വായന മുറി
7 Posts • 118K views
Hyrin
861 views 6 months ago
പച്ചിലക്കാട്ടിലെ തത്തമ്മ പച്ചിലക്കാടുകളുടെ ഹൃദയഭാഗത്ത്, പച്ചയും ചുവപ്പും നീലയും നിറങ്ങളുള്ള തൂവലുകളോടുകൂടിയൊരു തത്തമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ പേര് മിട്ടു. മറ്റ് തത്തമ്മകളെല്ലാം കാടിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചും മരച്ചില്ലകളിൽ ചാടിക്കളിച്ചും പഴങ്ങൾ കൊത്തിപ്പെറുക്കിയുമൊക്കെ നടന്നപ്പോൾ, മിട്ടുവിന്റെ ലോകം തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവൾക്ക് പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു കൂട്ടുകാർ. ഒരു പഴയ മരപ്പൊത്തിൽ, കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന പുസ്തകങ്ങൾ മിട്ടു സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. മനുഷ്യർ കാട്ടിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയതായിരുന്നു ആ പുസ്തകങ്ങൾ. അവൾക്ക് അവയിലെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാകില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, ചിത്രങ്ങളും വർണ്ണങ്ങളും അവളെയെപ്പോഴും ആകർഷിച്ചു. ഓരോ ദിവസവും അവൾ ആ പുസ്തകങ്ങൾ ഓരോന്നായി തുറന്നുനോക്കി. ഭംഗി ഉള്ള ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അവൾ പുതിയ ലോകങ്ങൾ കണ്ടു. പുരാതന കോട്ടകൾ, പറക്കുംതിമിംഗലങ്ങൾ, മാന്ത്രിക വനങ്ങളിലൂടെയുള്ള യാത്രകൾ – അങ്ങനെ എത്രയെത്ര വിസ്മയങ്ങൾ.......! മിട്ടുവിനെ മറ്റ് പക്ഷികൾ കളിയാക്കി, "എന്താണ് മിട്ടു എപ്പോഴും ആ കടലാസ് കഷണങ്ങളിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്നത്?" അവർ ചോദിച്ചു. പക്ഷെ മിട്ടു അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല. അവൾക്ക് ഓരോ പുസ്തകവും ഓരോ കഥയായിരുന്നു, ഓരോ പുതിയ സാഹസിക യാത്രയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു കൊച്ചു ചിത്രകഥാ പുസ്തകത്തിൽ അവൾ ഒരു ചിത്രശലഭത്തിന്റെ ചിത്രം കണ്ടു. അതിന്റെ ചിറകുകളിൽ വർണ്ണാഭമായ അടയാളങ്ങൾ. അതേ അടയാളങ്ങളുള്ള ഒരു ചിത്രശലഭം കാട്ടിലുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ ആ ചിത്രശലഭത്തെ തേടി കാടിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് പറന്നു. അങ്ങനെ ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം, ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ, മിട്ടു ഒരു വലിയ മരത്തിനു താഴെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അതാ! അവളുടെ പുസ്തകത്തിൽ കണ്ട അതേ ചിത്രശലഭം! അതിന്റെ ചിറകുകളിൽ അതേ വർണ്ണാഭമായ അടയാളങ്ങൾ. അത് പറന്നുപോയ വഴിയേ മിട്ടു പിന്തുടർന്നു. ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. അവളുടെ പുസ്തകത്തിലെ ലോകം യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് വന്നപോലെ! ആ ചിത്രശലഭം അവളെ ഒരു രഹസ്യ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ആ പൂന്തോട്ടത്തിൽ മിട്ടു കണ്ട കാഴ്ചകൾ അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൾ പുസ്തകങ്ങളിൽ കണ്ടിരുന്ന പല മരങ്ങളും പൂക്കളുമെല്ലാം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് പുതിയ കൂട്ടുകാരെയും അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു. മിട്ടുവിന്റെ കഥ കാട്ടിലെങ്ങും പരന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ വെറും കടലാസ് കഷണങ്ങളല്ലെന്നും, അവ അറിവിന്റെയും സാഹസികതയുടെയും വാതിലുകളാണെന്നും മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ തന്റെ പുസ്തകശേഖരം മറ്റ് പക്ഷികൾക്കായി തുറന്നുകൊടുത്തു. അവരും പതിയെ പുസ്തകങ്ങളുടെ ലോകം ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ, പച്ചിലക്കാട്ടിലെ മിട്ടു തത്തമ്മ, വെറുമൊരു വായനക്കാരിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വഴികാട്ടി കൂടി ആയി. അറിവും ഭാവനയും ചേരുമ്പോൾ അത്ഭുതങ്ങൾ സംഭവിക്കുമെന്ന് അവൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. Soubanath Edathanattukara #📚 വായന മുറി ✔️ #വായന മുറി
7 likes
7 shares
Hyrin
860 views 6 months ago
കണ്ണാടിയിലെ ലോകം ആദിത്യൻ എന്ന 16-കാരന് യഥാർത്ഥ ലോകം ഒരു മങ്ങിയ ചിത്രമായിരുന്നു. ജനലിനപ്പുറമുള്ള തെളിഞ്ഞ ആകാശമോ, പറന്നുപോകുന്ന പക്ഷികളോ, മുറ്റത്തെ മാമ്പഴക്കാലമോ അവനൊരു വിഷയമായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ലോകം അവന്റെ മുറിയിലെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി. അവിടെ അവൻ ഒരു രാജാവായിരുന്നു. ‘നിഴൽ’ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ഓൺ‌ലൈൻ പേര്. സ്കൂൾ ക്ലാസ്സുകൾ ഓൺലൈനായിരുന്നു. കൂട്ടുകാർ ഫോണിലെയും ഗെയിമുകളിലെയും ഡിജിറ്റൽ അവതാരങ്ങൾ മാത്രം. രാത്രിയും പകലും അവനറിയില്ലായിരുന്നു. ഉറങ്ങുമ്പോൾ പോലും അവന്റെ കൈകൾ മൊബൈൽ ഫോണിൽ എന്തെങ്കിലും ടൈപ്പ് ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവന്റെ അമ്മ, അവന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ വല്ലാതെ ദുഃഖിച്ചു. "മോനെ, പുറത്തിറങ്ങി കളിക്കൂ, കൂട്ടുകാരുമായി സംസാരിക്കൂ," അമ്മ പറയുമ്പോൾ, "അമ്മേ, എന്റെ കൂട്ടുകാർ ഇവിടെയുണ്ട്, എനിക്ക് പുറംലോകം ആവശ്യമില്ല," എന്ന് അവൻ മറുപടി നൽകി. അവന്റെ കൈയിലെ ഫോണും കമ്പ്യൂട്ടർ കീബോർഡും അവനെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ എല്ലാ ചിന്തകളും അവന്റെ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തേക്ക് ചുരുങ്ങി. ഒരു ദിവസം, ഓൺലൈൻ ഗെയിമിൽ അവന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തായ 'വിജയ്' അപ്രത്യക്ഷനായി. ആദിത്യൻ ദിവസങ്ങളോളം അവനെ വിളിച്ചുനോക്കി. സന്ദേശങ്ങൾ അയച്ചു, പക്ഷേ മറുപടിയൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ആദിത്യൻ പരിഭ്രാന്തനായി. ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു. അവനറിയാവുന്ന ലോകത്ത് വിജയ് ഇല്ലായിരുന്നു. അവന് ഒരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ, വിജയിയുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ അക്കൗണ്ടിൽ അവന്റെ ഒരു സഹോദരി ഒരു കുറിപ്പ് പങ്കുവെച്ചു. "വിജയ് ഇനി നമ്മുടെ കൂടെയില്ല. ഓൺലൈൻ ഗെയിമിംഗിന് അടിമപ്പെട്ട അവൻ ശരിയായ ഭക്ഷണവും ഉറക്കവും ഇല്ലാതെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാൽ മരണപ്പെട്ടു." ഈ വാർത്ത ആദിത്യനെ തളർത്തി. അവന്റെ കണ്ണാടി ലോകം പൊട്ടിത്തകർന്നതുപോലെ അവനനുഭവപ്പെട്ടു. അവൻ സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ യഥാർത്ഥ സൂര്യനുദിച്ചുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പുറത്തിറങ്ങി. ശുദ്ധവായു ശ്വസിച്ചു. കാലങ്ങളായി അവൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെപോയ പൂക്കൾ അവനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവനനുഭവപ്പെട്ടു. അവൻ ആദ്യമായി വീടിന് പുറത്തുള്ള പുൽത്തകിടിയിൽ നടന്നു. കാലുകൾക്ക് ഒരുതരം വിചിത്രമായ അനുഭവം. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ആദ്യമായി സൂര്യരശ്മി പതിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വെളിച്ചം താങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ തന്റെ ഡിറ്റൽ സുഹൃത്തുക്കളെ അവൻ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ഒന്നുമാത്രമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ ലോകത്തിൽ കൂട്ടുകാരെ കണ്ടെത്തുക. അവൻ തന്റെ മുറിയുടെ ജനൽ തുറന്നു. പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു കൂട്ടം കുട്ടികൾ ഫുട്ബോൾ കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. പതിയെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് കാലെടുത്തുവെക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിന് അപ്പുറമുള്ള ലോകത്തേക്ക്. Soubanath Edathanattukara #വായന മുറി #📚 വായന മുറി ✔️
11 likes
13 shares