#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ഡെഡ്ലി പിള്ള -6 ( sequel of deadly pillai 4,കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം ) …………………………………. പത്തനംതിട്ടയുടെ മണ്ണിൽ അഞ്ച് ശവങ്ങൾ വളമായി മാറിയ കരിമന കുന്നിലെ ആ പഴയ തറവാട് ഒരു ശവപ്പറമ്പിന്റെ ശാന്തതയോടെ നിലകൊള്ളുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ശാന്തത ഒരു വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിന് മുൻപുള്ള മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. വേണു പിള്ള എന്ന വൃദ്ധൻ തന്റെ ഈസിചെയറിൽ ഇരുന്ന് പുകയ്ക്കുന്ന കരിയില ചുരുട്ടിന്റെ മണം റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളിലെ ഈർപ്പമുള്ള കാറ്റിൽ കലർന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നിരുന്നു. ഇത്തവണ ലക്ഷ്യം കോട്ടയമാണ്.അക്ഷരനഗരിയുടെ വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കറുത്ത മനസ്സുമായി വാഴുന്ന അഞ്ച് വിഷജന്മങ്ങളെ അയ്യാൾ തന്റെ പുതിയ ലക്ഷ്യം ആയി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു ……. കോട്ടയത്തെ നഗരമധ്യത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഏഞ്ചൽ ഗാർഡൻ എന്ന അനാഥാലയം ഒരു പുണ്യകേന്ദ്രമായാണ് പുറംലോകം കരുതിയിരുന്നത്. അതിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരായ സിജിയും റെക്സിയും നഗരത്തിലെ ആദരണീയരായ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരായിരുന്നു. ചാനൽ ചർച്ചകളിൽ സ്ത്രീ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് വാചാലരാകുന്ന സിജിയും, ആധ്യാത്മിക പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന റെക്സിയും പക്ഷേ, രാത്രിയുടെ മറവിൽ ആ അനാഥാലയത്തെ ഒരു മനുഷ്യക്കടത്ത് കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. അവിടെയുള്ള പെൺകുട്ടികളുടെ നിലവിളി ആ വലിയ മതിൽക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഒടുങ്ങി. അവർക്കൊപ്പം കൈകോർത്ത് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത് നഗരത്തിലെ ലഹരിരാജാവായ സുരേഷും ബ്ലേഡ് പലിശക്കാരനായ നിസാറും ആയിരുന്നു. നിസാർ പാവങ്ങളുടെ ആധാരം പിടിച്ചുവാങ്ങി അവരെ തെരുവിലേക്ക് ഇറക്കുമ്പോൾ, സുരേഷ് യുവതലമുറയെ ലഹരിയുടെ കാണാക്കയങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഇവർക്കെല്ലാം നിയമത്തിന്റെ സുരക്ഷാകവചം തീർത്തിരുന്നത് അഴിമതിയുടെ ആൾരൂപമായ ഗീത എന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥയായിരുന്നു. …….. ഒരു വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി, കോട്ടയത്തെ ഒരു രഹസ്യ ക്ലബ്ബിൽ ഇവർ അഞ്ചുപേരും ചേർന്ന് തങ്ങളുടെ അടുത്ത ഡീലിന്റെ വിജയം ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെ വെളിച്ചം ഒന്ന് മിന്നി മറിഞ്ഞു. എയർ കണ്ടീഷണറിൽ നിന്ന് വല്ലാത്തൊരു കരിഞ്ഞ മണം വരാൻ തുടങ്ങി. "എന്താ ഇവിടെ മണം? ആരെങ്കിലും ചവർ കത്തിക്കുന്നുണ്ടോ?" സുരേഷ് അസ്വസ്ഥനായി ചോദിച്ചു. പുറത്ത് കാറ്റ് ശക്തമായി വീശിയടിച്ചപ്പോൾ ജനൽ പാളികൾക്കിടയിലൂടെ ഉണങ്ങിയ റബ്ബർ ഇലകൾ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് പറന്നു വീണു. അതോടൊപ്പം ഒരു പഴയ വെട്ടുകത്തി തറയിൽ ഉരസുന്ന ലോഹ ശബ്ദവും. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മുറിയിലേക്ക് ക്ലോറോഫോം കലർന്ന പുക പടർന്നു. ഗീത എന്തോ വിളിച്ചു പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നാവു കുഴഞ്ഞു. ബോധം മറയുന്നതിന് മുൻപ് അവർ കണ്ടത്, ചുവന്ന വെളിച്ചം പ്രവഹിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി, തലയിൽ മുഷിഞ്ഞ തോർത്തുകെട്ടിയ ആ വൃദ്ധരൂപത്തെയായിരുന്നു. ……. കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ തങ്ങൾ മരണത്തിന്റെ മണമുള്ള ഒരു ഭൂഗർഭ നിലവറയിലാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കൈകാലുകൾ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകളാൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മുറിയിലെ ഷട്ടർ ടിവി അലർച്ചയോടെ തെളിഞ്ഞു. സ്ക്രീനിൽ വേണു പിള്ള തന്റെ കൃഷി ഉപകരണങ്ങൾ മിനുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. "സ്വാഗതം... കോട്ടയത്തെ നന്മമരങ്ങൾക്ക് കരിമന ഇല്ലത്തേക്ക് സു സ്വാഗതം," പിള്ളയുടെ ശബ്ദം നിലവറയിൽ പ്രതിധ്വനിച്ച "നിങ്ങൾ അഞ്ചുപേരും പാവപ്പെട്ടവരുടെ കണ്ണീർ വിറ്റ് വീട് പണിതവരാണ്. നീതി നടപ്പിലാക്കാൻ ദൈവത്തിന് സമയമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ഇന്ന് മുതൽ ഈ പഴയ കൃഷി ഓഫീസർ നിങ്ങളുടെ വിധി തീരുമാനിക്കും." …….. കരിമന ഇല്ലത്തെ നിലവറയിൽ ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ നിസാർ നിലവിളിച്ചു "ആരാ ഇത്? എന്നെ വിടൂ! എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം!" ഷട്ടർ ടിവിയിൽ പിള്ളയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. അയാൾ തന്റെ തോർത്തുമുണ്ട് തലയിൽ മുറുക്കിക്കെട്ടി. "പണമോ? നിന്റെ കൈയ്യിലുള്ളത് പണമല്ല നിസാറേ, പാവങ്ങളുടെ ചോരയാണ്. പലിശയ്ക്ക് മേൽ പലിശയിട്ട് നീ വീട് ജപ്തി ചെയ്ത ആ പഴയ നാരായണൻ നായരെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? നിന്റെ ഈ തുലാസിൽ ഇന്ന് അയാളുടെ കണ്ണീരിന്റെ തൂക്കം കൂടി നോക്കേണ്ടി വരും." നിസാർ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അതൊക്കെ ബിസിനസ്സ് അല്ലേ സാറേ..." "എങ്കിൽ ഇതും ഒരു ബിസിനസ്സ് ആണ്,"പിള്ള ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. "മണ്ണിൽ പുതിയൊരു കൃഷി ഇറക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ്. നിന്റെ വിരലുകൾ ആ കീബോർഡിൽ ഓടിയില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ ബാക്കി പലിശ ആ തിളച്ച ടാർ കണക്ക് തീർക്കും!" നിസാർ കെട്ടിയിടപ്പെട്ടിരുന്നത് ഒരു ഭീമൻ തുലാസിലാണ്. അയാളുടെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും മിന്നുന്ന വേഗതയിൽ കറങ്ങുന്ന ബ്ലേഡുകൾ ഘടിപ്പിച്ച വട്ടങ്ങൾ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. "നിസാർ, നീ പലിശയുടെ തൂക്കം നോക്കിയവനാണല്ലോ. ഇന്ന് നിന്റെ ജീവന് പലിശ കണക്കാക്കാം." ത്രാസിന്റെ മറുഭാഗത്ത് ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ടാങ്കിൽ വെള്ളം ഓരോ തുള്ളിയായി വീഴാൻ തുടങ്ങി. വെള്ളത്തിന്റെ ഭാരം കൂടുമ്പോൾ നിസാർ ഇരിക്കുന്ന തട്ട് താഴേക്ക് പോകും. താഴെ ഇരിക്കുന്നത് തിളച്ചുമറിയുന്ന കറുത്ത ടാറാണ്. “വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് നിർത്തണമെങ്കിൽ നിസാറിന് മുന്നിലുള്ള കീബോർഡിൽ തന്റെ ബിനാമി അക്കൗണ്ടുകളുടെയും പാസ്‌വേഡുകളുടെയും കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ടൈപ്പ് ചെയ്യണം. “ വേണുപിള്ള പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പേടിച്ചരണ്ട നിസാറിന്റെ വിരലുകൾ വിറച്ചു. ഓരോ തവണ തെറ്റായ കീ അമർത്തുമ്പോഴും ത്രാസ് ഒരു ഇഞ്ച് കൂടി താഴേക്ക് പതിച്ചു. ഒടുവിൽ, നിസാറിന്റെ കാലുകൾ തിളച്ച ടാറിലേക്ക് മുങ്ങി. അവന്റെ നിലവിളി ആ നിലവറയുടെ ഭിത്തികളെ വിറപ്പിച്ചു. "സാറേ വിടൂ! എരിയുന്നേ!" എന്ന് അവൻ അലറിയെങ്കിലും, പിള്ള സ്ക്രീനിൽ നോക്കി ശാന്തമായി ചിരിച്ചു. …… അടുത്ത മുറിയിൽ റെക്സിയും സിജിയും ഗ്ലാസ് ബോക്സിനുള്ളിൽ കിടന്നു പിടയുകയായിരുന്നു. പിള്ള മൈക്കിലൂടെ അവരോട് പറഞ്ഞു: "സിജി... റെക്സി... ആകാശത്തെ മാലാഖമാരുടെ പേരും പറഞ്ഞ് നരകത്തിലെ കച്ചവടം നടത്തിയവരല്ലേ നിങ്ങൾ? ഈ ചില്ലുപൊടികൾ നിങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഓർക്കണം, നിങ്ങൾ വിറ്റ ആ പെൺകുട്ടികൾ അനുഭവിച്ച ശ്വാസംമുട്ടൽ." സിജി കരഞ്ഞു: "പ്ലീസ്, ദയ കാണിക്കണം! ഞങ്ങൾ ഇനി ഇത് ചെയ്യില്ല!" "ദയയോ? ഹ ഹ ഹ"പിള്ളയുടെ ചിരി നിലവറയിൽ മുഴങ്ങി. "ഈ പിള്ളയുടെ നിഘണ്ടുവിൽ ആ വാക്കിന് അർത്ഥമില്ല. നിങ്ങൾ ചായം പൂശിയ ആ മുഖങ്ങൾ ഈ മണൽത്തരികൾ അരിച്ചെടുക്കട്ടെ. !" പെട്ടെന്ന് ബോക്സിനുള്ളിലെ പ്രഷർ ഫാൻ സജീവമായി. അകത്തേക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറിയ മണൽത്തരികളും മൂർച്ചയുള്ള ചില്ലുപൊടികളും കാറ്റിനൊപ്പം ഇരച്ചു കയറി. ഓരോ സെക്കൻഡിലും ആയിരക്കണക്കിന് ചില്ലുശകലങ്ങൾ അവരുടെ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും ആഞ്ഞു തറച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ പോലുമാകാതെ അവർ പിടഞ്ഞു. അവരുടെ രക്തം കൊണ്ട് ആ ഗ്ലാസ് ബോക്സ് ചുവന്നു. ഒടുവിൽ പിള്ള ആ മുറിയിലെ അതിശക്തമായ വാക്വം മെക്കാനിസം ഓൺ ചെയ്തു. ആ ചില്ലുപൊടികൾ അവരുടെ ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് നേരിട്ട് പ്രവേശിച്ചു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ, രക്തം ഛർദ്ദിച്ചു കൊണ്ട് അവർ തറയിലേക്ക് വീണു. ……. ഗീതയുടെ മുകളിലേക്ക് ഇരുമ്പ് പാളി പതുക്കെ താഴ്ന്നു വന്നപ്പോൾ അവൾ അലറി. "ഞാൻ ആരെണെന്ന് തനിക്കു അറിയില്ല എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ നിയമവും സിസ്റ്റ വും തന്നെ വെറുതെ വിടില്ല!" പിള്ള സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി പുകയുന്ന ചുരുട്ട് നീട്ടിപ്പിടിച്ചു: "നിയമമോ? ആ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നീ കുഴിച്ചുമൂടിയ നിയമത്തെക്കുറിച്ചാണോ നീ പറയുന്നത് ഗീതേ? കോടതിയിൽ നീതി മരിക്കുമ്പോൾ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള കിഴവന്മാർക്ക് ആയുധം എടുക്കേണ്ടി വരും. നിന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ ഒടിയുന്ന ശബ്ദം എനിക്ക് കേൾക്കണം... അതൊരു സംഗീതം പോലെയാണ്." ഗീതയെ ഒരു വലിയ പ്രസ്സിംഗ് മെഷീന് താഴെയാണ് കിടത്തിയിരുന്നത്. അവളുടെ ചുറ്റും അവൾ കൈക്കൂലി വാങ്ങി അട്ടിമറിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് കേസുകളുടെ ഫയലുകളുടെ കോപ്പി കൂട്ടിയിട്ടിരുന്നു. "ഗീതേ, നീ മുക്കിയ ഓരോ ഫയലിലും ഓരോ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു. ഇന്ന് ആ പേപ്പറുകൾക്കിടയിൽ നീയും ഒരു വെറും പേപ്പറായി മാറും." മുകളിൽ നിന്ന് ടൺ കണക്കിന് ഭാരമുള്ള ഇരുമ്പ് പാളി പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. ഓരോ മില്ലിമീറ്ററും താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ ഗീതയുടെ വാരിയെല്ലുകൾ ഒടിയുന്ന ശബ്ദം ആ നിലവറയിൽ മുഴങ്ങി. "ദയവുചെയ്ത് നിർത്തൂ..." എന്ന് അവൾ യാചിച്ചെങ്കിലും പിള്ള ലിവർ കുറച്ചുകൂടി താഴ്ത്തി. അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ആ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ ഗീതയുടെ ശരീരം തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം ചതഞ്ഞരഞ്ഞു. …… അവസാനത്തെ ഇര സുരേഷ് ആയിരുന്നു. അവനെ പിള്ള കെട്ടിയിട്ടിരുന്നത് ഒരു വൈദ്യുത കസേരയിലാണ്. അവന്റെ രണ്ട് കൈകളിലും ഡ്രിപ്പ് പൈപ്പുകൾ വഴി നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ദ്രാവകം പതുക്കെ കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "സുരേഷേ, നീ നാട്ടിലെ പിള്ളേർക്ക് കൊടുത്ത അതേ വിഷമാണ് നിന്റെ ഉള്ളിലേക്കും പോകുന്നത്. ഇത് നിനക്ക് സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചുതരും." അമിത അളവിൽ ലഹരി ഉള്ളിൽ ചെന്നതോടെ സുരേഷിന്റെ തലച്ചോറ് വിഭ്രാന്തിയിലായി. അയാൾക്ക് ചുറ്റും ഭീകരരൂപങ്ങളെ കാണാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ ചിരിക്കുകയും കരയുകയും ചങ്ങലകളിൽ കടിച്ചു വലിക്കുകയും ചെയ്തു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ചോര വരാൻ തുടങ്ങി. അറയിലേക്ക് പിള്ള നേരിട്ട് നടന്നു വന്നു. കയ്യിൽ ചോര പുരണ്ട വെട്ടുകത്തി. സുരേഷ് ലഹരിയുടെ വിഭ്രാന്തിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിള്ള അവന്റെ താടിക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി "എന്താ സുരേഷേ, നല്ല കിിക്കാണോ? കോട്ടയത്തെ പിള്ളേർക്ക് നീ കൊടുത്ത അതേ സാധനമാണ് നിന്റെ ഞരമ്പിലും. നീ വിൽക്കുന്ന ലഹരിക്ക് മരണത്തിന്റെ രുചിയാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ?" സുരേഷ് വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു "എന്നെ... കൊല്ലരുത്..." പിള്ള അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു "നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലുകയല്ല സുരേഷേ, നിന്നെ ഞാൻ റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുകയാണ്. നിന്റെ ഈ ശരീരം ചതഞ്ഞരഞ്ഞ് വളമായി മാറുമ്പോൾ, കുറഞ്ഞപക്ഷം ഈ മണ്ണിലെ തെങ്ങുകൾക്കെങ്കിലും നീ ഉപകാരപ്പെടും." ലിവർ വലിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പിള്ള തറവാടിന്റെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു " മോളെ സന്ധ്യേ... ഇതാ അടുത്ത അഞ്ച് പേർ കൂടി. നിന്റെ ചിതയ്ക്ക് മുകളിൽ വീണ ചാരത്തിന് പകരം, ഇവരുടെ മാംസം ഈ മണ്ണിന് വളമാകട്ടെ." സുരേഷിന്റെ ശരീരം ഭീമാ കാരമായ മിക്സിയിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കപ്പെട്ടു …… നേരം വെളുത്തപ്പോൾ കോട്ടയം കളക്ടറേറ്റിന് മുന്നിലും പ്രധാന പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾക്ക് മുന്നിലും അഞ്ച് കറുത്ത പ്ലാസ്റ്റിക് കവറുകൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ കവറിലും അവർ ചെയ്ത കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ വ്യക്തമായ രേഖകളും, ഉണ്ടായിരുന്നു. പത്തനംതിട്ടയുടെ കിഴക്കൻ മലനിരകളിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്നു. വേണു പിള്ള തന്റെ പുരയിടത്തിൽ പതുക്കെ മണ്ണുമാന്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അഞ്ച് ചാക്ക് പുതിയ വളം അദ്ദേഹം തെങ്ങിന്റെ തടത്തിലേക്ക് വിതറി. "കോട്ടയത്തെ വളത്തിന് വല്ലാത്തൊരു കടുപ്പമാണ്... ചതിയും വഞ്ചനയും കലർന്നത് കൊണ്ടാവാം," പിള്ള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. കയ്യിലെ വെട്ടുകത്തിയിലെ ചോരപ്പാടുകൾ ഒരു തോർത്തുമുണ്ട് കൊണ്ട് തുടച്ചു നീക്കി. എന്നിട്ട് ദൂരേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "അടുത്തത് തൃശ്ശൂരിലേക്കാണ്... പൂരം കാണാൻ സമയമായി." റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളിലെ കാറ്റിൽ ആ വാക്കുകൾ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. കരിമന കുന്നിലെ ആ പഴയ തറവാട് വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. വേണു പിള്ള എന്ന മരണത്തിന്റെ കർഷകൻ തന്റെ അടുത്ത വിത്തിടലിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. ……… End