💞പ്രണയകഥകൾ Images & Post

3K views • 1 months ago

കോളേജിലെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തെച്ചു അയ്മന്റെ മുന്നിൽ വരുന്നത് പരമാവധി ഒഴിവാക്കി. വീട്ടിൽ വെച്ച് അവൾ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല. അവളുടെ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം അയ്മനിൽ ഒരു വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എപ്പോഴും കലിപ്പിൽ നിന്നിരുന്ന അവൻ, തെച്ചുവിന്റെ ഈ മൗനം ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. കോളേജ് ഇല്ലാത്ത ദിവസം. രാവിലെ മുതൽ പുറത്ത് നല്ല കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയ്മൻ ഹാളിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ വർക്ക് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഉമ്മയുടെ നിലവിളി കേട്ടത്! "അയ്മൻ... വേഗം വാടാ!" അയ്മൻ ലാപ്ടോപ്പ് മാറ്റിവെച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി. അവിടെ ചോര ഒലിക്കുന്ന കെയ്യുമായി തലകറങ്ങി വീഴാൻ പോകുന്ന തെച്ചുവിനെ ഉമ്മ താങ്ങിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പച്ചക്കറി അരിയുന്നതിനിടയിൽ കത്തി അബദ്ധത്തിൽ അവളുടെ കൈയിൽ ആഴത്തിൽ മുറിഞ്ഞതായിരുന്നു. "ദൈവമേ, നല്ല മുറിവുണ്ടല്ലോ! മോനേ, വേഗം അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോ," ഉമ്മ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. അയ്മൻ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. അവൻ തെച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു, കണ്ണുകളിൽ വേദനയുടെ കണ്ണീർ തിളങ്ങി. അയ്മൻ പതുക്കെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് കാറിലേക്ക് ഇരുത്തി. യാത്രയിലുടനീളം അവൾ വേദനകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയ്മൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ പിടിച്ച് അവളെ നോക്കി. തന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടും, ഈ ശാരീരിക വേദന വരുമ്പോൾ അവൾ തന്നെ ഒന്നുറക്കെ വിളിക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആദ്യമായി ഒരു കുറ്റബോധം തോന്നി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി മുറിവ് കെട്ടി തിരികെ കാറിൽ കയറിയപ്പോഴേക്കും മഴ കൂടുതൽ ശക്തമായിരുന്നു. കാറിന്റെ വിൻഡ്ഷീൽഡിലേക്ക് മഴത്തുള്ളികൾ അടിച്ചുവീണു. "ഒരുപാട് വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ?" അയ്മൻ പതുക്കെ, വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആദ്യമായാണ് അവൻ അവളോട് ഇത്രയും മൃദുവായി സംസാരിക്കുന്നത്. തെച്ചു അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ 'അയ്മു'വിന്റെ പഴയ ശബ്ദം തിരികെ കിട്ടിയതുപോലെ. "ഇല്ല... കുഴപ്പമില്ല," അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന്, റോഡിന്റെ ഒരു വിജനമായ ഭാഗത്ത് വെച്ച് കാർ പെരുമഴയത്ത് ഓഫായി നിന്നു. അയ്മൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആയില്ല. പുറത്തിറങ്ങി നോക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം കനത്ത മഴയായിരുന്നു പുറത്ത്. കാറിനുള്ളിൽ നേരിയ ഇരുട്ട് പടർന്നു. എസി ഓഫായതോടെ വിൻഡോ ഗ്ലാസുകളിൽ മഞ്ഞ് മൂടി. പുറത്തെ തണുപ്പും കാറിനുള്ളിലെ ഈ ഏകാന്തതയും അവർക്കിടയിലെ മൗനത്തെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കി. തണുപ്പ് കാരണം തെച്ചു ചെറുതായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയ്മൻ കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിലിരുന്ന തന്റെ ഒരു ജാക്കറ്റ് എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. "ഇത് പുതച്ചോ... തണുപ്പ് മാറും," അവൻ പറഞ്ഞു. "വേണ്ട സാർ... കുഴപ്പമില്ല," അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. 'സാർ' എന്ന വിളി അയ്മന്റെ നെഞ്ചിൽ എവിടെയോ പോയി തറച്ചു. "ഞാൻ തന്നാൽ അത് മേടിക്കണം. അല്ലാതെ വീണ്ടും പനി പിടിച്ച് വാപ്പയോട് പരാതി പറയാൻ നിൽക്കരുത്," ദേഷ്യം അഭിനയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ വെറുപ്പില്ലായിരുന്നു, വെറും അനാവശ്യമായ ഒരു വാശി മാത്രമായിരുന്നു. തെച്ചു ആ ജാക്കറ്റ് വാങ്ങി പുതച്ചു. അതിൽ അയ്മന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി. അയ്മൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. കരഞ്ഞു തളർന്ന ആ കണ്ണുകളും, വിളറിയ ആ മുഖവും അവനിൽ എന്തൊക്കെയോ പുതിയ വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ മുറിവേറ്റ കൈ കയ്യിലെടുത്തു. "ഞാൻ... ഞാൻ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചല്ലേ നിന്നേ?" അയ്മൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ദേഷ്യത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾക്ക് പകരം പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ നനവുണ്ടായിരുന്നു. തെച്ചു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. അയ്മൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലെ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റി. ആ സ്പർശനം രണ്ടുപേരിലും ഒരു മിന്നൽ പരത്തി. അയ്മൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "Sorry തെച്ചു... അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാ..." അവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. ആദ്യമായി അവൻ തന്നെ 'തെച്ചു' എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇത്രയും നാൾ കൊതിച്ച ആ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടിലേക്ക് അവൾ കൂടുതൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. പുറത്ത് മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, കാറിനുള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ വസന്തം ജനിക്കുകയായിരുന്നു! (തുടരും...) #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

^92@ ಗಊಟಂ; 69n9 పిం2దకిి@ @]61)@, 09 ( 16 ^92@ ಗಊಟಂ; 69n9 పిం2దకిి@ @]61)@, 09 ( 16

21 shares

More like this