിലും അതെ എന്തോരം കാര്യങ്ങൾ ആണെന്നോ മാഷേ എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തരുന്നത്. എന്തോ അതൊക്കെ കാണുമ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് കണ്ണേട്ടനോട് ബഹുമാനം ആണ് തോന്നുന്നേ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് സാബു ഇക്ക എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു കണ്ണേട്ടൻ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത് നേരെ ആകാൻ ഒന്നും ആരും ഇല്ലല്ലോ അതായിരിക്കും കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങനെ ആയെ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞ് കൊടുത്താൽ ചിലപ്പോൾ കണ്ണേട്ടൻ മാറും എന്നും, കൂട്ടിന് ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെ ജീവിക്കാൻ തോന്നു എന്നൊക്കെ. ഇതൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോ എന്തോ എനിക്ക് വേണ്ടി ആണ് കണ്ണേട്ടൻ മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നും. ഇനി കാരണം എന്ത് തന്നെ ആയാലും എനിക്ക് ഇവിടെ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ അന്യമായി നിന്ന സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും ഒക്കെ കിട്ടുന്നുണ്ട് അല്ല കണ്ണേട്ടൻ നൽകുന്നുണ്ട്. ഇനി നന്നാവാൻ ശ്രെമിക്കുകയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് ഉറപ്പ് ഉണ്ട് മാഷേ ഇന്ന് കണ്ണേട്ടനെ കുറ്റം പറയുന്ന നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് നാളെ നല്ലത് പറയിക്കാൻ കഴിയിക്കും എന്ന് അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കൊണ്ട് അതിന് കഴിയും എന്ന്. " : കേൾക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയത് പോലെ ഗൗരി അത്രയും പറഞ്ഞു. എന്ത് കൊണ്ട് താൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ല എങ്കിലും അവസാനം പറഞ്ഞതിന് അത്രയും ദൃഡത ഉണ്ടായിരുന്നു അത് പറഞ്ഞ് നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണ് മതിൽ കടന്ന് വരുന്നവനിൽ ആയിരുന്നു. മാഷും നോക്കി കാണുവായിരുന്നു തന്റെ ചോദ്യത്തിന് വാചാലം ആയവളെ. പൊതുവെ ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്ത കാര്യം ആണെങ്കിലും മുക്കിയും മൂളിയും അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കിൽ മറുപടി തരുന്നവൾ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും വാചാലം ആയെങ്കിൽ കണ്ണൻ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം ചെറുതല്ല എന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ഒപ്പം ഗൗരി അവനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത വിളിയും അവനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം, അത് പക്ഷെ പ്രണയത്തിന്റെയോ സ്നേഹത്തിന്റെയോ ഭാവം ആയിരുന്നില്ല മറിച്ച് ആരിൽ നിന്നോ പരിഗണിക്കപ്പെട്ട സന്തോഷവും, സമാധാനവും അതെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എല്ലാം കൊണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് ഉള്ള ആകെ പുകയുന്നത് പോലെ തോന്നി. വീണ്ടും അവളോട് എന്തോ പറയാൻ വന്നതും അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന കണ്ണനെയും അത് കണ്ട് എണീറ്റ് മാറി നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയെയും ആണ് കാണുന്നത്. പതിവിന് വിപരീതമായി മുൻ വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നതും പരിചയം ഇല്ലാത്ത ചെരുപ്പും കണ്ടതും ഒരു സംശയത്തോടെ ആണ് കണ്ണൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. അകത്ത് ഇരിക്കുന്ന മധ്യവയസകൻ ആയ വ്യക്തിയെ കണ്ടതും അവന്റെ നെറ്റി ഒന്നും കൂടി ചുളിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഗൗരിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അറിയുന്ന വെക്തി ആണെന്ന് അവൻ ഊഹിച്ചു. " കണ്ണേട്ടാ ഇതാ രാഘവൻ മാഷ്.... ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എന്നെ നൃത്തം പഠിപ്പിച്ച മാഷിനെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ആണിത്. ചെന്നൈയിൽ ഒരു പ്രോഗ്രാമിന് പോയതായിരുന്നു ഇന്നലെയാ വന്നേ അപ്പോഴാ എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ വിവരം മാഷറിഞ്ഞേ, ഇന്ന് എന്നെ കാണാൻ വന്നതാ, വന്നിട്ട് കുറച്ച് നേരമായി " : മാഷ് കാണാൻ വന്ന സന്തോഷത്തിൽ ഗൗരി തിടുക്കത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വാക്കുകളിൽ മറഞ്ഞ് ഇരുന്ന സന്തോഷം കണ്ണനും മാഷിനും ഒരു പോലെ മനസ്സിലായി. മാഷിന് അവളോട് അലിവ് തോന്നിയെങ്കിൽ കണ്ണന്റെ ഭാവം എന്തെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കണ്ണൻ അദ്ദേഹത്തെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് മാഷിന് എതിരെ ഉള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു.   വെള്ള മുണ്ടും ഷർട്ടുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേഷം ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ കണ്ടാൽ ഒരു നർത്തകൻ ആണെന്ന് പറയില്ല കണ്ണൻ ഓർത്തു. മാഷും മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ അളക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. കാവി മുണ്ടും ഒരു അയഞ്ഞ ഷർട്ടും ആണ് അവന്റെ വേഷം, മുടി കുറച്ച് നീട്ടി വളർത്തിയിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും താടി മുൻപത്തെ അത്രയും ഇല്ല. മുൻപ് കണ്ണനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും ഇത്രയും അടുത്ത് ആദ്യമായിട്ടാണ് അവനെ അദ്ദേഹം കാണുന്നത്. കണ്ണൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നത് കണ്ടതും ഗൗരി മാഷ് കുടിച്ച വെച്ച ഗ്ലാസും എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ മറ്റൊരു ഗ്ലാസ്സ് മോരും അവളുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അത് കണ്ണൻ കൊടുത്ത് കൊണ്ട് മതിലിൽ ചാരി നിന്നു. " എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിരുന്നോ...? " : ഏറെ നേരത്തെ മൗനം വെടിഞ്ഞ് കൊണ്ട് കണ്ണൻ തിരക്കി. സത്യത്തിൽ അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും എന്ത് പറഞ്ഞ് സംസാരിച്ച് തുടങ്ങണം എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. " ഹ്മ്മ് ഞാൻ പ്രാതൽ കഴിച്ചിട്ടാണ് ഇറങ്ങിയത് " : അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. " അത് രാവിലെ അല്ലെ ഇപ്പൊ ഊണ് കഴിക്കാൻ ഉള്ള സമയം ആയില്ലേ, ഊണ് ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ട് പോകാം " : അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവൻ പറഞ്ഞത് അതാണ്. അത് കേട്ടതും ഗൗരിയുടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്ന് പോയി. " അതൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ ഇറങ്ങും ഇവളെ ഒന്ന് കാണാൻ വന്നതാ " : അവന്റെ മറുപടിക്ക് ഒരു വല്ലായിമയോടെ എടുത്ത് അടിച്ചത് പോലെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. " അത് ഒന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റത്തില്ല.... കുറച്ച് മുന്നേ മാഷ് തന്നെ അല്ലെ പറഞ്ഞെ എന്നെ മോളെ പോലെ ആണ് കാണുന്നത് എന്ന് എന്നിട്ട് മോൾടെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒന്നും കഴിക്കാതെ പോകുവാണോ... നേരം ഇത്രയും ആയില്ലേ ഇനി കഴിച്ചിട്ട് പോകാം മാഷേ.... ഞാൻ പോയി എല്ലാം തയ്യാറാക്കട്ടെ.. " : മാഷിനുള്ള മറുപടി നൽകിയത് ഗൗരി ആണ്. അതും പറഞ്ഞ് കണ്ണൻ കുടിച്ച് വെച്ച ഗ്ലാസും എടുത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവൾക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ കണ്ണൻ എന്ത് പറയും എന്ന് ഓർത്താണ് അവൾ അതെ കുറിച്ച് പറയാഞ്ഞത്, കാരണം പണ്ടൊരിക്കൽ മാഷ് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ചായക്ക് ഒപ്പം പലഹാരം കൂടി എടുത്ത് വെച്ചപ്പോൾ സരസ്വതി കയ്യിൽ പിച്ചിയ വേദന ഇന്നും അവൾക്ക് ഓർമയുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഇതാ അവളുടെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞത് പോലെ കണ്ണൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അവൾ അത്രയേറെ സന്തോഷത്തോടെ അവളുടെ പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം...? ഗൗരി ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയാണ് നിന്റെ അഭിനയം ഒന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കണം എന്ന് ഇല്ല " : ഗൗരി കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതും തികഞ്ഞ രോഷത്തോടെ മാഷ് അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം എന്താണ് ചോദിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അവനെ ഒന്ന് സംശയിച്ചു എങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ ഏത് ഒക്കെ വഴി സഞ്ചരിച്ച് കാണും എന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവന്റെ അധരത്തിൽ ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞു. പല അർത്ഥങ്ങളും നിറച്ചൊരു ചിരി..........!!!!!!! തുടരും...... ഈ രാഘവൻ മാഷ് നമ്മുടെ ഗൗരിയുടെയും കണ്ണന്റെയും ജീവിതത്തിൽ ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നം ആകുമോ 🧐🧐🧐 ഇന്നലെ ഇട്ട part ന്റെ കമന്റ്സ് ഒക്കെ ഇപ്പോഴാണോ വായിച്ചേ. And എന്താ പറയാ കഥ വായിച്ചിട്ട് നിങ്ങളുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും അഭിപ്രായം കേൾക്കുമ്പോൾ നല്ല സന്തോഷം തോന്നുന്നുണ്ട്. ഹാ പിന്നെ കഥ എനിക്ക് daily തരാൻ പറ്റൂല്ല കേട്ടോ. എന്നിട്ടും ഞാൻ മാക്സിമം ഒന്നിടവിട്ട് തരാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. സൊ നിങ്ങൾ എല്ലാം support ചെയ്ത് കൂടെ നിക്കുക 🫂❤️ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #💞 പ്രണയകഥകൾ