ബാലസാഹിത്യം അദ്ധ്യായം 3 : ചിരിക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടം പിറ്റേന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ ആദി എഴുന്നേറ്റു. ജനൽ തുറന്നപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. പുറത്തുനിന്ന് കുയിലിന്റെ മധുരഗാനം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഇന്നലെ കിട്ടിയ വെള്ളിത്താക്കോൽ അവൻ വീണ്ടും കൈയിലെടുത്തു. അതിൽ ചെറിയൊരു ഇലയുടെ രൂപം കൊത്തിവെച്ചിരുന്നു. സൂര്യപ്രകാശം പതിഞ്ഞപ്പോൾ അത് മിന്നിമറഞ്ഞു. അൽപസമയത്തിനകം മീരയും നന്ദനും ദിയയും എത്തി. "ഇന്ന് ചിരിക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ടെത്തണം!" നന്ദൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. നാലുപേരും വീണ്ടും കുന്നിൻ മുകളിലെ മാന്ത്രിക മരത്തിനരികിലെത്തി. ചിന്നു ഇതിനകം അവരെ കാത്തിരുന്നു. "വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്കുള്ള വഴി നേരെയല്ല," ചിന്നു പറഞ്ഞു. "നല്ല മനസ്സുള്ളവർക്കാണ് അത് തുറന്നുകാണുക." "അപ്പോൾ നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?" ആദി ചോദിച്ചു. ചിന്നു ഒരു ചെറിയ പച്ച ഇല നിലത്തിട്ടു. അത്ഭുതം! ആ ഇല വായുവിൽ പറന്ന് ഒരു ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി. "ഇലയെ പിന്തുടരൂ," ചിന്നു പറഞ്ഞു. അവർ കാട്ടിലൂടെ നടന്നു. വഴിയിൽ വർണശലഭങ്ങൾ പറന്നു. മരങ്ങളിൽ നിന്ന് കുരങ്ങന്മാർ അവരെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. മാൻകൂട്ടം പേടിക്കാതെ അവരുടെ അരികിലൂടെ നടന്നു. കുറച്ച് ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ പുഴയുടെ കരയിലെത്തി. അവിടെ ഒരു മരപ്പാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ പാലത്തിന്റെ നടുവിലെ പലകകൾ പൊട്ടിയിരുന്നു. "ഇനി എങ്ങനെ കടക്കും?" ദിയ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് പാലത്തിനടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ആമ തല പുറത്തിട്ടത്. "നിങ്ങൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്?" അത് ചോദിച്ചു. നന്ദൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ഇവിടെയും മൃഗങ്ങൾ സംസാരിക്കുമോ?" ആമ പുഞ്ചിരിച്ചു. "മാന്ത്രിക മരത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ അറിയാം." ആദി ആമയോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു. ആമ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. "ഈ പാലം ശരിയാക്കിയാൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയൂ." "പക്ഷേ എങ്ങനെ?" മീര ചുറ്റും നോക്കി. അടുത്തുകിടന്നിരുന്ന മരക്കൊമ്പുകളും കയറുപോലെ വളർന്നിരുന്ന വള്ളികളും ഉപയോഗിച്ച് അവർ പൊട്ടിയ ഭാഗം ഉറപ്പിച്ചു. നന്ദൻ പലകകൾ ശരിയായി വെച്ചു. ആദി അവയെ കെട്ടിപ്പിടിപ്പിച്ചു. ദിയ ആമയെ സുരക്ഷിതമായി മറുകരയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. എല്ലാവരും ചേർന്ന് പാലം വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്നവിധം നന്നാക്കി. ആമ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ യാത്ര മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ യാത്രയും എളുപ്പമാക്കി." അത് പറഞ്ഞതും പുഴയിലെ വെള്ളം തിളങ്ങി. വെള്ളത്തിൽ ഒരു സ്വർണഅമ്പ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ അമ്പ് കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. "അതാണ് ശരിയായ വഴി!" ആമ പറഞ്ഞു. കുറച്ചുകൂടി നടന്നപ്പോൾ അവർ ഒരു വലിയ പാറയുടെ മുന്നിലെത്തി. പാറയുടെ മറുവശത്തുനിന്ന് വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവർ പാറ ചുറ്റി മറുവശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ... കണ്ണുകൾ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഉയരത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം താഴേക്ക് പതിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദം സാധാരണ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റേതായിരുന്നില്ല. അത്... കുട്ടികളുടെ ചിരിപോലെ മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു! "ഹാ... ഹാ... ഹാ..." മധുരമായ ചിരി കാടാകെ നിറഞ്ഞു. "ഇതാണോ... ചിരിക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടം?" ആദി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു നീലവെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മൃദുവായ ശബ്ദം കേട്ടു— "രണ്ടാമത്തെ താക്കോൽ കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ, വെള്ളം പറയുന്ന കടങ്കഥയ്ക്ക് ഉത്തരം പറയണം..." നാലു കുട്ടികളും ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി. അടുത്ത നിമിഷം, വെള്ളത്തിൽ അക്ഷരങ്ങൾ തെളിയാൻ തുടങ്ങി... (തുടരും...) #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ