അമ്പിളി 🌝
2K views • 16 hours ago
#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
MY DOCTOR ❤️44
" ബേബി ഗേൾ..... Cool down... ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ്.... ഒട്ടും പ്രൈവസി ഇല്ലാത്തൊരിടത്തു നിന്ന് നീ ഒട്ടും comfortable ആവാതിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ചുംബനത്തിന് മുതിരുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. " അവളുടെ വിറക്കുന്നു കണ്ണുകളും ചുണ്ടുകളും നോക്കി വാത്സല്യത്തോടെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അഞ്ജുവിന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്.
" ഞാൻ ഓർത്തു..... "
" ഈ കുഞ്ഞി തല തൽക്കാലത്തിന് ഒന്നും ഓർക്കണ്ട...... "
ഏഥൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു വണ്ടിയെടുത്തു. അഞ്ജു ആദ്യത്തെക്കാൾ മുറുകെ ഏഥനെ പുണർന്നിരുന്നു.
ഹോസ്റ്റലിൽ ഇറക്കി വിടുമ്പോൾ ഏഥന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത നിരാശ നിഴലിച്ചിരുന്നു.
" പോട്ടെ.... " അവളുടെ വിരൽ തുമ്പിൽ പിടിച്ചു പരിഭവത്തോടെ ഏഥൻ ചോദിച്ചു.
" എന്റെ പൊന്ന് ഡോക്ടറെ..... ഇത് ടീനെജർ ബോയ്സിനെക്കാളും കഷ്ട്ടമാണല്ലോ.... " അവനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു അഞ്ചു പറഞ്ഞു.
" എന്ത് ചെയ്യാനാ ബേബി ഗേൾ, നീ എന്റെ central nervous system മൊത്തം വ്യാപിച്ചങ്ങനെ കിടക്കുകയല്ലേ.... "
അഞ്ചു നാണത്തിൽ കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരി തൂകി. അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കുകൾക്കും അവളിലെ പെണ്ണിനെ ആനന്ദത്തിൽ എത്തിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടല്ലോ..
" പോട്ടെ.... നാളെ കുറച്ചു ബിസി ഡേ ആണ്.. കുറച്ചു ഓപ്പറേഷൻസ് ഒക്കെ ഉണ്ട്.... ഞാൻ ഒട്ടും അവൈലബിൾ ആയിരിക്കില്ല....."
" ഹ്മ്മ്....എന്നാൽ പൊക്കോ. പോയി കുളിച്ചു നല്ല കുട്ടിയായി കിടന്നുറങ്.....എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാനും മറക്കരുത് .... "
" ഹ്മ്മ്..... " അതിനൊന്ന് മൂളി. അവളുടെ വിരൽ തുമ്പിൽ ചെറിയൊരു ചുംബനം കൂടെ കൊടുത്തു ഏഥൻ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു പോയി. അവൻ കണ്ണകലത്തിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജു ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് കയറി പോയി.
********************
ഒരു ദിവസത്തെ യാത്ര കഴിഞ്ഞു ഏകദേശം
രാവിലെ പത്തുമണി കഴിഞ്ഞുകാണും അജു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ. കുളിച്ചു സെറ്റ് ആയി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിൽ കയറി കിടന്നതാണ്. ഉച്ചയായിട്ടും അതേ കിടപ്പ്. നിർമല ആ കിടപ്പ് കണ്ട് പതുക്കെ അവനടുത്തെത്തി ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടു അതിലേക്കിരുന്നു.
" അജു..... വന്നപ്പോൾ തുടങ്ങിയ കിടപ്പണിത്..... എന്താ ഇതിന്റെ അർത്ഥം. " നിർമലയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഒരു പകപ്പോടെ അജു തിണ്ണയിൽ എണീറ്റിരുന്നു.
അവന്റെ ഭാവം നിർമലയെ കൂടുതൽ ആശയകുഴപ്പത്തിലാക്കി.
" ആളെ ടെൻഷൻ ആകാതെ പറ മോനേ...."
" അമ്മേ..... അഞ്ജുവിനെ മഹേഷേട്ടന് കിട്ടുമെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല....... "
" എന്ത്..... എന്താ നീ പറഞ്ഞത്.... അവിടുന്ന് വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിൽ നിന്നൊക്കെ നീ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ ഞാൻ ഊഹിച്ചതാ എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന്..... എന്താ ഉണ്ടായത്. നീ കാര്യം പറയ്യ്.... " വല്ലാത്ത ആദിയോടെ നിർമല പറഞ്ഞു. അവിടെ നടന്നതൊക്കെ അജു വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ അവരെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു.
" അമ്മേ.... അവളുടെ കാമുകനെന്ന് പരായൈന്നവനും അവന്റെ അപ്പനെന്ന് പറയുന്നവനും ചില്ലറക്കാരല്ല എന്നാണെന്റെ ഊഹം. അവരുടെ രണ്ടിന്റെയും നോട്ടം മതി നമ്മൾ വിറച്ചു പോവാൻ. അവളുടെ ജീവിതം കൊണ്ടവൾ എന്തോ ചെയ്തോട്ടെ. പക്ഷെ എനിക്ക് മഹിമയെ നഷ്ടപ്പെടരുത്...." അജു പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ നിർമല അവനെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
" നമ്മൾ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും? "
" ഞാനൊരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട്... അതല്ലാതെ ഇനി വേറെയൊരു മാർഗ്ഗം നമുക്ക് മുന്നിൽ ഇല്ല.... ഇന്ന് മഹിമ ഇങ്ങോട്ട് വരും. ഞാൻ വീടുപണി നടക്കുന്നത് പോയെന്നു നോക്കി വരട്ടെ.... അപ്പോൾ അവളെയും കൂട്ടി വരാം.... വരുമ്പോൾ അമ്മയിവിടെ ഉണ്ടാവരുത്.... ഞാൻ പറയുന്നതമ്മക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ടോ.. " കൗശാലക്കാരന്റെ കണ്ണുകളോടെ അജു അവരെ നോക്കി.
അവന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് മനസിലായതും നിർമല ഒരു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.... ഇനി അതല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ലെന്നവർക്ക് തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
" എന്നാൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവട്ടെ... " തിണ്ണയിൽ നിന്നെണീറ്റു അജു പറഞ്ഞു.
നിർമലയും കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റു.
" നീ പോയി വാ.... ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും അമ്പലത്തിൽ ഒന്ന് പോയ് വരാം.... " നിർമല പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഒരു ചിരിയോടെ അജു അകത്തേക്ക് പോയി. ഒരു കാവി മുണ്ടും ടീഷർട്ടും എടുത്തിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി ബൈക്കിൽ കയറി അത് ഓടിച്ചു പോയി.
മാമയുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും അജു നേരെ പോയത് അവന്റെ വീടിനടുത്തേക്കാണ്..
മുഴുവൻ പൊളിച്ചു വേസ്റ്റ് മൊത്തം നീക്കി നിർത്തിയ സ്ഥലത്ത് തറപണിക്കുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴയ വീടിന്റെ ഒരു നിഴൽപ്പോലുമില്ലാതെ അവിടം വളരെ വിത്യസ്തമായി പോയിരുന്നു.
പണിക്കാർ ബാക്കി പണികൾ തുടരുകയാണ്. കുറച്ചു നേരം ഓരോന്ന് നോക്കി നിന്നു അജു ബൈക്ക് അവിടെ തന്നെ വച്ച് വിശ്വമാമന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ഉമ്മറത്തു തന്നെ ഫോൺ നോക്കി മഹേഷിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവനെ കണ്ടതും അജുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. കാര്യങ്ങളൊക്കെ താൻ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ നടന്നാൽ ഇയ്യാൾ ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നത് എത്ര വലിയ ഭൂകമ്പം ആയിരിക്കുമെന്ന് അവൻ വെറുതെയെങ്കിലും ചിന്തിച്ചു.
"മഹേഷേട്ടാ......." അജുവിന്റെ വിളി കേട്ടാണ് മഹേഷ് മൊബൈലിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തുന്നത്.
" ഹാ.... നീ എത്തിയോ.... എന്താണ് നിന്റെ പുന്നാര പെങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങൾ.... കണ്ടോ നീയവളുടെ കാമുകനെ. " ഒരു പുച്ഛം കലർന്ന സംസാരമായിരുന്നു മഹേഷിന്റെ വായിൽ നിന്നും വന്നത്.
" ഏയ്.... അത് അവളുടെ കാമുകൻ ഒന്നും അല്ല മഹേഷേട്ടാ..... ആ ചെക്കൻ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയർ ആണ് പഠിക്കുന്നത്. അവളെക്കാൾ 4 വയസിനു ചെറുതാണവൻ. അവൻ അവളുടെ ഫ്രണ്ട് കളിക്കുന്നതാണ്..... "
അജു പറയുന്നത് കേട്ട് മഹേഷ് പുരികം ചുളിച്ചവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ മനസ്സിൽ അന്ന് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ പെട്ടന്ന് വന്നു പോയി.
" ഇനിയിപ്പോ അവനവളുടെ കാമുകനാണെങ്കിലും സാരമില്ല അജു... അഞ്ജുവീനെ അവനെന്നല്ല ലോകത്ത് മറ്റൊരുത്തനും ഞാൻ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ പോണില്ല.... അത് നീ നിന്റെ പെങ്ങളെ ഒന്ന് ഓർമിപ്പിച്ചേക്ക്....."
അജു ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു.
" അജുവേട്ടൻ എപ്പോ വന്നു.... " കോലുന്നനെയുള്ള മഹിമയുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അജു എണീറ്റു.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്ത് കൊണ്ടോ അവന്റെ മനസൊന്നു തണുത്തു.
" ഇപ്പൊ വന്നേ ഒള്ളെടി.... മാമനും അമ്മായിയും എവിടെ.... "
" അച്ഛൻ ഇവിടില്ല പുറത്ത് പോയതാ.... അമ്മ അകത്തുണ്ട്. അജുവേട്ടൻ അകത്തേക്ക് വാ....."
മഹിമ വിളിച്ചപ്പോൾ മഹേഷിനെ ഒന്ന് നോക്കി അജു അവൾക്കൊപ്പം അകത്തേക്ക് നടന്നു. ലയയോടും കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. ആദ്യത്തെ അത്ര തെളിച്ചമില്ലാത്ത ലയയുടെ മുഖം അജു ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു മഹിമയെയും കൊണ്ട് അജു അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ നിർമല പറഞ്ഞത് പോലെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
" അജുവേട്ട..... അമ്മായി ഇല്ലേ ഇവിടെ? " ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി മഹിമ ചോദിച്ചു.
" ഇല്ല... അമ്പലത്തിൽ പോയി കാണും. " അതും പറഞ്ഞു മുറ്റത്തുള്ള ചെടിച്ചട്ടിയിൽ നിന്നും താക്കോലെടുത്തു വാതിൽ തുറന്നു.
" അത് നന്നായി.... കുറച്ചു പ്രൈവസി കിട്ടുമല്ലോ... " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അജു അവളെയൊന്ന് ഉറ്റു നോക്കി.
" അല്ല... ഞാൻ വെറുതെ.... " പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായോ എന്ന തോന്നലിൽ മഹിമ വിക്കി.
അജു അതിനൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.എന്നിട്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അകത്തു കയറി.
അകത്തു കടന്നതും അജു വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
താടിയിൽ ഉഴിഞ്ഞു മഹിമക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
" എന്താണ് ഉദ്ദേശം? " അവൻ നടക്കുന്നതിനൊപ്പം പുറകിലേക്ക് ചുവടുവച്ചു മഹിമ ചോദിച്ചു.
" ദുരുദ്ദേശം...... " അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു അജു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
മഹിമ നാണത്തിൽ തല കുനിച്ചവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു.
അജു ഒരു വിജയചിരിയോടെ അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു.
****************
മെർലിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും സങ്കടത്തോടെ ഇറങ്ങി വരുന്ന മാർട്ടിനെ കണ്ടു ക്ലാര സോഫയിൽ നിന്നെണീറ്റു.
സാരി തല കയ്യിൽ ചുറ്റിയും അഴിച്ചും നിൽക്കുന്ന ക്ലാരയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്കെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് മാർട്ടിനു തോന്നി...
" എന്നാടി ? " മാർട്ടിൻ വന്നവളുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
" ഇച്ചായാ..... എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.... "
" പറ കൊച്ചേ... എനിക്ക് പോണം... "
" ഇച്ചായ.... എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഉള്ളു.... നമ്മടെ മോൻ അവനെ പേടിച് നാടുവിട്ടതാണെന്നു നിങ്ങൾ മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ. വീണ്ടും നിങ്ങൾ അവനെതിരെയാണ് നിൽക്കാൻ പോകുന്നത്.... കുഞ്ഞാവയുടെ ഭ്രാന്തിനൊത്തു തുള്ളുമ്പോൾ എന്നെ നിങ്ങൾ മറക്കരുത്. എനിക്ക് നല്ല പേടി തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്തോ മോശം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന പോലെ... അവനത്ര നിസ്സാരക്കാരനാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല...... നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഈ ക്ലാര പിന്നെ ജീവനോടെ കാണില്ല...... " പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോഴേക്കും ക്ലാരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
" എന്നാടി നിനക്ക്..... നീ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടതല്ലേ.... അവളെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടൊരാളും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണ്ട.... ഇന്നലെ അവരെ എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നവനും അവളും ജീവനോടെ കാണില്ലായിരുന്നു. ഇന്ന് എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും അവരെ ഞാൻ പൊക്കും..... നാളത്തെ പുലരി അവരെ ഞാൻ കാണിക്കില്ല..... എന്റെ കൊച്ചിന് വേണ്ടി ഇതെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പിന്നെ എന്നാത്തിനടി അവളുടെ ആങ്ങളായാണെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുന്നത്..... "
ഇത്രയും പറഞ്ഞു ക്ലാരയെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ മാർട്ടിൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പോർച്ചിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന കാറിൽ ചാരി തോമസും വേറെ രണ്ടു പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
" വണ്ടിയെടുക്കെടാ.... " തോമസിനെ നോക്കി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു മാർട്ടിൻ വണ്ടിയിൽ കയറിയിരുന്നു.
അത് ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് ക്ലാര നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി നിന്നു. മനസിലപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ അരുതാത്തത് സംഭവിക്കാൻ പോകുനെന്ന തോന്നൽ ശക്തമായിരുന്നു.
" കർത്താവെ.... അങ്ങേരെ കാത്തേക്കണേ...... " കഴുത്തിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന മിന്നിൽ പിടിച്ചു കണ്ണുകളടച്ചവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു പോയി.
" എങ്ങോട്ടേക്കാ ഇച്ചായ...? " തോമസിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മാർട്ടിൻ ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു.
" എന്നത്തേയും പോലെ രാത്രിക്ക് വേണ്ടി കാക്കണ്ട. നീ നേരെ കോളേജിലോട്ട് വിട്. നമ്മൾ കണ്ടിടത്തോളം അവനും അവളും ഒരുമിച്ചാണ് പോകുന്നത്. ബാക്കി എന്ത് വേണമെന്ന് ഞാൻ പറയാം...... "
തോമസിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വഷളൻ ചിരി വിരിഞ്ഞു. കാത്തുകാത്തിരുന്നോരുതി കയ്യിൽ വരാൻ പോകുന്നതിന്റെ എല്ലാ തെളിച്ചവും അയാളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.
തുടരും......
50 likes
9 comments • 30 shares