ലൈല മജ്നു ❤️. Part-8 ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും അല്പനേരം വിശ്രമിച്ചു. രാത്രിയിൽ വലിയൊരു ഗാനമേളയും ഡാൻസുമാണ് സഹലിന്റെ വീട്ടുകാർ പ്ലാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. വൈകുന്നേരമായതോടെ മുറ്റം മുഴുവൻ വർണ്ണവിളക്കുകളാൽ അലംകൃതമായി. ഐഷു ഒരു കറുത്ത കരയുള്ള വെള്ള ചുരിദാറണിഞ്ഞ്, മുടി അഴിച്ചിട്ട് താഴേക്ക് വന്നു. ഹാളിൽ ആബിദിനോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്ന ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ ഉടക്കി. രാവിലെ കണ്ട ആ നിമിഷം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷു പതുക്കെ അമ്മുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി ഇരുന്നു. സന നല്ല വിലകൂടിയ ഒരു പട്ടുസാരിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഹനുവിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി എട്ടു മണിയോടെ പരിപാടികൾ തുടങ്ങി. പാട്ടും ബഹളവും മുറുകിയപ്പോൾ ആബിദ് എല്ലാവരെയും ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ വിളിച്ചു. ഹനു ആദ്യം മടിച്ചെങ്കിലും ആബിദും മറ്റുള്ളവരും ചേർന്ന് അവനെ സ്റ്റേജിന് അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. ഐഷുവും ഫ്രണ്ട്സും ഒരു സൈഡിൽ നിന്ന് കൈകൊട്ടി പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആബിദ്: "ഐഷൂ... വായോ! എല്ലാവരും ഡാൻസ് ചെയ്യുകയാണ്. നീ മാത്രം മാറി നിന്നാൽ എങ്ങനെയാ?" ഐഷു മടിച്ചു മടിച്ച് ഹനുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും ഒപ്പം ചേർന്നു. ഹനുവും ഐഷുവും അടുത്തടുത്താണ് നിന്നത്. ഡാൻസിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം ഐഷുവിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം നിറച്ചു. ഇത് കണ്ട് സനയുടെ ഉള്ളിൽ പക കത്തുകയായിരുന്നു. അവൾ വേദിയിലേക്ക് കയറിവന്ന് ഹനുവിനും ഐഷുവിനും ഇടയിൽ മനപ്പൂർവ്വം കയറി നിന്നു. എന്നിട്ട് ഹനുവിനോട് ചേർന്നുനിന്ന് ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് അവൾ ഐഷുവിനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി അവിടെനിന്ന് മാറാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. സനയുടെ ഈ പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന് വല്ലാത്തൊരു മടുപ്പ് തോന്നി. അവൾ കരയാനൊന്നും നിന്നില്ല, പകരം ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്തത് പോലെ അവിടെനിന്ന് മാറി മുറ്റത്തെ ഒരു മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു. തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് ആകാശം നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. ഹനു: "എന്താ ഐഷൂ... ഡാൻസ് നിർത്തി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്?" ഐഷു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഐഷു: "അവിടെ ഭയങ്കര ബഹളം ഹനൂ. എനിക്ക് ഈ തണുപ്പത്ത് ഇങ്ങനെ നിൽക്കാനാണ് ഇഷ്ടം. സമാധാനം ഉണ്ടല്ലോ." ഹനു: "സന ചെയ്തത് കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് സങ്കടം വന്നോ?" ഐഷു: "സങ്കടമോ? എന്തിന്? അവൾ അവളുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു, ഞാൻ എന്റേതും. എനിക്ക് അത്രയേ ഉള്ളൂ." ഐഷുവിന്റെ ആ മറുപടി ഹനുവിന് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് നിന്നു. ഹനു: "നിന്റെ ഈ തന്റേടമുണ്ടല്ലോ... അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. സനയ്ക്ക് വേണ്ടി നീ നിന്റെ സന്തോഷം കളയരുത്." മുറ്റത്തെ ആ മരച്ചുവട്ടിൽ നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി. സനയെക്കുറിച്ച് ഹനു പറഞ്ഞ മുന്നറിയിപ്പ് കേട്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ മനസ്സിൽ കുറച്ചു നേരമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഐഷു: "ഹനൂ... ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ?" ഹനു: "എന്താ ഐഷൂ... ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ?" ഐഷു: "സന നിങ്ങളുടെ ഉപ്പയുടെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മോളല്ലേ? നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നോക്കുന്നതും അവരുടെ കുടുംബമാണെന്ന് കേട്ടു. എന്നിട്ടും എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ അവളെ എപ്പോഴും എതിർക്കുന്നത്? അവളെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് പോലെയാണ് നിങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റം." ഹനു ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഹനുവിന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ മാറ്റം ഐഷു ശ്രദ്ധിച്ചു. ഹനു: (ഗൗരവത്തിൽ) "നിനക്ക് ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എവിടുന്ന് അറിയാം? ആരാ ഇതൊക്കെ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്?" ഐഷു: "അത്... ദിയ പറഞ്ഞതാണ്. നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു." ഹനു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. ഐഷുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: ഹനു: "ദിയ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. എന്റെ ഉപ്പയുടെ ബിസിനസ്സ് പാർട്ണറായിരുന്നു സനയുടെ അച്ഛൻ. അപകടത്തിൽ എനിക്ക് എന്റെ കുടുംബത്തെ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്നെയും എന്റെ സ്വത്തുക്കളെയും നോക്കി നടത്തിയത് അവരാണ്. സനയ്ക്ക് എന്റെ മേൽ ഒരു അവകാശമുണ്ടെന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. പക്ഷേ..." ഐഷു: "പക്ഷേ എന്ത് ഹനൂ? അവൾ നിങ്ങളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ." ഹനു: "അതിനെ ഇഷ്ടം എന്ന് വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല ഐഷൂ. അതൊരുതരം വാശിയാണ്. അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്തും സ്വന്തമാക്കണം എന്ന വാശി. അവളുടെ ആ സ്വഭാവം എനിക്ക് പണ്ടേ ഇഷ്ടമല്ല. ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ ഒന്നും പറയാനില്ല. നമുക്ക് ഈ ടോപ്പിക്ക് ഇവിടെ വിടാം." ഹനു ആ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു. സനയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നത് അവന് ഇഷ്ടമല്ലെന്ന് ഐഷുവിന് മനസ്സിലായി. ഹനു: "നീ വാ... നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒപ്പം പോയി ഫുഡ് കഴിക്കാം. സന ഇപ്പോൾ നമ്മളെ തിരഞ്ഞു തുടങ്ങിക്കാണും." അവർ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് ലൈറ്റുകൾക്ക് താഴേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട സനയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. അവൾ പല്ലിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഐഷുവിനെ നോക്കി. രാത്രി里的 പാട്ടും ബഹളവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ നേരം ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു. ആഘോഷത്തിന്റെ ക്ഷീണം എല്ലാവരിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഐഷുവും ഫ്രണ്ട്സും മുകളിലെ മുറിയിൽ കലപില സംസാരിച്ച് കിടന്നെങ്കിലും ഹനുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ. സനയെക്കുറിച്ച് ഹനു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ തന്നെ സഹലിന്റെ വീട്ടിൽ വലിയ തിരക്ക് തുടങ്ങി. സഹലിന്റെ സിസ്റ്ററിന്റെ കല്യാണമാണ്. പന്തലിൽ നാദസ്വരത്തിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്കാം. ഉറക്കച്ചടവോടെയാണെങ്കിലും എല്ലാവരും വേഗം തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങി. ഐഷു ഒരു ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള പട്ടുസാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. മുടി പിന്നിലേക്ക് വിടർത്തിയിട്ട്, കണ്ണിന് നല്ല കടുപ്പത്തിൽ കരിമഷിയുമെഴുതി അവൾ താഴേക്ക് വന്നു. മുറ്റത്തെ മഞ്ഞുവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹാളിന്റെ അറ്റത്ത് ഷർട്ടും മുണ്ടും ഉടുത്ത് റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഹനുവും ആബിദും. ഐഷു പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടതും ഹനുവിന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൻ കണ്ണ് ചിമ്മാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ഹനുവിന്റെ ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന് ചെറിയൊരു നാണം തോന്നി. ആബിദ്: "എടാ ഹനൂ... നോക്കി നിന്നു സമയം കളയാതെ വാടാ, നമുക്ക് കല്യാണ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് പോകണ്ടേ?" ഹനു പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി തന്റെ നോട്ടം മാറ്റി. അപ്പോഴാണ് സന അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി വന്നത്. അവൾ ചുവന്ന പട്ടുസാരിയുടുത്ത് വലിയ ആഭരണങ്ങളൊക്കെ ഇട്ട് നല്ല ആഡംബരത്തിലായിരുന്നു. ഹനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു. സന: "ഹനൂ... വാ, എല്ലാവരും വണ്ടിയിൽ കയറി. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം. എന്റെ കൂടെ വരണം കേട്ടോ." ഹനുവിന് അത് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവൻ പതുക്കെ കൈ വിടുവിക്കാൻ നോക്കി. ഹനു: "നീ പൊയ്ക്കോ സനാ... എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഇവിടെ നോക്കാനുണ്ട്. എല്ലാവർക്കും പോകാൻ വണ്ടിയുണ്ടോ എന്ന് നോക്കട്ടെ." കല്യാണമണ്ഡപത്തിലെത്തിയപ്പോൾ വലിയ ജനക്കൂട്ടമായിരുന്നു. തിരക്കിനിടയിൽ സദ്യ കഴിക്കാനുള്ള സമയമായപ്പോൾ സന ഹനുവിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള സീറ്റ് തന്നെ പിടിച്ചടക്കി. ഐഷുവിന് സനയുടെ തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ സന മനപ്പൂർവ്വം ഐഷുവിനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ഒരു നുണ പറഞ്ഞു. സന: (ഐഷു കേൾക്കെ) "ഹനൂ... ഉപ്പ അടുത്ത മാസം നമ്മുടെ എൻഗേജ്‌മെന്റ് നടത്താം എന്നാണ് പറയുന്നത്. നിനക്കും സന്തോഷമാണല്ലോ അല്ലെ?" സനയുടെ ആ വാചകം കേട്ടതും ഐഷുവിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചോറ് താഴെ വീണു. ഹനു പെട്ടെന്ന് ഐഷുവിനെ നോക്കി. അവന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. ഹനു: "സനാ! നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പുലമ്പുന്നത്? ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലമാണോ ഇത്?" ഐഷുവിന് അവിടെ കൂടുതൽ ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകാൻ പോയി. കൈ കഴുകി തിരികെ വരുമ്പോൾ ഹനു അവളെ വഴിയിൽ തടഞ്ഞു നിർത്തി. ഹനു: "ഐഷൂ... നിൽക്ക്! അവൾ പറഞ്ഞതൊന്നും നീ വിശ്വസിക്കരുത്. അവൾ വെറുതെ നിന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ കള്ളം പറഞ്ഞതാണ്." ഐഷു: "ഹനൂ... എന്തിനാണ് അവൾ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്." ഐഷു ഒന്ന് നിന്ന് ഹനുവിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഐഷു: "തെറ്റിദ്ധരിക്കാനോ? എന്തിന്? സനയും നിങ്ങളും തമ്മിൽ എൻഗേജ്‌മെന്റ് നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ എനിക്കെന്താണ് പ്രശ്നം? നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്രയും അടുപ്പമുള്ളതല്ലേ, അപ്പോൾ അത് സംഭവിക്കുന്നതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല." ഹനു: "ഐഷൂ... നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നിനക്ക് ശരിക്കും ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലേ?" ഐഷു: "എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം ഉണ്ടാവാനാണ് ഹനൂ? നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ എനിക്ക് എന്ത് അവകാശമാണുള്ളത്?" ഹനു എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് സന കയ്യിലുള്ള ജ്യൂസ് ഗ്ലാസുമായി പതുക്കെ അവർക്കടുത്തേക്ക് വന്നത്. ഐഷുവിന്റെ സാരിയിലേക്ക് അത് മറിച്ചിടാനായിരുന്നു അവളുടെ നീക്കം. എന്നാൽ ഐഷുവിന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പ് നിലത്ത് തട്ടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട ഹനു, അവൾ വീഴാതിരിക്കാൻ അവളെ ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞതും സനയുമായി മുഖാമുഖം വന്നു. വെപ്രാളത്തിൽ സനയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ജ്യൂസ് സനയുടെ തന്നെ പട്ടുസാരിയിലേക്കാണ് വീണത്! സന: "അയ്യോ... എന്റെ സാരി!" അവൾ അവിടെ നാണംകെട്ടു. ഹനു: (പരിഹാസത്തോടെ) "എന്താ സനാ... നോക്കി നടന്നൂടെ? സ്വന്തം സാരിയിൽ ജ്യൂസ് ഒഴിക്കാൻ മാത്രമുള്ള എന്ത് തിരക്കായിരുന്നു നിനക്ക്?" ( തുടരും )#📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ