താഴ്മലയിലെ രാത്രി -PART 5 സമയം 6 മണിയായപ്പോൾ നജയുടെ ഫോണിലെ അലാറം അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവരെ നോക്കി. മൂന്നുപേരും നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. കറന്റ് അപ്പോഴും വന്നിരുന്നില്ല. അവൾ ജനലുകൾ തുറന്നു. ചുറ്റും മൂടൽമഞ്ഞു വന്നു കെട്ടിയിരുന്നു. ഒന്നും കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നേരം വെളിച്ച വെച്ച് വരുന്നേയുള്ളൂ. അവൾ മുടി പുറകിലേക്ക് കെട്ടി ഒരു ഷാളും ഇട്ടു വാതിൽ തുറന്നു.നിലം ചോർച്ചകൊണ്ട് വെള്ളംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.അവൾ കിച്ചൻ ഏരിയയിലേക്ക് പോയി. ജനലിന് ഇടയിലൂടെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വെള്ളംകുടിച്ചു. തൊണ്ട വരണ്ടിരുന്നു. നേരെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക്പോയി വോളൂ എടുത്തു.നേരെ മറ്റൊരു മുറിയിൽ പോയി നിസ്കരിക്കാൻ തുടങ്ങി. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു ചായവെക്കാൻ പൈപ്പ് തുറന്നപ്പോൾ വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മോട്ടർ ഇടാൻ കോറെന്റും ഇല്ല. ഇനി എന്തുചെയ്യും എന്ന ചിന്തയിൽ നജ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു കിണറ്റിൽ നിന്ന് വെള്ളം കോരാം എന്ന ചിന്ത വന്നത്.. അവൾ ഒരു കലം എടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.മഞ്ഞപ്പോഴും പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ കിണറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. കിണറിന്റെ ചുറ്റുഭാഗം അവർ ഇന്നലെ വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഉൾഭാഗം കാണാൻ പറ്റാത്തവിധം വള്ളിചെടികൾ വളർന്നിരുന്നു. അവൾ കിണറിന്റെ കയറും ബക്കറ്റും താഴേക്ക് ഇട്ടു.ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞാണ് ബേക്കറ്റ് താഴേക്ക് എത്തിയത്. അത്രയും ആഴമുണ്ടായിരുന്നു ആ കിണറിന്. അവൾ കയർ മുകളിലോട്ട് വലിച്ചു ബക്കറ്റ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. ശുദ്ധമായ വെള്ളമായിരുന്നു. പക്ഷെ നിറയെ ഉറങ്ങി നനഞ്ഞ ഇലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കലത്തിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചുകൊണ്ട് അതുമെടുത്ത അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ചായക്ക് വെച്ചു.മറ്റുള്ളവരെ വിളിക്കാൻ വേണ്ടി മുറിയിൽ പോയതും അനു ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നതായിരുന്നു നജ കണ്ടത്.. "എന്താടി ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്.?" നജയെ കൈക്കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനു പുറത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.നജ ജനലിനരികിൽ എത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മഞ്ഞു ചെറുതായി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവ്വ്യക്തയോടെ അയൽ വീടിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഒരാൾ ധ്യാനിക്കുന്നത് കണ്ടു. വെളുവെളുത്ത,മീശയും താടിയും ഇല്ലാത്ത, തടിച്ച, ഒരു കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ. കണ്ടാൽ 40നു മുകളിൽ പ്രായം തോന്നും. അയൽ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ഡയറക്ഷനിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു. "ഇവിടെത്തെ ആളുകൾ ഭയങ്കര വെറൈറ്റി ആണല്ലോ. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങില്ല, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കില്ല, എന്നാലിതാ... ഇതുപോലത്തെ പരിപാടികളും ഉണ്ട് " നജ പറഞ്ഞു. സമയം 8:30 ആയി.എല്ലാവരും ജോലിക്ക് പോകാൻ ready ആയി.ഭക്ഷണവും മറ്റും ബാഗിൽ കരുതി വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങി. അവർ റോഡിലേക്കിറങ്ങി.വല്ലപ്പോഴും ബൈക്കുകൾ പോകുന്നു എന്നൊഴിച്ചു വളരെ വിജനമായിരുന്നു. അവർ നേരെ അശ്വതി മാർക്കറ്റിലേക്ക് നടന്നു.അവിടെ അയാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കട തുറന്ന് സാധനങ്ങൾ എടുത്തുവെക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും അയൽ കടയുടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. "ചേട്ടാ.ഇതുവഴി bus ഒന്നും ഇല്ലേ." സ്നേഹ ചോദിച്ചു. "ഉണ്ടെല്ലോ.ഒരു മണിക്കൂർ ഇടവിട്ട് ബസ്സുകൾ ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. ഇനി 9 മണിക്ക് മിനിമോൾ വരാനുണ്ട്." അയൽ തന്റെ കയ്യിലെ വാച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അവർ അടുത്തുതന്നെ ഉള്ള ഒരു ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി. ആ സമയം ഒരു സൈക്കിൾ ചവിട്ടി കുരിയാക്കോസ് റോഡിലൂടെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.രണ്ടു വലിയ സഞ്ചിയിലായി പാൽകുപ്പികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും അവൻ അവരുടെ അടുത്ത് നിർത്തി. "ജോലിക്ക് പോകുവാണോ" അവന്റെ ചിരിയോടു കൂടെ അവൻ ചോദിച്ചു. "അതേ." "ആ. ബസ്സ് ഇപ്പോൾ വരും. അതിൽ കയറിയാൽ നിങ്ങളുടെ ടൗണിൽ എത്താം. രാവിലെ 6 മണി മുതൽ വൈകീട്ട് 6 വരെ ബസ്സ് ഉണ്ട്." അവർ തലയാട്ടി. അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സൈക്കിൾ ചവിട്ടി പോയി. 9 മണിക്ക് മിനിമോൾ bus വന്നു. അവർ അതില്കയറി.. വൈകീട്ട് 5:30 ആയിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ.ഇന്നലത്തെ പോലെ മഴക്കുള്ള സാധ്യത കണ്ട് അവർ ഒരു പെട്ടി മെഴുകുതിരി വാങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാവരും ഫ്രഷ് ആയി ഒരു കപ്പ്‌ ചായയും എടുത്തു ഉമ്മറത്തിണ്ടയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഒരാൾ ഒരു splender ബൈക്കിൽ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. അവർ നീട്ടുനിന്നു. ഒരു 26 വയസ്സുതോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ഷർട്ടും, തുണിയും ആയിരുന്നു വേഷം. അയാൾ ഒരു ചിരിയോടെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "ചായ കുടിയിൽ ആണോ."? അവർ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. "ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ പുതിയതാണല്ലേ.?" അവർ വീണ്ടും തലയാട്ടി. "എന്റെ പേര് അഭിജിത്, അഭി എന്ന് വിളിക്കും. ഇവിടെ മൂന്നുവീട് അപ്പുറത്താണ് വീട്. ഞാൻ വന്നത് എനിക്കൊരു കടയുണ്ട്.ഒരു book സ്റ്റോർ ആണ്. ഇവിടെ അടുത്തുതന്നെ ആണ്. നിങ്ങളെപ്പോലെ ഉള്ളവരാണല്ലോ ഇപ്പോൾ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നത്. കച്ചോടം കുറവാണ്. അപ്പോഴാണ് അനിലേട്ടൻ ഈ വീട്ടിൽ കുറച്ചുപേർ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. അതാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. രാവിലെ പത്രം വായനയുണ്ടെകിൽ പറഞ്ഞോളൂ. ഈ ഭാഗത്തു പത്രം ഇടുന്നത് ഞാനാണ്." അവർക്ക് എന്തുപറയണം എന്ന അറിയില്ലായിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അത് കണ്ട് അഭി തുടർന്നു. "ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ just വന്നു പറഞ്ഞെന്ന് മാത്രം. പത്രം വേണമെങ്കിൽ അനിലേട്ടനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. എന്നാൽ ശെരി." അയൽ ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കിക്കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ കയറി പോയി. "ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ആളുകളായി വരുന്നുണ്ടല്ലോ." അന്ന ഒരു ചെറിയ ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ആൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ. കച്ചോടം ഇല്ലത്രെ. എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും. മനുഷ്യന്മാർ ഇല്ലാത്ത നാടല്ലേ. ഉള്ളവർ ആണെങ്കിൽ കോഴി അടയിട്ട് ഇരിക്കുന്നപോലെ പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങുകയും ഇല്ല" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. അൽപ സമയത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം അനു ചോദിച്ചു. "അല്ല... ആരാണ് ഈ അനിലേട്ടൻ " അപ്പോഴാണ് അവർ അത് ആലോചിച്ചത്. അവർ ഉത്തരം കിട്ടാൻ പരസ്പരം നോക്കി.. "ചിലപ്പോൾ ആ അശ്വതി മാർക്കറ്റിലെ ആളാകും" നജ പറഞ്ഞു "എനിക്ക് പേടി ആകുന്നുണ്ട് ട്ടാ. നമ്മൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്ന കാര്യം പലരിലേക്കും പലരും വഴി എത്തുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ ഒന്ന് കരുതിയിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്." അന്ന ഒരു ഉപദേശം കൊടുത്തു. പതിവുപോലെ എവിടെ നിന്നോ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം വരാൻ തുടങ്ങി.മഴക്കാർ വരാൻ തുടങ്ങി. ഇളം കാറ്റ് വരാൻ തുടങ്ങി. പിറകെ ഇടിയും കൂടെ വന്നപ്പോൾ കറന്റ്‌ പോയി. അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ