#💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋7  അബിക്ക് ഈ ലോകത്തേറ്റവും വെറുപ്പുള്ള വിഭവം പാവയ്ക്കതോരൻ ആണ്. അത് അറിയുന്നത് കൊണ്ടുതന്നെ  അമ്മ വീട്ടിൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന ദിവസം അവനായിട്ട് മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടുള്ളവർക്കെല്ലാം അത് നന്നായറിയാം അതുകൊണ്ട് മനപൂർവം ചെയ്യുന്നതാണിതെല്ലാം . അഭി കണ്ണീർ പുറത്തുചാടാൻ അനുവദിക്കാതെ അതിനെ അടക്കി നിർത്തി. അടുക്കള റാക്കിൽ നിന്നും വെളിച്ചെണ്ണ കുപ്പിയെടുത്തു ഇത്തിരി വെളിച്ചെണ്ണ ചോറിനു മുകളിൽ ഒഴിച്ചു. ഉപ്പുപാത്രത്തിൽ നിന്നും ഉപ്പെടുത്തു അതും കുറച്ചു വിതറി . നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ അത് കുഴെച്ചെടുത്തു വേഗം വായിലേക്കിട്ടു. പാവയ്ക്കാ തോരൻ ഉള്ള ഭാഗം നീക്കിവച്ചു. രണ്ടു മൂന്നു വാ കഴിച്ചപ്പോഴേക്കും ചോറ് തീർന്നിരുന്നു. അഭി വാ കഴുകി ആ പാത്രവും കഴുകി കമഴ്ത്തി. "ഡാ ..............." പുറകിൽ നിന്നും മീനാക്ഷിയുടെ വിളി കേട്ട് അഭി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.  മീനാക്ഷിയുടെ കൈയിൽ ഒരു ബക്കറ്റ് നിറച്ചു തുണികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതവർ അവനു നേരെ നീട്ടി. അഭി സംശയത്തോടെ അത് വാങ്ങി .  " ഇത് എന്റേം രേവതി ഏടത്തീടേം കുറച് വസ്ത്രങ്ങളാണ് . നല്ല വില കൂടിയതായത് കൊണ്ട് മെഷീനിൽ ഇടാൻ പറ്റില്ല. നീയത് കുളത്തിൽ പോയി കഴികിയിട്. " ഇതും പറഞ്ഞവർ അവർക്കടുത്തേക്ക് വരുന്ന രേവതിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.  " വെയിൽ ആറിയിട്ട് മതിയോ അമ്മായി? " അഭി പുറത്തു തിളച്ചു നിൽക്കുന്ന പൊരി വെയിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം ആ ശബ്‌ദത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.  " നിന്നോട് ഞങൾ പറയുന്ന പണി പറയുന്ന സമയത്തു ചെയ്യണം. വെറുതെ ഇരുന്നു കൊഴുപ്പു കൂടിയാലേ  ഒരു വർഷത്തെ ആയുസ്സ് വീണ്ടും കുറഞ്ഞു പോവും..." രേവതി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.  അഭി പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. നിലത്തിരിക്കുന്ന ബക്കറ്റ് എടുത്തു . പുറത്തിറങ്ങി . രേവതിയുടെയും മീനാക്ഷിയുടെയും ചുണ്ടുകളിലെ വിജയ ചിരി കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത പോലവൻ നടന്നു. അടുക്കള ഭാഗത്തെ വിശാലമായ പറമ്പിൽ രണ്ടു തെങ്ങുകൾക്കിടയിലായി പ്ലാസ്റ്റിക് കയർ കൊണ്ട്  കെട്ടിയ അഴയിൽ വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന വെള്ള തോർത്തെടുത്തു തോളിലൂടെയിട്ട് അഭി കുളത്തിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാ ചുണ്ടിൽ വേദനയോടെയൊരു പുഞ്ചിരി തങ്ങി നിന്നിരുന്നു.  ******************* നല്ലൊരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞു മധു കണ്ണുകൾ പതുക്കെ ചിമ്മി തുറന്നു. എവിടെയാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് പെട്ടന്ന് മനസിലാവാതെയവൾ ഞെട്ടി എണീറ്റു. ഒന്ന് കൂടെ കണ്ണിറുക്കി അടച്ചു തുറന്നപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് താൻ ആ വേശ്യാലയത്തിൽ അല്ല എന്ന് ബോധം വന്നത്. ഒരു ആശ്വാസത്തിൽ നെടുവീർപ്പിട്ടു മധു കിടക്കയിൽ നിന്നെണീറ്റു . കുളിച്ചു ഈറനോടെ കിടന്നിരുന്ന മുടി ഉണങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അത് വാരി വട്ടത്തിൽ ചുറ്റി കെട്ടി വച്ചു. അതവളുടെ അമ്മ കെട്ടുന്നത് കണ്ടു പഠിച്ചതാണ്. അങ്ങനെ കെട്ടിയാൽ പിന്നെ അഴിഞ്ഞു പോവില്ല. സജീവൻ ഭക്ഷണം ഒക്കെ താനേ ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ ഓർമയിൽ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ അടുക്കള. എല്ലാ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളും അവിടുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യം മുഖം കഴുകി ഉറക്ക ക്ഷീണം മാറ്റി ഫ്രിഡ്‌ജ്‌ തുറന്നു നോക്കി. അതിൽ കുറച്ചു പച്ചക്കറികളും മുട്ടയും ഒക്കെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപാടു കാലമായി പാചകം ചെയ്യാതിരുന്നത് കൊണ്ട് എന്ത് ഉണ്ടാക്കണമെന്നവൾക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ ആയി.  പിന്നൊരു ഓർമയിൽ മുട്ട മൂന്നെണ്ണം എടുത്തു പുഴുങ്ങാൻ വച്ചു. പത്രങ്ങളെല്ലാം അവിടെ താഴെയുള്ള റാക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ഭാഗത്തായി പലചരക്ക് സാധനങ്ങൾ കൂട്ടി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പോയി അരിയുടെ കവർ തപ്പിയെടുത്തു. ബസ്മതി അരിയുടെ ഒരു പാക്കറ്റ് ആയിരുന്നത്. ഉള്ളിയും തക്കാളിയും ഇഞ്ചിയും വെളുത്തുള്ളിയും എല്ലാം നന്നാക്കി കഴുകി ചെറുതായി അരിഞ്ഞു വച്ചു. എല്ലാം സെറ്റാക്കി കുറഞ്ഞ നേരം കൊണ്ടവൾ കുക്കറിൽ ഒരു എഗ്ഗ്‌ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. പാത്രം തുറന്നതും കൊതിപ്പിക്കുന്ന ബിരിയാണിയുടെ മണം കാരണം അവളുടെ വായിൽ വെള്ളം വന്നു. രണ്ടു മുട്ടയും കുറച്ചു റൈസും എടുത്തു ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവിടുള്ള സോഫയിലേക്കിരുന്നു ആസ്വദിച്ചു ബിരിയാണി കഴിച്ചു. മധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു. അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്ന കാലത്താണ് അവസാനമായി ഇങ്ങനൊന്ന് ഉണ്ടാക്കിയത്. പക്ഷെ ജിഷ ഒരു വറ്റ് പോലും തരാതെ മുഴുവൻ കഴിച്ചു. ആ ഓർമയിൽ അവളുടെ ഉള്ളു നീറി. എങ്കിലും അത് കാര്യമാക്കാതെ മുഴുവൻ ഇരുന്ന് കഴിച്ചു. നല്ലൊരു ഏമ്പക്കവും വിട്ട് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് വെള്ളവും കുടിച്ചു. ഉണ്ടാക്കിയ ബിരിയാണി ബാക്കിയുള്ളത് ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി അടച്ചു വച്ച് ബാക്കി പത്രങ്ങൾ കഴുകി വച്ചു.  റൂമിൽ ചെന്ന് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോഴാണ് ചാർജ് ഇല്ലെന്നു കണ്ടത്. ബാഗിൽ നിന്നും ചാർജർ എടുത്ത് പ്ലഗിൽ കുത്തി ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്യാനിട്ടു.  ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്നോർത്തപ്പോൾ മടുത്തു പോയവൾക്ക്. ബാഗ്ളൂരും രാവിലെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഉണ്ടാവാറില്ല. പക്ഷെ അവിടുത്തെ പോലെ അല്ല അവൾക്കിവിടെ. കേരളത്തിന്റെ ഊഷ്‌മളമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പഴയ ബാലയെ പോലെ പാറിപ്പറന്നു നടക്കാൻ അവൾക്കു മോഹം തോന്നി. ഓരോന്നോർത്തു കിടക്കുമ്പോഴാണ് കാളിങ് ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്‌ദം കേൾക്കുന്നത്. ആരായിരിക്കുമെന്ന ആകാംഷയോടെ മധു വേഗത്തിൽ പോയി വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടു അതേ ചിരി മധുവിന്റെ ചുണ്ടിലും വിരിഞ്ഞു.  " ഹായ് ഏട്ടത്തി...."  " ഹായ് , സാദ്ധ്യ....."  മധു പറഞ്ഞതും കിങ്ങിണിയുടെ മിഴികൾ വിടർന്നു.  " എന്നെ അറിയാമോ..." മധുവിനെ കടന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി കിങ്ങിണി ചോദിച്ചു. " സജീവേട്ടൻ എല്ലാവരെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്. "  " എന്നാൽ എന്നെ സാദ്ധ്യ എന്ന് വിളിക്കണ്ട കേട്ടോ.... കിങ്ങിണി എന്ന് വിളിച്ചാ മതി. എനിക്ക് പ്രിയാപ്പെട്ടവർ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതാ എനിക്കിഷ്ട്ടം..." ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെയാവൾ പറഞ്ഞതും മധു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. "ഞാൻ അതിന് പ്രിയപെട്ടതാണോ? "  "അതെല്ലോ........ എന്റെ അഭിയേട്ടന്റെ പെണ്ണ് എനിക്ക് പ്രിയപെട്ടതല്ലേ. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഏട്ടത്തി. " കിങ്ങിണി പറഞ്ഞതും മധുവിന് സന്തോഷവും സങ്കടവും ഒരുപോലെ വന്നു പോയി.  താൻ വെറുമൊരു വാടക ഭാര്യയാണെന്നറിയാതെ അവൾ വിളിക്കുന്ന ഏട്ടത്തി എന്ന വിളി പോലും മധുവിന് കേൾക്കെ കിങ്ങിണിയോട് സഹതാപം തോന്നി.  പിന്നെയും കിങ്ങിണി ഒരുപാടു നേരം മധുവിനോട് സംസാരിച്ചു. അവൾ നന്നായി സംസാരിക്കുമെന്ന് മധുവിന് മനസിലായി. ഇത്രകാലം അടക്കിവച്ചിരുന്ന തന്റെ മലയാളവും സംസാര വൈദക്ത്യവും മധുവും പങ്കുവച്ചു.  കുറഞ്ഞ നേരം കൊണ്ടൊരു അടുപ്പം കിങ്ങിണിയോട് മധുവിന് തോന്നി തുടങ്ങി.  " ഏട്ടത്തി എന്റെ അഭിയേട്ടനെ പോലെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്തൊരാളാണല്ലേ? " അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ മധു പതുക്കെ മൂല.  "അച്ഛൻ ഇന്നലെ പറയുന്നത് കേട്ടു , അച്ഛന്റെ ഏതോ സുഹൃത്തിന്റെ അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ളതാ ചേച്ചിയെന്ന്. പാവപെട്ട വീട്ടിലെയന്നൊക്ക പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ചേച്ചിയെ കണ്ടാൽ പറയില്ലാട്ടോ ചേച്ചി ഒരു പാവപെട്ട വീട്ടിലെയാണെന്ന്. കണ്ടാൽ ഒരു രാജകുമാരിയെ പോലെയുണ്ട്." ആത്മാർഥമായി കിങ്ങിണി പറയുന്നത് കേട്ട് മധു മിഴിച്ചു പോയി.  " രാജകുമാരിയെ? " മധു ആവർത്തിച്ചു. " ഹ്മ്മ്..... ഒരു പാവക്കുട്ടിയെ പോലെയുള്ള രാജകുമാരി."  മധു മുല്ലമൊട്ടു പോലുള്ള പല്ലു കാണിച്ചു മനോഹരമായി ചിരിച്ചു.  " ഇവിടെ പുറത്തിറങ്ങി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കാണാനുള്ള വകുപ്പുണ്ടോ കിങ്ങിണി.... ഇവിടിരുന്നിട്ട് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. " കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം മധു ചോദിച്ചു.  " ആണോ ? എന്നാൽ എന്റെ കൂടെ വാ നമുക്ക് കുളത്തിൽ പോവാം. നമ്മുടെ പറമ്പിൽ തന്നെയാ എന്ത് രസാന്നറിയാമോ . " കിങ്ങിണി ഇരുന്നിരുന്ന സോഫയിൽ നിന്നും ചാടിയെണീറ്റു പറഞ്ഞു. മധുവിനും ആവേശമായി. ഒരു കുളം കണ്ടിട്ട് എത്രകലാമയെന്നോർത്ത് മധു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.  കിങ്ങിണിക്കൊപ്പം വീട് പൂട്ടി താക്കോൽ അവിടുള്ള പാത്രത്തിൽ ഇട്ട് മധു ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ തുള്ളിയിറങ്ങി. കിങ്ങിണിക്ക് അവളുടെ സ്വഭാവം നന്നായി ഇഷ്ട്ടപെട്ടു.  രണ്ടു പേരും ഗസ്റ്ഹൗസിന്റെ സൈഡിലുള്ള കവുങ്ങുകളും തെങ്ങുകളും നിറഞ്ഞ പറമ്പിലൂടെ നടന്നു. ആ പറമ്പിന്റെ അറ്റത്തായി കുളപ്പുര കാണാമായിരുന്നു. " അതാ നമ്മുടെ കുളം..." കിങ്ങിണി അങ്ങോട്ട് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.  മധു ആദ്യമായിരുന്നു അങ്ങനെ മറച്ചു കെട്ടിയ കുളം കാണുന്നത്. അവർ നടന്ന് അവിടേക്കെത്തി തുടങ്ങി.  " കിങ്ങിണി.................." കുറച്ചു മാറി കാണുന്ന ആ വലിയ വീടിന്റെ ബാല്കണിയിൽ നിന്നും രേവതി ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അത് കേട്ടതും കിങ്ങിണി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മധുവും ശബ്ദം കെട്ടിടത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നിന്നും തങ്ങളെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുന്നവരെ കണ്ടു മധു ഒന്ന് പതറി. " ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാട്ടോ ഏട്ടത്തി. 'അമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ചെന്നില്ലങ്കിൽ പിന്നെ അത് മതി " കിങ്ങിണി നിരാശ്ശയോടെ പറഞ്ഞു .  "ഹമ്...." മധു മൂളി .  കിങ്ങിണി ഇട്ടിരിക്കുന്ന പാവാട പൊക്കി വന്നവഴി അല്ലാത്ത മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ നടന്നു. അത് മാളിക്കൽ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയായിരിക്കുമെന്നവൾക്ക് ഊഹിച്ചു .  "പിന്നെ ഏട്ടത്തി... ഞാൻ വന്നിട്ട് വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാട്ടോ... വേണെങ്കിൽ പോയി പടിയിൽ പോയിരുന്നോ. നല്ല വഴുക്കലുണ്ട് അതുകൊണ്ടാ ട്ടോ..... " തിരിഞ്ഞു മധുവിനെ നോക്കി നീട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കിങ്ങിണി വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു.  മധു രണ്ടു കയ്യിന്റെയും തള്ള വിരൽ ഉയർത്തി കാട്ടി. കിങ്ങിണി കാഴ്ചയിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും മധു കുളം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവൾ പറഞ്ഞ പോലെ പടിക്കെട്ടിൽ പോയിരിക്കാമെന്നോർത്തു. നല്ല വെയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവിടെ. കുളപ്പുരക്ക് മുന്നിൽ എത്തിയതും രണ്ടു വാതിലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് അൽപ്പം തുറന്നാണ് കിടക്കുന്നത്. അവിടെ നിന്നും വസ്ത്രം അലക്കുന്നത് പോലുള്ള ശബ്‌ദം കേൾക്കാം.  " നട്ടുച്ചക്ക് അലക്കാനും മാത്രം വട്ട് ഇവിടെ ആർക്കാണാവോ? " മധു പിറുപിറുത്തു.  അടുത്ത വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ആ വാതിൽ തുറന്നു. അതിനപ്പുറം കണ്ടതും മധുവിന്റെ മിഴികൾ അതിശയത്താൽ വിടർന്നു.  നിറയെ കല്പടവുകളുള്ള വലിയ കുളം. സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി നീലവെള്ളം തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. രണ്ടു കടവുകൾക്കിടയിലായൊരു മതിൽ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് രണ്ടു വാതിലുകൾ എന്നവൾക്ക് മനസിലായി. മധു അകത്തേക്ക് കയറി. മനസ്സിൽ ആ നേരം സങ്കടമാണോ സന്തോഷമാണോ വരുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആകാശത്തിന്റെ നീല നിറം ആ നീല വെള്ളത്തിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കി. മധു ഓരോ പടികളായി ഇറങ്ങി. അപ്പുറത്തുള്ളയാൾ വെള്ളത്തിൽ എന്തോ ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു വെള്ളം നന്നായി ഓളം വെട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഓളങ്ങളിൽ തട്ടി കണ്ണാടിയിൽ എന്നപോലെ വെളിച്ചം പ്രതിഫലിച്ചു. അത്രയും മനോഹരമായ ആ ജലാശയത്തിന്റെ ഭംഗിയിൽ ലയിച്ചു മധു ഓരോ പടവുകളായി ഇറങ്ങി. കിങ്ങിണി പറഞ്ഞതൊക്കെയും മധു മറന്നു പോയിരുന്നു. ആ വെള്ളത്തിൽ കാലൊന്നു മുട്ടിക്കാൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പടിക്കെട്ടിലെ തണുപ്പ് അത്രത്തോളം ആണെങ്കിൽ ആ വെള്ളത്തിലെ തണുപ്പറിയാൻ ഉള്ളൊരു കൊതി. ഇറങ്ങി ഇറങ്ങിയവൾ അവസാന പടവിൽ എത്തി. കട്ടിയുള്ള സ്വർണകൊലുസു ധരിച്ച പാദങ്ങളിലൊന്ന് പടവിലുള്ള വെള്ളത്തിലേക്ക് വച്ചു.  മധുവിന്റെ കാൽ കുളിർന്നു. രണ്ടാമത്തെ കാൽ പാദവും വെള്ളത്തിലുള്ള പടവിലേക്ക് വെച്ചതും ആ പടവിലുള്ള പായലിൽ ചവിട്ടി മധു വെള്ളത്തിലേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു പോയി. എവിടെയും പിടിത്തം കിട്ടാതെ മധു കൂടുതൽ വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നു.............. ശ്വാസം കിട്ടാതെയവൾ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി....... തുടരും....... 😌😌😌