പ്രേതാലയം #പ്രേതം #👻👹ഹൊറർ സ്റ്റോറീസ്👹👻 #ഭയം #യക്ഷി🧛‍♀️🧛‍♀️

വാഗമണ്ണിലെ യക്ഷി 🤭 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #പ്രേതകഥ

കരിന്തണ്ടൻ part 2 #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #📔 കഥ #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

കരിന്തണ്ടൻ part 4 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ

കരിന്തണ്ടൻ അവസാന ഭാഗം #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #പ്രേതകഥ #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

വയനാടിന്റെ കഥ. കരിന്തണ്ടൻ #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯 #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

ഭാഗം 4 ആ രക്തവർണ്ണത്തിലുള്ള കൈപ്പത്തി കണ്ടതും അഭി ബോധരഹിതനായി താഴെ വീണു. ഗൗതമും ദേവനും കൂടി അവനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഹാളിലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി... മനയുടെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു. പുറത്ത് കാറ്റ് ശക്തമായി വീശാൻ തുടങ്ങി, ജനലുകൾ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു... രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയായപ്പോൾ അഭിക്ക് കാവലായി ഗൗതമിനെ ഇരുത്തി ദേവൻ പുറത്തെ വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. വേദ പറഞ്ഞ ആ വടക്കേ വശത്തെ കുളത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ ചിന്തിച്ചു...... അവൾ എന്തിനാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകരുത് എന്ന് പറഞ്ഞത്? അതോ അങ്ങോട്ടേക്ക് അവനെ ആകർഷിക്കാനാണോ അവൾ ശ്രമിച്ചത്? പെട്ടെന്ന്, ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പാട്ടിന്റെ നാദം ഒഴുകിവന്നു. വളരെ നേർത്ത മനോഹരമായ ഒരു പെൺശബ്ദം. ആ ശബ്ദം വരുന്നത് വടക്കേ വശത്തുനിന്നാണ്. കാലുകൾ തനിയെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നീങ്ങുന്നത് ദേവൻ അറിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈവശം ടോർച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരു മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവന് വഴികാട്ടി. മനയുടെ വടക്കേ വശത്ത് കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന വലിയൊരു കുളം. അതിനു ചുറ്റും നരച്ചുപോയ കല്ലുകൾ പാകിയ പടവുകൾ. കുളക്കരയിൽ ആകാശത്തേക്ക് മുട്ടി നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ പാലമരം..... ആ മരത്തിൽ നിറയെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. പകൽ സമയത്ത് അവിടെ ഒരു പാലമരം പോലും കണ്ടില്ലെന്ന് ദേവൻ ഉറപ്പിച്ചു. പാലമരച്ചോട്ടിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു. അത് വേദയായിരുന്നു. അവൾ കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി പാടുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുടി അഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾക്ക് ഒരു അമാനുഷിക സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു. "നീ ഇവിടെ വരും എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ദേവാ..." അവൾ പാട്ട് നിർത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു... "നീ ആരാണ് വേദ? ഈ അസമയത്ത് നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്നത്?" ദേവൻ ചോദിച്ചു. വേദ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവൾ അവന് നേരെ നടന്നു വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ സങ്കടമായിരുന്നു. "ഈ കുളത്തിനടിയിൽ ഒരു വലിയ രഹസ്യമുണ്ട്. നിന്റെ കുടുംബം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒളിച്ചുവെച്ച ഒരു രഹസ്യം. അത് പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ?" "എന്ത് രഹസ്യം?" അവൾ കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. ദേവൻ കുളക്കരയിലേക്ക് ആഞ്ഞു നോക്കി. തെളിഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ ചന്ദ്രന്റെ പ്രതിബിംബത്തിന് പകരം അവൻ കണ്ടത് മറ്റൊരു കാഴ്ചയാണ്. വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഒരു ശവപ്പെട്ടി കിടക്കുന്നു അതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു സ്വർണ്ണാഭരണത്തിന്റെ തിളക്കം. "അത്..." ദേവൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറി. "അതാണ് നിന്റെ പൂർവ്വികർ എനിക്ക് തന്ന മര്യാദ..." വേദയുടെ സ്വരം കടുത്തു. "നീ അവിടെ കണ്ട ആ രക്തത്തിന്റെ അടയാളം വെറും തുടക്കം മാത്രമാണ്. നാളെ നിന്റെ കൂട്ടുകാർ ഇവിടുന്ന് പോകണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ കുളം അവരെയും വിഴുങ്ങും." പെട്ടെന്ന് മനയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഗൗതമിന്റെ നിലവിളി കേട്ടു. ദേവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ വേദ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ മഞ്ഞുപോലെ തണുത്തിരുന്നു.. "പോകരുത് അത് നിന്നെ കെണിയിൽ പെടുത്താനുള്ള വെറും മായയാണ്. നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് പോയാൽ തിരിച്ചുവരില്ല!" ദേവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. അകത്ത് തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അപകടത്തിലാണ്. പുറത്ത് വേദ തന്നെ തടയുന്നു. ആരെ വിശ്വസിക്കണം? അപ്പോഴാണ് ദേവൻ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. വേദയുടെ കയ്യിൽ അവൻ രാവിലെ കൊടുത്ത അതേ പാലപ്പൂവ് ഇപ്പോഴും ഇരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അത് വാടിയിട്ടില്ല പകരം അതിൽ നിന്ന് രക്തം തുള്ളികളായി താഴെ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു... തുടരും........ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #💌 പ്രണയം #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

വഴിമുടക്കി 👀👻 #📔 കഥ #പ്രേതകഥ #യക്ഷികഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ചത്തകുളം സജി ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം മാത്രം. മരിച്ചവരോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ ആയി എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അത് കേവലം യാദൃച്ഛികത മാത്രമാണ്.) ........................................................... ചത്തകുളം ഗ്രാമത്തെ എപ്പോഴും പൊതിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ മൂടൽമഞ്ഞിന് സാധാരണ മഞ്ഞിന്റെ തണുപ്പായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ചീഞ്ഞ ചോരയുടെയും ചളി വെള്ളത്തിന്റെയും ഒരുതരം മനംപുരട്ടുന്ന നാറ്റമായിരുന്നു. കൊല്ലം നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, അഷ്ടമുടി കായലിന്റെ കൈവഴികൾ ചെന്നു അവസാനിക്കുന്ന ഈ വിജനമായ പ്രദേശം, ഭൂതകാലത്തിലെ ഏതോ വലിയ ഭീകരസത്യവും പേറി നിശബ്ദമായി കിടക്കുകയാണ്. അവിടെ രാത്രികളിൽ ആരും ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തിറങ്ങാറില്ല. സന്ധ്യ മയങ്ങിയാൽ തെരുവുവിളക്കുകൾ പോലുമില്ലാത്ത ആ വഴികളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന കുറുക്കന്മാരുടെ ഓളവും കായൽക്കരയിലെ ഓളങ്ങളുടെ ഇരമ്പലും ഏതൊരാളുടെയും ചോര തണുപ്പിച്ചു കളയും. പക്ഷേ, ചത്തകുളത്തിന്റെ കറുത്തിരുണ്ട, ചെളി നിറഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ പേടിയുടെ പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ആരെയും കൂട്ടാക്കാതെ നടന്നടുക്കുന്ന ഒരേയൊരു രൂപമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ചത്തകുളം സജി ……... സജി എന്നത് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനല്ല. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരുതരം മരവിച്ച വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ്റെ ഓരോ വാക്കിലും കേൾക്കുന്നയാളെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്ന ക്രൂരത നിറഞ്ഞ ഹാസ്യവും അതിരുകളില്ലാത്ത പരിഹാസവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. സജിക്ക് വേദനയറിയില്ല! അതെ, അത് കേവലം ഒരു മനഃശാസ്ത്രപരമായ പ്രശ്നമല്ല, ശരീരത്തിലെ മുഴുവൻ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളും തകർന്നുപോയതിന്റെ അനന്തരഫലമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കടയിൽ സവാള അരിയുമ്പോൾ സ്വന്തം ചെറുവിരൽ അബദ്ധത്തിൽ അറ്റുപോയപ്പോഴും അവൻ അല്പം പോലും മുഖം ചുളിച്ചില്ല. ചോര ചീറ്റുന്ന കൈവിരലിലേക്ക് നോക്കി അവൻ അടുത്തുള്ളവരോട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഹാ! ഭാഗ്യം, ഈ വിരലിലെ നഖം വെട്ടേണ്ടി വരില്ലല്ലോ!" കേട്ടവർ പേടിച്ച് പിന്മാറിയപ്പോഴും സജി ആറ്റിൽ പോയി കൈ കഴുകി തിരികെ വന്ന് പഴയപടി ജോലികൾ തുടരുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വികലമായ ചിരിക്കും പരിഹാസങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പൊള്ളുന്ന ഓർമ്മകളുടെ കറുത്ത അടയാളങ്ങളും, സ്വന്തം ശരീരം തന്നോട് ചെയ്യുന്ന ചതിയുടെ കഥകളുമുണ്ടായിരുന്നു. …….. പത്ത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ചത്തകുളത്തിന്റെ കാടുകയറിയ ഉൾപ്രദേശത്തു മെഡിക്കൽ എസ്റ്റേറ്റ് എന്ന പേരിൽ ഒരു അനധികൃത മരുന്നുകമ്പനി അതീവ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ബാഹ്യലോകം അറിയാതെ, തെരുവിൽ നിന്ന് അനാഥരെയും അഗതികളെയും തട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സ് കൂട്ടാനും, രാസായുധങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനും ശേഷിയുള്ള സൂപ്പർ ഹ്യൂമൻസിനെ സൃഷ്ടിക്കാനുമായി പ്രോജക്ട് ഫീനിക്സ് എന്ന പേരിൽ അവർ ചില മാരക പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. അവിടെ ഇരയാക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന് ആളുകളിൽ ഒരാളായിരുന്നു സജി. മാസം തികയാതെയുള്ള കെമിക്കൽ കുത്തിവെപ്പുകളും പേശികളെ ഉരുകിച്ചു കളയുന്ന റേഡിയേഷനുകളും അവന്റെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെ എന്നെന്നേക്കുമായി തളർത്തി. പരീക്ഷണം പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നും, സജി ചത്തുവെന്നും കരുതിയ മെഡിക്കൽ ടീം, തെളിവുകൾ നശിപ്പിക്കാനായി. അവന്റെ കഴുത്തു വെട്ടി, , കാട്ടിലെ ആഴമേറിയ പാഴ്ക്കിണറ്റിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൻ ചത്തില്ല! അവൻ്റെ രക്തത്തിൽ കലർന്ന രാസവസ്തുക്കൾ അവനെ മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഏതോ ഒരു വിചിത്രമായ അവസ്ഥയിലാക്കി. അവൻ്റെ ശരീരത്തിലെ വേദന അറിയാനുള്ള നാഡികൾ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു. മുറിവുകൾ തനിയെ കൂടിച്ചേരുമെങ്കിലും, അതിവേഗം ഉണങ്ങുമെങ്കിലും മനസ്സിലെ ഭ്രാന്ത് മാറിയില്ല. ആ ഭ്രാന്ത് മറയ്ക്കാനും, ലോകത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഓടിയൊളിക്കാനും അവൻ എപ്പോഴും ആളുകളെ പരിഹസിക്കാനും, ക്രൂരമായ തമാശകൾ പറയാനും തുടങ്ങി. സജി മാത്രമല്ല അവിടെ പരീക്ഷണത്തിന് ഇരയായത്. അവൻ കൂട്ടിലടയ്ക്കപ്പെട്ട നാളുകളിൽ അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത സെല്ലിൽ കിടന്നിരുന്ന പാവം നാടൻ ഗുണ്ടയായിരുന്നു പാതിരാ സുര പാതിരാക്ക് അടി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന ജീവനിൽ കൊതിയുള്ള, മരിക്കാൻ പേടിയുള്ള സുര. പക്ഷേ, അന്നത്തെ പരീക്ഷണങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും രണ്ടു രീതിയിലാണ് ബാധിച്ചത്. ……. ഒരു കറുത്ത വെളുപ്പാൻകാലത്ത് അഷ്ടമുടി കായൽത്തീരത്ത് ഒരു മൃതദേഹം അടിഞ്ഞു. സാധാരണ അടിഞ്ഞുകൂടാറുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ, ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ആ ശവം. നാട്ടുകാരനായ നിസാർ ആ വഴി പോകുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. പേടിച്ചരണ്ട്, ശ്വാസം പോലും വിടാനാവാതെ അവൻ ചത്തകുളം കവലയിലെ ഭാസ്കരന്റെ ചായക്കടയിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ആ സമയത്ത് സജി കടയുടെ ഒരു കോണിലിരുന്ന് ഒരു പഴയ ബ്ലേഡ് ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ തോളിലെ പഴുപ്പ് പിടിച്ച മുറിവ് മുറിച്ചു മാറ്റി, രക്തം തുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. "എടാ... എടാ സജീ...!" നിസാർ കിതച്ചുകൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് കൈവെച്ചു. "കായൽത്തീരത്ത് ഒരു ശവം! തല വേറെ, ഉടൽ വേറെ! ആ പഴയ മെഡിക്കൽ കമ്പനിയിലെ ഡോക്ടർ സാമുവലിന്റെ ശവമാ അത്! കായലിലെ ചതുപ്പിൽ കിടന്ന് ചീഞ്ഞു നാറുന്നുണ്ട്!" സജി ഗ്ലാസിലെ കടുപ്പമേറിയ തണുത്ത ചായയിലേക്ക് നോക്കി, ബ്ലേഡ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം പറഞ്ഞു: "അതിനിപ്പോ എനിക്ക് എന്താ നിസാറെ? തല വേറെ ഉടൽ വേറെയാണെങ്കിൽ പുള്ളി ഇനി ഭാസ്കരേട്ടന്റെ കടയിൽ ചായ കുടിക്കാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരില്ലല്ലോ! എന്തായാലും പത്ത് കൊല്ലം മുൻപ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് രക്തം ഊറ്റിയെടുത്ത ആളാ. ആ കായലിലെ മീനുകളെങ്കിലും ഡോക്ടറുടെ മാംസം തിന്ന് വയറു നിറയ്ക്കട്ടെ. കർമ്മഫലം എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ, അത് തന്നെ!" "അതല്ലടാ സജീ..." നിസാർ ചുറ്റും നോക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. "അയാളുടെ കയ്യിൽ പൂപ്പൽ പിടിച്ച ഒരു പഴയ ഡയറി ഉണ്ടായിരുന്നു! അതിൽ അവസാനമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നത് നിന്റെ പേരാണ് എന്നാണ് അവിടെ എത്തിയ പോലീസുകാർ പറഞ്ഞത്! നിന്നെ കൊല്ലാൻ... പാതിരാ സുര വരുന്നുണ്ടെന്ന്!" സജി ചായ ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ചു. അവനൊരു തണുത്ത, യാന്ത്രികമായ ചിരി ചിരിച്ചു. "സുരയോ? ഹ ഹ ഹ" സജി താടിക്ക് കൈകൊടുത്ത് ആലോചിച്ചു. "പത്ത് കൊല്ലം മുൻപ് ആ കെമിക്കൽ ക്ലിനിക്കിലെ പട്ടിണിക്കാലത്ത് എന്റെ കൂടെ കിടന്ന് പട്ടിണി പങ്കുവെച്ച ആ പഴയ പാതിരാ സുരയോ? അവൻ ഇതുവരെ ചത്തില്ലേ? പാവം, അവൻ്റെ ആയുസ്സ് ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും കുറച്ച് കൂടുതലാണല്ലോ. ..." ……. അന്ന് രാത്രി ചത്തകുളത്ത് പ്രകൃതി പോലും ഭയക്കുന്ന രീതിയിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇടിയുടെയും മിന്നലിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കായൽ ഇളകിമറിഞ്ഞു. സജി പഴയ മെഡിക്കൽ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ തകർന്നടിഞ്ഞ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ, ഒരു കയ്യിൽ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ അണഞ്ഞുപോകുന്ന എണ്ണവിളക്കും പിടിച്ച് നടക്കുകയായിരുന്നു. ഇരുണ്ട ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ നിന്ന് ഒരു ഭീമാകാരമായ രൂപം സാവധാനം മുന്നിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. പാതിരാ സുര! അവന്റെ രൂപം കണ്ടാൽ ഏതൊരു മനുഷ്യനും അപ്പോൾ തന്നെ ബോധംകെട്ടു വീഴും. സുരയുടെ പകുതി മുഖം ആസിഡ് വീണതുപോലെ വെന്തുരുകിയ നിലയിലായിരുന്നു. എപ്പോഴും വ്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് പഴുപ്പും കറുത്ത ചോരയും ഒലിച്ചിറങ്ങി. സജിക്ക് ഡോക്ടറുടെ പരീക്ഷണം മൂലം വേദന അറിയാത്ത അവസ്ഥ ലഭിച്ചപ്പോൾ, സുരയ്ക്ക് കിട്ടിയത് ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത, ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തെയും ചുട്ടുകരിക്കുന്ന നരകവേദനയായിരുന്നു! "സജീ..." സുര ഗർജ്ജിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആഴത്തിലുള്ള വേദനയും ഭ്രാന്തമായ ക്രോധവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. "മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ആ ഡോക്ടർ എന്നോട് ഒരു രഹസ്യം പറഞ്ഞു! നിന്റെ അസ്ഥിമജ്ജയും രക്തവും കുടിച്ചാൽ എന്റെ ഈ തീരാത്ത പുകച്ചിൽ മാറും എന്ന്! എനിക്ക് നിന്റെ ചോര വേണം സജീ... ഈ നരകത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മോചനം വേണം!" സജി അരയിൽ തിരുകിയിരുന്ന, തുരുമ്പെടുത്ത ഒരു പഴയ നാടൻ കത്തി പതുക്കെ ഊരിയെടുത്തു. അവന്റെ മുഖത്ത് അതേ വികൃതമായ ചിരി തെളിഞ്ഞു. "അളിയാ സുരേ..." സജി തികഞ്ഞ ശാന്തതയോടെ പറഞ്ഞു. "പത്ത് കൊല്ലം മുൻപ് ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടോ? പുറത്തിറങ്ങിയാൽ ഒരുമിച്ച് കള്ളുഷാപ്പിൽ പോയി ചാരായം കുടിക്കാമെന്ന്? എന്നിട്ടിപ്പോ നീ രാത്രിയിൽ എന്റെ ചോര കുടിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു! കൊള്ളാം, നിന്നെപ്പോലൊരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടിനെ കിട്ടിയതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം!" സജി വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ സുര തൻ്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഭാരമേറിയ ഇരുമ്പുവടി കൊണ്ട് സജിയുടെ ഇടത് തോളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു. 'ടപ്പ്' എന്ന ഭീകര ശബ്ദത്തോടെ സജിയുടെ തോളെല്ല് തകർന്നു. അവൻ നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അവന്റെ കൈ വികൃതമായ രീതിയിൽ പുറകോട്ട് മടങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. നിലത്തു കിടന്ന്, ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ സ്വന്തം തോളിലേക്ക് നോക്കി സജി അടിയേറ്റ വേദനയിലല്ല, മറിച്ച് അവസ്ഥയുടെ വൈപരീത്യ ഓർത്ത് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു: "അടിപൊളി! എന്റെ തോളെല്ല് ഇത്രയും മനോഹരമായി, മൂന്ന് മടക്കായി മടക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് അന്ന് തന്നെ വല്ല സർക്കസിലും പോകാമായിരുന്നു! വെറുതെ സമയം കളഞ്ഞു!" "നിന്റെ തമാശ കേൾക്കാൻ വന്നതല്ല ഞാൻ!" സുര കോപത്താൽ തുള്ളിച്ചാടി സജിയുടെ കഴുത്തിൽ തൻ്റെ കനത്ത ബൂട്ട് ഇട്ട് ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചു. " ഞാൻ ഒരു... ചെറിയ കാര്യം പറയാം അളിയാ..." സജി ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോഴും പരിഹാസത്തോടെ വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു. "ആ ഡോക്ടർ ചാകുന്നതിന് മുൻപ് നിന്നോട് പച്ചക്കള്ളം പറഞ്ഞതാ. എന്റെ ചോര കുടിച്ചാൽ നിന്റെ വേദന മാറില്ല. പകരം നിന്റെ ലിവർ കേടാവും, അത്രതന്നെ! നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മരിക്കാത്ത രണ്ട് പണ്ടാരങ്ങളാണ്. ചത്തു എന്ന് ലോകം കരുതുന്ന, എന്നാൽ ജീവനോടെ അലയുന്ന രണ്ട് പണ്ടാരങ്ങൾ!" സംസാരത്തിനിടയിൽ തന്നെ സജി മിന്നൽ വേഗത്തിൽ തൻ്റെ കയ്യിലിരുന്ന കത്തിയെടുത്ത് സുരയുടെ കാലിലെ പ്രധാന ഞരമ്പ് അറുത്തുമാറ്റി. സുര വേദനയാൽ അലറിക്കൊണ്ട് പുറകോട്ട് നിലത്തു വീണു. …… സജി പതുക്കെ നിലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ തോളെല്ല് ക്രൂരമായ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ, സ്വാഭാവിക നിയമങ്ങളെ കാറ്റിൽപ്പറത്തി തനിയെ കൂടിച്ചേരുകയായിരുന്നു. അവൻ യാതൊരു ഭാവവുമില്ലാതെ സുരയുടെ അരികിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു. ഈ സമയം അവന്റെ മുഖത്തെ ആ വികൃതമായ പരിഹാസച്ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. പകരം അവിടെ വല്ലാത്തൊരു നിരാശയും കടുത്ത ഏകാന്തതയും വന്നുനിറഞ്ഞു. "നോക്ക് സുരാ..." സജി വളരെ മൃദുവായി, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനോടനെന്നപോലെ പറഞ്ഞു. "മരണം നമ്മളെ തേടി വരില്ലടാ. നാം എത്ര ആഗ്രഹിച്ചാലും ഈ മരവിപ്പ് നമ്മളെ കൊല്ലില്ല. പക്ഷേ ഈ ലോകത്തിന് നമ്മളെപ്പോലെയുള്ള ജീവച്ഛവങ്ങളെ കാണുന്നത് പേടിയാ. അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു വഴി കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഷ്ടമുടി കായലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിനക്കായി ഒരു സീറ്റ് ഞാൻ റിസർവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവിടെ നല്ല തണുപ്പായിരിക്കും, കായലിലെ ചെളിയും വെള്ളവും നിന്റെ ഈ കാതിലരറ്റുന്ന പുകച്ചിൽ കുറച്ചെങ്കിലും ശമിപ്പിക്കും." “ എന്നേ കൊല്ലടാ പ്ലീസ്‌ “ സുര നിലവിളിച്ചു “ ആരെകൊണ്ടും കഴിയില്ലെടാ സോറി “ സജി അടുത്തുകിടന്ന ഭാരമേറിയ പഴയ കപ്പൽച്ചങ്ങലയെടുത്ത് സുരയുടെ ശരീരത്തിൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. സുര വേദന കൊണ്ടും ഭയം കൊണ്ടും നിലവിളിച്ചു, പക്ഷേ സജിക്ക് ആ ശബ്ദം കേവലം കാറ്റിലെ ഒരു മൂളൽ മാത്രമായിരുന്നു. മഴയുടെ രൂക്ഷത കൂടിയ രാത്രിയിൽ, സുരയുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച നിലവിളികൾക്കിടയിൽ, സജി അവനെ അഷ്ടമുടി കായലിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ, സുഴികളുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. പ്ലളോങ് എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ ഭാരമേറിയ രൂപം കായലിന്റെ കറുത്ത ആഴങ്ങളിലേക്ക് താണുപോയി. പെയ്യുന്ന മഴയിൽ കഴുകിപ്പോകുന്ന സ്വന്തം മുറിവുകളിലെ ചോരപ്പാടുകളിലേക്ക് നോക്കി സജി വീണ്ടും കായൽത്തീരത്തിരുന്ന് തനിയെ ചിരിച്ചു. "ഇനിയിപ്പോ രാത്രികളിൽ എനിക്ക് ബോറടിച്ചാൽ കായലിലേക്ക് നോക്കിയാൽ മതി. താഴെ സുര കിടന്ന് പിടയുന്നുണ്ടാവും! ഒരു കൂട്ടായല്ലോ!" …….. മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചത്തകുളം ഗ്രാമം വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. കായലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ മരിക്കാനാവാതെ, അനങ്ങാനാവാതെ കിടക്കുന്ന സുരയും, കരയിൽ സ്വന്തം ശപിക്കപ്പെട്ട വിധിയെ നോക്കി ചിരിച്ചുനടക്കുന്ന സജിയും ആ നാടിന്റെ മായാത്ത ശാപമായി, ഒരു കറുത്ത ഐതിഹ്യമായി എന്നും ശേഷിച്ചു. ........ End