ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ പാർട്ട്‌ -26         പഴയത് പോലെ അവൾ കോളേജിൽ പോകുവാൻ തുടങ്ങുവാണ് ഇന്ന് മുതൽ.... ഇന്ദ്രൻ മേടിച്ചു കൊടുത്തൊരു ഡ്രെസ്സ് എടുത്തു    ഇട്ടവൾ.....         ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു...ബൈക്ക് കഴുകിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നവന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൾ വന്നു നിന്നു.... കണ്ണേട്ടാ എങ്ങനെയുണ്ട് കൊള്ളാമോ.... അവൾ ഒന്ന് വട്ടം ചുറ്റി.....ഇന്ദ്രൻ ആ ഇരുപ്പിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ തല ഉയർത്തി നോക്കി കണ്ണാടി നോക്കിയട്ടല്ലേ നീ ഇറങ്ങി വന്നത്.. എന്നാലും മറ്റൊരാൾ നമ്മളെ പൊക്കി പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ അല്ലെ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുക.. അതൊരു പ്രകൃതി നിയമം അല്ലെ കണ്ണേട്ടാ ... ഇനി പറയ് എങ്ങനെ ഉണ്ട് കൊള്ളാമോ... കൊള്ളില്ല.... അതെങ്ങനെ ശെരി ആവും... ഞാൻ നോക്കിയപ്പോ കൊള്ളാമായിരുന്നല്ലോ.... അഹ് അതാണ്‌.. എടി  നിനക്കപ്പോൾ അറിയാം ഇട്ടിരിക്കുന്ന വേഷം നല്ലത് ആണെന്ന്... ആദ്യം സ്വയം നമുക്ക് നമ്മളോട് തന്നെ ഒരിഷ്ടം ഉണ്ടാകണം വൈഷ്ണവി... മറ്റുള്ളവർ നമ്മളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിൽ അല്ല കാര്യം....നമ്മൾക്ക് ഓക്കേ ആണോ പിന്നെ എന്തിന് വേറെ ഒരാളുടെ ഇഷ്ടം നോക്കണം... ഓ ഇയാൾക്ക് പറയാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞ പോരെ..... അതിനവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... എന്ത് ഭംഗിയിലാണ് കണ്ണേട്ടൻ ചിരിക്കുന്നത് എപ്പോഴും ഇങ്ങനേ ചിരിച്ചൂടെ... അവന്റെ ആ ചിരിയിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വേദന മനസിലാക്കുവാൻ അവൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.. വീണ്ടും അവളെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എണീറ്റു.. കൈയും കാലും കഴുകി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവനൊപ്പം അവളും ചെന്നു.... 💜💜 ഫുഡ്‌ ഒക്കെ ഇന്ദ്രനും പാറുവും കൂടി രാവിലെ ഉണ്ടാക്കി..... ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ പഴയത് പോലെ അവളോട് അത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ സംസാരിക്കാറില്ല... ഇന്ദ്രനും അവളും ഒരുമിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയത്... ഈ വെട്ടം  ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവൾ ആ ബൈക്കിൽ വലിഞ്ഞു കേറി... അവളോട്‌ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലന്ന് അവന് മനസിലായി ഇത്ര ദിവസത്തിനോട് അകം.... നിനക്ക് ലൈസൻസ് ഉണ്ടോ വൈഷ്ണവി...... ഇല്ല..... നാളെ മുതൽ വൈകിട്ട് കോളേജ് വിട്ടു വരുമ്പോൾ പോയി ഡ്രൈവിംഗ്  ക്ലാസിനു ജോയിൻ ചെയ്യണം കേട്ടോ.... ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞതും അവൾ മൂളി.... അവൾക്കിതിൽ ഒന്നും താല്പര്യം ഇല്ല... പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞത് കെട്ടില്ലങ്കിൽ പിന്നെ അത് മതി... കവലയിൽ എത്തിയതും ഇന്ദ്രൻ ബൈക്ക് നിർത്തി.. ഇവിടം വരെ ഉള്ളോ കണ്ണേട്ടാ... ഒള്ളു... പ്ലീസ് ഇന്ന് കോളേജിൽ ഒന്ന് കൊണ്ട് ആക്ക് എന്നെ... പറ്റില്ല... എന്റെ മോള് ഒറ്റയ്ക്ക് അങ്ങ് പോയാൽ മതി... ഇല്ലങ്കിൽ ശീലം ആവും.. പിന്നെ ഞാൻ ഇല്ലാതെ വന്നാലും നിനക്ക് മടി കൂടും... ഇല്ലാതെ വരാനോ എവിടെ പോകുന്നു അതിന്...... എനിക്ക് എന്റെ നാട്ടിൽ പോകണ്ടേ.... എന്നും ഇവിടെ കിടക്കാൻ ഒക്കുമോ... ശോ.. അപ്പൊ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആവും ഇല്ലേ... അതിന്  നി ഇപ്പോളെ ശീലിക്കണം ഓരോന്നും.. എന്നും എല്ലാവരും ഉണ്ടാകണം എന്നൊന്നും ഇല്ല... ഓ തുടങ്ങി ക്ലാസ്സ്..ബസ് വരുന്നു ഞാൻ പോകുവാ കേട്ടോ... അവനെ നോക്കി കൈ വീശി കാണിച്ചു ഓടിയവൾ.. ഇന്ദ്രൻ അവൾ ഓടി പോയി ബസിൽ കയറുന്നതും സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നതും ഒക്കെ കണ്ടു.. അവൾ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാണവൻ അനൂപിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയത്.. 💜💜 നീ ഇത് എന്തൊക്കെയാ എന്റെ പാറു ഒപ്പിച്ചു വെച്ചത്.... താടിക്ക് കൈയും കൊടുത്തു വായും തുറന്നു വെച്ചു കൊണ്ട് ആണ് നേഹയുടെ ചോദ്യം...   എനിക്ക് രക്ഷപെടാൻ വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലായിരുന്നെടി.... അതിന് ഈ വഴിയേ കിട്ടിയുള്ളോ... എടി എന്തൊക്കെ വേറെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നു.. പോലീസ് പിന്നെ മീഡിയ ഒക്കെ ഇല്ലേ അവരെ അറിയിച്ചാൽ പോരെ.... അല്ലങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഒക്കെ ഇല്ലായിരുന്നോ.. എടുത്തു ചാട്ടം ആയി പോയി... എന്തായാലും ആ ചേട്ടന് ബുദ്ധി ഉണ്ട് നിന്റെ താളത്തിന്  ഒത്തു തുള്ളി ഇല്ല... നേഹ പറയുമ്പോൾ അവൾക്ക് തിരിച്ചൊരു മറുപടി പറയാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.. കല്യാണം ഒക്കെ കുട്ടിക്കളി അല്ലടി....ഈ സമൂഹം ഇങ്ങനേ ഒക്കെയാ എന്തേലും നോക്കി ഇരിക്കുവാ നമ്മളെ പഴി ചാരൻ... സ്വന്തം വീട്ടിൽ എന്തൊക്കെ പ്രശ്നം ഉണ്ടേലും അവർക്ക് അതൊന്നും ഒരു വിഷയം അല്ല... ഇപ്പൊ തന്നെ നിന്നെ പറ്റി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു ഉണ്ടാക്കി കാണും നിന്റെ നാട്ടുകാർ.... പോരാത്തേന്നു പറ്റിയ ഒരു അമ്മാവനും അമ്മായും.. അവർ നേരെ നിന്നിരുന്നാൽ മതി ആയിരുന്നു... ഇതിപ്പോ...നി നാളെ വേറൊരു കല്യാണം കഴിച്ചാൽ പോലും നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് ആയിട്ട് അല്ലെ വരു.. അവരോടു പറയാൻ ഒക്കുമോ നിന്നെ ആ ചേട്ടൻ ഒരു കെട്ട് മത്രേം കെട്ടി ഉള്ളു.. മൂന്ന് കെട്ട് അയാലെ കല്യാണം ആയി കാണാൻ ഒക്കു എന്നൊക്കെ.... ആളുകളുടെ മുന്നിൽ നിങ്ങൾ ഭാര്യ ഭർത്താവ് ആണ്..ആട്ടെ ആ ചേട്ടൻ നിന്നോട് എങ്ങനെയാ.. ഇപ്പോഴും ആ കടിച്ചു കീറുന്ന സ്വഭാവം ആണോ... അതോ മയത്തിൽ ഒക്കെ ആണോ.... ആദ്യ ദിവസത്തെ പോലെ ഒന്നും അല്ലടി ഇപ്പൊ നല്ല മാറ്റം ഉണ്ട്.... പക്ഷെ കണ്ണേട്ടന് ഒരു പ്രണയം ഉണ്ട്.....എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവരെ ഒന്നിപ്പിക്കണം നെഹെ.. ഞാൻ ഇത് നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇതിലേക്ക് വലിച്ചു ഇടില്ലായിരുന്നു കണ്ണേട്ടനെ .. പാവം... അഹ് ബെസ്റ്റ് ഇപ്പോളാണോ അങ്ങേരു നിനക്ക് പാവം ആണെന്ന് തോന്നിയത്.... ഇതൊക്കെ കാണിച്ചു കൂട്ടുമ്പോൾ ആ മനുഷ്യന് ഒരു മനസുണ്ടന്നു നിനക്ക് തോന്നി ഇല്ലേ  .. എന്നെ നി കുറ്റപ്പെടുത്താതടി ഇങ്ങനേ.. എനിക്ക് അറിയാം ഞാൻ ചെയ്യ്തത് ശുദ്ധ മണ്ടത്തരം ആണെന്ന്... അയാളെ പേടിച്ചു ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്ന രാത്രിയെ പറ്റി  ഓർക്കുമ്പോൾ ദേ ഇപ്പോളും നെഞ്ച് ഇങ്ങനേ ഇടിക്കും... പേടിച്ചിട്ട്... അമ്മക്ക് പോലും രക്ഷപെടാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും.. പിന്നെ ആണോ തനിക്ക്.... എന്തായാലും അയാൾ മരിച്ചു പോയപ്പോഴാ ഒരു സമാധാനം വന്നത് പോലും.. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞില്ലേ.. പോലീസ് ഒക്കെ അറിഞ്ഞാൽ ആദ്യം കേസ് എടുക്കുമായിരിക്കും പിന്നെ അവർക്ക് തോന്നിയത്  പോലെ പോകും അതും എത്രനാൾ ... മീഡിയ അറിഞ്ഞിട്ടു വേണം അവർക്കു തോന്നും പോലെ വലിച്ചു നീട്ടി എന്റെ ജീവിതം ഇട്ടു കളിക്കാൻ.. പിന്നെ നീ... നിന്നെ ഞാൻ എന്തോരം വിളിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു ഒടുക്കം നിന്റെ ആന്റി ആണ് പറഞ്ഞത് നീ നാട്ടിൽ ആണെന്ന്‌..എന്റെ മുന്നിൽ ഇതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഒരു വഴി... പക്ഷെ അതിൽ ഞാൻ വിഷമിക്കുന്നില്ല... കണ്ണേട്ടൻ എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയില്ലേ എനിക്ക് അത് മതി... ക്യാന്റീനിൽ നിന്നും അവർ എണീറ്റു മുന്നോട്ടു നടന്നു... ഡീ നീ പറയുന്നത് ഒക്കെ ശെരിയാ.. പക്ഷെ എന്റെ പേടി നിനക്ക് ഇന്ദ്രേട്ടനോട് ഇഷ്ടം അതായത് പ്രണയം തോന്നുമോ എന്നാണ്... അങ്ങനെ തോന്നിയാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും ഇത് വരെ പ്രണയം എന്നൊന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഇല്ല നേഹ.. എന്നേലും അങ്ങനെ തോന്നിയാൽ ഉറപ്പായും കണ്ണേട്ടന്റെ പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടത്തെ വേണ്ടന്ന് വെക്കും.. ഞാൻ ഇന്നലെ കയറി വന്നവളാണ് അത് പോലെ അല്ലല്ലോ മറ്റേത് അവർ മാസങ്ങളോ വര്ഷങ്ങളോളം ഒക്കെ ഉള്ള പ്രണയം ആയിരിക്കില്ലേ അവിടെ എനിക്ക് എന്ത് സ്ഥാനം.. സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറും..    ഇതൊക്കെ നടന്നാൽ മതി... നീ നോക്കിക്കോ നടക്കും... അവർ ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയതും കുട്ടികളുടെ ചൂഴ്ന്നു നോട്ടം തന്റെ കഴുത്തിലേക്കു ആണെന്ന് മനസിലാക്കി അവൾ....      പല പഠിപ്പി സ്റ്റുഡന്റസിലും പുച്ഛം ആണ്.... അതും നോക്കി ഇരുന്നാൽ അതിനെ സമയം കാണു..... നാട്ടിൽ പാട്ടായ കഥ ക്ലാസ്സിൽ പരക്കാൻ ആണോ പാട്... തന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിയവരെ തിരിച്ചും അതെ പടി നോക്കിയവൾ... പെട്ടെന്ന് ക്ലാസ്സ് നിശബ്ദം ആയതും അവര് ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരുന്നു.. സാർ വന്നു.. ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാൻ.. ഡീ.. ""ചൊറിയൻ"" ആണല്ലോ... നേഹ പറഞ്ഞതും താനും അത് സമ്മതിച്ചു.... ചെറിയാൻ സാർ.. ചൊറിയൻ എന്നാണ് ഇരട്ടപ്പേര്.. ആള് പാവം ഒക്കെയാ പക്ഷെ ഇപ്പോളും പുള്ളി 80 ഇൽ തന്നെ നിക്കുവാ  ട്രെയിൻ കിട്ടീട്ടില്ല... മൂക്കിന്റെ തുമ്പത്ത് ഇരുന്ന വട്ട കണ്ണടയുടെ മുകളിൽ കൂടെയാണ് നോട്ടം.. ഇതിലും ഭേദം കണ്ണട വെക്കാതെ നടക്കുന്നതാണ്...      എല്ലാരും നോട്ട് ബുക്ക്‌ അടച്ചു വെച്ചേ question ചോദിക്കാൻ പോകുകയാണ്.... ഓരോരുത്തരെ അക്കമിട്ടു വിളിക്കുന്നുണ്ട്.. കൃത്യം ക്ലാസ്സിൽ ഇല്ലാതിരുന്ന പൊഷനിൽ നിന്നു മാത്രമേ ആൾ ചോദ്യം ചോദിക്കുക ഉള്ളൂ... എങ്കിൽ അല്ലെ ഇങ്ങനേ എണീപ്പിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റു... ഇമ്പോസിഷൻ വേറെ... ഹൊ... അങ്ങനെ തന്റെ പേരും വിളിച്ചു.. ഉത്തരം അറിയില്ല.. താൻ എന്തിനാടോ ക്ലാസ്സിൽ വരുന്നത്...ആ വട്ട കണ്ണടയുടെ മുകളിൽ കൂടി ആൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്തോ സങ്കടം വന്നു പോയി """സാറെ പഠിക്കാൻ അല്ലല്ലോ കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇനി പഠിക്കാൻ പോകണ്ടാന്നു കെട്ടിയോൻ പറഞ്ഞു കാണും.""". .ഉമേഷ്‌... ഉമേഷ്‌. P. Pആ ശ്രീമോൾടെ ലൈൻ... എവിടെ ചെന്നാലും കാണും ഏതേലും ഒന്ന്...അവൾ  ഓർത്തു.. അവൻ വിളിച്ചു കൂവിയതും എല്ലാവരും തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.. തല താഴ്ത്തി നിന്നു പോയി... ചിരി കൂടിയപ്പോൾ സാർ ഡസ്കിൽ രണ്ട് തട്ട് തട്ടി.. സ്വിച്ച് ഇട്ടപോലെ ചിരി നിൽക്കുകയും ചെയ്യ്തു... ഉമേഷ്‌. P. P.. താങ്കളോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആൻസർ പറഞ്ഞാൽ മതി അല്ലാതെ ഉള്ള വിളച്ചിൽ ഒക്കെ ഇവിടെ വിളമ്പാൻ ആയിട്ടു ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട കേട്ടല്ലോ...സാർ തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചപ്പോൾ പാറു ഞെട്ടി പോയി... വൈഷ്ണവി... ഈ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളെ എല്ലാവരെയും പോലെ ഉള്ളൂ താനും എനിക്ക്.. എടുത്തു ചാടി എടുക്കേണ്ട ഒന്നല്ല കുട്ടി കല്യാണം.... നിനക്ക് മുത്തശ്ശി മാത്രമേ ഉള്ളന്ന്‌    സൂരജ്‌  പറയുമ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അറിയുന്നത്... എന്ന് കരുതി 19 വയസിൽ ഒരാൾക്ക് ഒപ്പം ഇറങ്ങി പോകുന്നത് നല്ലത് ആണെന്ന്‌ അല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്... നിനക്ക് മുന്നിൽ ഒരു ലൈഫ് തുറന്നിരുപ്പമുണ്ട്.. നീ ആയിട്ട് അത് കളയരുത്.. എന്ത് വന്നാലും പഠിക്കണം....   . അഹ് അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത് നാളെ 100 തവണ ഇമ്പോസിഷൻ എഴുതാതെ ഒറ്റ ഒരണ്ണം എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നേക്കരുത്... അത്രയും പറഞ്ഞ് സാർ ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ നേഹ എന്റെ അടുത്തു വന്നിരുന്നു.... ഇതെന്ത് മറിമായം ആണെടി.. എന്നാലും ചൊറിയൻ ആളൊരു ചെറ്റ ആണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്.. പക്ഷെ അല്ലടി അങ്ങേരു ഹീറോ ആ ഹീറോ.... പക്ഷെ ഇമ്പോസിഷൻ വേണ്ടായിരുന്നു.. അതിൽ മാത്രം അങ്ങേരു ഒരു പരമ നാറിയ. ഇതേ സമയം   പാറു സൂരജിനെ നോക്കുകയായിരുന്നു.. പഠിപ്പി സൂരജ്.. തന്റെ നാട്ടിൽ ആണ് അവന്റെ വീട്... ഒന്നാം ക്ലാസ്സ് മുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് പഠിച്ചത്....അവൻ ആരോടും മിണ്ടില്ല അതികം...ജാട ആണെന്നാണ് എല്ലാവരും പറയുന്നത്.. പക്ഷെ അവന് എന്നെ കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയാം... അവൻ പോയി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു സാറിനോട്... വായിൽ  നാക്ക് ഉണ്ടോന്നു പോലും അറിയില്ല സൂരജിന്റെ ... പണ്ട് രണ്ട് മാർക്കിന്റെ question answer  പറഞ്ഞ് തരാൻ പറഞ്ഞ ശ്രീമോളോട് വേണോങ്കിൽ പഠിച്ചിട്ട് എഴുതണം... മറ്റൊരാളുടെ അധ്വാനം ഓസിനു അടിച്ചു മാറ്റി നീ ജയിക്കണ്ട എന്ന് ഒറ്റ വായിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തിയ മുതലാണ്... എന്നാലും അവൻ എന്തിനാടി എനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചത്.... ഉച്ചക്ക് ക്യാന്റീനിൽ ഇരുന്നപ്പോളും ആ ചോദ്യമാണ്... നീ ഇവിടെ ഇരുന്നു ചോദ്യത്തര വേള കളിക്കുന്നതിലും നല്ലത് നേരിട്ട് പോയി ചോദിക്കുന്നത് അല്ലെ..... ആണല്ലേ... അതെ പെണ്ണെ... നേഹ അവളുടെ കൈയും പിടിച്ചു വലിച്ചു ക്ലാസ്സിൽ റൂമിലേക്ക്‌ ചെന്നു... ഒറ്റക്ക് ഒരു ബെഞ്ചിന്റെ അങ്ങേ മൂലക്ക് ഇരുന്നു അവൻ ഫുഡ്‌ കഴിക്കുന്നുണ്ട്... സ്വന്തം പാത്രത്തിൽ നിന്നും ആരും കയ്യിട്ടു വാരി കഴിക്കുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത മുതൽ ആണ്  സൂരജ്.... ഞങ്ങൾ അടുത്തേക്ക് ചെന്നതും    അവൻ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു കഴിക്കുക ആണ്.... ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യം ആയി പോയില്ലേ... സൂരജെ.... എന്റെ ദയനീയമായ വിളി കേട്ടിട്ട് ആവണം അവൻ നോക്കി.... ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ആവില്ലങ്കിൽ... ബുദ്ധിമുട്ട് ആണ് ചോദിക്കണ്ട.... കഴിച്ചു തീർന്ന പാത്രവും എടുത്തു അവൻ ഒറ്റ പോക്ക്..... ഞാനും നേഹയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പോയി.. നല്ല ആളിനോട് ആണ് ചോദിക്കാൻ വന്നത്.. നീ കണ്ടല്ലോ ഇതാണ് അവസ്ഥ..... എന്തോ അവൾക്ക് പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നി ഇല്ല.. ലൈബ്രറി യിലേക്ക് പോയി ഇരുന്നു.. ഒപ്പം നേഹയും... ബുക്കിലേക്ക് തലയും കമഴ്ന്നു കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് ഡസ്കിൽ ഒരു കൊട്ട് വീണത്.. അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു സൂരജ്.. നിനക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത്.. ഞാൻ എന്തിനാ സാറിനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞത് എന്നോ..... സാറിന്റെ അടുത്ത് ഞാൻ ട്യൂഷൻ പോകുന്നുണ്ട് അപ്പൊ പറഞ്ഞതാണ്... വേറെ എന്തേലും അറിയണോ.. അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ അവൾ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു... അവളിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞ സൂരജ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവളെ നോക്കി.. നിനക്ക് വേണ്ടി സാറിനോട് സത്യം പറഞ്ഞതിൽ മറ്റൊന്ന് കൂടി ഉണ്ട്... എന്ത്....( Aval) എന്റെ പേരെന്താണ് വൈഷ്ണവി... ഏഹ് സ്വന്തം പേര് എന്നോട് ആണോടാ ചോദിക്കണ്ടത് എന്നൊരു ധ്വനി വന്നെങ്കിലും അത് മറച്ചു പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.. സൂരജ്..... അവനിൽ പുച്ഛം കലർന്ന ചിരി.... എന്റെ മുഴുവൻ പേരെന്താണ് വൈഷ്ണവി..... അവളോർക്കാൻ തുടങ്ങി.. "ചൊറിയൻ" സാർ മിക്കപ്പോഴും ഫുൾ നെയിം വിളിച്ചേ question ചോദിക്കു അത് കൊണ്ട് കണ്ട് പിടിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്... സൂരജിനെ ശ്രെദ്ധിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണ് അവന്റെ പേര് തപ്പെണ്ടി വന്നത്... പെട്ടെന്ന് നേഹ പറഞ്ഞു അവന്റെ മുഴുവൻ പേര്...   സൂരജ് ശ്രീധർ..... അവനിൽ വീണ്ടും ചിരി..... നിനക്ക് ഉള്ള എന്റെ ഉത്തരം ദേ എന്റെ ഈ പേരിൽ ഉണ്ട്.. പേരിലോ..... അവൾ വീണ്ടും ചോദിക്കുമ്പോളേക്കും സൂരജ് അവിടെ നിന്നും പോയിരുന്നു... ഇവനെന്താ ഇങ്ങനേ പറഞ്ഞത്... നേഹ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.. ആവോ ആർക്കറിയാം... വല്യ കാര്യമാക്കാതെ അവളും മറുപടി കൊടുത്തു.... 💜💜    അന്ന് വൈകിട്ട് കോളേജിൽ നിന്നും നേഹക്കൊപ്പം കഥയും പറഞ്ഞവൾ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി....ഗേറ്റ് കടന്ന വണ്ടി ഒരു നിമിഷം സൈഡ് ആക്കുന്നത് പാറു അറിഞ്ഞു.. എന്താടി.. എന്തിനാ വണ്ടി സൈഡ് ആക്കിയേ... ഡി നോക്കിയേ ഇന്ദ്രേട്ടൻ അല്ലെ അത്. എവിടെ.... ദേ ആ ആലിന്റെ അടുത്ത്.... പറഞ്ഞ് തീർന്നതേ അവളും നോക്കി... നെഹെ.. നി പൊയ്ക്കോ ഞാൻ കണ്ണേട്ടന്റെ കൂടെ പൊക്കോളാം... ഓക്കേ ആണല്ലോ അല്ലെ... അതേടി... നി പൊയ്ക്കോ ഞാൻ വന്നോളാം... അവൾ ഓടി ഇന്ദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.... കണ്ണേട്ടാ..വീട്ടിലേക്ക് ഞാനും ഉണ്ട്..... പറഞ്ഞു തീർന്നതേ അവൾ വലിഞ്ഞു ബൈക്കിൽ കയറി..... ഇന്ദ്രൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ആക്കി പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു തിരിഞ്ഞു അവളെ നോക്കി... പാറു.... ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിക്കെ നി..... ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് അല്ല.... എന്നാൽ കവലയിൽ ഇറക്കിയാൽ മതി... എടി ഞാൻ കവലയിലേക്കും അല്ല.. ഇറങ്ങിക്കെ കൊച്ചേ.. എന്നാൽ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ആക്ക്... കണ്ണൻ എന്തോ പറയാൻ വന്നതും ഇന്ദ്രേട്ടാ.. എന്നുള്ള വിളിയും ഒരുമിച്ചു ആയിരുന്നു.... പാറു തല മാറ്റി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളെ നോക്കി... കോളേജിൽ  പഠിക്കുന്നത് ആണ്. എന്നാൽ തന്റെ ക്ലാസ്സിൽ അല്ല.. എവിടെയൊക്കെ വെച്ചു താൻ കണ്ടിട്ടും ഉണ്ട്..... പാറു ഇന്ദ്രനെ നോക്കി..... പാറു ഞാൻ അമേയയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോകാൻ വന്നതാ.... ഇന്ദ്രൻ അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞൂ... പാറു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി..... അവനെ നോക്കി... രാവിലെ എന്നെ കോളേജിൽ കൊണ്ട് ആക്കാൻ  മത്രേം ഉള്ളായിരുന്നു വയ്യാത്തത് അല്ലെ.... വൈകിട്ട് ഇവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോകാൻ ഒരു വയ്യാഴികയും ഇല്ല അല്ലെ... അവൾക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒക്കെ വന്നു പോയി.... പാറു ഇന്ദ്രനോട് പറയുമ്പോൾ അമേയ രണ്ടാളെയും മാറി മാറി നോക്കി...... "പാറു വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം"..അവൾ അമേയയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അങ്ങനെ പറയുമെന്ന് അവനും കരുതിയില്ല ഇന്ദ്രൻ പറയുന്നത് പോലും കേൾക്കാതെ അവൾ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു ഒരു പോക്കായിരുന്നു..... കിട്ടിയ ബസിൽ കയറി നാട്ടിൽ എത്തി.... അനൂപിനെ കണ്ടിട്ട് പോലും അവൾ മൈൻഡ് ആക്കി ഇല്ല. ഇവൾക്ക് ഇത് എന്ത് പറ്റി.. മുഖവും വീർപ്പിച്ചാണല്ലോ പോക്ക്... കാര്യമായിട്ട് എന്തോ ഉണ്ട്.. അനൂപ് ഓർത്തു കൊണ്ട് ബൈക്കിലേക്ക് കയറി.. . 💜💜 രാത്രി.. 9 മണിയോട് അടുപ്പിച്ചിരുന്നു ഇന്ദ്രൻ വരുമ്പോൾ... മുറ്റത്തു എങ്ങും വെട്ടവും വെളിച്ചവും ഇല്ലാഞ്ഞതിൽ അവന് ദേഷ്യം തോന്നി..... കതകിൽ തട്ടി വിളിച്ചു... അനക്കമില്ല... പാറു.. കതക് തുറക്ക്.. പാറു.. ഇരുട്ട് പേടി ഉള്ള ഇവൾ എങ്ങനെയാ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്നത്... സംശയം തോന്നിയ ഇന്ദ്രൻ കീ ഇരുന്നിടത് തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.. കീ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്.. അവൾ എവിടെ പോയി.....അവൻ കീ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കി..... അവളുടെ മുറിയും തുറന്നു നോക്കി.... ബാഗും മറ്റുമെല്ലാം  ഇരിപ്പോണ്ട്.... അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും ആ മുഖത്ത് ആശ്വാസം നിഴലിച്ചു... മൂടി പുതച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നുണ്ട് ആൾ.. അടുക്കള വശം വഴി വന്നു മുന്നിലെ ഡോർ പൂട്ടിയത് ആണ് ആൾ... ഇങ്ങനെ ഒരു കുരിപ്പ്‌ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ.... അവൻ തലക്ക് കൈ കൊടുത്തു പോയി.. ( തുടരും ) എന്താ പറയുക ഇതിൽ വായിച്ചു സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിലും ഒക്കെ ഒത്തിരി സന്തോഷം. അഞ്ചു കൊല്ലം മുൻപ് ഇത് പോലെ ഇവിടെ സ്റ്റോറി എഴുതി മുങ്ങിയതാണ് ഞാൻ. 😂 അന്നു ഉണ്ടായിരുന്ന വായനക്കാർ ഇപ്പൊ ഇല്ലങ്കിലും കുറച്ചു പേരെങ്കിലും വായിക്കാൻ ഉള്ളതിലും ഇത്രേ എങ്കിലും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിലും ഒത്തിരി നന്ദി. ഇനി ഒരു ചെറിയ കഥ പറയാം. വിശ്വസിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നൊക്കെ നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം. അഞ്ചു കൊല്ലം മുൻപ് ഞാൻ ഒരു സ്റ്റോറി എഴുതി. പുനർവിവാഹം എന്നായിരുന്നു സ്റ്റോറി നെയിം. അതിലെ പാസ്ററ് പകുതി മാത്രം ഞാൻ റിയൽ ആയി ആ നായികയുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എഴുതി ചേർത്തു.. ആ കഥയിലെ പാസ്റ്റിലെ മിക്ക കഥാപാത്രങ്ങളും ജീവിച്ചു ഇരിക്കുന്നവർ ആയിരുന്നു. അവൾ അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു. ഓരോന്നും. പിന്നീട് ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് എഴുതി കൂട്ടി. ഇന്ന് ആ കഥ എഴുതി ഇത്രയും കൊല്ലം കഴിയുമ്പോൾ പ്രെസെന്റിൽ എന്താണോ ഞാൻ എഴുതിയത് അതിൽ 60% ഓളം റിയൽ ആയി സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അതോടെ എഴുതാൻ ഉള്ള ത്വര അങ്ങ് മാറി കിട്ടി. ഇത് വെറും കെട്ട് കഥ ഒന്നും അല്ലാട്ടോ ഞാൻ എന്റെ ലൈഫിയിൽ കണ്ടറിഞ്ഞ കാര്യം ആണ്. എന്തായാലും പിന്നീട് അത് പോലെ ഒരു നോവൽ എഴുതാനും പേടി ആണ്.ജീവിതത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നോവലിൽ കൊണ്ട് വരാനും ശ്രെമിക്കാറില്ല ഇന്നും ഓരോ വരി എഴുതുമ്പോളും ദൈവത്തെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ആണ് എഴുതുന്നത്. ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ പുനർവിവാഹം എന്ന നോവൽ 80% റിയൽ ആയി കഴിഞ്ഞെന്നു സാരം.. ബാക്കി ഉള്ള 20% അത് ഒരിക്കലും നടക്കാൻ പോകുന്നില്ലന്നു എനിക്ക് അറിയാം 😂. #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #നോവൽ