പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ #പ്രണയകഥകൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും അന്നത്തെ രാത്രി അഭിക്ക് ഉറക്കം വന്നതേ ഇല്ലാ.. ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ മുഖം ആണ്... അവളിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന ഗന്ധം ആണ്... തനിക്ക് ചുറ്റും ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് അവൾ ഒരു കാന്തിക വലയം രൂപപെടുത്തിയിരിക്കുന്നു... അതിൽ നിന്ന് ഇനി പുറത്ത് കടക്കാൻ മേലെപാട്ടേ അഭിമന്യുവിന് സാധിക്കില്ലായിരുന്നു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ സുഖമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം കൂടെ അഥിതിക്ക് കോളേജ്ൽ പോവേണ്ടി വന്നില്ല... ആ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം അവളെ കാണാതെ മേലെപാട്ട് ഒരുത്തൻ മുള്ളിന്മേൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു... കോളേജിൽ ആർഡ്‌സ് ഡേയ്ക്കുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു അന്ന് അഭിമന്യുവും കൂട്ടുകാരും... " ടാ...ആ കൊച്ച് വന്നിട്ടുണ്ട്... " അജു വന്ന് പറയവേ അഭി അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... " ഏത് കൊച്ച്..?. " അഭി നെറ്റിച്ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു " ഒരാഴ്ച്ച മുന്നേ കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കൊച്ചിനെയും എടുത്ത് നീ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വെച്ച് പാഞ്ഞില്ലേ.. ലവള്..That same കൊച്ച്... " അജു പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും അഭിയുടെ മുഖം അങ്ങ് തെളിഞ്ഞു വന്നു... എന്നാലും തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവൻ മുഖത്തെ തെളിച്ചം കെടുത്തിയിരുന്നു... ഇല്ലെങ്കിൽ അത് മതി അജുവിന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കാൻ... "  ഓ... അതോ....? അതിന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് വേണം...അഭി താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.. " ഓ... നീ ഒന്നും വേണ്ട... കുറച്ച് ദിവസമായല്ലോ അവള് സാധാരണ വരുന്ന ബസ്സ് വരുന്ന സമയത്ത് ആ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കുറ്റി അടിച്ച് നിൽക്കുന്നു.. അതും പോരാഞ് കോളേജിലോട്ട് വരുമ്പോഴും പോവുമ്പോഴും എല്ലാം അവളുടെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തുമ്പോൾ നീ കൂറ തിരിയുന്ന പോലെ തിരിയുന്നത് കാണാല്ലോ... " അജു അങ്ങ് വിശദീകരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും അഭി അവന്റെ വായ അങ്ങ് പൊത്തി പിടിച്ച് ക്ലാസിനു പുറത്തേക്ക് നടന്നു... ഒന്ന് പതിയെ പറയടാ... അവന്മാർ കേൾക്കും... " അഭി അവനെ നോക്കി പല്ല് ഞെരിച്ചു... " ഞാൻ ആയിട്ട് ആരോടും പറയണ്ട ആവശ്യo ഒന്നുമില്ല അഭി... നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാലോ.. " " എന്ത്...? അഭിയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. " നീ ഒരു കള്ള ഗാമുകൻ ആണെന്ന്...! പറയുന്നതിന് ഒപ്പം അജു ചിരിച്ചു പോയി.. " പോടാ...! ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടുo മുഖം ഒന്ന് അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അഭിമന്യു ചുണ്ടിൽ തെളിഞ്ഞ ചിരി മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.. " അങ്ങനെ തൂത്താലും തുടച്ചാലും ഒന്നും ആ ഗാമുക ഭാവം പോവില്ലെടാ... " അജു പിന്നെയും കളിയാക്കി.. " ഒന്ന് പോടാ...! അഭിക്കും ചിരി വന്നു. " എന്നാലും ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയാൽ പോലും തലചുറ്റി വീഴുന്ന ആ പെങ്കൊച്ചിനെ നീ എങ്ങനെ വളക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഊഹവുമില്ല അഭി..." " എനിക്കും...! " അഭിയും കൈ മലർത്തി... ആർഡ്സ്  ഡേക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുകയായത് കൊണ്ട് ആ പേരിൽ തന്നെ അഥിതിയുടെ മുന്നിൽ പോയി ചാടാമെന്ന് രണ്ടാളും തീരുമാനിച്ചു... അദ്ധ്യാപകർ ക്ലാസിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു നേരം നോക്കി അഭിയും കൂട്ടുകാരും അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുകയും ചെയ്തു... വാതിൽ കടന്നു വരുന്ന അഭിയെ കാണെ അഥിതി വിരണ്ടു പോയി.. സീനിയർസിനെ കാണെ ക്ലാസിലുള്ള ബാക്കി കുട്ടികൾ ഭവ്യതയോടെ എഴുന്നേറ്റു.. അഥിതിക്ക് ഒന്ന് എഴുനേൽക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല.. കയ്യും കാലും തണുത്ത് എഴുനേൽക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ... അതിഥിയുടെ ഉള്ളിൽ അഭിമന്യുവിന് ഒരു ദുഷ്ടൻറെ രൂപം ആണ്... ജനിച്ചതിൽ പിന്നെ.. ഇത്രയും പ്രകോപിതനാവുന്ന... ഇത്രയും ദേഷ്യപെടുന്ന.. മറ്റുള്ളവരെ  ഉപദ്രവിക്കുന്ന  അഭിയെ പോലെ ഒരാളെ അവൾ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല... അപ്പോൾ പിന്നെ അഭി തന്നെ അവൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഷ്ടൻ...!! അതിൽ അത്ഭുതപെടാനില്ല.. ഏറ്റവും പുറകിലുള്ള ബെഞ്ചിൽ പേടിച്ചരണ്ട് ഇരിക്കുന്ന അതിഥിയേ കാണെ അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വികസിച്ചു... " ആർഡ്‌സ് ഡേ നടക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞല്ലോ... പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവർ ഇപ്പോൾ തന്നെ അതാത് ഐറ്റത്തിന് വന്ന് പേര് തരണം... " അഭി എല്ലാവർക്കും വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങളും നടത്താനിരിക്കുന്ന പരിപാടികളുടെ പേരും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.. അഭി പറഞ്ഞത് പ്രകാരം പിള്ളേർ എല്ലാവരും വന്ന് പേര് കൊടുക്കാനും പരിപാടിയുടെ നിബന്ധനകൾ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കാനും തുടങ്ങി... അന്നേരവും പുറകിലെ ബെഞ്ചിലെ മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന ആൾ ഒന്ന് അനങ്ങുക കൂടെ ചെയ്തില്ല... തന്നെ അവളൊന്ന് മുഖം ഉയർത്തി നോക്കുന്ന കൂടെ ഇല്ലാ എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അഭിയുടെ ക്ഷമയും കെട്ടു... അഭി ആ തിരക്കുകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ നടന്നു വന്നു അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.. അതിഥി ആ പേടിച്ചരണ്ട മിഴികൾ ഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി... " താൻ ഒന്നിനും പങ്കെടുക്കുന്നില്ലേ...? സൗമ്യമായിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദം... അഥിതി അവനെ ആദ്യമായി കാണുന്ന പോലെ നോക്കി... ഇത്രയും സൗമ്യതയോടെ അയാൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ അറിയുമോ എന്നവൾ അത്ഭുതപെട്ടു... " തന്നോടാ ചോദിച്ചേ..." " ഇ... ഇല്ലാ... " " അതെന്താ...? ഏതെങ്കിലും ഒരു പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തെ പറ്റു.. " " എ. എനിക്ക് അറിയില്ല..അത് കൊണ്ട.. " " എന്ത് അറിയില്ല എന്ന്... അങ്ങനെ ഒരു കഴിവുമില്ലാത്ത ആളുകളുണ്ടാവുമോ...? അഭി കവിളിൽ കൈ താങ്ങി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.. അഥിതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... അത്രയും അടുത്താണ് അവൻ ഇരിക്കുന്നത്.... അവന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ ആത്മാവോളം എത്തുന്നുണ്ട്... ' താൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിയർക്കുന്നെ..? ഞാൻ തന്നോട് മര്യാദക്ക് അല്ലെ സംസാരിക്കുന്നെ...? " അഭി വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ണ് കൊണ്ട് ഒരു ഓട്ട പ്രദക്ഷിണം വെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " സ്... സ്വല്പം.. നീങ്ങി ഇരിക്കാവോ... " അഥിതി പേടിച്ച് പേടിച്ചാണ് അത് ചോദിച്ചത്.. പലരും തങ്ങളെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു... അഭിക്ക് ചിരി വന്നു... " ഓ... ഇത്രേ ഒള്ളു... ഇതൊക്കെ ആദ്യം പറയണ്ടെ... എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭി അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നൂടെ നീങ്ങി ഇരുന്നു... അതിഥിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു പോയി.. ചെരിഞ്ഞിരുന്ന് അവളെ നോക്കുന്നവൻറെ ദൃഡമായ നെഞ്ചിൽ അതിഥിയുടെ വലത്തേ കൈ ഉരസുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ..... അത്രയും അടുത്താണ് ഇരിപ്പ്.. അഥിതിക്ക് എഴുനേറ്റു പോവണമെങ്കിൽ പോലും അഭി മാറണം.. " ഇത്രേം മതിയോ...? അതോ ഇനിയും നീങ്ങണോ...? " അഭി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു വെച്ചു... " പ്ലീസ്...! അഥിതി സ്വയം അറിയാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ താങ്ങി അവനെ തള്ളി നീക്കി... വിയർത്തു കുതിർന്ന ആ ഉള്ളം കയ്യുടെ ചൂട് തന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടറിഞ്ഞപ്പോൾ അഭി പരിഭ്രമിച്ചു പോയി... അതിഥിയേക്കാൾ...!! അഭി വേഗത്തിൽ കയ്യിലിരുന്ന ലിസ്റ്റ് ഡെസ്കിലേക്ക് വെച്ചു... " പങ്കെടുക്കാനുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ഐറ്റം സെലക്ട്‌ ചെയ്താൽ.. ഞാൻ എഴുനേറ്റു പോയേക്കാം... " അഥിതി അവനെ ദയനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി.. " മം...വേഗം... " അഭി ശബ്ദം ഉയർത്തി അഥിതി ഭയത്തോടെ തിരികെ ആ പേപ്പറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി... ഓരോ പരിപാടിയിലൂടെയും അവളുടെ കണ്ണ് പാഞ്ഞു... പറഞ്ഞത് ചെയ്യാതെ അവൻ തന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു പോവില്ല എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ വേറെ വഴിയില്ലാതെ ഏറ്റവും അവസാന കോളത്തിൽ കിടന്ന പേരിൽ അവളുടെ ചൂണ്ടു വിരൽ തൊട്ടു.. " drawing.. " അഭി പതിയെ അത് വായിച്ചു.. " താൻ വരക്കുമോ...? " അഭി അവളുടെ പേര് ആ കോളത്തിൽ എഴുതി ചേർത്ത് കൊണ്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു.. " ഇ... ഇല്ലാ... " " അത് ശരി... പിന്നെന്തിനാ പേര് തന്നെ..? " " പേര് തന്നില്ലെങ്കിൽ എ... എഴുനേറ്റു പോവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... അ.. അത് കൊണ്ട്... വിക്കി വിക്കിയാണ് പറയുന്നത് എങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിൽ കൂർത്ത ഒരു നോട്ടം തെളിഞ്ഞത് അഭിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസിലായി... " താനെന്നേ നൈസ് ആയിട്ട് നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? " അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി... " മം... ഹും...! അവൾ മിഴികൾ താഴ്ത്തി കൊണ്ട് തല വെട്ടിച്ചു... " പിന്നേ....! മത്സരത്തിന് പേരും തന്നിട്ട് മുങ്ങാൻ ആണ് പരിപാടി എങ്കിൽ വേണ്ട... വീട്ടിൽ വന്ന് പൊക്കും ഞാൻ... " ആ കടലാസും കൊണ്ട് എഴുനേറ്റു പോവുന്നതിനിടെ അഭി താക്കീതോടെ പറഞ്ഞു... അഥിതി അവൻ പോവുന്നതും നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്ന് പോയി... അഥിതിക്ക് അന്നേരം അഭിയോട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി...! ആദ്യായിട്ടായിരിക്കും അഥിതിക്ക് ഒരാളോട് ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം തോന്നുന്നത്... ഒരാളെയും ഉപദ്രവിക്കാതെ സ്വയം ഒതുങ്ങി കൂടി ജീവിക്കുന്ന തന്നെ പിറകെ നടന്ന് ഉപദ്രവിക്കുന്നതിൽ അയാൾക്ക് എന്താ ലാഭം കിട്ടുന്നത് എന്ന് ഓർത്തു പോയി അവൾ... പക്ഷെ അന്നേരം അഥിതി അറിഞ്ഞില്ല... തനിക്ക് ചുറ്റും സ്വയം താൻ തന്നെ സൃഷ്ടിചെടുത്ത പുറം തോടിനെ പ്രണയം കൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചെറിയാൻ ദൈവം നിയോഗിച്ചത് അവനെയാണ് എന്ന്... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ തുടരും

#📙 നോവൽ #പ്രണയകഥകൾ " നീ മേലെപാട്ടേക്ക് ഒന്ന് വാ..ആ വരദ ചേച്ചി ഇന്ന് ഇല്ലത്രെ... അതിന്റെ കെട്ട്യോന് ദീനo കൂടി... അമ്മക്ക് തനിച്ചു പറ്റില്ല...തറവാട്ടിൽ ദോഷം മാറാൻ പൂജയും മറ്റോ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട് പണി ഇരട്ടിയാ... " ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് അമ്മ അത് പറയുന്നത്... അതോടെ അഥിതിയുടെ ഉള്ള സമാധാനവും പോയി... നാളെ ഞായറാഴ്ച ആയിട്ട് വീട്ടിൽ തന്നെയാ ഒതുങ്ങി കൂടാമെന്ന് കരുതിയത് ആയിരുന്നു അതിഥി... ഇത് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു തിരിച്ചടി അതിഥി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.. നാലാളു കൂടുന്നിടത്ത് പോവണം എന്ന കാര്യത്തിൽ ഉപരി അതിഥിയെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം കൂടെ ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്... മേലെപ്പാട്ട് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഓർമ്മ വരുന്നത് ആ മുഖം ആണ്... മേലെപാട്ടേ അഭിമന്യു...! ആ നോട്ടം... ആ കണ്ണുകൾ...! പേടി തോന്നി അഥിതിക്ക്... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ പിറ്റേന്ന് അമ്മക്ക് ഒപ്പം നേരത്തെ എഴുനേറ്റ് മേലെപ്പാട്ടേക്ക് പോയി... ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ നൂറ് കാരണങ്ങൾ അഥിതി പറഞ്ഞിട്ടും  ദേവയാനി പിടിച്ച പിടിയാലേ അവളെ കൊണ്ട് പോവുകയായിരുന്നു... നിന്ന് തിരിയാൻ കഴിയാത്തത്ര പണികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു മേലെപാട്ട്.... അഥിതിയും അമ്മക്ക് ഒപ്പം അവളെ കൊണ്ട് ആവുന്നത് ചെയ്തു.... ഇടക്ക് എല്ലാം ഇത് പോലെ അമ്മക്ക് ഒപ്പം വരാറുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും തിരക്ക് പിടിച്ച ദിവസം ഇത് ആദ്യമായിട്ടാണ്.... മേലെപ്പാട്ട് ലളിതംബികക്കും നാരായണനും രണ്ട് ആണും രണ്ട് പെണ്ണും ആണ്...അതിൽ ഏറ്റവും ചെറിയ മകളായ ശ്രീ ദേവിയുടെയും അരവിന്ദന്റെയും മകനാണ് ഈ പറയുന്ന അഭിമന്യു... ശ്രീ ദേവിയും അരവിന്ദനും ഡൽഹിയിൽ ആയിരുന്നു... അരവിന്ദൻ മരിച്ചിട്ടിപ്പോൾ പത്തു കൊല്ലമായി.. അവിടെ നിന്ന് മകന്റെ കൂട്ടുകെട്ടും മറ്റും ശരിയല്ലെന്ന് കാണെ ആണ് അഭിമന്യുവിനെയും കൊണ്ട് ശ്രീദേവി തറവാട്ടിലേക്ക് വന്നത്... നാട്ടിലെ കോളേജിൽ പഠിച്ചാൽ മതി എന്ന് ശ്രീ ദേവി വാശി പിടിച്ചതോടെ അഭിമന്യു അത് അനുസരിക്കാൻ നിർബന്തിതനാവുകയായിരുന്നു... ഹാളിൽ എന്തോ വീണുടയുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കെ അടുക്കളയിൽ കറിക്ക് അരിയുകയായിരുന്ന അഥിതി ഒന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി... " നാശം പിടിക്കാൻ... ഇന്നും ആ ചെറുക്കൻ വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കുകയാണാവോ...? " ദേവയാനി പിറുപിറുക്കുന്നത് അതിഥി കേട്ടു... " ദേവയാനി.... ഇതൊന്ന് വന്നു വൃത്തിയാക്ക്... " ഹാളിൽ നിന്ന് ഒരു അഞ്ചു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിളിയും വന്നു... " മോള് പോയി അതൊന്ന് തുടച്ചിട്ട് വാ... കൈ മുറിക്കരുത്..ഗ്ലാസ്സ് എന്തോ ആണെന്ന് തോനുന്നു എടുത്ത് എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നെ... അമ്മ ഈ കറി ഒന്ന് ശരിയാക്കട്ടെ... " ദേവയാനി പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിഥി മനസില്ലാ മനസ്സോടെ മോപ്പും ബക്കറ്റും എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് പോയി.. ഒരു സഭക്കുള്ള ആളുണ്ട് അവിടെ... " അവിടെയാ കുട്ടി... ശ്രദ്ധിച്ചു ചെയ്യണം കേട്ടോ.. കൈ മുറിക്കല്ലേ...ലളിതംബിക വൃത്തിയാക്കേണ്ട ഭാഗം അവൾക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അഥിതി പതിയെ ചില്ല് പെറുക്കി ഒരു കവറിലാക്കി.... ബാക്കിയുള്ളത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ചൂല് വെച്ച് തൂത്തു തുടങ്ങി... " അഭി... ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് നിന്നെയും കൊണ്ട് ഇങ്ങ് ഓടി പോന്നത് ഇവിടെ എങ്കിലും നീ എനിക്ക് മനഃസമാദാനം തരുമെന്ന് കരുതിയാണ്.... നീ പഠിച്ചു നല്ല നിലയിൽ ജീവിക്കണം എന്നാണ് എനിക്ക്.. അല്ലാതെ നിന്നെ ഒരു ഗുണ്ടയായി കാണണം എന്ന് അല്ല... " ശ്രീ ദേവി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്... " അമ്മ ഇത് എന്തറിഞ്ഞിട്ട....? ഞാൻ ഇവിടെ ഇപ്പോൾ എന്ത് കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കി എന്നാ പറയുന്നേ...? " ശ്രീ ദേവിയുടെ ശബ്ദതിന് ഒപ്പം അഭിയുടെ ശബ്ദവും ഉയർന്നപ്പോൾ ആണ് അഥിതി കണ്ണുകൾ മാത്രം ഉയർത്തി നേരെ ഒന്ന് നോക്കിയത്.. ദേഷ്യം കൊണ്ട് തിളച്ചു മറിയുന്ന അഭിമന്യുവിന്റെ മുഖം... ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെ പോലെ..! " എന്താ..?! " തന്നെ നോക്കുന്ന അഥിതിയെ കാണെ അവൻ കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് പതിയെ ചോദിച്ചു... അഥിതി അതേ നിമിഷം പേടിയോടെ നോട്ടം താഴ്ത്തി കളഞ്ഞു... " നീ ആ ദിനേശൻറെ മോനെ കോളേജിൽ ഇട്ട് അടിച്ച് കൈ ഒടിച്ചില്ലേ...? പണം കൊടുത്തപ്പോൾ അവർ ഒതുങ്ങി.. ഇല്ലെങ്കിൽ നീ ഇപ്പോൾ സ്റ്റേഷനിൽ കിടക്കേണ്ടി വന്നേനെ... നിന്റെ അച്ഛനും ഇത് പോലെ എടുത്തു ചാട്ടം കൂടുതലായിരുന്നു.... അദ്ദേഹം നാട് മൊത്തം തനിയെ നന്നാക്കാൻ പുറപ്പെട്ടിട്ട് എന്താ ഉണ്ടായത് എന്ന് നിനക്കറിയാലോ... അച്ഛനില്ലാത്ത നിന്നെ വളർത്തി വലുതാക്കാൻ ഞാൻ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്...." ശ്രീദേവിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുപോലെ വന്നു... അഭിയുടെ അച്ഛനും ഇതേ മുൻകോപവും എടുത്തു ചാട്ടവുമായിരുന്നു.... സത്യസന്ധനായ പോലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ... പക്ഷെ  അദ്ദേഹം ആ കാണിച്ചിരുന്ന സത്യസന്ധതക്ക് എല്ലാം സമ്മാനമായി ഒരിക്കൽ ശ്രീ ദേവിക്ക് കിട്ടിയത് അയാളുടെ ജീവനറ്റ ശരീരം ആണ്... "അമ്മക്ക് ഇതെന്താ...?! എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരേ കരച്ചിൽ...ഞാൻ ആരെയും തല്ലിയിട്ടില്ല എന്ന് നിങ്ങളോട് എത്ര തവണ പറയണം...?... " അഭി ഒരു കൂസലില്ലാതെ പറഞ്ഞു... അഥിതി ഞെട്ടി പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെ ഒന്നൂടെ നോക്കി... മനുഷ്യൻമാർക്ക് ഇത്രേം പതർച്ച ഇല്ലാതെ കള്ളം പറയാൻ പറ്റുമോ എന്നവൾ അതിശയിച്ചു പോയി... ഒരുത്തന്റെ കൈ തല്ലി ഒടിച്ചിട്ടാണ് ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെയുള്ള ആ നിൽപ്പ്... " ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ശ്രീ... എന്റെ കുട്ടി അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല എന്ന്... ആ ദിനേശൻ ജന്മനാൽ കള്ളനാണ്.അവൻ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയത് ആവും...." ലളിതംബികയാണ്... " അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക് മുത്തശ്ശി... " മുത്തശ്ശി തന്റെ കൂടെയാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു... " അമ്മ ഇതെന്ത് അറിഞ്ഞിട്ടാ... ഇവൻ അമ്മയെ സോപ്പ് ഇട്ട് പതപ്പിച്ചു നിർത്തിയേക്കുവാണ്... ശ്രീ ദേവി പൊട്ടി തെറിച്ചു... " അഭി കുട്ടാ... നീ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലെ? ശ്രീ ദേവിയുടെ രോഷം കാണെ അവർ അഭിക്ക് നേരെ ഒന്നൂടെ തിരിഞ്ഞു " ഇല്ല മുത്തശ്ശി...ഈ അമ്മക്ക് ഭ്രാന്താ... അഭി ഉറപോടെ പറഞ്ഞു... " അല്ല... മോളും അഭി പഠിക്കുന്ന കോളേജിൽ തന്നെ അല്ലെ പഠിക്കുന്നെ...? ദേവയാനി പറഞ്ഞിരുന്നു...അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും അവിടെ ഉണ്ടായോ കുട്ടി...? ലളിതാമ്പിക എന്തോ ഓർത്തെന്ന പോലെ ആ നിമിഷം അഥിതിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു... ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യും കാലും വിറച്ചു തുടങ്ങി... തൊണ്ടയിലെ ഉമിനീർ വറ്റി... അവൾ ഇടം കണ്ണിട്ട് അഭിമന്യുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി... ഇങ്ങോട്ട് നോക്കി പേടിപ്പിക്കുകയാണ്... അഭി അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നത് കാണെ ശ്രീദേവി അവന്റെ നോട്ടം മറച്ച് അവർക്കിടയിൽ ഒരു മറയായി നിന്നു... " കുട്ടിക്ക് അറിയുന്നത് പറഞ്ഞാൽ മതി... അവനെ നോക്കണ്ട... വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കിയതിൽ ഇവനുണ്ടായിരുന്നോ...? നിങ്ങള് ഒരേ കോളേജിൽ ആയത് കൊണ്ട് ചോദിക്കുകയാണ്... " അഥിതി എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ സംശയിച്ചു....! നുണ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെയും എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാലോ.... അങ്ങനെ നുണക്ക് മേൽ നുണ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ് തനിക്കില്ല എന്ന് അഥിതിക്ക് അറിയാം.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പെട്ടെന്ന് വന്ന ഒരു തോന്നലിൽ അഥിതി സത്യം അങ്ങ് പറഞ്ഞു.. " ഈ... സ്.. സാറാണ്... വ... വഴക്കുണ്ടാക്കിയത്.... " പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോഴേക്കും അഭിമന്യു പല്ല് കടിക്കുന്ന ശബ്ദം അവൾക്ക് കേട്ടു തുടങ്ങി... " ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട് അമ്മ...?  അമ്മ ഇവനെ എന്തോ വലിയ പുണ്യാളൻ ആക്കി വെച്ചേക്കുകയല്ലായിരുന്നോ... നിലനിൽപ്പിനു വേണ്ടി കള്ളം പറയാൻ ഇവന് ഒരു മടിയുമില്ല... ശ്രീദേവി അഭിയേയും ലളിതംബികയേയും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " കള്ളം പറയുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല കുട്ട്യേ...ലളിതംബിക അഭിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " മുത്തശ്ശി.. ഞാൻ... " " വേണ്ട...! ഒന്നും പറയണ്ട... അച്ഛനെ പോലെ എടുത്ത് ചാടി ഓരോന്നിൽ പോയി ചാടുന്നതിന് മുന്നേ നിന്റെ അമ്മക്ക് നീ മാത്രമേ ഒള്ളു എന്ന് ഒന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് നല്ലതാ.... " ലളിതംബിക അത്രയും പറഞ് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.... അഭി തല ചെരിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കവേ...അഥിതി വെപ്രാളത്തോടെ അവിടെ നിന്ന് ഓടി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു... ശ്രീ ദേവി അഭിയുടെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ നെറുകയിലേക്ക് വെച്ചു.. " ഇപ്പോൾ നീ സത്യം ചെയ്ത് തരണം... ഇനി ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ആവർത്തിക്കില്ല എന്ന്..." " അമ്മേ... ആ ചെറ്റ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കേറി പിടിച്ചതിനാ ഞാൻ അവനെ തല്ലിയത്... " അഭി രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.. " അത് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഇന്നാട്ടിൽ പോലീസും കോടതിയും എല്ലാം ഉണ്ട്.... എന്റെ മോൻ ആരെയും തല്ലാനും കൊല്ലാനും ഒന്നും പോവണ്ട... " ശ്രീ ദേവിയുടെ ഉറച്ച സ്വരം... " മം... സത്യം ചെയ്യ്...! ശ്രീ ദേവി ഒരിക്കൽ കൂടെ പറയവേ അഭി നിവൃത്തി ഇല്ലാതെ ശ്രീ ദേവിക്ക് സത്യം ചെയ്തു കൊടുത്തു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ അഥിതി അടുക്കളയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ആ ചുമരിലേക്ക് ചാരി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് നിന്ന് പോയി... നെഞ്ച് മിടിച്ചു ഇപ്പോൾ പൊട്ടുമെന്ന് തോന്നി പോയി അവൾക്ക്... ഉള്ളിൽ നിറയെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആണ് ഇപ്പോഴും... ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കയ്യും കാലും വിറച്ചു കയറുകയാണ്... ഇന്ന് മേലെപ്പാട്ടേക്ക് വരാൻ എടുത്ത ആ തീരുമാനത്തെ അഥിതി ഉള്ള് കൊണ്ട് ശപിച്ചു പോയി... " ആ നീ ഇവിടെ നിൽക്കായിരുന്നോ...? ഇവിടെത്തെ പണി ഏകദേശം കഴിഞ്ഞു.. മോള് എന്നാൽ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ... അമ്മ ഇരുട്ടുന്നതിന് മുന്നേ അങ്ങ് വന്നേക്കാം " ദേവയാനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അഥിതിക്ക് നേരെ ചൊവ്വേ ശ്വാസം വീണത്.... തറവാട്ടു വളപ്പിൽ ഒരു കുളം ഉണ്ട്.... അഥിതി അവിടെ പോയി കയ്യും മുഖവും വേഗത്തിൽ കഴുകി.... പണി എടുക്കുമ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന മുഷിഞ്ഞ കോട്ടൺ ചുരിദാർ മാറ്റി താൻ ഇട്ട് വന്ന പട്ടു പാവാട എടുത്തിട്ടു... മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരികെ കവറിലേക്ക് തന്നേ ഇട്ട് തിരികെ ആ കൽ പടവുകൾ കയറാൻ ഒരുങ്ങവേ ആണ് എതിരെ വരുന്നവനിൽ അതിഥിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയത്... അഭി തൊട്ടടുത്ത് എത്തിയപോഴേക്കും അഥിതി ആലില പോലെ വിറച്ചു പോയി... സംയമനം വീണ്ടെടുത്തപ്പോൾ അതിഥി അവിടെ നിന്ന് ഓടാൻ തുനിഞ്ഞു... തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അഭിമന്യു അവളെ ആ കുളപുരയുടെ ചുമരിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തിയിരുന്നു.... അഥിതിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നൂടെ മിഴിഞ്ഞു വന്നു.... ദേഹത്ത് അവന്റെ ഭാരം ഇപ്പോൾ അതിഥിക്ക് അറിയാനുണ്ട്... ഉറക്കെ അലറാൻ അവൾ ഒന്ന് തുനിയവേ അതിഥിയുടെ വായ കൂടെ കൈ കൊണ്ട് മൂടി അഭിമന്യു... " പേടിയാവുന്നുണ്ടൊ നിനക്ക്...? അവന്റെ മുറുകിയ സ്വരം.... വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലൂടെ ഊർന്ന് ഇറങ്ങി... " നിന്നെ ഞാൻ ഒന്ന് തൊട്ടിട്ടെ ഒള്ളു... പക്ഷെ ഞാൻ കൈ തല്ലി ഓടിച്ച ആ മഹാനുണ്ടല്ലോ..അവൻ എന്റെ കൂടെ പഠിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ...? അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാൻ പാടില്ലാത്ത കുറ്റത്തിനാ അവന്റെ മേൽ ഞാൻ കൈ വെച്ചത്... എന്നിട്ടിപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ തല്ലുകൊള്ളിത്തരം കാണിക്കുന്നവനായി... അതും നീ കാരണം... " അഭി അവന്റെ കൈകൾ അയച്ചു കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് മാറി നിന്നു... " ഇപ്പോൾ നീ പൊയ്ക്കോ... നാളെ കോളേജിൽ വെച്ച് നിന്നെ എനിക്ക് കിട്ടും...  ഇന്നത്തെ ഈ സാക്ഷി പറച്ചിലിനുള്ളത് നിനക്ക് ഞാൻ അവിടെ വെച്ച് തരാം.. " അഥിതിയുടെ കൈ ഒന്ന് കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭി ആ പടവുകൾ തിരികെ കയറി... അഥിതി പകപ്പോടെ നിശ്ചലയായി ആ കൽ പടവുകളിൽ നിന്ന് പോയി... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ അന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ പിറ്റേന്ന് സൂര്യനുദിക്കല്ലേ എന്ന് പോലും അഥിതി പ്രാർത്ഥിച്ചു പോയി... അത്രമാത്രം അവളെ ഭയം കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കാലത്ത് കോളേജിൽ പോവാതെ ഇരിക്കാൻ 18 അടവും എടുത്തു അഥിതി... ഒന്നും ദേവയാനിയുടെ അടുത്ത് വില പോയില്ല... അന്ന് കോളേജ്ൽ പോവാൻ കൂട്ടിന് ഹരിതയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എല്ലാം കൊണ്ടും അഥിതി പെട്ടുപോയി എന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും ശരി... കോളേജിൻറെ ആ വലിയ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ  നിശ്ചലയായി അഥിതി കുറച്ച് നേരം നിന്നു... ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അഥിതി പേടി കൊണ്ട് ചൂളി പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആ വലിയ മാവിന്റെ ചുറ്റും ഉള്ള സിമന്റ് ഇട്ട തറയിൽ തന്നെ കാത്തെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്ന അഭിയേയും ഗാങ്നെയും കാണെ അഥിതിക്ക് ആ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു... അഥിതിയെ കാണെ അഭിമന്യു പതിയെ എഴുനേറ്റു.... തനിക്ക് അരികിലേക്ക് നടന്നു വരുന്നവനെ കാണെ അഥിതിക്ക് തല ചുറ്റും പോലെ തോന്നി... ഭൂമി ഒന്നാകെ കറങ്ങുന്നു.... കണ്ണിൽ ആകെ ഇരുട്ട് കയറുന്നു... അവളുടെ കൃഷ്ണമണികൾ മേൽപ്പോട്ട് മറിയുന്നത് കാണെ അഭി ഭയന്നു പോയി... അഥിതി ആ മണ്ണിലേക്ക് തളർന്നു വീഴും മുന്നേ അഭി ഓടി വന്ന് അവളെ പിടിച്ചിരുന്നു... വാടിയ താമരത്തണ്ട് പോലെ തന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ അഭിമന്യു കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി... " എടാ അജു... ഈ പെണ്ണ് തല കറങ്ങി വീണെടാ.... " അഭിമന്യു ഒരു ആശ്രയത്തിന് എന്ന പോലെ അജ്മലിനെ നീട്ടി വിളിച്ചു... " അയ്യോ ഇതിന്റെ കാറ്റു പോയോ?  ഞാൻ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ ഈ അയ്യോ പാവത്തിനെ ഒന്നും പേടിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് " എടാ ആ തിരുവാ തുറന്നു ഒന്നും പറയാതെ.. ഞാൻ ഇതിന് ജസ്റ്റ് ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു വിടണം എന്ന് മാത്രമേ കരുതിയുള്ളൂ... " ശ്വാസം ഉണ്ടോടാ...? ഇല്ലെങ്കിൽ നീ കുറച്ച് കൃതൃമ ശ്വാസം കൊട്...അജു പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു... അഭി അവനെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് നോക്കി... " നിനക്ക് വയ്യെങ്കിൽ മാറ്... ഞാൻ കൊടുക്കാം... അജു വിശാലമനസ്കനായി " ദേ... ഇവളെ എങ്ങാനും തൊട്ടാൽ കൈ ഞാൻ വെട്ടും... അഭി അവളെ ഒന്നൂടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.. "  എന്നാ നീ അതിനെ പൊക്കി എടുത്ത് ആ വണ്ടിയിലോട്ട് ഇട്... വല്ല ഹോസ്പിറ്റലിലും കൊണ്ട് പോവാം...ആ ചൊറിയൻ പ്രിൻസിപ്പാൾ സാർ കണ്ടാൽ നമ്മളെ തൂക്കി എടുത്തു വെളിയിലിടും..." അജു വെപ്രാളത്തോടെ കാറിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടി... അഭി അവളെ കൈകളിൽ വാരി എടുത്തു കൊണ്ട് അജുവിന് പിറകെ ഓടി... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ കണ്ണുകൾ വലിച്ച് തുറക്കുമ്പോൾ അഥിതിക്ക് തല പൊട്ടി പിളരും പോലെ തോന്നി... വല്ലാത്ത ഒരു കനം... തലക്ക്... കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കവേ താനിപ്പോൾ എവിടെ ആണെന്ന് അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ അല്പം പ്രയാസം തോന്നി.. ചുറ്റിലും ഒന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് അവൾ തനിക്ക് അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടത്... അതോടെ അതിഥിക്ക് അല്പം സമാധാനം തോന്നി... പക്ഷെ ആ സമാധാനം പാടെ മാഞ്ഞു പോവാൻ നിമിഷങ്ങൾ മതിയായിരുന്നു... റൂമിലേക്ക് ചെറിയ ഒരു കവറും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വരുന്ന അഭിയെ കാണെ പിന്നെയും തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നി അഥിതിക്ക്... " ഞാൻ ബില്ല് അടിച്ചിട്ടുണ്ട് ട്ടോ... " അഭിമന്യു ദേവയാനിയുടെ കയ്യിൽ ബില്ല് അടച്ച കടലാസും ഒന്ന് രണ്ട് മരുന്നുകളും എല്പിച്ചു... " അഥിതിക്ക് രക്ത കുറവ് ഉണ്ടെന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്... എച് ബി ഒന്ന് റെഡി ആവാൻ ഈ ടാബ്ലറ്റ് എടുത്തോളാൻ പറഞ്ഞു... " അഭിമന്യു കയ്യിലിരുന്ന മെഡിസിൻ ദേവയാനിക്ക് നേരെ നീട്ടി... തല ചുറ്റി വീണ അഥിതിയെ മേലെപാട്ടെ  അഭിമന്യു ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു എന്ന് മാത്രമേ ദേവായാനിക്ക് അറിയുകയൊള്ളു...അതിന് മുന്നേ അഭിയും അഥിതിയും കൂടെ ഉണ്ടായത് ഒന്നും അവർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അഭിമന്യുവിനെ അന്നേരം ദേവയാനിക്ക് വലിയ മതിപ്പ് ആയിരുന്നു... അത് വരെ തന്നിഷ്ട്ടക്കാരനും താന്തോന്നിയും ആയിട്ട് മാത്രമേ അവർ അഭിമന്യുവിനെ കണക്കാക്കിയിരുന്നൊള്ളൂ... " അഥിതി ഉണരുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ പോയെന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് ആന്റി... " " മം... വല്ല്യ ഉപകാരം മോനെ... അവർ നന്ദിയോടെ അഭിയെ നോക്കി... അഭി പതറിയ ഒരു ചിരിയോടെ പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ വെറുതെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ദേ... ഒരാൾ കണ്ണും മിഴിച്ച് കിടക്കുന്നു... അഭി തന്നെ നോക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞ അതേ നിമിഷം അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച് കളഞ്ഞു.... കള്ള ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുന്നവളെ കാണെ അഭിക്ക് ചിരി വന്നു പോയി... അവൻ ആ ചിരിയോടെ ആണ് പുറത്തേക്ക് കടന്നതും....

. #Government_of_UP

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍