❣️❤️🔥മഴയോളം പ്രണയം❤️🔥❣️13
ടോക്കിയോയിൽ നിന്നുള്ള ആ കത്ത് അഞ്ജലിയുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന് വിറച്ചു.
'കാത്തിരിക്കുക അഞ്ജലി... മഴ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.' ആ വരികളിലെ മഷിക്ക് രക്തത്തിന്റെ നിറമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ഇയാൻ ഡേവിസ്. മറക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആ പേര്, വീണ്ടും ഒരു ദുസ്വപ്നം പോലെ മടങ്ങിയെത്തിയിരിക്കുന്നു. ശാലിനി എന്ന ഭീഷണി ഒഴിഞ്ഞുപോയി എന്ന് ആശ്വസിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്, അതിലും വലിയൊരു അപകടം കടൽ കടന്നെത്തുന്നത്.
അഞ്ജലി ചുറ്റും നോക്കി. ഇടനാഴിയിൽ ആരുമില്ല. അവൾ വേഗം ഫ്ലാറ്റിനകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ആ കവർ അവൾ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. നെഞ്ചിടിപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാൻ അവൾ പാടുപെട്ടു.
രോഹനോട് ഇത് പറയണോ? വേണ്ട. ശാലിനിയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം അയാൾ ആകെ തളർന്നിരിക്കുകയാണ്. ഇപ്പോൾ കിട്ടിയ ഈ സമാധാനം കെടുത്താൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. മാത്രമല്ല, ഇയാൻ എന്നത് തന്റെ മാത്രം ഭൂതകാലമാണ്. അതിനെ തനിച്ച് നേരിടണം.
അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഗ്യാസ് അടുപ്പ് കത്തിച്ച്, ആ കത്ത് തീനാളത്തിലേക്ക് നീട്ടി. പേപ്പർ കരിഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ഇയാന്റെ വാക്കുകൾ ചാരമായി മാറുന്നത് വരെ അവൾ നോക്കിനിന്നു.
"നീ അവസാനിച്ചു ഇയാൻ. ഇനി എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല,"
അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ, മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഭയം ബാക്കിനിന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, കൊച്ചി നഗരം ഉണർന്നത് തെളിഞ്ഞ വെയിലിലേക്കാണ്. മഴ മാറി നിൽക്കുന്നു. അഞ്ജലി പതിവിലും നേരത്തെ ഓഫീസിലെത്തി. 'നവഗ്രഹ'യുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ നടക്കുന്നു. ശാലിനി സൃഷ്ടിച്ച തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങിയതോടെ സപ്ലയർമാർ സാധനങ്ങൾ എത്തിച്ചു തുടങ്ങി.
രാഹുൽ അഞ്ജലിയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് വന്നു.
"മാഡം, സൈറ്റിലെ എട്ടാം നിലയുടെ സ്ലാബ് വർക്ക് ഇന്ന് തുടങ്ങുകയാണ്. രോഹൻ സാർ വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു."
"ശരി രാഹുൽ. സേഫ്റ്റി മെഷേഴ്സ് എല്ലാം കൃത്യമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. ഒരു ചെറിയ പിഴവ് പോലും ഉണ്ടാകരുത്,"
അഞ്ജലി നിർദ്ദേശം നൽകി.
ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെ രോഹന്റെ കാർ സൈറ്റിലെത്തി. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ രോഹന്റെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പ്രസരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ ഗൗരവക്കാരനായ സി.ഇ.ഒ അല്ല, മറിച്ച് പ്രണയം കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന ഒരു കാമുകൻ. അവൻ നേരെ അഞ്ജലിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"ഹലോ ആർക്കിടെക്റ്റ്,"
അവൻ ചിരിച്ചു.
"ഇന്നലെ രാത്രി നന്നായി ഉറങ്ങിയോ?"
അഞ്ജലി പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
"ഉറങ്ങി രോഹൻ. എല്ലാം ശരിയായല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ."
"ശാലിനിയുടെ വക്കീൽ ഇന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. അവൾ ഒത്തുതീർപ്പിന് തയ്യാറാണ്. ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറുകളിൽ ഒപ്പിടാൻ സമ്മതിച്ചു. അഞ്ജലി, ഇനി നമുക്ക് മുന്നിൽ തടസ്സങ്ങളില്ല,"
രോഹൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുറ്റബോധം തോന്നി. ഇയാന്റെ ഭീഷണിയെക്കുറിച്ച് അവൾ മറച്ചുവെക്കുകയാണല്ലോ. പക്ഷേ, രോഹന്റെ ഈ സന്തോഷം കാണുമ്പോൾ അത് നശിപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല.
"നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകാം, വർക്ക് കാണണ്ടേ?"
അവൾ വിഷയം മാറ്റി.
അവർ ലിഫ്റ്റിൽ എട്ടാം നിലയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പണികൾ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. കായലിന്റെ മനോഹരമായ കാഴ്ച അവിടെ നിന്ന് കാണാമായിരുന്നു. കാറ്റ് ശക്തിയായി വീശുന്നുണ്ട്. അഞ്ജലി പ്ലാനുകൾ രോഹന് വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു.
"ഇവിടെയാണ് ആ സ്കൈ-വാക്ക് വരുന്നത്. ഗ്ലാസ് ബ്രിഡ്ജ്. കായലിന് മുകളിലൂടെ നടക്കുന്നത് പോലുള്ള അനുഭവം,"
അഞ്ജലി കൈകൊണ്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
രോഹൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
"അഞ്ജലി, ഈ പ്രൊജക്റ്റ് കഴിയുമ്പോൾ... ഈ ഗ്ലാസ് ബ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച് എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്."
"എന്ത് കാര്യം?"
അവൾ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
"അത് അപ്പോൾ പറയാം. ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചാൽ നീ ചിലപ്പോൾ നോ പറയും,"
അവൻ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.
ആ നിമിഷം, സൈറ്റിലെ ക്രെയിനിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന വലിയൊരു ഇരുമ്പ് പൈപ്പ് അവരുടെ തൊട്ടുമുകളിലൂടെ ആടിനീങ്ങി. ക്രെയിൻ ഓപ്പറേറ്റർക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ അത് വല്ലാതെ ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"മാറൂ........!"
രാഹുൽ അലറിവിളിച്ചു.
രോഹൻ പെട്ടെന്ന് അഞ്ജലിയെ തള്ളിമാറ്റി. സെക്കൻഡുകളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ ആ ഇരുമ്പ് പൈപ്പ് അവർ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വന്നിടിച്ചു. കോൺക്രീറ്റ് പൊടി പറന്നുയർന്നു. അഞ്ജലി നിലത്തേക്ക് വീണു. രോഹൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു.
എല്ലാവരും ഓടിക്കൂടി.
"സാർ! മാഡം! കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?"
തൊഴിലാളികൾ പരിഭ്രാന്തരായി.
രോഹൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അഞ്ജലിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവളുടെ കൈമുട്ടിൽ ചെറിയൊരു പോറൽ വീണിരുന്നു.
"അഞ്ജലി, നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?"
രോഹന്റെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"ഇല്ല... ഞാൻ ഓക്കെയാണ്,"
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ ആ ക്രെയിനിലേക്ക് നോക്കി. ഓപ്പറേറ്റർ പരിഭ്രാന്തനായി നിൽക്കുന്നു.
രോഹൻ ദേഷ്യത്തോടെ സൂപ്പർവൈസറുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
"എന്താണിവിടെ നടക്കുന്നത്? ഇത്രയും അശ്രദ്ധമായിട്ടാണോ മെഷീനുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്? ആ ഓപ്പറേറ്ററെ ഇപ്പോൾ തന്നെ പിരിച്ചുവിടണം!"
"സാർ, മെഷീൻ പെട്ടെന്ന് ജാം ആയതാണ്. ഹൈഡ്രോളിക് സിസ്റ്റം ഫെയിലിയർ..."
സൂപ്പർവൈസർ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അഞ്ജലി ആ ഇരുമ്പ് പൈപ്പിലേക്ക് നോക്കി. അത് യാദൃശ്ചികമായി വീണതാണോ? അതോ...
അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇയാന്റെ കത്തിലെ വരികൾ തെളിഞ്ഞു. 'മഴ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.'
അഞ്ജലി രോഹന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
"രോഹൻ, ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട. അത് മെഷീൻ തകരാറാണ്. ആർക്കും പരിക്കില്ലല്ലോ. നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം."
അവർ താഴെ എത്തിയപ്പോൾ രോഹൻ അഞ്ജലിയുടെ മുറിവ് വൃത്തിയാക്കി. അവന്റെ കരുതലിൽ അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
"രോഹൻ, സൂക്ഷിക്കണം,"
അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.
"എന്തിന്? ഇതൊരു ചെറിയ അപകടമല്ലേ അഞ്ജലി. കൺസ്ട്രക്ഷൻ സൈറ്റിൽ ഇതൊക്കെ പതിവാണ്,"
അവൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അഞ്ജലിക്ക് അത് നിസ്സാരമായി തോന്നിയില്ല. അവൾ ഓഫീസിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം, ആ ക്രെയിൻ ഓപ്പറേറ്ററെക്കുറിച്ച് രാഹുലിനോട് അന്വേഷിച്ചു.
"മാഡം, അയാൾ പുതിയ ആളാണ്. രണ്ട് ദിവസം മുൻപാണ് ജോയിൻ ചെയ്തത്. പേര് തോമസ്. പക്ഷേ..."
രാഹുൽ മടിച്ചു.
"പക്ഷേ എന്ത്?"
"അയാൾക്ക് ആരോ ഇടയ്ക്കിടെ ഫോൺ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷിലാണ് സംസാരം. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു."
അഞ്ജലിയുടെ സംശയം ബലപ്പെട്ടു. ഇയാൻ ഡേവിസ് കൊച്ചിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവൻ നേരിട്ട് വരുന്നില്ല, പകരം നിഴലുകളിലൂടെ ആക്രമിക്കുന്നു.
അന്ന് രാത്രി അഞ്ജലിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. ജനലിന് പുറത്ത് വീണ്ടും മഴ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. പ്രൈവറ്റ് നമ്പർ.
അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. മറുതലയ്ക്കൽ മൗനം.
"ഹലോ?"
"സർപ്രൈസ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ, മൈ ഡിയർ അഞ്ജലി?"
ആ ശബ്ദം. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സ്നേഹത്തോടെ തന്നെ വിളിച്ചിരുന്ന അതേ ശബ്ദം. ഇയാൻ.
അഞ്ജലിയുടെ രക്തം തണുത്തുറഞ്ഞു.
"ഇയാൻ... നീ എവിടെയാണ്?"
"ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്. നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് ആ പൈപ്പ് നിന്റെ തലയിൽ വീഴേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ നിന്റെ പുതിയ കാമുകൻ, ആ ഹീറോ രോഹൻ മേനോൻ, നിന്നെ രക്ഷിച്ചു. വെരി ബാഡ്."
"നീ എന്തിനാണിങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? നിനക്ക് എന്നോട് പകയുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് തീർക്കുക. രോഹനെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്,"
അഞ്ജലി അലറി.
ഇയാൻ ചിരിച്ചു. വന്യമായ ചിരി.
"അഞ്ജലി, നിനക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഇനിയും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. എനിക്ക് നിന്നോട് മാത്രമല്ല പക. രോഹൻ മേനോനോടും എനിക്ക് കണക്കുകൾ തീർക്കാനുണ്ട്. മെറിഡിയൻ ഗ്ലോബൽ എന്റെ ഒരു പഴയ പ്രൊജക്റ്റ് തകർത്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് രണ്ട് പക്ഷികളെ ഒരൊറ്റ കല്ലുകൊണ്ട് കൊല്ലാൻ അവസരം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഒന്ന് എന്റെ പഴയ കാമുകി, രണ്ട് എന്റെ ബിസിനസ് ശത്രു."
"നീ വിചാരിക്കുന്നത് നടക്കില്ല ഇയാൻ. ഞാൻ പോലീസിൽ പറയും."
"പോലീസിൽ പറഞ്ഞാൽ, അടുത്ത തവണ വീഴുന്നത് ഇരുമ്പ് പൈപ്പ് ആയിരിക്കില്ല. രോഹന്റെ കാറിന്റെ ബ്രേക്ക് ആയിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഗ്യാസ് സിലിണ്ടർ ആയിരിക്കും. ഓർക്കുക, നിഴലുകൾക്ക് കണ്ണുകളുണ്ട്."
ഫോൺ കട്ടായി.
അഞ്ജലി ഭയന്ന് വിറച്ചു. ഇയാൻ വെറുമൊരു വഞ്ചകൻ മാത്രമല്ല, അപകടകാരിയായ ഒരു ക്രിമിനൽ കൂടിയാണ്. രോഹന്റെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണ്. താൻ കാരണം രോഹന് ഒന്നും സംഭവിക്കരുത്.
അവൾ ഉടൻ തന്നെ വസ്ത്രം മാറി കാറിന്റെ താക്കോലെടുത്തു. സമയം രാത്രി പതിനൊന്ന് മണി. പുറത്ത് കനത്ത മഴ. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ രോഹനെ കാണണം. എല്ലാം തുറന്നു പറയണം. ഇനി ഒളിച്ചുവെക്കുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണ്.
അവൾ കാറുമായി പുറത്തിറങ്ങി. റോഡിൽ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു. വൈപ്പർ വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മുന്നിലെ കാഴ്ച വ്യക്തമല്ല. രോഹന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കാർ ചീറിപ്പാഞ്ഞു.
പകുതി ദൂരം എത്തിയപ്പോൾ, പിന്നിൽ ഒരു ബൈക്ക് തന്നെ പിന്തുടരുന്നത് അഞ്ജലി ശ്രദ്ധിച്ചു. ഹെൽമറ്റ് വെച്ച ഒരാൾ. മഴയത്ത് അയാൾ വേഗത്തിൽ കാറിനടുത്തേക്ക് വരുന്നു.
അഞ്ജലി കാറിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ബൈക്കുകാരനും വേഗത കൂട്ടി.
അതൊരു സാധാരണ യാത്രക്കാരനല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ഇയാന്റെ ആളായിരിക്കുമോ?
ഒരു വളവിൽ വെച്ച് ബൈക്ക് കാറിന് കുറുകെ ചാടാൻ ശ്രമിച്ചു. അഞ്ജലി വെട്ടിച്ചു മാറ്റി. കാർ റോഡരികിലെ ഒരു പോസ്റ്റിൽ ഉരസി നിന്നു. ബൈക്കുകാരൻ നിർത്താതെ പോയി.
അഞ്ജലി സ്റ്റിയറിംഗിൽ തല വെച്ച് കിതച്ചു. ഇത് വെറുമൊരു ഭീഷണിയല്ല. മരണം തൊട്ടുപിന്നിലുണ്ട്.
അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ രോഹനെ വിളിച്ചു.
"അഞ്ജലി? ഈ സമയത്ത് എന്ത് പറ്റി?"
രോഹൻ ഫോൺ എടുത്തു.
"രോഹൻ... എന്നെ രക്ഷിക്കൂ... അവൻ ഇവിടെയുണ്ട്..." അവൾ കരഞ്ഞുപോയി.
"ആര്? നീ എവിടെയാണ്?"
രോഹന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പരിഭ്രമം.
"ഞാൻ റോഡിലാണ്. നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു. ഇയാൻ... ഇയാൻ കൊച്ചിയിലുണ്ട് രോഹൻ. ഇന്നത്തെ അപകടം അവൻ ചെയ്യിച്ചതാണ്. അവൻ നിന്നെ കൊല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞു..."
"നീ അവിടെ തന്നെ ഇരിക്ക്. കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങരുത്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. ലൊക്കേഷൻ അയക്കൂ,"
രോഹൻ അലറി.
പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ രോഹന്റെ കാർ പാഞ്ഞു വന്നു. അവൻ മഴയത്ത് കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓടി വന്നു. അഞ്ജലി കാറിൽ ഇരുന്ന് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ഡോർ തുറന്ന് അവളെ വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു, നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"ഒന്നുമില്ല... ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ,"
അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
"രോഹൻ, ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ ഇത് നേരത്തെ പറയണമായിരുന്നു. അവൻ അപകടകാരിയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതം..."
രോഹൻ അവളുടെ വായ പൊത്തി.
"അഞ്ജലി, നിനക്ക് ഞാനില്ലേ? ഇയാൻ ഡേവിസ് അല്ല, സാക്ഷാൽ ചെകുത്താൻ വന്നാലും നിന്നെ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല. അവൻ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിൽ, നമുക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാം. പക്ഷേ ഇനി നീ തനിച്ചല്ല. നമ്മൾ ഒരുമിച്ചാണ്."
മഴ അവർക്ക് മുകളിൽ കോരിച്ചൊരിഞ്ഞു. ആ രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിൽ, രണ്ട് കാറുകളുടെ ഹെഡ്ലൈറ്റുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച്, ഭയത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു അധ്യായം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ദൂരെ ഇരുളിൽ നിന്ന് ഇതൊക്കെ വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഇയാൻ ഡേവിസ്. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ, രോഹൻ. നിന്റെ പ്രണയം തന്നെയായിരിക്കും നിന്റെ ദൗർബല്യം," അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
(തുടരും...)
അഭിപ്രായം കമൻറ് ചെയ്യാമോ പ്ലീസ്......🙂❣️
#📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ