#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 ചോക്ലേറ്റ് ഡേ ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) …………………………………………… ഫെബ്രുവരി ഒൻപത്. വാഗമണ്ണിലെ മഞ്ഞ് മൂടിയ താഴ്വരകളിൽ ജെയിംസ് തന്റെ കൊക്കോ തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകളായി താൻ നട്ടുനനച്ച മരങ്ങൾക്കിടയിൽ അയാൾക്ക് ഇന്ന് അപരിചിതത്വം തോന്നി. സാധാരണ കൊക്കോ കായ്കൾക്ക് മഞ്ഞയോ ചുവപ്പോ നിറമാണെങ്കിൽ, ഇത്തവണ അവയ്ക്ക് കരിങ്കല്ലിന്റെ കറുപ്പായിരുന്നു. പഴയ കളിമൺ ഖനിയിലെ വിള്ളലിലൂടെ പുറത്തുവന്ന ലായനി ആ മരങ്ങളുടെ ഡി.എൻ.എ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജെയിംസ് ഒരു കായ് പൊട്ടിച്ചു. അതിനുള്ളിലെ ദ്രാവകം സാധാരണ ചോക്ലേറ്റിനേക്കാൾ കടുപ്പമുള്ളതും മനംമയക്കുന്ന മണമുള്ളതുമായിരുന്നു. "ഇത് വിപണി കീഴടക്കും," അയാൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. ലോറികൾ കൊച്ചിയിലേക്കും തിരുവനന്തപുരത്തേക്കും തിരിച്ചു. ബേക്കറികൾ Chocolate Day Special: Black Magic' എന്ന പേരിൽ ഇതൊരു സെൻസേഷനാക്കി മാറ്റി. ആയിരക്കണക്കിന് കമിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ പ്രണയം പങ്കുവെക്കാൻ ഈ മധുരം വാങ്ങി. എന്നാൽ ഓരോ തരിയിലും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് Theobroma Parasitica എന്ന ഫംഗസ് സ്പോറുകൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. …… കൊച്ചിയിലെ പ്രശസ്ത വൈറോളജിസ്റ്റ് ഡോ. മാധവൻ നായർ തന്റെ ലാബിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ആദ്യത്തെ കേസ് എത്തുന്നത്. ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സുള്ള ഒരു യുവാവ്. അവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട മാധവൻ അമ്പരന്നുപോയി. അവന്റെ കണ്ണിലെ വെള്ളഭാഗം കറുത്ത് വരുന്നു, കൈകളിലെ ഞരമ്പുകൾ പടർന്നു പന്തലിക്കുന്ന വേരുകൾ പോലെ തടിച്ചുവീർത്തിരിക്കുന്നു. മാധവൻ അവന്റെ രക്തം പരിശോധിച്ചു. സാധാരണ ഹീമോഗ്ലോബിൻ തന്മാത്രകളെ ഈ ഫംഗസ് അക്രമിക്കുകയും അവയെ ഒരുതരം ബയോ-പോളിമർ ആക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. മൈക്രോസ്കോപ്പിന് താഴെ ആ കാഴ്ച ഭീതിജനകമായിരുന്നു. ചുവന്ന രക്താണുക്കൾക്ക് പകരം കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള, മുനകളുള്ള സ്പോറുകൾ സ്വയം വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ രാസപ്രവർത്തനം അതിവേഗത്തിലായിരുന്നു: ശരീരത്തിലെ മുഴുവൻ ഊർജ്ജവും ഈ ഫംഗസ് വലിച്ചെടുക്കുന്നു. രോഗിയുടെ ശരീരതാപനില 108 ഡിഗ്രി ഫാരൻഹീറ്റിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. അവന്റെ വായ തുറന്നപ്പോൾ നാവുപോലും കറുത്ത നിറമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "ഇതൊരു വൈറസല്ല സർ, ഇതൊരു സസ്യമാണ്... മനുഷ്യശരീരത്തിൽ വളരുന്ന സസ്യം!" മാധവന്റെ സഹായി ഭീതിയോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ആ യുവാവ് അവസാനമായി ശ്വസിച്ചപ്പോൾ വായുവിലേക്ക് തെറിച്ചത് കറുത്ത പുകയുടെ ഒരു വലിയ മേഘമായിരുന്നു. …… ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണിയോടെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളെല്ലാം നിശ്ചലമായി. ചോക്ലേറ്റ് കഴിച്ചവർക്ക് അസഹനീയമായ വിശപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. അത് ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള വിശപ്പായിരുന്നില്ല, ശുദ്ധമായ പഞ്ചസാരയ്ക്കായുള്ള ദാഹമായിരുന്നു. ഗ്ലൂക്കോസ് തീരുന്നതോടെ ഫംഗസ് തലച്ചോറിലെ അമിഗ്ദല ഭാഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി. യുക്തി ചിന്തകൾ നിലച്ചു, മൃഗീയമായ വാസനകൾ ഉണർന്നു. മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ വച്ച് ഒരു പെൺകുട്ടി തന്റെ സുഹൃത്തിനെ അക്രമിച്ചു. അവൾക്ക് അയാളുടെ മാംസമല്ല വേണ്ടിയിരുന്നത്, അയാളുടെ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയായിരുന്നു. കടിയേൽക്കുന്നവരിലേക്ക് ഈ ഫംഗസ് ഉമിനീരിലൂടെ സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ പടരുന്നു. സോംബികളെപ്പോലെ അവർ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി, പക്ഷേ അവർക്ക് വേഗത കൂടുതലായിരുന്നു. പഞ്ചസാരയുടെ മണം ഒരു കിലോമീറ്റർ അകലെ നിന്ന് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ ഈ 'കൊക്കോ ഹ്യൂമനുകൾക്ക്' കഴിഞ്ഞു. ബേക്കറികളും മധുരപലഹാരശാലകളും അവർ തകർത്തു. കൗണ്ടറുകളിൽ കയറി അവർ പഞ്ചസാര ചാക്കുകൾ കീറിമുറിച്ചു. തെരുവുകളിൽ കറുത്ത ദ്രാവകം ചർദ്ദിച്ചു കൊണ്ട് ആയിരങ്ങൾ അലറിവിളിച്ചു നടന്നു. നഗരം ഒരു കറുത്ത നരകമായി മാറി …….. വാഗമണ്ണിൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളായി. ജെയിംസിന്റെ തോട്ടം ഇപ്പോൾ ഒരു വനമല്ല, മറിച്ച് ഒരൊറ്റ ജീവിയാണ്. മണ്ണിനടിയിലൂടെ മൈസീലിയം ശൃംഖലകൾ കിലോമീറ്ററുകളോളം പടർന്നു. ജെയിംസ് തന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ മണ്ണ് ഇളകുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു. തോട്ടത്തിലെ മരങ്ങൾ ഒരേസമയം ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവയുടെ ശാഖകൾ മനുഷ്യന്റെ കൈകൾ പോലെ വളയാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് മണ്ണിനടിയിൽ നിന്ന് കറുത്ത വേരുകൾ ഉയർന്നു വന്ന് ജെയിംസിന്റെ കാലുകളിൽ പിടുത്തമിട്ടു. അയാൾക്ക് നിലവിളിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. വേരുകൾ അയാളുടെ തൊലിക്കടിയിലൂടെ കയറി ഞരമ്പുകളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു. ജെയിംസ് മരിക്കുകയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആ ഫംഗസ് നെറ്റ്‌വർക്കിന്റെ ഒരു 'നോഡ്' ആയി മാറുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുതിയ കറുത്ത പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു. ആ പൂക്കൾ വായുവിൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പുതിയ സ്പോറുകൾ വിതറി. പശ്ചിമഘട്ടം മുഴുവൻ ഈ കറുത്ത മരണം പടരാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. …… സർക്കാർ കേരളത്തെ ബ്രൗൺ സോൺ ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു. സൈന്യം തെരുവിലിറങ്ങിയെങ്കിലും വെടിയുണ്ടകൾ ഒന്നിനും പരിഹാരമായില്ല. സോംബികളെ വെടിവെക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളിലെ മർദ്ദം കാരണം കറുത്ത ദ്രാവകം വായുവിലേക്ക് തെറിക്കുകയും അത് ശ്വസിക്കുന്ന സൈനികർ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രോഗികളാവുകയും ചെയ്തു. കേരളം പൂർണ്ണമായും പുറംലോകത്ത് നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടു. ……. ഡോ. മാധവൻ നായർ തന്റെ ലാബിൽ ഒരു അവസാന ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. ഈ ഫംഗസ് ചൂടിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ തണുപ്പിനെ അതിജീവിക്കാൻ അതിന് കഴിയില്ല. അതിലുപരി ഇതിന് ഗ്ലൂക്കോസ് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു ഗ്ലൂക്കോസ് ബ്ലോക്കർ എയറോസോൾ വികസിപ്പിച്ചു. ഇത് ശ്വസിച്ചാൽ ശരീരത്തിലെ ഫംഗസിന് പഞ്ചസാര വലിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ധനം ഇല്ലാത്ത യന്ത്രം പോലെ അവ നിലയ്ക്കും. ……. രാത്രി 11 മണിയോടെ വ്യോമസേനയുടെ വിമാനങ്ങൾ കേരളത്തിന് മുകളിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള രാസവസ്തുക്കൾ തളിച്ചു. ആകാശത്തുനിന്ന് മഞ്ഞ് പെയ്യുന്നത് പോലെ ആ മരുന്ന് താഴേക്ക് പതിച്ചു. തെരുവുകളിൽ അലറിവിളിച്ചു നടന്ന സോംബികൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലരായി. അവരുടെ ശരീരത്തിലെ രാസപ്രവർത്തനം നിലച്ചു. കറുത്ത ദ്രാവകം കട്ടപിടിച്ച് അവർ നടുറോഡിൽ പ്രതിമകളായി മാറി. മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ കേരളം ഒരു നിശബ്ദ ശില്പശാലയായി. …….. അടുത്ത ദിവസം സൂര്യൻ ഉദിച്ചത് ഒരു ശ്മശാനത്തിലേക്കായിരുന്നു. ടെഡി ഡേ ആഘോഷിക്കാൻ ഒരു തെണ്ടിയും ഉണ്ടായില്ല. കേരളത്തിലെ നഗരങ്ങളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് കറുത്ത ചോക്ലേറ്റ് പ്രതിമകൾ! അവ മാറ്റാൻ കഴിയാത്തവിധം കടുപ്പമേറിയതായിരുന്നു. സൈന്യം ഡ്രില്ലിംഗ് മെഷീനുകൾ ഉപയോഗിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും അവ വജ്രത്തെക്കാൾ കടുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു. വാഗമണ്ണിലെ ജെയിംസിന്റെ തോട്ടം ബോംബുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സൈന്യം ചുട്ടുചാമ്പലാക്കി. പക്ഷേ, പ്രകൃതി ശാന്തമായിരുന്നില്ല. ഇന്നും വാഗമണ്ണിലെ ചില വിള്ളലുകളിൽ നിന്ന് കറുത്ത മണമുള്ള പുക ഉയരാറുണ്ട്. വായുവിൽ ഇപ്പോഴും ആ മധുരത്തിന്റെ ഗന്ധമുണ്ട്. ഡോ. മാധവൻ നായർ തന്റെ ഡയറിയിൽ അവസാനമായി കുറിച്ചു: "നമ്മൾ അവരെ കൊന്നിട്ടില്ല, ഉറക്കിയിട്ടേയുള്ളൂ. ആ പ്രതിമകൾക്കകത്ത് ഇന്നും ആ ഫംഗസ് ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. ആഗോളതാപനം കാരണം ഭൂമിയുടെ താപനില ഉയരുമ്പോൾ, ആ പ്രതിമകൾ വീണ്ടും ഉരുകാൻ തുടങ്ങും. ആ കറുത്ത ദ്രാവകം വീണ്ടും ഒഴുകും." ……. End