𝓡𝓪𝓳𝓪𝓶𝓸𝓷𝔂
*ജാലഹള്ളിയിലെ കൊലയാളി*
--------------------------------------------------------
ബെംഗളൂരുവിന്റെ വടക്കേ അറ്റത്ത്, നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളിൽ നിന്നും ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്ന്, ഇരുളിന്റെ കനത്ത പുതപ്പണിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു 1938-ലെ ജാലഹള്ളി. ഇന്നത്തെപ്പോലെ കോൺക്രീറ്റ് സൗധങ്ങളോ ഹോൺ മുഴക്കങ്ങളോ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. വൻമരങ്ങളും മുൾക്കാടുകളും നിറഞ്ഞ, വെറും നൂറ്റിമ്പതോളം വീടുകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു ഗ്രാമം. പകൽസമയങ്ങളിൽ ശാന്തമെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, സൂര്യനസ്തമിക്കുന്നതോടെ ജാലഹള്ളി ഭയത്തിന്റെ കരിനിഴലിലാകും. ജനങ്ങൾ വീടുകളുടെ വാതിലുകൾ ഇരട്ടത്താഴിട്ട് പൂട്ടി, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് കഴിയാൻ തുടങ്ങും. കാരണം, ആ കാടുകൾക്കുള്ളിൽ മരണത്തിന്റെ നിശബ്ദ സാന്നിധ്യമായി അവൻ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു—'ജാലഹള്ളിയിലെ കൊലയാളി'.
അവൻ ഒരു കടുവയായിരുന്നില്ല. കടുവയേക്കാൾ ചടുലതയുള്ള, അസാധാരണ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള ഒരു കൂറ്റൻ പുള്ളിപ്പുലി. കാട്ടിലെ സ്വാഭാവിക ഇരകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടോ, അതോ മനുഷ്യന്റെ വേട്ടയാടലിൽ പരിക്കേറ്റതുകൊണ്ടോ ആകാം അവൻ നരഭോജിയായി മാറിയത്. എന്നാൽ സാധാരണ നരഭോജികളെപ്പോലെയല്ലായിരുന്നു അവന്റെ രീതികൾ. മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളെപ്പോലും മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിരുതനായിരുന്നു അവൻ. കാറ്റിന്റെ ദിശ നോക്കി മാത്രം നീങ്ങുന്ന, കരിയിലകളുടെ മുകളിൽപ്പോലും ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നടക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒളിയമ്പുകാരൻ. കന്നുകാലികളെ മാത്രമല്ല, പുരപ്പുറത്തു കിടന്നുറങ്ങിയ മനുഷ്യരെയും അവൻ നിശബ്ദമായി കടിച്ചെടുത്ത് ഇരുളിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഭയം ജാലഹള്ളിയെ പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങിയപ്പോഴാണ്, ഗ്രാമത്തലവന്മാർ ആ പേര് ഓർമ്മിച്ചത്—കെന്നത്ത് ആൻഡേഴ്സൻ!
ബാംഗ്ലൂരിൽ താമസക്കാരനായ പ്രശസ്ത വന്യജീവി നിരീക്ഷകനും വേട്ടക്കാരനുമായ ആൻഡേഴ്സൻ ജാലഹള്ളിയിലെത്തുന്നത് ഒരു മൂടൽമഞ്ഞുള്ള പുലർകാലത്തായിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിസ്സഹായതയും മരണഭയവും അദ്ദേഹം വായിച്ചറിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ നടന്ന കൊലപാതകം ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുടേതായിരുന്നു. ഇരയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കിടന്നിരുന്ന കാട്ടുപ്രദേശം ആൻഡേഴ്സൻ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു. മണ്ണിൽ പതിഞ്ഞ ആ വലിയ കാൽപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ഒന്നുറപ്പിച്ചു: ഇത് സാധാരണക്കാരനല്ല, വലിപ്പമേറിയ, അനുഭവസമ്പത്തുള്ള ഒരു കൊലയാളി തന്നെയാണ്.
ആദ്യത്തെ രാത്രികളിൽ ആൻഡേഴ്സൻ പരമ്പരാഗത തന്ത്രങ്ങളാണ് പ്രയോഗിച്ചത്. വലിയൊരു മരത്തിന് മുകളിൽ ചെറിയൊരു തട്ട് (മാച്ചാൻ) കെട്ടി, താഴെ ഒരു ആടിനെ ഇരയായി കെട്ടിയിട്ട് അദ്ദേഹം കാത്തിരുന്നു. മുകളിൽ കയ്യിൽ ലോഡ് ചെയ്ത റൈഫിളുമായി, ശ്വാസമടക്കി അദ്ദേഹം ഇരുന്നു. രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു. കാട് പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായി. വാനരന്മാരുടെ അപായസൂചന മുഴങ്ങി. പുലി വരുന്നുണ്ട്! ആട് ഭയന്നു വിറച്ച് നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആൻഡേഴ്സന്റെ വിരലുകൾ തോക്കിന്റെ ട്രിഗറിലേക്ക് അടുത്തു.
പക്ഷേ, മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോയിട്ടും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. പെട്ടെന്ന് ആടിന്റെ നിലവിളി നിന്നു. ആൻഡേഴ്സൻ താഴേക്ക് നോക്കി. ഇരുളിൽ ഒന്നും കാണാനില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തഴക്കമുള്ള കാതുകൾ ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു: പുലി ഇരയെ ആക്രമിക്കാൻ വന്നിട്ടില്ല. പകൽസമയത്ത് താൻ മരത്തിൽ കയറിയത് അവൻ എവിടെയോ ഇരുന്ന് കണ്ടിരിക്കുന്നു! അവൻ മരത്തിന് ചുറ്റും സാവധാനം വലംവെക്കുകയാണ്, ഇരയെയല്ല, മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന വേട്ടക്കാരനെയാണ് അവൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ ഗന്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ വന്യമൃഗം കൗശലത്തോടെ ഇരുളിലേക്ക് പിൻവാങ്ങി. ആദ്യത്തെ പോരാട്ടത്തിൽ പുലി ആൻഡേഴ്സനെ തോൽപ്പിച്ചു.
തോറ്റു കൊടുക്കാൻ ആൻഡേഴ്സൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അടുത്ത രാത്രികളിൽ അദ്ദേഹം തന്ത്രം മാറ്റി. മരത്തിന് മുകളിൽ ഇരിക്കാതെ, നിലത്ത് കാട്ടുപൊന്തകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ഇത് അതീവ അപകടം പിടിച്ച കളിയായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ പിഴവ് സംഭവിച്ചാൽ, നിമിഷനേരം കൊണ്ട് പുലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തറുക്കും. കറുത്ത അമാവാസി രാത്രി. കാട്ടിൽ നേരിയ കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇലകളുടെ മർമ്മരമല്ലാതെ മറ്റൊരു ശബ്ദവുമില്ല. ടോർച്ച് ലൈറ്റ് റൈഫിളിനോട് ചേർത്തുകെട്ടി ആൻഡേഴ്സൻ ആ ഇരുട്ടിൽ ലയിച്ചിരുന്നു.
സമയം പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണിയോടടുത്തു. തണുപ്പ് അസ്ഥികളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആൻഡേഴ്സന്റെ പുറകിലെ മുൾക്കാടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ അനക്കം കേട്ടു. കാറ്റിന്റെ ദിശ മാറിയത് പുലി അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ മുൻപിൽ നിന്നല്ല, വേട്ടക്കാരന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലൂടെയാണ് വരുന്നത്! മരണത്തിന്റെ തണുത്ത ശ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലെ ആൻഡേഴ്സന് തോന്നി. തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ പോലും സമയമില്ല. നേരിയൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാൽ പുലി ചാടും.
ആൻഡേഴ്സൻ തന്റെ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കി. അദ്ദേഹം മെല്ലെ, കാതുകളുടെ ശ്രദ്ധ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് പുലിയുടെ ദൂരം കണക്കാക്കി. അഞ്ച് അടി... നാല് അടി... അവൻ ചാടാൻ വേണ്ടി പിൻകാലുകൾ മണ്ണിലൂന്നി നിൽക്കുകയാണ്. വായുവിൽ അവന്റെ വാലാട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം.
പെട്ടെന്ന്, മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ആൻഡേഴ്സൻ വശത്തേക്ക് ഉരുണ്ടു മാറി, ഒപ്പം റൈഫിളിലെ ശക്തിയേറിയ ടോർച്ച് ഓൺ ചെയ്തു. ഇരുളിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് പ്രകാശം പരന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ, വായുവിൽ ഉയർന്നു ചാടാൻ തുടങ്ങിയ ആ ഭീകരരൂപം കൃത്യമായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടു! തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞക്കണ്ണുകളും, കൂർത്ത പല്ലുകളുമായി ജാലഹള്ളിയുടെ കൊലയാളി ഇതാ തൊട്ടുമുന്നിൽ!
ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ ആൻഡേഴ്സന്റെ വിരൽ ട്രിഗർ അമർത്തി. കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ റൈഫിൾ ഗർജ്ജിച്ചു. വെടിയുണ്ട പുലിയുടെ നെറ്റിത്തടം തുളച്ചു കയറി. വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ ആ കൂറ്റൻ ശരീരം ദിശമാറി മണ്ണിലേക്ക് കനത്ത ശബ്ദത്തോടെ വീണു. അതിന്റെ കാലുകൾ കുറച്ചു സമയം മണ്ണിൽ ഇളകി, ഒടുവിൽ ആ ശരീരം നിശ്ചലമായി.
ആൻഡേഴ്സൻ ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. ജാലഹള്ളിയെ മാസങ്ങളോളം ഭയത്തിന്റെ മുനമ്പിൽ നിർത്തിയ ആ അദൃശ്യശക്തി ഒടുവിൽ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചെ ഈ വാർത്തയറിഞ്ഞ് ഗ്രാമവാസികൾ ആ മൃതദേഹത്തിന് ചുറ്റും തടിച്ചുകൂടി. ഭയം മാറി അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ആശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.
ഇന്ന് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ആ പഴയ കാടും ഭീതിയും പാടെ മറഞ്ഞ്, മെട്രോ ട്രെയിനുകളും കൂറ്റൻ ഫാക്ടറികളും നിറഞ്ഞ ആധുനിക നഗരമായി ജാലഹള്ളി മാറിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങൾക്കും ഹരിതവീഥികൾക്കും ഇടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ഒരുകാലത്ത് ഇവിടെ രാത്രികളെ വിറപ്പിച്ച ആ പുള്ളിപ്പുലിയുടെയും കെന്നത്ത് ആൻഡേഴ്സന്റെയും സാഹസിക കഥകളുടെ ഓർമ്മകൾ ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നും ഒളിമങ്ങാതെ കിടക്കുന്നു.
കെന്നത്ത് ആൻഡേഴ്സന്റെ വിവരണമനുസരിച്ച്, ജാലഹള്ളിയിലെ ജനങ്ങളെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തിയ പുള്ളിപ്പുലിയെ അദ്ദേഹം വേട്ടയാടിയ ഈ സംഭവം നടന്നത് 1938-ൽ ആയിരുന്നു. എന്നൊന്നു1954-55 ലാണ് ഈ കഥ ഉൾപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ "Nine Man-Eaters and One Rogue" എന്ന വിഖ്യാത പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ആധാരം ഈ പുസ്തകം ആണ് #ജാലഹള്ളിയിലെ കൊലയാളി #കഥ #സംഭവ കഥ