ജനാലയ്ക്കൽ പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. ചായക്കപ്പിൽ നിന്ന് ആവി ഉയരുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, അത് കുടിക്കാൻ അയാൾ മറന്നുപോയിരുന്നു. ആ മുറിയിൽ പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് അവളുടെ ചിരിയുടെ മണമുണ്ടായിരുന്നു. ​"നീയില്ലാതെ ഒരു ദിവസം പോലും എനിക്ക് തള്ളിനീക്കാൻ കഴിയില്ല" എന്ന് പണ്ട് തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞപ്പോൾ, "ഞാൻ എങ്ങും പോകില്ലല്ലോ, നിന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ടാകും" എന്ന് പറഞ്ഞ് ചേർത്തുപിടിച്ച അവളുടെ കൈകളുടെ ചൂട് ഇന്നും രാഹുലിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇന്ന് ആ കൈകൾ ഓർമ്മകളുടെ മറുതീരത്താണ്. ​അയാൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അലമാര തുറന്നു. അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു നീല സാരി പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ ഇന്നും അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം ബാക്കിയുണ്ട്. ആ ഗന്ധം ശ്വസിച്ചപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം അയാൾ ആ വസ്ത്രം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ​പെട്ടെന്നാണ് ഫോണിലെ പ്ലേലിസ്റ്റിൽ അവരുടെ ഇഷ്ടഗാനം പാടിത്തുടങ്ങിയത്. വരികൾക്കിടയിൽ അവളുടെ ശബ്ദം ഇഴചേർന്നിരിക്കുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. "നീ വിഷമിക്കരുത്" എന്ന് അവൾ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. ആ വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കണ്ണുനീർ തടസ്സമില്ലാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ​മുറിയിലെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ ഇപ്പോഴും ചിരിക്കുകയാണ്. ആ ചിരിയിൽ ഒരു ആശ്വാസമുണ്ട്, ഒപ്പം ഒടുങ്ങാത്ത വേദനയും. ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകണം, എല്ലാവരും പറയുന്നതുപോലെ. പക്ഷേ, ഓരോ ചുവടിലും ഒരു വലിയ ഭാരം താൻ ചുമക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് മാത്രം അറിയാം. ആ ഭാരം അവളോടുള്ള പ്രണയമാണ്, ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ കടമാണ്. ​"നീ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?" അയാൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ജനാലയിലൂടെ വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് അയാളുടെ നെറുകയിൽ ഒന്ന് തലോടി കടന്നുപോയി. അതൊരു മറുപടിയായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് അയാൾക്ക് ഇഷ്ടം #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ