ഭാഗം 3 മനയുടെ പടിവാതിൽക്കൽ കിടന്ന ആ പാലപ്പൂവ് ദേവൻ കയ്യിലെടുത്തു. ഇത്തവണ അത് വാടിയില്ല. അതിന്റെ വശ്യമായ ഗന്ധം അവനിൽ ഒരുതരം മയക്കം ഉണ്ടാക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൻ അത് പോക്കറ്റിലിട്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു.... ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ഗൗതമും അഭിയും കാറിൽ മനയുടെ മുന്നിലെത്തി. ഗൗതം ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫറാണ് അഭിജിത്ത് എപ്പോഴും തമാശകൾ പറയുന്ന കൂട്ടത്തിലും. മനയുടെ പ്രൗഢിയും കാടുപിടിച്ച അവസ്ഥയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഗൗതം തന്റെ ക്യാമറ പുറത്തെടുത്തു.... "ഡാ ദേവാ... ഇതൊരു ഒന്നൊന്നര ലൊക്കേഷൻ ആണല്ലോ നീ എന്തായാലും ഭാഗ്യവാനാണ്" ഗൗതം ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു... എന്നാൽ അഭി അല്പം ഭയത്തോടെയാണ് ചുറ്റും നോക്കിയത്. "എന്തോ ഒരു പന്തികേടുണ്ട് ഈ വീടിന്. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ്... നമ്മൾ ഇന്ന് ഇവിടെ തന്നെയാണോ ഉറങ്ങുന്നത്?" "നീ പേടിക്കാതെടാ അഭി ഞാൻ ഇന്നലെ ഇവിടെ തനിച്ചല്ലേ ഉറങ്ങിയത്?" ദേവൻ അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു... അവർ മൂവരും കൂടി മനയുടെ ഓരോ മുറികളും നടന്നു കണ്ടു. മുകളിലത്തെ നിലയിലെ വലിയ ഹാളിന്റെ അറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ ഗൗതം പെട്ടെന്ന് നിന്നു. "ആരാ അത്?" അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു... ഹാളിന്റെ മറുവശത്തെ ജനലിലൂടെ ഒരു പെൺരൂപം നടന്നുപോകുന്നത് ഗൗതം കണ്ടു. ദേവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. അത് വേദയായിരുന്നു. അവൾ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.  "ഇത് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ കുട്ടിയാണ്, വേദ." ദേവൻ അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നടന്നു. "വേദ ഇതെന്റെ കൂട്ടുകാരാണ് ഗൗതമും അഭിജിത്ത്" വേദ അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി. "ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ ഉറങ്ങാൻ തന്നെയാണോ ഭാവം?" അവളുടെ ചോദ്യം അഭിക്കു അല്പം കൂടി ഭയപ്പെടുത്തി... "അതെ എന്താ കുഴപ്പമുണ്ടോ?" ഗൗതം ചോദിച്ചു... "കുഴപ്പമില്ല... പക്ഷേ രാത്രിയിൽ ഈ മനയുടെ വടക്കേ വശത്തുള്ള ആ കുളം ഉണ്ടല്ലോ അങ്ങോട്ടേക്ക് ആരും പോകരുത്. അവിടെ പഴയ ചില കെട്ടുകഥകളുണ്ട്." വേദ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി... "എന്താ ആ കഥകൾ?" ദേവൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു... "അത് വഴി പോയവർ പിന്നെ തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ലെന്ന് നാട്ടുകാർ പറയും. രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് ശേഷം അവിടെ പാലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം കൂടും. അത് ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെ സമയമാണ്." വേദ ഇത് പറഞ്ഞു പതുക്കെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്ന് താഴേക്ക് പോയി. സന്ധ്യയായി. അഭിജിത്ത് ചായക്കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ തുറന്നു.... അവർ നടുമുറ്റത്ത് ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ മനയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു വിചിത്രമായ ശബ്ദം കേട്ടു. ആരോ ചിലങ്ക കെട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് പോലെ... "നീ കേട്ടോ അത്?" അഭി ദേവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. "കാറ്റായിരിക്കുംടാ ഈ പഴയ വലിയ വീടല്ലേ" ദേവൻ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ പേടി ഉടലെടുത്തു. പെട്ടെന്ന് അഭി നിലവിളിച്ചു. അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണപ്പൊതി നിലത്തു വീണു. പൊതിക്കുള്ളിൽ കഴിക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന ഭക്ഷണം മുഴുവൻ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് പുഴുക്കൾ നിറഞ്ഞ് ചീഞ്ഞഴുകിയിരിക്കുന്നു.. "ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? പത്ത് മിനിറ്റ് മുൻപ് വാങ്ങിയതല്ലേ ഇത്" ഗൗതം അമ്പരന്നു... ഭയന്നോടിയ അഭി നടുമുറ്റത്തെ തൂണിൽ ചാരി നിന്നു. അപ്പോൾ അവന് പിന്നിലെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം മന്ത്രിക്കുന്നത് ദേവൻ കേട്ടു. "ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ... നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ചതിയാണ്!" ദേവൻ ടോർച്ച് അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ തൂണിൽ ഒരു രക്തവർണ്ണത്തിലുള്ള കൈപ്പത്തിയുടെ അടയാളം തെളിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... തുടരൂ..... #💌 പ്രണയം #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ