ആ മുറിയിൽ ഇരുട്ട് മൂടിക്കിടക്കുകയാണ്. ശഹ്‌ന ആ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ മാസങ്ങളായി. ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന വെട്ടം പോലും അവൾക്ക് വെറുപ്പാണ്. ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല, ആരെയും നോക്കുന്നില്ല. ആകെ ചെയ്യുന്നത് മുന്നിലെ ആ ചുമരിലേക്ക് ഒരേ നോട്ടം നോക്കി ഇരിക്കുക എന്നതാണ്. ​അവളും അഫ്സലും തമ്മിൽ ഒരുപാട് കാലത്തെ സ്നേഹമായിരുന്നു. വീട്ടിൽ എതിർപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും പതിയെ അതൊക്കെ മാറിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ ഒരു ദിവസത്തോടെ എല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞു. ​അന്ന് വലിയൊരു മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. അഫ്‌സലുമായി പിണങ്ങിയിട്ട് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്തിനായിരുന്നു ആ പിണക്കം എന്ന് ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പുച്ഛം തോന്നും. പക്ഷേ അന്ന് അത് വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. അഫ്‌സൽ അവളുടെ കോളേജിന്റെ പുറത്ത് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഓൻ്റെ കയ്യിൽ അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ വലിയ ഡയറി മിൽക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ​" ഇയ്യ് പിണക്കം ഒന്ന് മാറ്റിക്കോ പെണ്ണേ.." എന്ന്  പറഞ്ഞു അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അത് നീട്ടി. പക്ഷേ അവൾ അത് വാങ്ങിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ഓനെ നോക്കാതെ നടന്നുപോവുകയും ചെയ്തു. ​"ഇയ്യ് പോയിക്കോ.. എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട.. ഇയ്യ് ഇനി എന്നെ കാണാൻ വരണ്ട.." എന്ന് അവൾ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അഫ്‌സലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അന്ന് നിറഞ്ഞ ആ സങ്കടം ഇന്നും അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു നീറ്റലാണ്. അവൻ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പതുക്കെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മഴയത്തേക്ക് ഓടിച്ചു പോയി. ​പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം അവൻ വരും, മാപ്പ് പറയും എന്നൊക്കെ അവൾ കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ കേട്ടത് ബൈക്ക് ഒരു ലോറിയുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചു എന്ന വാർത്തയായിരുന്നു. ആ മഴയത്ത് കാഴ്ച മറഞ്ഞതാകാം... അതോ അവളുടെ വാക്കുകൾ തളർത്തിയത് കൊണ്ടാകുമോ.. റോഡിലെ ചളിയിൽ തെറിച്ചു വീണ അവനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കും മുന്നേ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ​ഓൻ്റെ കയ്യിൽ അപ്പോഴും ആ ഡയറി മിൽക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ കരുതിവെച്ച ആ മധുരം റോഡിലെ ചെളിയിൽ കുതിർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു തവണ ഒന്ന് മിണ്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ.. ആ ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി ഒന്ന് ചിരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ.. ആ മഴയത്ത് ഓനെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാതിരുന്നെങ്കിൽ.. ഇന്ന് ഈ ഇരുട്ട് മുറിയിൽ അവൻ ഇങ്ങനെ വരില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവൾ സ്വയം പഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ​ഇപ്പോൾ ആ ചുമരിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾ കാണുന്നത് അഫ്‌സലിന്റെ ആ ചിരിക്കുന്ന മുഖമാണ്. "ഇയ്യ് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നേ.." എന്ന് ഓൻ ചോദിക്കുന്നത് പോലെ. പക്ഷേ ഒരു മറുപടി പറയാൻ പോലും ആവാത്ത വിധം അവളുടെ തൊണ്ടയിടറി. സ്നേഹം ബാക്കിവെച്ച് പോയവന്റെ ഓർമ്മകളിൽ അവൾ ആ ഇരുട്ടിൽ തനിച്ച് ഇരുന്നു. ​ നമുക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ കിട്ടുന്ന സമയം വളരെ കുറവാണ്. ഉള്ളപ്പോൾ അത് മനസ്സറിഞ്ഞു നൽകുക. കാരണം, ഓർമ്മകൾ കൊണ്ട് മാത്രം ആർക്കും ജീവിക്കാനാവില്ല.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ