❣️❤️‍🔥മഴയോളം പ്രണയം❤️‍🔥❣️ 11 വയനാടൻ യാത്ര നൽകിയ മനോഹരമായ ഓർമ്മകളുമായാണ് അഞ്ജലി അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്. രോഹൻ്റെ സാമീപ്യം തന്ന സുരക്ഷിതബോധം അവൾ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്. തൻ്റെ മുറിവുകളെ അയാൾ ഇത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അതേ സമയം, കൊച്ചിയിലെ ഒരു ഇരുണ്ട മുറിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് രോഹൻ മേനോൻ മറ്റൊരു യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. ​ശാലിനി മേനോൻ. അയാളുടെ ഭൂതകാലത്തിലെ അടച്ചുപൂട്ടിയ അധ്യായം വീണ്ടും തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ​ തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ ഓഫീസിലെത്തുമ്പോൾ അഞ്ജലി ആകെ ഉന്മേഷവതിയായിരുന്നു. സൈറ്റിലെ പണികൾ വേഗത്തിലാക്കാൻ അവൾ രാഹുലിന് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. 'മെറിഡിയൻ റിസോർട്ട്' എന്ന പുതിയ പ്രൊജക്റ്റിൻ്റെ പ്രാഥമിക പ്ലാനുകൾ അവൾ തയ്യാറാക്കിത്തുടങ്ങി. വയനാട്ടിലെ ആ തടിവീട്ടിൽ വെച്ച് രോഹൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾ ഓരോ പ്ലാനിലും പകർത്തി വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ​ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ അഞ്ജലിയെ കാണാൻ ഓഫീസിലെത്തിയത്. വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു ലിമോസിനിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആ സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഓഫീസിലെ ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ ഒരു പിറുപിറുപ്പുണ്ടായി. വലിയ സൺഗ്ലാസ് വെച്ച്, ആധുനിക വേഷം ധരിച്ച അവർ നേരെ അഞ്ജലിയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. ​ "യെസ്? ആരെയാണ് കാണേണ്ടത്?" അഞ്ജലി തലയുയർത്തി ചോദിച്ചു. ​ആ സ്ത്രീ സൺഗ്ലാസ് മാറ്റി. തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും അധികാരഭാവമുള്ള മുഖവും. "ഞാൻ ശാലിനി. ശാലിനി മേനോൻ. രോഹൻ്റെ... വൈഫ്," അവർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. ​അഞ്ജലിയുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന പേന താഴെ വീണു. രോഹൻ വിവാഹിതനാണെന്ന് അവൾ ഒരിക്കൽ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അയാൾ ഒരിക്കലും അത്തരമൊരു സൂചന നൽകിയിട്ടുമില്ല. അഞ്ജലിയുടെ ലോകം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി. ​ "രോഹൻ്റെ... ഭാര്യയോ?" അഞ്ജലി കഷ്ടപ്പെട്ട് ചോദിച്ചു. ​ശാലിനി ഒന്ന് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. "ലീഗലി ഞങ്ങൾ ഇനിയും വേർപിരിഞ്ഞിട്ടില്ല. കുറച്ചു കാലമായി ഞാൻ ലണ്ടനിലായിരുന്നു. രോഹൻ ഒരു പുതിയ വീട് പണിയുന്നുണ്ടെന്നും അതിൻ്റെ ആർക്കിടെക്റ്റ് ഒരു പെണ്ണാണെന്നും അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് നേരിട്ട് കാണണമെന്ന് തോന്നി. പ്രത്യേകിച്ച്, എൻ്റെ ഭർത്താവ് ആ പെണ്ണിനെ വയനാട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ഒരു രാത്രി താമസിപ്പിച്ചു എന്നുകൂടി അറിഞ്ഞപ്പോൾ." ​അഞ്ജലിയുടെ മുഖം വിളറി. "മിസ്സിസ് മേനോൻ, നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുകയാണ്. വയനാട്ടിലേക്ക് പോയത് ഒരു പ്രൊജക്റ്റ് സൈറ്റ് കാണാനാണ്. അവിടെ വെച്ച് മഴ പെയ്തതുകൊണ്ട്..." ​"മതി," ശാലിനി കൈ ഉയർത്തി അവളെ തടഞ്ഞു. "വിശദീകരണങ്ങൾ എനിക്ക് വേണ്ട. രോഹനെ എനിക്ക് നന്നായറിയാം. അയാൾക്ക് പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരു ബിസിനസ് ഡീൽ പോലെയാണ്. താൽപ്പര്യം ഉള്ളപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കും, കഴിഞ്ഞാൽ വലിച്ചെറിയും. നിന്നെപ്പോലെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങൾ അയാളുടെ പണത്തിലും പവറിലും വീണുപോകുന്നത് സ്വാഭാവികം. പക്ഷേ ഓർക്കുക, ആ വീട്ടിലും അയാളുടെ ജീവിതത്തിലും ഒരൊറ്റ അവകാശിയേ ഉള്ളൂ. അത് ഞാനാണ്." ​അഞ്ജലിക്ക് മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഇത്രയും നാൾ താൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ വെറും നിഴൽരൂപങ്ങളായിരുന്നോ? രോഹൻ തന്നെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നോ? ​ശാലിനി എഴുന്നേറ്റു. "ഈ പ്രൊജക്റ്റ് നീ തന്നെ ചെയ്തോളൂ. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ വന്നതാണ്. രോഹൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇടം പിടിക്കാൻ നോക്കിയവർക്കൊക്കെ സംഭവിച്ചത് നല്ല കാര്യങ്ങളല്ല. അതുകൊണ്ട്, മര്യാദയ്ക്ക് ജോലി തീർത്ത് നിൻ്റെ വഴിക്കു പോകുക. എൻ്റെ ഫാമിലി ലൈഫിൽ ഇടപെടാൻ വന്നാൽ, നിൻ്റെ ഈ 'നവഗ്രഹ' എന്ന കമ്പനി ഇല്ലാതാക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മതി." ​ശാലിനി ഇറങ്ങിപ്പോയി. അഞ്ജലി തകർന്നുപോയി. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പ്രിയയെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് രോഹൻ്റെ കോൾ വരുന്നത്. ​അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. ​ "അഞ്ജലി, നമുക്ക് വൈകുന്നേരം ഒന്ന് കാണണം. ഒരു പ്രധാന കാര്യം പറയാനുണ്ട്," രോഹൻ്റെ സ്വരം ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു. ​ "എനിക്കൊന്നും കേൾക്കണ്ട, രോഹൻ," അഞ്ജലി കരച്ചിലടക്കി പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. ശാലിനി... നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞത്? എന്തിനാണ് എന്നെ വീണ്ടും ഒരു വഞ്ചനയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടത്?" ​ മറുതലയ്ക്കൽ മൗനമായിരുന്നു. ദീർഘമായ ഒരു മൗനം. ​ "അഞ്ജലി, ഞാൻ പറയാൻ വന്നതും അതുതന്നെയാണ്. അവൾ വന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. പക്ഷേ നീ കരുതുന്നതുപോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് വരികയാണ്." ​ "വേണ്ട! ഇവിടെ വരരുത്. ഇനി എന്നെ വിളിക്കരുത്." അഞ്ജലി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ​അവൾ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ തൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി. വാതിൽ പൂട്ടി അവൾ തറയിൽ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു. ഇയാൻ തന്ന മുറിവുകൾ ഉണങ്ങുന്നതിന് മുൻപേ രോഹൻ അതിൽ ഉപ്പ് പുരട്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയം എന്ന വാക്കിനെ അവൾ വീണ്ടും വെറുത്തു തുടങ്ങി. ​ രാത്രി എട്ടു മണിയായപ്പോൾ അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിൻ്റെ ബെൽ അടിച്ചു. അവൾ തുറന്നില്ല. പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് രോഹനാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ​ "അഞ്ജലി, വാതിൽ തുറക്കൂ. എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം," രോഹൻ്റെ ശബ്ദം പുറത്തുനിന്ന് കേട്ടു. ​അവൾ പ്രതികരിച്ചില്ല. ​ "അഞ്ജലി, നീ വാതിൽ തുറന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇത് തകർക്കും. എനിക്ക് നിന്നോട് ചില സത്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്. അത് കേട്ടു കഴിഞ്ഞ് നിനക്ക് എന്നെ വെറുക്കണമെങ്കിൽ വെറുക്കാം. പക്ഷേ കേൾക്കണം." ​അഞ്ജലി പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു. രോഹൻ ആകെ തകർന്നുപോയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യവും വേദനയും കലർന്നിരുന്നു. ​ "പറയൂ," അഞ്ജലി കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​ രോഹൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അവൻ ജനാലയ്ക്കൽ പോയി കായലിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ​ "ശാലിനി... അവൾ എൻ്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു. മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് ഞങ്ങൾ വിവാഹമോചനത്തിന് അപേക്ഷ നൽകിയതാണ്. അവൾ എന്നെ വഞ്ചിച്ചതാണ്, അഞ്ജലി. എൻ്റെ കമ്പനിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ എതിരാളികൾക്ക് ചോർത്തി നൽകിയപ്പോൾ, എൻ്റെ സ്വത്തുക്കൾ കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ ഇറക്കിവിട്ടതാണ്. അവൾ ലണ്ടനിൽ അവളുടെ കാമുകനോടൊപ്പമായിരുന്നു ഇത്രയും കാലം." ​അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെ അയാളെ നോക്കി. ​ "ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വലിയ പ്രൊജക്റ്റ് തുടങ്ങുന്നു എന്നും, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി വരുന്നു എന്നും അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുകയാണ്. എനിക്ക് ഡിവോഴ്സ് നൽകാൻ അവൾ പണം ചോദിക്കുന്നു. വൻതുക. അവൾ നിന്നെ കണ്ടത് എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താനാണ്. നിന്നെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റിയാൽ ഞാൻ അവൾക്ക് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങുമെന്ന് അവൾ കരുതുന്നു." ​ രോഹൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ അവളുടെ തോളുകളിൽ പിടിച്ചു. "അഞ്ജലി, നീ എന്നെ വിശ്വസിക്കണം. ഇയാനെപ്പോലെ ഒരാളല്ല ഞാൻ. ഞാൻ നിന്നോട് സത്യം പറയാൻ വൈകിയത് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാനാണ്. പക്ഷേ അവൾ എല്ലാം കുളമാക്കി." ​ "പക്ഷേ രോഹൻ, അവൾ പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ ഇനിയും ലീഗലി വേർപിരിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നാണ്." ​ "അത് ശരിയാണ്. സാങ്കേതികമായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം കേസ് നീണ്ടുപോയി. പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിൽ അവൾ എന്നേ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നീയാണ്... നീ മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ എൻ്റെ ലോകം. നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തു വിലയും കൊടുക്കും." ​ അഞ്ജലി രോഹൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ വഞ്ചനയല്ല, ഒരുതരം നിസ്സഹായതയാണ് അവൾ കണ്ടത്. എങ്കിലും, ശാലിനിയുടെ വരവ് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ​ "ശാലിനി വെറുതെ ഇരിക്കില്ല, രോഹൻ. അവൾ ഇന്ന് എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി," അഞ്ജലി പറഞ്ഞു. ​ "അവൾക്ക് എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ നിന്നെ... നിന്നെ അവൾ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കും. അതുകൊണ്ട്, കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് നീ ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ നിൽക്കരുത്. എൻ്റെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലേക്ക് മാറണം." ​ "വേണ്ട. ഞാൻ ഒളിച്ചോടില്ല," അഞ്ജലി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. നിങ്ങളെ പ്രണയിച്ചത് ഒരു തെറ്റാണെങ്കിൽ, അതിൻ്റെ ഫലം അനുഭവിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. പക്ഷേ ശാലിനിക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ തല കുനിക്കില്ല." ​അഞ്ജലിയുടെ ആ ധൈര്യം രോഹനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത്തവണ ആ മഴയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ആപത്തിൻ്റെ സൂചനയെന്നോണം കാറ്റ് ജനാലകളിൽ വന്നലച്ചു. ​ അതേസമയം, നഗരത്തിലെ ഒരു ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ ശാലിനി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ​ "അതേ, കാര്യങ്ങൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ നടക്കുന്നുണ്ട്. ആ പെണ്ണ് പേടിച്ചിട്ടുണ്ട്. രോഹൻ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കും. പക്ഷേ അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ, ഞാൻ കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന അടുത്ത നീക്കം എന്താണെന്ന്." ശാലിനി ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. ​അവളുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ടാബ്ലെറ്റിൽ അഞ്ജലിയുടെ പഴയകാലത്തെ ചില ചിത്രങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ടോക്കിയോയിലെ ചിത്രങ്ങൾ. ഇയാൻ ഡേവിസിനോടൊപ്പമുള്ളവ. ​ കഥയിലെ യഥാർത്ഥ വില്ലൻ ശാലിനിയാണോ അതോ ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന നിഴലുകളാണോ? അഞ്ജലിയുടെയും രോഹൻ്റെയും പ്രണയം ഈ അഗ്നിപരീക്ഷയെ അതിജീവിക്കുമോ? ​ (തുടരും...) അഭിപ്രായം കമൻറ് ചെയ്യാമോ പ്ലീസ്......🙂❣️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ