🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 🥀🥀1️⃣2️⃣ക്ലബ്ബിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ശ്രീക്കും അനൂപിനും ചെയ്തു തീർക്കാൻ ഒരുപാട് പണികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു..... വൈകിട്ടായതും കൾചറൽ പ്രോഗ്രാക്കളുടെ നീണ്ട നിറ തന്നെ ആയിരുന്നു... അതിനു ശേഷം പിന്നെ എല്ലാ ന്യൂയറും പോലെ വെള്ളമടി പാർട്ടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുക്കാറായിരുന്നു.... ശ്രീ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ സരസ്വതി ഫുഡ്‌ എല്ലാം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ എടുത്തു വെച്ചിട്ട് അവിടെ തന്നെ തല ചായിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു....   .... ആ നീ വന്നോ??? സ്പെയർ കീ ഉപയോഗിച്ച് ഡോർ തുറന്നു വരുന്ന ശ്രീയെ കണ്ടതും അവർ ചോദിച്ചു.... വന്നു കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്കു....എനിക്ക് ഉറങ്ങണ്ടേ?? നാളെ ക്ലാസ്സുണ്ടടാ.... അമ്മ എന്തിനാ എന്നെ വെയിറ്റ് ചെയ്തത്???കിടക്കാൻ പാടില്ലേ??? അച്ഛൻ കിടന്നോ?? പിന്നേ അവരൊക്കെ രണ്ട് മൂന്ന് ഉറക്കം കഴിഞ്ഞു... നിന്നെ പോലെ നേരം വെളുക്കുന്നത് വരെ കറങ്ങി നടക്കുവാണോ??? അതിന് അമ്മയോട് ഞാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.... പിന്നെന്താ?? ഫുഡ്‌ വേണ്ട ഞാൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതല്ലേ പിന്നെന്താ??? അതൊക്കെ നീ പറഞ്ഞത് ശരി തന്നെയാ.... പക്ഷെ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരണ്ടേ???കണ്ണടക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഓർമയാ....നീ വന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്തു ഉറക്കം വരണ്ടേ.... വരുമ്പോൾ നിനക്ക് വിശന്നാലോ എന്നോർത്താണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം എടുത്തു വെച്ചു ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തത്... എങ്കിൽ അടച്ചു വെച്ചിട്ട് പോയി കിടന്നാൽ പോരായിരുന്നോ??? അതല്ലേ പറഞ്ഞത് ഉറക്കം വന്നില്ല എന്ന്... പിന്നേ ഈ മിച്ചം വരുന്നതൊക്കെ നീ എടുത്ത് ഫ്രിഡ്ജിൽ വെക്കില്ലല്ലോ... ഞാൻ വരുന്നത് ഓർത്തിട്ടല്ല ഈ ഫുഡ്‌ ഞാൻ ഫ്രിഡ്ജിൽ വെക്കുമോ എന്നോർത്തിട്ടാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം..... അതൊക്കെ ഞാൻ വെക്കുമല്ലോ... നീ വെച്ചാലും ശരിയാവുകയും ചെയ്യും... അതെന്താ ശരിയാകാത്തത് ഫ്രിഡ്ജിൽ രണ്ടുമൂന്ന് കറികൾ വെക്കാനുള്ള കാര്യമല്ലേ.... പിന്നെ അതിനൊക്കെ ഓരോ കണക്കുകൾ ഉണ്ട്.... പിന്നെ എന്തൂട്ട് കണക്ക്??? അതും ഫ്രിഡ്ജിൽ വയ്ക്കുന്ന ഫുഡിന്റെ കാര്യത്തിൽ.... ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിക്കുന്ന കറികളുടെ കാര്യം പറയുകയാണെങ്കിൽ ഓർമ പുസ്തകത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന മയിൽപ്പീലിയുടെ അവസ്ഥയാണ്... എന്തോന്ന് ഓർമ്മ പുസ്തകത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന മയിൽപീലിയോ നല്ല ഉപമ.... സാറായതിന്‍റെ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടല്ലോ മോന്റെ സംസാരത്തിൽ... അത് പോട്ടെ നീ എന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്??? സരസ്വതി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.... അതോ... ഓർമ പുസ്തകത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന മയിൽ പീലി വർഷങ്ങളോളം സൂര്യ പ്രകാശം പോലും കിടക്കാതെ ഇരിക്കും.... അവസാനം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതിനെ എടുത്തു ദൂരേക്ക് എറിയും... ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിക്കുന്ന കറികളുടെ അവസ്ഥയും ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ്... ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും എന്തിനെന്നു പോലുമറിയാതെ സൂര്യപ്രകാശം പോലും കൊള്ളാതെ തണുത്ത് മരവിച്ചു അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കും ഒരു ദിവസം അതും എടുത്ത് ദൂരേക്ക് എറിയും... ഓ വലിയ കാര്യമായി പോയി.... അവന്റെ ഒരു ഉപമ.... പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക് ചെക്കാ.. എനിക്ക് രാവിലെ ക്ലാസ്സുള്ളതാ... അയ്യോ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർത്തത് എനിക്കും രാവിലെ ക്ലാസ്സുണ്ട് എന്നെയും വിളിക്കണേ... മ്മ്. വിളിക്കാം... സരസ്വതിയെ കിച്ചൻ ഒതുക്കാൻ സഹായിച്ചിട്ട് ശ്രീയും പോയി കിടന്നു.... അന്ന് മുഴുവൻ അലച്ചിൽ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് കിടന്ന ഉടനെ തന്നേ ഉറങ്ങി പോയി... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട അവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു... കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ എഫക്റ്റിൽ അവൻ നന്നായി അണക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചെന്നിയിൽ നിന്നും ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ വിയർപ്പിനെ തുടച്ചു കളഞ്ഞു എങ്കിലും അത് ഒഴുകി ഇറങ്ങി.... ശ്രീയുടെ മനസ് വീണ്ടും ആ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് ചിറകടിച്ചു പറന്നു... സുന്ദരിയായ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ബ്രൈഡ്.... വെള്ള ഗൗൺ ഒക്കെ ഇട്ട് ഒരു നദി കരയിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നു.... അതിന്റെ കരയിൽ അവളെ കാത്തെന്ന പോലെ ശ്രീ നിന്നിരുന്നു... അവൾ അരികിൽ എത്തിയതും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിക്കാനായി അവൻ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി... ആ പെൺ കുട്ടി അവന്റെ കയ്യെത്തും ദൂരത്തു എത്തിയതും ശ്രീ വിളിക്കുന്നതിന്‌ മുൻപായി അവനെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യാതെ അവൾ അവിടെ നിന്നും നടന്നു  .... ആ പെൺ കുട്ടി നടന്നു നടന്നു നദി കരയിൽ എത്തുമ്പോൾ അവൾ തേടി വന്ന ആൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ ഓടി പോയി അവൾ ആ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. അയാൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവളെ തട്ടി മാറ്റി അവിടെ നിന്ന് നടന്നകന്നു... അവൾ താന്ന് കേണ് എത്രയൊക്കെ വിളിച്ചിട്ടും അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതേ ഇല്ല... താഴെ വീണു കിടന്ന ആ പെൺ കുട്ടിയെ ഒറ്റ ചാട്ടത്തിന് ഓടി പോയി ശ്രീ പിടിച്ചു പൊക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... പക്ഷെ ശ്രീയുടെ കൈകളെ തട്ടിയെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ ഓടി പോയി ആ നദിയിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി.... അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ചാട്ടം ആയതു കൊണ്ട് എന്തോ നഷ്ടപെട്ട ഫീലിൽ ശ്രീ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു... അതൊരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നു എന്ന് തന്റെ മനസിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിൽ ആക്കാൻ അവനു കുറച്ചു സമയം വേണ്ടി വന്നു.... എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും അവനു ഉറക്കം വന്നതേ ഇല്ല.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പതുക്കെ അലമാര തുറന്നു ആരും കാണാതെ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന സിഗറേറ്റിന്റെ പാക്കറ്റ്റും എടുത്തു ബൾക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.. എന്നിട്ട് അത് കത്തിച്ചു രണ്ട് പഫ്സ് എടുത്തു... അവന്റെ ഉൾബോധത്തിൽ നിന്നും ആ സ്വപ്നം മഞ്ഞു പോകുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഈശ്വര എന്താ അങ്ങനെ??? സ്വപ്നം പോലെ തോന്നിയില്ല ഒർജിനൽ ആയിട്ട് നടന്നത് പോലെ...അവൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.... എന്തോ നടക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ മനസിൽ തോന്നി.... സിഗറേറ്റ് തീർന്നതും അവൻ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കട്ടിലിൽ ചെന്നു കിടന്നു... ഫോൺ എടുത്തു ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഇൻസ്റ്റാ എല്ലാത്തിലും കറങ്ങി നടന്നു... പക്ഷെ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി... . ശ്രീ എഴുന്നേൽക്ക്.... നിനക്ക് ഇന്ന് ക്ലാസ്സുള്ളതല്ലേ??? സമയം ഏഴ് കഴിഞ്ഞു... അയ്യോ  അപ്പോൾ അലാറം അടിച്ചില്ലേ?? ആവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു... അലാറം എന്നു നീ. മിണ്ടിപ്പോകരുത്..അത് അടിച്ചു അടിച്ചു അതിന്റെ കൊര വള്ളി വരെ പൊട്ടി പോയി... അതെന്താ???? എന്നാ അർത്ഥത്തിൽ അവൻ സരസ്വതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു സൈഡിൽ നിന്റെ അലാറം മറു സൈഡിൽ ശ്രീകുട്ടിയുടെ.... കേട്ട് എന്റെ ചെവി തഴമ്പിച്ചു.... അത്രയും ഉള്ളു... സാരമില്ല കേട്ടോ.... അവൻ അതും പറഞ്ഞു വേഗം ബ്രെഷ് ചെയ്തു ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ വരുമ്പോൾ രാഘവനെ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല... അച്ഛൻ എവിടെ അമ്മ??? അറിയില്ല..വെളിയിൽഉണ്ടാകും.... ആണോ?? എങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്ന് പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം.... അപ്പോൾ നിനക്ക് സമയം പോകില്ലേ?? അതൊന്നുമില്ല... ഞാൻ വേഗം വരാം... അവൻ അതും അതും പറഞ്ഞു വീടിന്റെ പുറകിലേക്ക് ചെന്നു... അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ കയ്യിൽ ഒരു സിഗേരറ്റ് കുറ്റിയും പിടിച്ചു കൊണ്ട് രാഘവൻ നിൽപ്പുണ്ട്... കയ്യിലെ സിഗേരറ്റ് കുറ്റി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ശ്രീക്കു കാര്യങ്ങൾ പിടി കിട്ടി... ഈശ്വര ഞാൻ ഇന്നലെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ കുറ്റി.... ഇപ്പോൾ പിടിക്കപ്പെടും... അത് അറിയാവുന്ന കൊണ്ട് തന്നെ രാഘവൻ അകത്തേക്ക് വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൻ ഫുഡും കഴിച്ചു ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഓടി.... ഇവക്ക് എങ്ങനെ പണി കൊടുക്കാം എന്നതിനെ കുറിച്ചാണ് പോകുന്ന വഴി മുഴുവൻ അവൻ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്... ഇവ നീ തീർന്നു... നിന്റെ ദിവസങ്ങൾ എണ്ണ പെട്ടിരിക്കുന്നു... ഇതും തന്റെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അവൻ അനൂപിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്.... അവിടെ ചെല്ലുബോൾ സമയം ഒൻപതര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... ഒരാൾക്ക് പണി കൊടുക്കാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവനും വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി... പോകുന്ന വഴി അവനുമായി സംസാരിച്ചു എല്ലാ പ്ലാനും സെറ്റ് ആക്കി... ഏകദേശം ഒൻപതെ മുക്കാൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇരുവരും ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ എത്തിച്ചേർന്നു... ആഹാ ഇന്നെന്താ രണ്ട് പേരും പതിവില്ലാതെ നേരത്തെ...?? മുകളിലേക്ക് കയറുന്ന ഇരുവരെയും കണ്ട പാടെ പ്രഭാകരൻ  ചോദിച്ചു.. ഇന്ന് തൊട്ട് പുതിയ വർഷം തുടങ്ങുകയല്ലേ???  നന്നാകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു...ഇനി തൊട്ട് എല്ലാ ദിവസവും നേരത്തെ വന്നോളാം... ആഹാ... എന്നെ ബംഗാളികൾക്ക് ഇത്രയും ആത്മാർത്ഥ യോ?? എത്ര ദിവത്തെക്കാ ഈ നന്നാകൽ...??? ഒന്നു പോ അങ്കിൾ..ഞനഗൽ ശരിക്കും നന്നായത് തന്നെയാ... ഈ അങ്കിൾ.. അവർ അതും പറഞു അകത്തേക്ക് കയറി പോയി.. ക്ലാസ്സിൽ കുട്ടികളൊക്കെ പതുക്കെ വന്നു തുടങ്ങുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു... ഇവയുടെ വരവിനായി അവൻ കാത്തിരുന്നു.... പത്തു മനയി ആയപ്പോഴേക്കും അവൻ അന്നത്തെ ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... പത്തു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഇവ വന്നത്... മെയ്‌ ഐ കമിങ് സാർ..??? ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ഇവയുടെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാണ് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്... യെസ് യെസ്.. ഇവാനിയ... താൻ ഇന്ന് ഫൈവ് മിനിറ്റ് ലേറ്റ് ആണല്ലോ... ഫൈവ് മിനിറ്റസ് അല്ലെ... അത് സാരമില്ല.... ഞാനൊക്കെ വന്നല്ലോ അത് പോരെ... മതി ധാരാളം... ഈ സമയത്തെങ്കിലും എത്തിയല്ലോ? നല്ല കാര്യം... വ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിക്കോ... ഇന്ന് ന്യൂഇയർ അല്ലെ...ഞാനെ ഈ കുട്ടികളുമായി ഒരു കലാപരിപാടി നടത്താനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ ആയിരുന്നു... താങ്കൾക്ക് താൽപര്യമുണ്ടെന്നാൽ  ഈ കലാപരിപാടിയിൽ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പങ്കെടുക്കാവുന്നതാണ് .. അപ്പോൾ താല്പര്യമില്ലെങ്കിലോ??? അവൾ ചോദിച്ചു ഇല്ലെങ്കിലും പങ്കെടുത്തേ പറ്റൂ അല്ലാതെ വിടില്ല..അത് ഇവിടത്തെ നിയമം ആണ്.... അതെന്ത് കലാപരിപാടി ആണപ്പാ?? അവൾ പുച്ഛത്തോടെ ചോദിച്ചു.... അതെ എനിക്കൊരു കുഴപ്പം ഉണ്ട്... തലേന്ന് പഠിച്ച പാഠഭാഗത്തു നിന്നു ക്വൊസ്റ്റ്യൻ ചോദിച്ചിട്ടെ പിറ്റേന്ന് ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങു... അത് കൊണ്ട് ഇന്നലെ പഠിപ്പിച്ച ഭാഗത്തുനിന്ന് ക്വസ്റ്റ്യൻസ് ചോദിക്കാൻ പോവുകയാണ്??? കർത്താവേ പണി പാളിയോ?? ഇന്നലത്തെ ഷോ എല്ലാം ഇപ്പോൾ തീരും.. കർത്താവെ എന്നെ കൈ വിടല്ലേ... (ഇവ ആത്മ)... പക്ഷെ അതിത്തിരി ഉച്ചത്തിൽ ആയി പോയി എന്നു മാത്രം... ഏയ് ഒട്ടും പാളിയിട്ടില്ല ക്വസ്റ്റ്യൻ ചോദിക്കുന്നു അൻസർ പറയുന്നു അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നുമില്ല...താൻ മിടുക്കി അല്ലെ പിന്നെന്ത് കുഴപ്പം??? അവൻ രു സൈഡിൽ നിന്നും ചോദ്യങ്ങൾ  ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.... കഷ്ടകാലത്തിന് അവൾക്കു ഒന്നിന്റെയും ആൻസർ ഒരു വാക്ക് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു... അതുതന്നെയായിരുന്നു ശ്രീ ക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്... ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം തട്ടിയും മുട്ടിയും ആണെങ്കിലും ആൻസർ പറഞ്ഞു പോയി... പക്ഷേ ഇവ മാത്രം ഒരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞില്ല... ശ്രീ തന്റെ മാനസിൽ വിജയത്തിന്റെ അമ്പുകൾ തൊടുക്കുകയായിരുന്നു... മോളെ ഇനിയാണ് ഞാൻ ആരാണെന്ന് ശരിക്കും നീ അറിയാൻ പോകുന്നത്.... അപ്പോൾ ആൻസർ പറയാതിരുന്ന ഇവനിയക്ക് ഓരോ കോസ്റ്റ്യൻസും നൂറു പ്രാവശ്യം വീതം എംമ്പോസിഷൻ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്... നൂറു പ്രാവിശ്യമോ?? അവൾ ആകെ ഞെട്ടി പോയി.... 🥀🥀തുടരും 🥀🥀 "🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 1️⃣", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://malayalam.pratilipi.com/series/ഒരു-കോൺട്രാക്ട്-കല്യാണം-9mamjhegtbqj?language=MALAYALAM&utm_source=android&utm_medium=content_series_share ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #പ്രതിലിപി മലയാളം #💞 നിനക്കായ് #പ്രതിലിപി കഥകൾ## #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗