❤️‍🔥 The women who destroyed Him ❤️‍🔥 Part 5 ആ രാത്രി. ദേവ് കുടുംബത്തിന്റെ കൊട്ടാരം പോലെയുള്ള വീട്. പുറത്ത് നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം പതിവുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. വിലകൂടിയ കാറുകൾ. സുരക്ഷാ ജീവനക്കാർ. തിളങ്ങുന്ന ലൈറ്റുകൾ. ആഡംബരത്തിന്റെ എല്ലാ അടയാളങ്ങളും. പക്ഷേ ആ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഇന്ന് ഒരു വിചിത്രമായ നിശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡൈനിംഗ് ഹാൾ. നീണ്ട മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. വിഹാന്റെ അച്ഛൻ വിക്രം ദേവ്. അമ്മ. ചെറിയ സഹോദരൻ അർജുൻ. ചില ഡയറക്ടർമാരും കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്ന അംഗങ്ങളും. സാധാരണ ഭക്ഷണസമയത്ത് ബിസിനസ് കാര്യങ്ങൾ അധികം സംസാരിക്കാറില്ല. പക്ഷേ ഇന്ന് സാഹചര്യം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് കത്തിയും ഫോർക്കും തട്ടുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. ആരും സംസാരിക്കുന്നില്ല. അവസാനം വിക്രം ദേവ് കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "ഇന്ന് മുഴുവൻ മാധ്യമങ്ങൾ എന്തായിരുന്നു കണ്ടില്ലേ ?" ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. "ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കട്ടെ?" അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നേരെ വിഹാനിലേക്ക് നീങ്ങി. "എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു ഇത്?" വിഹാൻ ശാന്തനായിരുന്നു. "അച്ഛാ—" "എനിക്ക് കാരണം വേണ്ട." വിക്രം ദേവിന്റെ ശബ്ദം മുറിഞ്ഞു. "എനിക്ക് ഫലം അറിയാം.നീ തോറ്റു." മുറി വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. "ഒരു സ്ത്രീ നിന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തി." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരുന്നവർ അസ്വസ്ഥരായി. പക്ഷേ വിക്രം ദേവ് നിർത്തിയില്ല. "വർഷങ്ങളായി നാം നിർമ്മിച്ച പേരാണ് ഇന്ന് വാർത്തകളിൽ പരിഹാസമായി മാറിയത്." "ഓഹരികൾ താഴ്ന്നു." "മാധ്യമങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നു." "നിക്ഷേപകർ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു." "എല്ലാത്തിനും കാരണം എന്താണ്?" അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "നിന്റെ പരാജയം." വിഹാന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ മുറുകി. പക്ഷേ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒരു കുടുംബ ഡയറക്ടർ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "വിക്രം പറയുന്നത് ശരിയാണ്.മാർക്കറ്റിൽ നമ്മളെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ മാറുന്നു." "ഇത് ഒരു അപകടകരമായ സൂചനയാണ്." മറ്റൊരാൾ ഉടൻ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. "ആധിഷ റാവു ഇപ്പോൾ നിക്ഷേപകരുടെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാണ്." "അവൾ വളരുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിഹാന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ആ പേര് മുഴങ്ങി. ആധിഷ. എന്തുകൊണ്ടോ അവളുടെ പേര് കേൾക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവന് ദേഷ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ കൗതുകം തോന്നി. അപ്പോഴായിരുന്നു അർജുൻ ചിരിച്ചത്. ചെറിയൊരു ചിരി. പക്ഷേ അത് എല്ലാവരും കേട്ടു. "എന്താണ് ഇത്ര തമാശ?" വിക്രം ദേവ് ചോദിച്ചു. അർജുൻ ചുമലുയർത്തി. "ഒന്നുമില്ല.പക്ഷേ സത്യത്തിൽ ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു." അവൻ വിഹാനെ നോക്കി. "ചേട്ടനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഒരാൾ വേണമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു.പക്ഷേ അത് ഇത്ര വേഗം സംഭവിക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചില്ല." മേശപ്പുറത്ത് വീണ്ടും നിശബ്ദത. വിഹാൻ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി. അർജുൻ നിർത്തിയില്ല. "സോഷ്യൽ മീഡിയ കണ്ടോ?" "ഐസ് ക്വീൻ." "കോർപ്പറേറ്റ് ക്വീൻ." "ദി വുമൺ ഹു ഡിഫീറ്റഡ് വിഹാൻ ദേവ്." അവൻ ചിരിച്ചു. "നല്ല ടൈറ്റിലുകളാണ്." "മതി." വിഹാന്റെ ശബ്ദം തണുത്തിരുന്നു. അർജുൻ ചിരി നിർത്തി. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പരിഹാസം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. "സത്യം പറഞ്ഞതല്ലേ." വിഹാൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ക്ഷമ അവസാനിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ വിക്രം ദേവ് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. "ഇരിക്ക്." ആജ്ഞ പോലെ. വിഹാൻ വീണ്ടും ഇരുന്നു. അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും അവനിലായിരുന്നു. "ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം.നീ വെറും ഒരു പ്രോജക്ട് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല പക്ഷെ ഇവിടെ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായയ്ക്കാണ് ക്ഷതം സംഭവിച്ചത്.ഇന്ന് അവർ നിന്നെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.നാളെ നമ്മളെക്കുറിച്ചാകും." അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. "ആ പെൺകുട്ടി ആരാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.പക്ഷേ അവൾ നമ്മുടെ വഴിയിൽ നിൽക്കുന്നു." വിഹാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ആധിഷയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. വിജയ പ്രഖ്യാപന സമയത്തെ ആ ശാന്തമായ മുഖം. അവനെ നോക്കുമ്പോഴുള്ള ആ തണുത്ത കണ്ണുകൾ. അവനെ പൂർണ്ണമായും അവഗണിച്ച ആ നിമിഷങ്ങൾ. അവൻ അറിയാതെ തന്നെ വീണ്ടും അവളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. അവളെ തോൽപ്പിക്കണമെന്നല്ല. അവളെ മനസ്സിലാക്കണം. എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൾക്ക് തന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു പരിഗണന പോലും ഇല്ലാത്തത്? ആ ചോദ്യങ്ങൾ അവനെ കൂടുതൽ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് വിക്രം ദേവ് അവസാനമായി സംസാരിച്ചത്. ശബ്ദം തണുത്തിരുന്നു. ആജ്ഞ പോലെയും. "ഈ പ്രശ്നം ഇവിടെ അവസാനിക്കണം.എനിക്ക് വിശദീകരണങ്ങൾ വേണ്ട.എനിക്ക് ഫലം വേണം." ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. "ഇത് ശരിയാക്ക്.....Fix this." വിഹാൻ അച്ഛനെ നോക്കി. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിയത് മറ്റൊരു പേര് മാത്രമായിരുന്നു. ആധിഷ. അവൾ വെറും ഒരു എതിരാളി മാത്രമാണെന്ന് അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അറിയാതെ തന്നെ... അവൾ അവന്റെ ചിന്തകളുടെ ഭാഗമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 🖤..................... 🖤 മുംബൈ. രാത്രി. ദേവ്‌ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സിലെ ഏറ്റവും മുകളിലെ നില. നഗരം മുഴുവൻ വെളിച്ചത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ ആ വെളിച്ചങ്ങളിലൊന്നും വിഹാന്റെ ശ്രദ്ധ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ മുന്നിൽ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ ഒരു പേര്. ആധിഷ റാവു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി അവൻ അറിയാതെ തന്നെ ആ പേരിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ തോൽവി. മാധ്യമങ്ങൾ. കുടുംബത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം. എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ ആ ഒരേയൊരു പേര്. ആധിഷ. അവൻ കസേരയിൽ പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. "നീ ആരാണ്...?" അവൻ പതുക്കെ സ്വയം ചോദിച്ചു. ആ സമയത്തായിരുന്നു ഓഫീസിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടിയത്. "അകത്തേക്ക് വരൂ." വാതിൽ തുറന്ന് ആര്യൻ അകത്തേക്ക് വന്നു. "ഇപ്പോഴും ഓഫീസിലാണോ?" "ഉറക്കം വരുന്നില്ല." വിഹാൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. ആര്യൻ മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. "ഇപ്പോഴും അവളെക്കുറിച്ചാണോ ചിന്തിക്കുന്നത്?" വിഹാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അതുതന്നെ മറുപടിയായിരുന്നു. ആര്യൻ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി. "നീ ഒരു എതിരാളിയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത് ഞാൻ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്." വിഹാൻ ചിരിച്ചില്ല. "അവൾ സാധാരണ എതിരാളിയല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കറിയേണ്ടത്....ആരാണ് അവൾ?" ആര്യൻ പതുക്കെ തലകുലുക്കി. "അതിന് ഞാൻ ഒരാളെ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്." വിഹാന്റെ കണ്ണുകൾ അവനിലേക്ക് നീങ്ങി. "സ്വകാര്യ അന്വേഷണസംഘം...അവർ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ റിപ്പോർട്ട് കിട്ടും." വിഹാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു താൽപര്യം തെളിഞ്ഞു. അത് ആര്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന് ചെറിയ അസ്വസ്ഥത തോന്നി. കാരണം ഇത് ഇനി വെറും ബിസിനസ് കാര്യമാണോ എന്ന് പോലും അവന് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ. അന്വേഷണം പുരോഗമിച്ചു. ആധിഷ റാവുവിന്റെ ഭൂതകാലം. വിദ്യാഭ്യാസം. ബിസിനസ് ചരിത്രം. കുടുംബം. സാമ്പത്തിക രേഖകൾ. എല്ലാം പരിശോധിച്ചു. പക്ഷേ വിചിത്രമായ ഒരു കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ കഴിയുന്ന വിവരങ്ങൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. അവൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇല്ല. പാർട്ടികളിൽ പങ്കെടുക്കാറില്ല. ഗോസിപ്പുകളിൽ ഇല്ല. പ്രണയബന്ധങ്ങളില്ലില്ല . വിവാദങ്ങളിൽ ഇല്ല. അഴിമതി ആരോപണങ്ങളില്ലില്ല . അവൾക്ക് ദുർബലതകളില്ല. അവൾ ഒരു മനുഷ്യനെക്കാൾ ഒരു രഹസ്യം പോലെയായിരുന്നു. ഓരോ റിപ്പോർട്ടും വായിക്കുമ്പോഴും വിഹാന്റെ നെറ്റി കൂടുതൽ ചുളിയാൻ തുടങ്ങി. "അസാധ്യം." അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "എല്ലാവർക്കും എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും." "എല്ലാവർക്കും." പക്ഷേ ആധിഷക്ക് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. കുറഞ്ഞത് പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ. അഞ്ചാം ദിവസം. വൈകുന്നേരം. ഓഫീസിന്റെ വാതിൽ വീണ്ടും തുറന്നു. ഈ തവണ അകത്തേക്ക് വന്നത് ഒരു മധ്യവയസ്കനായിരുന്നു. അന്വേഷണ സംഘത്തിന്റെ തലവൻ. കൈയിൽ കട്ടിയുള്ള ഒരു ഫയൽ. അവൻ മേശപ്പുറത്ത് അത് വെച്ചു. "എല്ലാം കിട്ടിയോ?" വിഹാൻ ചോദിച്ചു. ആ മനുഷ്യൻ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അത് കണ്ടപ്പോൾ വിഹാന്റെ ശ്രദ്ധ മൂർച്ഛിച്ചു. "എന്താണ് പ്രശ്നം?" അന്വേഷകൻ കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് നിശബ്ദനായി. ശേഷം പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "സാർ..." "ഒരു കാര്യം ശരിയായി തോന്നുന്നില്ല." വിഹാന്റെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുരുങ്ങി. "എന്താണ്?" അന്വേഷകൻ ഫയൽ തുറന്നു. അതിനുള്ളിലെ ചില പഴയ രേഖകൾ പുറത്തെടുത്തു. പഴയ വാർത്താ റിപ്പോർട്ടുകൾ. ബാങ്ക് രേഖകൾ. കമ്പനി ഫയലുകൾ. എല്ലാം വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ളവ. "ഇവ ആധിഷ റാവുവിന്റെ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്." അവൻ പറഞ്ഞു. വിഹാൻ മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. "തുടരൂ." "വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവരുടെ കുടുംബത്തിന് ഒരു ബിസിനസ് തകർച്ച സംഭവിച്ചിരുന്നു.അവരുടെ കമ്പനി പൂർണമായി നശിച്ചു." " കടങ്ങൾ." "നിക്ഷേപകരുടെ പിന്മാറ്റം." വിഹാൻ ശാന്തമായി കേട്ടിരുന്നു. "അത് സംഭവിക്കാൻ കാരണമായ തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒന്ന്....." അന്വേഷകൻ വാക്കുകൾ നിർത്തി. ശേഷം പതുക്കെ ഫയലിലെ ഒരു പേജ് അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീക്കി. "ദേവ്‌ ഗ്രൂപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്." മുറി നിശബ്ദമായി. വിഹാൻ പേജ് എടുത്തു. അതിൽ പഴയ രേഖകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛന്റെ ഒപ്പ്. ദേവ്‌ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പേര്. ഒരു ബിസിനസ് തീരുമാനം. അതിനുശേഷം... ആധിഷയുടെ കുടുംബത്തിന്റെ വീഴ്ച. വിഹാന്റെ കണ്ണുകൾ ആ പേജിൽ തന്നെ നിന്നു. "ഇല്ല..." അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അന്വേഷകൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. "ഇതിലും വിചിത്രമായ കാര്യം വേറെയുണ്ട്." "ആധിഷ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥാനത്തേക്ക് എത്താൻ വർഷങ്ങളെടുത്തു.അവൾക്ക് ഈ വിവരങ്ങൾ അറിയാതിരിക്കാൻ സാധ്യതയില്ല." വിഹാൻ പതുക്കെ തല ഉയർത്തി. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ ചോദ്യം ഉയർന്നു. അവൾക്ക് ഇതെല്ലാം അറിയാമായിരുന്നോ? അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ... അവൾ എന്തിനാണ് തിരികെ വന്നത്? പ്രതികാരത്തിനോ? അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തിനോ? അവൻ വീണ്ടും ഫയലിലേക്ക് നോക്കി. ആദ്യമായി തോൽവിയേക്കാൾ വലിയ ഒരു രഹസ്യം അവന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. ആധിഷ റാവു. ഐസ് ക്വീൻ. അവനെ തോൽപ്പിച്ച സ്ത്രീ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ... അവൾ ഒരു എതിരാളി മാത്രമല്ല. അവൾ ഒരു ചോദ്യമായിരുന്നു. ഒരു അപകടകരമായ ചോദ്യം. വിഹാൻ ഫയൽ അടച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടു. ശേഷം അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "യഥാർത്ഥത്തിൽ... ആരാണ് ആധിഷ റാവു?" To Be Continued... 🖤 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #💌 പ്രണയം
13 likes
11 shares

More like this