Part-12 മഴ മിഴി ✍️.... മറക്കാൻ നമുക്ക് ആവുമോ ഏട്ടത്തി.. ഹൃദയത്തിൽ അവളുടെ രൂപവും ആ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖവും വന്നു നിൽക്കവല്ലേ. ജീവനോടെ ആ കുഞ്ഞു കാണുമോ ഏട്ടത്തി. ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാരുന്നെങ്കിൽ ജാനിടെ പ്രായം കാണില്ലേ.. പെട്ടന്ന് അടുക്കളുടെ ജാലകം ആരോ ശക്തമായി അടക്കും പോലെ ശബ്ധിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ  ഉത്തര പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നത്  പാതി വഴിയിൽ മുറിഞ്ഞു. അവർ ആ ജാലകം അടയ്ക്കാനായി അവിടേക്ക് നടന്നു. പെട്ടന്ന് വെട്ടിയ വെള്ളിടിയിൽ അവർ ജാലകം അടയ്ക്കാനായി നീട്ടിയ കൈ പിൻ വലിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ഭയന്ന പോലേ നിന്നു. എന്താ ഏട്ടത്തി... എന്താ പറ്റിയെ. ഒന്നുല്ല ഏട്ടത്തി പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഇടി വെട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഭയന്നതാണ്. അതും പറഞ്ഞു    അവർ ജാലകം അടച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വന്നു. ഈ നേരം റൂമിൽ മിത്രയും അഞ്ചുവുമൊക്കെ അവളെ പരിചയ പെടുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ഭൂമി അവർക്ക് മുന്നിൽ ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അന്ന് എല്ലാരോടും ഒപ്പം ഇരുന്നു ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴും സംസാരിക്കുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അത്‌ മനസ്സിലാക്കി ജാനി അവളെ അവിടെ നിന്നും റൂമിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി. എന്താടാ... എന്തിനാ നീ കരയുന്നെ.. സന്തോഷം കൊണ്ട ജാനു.. പിന്നെ സന്തോഷം വന്നാൽ ആളൊള് കരയുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നേ. എന്താ കാര്യം പെണ്ണെ... ഒന്നുല്ല ജാനു.... ഞാൻ വെറുതെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചത. എന്നാലേ നാളെ മുതൽ നമുക്ക് കോളേജിൽ പോയാലോ.. മ്മ് പോകാം. അന്ന് ജാനിയ്ക്ക് ഒപ്പം സമാധാനമായി ഭൂമി ഉറങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം കോളേജിലേക്ക് അവരെ കൊണ്ടു ആക്കിയത്  ശ്രീ രാഗ് ആയിരുന്നു.. കോളേജ് കാവടത്തിനു മുന്നിൽ അവരെ ഇറക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. ജാനി.... എന്തേലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി..ട്ടോ ആരെയും ഭയപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല. അവൻ അത്‌ പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ കാവടത്തിൽ കൂടി നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന കോളേജ് അംഗണതിലെ  വാക ചോട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന മൂവർ സംഘത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവരെ തുറിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി അനിഷ്ടത്തോടെ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൻ അത്‌ പറഞ്ഞത്. ഏട്ടൻ പൊയ്ക്കോ... പ്രശ്നം ഒന്നുല്ല. അവന്റെ ആ നോട്ടവും ആ നോട്ടത്തിൽ കലിച്ചു തുള്ളി നിൽക്കുന്ന  കാവ്യെയും കൂട്ടരെയും കാണെ ഉള്ളിലെ ഭയം മറച്ചു പിടിച്ചു ജാനി ഭൂമിയുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മ്മ്ഹ്ഹ്... ശെരി.. നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ. അവർ അകത്തേക്ക് പോകുന്ന നോക്കി സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ താളം പിടിച്ചു അവൻ നോക്കി ഇരുന്നു. കാവ്യ യെയും കൂട്ടരെയും അവർ മറി കടന്നു മുന്നോട്ട് പോയി കഴിഞ്ഞാണ് അവൻ തിരിച്ചു പോന്നത്. അവൻ പോയെന്നു കണ്ടതും കാവ്യ അവരെ രണ്ടാളെയും രൂക്ഷമായി നോക്കി.. അരികിൽ ഇരുന്ന അമൃതയെ നോക്കി.. അമ്മു... വന്നിട്ടുണ്ട്   കാളിയാട്ടു മനയിലെ പെൺകൊടി.. ഒപ്പം ആ വായാടി തോഴിയും  ഉണ്ടല്ലോ. ഇവളുമാരുടെ നടപ്പും ഭാവവും കണ്ടാൽ തോന്നും ഒരു വീട്ടിലെ ആണെന്ന്.. അതുപോലെ അല്ലെ നടപ്പ്. ഇന്ന് നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ  കാവ്യെ. ആ അഹങ്കാരി പെണ്ണില്ലേ അവൾ  ആ ജാനിടെ കൂടെയാ വന്നത്.. അവൾ എന്താ അവടെ കൂടെ.. നമ്മൾ അറിയാത്ത എന്തോ ഒന്ന് ഉണ്ടല്ലോ മോളെ... വന്നേ... നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന് ഇട്ടു പണിഞ്ഞതല്ലെ.. നമുക്ക് തിരിച്ചും നല്ലൊരു പണി കൊടുക്കണ്ടേ.. അല്ലെങ്കിലും ഇവളെ ഒന്ന് കയ്യിൽ കിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുവരുന്നില്ലേ നമ്മൾ.. വരാണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ കരുതിയെ   നമ്മളെ പേടിച്ചു പഠിത്തം നിർത്തിയത് ആയിരിക്കുമെന്നല്ലെ കാവ്യെ. ഇതിപ്പോൾ നമ്മൾ തേടിയ പോലേ നമ്മുടെ മുന്നിൽ തന്നെ വന്നില്ലേ. വരിനെടാ നമുക്ക് നല്ലൊരു സ്വീകരണം കൊടുത്തിട്ട് വരാം. കാവ്യും അമ്മുവും തങ്ങടെ ഗ്യാങ്ങുമായി  ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. ഭൂമിയും   ജാനിയും തങ്ങളുടെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു ഫ്രണ്ട്സുമായി സംസാരിച്ചു ഇരിക്കുവായിരുന്നു.. അവിടേക്ക് കയറി ചെന്നു  കാവ്യാ അവരുടെ ഡെസ്കിൽ കയറി ഇരുന്നു. ആഹാ വലിയ വിശേഷം പറച്ചിലിൽ ആണല്ലോ.. വിശേഷങ്ങൾ ഞങ്ങളും കൂടി കേൾക്കട്ടെ.. ജാനി ആ നേരം  ഭയന്നു ഭൂമിയുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. അവളുടെ ഭയവും കാവ്യുടെ നോട്ടവും കാണെ   ഭൂമി അവളെ പേടിയില്ലാതെ നോക്കി.. ഭൂമിയുടെ ആ നോട്ടം കാണെ കാവ്യയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. എന്താടി തുറിച്ചു നോക്കുന്നെ. നീ നോക്കിയിട്ട്. ഞാൻ നോക്കിയാൽ നീയും അങ്ങനെ നോക്കുവോ. ആഹ്ഹ നോക്കും. എന്നാൽ നോക്കെടി.. നിന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ ചൂഴ്ന്നു എടുക്കും. നിനക്ക് എന്നെ അറിയാല്ലോ. കഴിഞ്ഞത് ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ. അത്‌ കേൾക്കെ ഭൂമിയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു പട്ടി കാട്ടുകാരി... അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ നോക്കിയതും കാവ്യ പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഒപ്പം അവളുടെ കൂടെ വാല് പോലെ നിന്ന റോഷനും അലനും  ദീപക്കും  മീരയും  അമ്മുവും ഒക്കെ പുച്ഛത്തോടെ പൊട്ടി ചിരിച്ചു. ടാ റോഷ.. ഇവളെ കുറിച്ച് നിനക്ക് അറിയില്ലേ. ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനു പോലും വകയില്ലാത്ത തെണ്ടിയാണു. നിനക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ടോടാ അന്ന് ഇവൾ ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ കൊണ്ട് വന്ന ഫുഡ്‌. അതിന്റെ സ്മെല് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഛർദിക്കാൻ വരുന്നു. ഇന്നും അതുപോലെ പുളിച്ച സാമ്പാറും ചോറും ആണോടി. അഷ്ടിക്ക് വക ഇല്ലേലും അവളുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടാൽ പറയും ഏതോ കൊമ്പത്തെ തമ്പുരാട്ടി ആണെന്ന്. ഏത് കൊമ്പത്തെ തമ്പുരാട്ടി ആണെടി നീയ്.. കളിയാക്കി ഉള്ള അവരുടെ സംസാരം തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കൊണ്ട് നോവുണർത്തി എങ്കിലും ഭൂമി  അവരെ നോക്കി അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഇത്രയൊക്കെ താൻ അവളെ അപമാനിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരങ്ങളും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നവളെ കാണെ കാവ്യയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ അമർഷം നുരഞ്ഞു പൊന്തി. ഒരു അടി ഉണ്ടാക്കാൻ വന്നിട്ട് അവൾ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ താൻ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഒരു അടി ഉണ്ടാവില്ലെന്നു ഓർക്കേ അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ അരികിൽ നിന്ന ദീപക്കിനെ നോക്കി. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്തോ കാണിച്ചതും ദീപക്ക് ഭൂമിയിൽ അരികിൽ ഇരുന്ന   കുട്ടിയെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം കാണെ ഭയന്നത് പോലെ    തനുഷ   എഴുനേറ്റു കൊണ്ട് ജാനിയെ നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടത്തിന് അർത്ഥം മനസ്സിലായതും ജാനി വേഗം ഭൂമിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എണീറ്റു. വാ ഭൂമി  നമുക്ക്  ലൈബ്രറി വരെ പോകാം. പെട്ടന്ന് അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് ഇരിക്കാനായി വന്നവനെ നോക്കി കൊണ്ട് ഭൂമി ജനിയ്ക്ക് ഒപ്പം പോകാൻ തുടങ്ങിയതും റോഷൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ആഹ്ഹ്... ഞങ്ങളെ പേടിച്ചു പോവണോ ഭൂമി. ഭൂമി എന്തോ പറയാൻ വന്നതും അവർ വഴക്കിനു തന്നെ നിൽക്കുവാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി ജാനി ഭൂമിയെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് വിലക്കി. അപ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളം ഭയത്താൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു. ഭൂമി റോഷനെ മറി കടന്നു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും റോഷൻ അവളുടെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു. ഹാ അങ്ങനെ അങ്ങ് പേടിച്ചു പോകാതെ ഭൂമി. അവളുടെ കയ്യിൽ അവന്റെ വിരലുകളാൽ ഒന്ന് തഴുകി തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ഭൂമി  രൂക്ഷമായി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി കൈ വലിച്ചു എടുക്കാൻ ശ്രെമിച്ചതും അവൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ഭൂമി ദേഷ്യത്തിൽ അവനെ നോക്കി. എടുക്കെടാ കൈ.. നിന്നോട് അല്ലെ പറഞ്ഞെ എന്റെ കയ്യിന്നു വിടാൻ. ആ നേരം ദേഷ്യത്താൽ അവളുടെ ശബ്ദമുയർന്നു പോയി.. അറിയാതെ റോഷൻ അവളുടെ കൈ വിട്ടു..അടുത്ത നിമിഷം ഭൂമിടെ കൈ അവന്റെ വലതു കവിളിൽ വീണു. ഇനി മേലിൽ ഒരു പെൺകുട്ടികളെയും അവരുടെ അനുവാദമില്ലാതെ നീ സ്പർശിച്ചു പോയേക്കരുത്.. അങ്ങനെ സ്പർശിക്കാൻ തോന്നിയാൽ ഇപ്പൊ കിട്ടിയത് ഓർത്തോണം. ആ നേരം കൂടി നിന്ന കുട്ടികൾ എല്ലാം ഞെട്ടി നിന്നു.. പലരും ഇങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലെ ആയിരുന്നു  അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം. റോക്ഷൻ പകപ്പോടെ കവിളിൽ പൊത്തി പിടിച്ചു നിന്നു പോയി. ചുറ്റും കൂടി നിൽക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ മുഖത്ത് നിറയുന്ന സന്തോഷം കാണെ അവൻ ആകെ നാണംകെട്ട പോലെ ആരെയും നോക്കാനാവാതെ നിന്നു പോയി.. അതുടി കാണെ കാവ്യക്ക് ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കും പോലെ തോന്നി.. ഡീ... നീ ആരെയാ തല്ലിയെന്നു അറിയുവോ. അറിയാം.. നിരന്തരം പെൺകുട്ടികളെ മിസ്സ്‌ യൂസ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ഞരമ്പ് രോഗിയെ.. ഡീീ.. നിനക്ക് എന്നെ അറിയാഞ്ഞിട്ട.. എന്റെ ഏട്ടൻ ആരാണെന്നു നിനക്ക് അറിയാല്ലോ. അറിയാം നീ ആരാണെന്നും നിന്റെ ഏട്ടൻ ആരാണെന്നും എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. നിന്റെ ഏട്ടനെ കാട്ടി എന്നെ പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട നീയ്. നീ എന്ത് പറയുന്നതും  അതുപോലെ  അനുസരിക്കുന്ന  നിന്റെ ഒരു ചോട്ടൻ.. ഡീീ... എന്റെ  കൈലാസ് ഏട്ടനെ പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ.. നിന്റെ ഏട്ടൻ ആരാ കൈലാസനാഥൻ ആണോ. വെറുമൊരു പേര് മാത്രം അല്ലെ ഉള്ളു..അല്ലാതെ സാക്ഷാൽ കൈലാസ നാഥൻഒന്നും അല്ലല്ലോ..ഞാൻ പേടിച്ചു ഓടാൻ.. ശെരിക്കും എനിക്ക് അയാളോട് പുച്ഛമാണ്‌.. പെങ്ങൾ എന്ത് നെറികേട് കാട്ടിയാലും പ്രൊട്ടക്ട് ചെയ്യുന്ന ഇത്തരം ആങ്ങളമാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ നിന്നെ പോലെ ഉള്ള അഹങ്കാരികൾ  കുറച്ചൂടി അഹങ്കരിക്കും. അപ്പോൾ ഇതുപോലെ ഇടയ്ക്കിടെ കിട്ടി എന്നിരിക്കും. നിനക്ക് തരേണ്ട തല്ല നിന്റെ കൂട്ടാളി വാങ്ങിയേ.. ഡീ.... നീ ഇപ്പോൾ അപമാനിച്ചത് എന്നെ മാത്രം അല്ല എന്റെ ഏട്ടനെ കൂടിയാണ്. "I will show you." നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്നു കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട്. അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പോയതും അവൾക്ക് പിന്നാലെ വാല് പോലെ ബാക്കി ഉള്ളോരും പോയി. അവർ പോകുന്ന കാണെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന കുട്ടികൾ കൂകി വിളിച്ചു. കാവ്യയുടെ മുഖം അതുടി കേൾക്കെ അപമാനത്താൽ ചുവന്നു വന്നു. ആ അഹങ്കാരി മാത്രമാണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതും എന്നെ എതിർക്കുന്നതും. ഈ കോളേജിൽ  ഈ കാവ്യാ ആരുടെയും മുന്നിൽ ഇതുപോലെ തോറ്റിട്ടോ അപമാനപെട്ടിട്ടോ ഇല്ല. എന്നെ കണ്ടാൽ ഇവിടെ ഉള്ളതുങ്ങൾ ഭയക്കും എന്നാൽ ഇവൾ മാത്രമാണ് എനിക്ക് മുന്നിൽ വീറോടെ നിൽക്കുന്നത്. ഞാൻ തോറ്റു പോകുന്നതും ഇവൾക്ക് മുന്നിൽ മാത്രമാണ്. ഈ അപമാനം എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അമ്മു. അവളെ  എന്തേലും ചെയ്യണം.. ഇനി അവൾ ഒരിക്കലും എനിക്ക് മുന്നിൽ ശബ്ദമുയർത്തരുത്. നീ എന്ത് ചെയ്യാനാ  കാവ്യെ പോകുന്നെ. അതൊക്കെ ഉണ്ട് വാ.. എന്തിനും കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ട്.. അവൾ തല്ലിയത് ഈ റോഷനെ ആണ്.. അവളെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല. ദേഷ്യത്താൽ  കണ്ണും ചുമന്നു പറയുന്നവനെ  കാവ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി. തുടരും.. ഞാൻ കുറച്ചു തിരക്കിൽ ആയി പോയി... അതാട്ടോ വൈകിയേ.. #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #📙 നോവൽ